Mahābhārata · Adhyāya 5.83
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.83.1
या सा बाल्यात्प्रभृत्यस्मान्पर्यवर्धयताबला ।
उपवासतपःशीला सदा स्वस्त्ययने रता ॥ ५.८३.१ ॥
Die sanfte Frau, die uns von Kindheit an aufzog, dem Fasten und der Askese ergeben, war stets den Heilsriten hingegeben.
5.83.2
देवतातिथिपूजासु गुरुशुश्रूषणे रता ।
वत्सला प्रियपुत्रा च माताऽस्माकं जनार्दन ॥ ५.८३.२ ॥
Unsere Mutter, hingegeben an die Verehrung der Götter und Gäste und an den Dienst an den Lehrern, liebevoll und Mutter lieber Söhne, o Janārdana!
5.83.3
सुयोधनभयाद्या नो त्रायतामित्रकर्शन ।
महतो मृत्युसंबाधुद्दुस्तरान्नौरिवार्णवात् ॥ ५.८३.३ ॥
O Bezwinger der Feinde, möge sie uns vor der Furcht vor Suyodhana und der großen Bedrängnis des Todes retten, wie ein Boot aus dem unüberwindbaren Ozean.
5.83.4
अस्मत्कृते च सततं यया दुःखानि माधव ।
अनुभूतान्यदुःखार्हां तां स्म पृच्छेरनामयम् ॥ ५.८३.४ ॥
O Mādhava, sie, die unseretwegen beständig Leid ertragen hat, obwohl sie kein Leid verdiente — frage gewiss nach ihrem Wohlergehen.
5.83.5
भृशमाश्वासयेश्चैनां पुत्रशोकपरिप्लुताम् ।
अभिवाद्य स्वजेथास्त्वं पाण्डवान्परिकीर्तयन् ॥ ५.८३.५ ॥
Tröste sie sehr, die vom Schmerz um ihre Söhne überwältigt ist; verneige dich vor ihr und grüße sie, indem du die Pāṇḍavas beim Namen nennst.
5.83.6
ऊढात्प्रभृति दुःखानि श्वशुराणामरिन्दम ।
निराकाराऽतदर्हा च पश्यन्ती दुःखमश्रुते ॥ ५.८३.६ ॥
O Bezwinger der Feinde, seit ihrer Heirat hat sie Leid durch ihre Schwiegerväter erfahren; obwohl sie es nicht verdiente, erträgt sie Kummer und sieht das Leid.
5.83.7
अपि जातु स कालः स्यात्कृष्ण दुःखविपर्ययः ।
यदहं मातरं क्लिष्टां सुखं दद्यामरिन्दम ॥ ५.८३.७ ॥
Kṛṣṇa, wird jemals jene Zeit kommen, in der sich das Leid wendet und ich unserer leidenden Mutter Glück schenken kann, o Bezwinger der Feinde?
5.83.8
प्रव्रजन्तोऽनुधावन्तीं कृपणां पुत्रगृद्धिनीम् ।
रुदतीमपहायैनामगच्छाम वयं वनम् ॥ ५.८३.८ ॥
Als wir in die Verbannung aufbrachen, lief uns jene bedauernswerte Mutter, begierig nach ihren Söhnen, nach; weinend ließen wir sie zurück und gingen in den Wald.
5.83.9
सा नूनं म्रियते दुःखैः सा चेज्जीवति केशव ।
तथा पुत्राधिभिर्गाढमार्तामर्चय सत्कृत ॥ ५.८३.९ ॥
Keśava, wenn sie noch lebt, stirbt sie gewiss an ihrem Kummer; so ehre diese Mutter, die von Sorge um ihre Söhne tief gequält ist, mit gebührendem Respekt.
5.83.10
अभिवाद्याऽथ सा कृष्ण त्वया मद्वचवाद्विभो ।
धृतराष्ट्रश्च कौरव्यो राजानश्च वयोधिकाः ॥ ५.८३.१० ॥
Dann, Kṛṣṇa, o Mächtiger, grüße sie nach meinen Worten ehrerbietig, ebenso Dhṛtarāṣṭra, den Kaurava, und die an Jahren älteren Könige.
5.83.11
भीष्मं द्रोणं कृपं चैव महाराजं च वाह्लिकम् ।
द्रौणिं च सोमदत्तं च सर्वांश्च भरतान्पृथक् ॥ ५.८३.११ ॥
Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, den großen König Bāhlīka, Droṇas Sohn, Somadatta und alle Bharatas: grüße jeden einzeln.
5.83.12
यथावयो यथास्थानं प्रपद्यस्व जनार्दन ।
विदुरं च महाप्राज्ञं कुरूणां मन्त्रधारिणम्।
अगाधबुद्धिं मर्मज्ञं स्वजेथा मधुसूदन ॥ ५.८३.१२ ॥
Janārdana, tritt ihnen nahe und ehre sie je nach Alter und Rang. Und du, Madhusūdana, betrachte Vidura als deinen Älteren: den großen Weisen, Hüter des Rates der Kuru, von unergründlichem Verstand, der die verwundbaren Stellen kennt.
5.83.13
इत्युक्त्वा केशवं तत्र राजमध्ये युधिष्ठिरः ।
अनुज्ञातो निववृते कृष्णं कृत्वा प्रदक्षिणम् ॥ ५.८३.१३ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, verabschiedete sich Yudhiṣṭhira von Keśava inmitten der Könige; mit Erlaubnis umkreiste er Kṛṣṇa, ihn zur Rechten haltend, und kehrte zurück.
5.83.14
व्रजन्नेव तु बीभत्सुः सखायं पुरुषर्षभम् ।
अब्रवीत्परवीरघ्रं दाशार्हमपराजितम् ॥ ५.८३.१४ ॥
Noch während er aufbrach, sprach Bībhatsu (Arjuna) zu seinem Freund, dem unbesiegten Dāśārha, dem Stier unter den Männern, dem Töter feindlicher Helden.
5.83.15
यदस्माकं विभो वृत्तं पुरा वै मन्त्रनिश्चये ।
अर्धराज्यस्य गोविद विदितं सर्वराजसु ॥ ५.८३.१५ ॥
O Mächtiger, was einst in unserer Beratung über das halbe Reich beschlossen wurde, o Govinda, ist allen Königen bekannt.
5.83.16
तच्चेद्दद्यादखङ्गेन सत्कृत्यानवमत्य च ।
प्रियं मे स्यान्महाबाहो मुच्येरन्महतो भयात् ॥ ५.८३.१६ ॥
Gäbe er es ohne das Schwert, ehrenvoll und ohne Verachtung, so wäre mir das lieb, o Starkarmiger, und sie würden von großer Furcht befreit.
5.83.17
अतश्चेदन्यथाकर्ता धार्तराष्ट्रोऽनुपायवित् ।
अन्तं नूनं करिष्यामि क्षत्रियाणां जनार्दन ॥ ५.८३.१७ ॥
Wenn also Dhṛtarāṣṭras Sohn, des rechten Mittels unkundig, anders handelt, dann, o Janārdana, werde ich den Kṣatriyas gewiss ein Ende setzen.
5.83.18
एवमुक्ते पाण्डवेन समहृष्यद्वृकोदरः ।
मुहुर्मुहुः क्रोधवशात्प्रावेपत च पाण्डवः ॥ ५.८३.१८ ॥
Als der Pāṇḍava so gesprochen hatte, freute sich Vṛkodara (Bhīma) sehr; von Zorn übermannt zitterte er immer wieder, und auch der Pāṇḍava zitterte.
5.83.19
वेपमानश्च कौन्तेयः प्राक्रोशन्महतो रजन् ।
धनञ्जयवचः श्रुत्वा हर्षोत्सिक्तमना भृशम् ॥ ५.८३.१९ ॥
Der Sohn Kuntīs, zitternd, rief laut, o König, sein Sinn von Freude gewaltig geschwellt, als er Dhanañjayas Worte hörte.
5.83.20
तस्य तं निनदं श्रुत्वा संप्रावेपन्त धन्विनः ।
वाहनानि च सर्वामि शकृन्मूत्रे प्रमुस्रुवुः ॥ ५.८३.२० ॥
Als sie dieses Gebrüll hörten, zitterten die Bogenschützen heftig, und alle Reittiere entleerten Kot und Harn.
5.83.21
इत्युक्त्वा केशवं तत्र तथा चोह्वा विनिश्चयम् ।
अनुज्ञातो निववृते परिष्वज्य जनार्दनम् ॥ ५.८३.२१ ॥
Nachdem er so zu Keśava gesprochen und dort seinen Entschluss erwogen hatte, kehrte er, mit Erlaubnis, zurück und umarmte Janārdana.
