மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.83
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.83.1
या सा बाल्यात्प्रभृत्यस्मान्पर्यवर्धयताबला ।
उपवासतपःशीला सदा स्वस्त्ययने रता ॥ ५.८३.१ ॥
சிறுவயது முதல் எங்களை வளர்த்து ஆளாக்கிய அந்த மென்மையான அன்னை, நோன்பும் தவமும் கொண்டவள்; எப்போதும் மங்கல சடங்குகளில் ஈடுபட்டிருந்தாள்.
5.83.2
देवतातिथिपूजासु गुरुशुश्रूषणे रता ।
वत्सला प्रियपुत्रा च माताऽस्माकं जनार्दन ॥ ५.८३.२ ॥
தேவர்களையும் விருந்தினரையும் வழிபடுவதிலும், குருக்களுக்குப் பணிவிடை செய்வதிலும் ஈடுபட்ட, அன்பு நிறைந்த, அன்புக்குரிய மகன்களைக் கொண்ட எங்கள் அன்னை, ஓ ஜனார்தனா!
5.83.3
सुयोधनभयाद्या नो त्रायतामित्रकर्शन ।
महतो मृत्युसंबाधुद्दुस्तरान्नौरिवार्णवात् ॥ ५.८३.३ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவனே! சுயோதனனின் பயத்திலிருந்தும், பெரும் மரண நெருக்கடியிலிருந்தும் அவள் எங்களை காக்கட்டும்; கடக்க முடியாத கடலிலிருந்து படகு போல.
5.83.4
अस्मत्कृते च सततं यया दुःखानि माधव ।
अनुभूतान्यदुःखार्हां तां स्म पृच्छेरनामयम् ॥ ५.८३.४ ॥
ஓ மாதவா! எங்களுக்காக இடைவிடாமல் துன்பங்களை அனுபவித்தவள், துன்பத்திற்குத் தகுதியற்றவள்; அவளிடம் நலம் விசாரிக்க வேண்டும்.
5.83.5
भृशमाश्वासयेश्चैनां पुत्रशोकपरिप्लुताम् ।
अभिवाद्य स्वजेथास्त्वं पाण्डवान्परिकीर्तयन् ॥ ५.८३.५ ॥
மகன்களின் சோகத்தில் மூழ்கியிருக்கும் அவளுக்கு மிகவும் ஆறுதல் கூறு; அவளை வணங்கி, பாண்டவர்களின் பெயர்களைச் சொல்லி அவளுக்கு வந்தனம் செய்.
5.83.6
ऊढात्प्रभृति दुःखानि श्वशुराणामरिन्दम ।
निराकाराऽतदर्हा च पश्यन्ती दुःखमश्रुते ॥ ५.८३.६ ॥
ஓ அரிந்தமா! திருமணமானதிலிருந்தே மாமனார்களால் துன்பங்கள் அவளுக்கு வந்தன; அவள் அதற்குத் தகுதியற்றவள், எனினும் துயரைக் கண்டபடி துன்பத்தை அனுபவிக்கிறாள்.
5.83.7
अपि जातु स कालः स्यात्कृष्ण दुःखविपर्ययः ।
यदहं मातरं क्लिष्टां सुखं दद्यामरिन्दम ॥ ५.८३.७ ॥
கிருஷ்ணா, துன்பம் மாறும் அந்தக் காலம் எப்போதாவது வருமா, நான் துன்புறும் தாய்க்கு இன்பம் தரக்கூடிய காலம்? எதிரிகளை அடக்குபவனே!
5.83.8
प्रव्रजन्तोऽनुधावन्तीं कृपणां पुत्रगृद्धिनीम् ।
रुदतीमपहायैनामगच्छाम वयं वनम् ॥ ५.८३.८ ॥
நாங்கள் புறப்பட்டபோது, மகன்களின் மீது பேராசை கொண்ட அந்த பரிதாபமான தாய் எங்கள் பின்னே ஓடி வந்தாள். அழுதுகொண்டிருந்த அவளை விட்டுவிட்டு நாங்கள் காட்டுக்குச் சென்றோம்.
5.83.9
सा नूनं म्रियते दुःखैः सा चेज्जीवति केशव ।
तथा पुत्राधिभिर्गाढमार्तामर्चय सत्कृत ॥ ५.८३.९ ॥
கேசவா, அவள் உயிருடன் இருந்தால் துயரங்களால் நிச்சயம் சாகும் நிலையில் இருப்பாள். ஆகவே மகன்களின் கவலையால் ஆழமாக வருந்தும் அந்தத் தாயை மரியாதையுடன் கௌரவியுங்கள்.
