ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 5.83
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.83.1
या सा बाल्यात्प्रभृत्यस्मान्पर्यवर्धयताबला ।
उपवासतपःशीला सदा स्वस्त्ययने रता ॥ ५.८३.१ ॥
ଶୈଶବରୁ ଆମକୁ ପାଳି ବଡ଼ କରିଥିବା ସେହି କୋମଳା ମାତା, ଉପବାସ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ରତ ଥିଲେ; ସର୍ବଦା ମଙ୍ଗଳ କର୍ମରେ ନିଯୁକ୍ତ ରହୁଥିଲେ।
5.83.2
देवतातिथिपूजासु गुरुशुश्रूषणे रता ।
वत्सला प्रियपुत्रा च माताऽस्माकं जनार्दन ॥ ५.८३.२ ॥
ଦେବତା ଓ ଅତିଥିଙ୍କ ପୂଜାରେ ଏବଂ ଗୁରୁଜନଙ୍କ ସେବାରେ ରତ, ସ୍ନେହମୟୀ, ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ରବତୀ ଆମ ମାତା, ହେ ଜନାର୍ଦନ!
5.83.3
सुयोधनभयाद्या नो त्रायतामित्रकर्शन ।
महतो मृत्युसंबाधुद्दुस्तरान्नौरिवार्णवात् ॥ ५.८३.३ ॥
ହେ ଶତ୍ରୁ ଦମନକାରୀ! ସୁଯୋଧନଙ୍କ ଭୟରୁ, ମହା ମୃତ୍ୟୁ ସଙ୍କଟରୁ, ଦୁସ୍ତର ସମୁଦ୍ରରୁ ନୌକା ପରି ସେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
5.83.4
अस्मत्कृते च सततं यया दुःखानि माधव ।
अनुभूतान्यदुःखार्हां तां स्म पृच्छेरनामयम् ॥ ५.८३.४ ॥
ହେ ମାଧବ! ଆମ ପାଇଁ ନିରନ୍ତର ଦୁଃଖ ଭୋଗିଥିବା, ଦୁଃଖର ଅଯୋଗ୍ୟା ସେହି ମାତାଙ୍କ କୁଶଳ ଅବଶ୍ୟ ପଚାରିବ।
5.83.5
भृशमाश्वासयेश्चैनां पुत्रशोकपरिप्लुताम् ।
अभिवाद्य स्वजेथास्त्वं पाण्डवान्परिकीर्तयन् ॥ ५.८३.५ ॥
ପୁତ୍ରଶୋକରେ ବୁଡ଼ିଥିବା ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟଧିକ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେବ; ପ୍ରଣାମ କରି ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ନାମ ନେଇ ତାଙ୍କୁ ଅଭିବାଦନ କରିବ।
5.83.6
ऊढात्प्रभृति दुःखानि श्वशुराणामरिन्दम ।
निराकाराऽतदर्हा च पश्यन्ती दुःखमश्रुते ॥ ५.८३.६ ॥
ହେ ଅରିନ୍ଦମ! ବିବାହ ଦିନରୁ ହିଁ ଶ୍ୱଶୁରମାନଙ୍କ ଯୋଗୁଁ ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ; ଦୁଃଖର ଅଯୋଗ୍ୟା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖ ଦେଖି ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛନ୍ତି।
5.83.7
अपि जातु स कालः स्यात्कृष्ण दुःखविपर्ययः ।
यदहं मातरं क्लिष्टां सुखं दद्यामरिन्दम ॥ ५.८३.७ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଦୁଃଖର ସେହି ଓଲଟା କାଳ କଣ କେବେ ଆସିବ, ଯେବେ ମୁଁ କ୍ଳିଷ୍ଟା ମାତାଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଇପାରିବି? ହେ ଅରିନ୍ଦମ!
5.83.8
प्रव्रजन्तोऽनुधावन्तीं कृपणां पुत्रगृद्धिनीम् ।
रुदतीमपहायैनामगच्छाम वयं वनम् ॥ ५.८३.८ ॥
ଆମେ ପ୍ରବ୍ରଜ୍ୟାରେ ବାହାରିଲା ବେଳେ, ପୁତ୍ରାସକ୍ତା ସେହି କୃପଣା ମାତା ଆମ ପଛରେ ଦୌଡ଼ି ଆସିଥିଲେ। କାନ୍ଦୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଆମେ ବନକୁ ଚାଲିଗଲୁ।
5.83.9
सा नूनं म्रियते दुःखैः सा चेज्जीवति केशव ।
तथा पुत्राधिभिर्गाढमार्तामर्चय सत्कृत ॥ ५.८३.९ ॥
ହେ କେଶବ, ସେ ଯଦି ଜୀବିତ ଥାଏ, ତେବେ ଦୁଃଖରେ ନିଶ୍ଚୟ ମରୁଛି। ତେଣୁ ପୁତ୍ରଚିନ୍ତାରେ ଗଭୀର ପୀଡ଼ିତା ସେହି ମାତାଙ୍କୁ ସତ୍କାରପୂର୍ବକ ସମ୍ମାନ କର।
5.83.10
अभिवाद्याऽथ सा कृष्ण त्वया मद्वचवाद्विभो ।
धृतराष्ट्रश्च कौरव्यो राजानश्च वयोधिकाः ॥ ५.८३.१० ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ହେ ବିଭୋ, ମୋ କଥାନୁସାରେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କର; କୌରବ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ବୟୋଜ୍ୟେଷ୍ଠ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
5.83.11
भीष्मं द्रोणं कृपं चैव महाराजं च वाह्लिकम् ।
द्रौणिं च सोमदत्तं च सर्वांश्च भरतान्पृथक् ॥ ५.८३.११ ॥
ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ, କୃପ, ମହାରାଜ ବାହ୍ଲୀକ, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା, ସୋମଦତ୍ତ ଓ ସମସ୍ତ ଭରତବଂଶୀୟଙ୍କୁ ପୃଥକ ଭାବେ ପ୍ରଣାମ କର।
5.83.12
यथावयो यथास्थानं प्रपद्यस्व जनार्दन ।
विदुरं च महाप्राज्ञं कुरूणां मन्त्रधारिणम्।
अगाधबुद्धिं मर्मज्ञं स्वजेथा मधुसूदन ॥ ५.८३.१२ ॥
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ବୟସ ଓ ସ୍ଥାନ ଅନୁସାରେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ପ୍ରଣାମ କର। ହେ ମଧୁସୂଦନ, କୌରବଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରଧାରୀ, ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ଅଗାଧ ବୁଦ୍ଧିଯୁକ୍ତ, ମର୍ମଜ୍ଞ ବିଦୁରଙ୍କୁ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା ଭାବି ସମ୍ମାନ ଦିଅ।
5.83.13
इत्युक्त्वा केशवं तत्र राजमध्ये युधिष्ठिरः ।
अनुज्ञातो निववृते कृष्णं कृत्वा प्रदक्षिणम् ॥ ५.८३.१३ ॥
ଏହା କହି ସେଠାରେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର କେଶବଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ; ଅନୁମତି ପାଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ଫେରିଲେ।
5.83.14
व्रजन्नेव तु बीभत्सुः सखायं पुरुषर्षभम् ।
अब्रवीत्परवीरघ्रं दाशार्हमपराजितम् ॥ ५.८३.१४ ॥
