Vedyatra वेदयात्रा
వెతకండి

మహాభారతం · అధ్యాయం 5.78

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

పదార్థాలతో చదవండి

5.78.1

एवमेतन्महाबाहो यथा वदसि पाण्डव ।
पाण्डवानां कुरूणां च प्रतिपत्स्ये निरामयम्।
सर्वं त्विदं ममायत्तं बीभत्सो कर्मणोर्द्वयोः ॥ ५.७८.१ ॥

మహాబాహూ, పాండవా, నీవు చెప్పినట్లే జరుగుగాక. పాండవులకు, కురువులకు క్షేమాన్ని నేను సమకూరుస్తాను. ఇదంతా నా అధీనంలో ఉంది, బీభత్సూ, రెండు కర్మల అధీనంలో.

5.78.2

क्षेत्रं हि रसवच्छुद्धं कर्मणैवोपपादितम् ।
ऋते वर्षान्न कौन्तेय जातु निर्वर्तयेत्फलम् ॥ ५.७८.२ ॥

కౌంతేయా, సారవంతమైన, శుద్ధమైన పొలం కూడా కర్మతో సిద్ధం చేయబడినా, వర్షం లేకుండా ఎప్పుడూ ఫలాన్ని ఇవ్వలేదు.

5.78.3

तत्र वै पौरुषं ब्रूयुरासेकं यत्र कारितम् ।
तत्र चापि ध्रुवं पश्येच्छोषणं दैवकारितम् ॥ ५.७८.३ ॥

నీటిపారుదల చేసిన చోట మానవ ప్రయత్నమని అనవచ్చు; అక్కడే దైవం వల్ల కలిగిన ఎండిపోవడాన్ని కూడా నిశ్చయంగా చూడవచ్చు.

5.78.4

तदिदं निश्चित्तं बुद्ध्या पूर्वैरपि महात्मभिः ।
दैवे च मानुषे चैव संयुक्तं लोककारणम् ॥ ५.७८.४ ॥

ఇది పూర్వ మహాత్ములు కూడా బుద్ధితో నిశ్చయించారు: లోకకారణం దైవమూ మానవ ప్రయత్నమూ కలసిన ఫలితమే.

5.78.5

अहं हि तत्करिष्यामि परं पुरुषकारतः ।
देवं तु न मया शक्यं कर्म कर्तुं कथंचन ॥ ५.७८.५ ॥

నేను దాన్ని పరమ పురుషకారంతో చేస్తాను; కానీ దైవాన్ని ఏ విధంగానూ నా కర్మతో చేయలేను.

5.78.6

स हि धर्मं च लोकं च त्यक्त्वा चरति दुर्मतिः ।
न हि सन्तप्यते तेन तथारूपेण कर्मणा ॥ ५.७८.६ ॥

ఆ దురాలోచనుడు ధర్మాన్ని, లోకాన్ని రెండింటినీ విడిచి తిరుగుతాడు; అలాంటి కర్మ వల్ల అతడు పశ్చాత్తాపపడడు.

5.78.7

तथापि बुद्धिं पापिष्ठां वर्धयन्त्यस्य मन्त्रिणः ।
शकुनिः सूतपुत्रश्च भ्राता दुःशासनस्तथा ॥ ५.७८.७ ॥

అయినప్పటికీ అతని మంత్రులు అతని పాపబుద్ధిని పెంచుతున్నారు — శకుని, సూతపుత్రుడు, అతని సోదరుడు దుశ్శాసనుడు కూడా.

5.78.8

स हि त्यागेन राज्यस्य न शमं समुपैष्यति ।
अन्तरेण वधं पार्थ सानुबन्धः सुयोधनः ॥ ५.७८.८ ॥

పార్థా, అతడు రాజ్యాన్ని త్యజించకుండా శాంతిని పొందడు; వధ లేకుండా అనుచరులతో సహా సుయోధనుడు శాంతించడు.

5.78.9

न चापि प्रणिपातेन त्यक्तुमिच्छति धर्मराट् ।
याच्यमानश्च राज्यं स न प्रजास्यति दुर्मतिः ॥ ५.७८.९ ॥

ధర్మరాజు ప్రణామం చేసినా రాజ్యాన్ని విడిచిపెట్టగోరడు; అర్థించినా ఆ దుర్మతి రాజ్యాన్ని ఇవ్వడు.

5.78.10

न तु मन्ये स तद्वाच्यो यद्युधिष्ठिरशातनम् ।
उक्तं प्रयोजनं यत्तु धर्मराजेन भारत ॥ ५.७८.१० ॥

కానీ యుధిష్ఠిరుని వధ అని అతనికి చెప్పడం తగదని నేను భావిస్తాను; భారతా, ధర్మరాజు చెప్పిన ప్రయోజనమే (సరైనది).

