മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.80

5.80.1

यदेतत्कथितं राज्ञा धर्म एष सनातनः ।
यथा च युद्धमेव स्यात्तथा कार्यमरिन्दम ॥ ५.८०.१ ॥

രാജാവ് പറഞ്ഞത് ഇതാണ്, ഇതാണ് സനാതന ധർമ്മം; യുദ്ധം തന്നെയാകുമെങ്കിൽ അപ്രകാരം ചെയ്യണം, ശത്രുദമനാ.

यदि प्रसममिच्छेयुः कुरवः पाण्डवैः सह ।
तथापि युद्धं दाशार्ह योजयेथाः सहैव तैः ॥ ५.८०.२ ॥

കൗരവർ പാണ്ഡവരോടൊപ്പം സന്ധി ആഗ്രഹിച്ചാലും, ദാശാർഹാ, നീ അവരോടൊപ്പം യുദ്ധം തന്നെ ഉണ്ടാക്കണം.

कथं नु दृष्ट्वा पाञ्चालीं तथा कृष्ण सभागताम् ।
अवधेन प्रशाम्येत मम मन्युः सुयोधने ॥ ५.८०.३ ॥

കൃഷ്ണാ, സദസ്സിലേക്ക് അപ്രകാരം കൊണ്ടുവരപ്പെട്ട പാഞ്ചാലിയെ കണ്ടിട്ട്, വധിക്കാതെ സുയോധനനോടുള്ള എന്റെ കോപം എങ്ങനെ ശമിക്കും?

यदि भीमार्जुनौ कृष्ण धर्मराजश्च धार्मिकः ।
धर्ममुत्सृज्य तेनाहं योद्धुमिच्छामि संयुगे ॥ ५.८०.४ ॥

കൃഷ്ണാ, ഭീമനും അർജ്ജുനനും ധർമ്മരാജനും ധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, അവരോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ब्रूहि मद्वचनं कृष्ण सुयोधनमपण्डितम् ।
कृच्छ्रे वने वा वस्तव्यं पुरे वा नागसाह्वये ॥ ५.८०.५ ॥

കൃഷ്ണാ, എന്റെ വാക്ക് അവിവേകിയായ സുയോധനനോട് പറയുക: കഷ്ടപ്പാടോടെ വനത്തിലോ, അല്ലെങ്കിൽ നാഗസാഹ്വയ നഗരത്തിലോ വസിക്കണം.

सत्यमाह महाबाहो सहदेवो महामतिः ।
दुर्योधनवधे शान्तिस्तस्य कोपस्य मे भवेत् ॥ ५.८०.६ ॥

മഹാബാഹോ, മഹാമതിയായ സഹദേവൻ സത്യമാണ് പറഞ്ഞത്; ദുര്യോധനന്റെ വധത്തിലൂടെയേ അവന്റെയും എന്റെയും കോപം ശമിക്കൂ.

न जानासि यथा दृष्ट्वा चीराजिनधरान्वने ।
तवापि मन्युरुद्धूतो दुःखितान्प्रेक्ष्य पाण्डवान् ॥ ५.८०.७ ॥

കാട്ടിൽ മരവുരിയും മാൻതോലും ധരിച്ച്, ദുഃഖിതരായ പാണ്ഡവരെ കണ്ടപ്പോൾ അങ്ങയിലും കോപം ഉണർന്നത് അങ്ങ് അറിയുന്നില്ല.

तस्मान्माद्रीसुतः शूरो यदाह रणकर्कशः ।
वचनं सर्वयोधानां तन्मतं पुरुषोत्तम ॥ ५.८०.८ ॥

അതിനാൽ യുദ്ധത്തിൽ കഠിനനായ ശൂരനായ മാദ്രീപുത്രൻ പറഞ്ഞത് എല്ലാ യോദ്ധാക്കളുടെയും അഭിപ്രായമാണ്, പുരുഷോത്തമാ.

एवं वदि वाक्यं तु युयुधाने महामतौ ।
सुभीमः सिंहनादोऽभूद्योधानां तत्र सर्वशः ॥ ५.८०.९ ॥

മഹാമതിയായ യുയുധാനൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവിടെ എല്ലായിടത്തും യോദ്ധാക്കളുടെ അതിഭയങ്കരമായ സിംഹനാദം ഉയർന്നു.

सर्वे हि सर्वशो वीरास्तद्वचः प्रत्यपूजयन् ।
साधुसाध्विति शैनेयं हर्षयन्तो युयुत्सवः ॥ ५.८०.१० ॥

യുദ്ധമോഹികളായ എല്ലാ വീരന്മാരും ആ വാക്കിനെ ആദരിച്ചു; 'സാധു, സാധു' എന്ന് പറഞ്ഞ് ശൈനേയനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.