മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.78.1
एवमेतन्महाबाहो यथा वदसि पाण्डव ।
पाण्डवानां कुरूणां च प्रतिपत्स्ये निरामयम्।
सर्वं त्विदं ममायत्तं बीभत्सो कर्मणोर्द्वयोः ॥ ५.७८.१ ॥
മഹാബാഹുവേ, പാണ്ഡവാ, നീ പറയുന്നതുപോലെ തന്നെ ആകട്ടെ. പാണ്ഡവർക്കും കുരുക്കൾക്കും ക്ഷേമം ഞാൻ ഉറപ്പാക്കും. ഇതെല്ലാം എന്റെ അധീനത്തിലാണ്, ബീഭത്സു, രണ്ടു കർമ്മങ്ങളുടെയും അധീനത്തിൽ.
5.78.2
क्षेत्रं हि रसवच्छुद्धं कर्मणैवोपपादितम् ।
ऋते वर्षान्न कौन्तेय जातु निर्वर्तयेत्फलम् ॥ ५.७८.२ ॥
കൗന്തേയാ, സമൃദ്ധവും ശുദ്ധവുമായ നിലം പോലും പ്രവൃത്തിയാൽ ഒരുക്കപ്പെട്ടതാണെങ്കിലും മഴയില്ലാതെ ഒരിക്കലും ഫലം നൽകില്ല.
5.78.3
तत्र वै पौरुषं ब्रूयुरासेकं यत्र कारितम् ।
तत्र चापि ध्रुवं पश्येच्छोषणं दैवकारितम् ॥ ५.७८.३ ॥
ജലസേചനം ചെയ്ത ഇടത്ത് മനുഷ്യപ്രയത്നമെന്ന് പറയാം; എന്നാൽ അവിടെത്തന്നെ ദൈവം വരുത്തിയ വരൾച്ചയും തീർച്ചയായും കാണാം.
5.78.4
तदिदं निश्चित्तं बुद्ध्या पूर्वैरपि महात्मभिः ।
दैवे च मानुषे चैव संयुक्तं लोककारणम् ॥ ५.७८.४ ॥
ഇത് പൂർവ്വികരായ മഹാത്മാക്കളും ബുദ്ധികൊണ്ട് നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്: ലോകകാരണം ദൈവവും മനുഷ്യനും ചേർന്നതാണ്.
5.78.5
अहं हि तत्करिष्यामि परं पुरुषकारतः ।
देवं तु न मया शक्यं कर्म कर्तुं कथंचन ॥ ५.७८.५ ॥
ഞാൻ അതിനെ പരമമായ പുരുഷപ്രയത്നത്താൽ ചെയ്യും; എന്നാൽ ദൈവത്തെ ഒരു തരത്തിലും എന്റെ പ്രവൃത്തികൊണ്ട് ചെയ്യാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല.
5.78.6
स हि धर्मं च लोकं च त्यक्त्वा चरति दुर्मतिः ।
न हि सन्तप्यते तेन तथारूपेण कर्मणा ॥ ५.७८.६ ॥
ആ ദുർബുദ്ധി ധർമ്മത്തെയും ലോകത്തെയും ഉപേക്ഷിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നു; അത്തരം പ്രവൃത്തിയാൽ അവൻ ദുഃഖിക്കുന്നുമില്ല.
5.78.7
तथापि बुद्धिं पापिष्ठां वर्धयन्त्यस्य मन्त्रिणः ।
शकुनिः सूतपुत्रश्च भ्राता दुःशासनस्तथा ॥ ५.७८.७ ॥
എങ്കിലും അവന്റെ മന്ത്രിമാർ അവന്റെ പാപബുദ്ധിയെ വളർത്തുന്നു — ശകുനിയും സൂതപുത്രനും അവന്റെ സഹോദരൻ ദുശ്ശാസനനും അതുപോലെ.
5.78.8
स हि त्यागेन राज्यस्य न शमं समुपैष्यति ।
अन्तरेण वधं पार्थ सानुबन्धः सुयोधनः ॥ ५.७८.८ ॥
പാർത്ഥാ, രാജ്യം ഉപേക്ഷിക്കാതെ അവൻ ശാന്തി പ്രാപിക്കില്ല; വധമില്ലാതെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം സുയോധനൻ ശാന്തനാവുകയുമില്ല.
5.78.9
न चापि प्रणिपातेन त्यक्तुमिच्छति धर्मराट् ।
याच्यमानश्च राज्यं स न प्रजास्यति दुर्मतिः ॥ ५.७८.९ ॥
ധർമ്മരാജൻ വണങ്ങിയാലും രാജ്യം ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കില്ല; യാചിച്ചാലും ആ ദുർബുദ്ധി രാജ്യം നൽകില്ല.
5.78.10
न तु मन्ये स तद्वाच्यो यद्युधिष्ठिरशातनम् ।
उक्तं प्रयोजनं यत्तु धर्मराजेन भारत ॥ ५.७८.१० ॥
എന്നാൽ യുധിഷ്ഠിരന്റെ വധം എന്ന് അവനോട് പറയുന്നത് ഉചിതമല്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; ഭാരതാ, ധർമ്മരാജൻ പറഞ്ഞ ഉദ്ദേശ്യമാണ് (ശരി).