ଯିବା ବେଳେ ହିଁ ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ) ନିଜ ସଖା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ, ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ, ଅପରାଜିତ ଦାଶାର୍ହ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ।
5.83.15
यदस्माकं विभो वृत्तं पुरा वै मन्त्रनिश्चये ।
अर्धराज्यस्य गोविद विदितं सर्वराजसु ॥ ५.८३.१५ ॥
ହେ ବିଭୁ, ପୂର୍ବେ ଆମ ମନ୍ତ୍ରଣାରେ ଯାହା ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଥିଲା — ଅଧା ରାଜ୍ୟ ବିଷୟରେ — ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ତାହା ସବୁ ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଥିଲା।
5.83.16
तच्चेद्दद्यादखङ्गेन सत्कृत्यानवमत्य च ।
प्रियं मे स्यान्महाबाहो मुच्येरन्महतो भयात् ॥ ५.८३.१६ ॥
ସେ ଯଦି ତାହା ଖଡ୍ଗ ବିନା, ସମ୍ମାନ ସହ, ଅପମାନ ନ କରି ଦିଅନ୍ତି, ହେ ମହାବାହୁ, ତାହା ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ହେବ; ସମସ୍ତେ ବଡ଼ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ।
5.83.17
अतश्चेदन्यथाकर्ता धार्तराष्ट्रोऽनुपायवित् ।
अन्तं नूनं करिष्यामि क्षत्रियाणां जनार्दन ॥ ५.८३.१७ ॥
ତେଣୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର (ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ) ଉପାୟ ନ ଜାଣି ବିପରୀତ କଲେ, ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କର ଅନ୍ତ କରିବି।
5.83.18
एवमुक्ते पाण्डवेन समहृष्यद्वृकोदरः ।
मुहुर्मुहुः क्रोधवशात्प्रावेपत च पाण्डवः ॥ ५.८३.१८ ॥
ପାଣ୍ଡବ ଏପରି କହିବାରୁ ବୃକୋଦର (ଭୀମ) ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ହେଲେ; କ୍ରୋଧ ବଶରେ ବାରମ୍ବାର କମ୍ପିତ ହେଲେ; ପାଣ୍ଡବ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିତ ହେଲେ।
5.83.19
वेपमानश्च कौन्तेयः प्राक्रोशन्महतो रजन् ।
धनञ्जयवचः श्रुत्वा हर्षोत्सिक्तमना भृशम् ॥ ५.८३.१९ ॥
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର କମ୍ପିତ ହୋଇ ଜୋରରେ ଚିତ୍କାର କଲେ, ହେ ରାଜନ୍। ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ତାଙ୍କ ମନ ଅତ୍ୟଧିକ ହର୍ଷରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
5.83.20
तस्य तं निनदं श्रुत्वा संप्रावेपन्त धन्विनः ।
वाहनानि च सर्वामि शकृन्मूत्रे प्रमुस्रुवुः ॥ ५.८३.२० ॥
ତାଙ୍କ ସେହି ଗର୍ଜନ ଶୁଣି ଧନୁର୍ଧରମାନେ କମ୍ପିଗଲେ; ସମସ୍ତ ବାହନ ମଳମୂତ୍ର ତ୍ୟାଗ କଲେ।
5.83.21
इत्युक्त्वा केशवं तत्र तथा चोह्वा विनिश्चयम् ।
अनुज्ञातो निववृते परिष्वज्य जनार्दनम् ॥ ५.८३.२१ ॥
ଏହିପରି କେଶବଙ୍କୁ କହି, ସେଠାରେ ନିଜ ନିଶ୍ଚୟ ବିଚାରି, ଅନୁମତି ପାଇ, ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ସେମାନେ ଫେରିଗଲେ।
5.83.22
तेषु राजसु सर्वेषु निवृत्तेषु जनार्दनः ।
तूर्णमभ्यगमद्धृष्टः शैब्यसुग्रीववाहनः ॥ ५.८३.२२ ॥
ସମସ୍ତ ରାଜା ଫେରିଗଲା ପରେ, ଶୈବ୍ୟ ଓ ସୁଗ୍ରୀବ ଯାହାଙ୍କ ଅଶ୍ୱ, ସେହି ଜନାର୍ଦନ ହର୍ଷରେ ଶୀଘ୍ର ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
5.83.23
ते हया वासुदेवस्य दारुकेण प्रचोदिताः ।
पन्थानमाचेमुरिव ग्रसमाना इवाम्बरम् ॥ ५.८३.२३ ॥
ଦାରୁକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ବାସୁଦେବଙ୍କ ସେହି ଅଶ୍ୱମାନେ ଆକାଶକୁ ଗ୍ରାସ କରୁଥିବା ପରି ପଥରେ ଧାଇଁଲେ।
5.83.24
अथापश्यन्महाबाहुर्ऋषीनध्वनि केशवः ।
ब्राह्या श्रिया दीप्यमानान्स्थितानुभयतः पथि ॥ ५.८३.२४ ॥
ତାପରେ ମହାବାହୁ କେଶବ ପଥର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା, ବ୍ରାହ୍ମ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
5.83.25
सोऽवतीर्य रथात्तूर्णमभिवाद्य जनार्दनः ।
यथावृत्तानृषीन्सर्वानभ्यभाषत पूजयन् ॥ ५.८३.२५ ॥
ସେ ଶୀଘ୍ର ରଥରୁ ଓହ୍ଲାଇ, ଜନାର୍ଦନ ପ୍ରଣାମ କରି, ଆସିଥିବା ପରି ଥିବା ସମସ୍ତ ଋଷିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ କଥା କହିଲେ।
5.83.26
कच्चिल्लोकेषु कुशलं कच्चिद्धर्मः स्वनुष्ठितः ।
ब्राह्मणानां त्रयो वर्णाः कच्चित्तिष्ठन्ति शासने ।
पितृदेवातिथिभ्यश्च कच्चित्पूता स्वनुष्ठिताः ॥ ५.८३.२६ ॥
ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୁଶଳ ଅଛି କି? ଧର୍ମ ସୁଚାରୁ ରୂପେ ପାଳିତ ହେଉଛି କି? ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ତିନି ବର୍ଣ୍ଣ ଶାସନରେ ସ୍ଥିର ଅଛନ୍ତି କି? ପିତୃ, ଦେବ ଓ ଅତିଥିଙ୍କ ପ୍ରତି ପବିତ୍ର କର୍ମ ଠିକ୍ ଭାବେ ସଂପାଦିତ ହେଉଛି କି?
5.83.27
तेभ्यः प्रयुज्य तां पूजां प्रोवाच मधुसूदनः ।
भगवन्तः क्व संसिद्धाः कोऽवधिर्भवतामिह ॥ ५.८३.२७ ॥
ସେମାନଙ୍କୁ ସେହି ପୂଜା ଅର୍ପଣ କରି ମଧୁସୂଦନ କହିଲେ, "ହେ ଭଗବନ୍ତମାନେ, ସିଦ୍ଧ ଆପଣମାନେ କେଉଁଠାରୁ ଆସିଛନ୍ତି? ଏଠାରେ ଆପଣଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ୟ କଣ?"
5.83.28
किं वा कार्यं भगवतामहं किं करवाणि यः ।
केनार्थेनोपप्तंप्राप्ता भगवन्तो महीतलम् ॥ ५.८३.२८ ॥
"ଭଗବନ୍ତମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କଣ? ମୁଁ କଣ କରିପାରିବି? କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆପଣ ଭଗବନ୍ତମାନେ ଏହି ଭୂତଳକୁ ଆସିଛନ୍ତି?"
