महाभारत · अध्याय 5.80

5.80.1

यदेतत्कथितं राज्ञा धर्म एष सनातनः ।
यथा च युद्धमेव स्यात्तथा कार्यमरिन्दम ॥ ५.८०.१ ॥

राजाने जे सांगितले तोच हा सनातन धर्म; युद्धच होणार असेल तर तसेच करावे, हे शत्रुदमना.

यदि प्रसममिच्छेयुः कुरवः पाण्डवैः सह ।
तथापि युद्धं दाशार्ह योजयेथाः सहैव तैः ॥ ५.८०.२ ॥

कौरव पाण्डवांशी सलोखा इच्छित असले तरी, हे दाशार्ह, तू त्यांच्याशी युद्धच घडवून आण.

कथं नु दृष्ट्वा पाञ्चालीं तथा कृष्ण सभागताम् ।
अवधेन प्रशाम्येत मम मन्युः सुयोधने ॥ ५.८०.३ ॥

हे कृष्णा, सभेत अशा प्रकारे आणलेल्या पांचालीला पाहून, वध केल्याशिवाय सुयोधनावरील माझा राग कसा शमेल?

यदि भीमार्जुनौ कृष्ण धर्मराजश्च धार्मिकः ।
धर्ममुत्सृज्य तेनाहं योद्धुमिच्छामि संयुगे ॥ ५.८०.४ ॥

हे कृष्णा, भीम-अर्जुन आणि धार्मिक धर्मराज यांनी धर्म सोडला, तर त्यांच्याशी मी युद्ध करू इच्छितो.

ब्रूहि मद्वचनं कृष्ण सुयोधनमपण्डितम् ।
कृच्छ्रे वने वा वस्तव्यं पुरे वा नागसाह्वये ॥ ५.८०.५ ॥

हे कृष्णा, माझा हा निरोप अपण्डित सुयोधनाला सांग: कष्टाने वनात राहावे लागेल, किंवा नागसाह्वय नगरात राहावे लागेल.

सत्यमाह महाबाहो सहदेवो महामतिः ।
दुर्योधनवधे शान्तिस्तस्य कोपस्य मे भवेत् ॥ ५.८०.६ ॥

हे महाबाहो, महामती सहदेवाने सत्य सांगितले; दुर्योधनाच्या वधानेच त्याचा आणि माझा क्रोध शमेल.

न जानासि यथा दृष्ट्वा चीराजिनधरान्वने ।
तवापि मन्युरुद्धूतो दुःखितान्प्रेक्ष्य पाण्डवान् ॥ ५.८०.७ ॥

वनात चीर आणि मृगचर्म धारण केलेल्या दुःखी पाण्डवांना पाहून तुमच्यातही क्रोध उसळला होता, हे तुम्हाला माहीत नाही.

तस्मान्माद्रीसुतः शूरो यदाह रणकर्कशः ।
वचनं सर्वयोधानां तन्मतं पुरुषोत्तम ॥ ५.८०.८ ॥

म्हणून रणात कठोर असलेल्या शूर माद्रीपुत्राने जे सांगितले, तेच सर्व योद्ध्यांचे मत आहे, हे पुरुषोत्तमा.

एवं वदि वाक्यं तु युयुधाने महामतौ ।
सुभीमः सिंहनादोऽभूद्योधानां तत्र सर्वशः ॥ ५.८०.९ ॥

महामती युयुधानाने असे बोलताच तेथे सर्वत्र योद्ध्यांचा अत्यंत भयंकर सिंहनाद उसळला.

सर्वे हि सर्वशो वीरास्तद्वचः प्रत्यपूजयन् ।
साधुसाध्विति शैनेयं हर्षयन्तो युयुत्सवः ॥ ५.८०.१० ॥

युद्धोत्सुक सर्व वीरांनी त्या वचनाचा पूर्ण सन्मान केला; 'साधु साधु' म्हणत शैनेयाला आनंदित केले.