5.83.22
तेषु राजसु सर्वेषु निवृत्तेषु जनार्दनः ।
तूर्णमभ्यगमद्धृष्टः शैब्यसुग्रीववाहनः ॥ ५.८३.२२ ॥
Als alle Könige umgekehrt waren, eilte Janārdana, dessen Rosse Śaibya und Sugrīva waren, freudig voran.
5.83.23
ते हया वासुदेवस्य दारुकेण प्रचोदिताः ।
पन्थानमाचेमुरिव ग्रसमाना इवाम्बरम् ॥ ५.८३.२३ ॥
Jene Rosse Vāsudevas, von Dāruka angetrieben, eilten die Straße entlang, als verschlängen sie den Himmel.
5.83.24
अथापश्यन्महाबाहुर्ऋषीनध्वनि केशवः ।
ब्राह्या श्रिया दीप्यमानान्स्थितानुभयतः पथि ॥ ५.८३.२४ ॥
Da sah der starkarmige Keśava die Weisen auf beiden Seiten des Weges stehen, leuchtend vom brahmanischen Glanz.
5.83.25
सोऽवतीर्य रथात्तूर्णमभिवाद्य जनार्दनः ।
यथावृत्तानृषीन्सर्वानभ्यभाषत पूजयन् ॥ ५.८३.२५ ॥
Er stieg rasch vom Wagen herab, und Janārdana, sich ehrfürchtig verneigend, sprach zu allen Weisen, die so dastanden, wie sie gekommen waren, und ehrte sie.
5.83.26
कच्चिल्लोकेषु कुशलं कच्चिद्धर्मः स्वनुष्ठितः ।
ब्राह्मणानां त्रयो वर्णाः कच्चित्तिष्ठन्ति शासने ।
पितृदेवातिथिभ्यश्च कच्चित्पूता स्वनुष्ठिताः ॥ ५.८३.२६ ॥
Herrscht Wohlergehen in den Welten? Wird der Dharma wohl beachtet? Bleiben die drei Stände unter der Ordnung der Brahmanen bestehen? Und werden die reinen Pflichten gegenüber Ahnen, Göttern und Gästen gut erfüllt?
5.83.27
तेभ्यः प्रयुज्य तां पूजां प्रोवाच मधुसूदनः ।
भगवन्तः क्व संसिद्धाः कोऽवधिर्भवतामिह ॥ ५.८३.२७ ॥
Nachdem er ihnen diese Ehre erwiesen hatte, sprach Madhusūdana: "Ehrwürdige, woher seid ihr, die Vollendeten, gekommen? Was ist hier euer Ziel?"
5.83.28
किं वा कार्यं भगवतामहं किं करवाणि यः ।
केनार्थेनोपप्तंप्राप्ता भगवन्तो महीतलम् ॥ ५.८३.२८ ॥
"Was ist euer Anliegen, Ehrwürdige? Was kann ich für euch tun? Zu welchem Zweck seid ihr auf die Oberfläche der Erde gelangt?"
5.83.29
एवमुक्ताः केशवेन मुनयः शंसितव्रताः ।
नारदप्रमुखाः सर्वे प्रत्यनन्दन्त केशवम् ॥ ५.८३.२९ ॥
So von Keśava angesprochen, begrüßten alle Weisen, deren Gelübde gepriesen wurden und an deren Spitze Nārada stand, Keśava ihrerseits.
5.83.30
अधश्शिराः सर्पमाली महर्षिः स हि देवलः ।
अर्वावसुः सुजानुश्च मैत्रेयः शुनको बली ॥ ५.८३.३० ॥
Adhaḥśiras, der große Weise Devala mit der Schlangengirlande, Arvāvasu, Sujānu, Maitreya und der starke Śunaka.
5.83.31
बको दाल्भ्यः स्थूलशिराः कृष्णद्वैपायनस्तथा ।
आपोदधौम्यो धौम्यश्च आणिमाण्डव्यकौशिकौ ॥ ५.८३.३१ ॥
Baka, Dālbhya, Sthūlaśiras, ebenso Kṛṣṇa Dvaipāyana, Āpodadhaumya und Dhaumya, Āṇimāṇḍavya und Kauśika.
5.83.32
दामोष्णीषस्त्रिषवणः पर्णादो घटजानुकः ।
मौञ्जायनो वायुभक्षः पाराशर्योऽथ शालिकः ॥ ५.८३.३२ ॥
Dāmoṣṇīṣa, Triṣavaṇa, Parṇāda, Ghaṭajānuka, Mauñjāyana, Vāyubhakṣa, Pārāśarya und Śālika.