5.83.10
अभिवाद्याऽथ सा कृष्ण त्वया मद्वचवाद्विभो ।
धृतराष्ट्रश्च कौरव्यो राजानश्च वयोधिकाः ॥ ५.८३.१० ॥
கிருஷ்ணா, வல்லவனே, என் சொற்படி நீ அவளை வணங்கு; கௌரவ திருதராஷ்டிரரையும் வயதில் மூத்த அரசர்களையும் வணங்கு.
5.83.11
भीष्मं द्रोणं कृपं चैव महाराजं च वाह्लिकम् ।
द्रौणिं च सोमदत्तं च सर्वांश्च भरतान्पृथक् ॥ ५.८३.११ ॥
பீஷ்மரையும், துரோணரையும், கிருபரையும், மகாராஜா வாஹ்லீகரையும், துரோணரின் மகன் அஸ்வத்தாமனையும், சோமதத்தரையும், எல்லா பரதர்களையும் தனித்தனியே வணங்கு.
5.83.12
यथावयो यथास्थानं प्रपद्यस्व जनार्दन ।
विदुरं च महाप्राज्ञं कुरूणां मन्त्रधारिणम्।
अगाधबुद्धिं मर्मज्ञं स्वजेथा मधुसूदन ॥ ५.८३.१२ ॥
ஜனார்த்தனா, வயது மற்றும் நிலைக்கு ஏற்ப அவர்களை அணுகி வணங்கு. மதுசூதனா, குருக்களின் ஆலோசகரும் பெரும் ஞானியும், ஆழ்ந்த அறிவுடையவரும் இரகசியங்களை அறிந்தவருமான விதுரரை மூத்த சகோதரராகக் கருதி மதிப்பளி.
5.83.13
इत्युक्त्वा केशवं तत्र राजमध्ये युधिष्ठिरः ।
अनुज्ञातो निववृते कृष्णं कृत्वा प्रदक्षिणम् ॥ ५.८३.१३ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, அங்கே அரசர்களின் நடுவில் யுதிஷ்டிரர் கேசவனிடம் விடைபெற்றார்; அனுமதி பெற்று, கிருஷ்ணரை வலம் வந்து திரும்பினார்.
5.83.14
व्रजन्नेव तु बीभत्सुः सखायं पुरुषर्षभम् ।
अब्रवीत्परवीरघ्रं दाशार्हमपराजितम् ॥ ५.८३.१४ ॥
புறப்படும்போதே பீபத்சு (அர்ஜுனன்) தன் நண்பரும், மனிதர்களில் காளையும், பகைவீரர்களை அழிப்பவரும், தோற்கடிக்கப்படாதவருமான தாசார்ஹ கிருஷ்ணரிடம் பேசினான்.
5.83.15
यदस्माकं विभो वृत्तं पुरा वै मन्त्रनिश्चये ।
अर्धराज्यस्य गोविद विदितं सर्वराजसु ॥ ५.८३.१५ ॥
ஓ வீரனே, முன்பு ஆலோசனையில் நாம் எடுத்த முடிவு — பாதி ராஜ்ஜியம் பற்றியது — ஓ கோவிந்தா, அது எல்லா அரசர்களுக்கும் தெரிந்ததே.
5.83.16
तच्चेद्दद्यादखङ्गेन सत्कृत्यानवमत्य च ।
प्रियं मे स्यान्महाबाहो मुच्येरन्महतो भयात् ॥ ५.८३.१६ ॥
அதை அவன் வாளின்றி, மரியாதையுடன் அவமதிக்காமல் கொடுத்துவிட்டால், ஓ மகாபாகு, அது எனக்குப் பிரியமாகும்; பெரும் அச்சத்திலிருந்து அனைவரும் விடுபடுவர்.
5.83.17
अतश्चेदन्यथाकर्ता धार्तराष्ट्रोऽनुपायवित् ।
अन्तं नूनं करिष्यामि क्षत्रियाणां जनार्दन ॥ ५.८३.१७ ॥
எனவே தார்த்தராஷ்டிரன் (துரியோதனன்) வழிமுறை அறியாமல் மாறாக நடந்தால், ஓ ஜனார்தனா, நான் நிச்சயமாக க்ஷத்திரியர்களை அழிப்பேன்.
