ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.80

5.80.1

यदेतत्कथितं राज्ञा धर्म एष सनातनः ।
यथा च युद्धमेव स्यात्तथा कार्यमरिन्दम ॥ ५.८०.१ ॥

ರಾಜನು ಹೇಳಿದ್ದು ಇದೇ, ಇದು ಸನಾತನ ಧರ್ಮ; ಯುದ್ಧವೇ ಆಗುವಂತಿದ್ದರೆ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಬೇಕು, ಶತ್ರುದಮನನೇ.

यदि प्रसममिच्छेयुः कुरवः पाण्डवैः सह ।
तथापि युद्धं दाशार्ह योजयेथाः सहैव तैः ॥ ५.८०.२ ॥

ಕೌರವರು ಪಾಂಡವರೊಡನೆ ಸಂಧಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದರೂ, ಓ ದಾಶಾರ್ಹನೇ, ನೀನು ಅವರೊಡನೆ ಯುದ್ಧವನ್ನೇ ತರಬೇಕು.

कथं नु दृष्ट्वा पाञ्चालीं तथा कृष्ण सभागताम् ।
अवधेन प्रशाम्येत मम मन्युः सुयोधने ॥ ५.८०.३ ॥

ಕೃಷ್ಣ, ಸಭೆಗೆ ಹೀಗೆ ಕರೆತಂದ ಪಾಂಚಾಲಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ವಧಿಸದೆ ಸುಯೋಧನನ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಕೋಪ ಹೇಗೆ ಶಮನವಾದೀತು?

यदि भीमार्जुनौ कृष्ण धर्मराजश्च धार्मिकः ।
धर्ममुत्सृज्य तेनाहं योद्धुमिच्छामि संयुगे ॥ ५.८०.४ ॥

ಕೃಷ್ಣ, ಭೀಮಾರ್ಜುನರೂ ಧರ್ಮರಾಜನೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ, ಅವರೊಡನೆ ನಾನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.

ब्रूहि मद्वचनं कृष्ण सुयोधनमपण्डितम् ।
कृच्छ्रे वने वा वस्तव्यं पुरे वा नागसाह्वये ॥ ५.८०.५ ॥

ಕೃಷ್ಣ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಅಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಸುಯೋಧನನಿಗೆ ಹೇಳು: ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು, ಅಥವಾ ನಾಗಸಾಹ್ವಯ ನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು.

सत्यमाह महाबाहो सहदेवो महामतिः ।
दुर्योधनवधे शान्तिस्तस्य कोपस्य मे भवेत् ॥ ५.८०.६ ॥

ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಮಹಾಮತಿ ಸಹದೇವನು ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ; ದುರ್ಯೋಧನನ ವಧೆಯಿಂದಲೇ ಅವನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಕೋಪ ಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ.

न जानासि यथा दृष्ट्वा चीराजिनधरान्वने ।
तवापि मन्युरुद्धूतो दुःखितान्प्रेक्ष्य पाण्डवान् ॥ ५.८०.७ ॥

ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಾರುಡೆ ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮ ಧರಿಸಿ ದುಃಖಿತರಾದ ಪಾಂಡವರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ಕೋಪ ಎದ್ದಿತ್ತೆಂಬುದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.

तस्मान्माद्रीसुतः शूरो यदाह रणकर्कशः ।
वचनं सर्वयोधानां तन्मतं पुरुषोत्तम ॥ ५.८०.८ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ರಣದಲ್ಲಿ ಕಠೋರನಾದ ಶೂರ ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗ ಹೇಳಿದ ಮಾತೇ ಎಲ್ಲ ಯೋಧರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ಪುರುಷೋತ್ತಮನೇ.

एवं वदि वाक्यं तु युयुधाने महामतौ ।
सुभीमः सिंहनादोऽभूद्योधानां तत्र सर्वशः ॥ ५.८०.९ ॥

ಮಹಾಮತಿ ಯುಯುಧಾನ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಯೋಧರ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ಸಿಂಹನಾದ ಮೊಳಗಿತು.

सर्वे हि सर्वशो वीरास्तद्वचः प्रत्यपूजयन् ।
साधुसाध्विति शैनेयं हर्षयन्तो युयुत्सवः ॥ ५.८०.१० ॥

ಯುದ್ಧಾಕಾಂಕ್ಷಿಗಳಾದ ಎಲ್ಲ ವೀರರೂ ಆ ಮಾತನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, 'ಸಾಧು, ಸಾಧು' ಎನ್ನುತ್ತ ಶೈನೇಯನನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸಿದರು.