มหาภารตะ · อัธยายะ 5.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.79.1
उक्तं बहुविधं वाक्यं धर्मराजेन माधव ।
धर्मज्ञेन वदान्येन श्रुतं चैव हि तत्त्वया ॥ ५.७९.१ ॥
ข้าแต่มาธวะ พระธรรมราชาผู้ทรงรู้ธรรมและทรงเอื้อเฟื้อได้ตรัสถ้อยคำไว้มากมายหลายอย่าง และท่านก็ได้ฟังมาแล้วเช่นกัน
5.79.2
मतमाज्ञाय राज्ञश्च भीमसेनेन माधव ।
संशमो बाहुवीर्य च ख्यापितं माधवात्मनः ॥ ५.७९.२ ॥
ข้าแต่มาธวะ เมื่อทราบความเห็นของพระราชาและของภีมเสน ท่านเองได้แจ้งการประนีประนอมและพลังแขนไว้แล้ว
5.79.3
तथैव फाल्गुनेनापि यदुक्तं तत्त्वया श्रुतम् ।
आत्मनश्च मतं वीर कथितं भवताऽसकृत् ॥ ५.७९.३ ॥
ข้าแต่วีรบุรุษ ฝ่ายผัลคุนะ (อรชุน) ได้กล่าวสิ่งใดไว้ ท่านก็ได้ฟังมาเช่นนั้นเหมือนกัน และท่านเองก็ได้กล่าวความเห็นของตนซ้ำแล้วซ้ำอีก
5.79.4
सर्वमेतदतिक्रम्य श्रुत्वा परमतं भवान् ।
यत्प्राप्तकालं मन्येथास्तत्कुर्याः पुरुषोत्तम ॥ ५.७९.४ ॥
ข้าแต่บุรุษอุดม ขอท่านวางสิ่งทั้งปวงนี้ไว้เสีย แล้วฟังความเห็นของผู้อื่น จงทำสิ่งที่ท่านเห็นว่าถึงเวลาแล้วเถิด
5.79.5
तस्मिंरतस्मिन्निमित्ते हि मतं भवति केशव ।
प्राप्तकालं मनुष्येण क्षमं कार्यमरिन्दम ॥ ५.७९.५ ॥
ข้าแต่เกศวะ ในแต่ละเหตุการณ์เช่นนั้น ความเห็นของมนุษย์ย่อมเป็นไปตามนั้น ข้าแต่ผู้ปราบศัตรู มนุษย์ควรทำกิจที่เหมาะสมในเวลาที่ควร
5.79.6
अन्यथा चिन्तितो ह्यर्थः पुनर्भवति सोऽन्यथा ।
अनित्यमतयो लोके नराः पुरुषसत्तम ॥ ५.७९.६ ॥
ข้าแต่บุรุษอุดม เรื่องที่คิดไว้อย่างหนึ่งกลับเป็นไปอีกอย่างหนึ่ง แล้วก็เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นอีก ในโลกนี้ จิตใจของมนุษย์ไม่เที่ยงแท้
5.79.7
अन्यथाबुद्धयो ह्यासन्नस्मासु वनवासिषु ।
अदृश्येष्वन्यथा कृष्ण दृश्येषु पुनरन्यथा ॥ ५.७९.७ ॥
แท้จริงความคิดของพวกเขาต่อพวกเราผู้อยู่ในป่าก็เป็นอีกอย่าง เมื่อเราไม่ปรากฏ พวกเขาคิดอย่างหนึ่ง ข้าแต่กฤษณะ และเมื่อปรากฏให้เห็น พวกเขาก็คิดเป็นอีกอย่างหนึ่ง
5.79.8
अस्माकमपि वार्ष्णेय वने विचरतां तदा ।
न तथा प्रणयो राज्ये यथा संप्रति वर्तते ॥ ५.७९.८ ॥
ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายวฤษณิ แม้ต่อพวกเราที่เที่ยวอยู่ในป่าในเวลานั้น ก็ไม่มีความรักใคร่เช่นที่มีอยู่ในแคว้นในบัดนี้
5.79.9
निवृत्तवनवासान्नः श्रुत्वा वीर समागताः ।
अक्षौहिण्यो हि सप्ते मास्त्वत्प्रसादाज्जनार्दन ॥ ५.७९.९ ॥
ข้าแต่วีรบุรุษ เมื่อได้ยินว่าพวกเราพ้นจากการลี้ภัยในป่าแล้ว กองทัพอักษุหิณีเจ็ดกองได้มาประชุมกัน ข้าแต่ชนารทนะ ด้วยพระกรุณาของท่าน