5.83.18
एवमुक्ते पाण्डवेन समहृष्यद्वृकोदरः ।
मुहुर्मुहुः क्रोधवशात्प्रावेपत च पाण्डवः ॥ ५.८३.१८ ॥
பாண்டவன் இவ்வாறு கூறியபோது வ்ருகோதரன் (பீமன்) மிகவும் மகிழ்ந்தான்; கோபத்தின் வசத்தால் பலமுறை நடுங்கினான்; பாண்டவனும் நடுங்கினான்.
5.83.19
वेपमानश्च कौन्तेयः प्राक्रोशन्महतो रजन् ।
धनञ्जयवचः श्रुत्वा हर्षोत्सिक्तमना भृशम् ॥ ५.८३.१९ ॥
குந்தியின் மகன் நடுங்கியவாறு உரக்கக் கத்தினான், ஓ அரசே. தனஞ்சயனின் சொற்களைக் கேட்டு அவனது மனம் மிகுந்த மகிழ்ச்சியால் நிரம்பியது.
5.83.20
तस्य तं निनदं श्रुत्वा संप्रावेपन्त धन्विनः ।
वाहनानि च सर्वामि शकृन्मूत्रे प्रमुस्रुवुः ॥ ५.८३.२० ॥
அவனது அந்த முழக்கத்தைக் கேட்டு வில்வீரர்கள் நடுங்கினர்; வாகனங்கள் அனைத்தும் மலமும் சிறுநீரும் கழித்தன.
5.83.21
इत्युक्त्वा केशवं तत्र तथा चोह्वा विनिश्चयम् ।
अनुज्ञातो निववृते परिष्वज्य जनार्दनम् ॥ ५.८३.२१ ॥
இவ்வாறு கேசவனிடம் கூறி, அங்கே தங்கள் உறுதியை எண்ணி, அனுமதி பெற்று, ஜனார்தனனைத் தழுவி அவர்கள் திரும்பினர்.
5.83.22
तेषु राजसु सर्वेषु निवृत्तेषु जनार्दनः ।
तूर्णमभ्यगमद्धृष्टः शैब्यसुग्रीववाहनः ॥ ५.८३.२२ ॥
அனைத்து அரசர்களும் திரும்பிச் சென்ற பின், சைப்யன், சுக்ரீவன் ஆகியோரை வாகனமாகக் கொண்ட ஜனார்தனன் மகிழ்ச்சியுடன் விரைவாக முன்னேறினான்.
5.83.23
ते हया वासुदेवस्य दारुकेण प्रचोदिताः ।
पन्थानमाचेमुरिव ग्रसमाना इवाम्बरम् ॥ ५.८३.२३ ॥
தாருகனால் ஏவப்பட்ட அந்த வாசுதேவனின் குதிரைகள், வானத்தை விழுங்குவது போல சாலையில் பாய்ந்தன.
5.83.24
अथापश्यन्महाबाहुर्ऋषीनध्वनि केशवः ।
ब्राह्या श्रिया दीप्यमानान्स्थितानुभयतः पथि ॥ ५.८३.२४ ॥
பின்னர் மகாபாகு கேசவன், பிரம்ம ஒளியால் ஜொலிக்கும் முனிவர்கள் பாதையின் இருபுறமும் நிற்பதைக் கண்டான்.
5.83.25
सोऽवतीर्य रथात्तूर्णमभिवाद्य जनार्दनः ।
यथावृत्तानृषीन्सर्वानभ्यभाषत पूजयन् ॥ ५.८३.२५ ॥
அவர் உடனே தேரிலிருந்து இறங்கி, ஜனார்தனன் வணங்கி, வந்தபடியே இருந்த அனைத்து முனிவர்களையும் மதித்து உரையாடினார்.
5.83.26
कच्चिल्लोकेषु कुशलं कच्चिद्धर्मः स्वनुष्ठितः ।
ब्राह्मणानां त्रयो वर्णाः कच्चित्तिष्ठन्ति शासने ।
पितृदेवातिथिभ्यश्च कच्चित्पूता स्वनुष्ठिताः ॥ ५.८३.२६ ॥
உலகங்களில் நலமா? தர்மம் நன்கு கடைப்பிடிக்கப்படுகிறதா? பிராமணர்களின் மூன்று வர்ணங்களும் ஆட்சியில் நிலைத்திருக்கின்றனவா? பித்ருக்கள், தேவர்கள், விருந்தினர்கள் ஆகியோருக்குரிய தூய கடமைகள் நன்கு செய்யப்படுகின்றனவா?
5.83.27
तेभ्यः प्रयुज्य तां पूजां प्रोवाच मधुसूदनः ।
भगवन्तः क्व संसिद्धाः कोऽवधिर्भवतामिह ॥ ५.८३.२७ ॥
அவர்களுக்கு அந்த வணக்கத்தை அளித்த பின் மதுசூதனன் கூறினார்: "பகவான்களே, சித்தர்களாகிய நீங்கள் எங்கிருந்து வருகிறீர்கள்? இங்கு உங்கள் இலக்கு என்ன?"
5.83.28
किं वा कार्यं भगवतामहं किं करवाणि यः ।
केनार्थेनोपप्तंप्राप्ता भगवन्तो महीतलम् ॥ ५.८३.२८ ॥
"பகவான்களின் கடமை என்ன? நான் என்ன செய்ய முடியும்? எந்த நோக்கத்திற்காக பகவான்களாகிய நீங்கள் இந்தப் பூமியின் மேற்பரப்பை அடைந்தீர்கள்?"
5.83.29
एवमुक्ताः केशवेन मुनयः शंसितव्रताः ।
नारदप्रमुखाः सर्वे प्रत्यनन्दन्त केशवम् ॥ ५.८३.२९ ॥
கேசவனால் இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், புகழ்பெற்ற விரதம் கொண்ட நாரதர் தலைமையிலான அனைத்து முனிவர்களும் கேசவனை வரவேற்றனர்.
5.83.30
अधश्शिराः सर्पमाली महर्षिः स हि देवलः ।
अर्वावसुः सुजानुश्च मैत्रेयः शुनको बली ॥ ५.८३.३० ॥
கீழ்நோக்கிய தலையும் பாம்பு மாலையும் கொண்ட மகரிஷி தேவலர், அர்வாவசு, சுஜானு, மைத்ரேயர், வலிமைமிக்க சுனகர்.
5.83.31
बको दाल्भ्यः स्थूलशिराः कृष्णद्वैपायनस्तथा ।
आपोदधौम्यो धौम्यश्च आणिमाण्डव्यकौशिकौ ॥ ५.८३.३१ ॥
பகர், தால்பʼய, ஸ்தூலசிரர், கிருஷ்ணத்வைபாயனர் அவ்வாறே, ஆபோதௌம்யர் மற்றும் தௌம்யர், ஆணிமாண்டவ்யர் மற்றும் கௌசிகர்.
5.83.32
दामोष्णीषस्त्रिषवणः पर्णादो घटजानुकः ।
मौञ्जायनो वायुभक्षः पाराशर्योऽथ शालिकः ॥ ५.८३.३२ ॥
தாமோஷ்ணீஷர், த்ரிஷவணர், பர்ணாதர், கடஜானுகர், மௌஞ்சாயனர், வாயுபக்ஷர், பாராசர்யர், மற்றும் சாலிகர்.
5.83.33
शीलवानशनिर्धाता शून्यपालोऽकृतव्रणः ।
श्वेतकेतुः कहोलश्च रामश्चैव महातपाः ॥ ५.८३.३३ ॥
சீலவான், அசனி, தாதா, சூன்யபாலர், அக்ருதவ்ரணர், ஶ்வேதகேது, கஹோலர், மற்றும் மகாதபஸ்வியான ராமரும்.
5.83.34
तमब्रवीज्जामदग्न्य उपेत्य मधुसूदनम् ।
परिष्वज्य च गोविन्दं सुरासुरपतेः सखा ॥ ५.८३.३४ ॥
தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் தலைவனான இந்திரனின் நண்பரான ஜாமதக்னியின் மகன் அருகில் சென்று மதுசூதனனான கோவிந்தனைத் தழுவி அவரிடம் கூறினார்.
5.83.35
देवर्षयः पुण्यकृतो ब्राह्मणाश्च बहुश्रुताः ।
राजर्षयश्च दाशार्ह मानयन्ति तपस्विनः ॥ ५.८३.३५ ॥
தாசார்ஹனே, தேவரிஷிகள், புண்ணியம் செய்த பிராமணர்கள், பெரும் கல்வி கற்றவர்கள், ராஜரிஷிகள் மற்றும் தபஸ்விகள் உம்மை மதிக்கின்றனர்.