5.78.11

तथा पापस्तु तत्सर्वं न करिष्यति कौरवः ।
तस्मिंश्चाक्रियमाणेऽसौ लोके वध्यो भविष्यति ॥ ५.७८.११ ॥

ఆ పాపి అయిన కౌరవుడు అవన్నీ చేయడు; అవి చేయకపోతే అతడు లోకంలో వధ్యుడవుతాడు.

5.78.12

मम चापि स वध्यो हि जगतश्चापि भारत ।
तेन कौमारके यूयं सर्वे विप्रकृताः सदा ॥ ५.७८.१२ ॥

అతడు నాకూ, లోకానికీ కూడా వధ్యుడే, భారతా; బాల్యం నుండి అతని వల్ల మీరందరూ ఎల్లప్పుడూ అపకారానికి గురయ్యారు.

5.78.13

विप्रलुप्तं च वो राज्यं नृशंसेन दुरात्मना ।
न चोपशाम्यते पापः श्रियं दृष्ट्वा युधिष्ठिरे ॥ ५.७८.१३ ॥

క్రూరుడు, దుష్టచిత్తుడైనవాడు మీ రాజ్యాన్ని అపహరించాడు; యుధిష్ఠిరుని సంపదను చూసి ఆ పాపాత్ముడు శాంతించడు.

5.78.14

असकृच्चाप्यहं तेन त्वत्कृते पार्थ भेदितः ।
न मया तद्गृहीतं च पापं तस्य चिकीर्षेतम् ॥ ५.७८.१४ ॥

పార్థా, నీ కారణంగా అతడు నన్ను కూడా పదే పదే విభజించడానికి ప్రయత్నించాడు; కానీ అతని పాపకార్యాన్ని నేను అంగీకరించలేదు.

5.78.15

जानासि हि महाबाहो त्वमप्यस्य परं मतम् ।
प्रियं चिकीर्षमाणं च धर्मराजस्य मामपि ॥ ५.७८.१५ ॥

మహాబాహూ, అతని పరమ అభిప్రాయం ఏమిటో నీకూ తెలుసు; ధర్మరాజుకు మేలు చేయాలనుకునే నన్ను కూడా అతడు అర్థం చేసుకుంటాడు.

5.78.16

संजानंस्तस्य चात्मानं मम चैव परं मतम् ।
अजानन्निव मां कस्मादर्जुनाद्याभिशङ्कसे ॥ ५.७८.१६ ॥

అతని మరియు నా పరమ అభిప్రాయాలను బాగా తెలిసినా, నన్ను తెలియనట్లు ఎందుకు అర్జునుని వల్ల నాపై సందేహిస్తున్నావు?

5.78.17

यच्चापि परमं दिव्यं तच्चाप्यनुगतं त्वया ।
विधानं विहितं पार्थ कथं शर्म भवेत्परैः ॥ ५.७८.१७ ॥

పార్థా, పరమ దివ్యమైన విధానాన్ని నీవు కూడా అనుసరించావు; విధించబడిన ఆ మార్గంలో శత్రువులకు శాంతి ఎలా కలుగుతుంది?

5.78.18

यत्तु वाचा मया शक्यं कर्मणा वाऽपि पाण्डव ।
करिष्ये तदहं पार्थ न त्वाशंसे शमं परैः ॥ ५.७८.१८ ॥

పాండవా, మాటతోనూ కర్మతోనూ నేను చేయగలిగినదంతా చేస్తాను; పార్థా, శత్రువులతో శాంతిని నీ కోసం నేను కోరను.

5.78.19

कथं गोहरणे ह्युक्तो नैतच्छर्म तथा हितम् ।
याच्यमानो हि भीष्मेण संवत्सरगतेऽध्वनि ॥ ५.७८.१९ ॥

ఆవుల అపహరణలో చెప్పిన మాట శాంతికి ఎలా ఇంత హితకరంగా ఉండేది? ఏడాది గడిచిన దారిలో భీష్ముడు అడిగినప్పుడు కూడా అది శాంతిగా లేదు.

5.78.20

तदैव ते पराभूता यदा सङ्कल्पितास्त्वया ।
लवशः क्षणशश्चापि न च तुष्टः सुयोधनः ॥ ५.७८.२० ॥

నువ్వు సంకల్పించినప్పుడు నువ్వు ఓడిపోయావు; క్షణక్షణం, ముక్కముక్కగా కూడా. అయినా సుయోధనుడు సంతృప్తి చెందలేదు.

5.78.21

सर्वथा तु मया कार्यं धर्मराजस्य शासनम् ।
विभाव्यं तस्य भूयश्च कर्म पापं दुरात्मनः ॥ ५.७८.२१ ॥

అన్ని విధాలుగా నేను ధర్మరాజు ఆజ్ఞను నెరవేర్చాలి; ఆ దుర్మార్గుని పాపకర్మలను మళ్ళీ పరిశీలించాలి.