5.83.29
एवमुक्ताः केशवेन मुनयः शंसितव्रताः ।
नारदप्रमुखाः सर्वे प्रत्यनन्दन्त केशवम् ॥ ५.८३.२९ ॥
କେଶବ ଏହିପରି କହିବାରୁ, ପ୍ରଶଂସିତ ବ୍ରତଧାରୀ ନାରଦ ପ୍ରମୁଖ ସମସ୍ତ ମୁନି କେଶବଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କଲେ।
5.83.30
अधश्शिराः सर्पमाली महर्षिः स हि देवलः ।
अर्वावसुः सुजानुश्च मैत्रेयः शुनको बली ॥ ५.८३.३० ॥
ଅଧୋମୁଖ, ସର୍ପମାଳା ଧାରଣକାରୀ ମହର୍ଷି ଦେବଳ, ଅର୍ବାବସୁ, ସୁଜାନୁ, ମୈତ୍ରେୟ ଓ ବଳବାନ ଶୁନକ।
5.83.31
बको दाल्भ्यः स्थूलशिराः कृष्णद्वैपायनस्तथा ।
आपोदधौम्यो धौम्यश्च आणिमाण्डव्यकौशिकौ ॥ ५.८३.३१ ॥
ବକ, ଦାଲ୍ଭ୍ୟ, ସ୍ଥୂଳଶିରା, କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ତଥା, ଆପୋଦଧୌମ୍ୟ ଓ ଧୌମ୍ୟ, ଆଣିମାଣ୍ଡବ୍ୟ ଓ କୌଶିକ ।
5.83.32
दामोष्णीषस्त्रिषवणः पर्णादो घटजानुकः ।
मौञ्जायनो वायुभक्षः पाराशर्योऽथ शालिकः ॥ ५.८३.३२ ॥
ଦାମୋଷ୍ଣୀଷ, ତ୍ରିଷବଣ, ପର୍ଣାଦ, ଘଟଜାନୁକ, ମୌଞ୍ଜାୟନ, ବାୟୁଭକ୍ଷ, ପାରାଶର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶାଳିକ ।
5.83.33
शीलवानशनिर्धाता शून्यपालोऽकृतव्रणः ।
श्वेतकेतुः कहोलश्च रामश्चैव महातपाः ॥ ५.८३.३३ ॥
ଶୀଳବାନ, ଅଶନି, ଧାତା, ଶୂନ୍ୟପାଳ, ଅକୃତବ୍ରଣ, ଶ୍ୱେତକେତୁ, କହୋଳ ଏବଂ ମହାତପସ୍ୱୀ ରାମ ମଧ୍ୟ ।
5.83.34
तमब्रवीज्जामदग्न्य उपेत्य मधुसूदनम् ।
परिष्वज्य च गोविन्दं सुरासुरपतेः सखा ॥ ५.८३.३४ ॥
ସୁରାସୁରପତି (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କ ସଖା ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ ନିକଟକୁ ଯାଇ ମଧୁସୂଦନ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ ।
5.83.35
देवर्षयः पुण्यकृतो ब्राह्मणाश्च बहुश्रुताः ।
राजर्षयश्च दाशार्ह मानयन्ति तपस्विनः ॥ ५.८३.३५ ॥
ହେ ଦାଶାର୍ହ, ଦେବର୍ଷି, ପୁଣ୍ୟକର୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବହୁଶ୍ରୁତ, ରାଜର୍ଷି ଓ ତପସ୍ୱୀମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି ।
5.83.36
दैवासुरस्य द्रुष्टारः पुराणस्य महामते ।
समेत पार्थिवं क्षत्रं दिदृक्षन्तश्च सर्वतः।
सभासदश्च राजानस्त्वां च सत्यं जनार्दनम् ॥ ५.८३.३६ ॥
ହେ ମହାମତି, ଦେବାସୁର ସଂଗ୍ରାମର ପୁରାତନ ସାକ୍ଷୀମାନେ, ସର୍ବତ୍ର ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟ ରାଜାମାନେ, ସଭାସଦ ଓ ରାଜାମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ; ଆପଣ ସତ୍ୟ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ।
5.83.37
एतन्महत्प्रेक्षणीयं द्रुष्टुमिच्छाम केशव ॥ ५.८३.३७ ॥