5.79.10
इमान्हि पुरुषव्याघ्रानचिन्त्यबलपौरुषात् ।
आत्तशस्त्रान्रणे दृष्ट्वा न व्यथेदिह कः पुमान् ॥ ५.७९.१० ॥
เมื่อได้เห็นบุรุษเสือเหล่านี้ ผู้มีพลังและความกล้าหาญเกินจะคาดคิด ถืออาวุธในสนามรบ บุรุษคนใดในที่นี้จะไม่หวั่นไหวเล่า
5.79.11
स भवान्कुरुमध्ये तं सान्त्वपूर्वं भयोत्तरम् ।
ब्रूयाद्वाक्यं यथा मन्दो न व्यथेत सुयोधनः ॥ ५.७९.११ ॥
เพราะฉะนั้น ท่านควรกล่าวต่อเขาท่ามกลางชาวกุรุ ด้วยถ้อยคำที่เริ่มด้วยการปลอบโยนและจบด้วยการเตือนภัย เพื่อว่าสุยอธนะผู้โง่เขลาจะไม่หวั่นไหว
5.79.12
युधिष्ठिरं भीमसेनं बीभत्सुं चापराचितम् ।
सहदेवं च मां चैव त्वां च रामं च केशव ॥ ५.७९.१२ ॥
ข้าแต่เกศวะ ได้แก่ ยุธิษฐิระ ภีมเสน พีภัตสุผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ สหเทวะ ข้า ท่าน และพระราม
5.79.13
सात्यकिं च महावीर्यं विराटं च महात्मजम् ।
द्रुपदं च महामात्यं धृष्टद्युम्नं च माधव ॥ ५.७९.१३ ॥
ข้าแต่มาธวะ สาตยกีผู้มีพลังยิ่งใหญ่ วิราฏะ ผู้เป็นโอรสของผู้มีจิตใจสูงส่ง ทรุปทะ ผู้เป็นมหาอำมาตย์ และธฤษฏทยุมนะ
5.79.14
काशिराजं च विक्रान्तं धृष्टकेतुं च चेदिपम् ।
मांसशोणितभृन्मर्त्यः प्रतियुध्येत को युधि ॥ ५.७९.१४ ॥
พระราชาแห่งกาศี ธฤษฏเกตุผู้กล้าหาญ และเจ้าแห่งเจทิ มนุษย์ผู้มีเนื้อและเลือดคนใดเล่าจะต้านทานพวกเขาได้ในการรบ
5.79.15
स भवान्गमनादेव साधयिष्यत्यसंशयम् ।
इष्टमर्थं महाबाहो धर्मराजस्य केवलम् ॥ ५.७९.१५ ॥
ข้าแต่ผู้มีแขนทรงพลัง เพียงแค่ท่านเสด็จไป พระองค์จะบรรลุจุดประสงค์ที่ปรารถนาของพระธรรมราชาได้อย่างไม่ต้องสงสัย และเพียงสิ่งนั้นเท่านั้น
5.79.16
विदुरश्चैव भीष्मश्च द्रोणश्च सहबाह्लिकः ।
श्रेयः समर्था विज्ञातुमुच्यमानास्त्वयाऽनघ ॥ ५.७९.१६ ॥
วิทุระ ภีษมะ โทรณะ และพาหลีกะด้วย ข้าแต่ผู้ไร้บาป เมื่อท่านกล่าวกับพวกเขา พวกเขาย่อมสามารถรู้ได้ว่าอะไรเป็นสิ่งประเสริฐ
5.79.17
ते चैनमनुनेष्यन्ति धृतराष्ट्रं जनाधिपम् ।
तं च पापसमाचारं सहामात्यं सुयोधनम् ॥ ५.७९.१७ ॥
พวกเขาจะโน้มน้าวท้าวธฤตราษฏร์ เจ้าแห่งประชาชน และสุยอธนะผู้มีความประพฤติชั่ว พร้อมทั้งเหล่ามนตรีของเขา
5.79.18
श्रोता चार्थस्य विदुरस्त्वं च वक्ता जनार्दन ।
कमिवार्थं निवर्तन्तं स्थापयेतां न वर्त्मनि ॥ ५.७९.१८ ॥
วิทุระจะเป็นผู้รับฟังเรื่องนี้ และท่านจะเป็นผู้กล่าว ข้าแต่ชนารทนะ เหตุใดพวกเขาจะไม่ยับยั้งจุดประสงค์ที่กำลังหันเหไปจากหนทางเล่า