5.83.36
दैवासुरस्य द्रुष्टारः पुराणस्य महामते ।
समेत पार्थिवं क्षत्रं दिदृक्षन्तश्च सर्वतः।
सभासदश्च राजानस्त्वां च सत्यं जनार्दनम् ॥ ५.८३.३६ ॥
மகாமதியே, தேவாசுரப் போரின் பழைய சாட்சிகள், எல்லா திசைகளிலிருந்தும் கூடிய அரசக் க்ஷத்ரியர், சபையினர் மற்றும் அரசர்கள் உம்மைக் காண விரும்பி வந்துள்ளனர்; நீரே சத்தியமான ஜனார்தனர்.
5.83.37
एतन्महत्प्रेक्षणीयं द्रुष्टुमिच्छाम केशव ॥ ५.८३.३७ ॥
ஓ கேசவா, இந்த மகத்தான காட்சியைக் காண நாங்கள் விரும்புகிறோம்.
5.83.38
धर्मार्थसहिता वाचः श्रोतुमिच्छाम माधव ।
त्वयोच्यमानाः कुरुषु राजमध्ये परन्तप ॥ ५.८३.३८ ॥
ஓ மாதவா, குருக்களிடையேயும் அரசர்களின் நடுவிலும் நீங்கள் சொல்லும் தர்மமும் அர்த்தமும் நிறைந்த சொற்களைக் கேட்க விரும்புகிறோம், ஓ பரந்தபா.
5.83.39
सभायां मधुरा वाचः शुश्रूषन्तस्त्वयेरिताः ।
कुरूणां प्रतिवाचश्च श्रोतुमिच्छाम माधव ॥ ५.८३.३९ ॥
சபையில் நீங்கள் சொல்லும் இனிய சொற்களையும், குருக்களின் பதில்களையும் கேட்க விரும்பி, ஓ மாதவா, நாங்கள் கேட்க விரும்புகிறோம்.
5.83.40
भीष्मद्रोणादयश्चैव विदुरश्च महामतिः ।
त्वं च यादवशार्दूल सभायां वै समेष्यथ ॥ ५.८३.४० ॥
பீஷ்மர், துரோணர் முதலானவர்களும், மகாமதியான விதுரரும், ஓ யாதவ சார்த்தூலா, நீயும் சபையில் சந்திப்பீர்கள்.
5.83.41
तव वाक्यानि दिव्यानि तथा तेषां च माधव ।
श्रोतुमिच्छाम गोविन्द सत्यानि च हितानि च।
आपृष्टोऽसि महाबाहो पुनर्द्रक्ष्यामहे वयम् ॥ ५.८३.४१ ॥
ஓ மாதவா, உங்களுடையதும் அவர்களுடையதுமான தெய்வீகமான, உண்மையான, நன்மையான சொற்களைக் கேட்க விரும்புகிறோம், ஓ கோவிந்தா. ஓ மகாபாகு, நீங்கள் விடைபெற கேட்கப்பட்டீர்கள்; நாங்கள் மீண்டும் உங்களைக் காண்போம்.
5.83.42
याह्यविघ्नेन वै वीर द्रक्ष्यामस्त्वां सभागतम् ।
आसीनमासने दिव्ये बलतेजःसमाहितम् ॥ ५.८३.४२ ॥
ஓ வீரா, தடையின்றிச் செல்லுங்கள்; சபைக்கு வந்து தெய்வீக ஆசனத்தில் அமர்ந்து, பலமும் தேஜஸும் நிறைந்த உங்களை நாங்கள் காண்போம்.
5.83.43
प्रयान्तं देवकीपुत्रं परवीररुजो दश ।
महारथा महाबाहुमन्वयुः शस्त्रपाणयः ॥ ५.८३.४३ ॥
எதிரி வீரர்களை வருத்தும் பத்து மகாரதர்கள், ஆயுதம் கையில் ஏந்தி, புறப்பட்டுச் செல்லும் தேவகியின் மகனான அந்த மகாபாகுவைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
5.83.44
पदातीनां सहस्रं च सादिनां च परन्तप ।
भोज्यं च विपुलं राजन्प्रेष्याश्च शतशोपरे ॥ ५.८३.४४ ॥
பகைவரை வெல்பவனே, அரசே, ஆயிரம் காலாட்படையினரும் குதிரை வீரர்களும், ஏராளமான உணவும், நூற்றுக்கணக்கான மற்ற ஏவலர்களும் (உடன் சென்றனர்).