5.78.11
तथा पापस्तु तत्सर्वं न करिष्यति कौरवः ।
तस्मिंश्चाक्रियमाणेऽसौ लोके वध्यो भविष्यति ॥ ५.७८.११ ॥
ആ പാപിയായ കൗരവൻ അതെല്ലാം ചെയ്യില്ല; അത് ചെയ്യപ്പെടാത്തപ്പോൾ അവൻ ലോകത്തിൽ വധ്യനാകും.
5.78.12
मम चापि स वध्यो हि जगतश्चापि भारत ।
तेन कौमारके यूयं सर्वे विप्रकृताः सदा ॥ ५.७८.१२ ॥
അവൻ എനിക്കും ലോകത്തിനും വധ്യനാണ്, ഭാരതാ; ബാല്യം മുതൽ അവനാൽ നിങ്ങളെല്ലാവരും എപ്പോഴും ദ്രോഹിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
5.78.13
विप्रलुप्तं च वो राज्यं नृशंसेन दुरात्मना ।
न चोपशाम्यते पापः श्रियं दृष्ट्वा युधिष्ठिरे ॥ ५.७८.१३ ॥
ക്രൂരനും ദുരാത്മാവുമായവൻ നിങ്ങളുടെ രാജ്യം അപഹരിച്ചു; യുധിഷ്ഠിരന്റെ ഐശ്വര്യം കണ്ടിട്ടും ആ പാപി ശാന്തനാകുന്നില്ല.
5.78.14
असकृच्चाप्यहं तेन त्वत्कृते पार्थ भेदितः ।
न मया तद्गृहीतं च पापं तस्य चिकीर्षेतम् ॥ ५.७८.१४ ॥
പാർത്ഥാ, നിന്റെ നിമിത്തം അവൻ എന്നെയും പലവട്ടം ഭിന്നിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ അവന്റെ പാപസങ്കല്പം ഞാൻ സ്വീകരിച്ചില്ല.
5.78.15
जानासि हि महाबाहो त्वमप्यस्य परं मतम् ।
प्रियं चिकीर्षमाणं च धर्मराजस्य मामपि ॥ ५.७८.१५ ॥
മഹാബാഹോ, അവന്റെ പരമമായ അഭിപ്രായം നീയും അറിയുന്നു; ധർമ്മരാജാവിന് പ്രിയം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എന്നെയും അവൻ അറിയുന്നു.
5.78.16
संजानंस्तस्य चात्मानं मम चैव परं मतम् ।
अजानन्निव मां कस्मादर्जुनाद्याभिशङ्कसे ॥ ५.७८.१६ ॥
അവന്റെയും എന്റെയും പരമമായ അഭിപ്രായം നന്നായി അറിഞ്ഞിരിക്കെ, എന്നെ അറിയാത്തവനെപ്പോലെ എന്തിന് അർജ്ജുനന്റെ കാരണം എന്നെ സംശയിക്കുന്നു?
5.78.17
यच्चापि परमं दिव्यं तच्चाप्यनुगतं त्वया ।
विधानं विहितं पार्थ कथं शर्म भवेत्परैः ॥ ५.७८.१७ ॥
പാർത്ഥാ, പരമമായ ദിവ്യമായ വിധാനം നീയും പിന്തുടർന്നു; വിധിക്കപ്പെട്ട ആ മാർഗ്ഗത്തിൽ ശത്രുക്കൾക്ക് സുഖം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും?
5.78.18
यत्तु वाचा मया शक्यं कर्मणा वाऽपि पाण्डव ।
करिष्ये तदहं पार्थ न त्वाशंसे शमं परैः ॥ ५.७८.१८ ॥
പാണ്ഡവാ, വാക്കുകൊണ്ടോ കർമ്മംകൊണ്ടോ എനിക്ക് കഴിയുന്നതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യും; പാർത്ഥാ, ശത്രുക്കളോടുള്ള സമാധാനം നിനക്കായി ഞാൻ ആശിക്കുന്നില്ല.
5.78.19
कथं गोहरणे ह्युक्तो नैतच्छर्म तथा हितम् ।
याच्यमानो हि भीष्मेण संवत्सरगतेऽध्वनि ॥ ५.७८.१९ ॥
പശുഹരണത്തിൽ പറഞ്ഞത് സമാധാനത്തിന് എങ്ങനെ ഇത്ര ഹിതകരമായിരുന്നു? ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ വഴിയിൽ ഭീഷ്മർ യാചിച്ചപ്പോഴും അത് സമാധാനമായിരുന്നില്ല.
5.78.20
तदैव ते पराभूता यदा सङ्कल्पितास्त्वया ।
लवशः क्षणशश्चापि न च तुष्टः सुयोधनः ॥ ५.७८.२० ॥
നീ സങ്കല്പിച്ചപ്പോഴെല്ലാം നിങ്ങൾ പരാജയപ്പെട്ടു; ഓരോ നിമിഷവും കഷണം കഷണമായും. എങ്കിലും സുയോധനൻ സംതൃപ്തനായില്ല.
5.78.21
सर्वथा तु मया कार्यं धर्मराजस्य शासनम् ।
विभाव्यं तस्य भूयश्च कर्म पापं दुरात्मनः ॥ ५.७८.२१ ॥
എല്ലാ വിധത്തിലും ഞാൻ ധർമ്മരാജന്റെ കല്പന നിറവേറ്റണം; ആ ദുരാത്മാവിന്റെ പാപകർമ്മങ്ങളും വീണ്ടും പരിഗണിക്കണം.