ହେ କେଶବ, ଏହି ମହାନ ଓ ଦେଖିବାଯୋଗ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଆମେ ଇଚ୍ଛା କରୁ।
5.83.38
धर्मार्थसहिता वाचः श्रोतुमिच्छाम माधव ।
त्वयोच्यमानाः कुरुषु राजमध्ये परन्तप ॥ ५.८३.३८ ॥
ହେ ମାଧବ, କୁରୁ ଓ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ କହୁଥିବା ଧର୍ମାର୍ଥଯୁକ୍ତ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ଆମେ ଇଚ୍ଛା କରୁ, ହେ ପରନ୍ତପ।
5.83.39
सभायां मधुरा वाचः शुश्रूषन्तस्त्वयेरिताः ।
कुरूणां प्रतिवाचश्च श्रोतुमिच्छाम माधव ॥ ५.८३.३९ ॥
ସଭାରେ ଆପଣ କହୁଥିବା ମଧୁର ବାକ୍ୟ ଓ କୁରୁମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟୁତ୍ତର ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ହେ ମାଧବ, ଆମେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁ।
5.83.40
भीष्मद्रोणादयश्चैव विदुरश्च महामतिः ।
त्वं च यादवशार्दूल सभायां वै समेष्यथ ॥ ५.८३.४० ॥
ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ ଆଦି, ମହାମତି ବିଦୁର ଏବଂ ହେ ଯାଦବଶାର୍ଦୂଳ, ଆପଣ ମଧ୍ୟ ସଭାରେ ମିଳିତ ହେବେ।
5.83.41
तव वाक्यानि दिव्यानि तथा तेषां च माधव ।
श्रोतुमिच्छाम गोविन्द सत्यानि च हितानि च।
आपृष्टोऽसि महाबाहो पुनर्द्रक्ष्यामहे वयम् ॥ ५.८३.४१ ॥
ହେ ମାଧବ, ଆପଣଙ୍କ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଦିବ୍ୟ, ସତ୍ୟ ଓ ହିତକର ବାକ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ଆମେ ଇଚ୍ଛା କରୁ, ହେ ଗୋବିନ୍ଦ। ହେ ମହାବାହୋ, ଆପଣଙ୍କୁ ପଚରାଯାଇଛି; ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୁଣି ଦେଖିବୁ।
5.83.42
याह्यविघ्नेन वै वीर द्रक्ष्यामस्त्वां सभागतम् ।
आसीनमासने दिव्ये बलतेजःसमाहितम् ॥ ५.८३.४२ ॥
ହେ ବୀର, ବିଘ୍ନହୀନ ହୋଇ ଯାଅ; ସଭାକୁ ଆସି ଦିବ୍ୟ ଆସନରେ ବସିଥିବା, ବଳ ଓ ତେଜରେ ଯୁକ୍ତ ଆପଣଙ୍କୁ ଆମେ ଦେଖିବୁ।
5.83.43
प्रयान्तं देवकीपुत्रं परवीररुजो दश ।
महारथा महाबाहुमन्वयुः शस्त्रपाणयः ॥ ५.८३.४३ ॥
ଶତ୍ରୁ ବୀରମାନଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କରୁଥିବା ଦଶ ମହାରଥୀ, ହାତରେ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି, ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁଥିବା ଦେବକୀପୁତ୍ର ସେହି ମହାବାହୁଙ୍କ ପଛେ ଅନୁସରଣ କଲେ।
5.83.44
पदातीनां सहस्रं च सादिनां च परन्तप ।
भोज्यं च विपुलं राजन्प्रेष्याश्च शतशोपरे ॥ ५.८३.४४ ॥
ହେ ପରନ୍ତପ, ହେ ରାଜନ୍, ହଜାରେ ପଦାତିକ ଓ ଅଶ୍ୱାରୋହୀ, ପ୍ରଚୁର ଭୋଜନ ଏବଂ ଶହ ଶହ ଅନ୍ୟ ସେବକ (ସାଥରେ ଗଲେ)।