Mahābhārata · Adhyāya 5.80

5.80.1

यदेतत्कथितं राज्ञा धर्म एष सनातनः ।
यथा च युद्धमेव स्यात्तथा कार्यमरिन्दम ॥ ५.८०.१ ॥

Was der König gesagt hat, ist dieses ewige Dharma; und wenn es zum Krieg kommen muss, so ist zu handeln, o Bezwinger der Feinde.

यदि प्रसममिच्छेयुः कुरवः पाण्डवैः सह ।
तथापि युद्धं दाशार्ह योजयेथाः सहैव तैः ॥ ५.८०.२ ॥

Selbst wenn die Kuru Frieden mit den Pāṇḍava wünschen, so sollst du doch, o Dāśārha, den Krieg mit ihnen herbeiführen.

कथं नु दृष्ट्वा पाञ्चालीं तथा कृष्ण सभागताम् ।
अवधेन प्रशाम्येत मम मन्युः सुयोधने ॥ ५.८०.३ ॥

Wie könnte, o Kṛṣṇa, nachdem ich Draupadī so in die Versammlung gebracht gesehen habe, mein Zorn auf Suyodhana ohne seinen Tod beruhigt werden?

यदि भीमार्जुनौ कृष्ण धर्मराजश्च धार्मिकः ।
धर्ममुत्सृज्य तेनाहं योद्धुमिच्छामि संयुगे ॥ ५.८०.४ ॥

Wenn, o Kṛṣṇa, Bhīma und Arjuna und der gerechte König des Dharma, Yudhiṣṭhira, das Dharma aufgäben, dann wollte ich mit ihnen im Kampf streiten.

ब्रूहि मद्वचनं कृष्ण सुयोधनमपण्डितम् ।
कृच्छ्रे वने वा वस्तव्यं पुरे वा नागसाह्वये ॥ ५.८०.५ ॥

O Kṛṣṇa, sage dem unweisen Suyodhana meine Worte: Er muss in Not im Wald wohnen, oder aber in der Stadt Nāgasāhvaya.

सत्यमाह महाबाहो सहदेवो महामतिः ।
दुर्योधनवधे शान्तिस्तस्य कोपस्य मे भवेत् ॥ ५.८०.६ ॥

O Starkarmiger, Sahadeva von großer Einsicht hat die Wahrheit gesagt: Nur durch den Tod Duryodhanas wird sein Zorn und der meine besänftigt werden.

न जानासि यथा दृष्ट्वा चीराजिनधरान्वने ।
तवापि मन्युरुद्धूतो दुःखितान्प्रेक्ष्य पाण्डवान् ॥ ५.८०.७ ॥

Du weißt nicht, dass auch in dir der Zorn erwachte, als du die Pāṇḍavas im Wald sahst, in Rinde und Hirschfell gekleidet und betrübt.

तस्मान्माद्रीसुतः शूरो यदाह रणकर्कशः ।
वचनं सर्वयोधानां तन्मतं पुरुषोत्तम ॥ ५.८०.८ ॥

Daher ist das, was der heldenhafte Sohn Mādrīs, hart im Kampf, gesagt hat, die Meinung aller Krieger, o Bester der Männer.

एवं वदि वाक्यं तु युयुधाने महामतौ ।
सुभीमः सिंहनादोऽभूद्योधानां तत्र सर्वशः ॥ ५.८०.९ ॥

Als der großsinnige Yuyudhāna so sprach, erhob sich von allen Seiten ein überaus schrecklicher Löwenschrei der Krieger.

सर्वे हि सर्वशो वीरास्तद्वचः प्रत्यपूजयन् ।
साधुसाध्विति शैनेयं हर्षयन्तो युयुत्सवः ॥ ५.८०.१० ॥

Alle Helden, kampfbegierig, ehrten diese Worte ganz und erfreuten den Nachkommen Śinis mit den Rufen: "Gut gesprochen, gut gesprochen!"