5.83.33
शीलवानशनिर्धाता शून्यपालोऽकृतव्रणः ।
श्वेतकेतुः कहोलश्च रामश्चैव महातपाः ॥ ५.८३.३३ ॥
Śīlavān, Aśani, Dhātā, Śūnyapāla, Akṛtavraṇa, Śvetaketu, Kahoḍa und auch Rāma, der große Asket.
5.83.34
तमब्रवीज्जामदग्न्य उपेत्य मधुसूदनम् ।
परिष्वज्य च गोविन्दं सुरासुरपतेः सखा ॥ ५.८३.३४ ॥
Jāmadagnya, der Freund des Herrn der Götter und Asuras, trat heran, umarmte Govinda Madhusūdana und sprach zu ihm:
5.83.35
देवर्षयः पुण्यकृतो ब्राह्मणाश्च बहुश्रुताः ।
राजर्षयश्च दाशार्ह मानयन्ति तपस्विनः ॥ ५.८३.३५ ॥
O Dāśārha, die göttlichen Weisen, die verdienstvollen Brahmanen, die sehr Gelehrten, die königlichen Weisen und die Asketen ehren dich.
5.83.36
दैवासुरस्य द्रुष्टारः पुराणस्य महामते ।
समेत पार्थिवं क्षत्रं दिदृक्षन्तश्च सर्वतः।
सभासदश्च राजानस्त्वां च सत्यं जनार्दनम् ॥ ५.८३.३६ ॥
O Weisester, die alten Zeugen des Kampfes zwischen Göttern und Asuras, die aus allen Richtungen versammelten kriegerischen Könige, die Mitglieder der Versammlung und die Könige wollen dich sehen; du bist der wahre Janārdana.
5.83.37
एतन्महत्प्रेक्षणीयं द्रुष्टुमिच्छाम केशव ॥ ५.८३.३७ ॥
O Keśava, wir wünschen, dieses große und sehenswerte Schauspiel zu sehen.
5.83.38
धर्मार्थसहिता वाचः श्रोतुमिच्छाम माधव ।
त्वयोच्यमानाः कुरुषु राजमध्ये परन्तप ॥ ५.८३.३८ ॥
O Mādhava, wir wünschen die Worte zu hören, die mit Dharma und Artha verbunden sind und die du unter den Kuru, inmitten der Könige, sprichst, o Verbrenner der Feinde.
5.83.39
सभायां मधुरा वाचः शुश्रूषन्तस्त्वयेरिताः ।
कुरूणां प्रतिवाचश्च श्रोतुमिच्छाम माधव ॥ ५.८३.३९ ॥
Begierig, die süßen Worte zu hören, die du in der Versammlung sprichst, und die Antworten der Kuru, o Mādhava, wünschen wir sie zu hören.
5.83.40
भीष्मद्रोणादयश्चैव विदुरश्च महामतिः ।
त्वं च यादवशार्दूल सभायां वै समेष्यथ ॥ ५.८३.४० ॥
Bhīṣma, Droṇa und die anderen, der weise Vidura und auch du, o Tiger der Yādava, werdet in der Versammlung zusammentreffen.
5.83.41
तव वाक्यानि दिव्यानि तथा तेषां च माधव ।
श्रोतुमिच्छाम गोविन्द सत्यानि च हितानि च।
आपृष्टोऽसि महाबाहो पुनर्द्रक्ष्यामहे वयम् ॥ ५.८३.४१ ॥
Wir wünschen deine göttlichen, wahren und heilsamen Worte und die ihrigen zu hören, o Mādhava, o Govinda. Man hat dich gefragt, o Starkarmiger; wir werden dich wiedersehen.
5.83.42
याह्यविघ्नेन वै वीर द्रक्ष्यामस्त्वां सभागतम् ।
आसीनमासने दिव्ये बलतेजःसमाहितम् ॥ ५.८३.४२ ॥
Geh, o Held, ohne Hindernis; wir werden dich in der Versammlung sehen, auf einem göttlichen Sitz, begabt mit Kraft und Glanz.
5.83.43
प्रयान्तं देवकीपुत्रं परवीररुजो दश ।
महारथा महाबाहुमन्वयुः शस्त्रपाणयः ॥ ५.८३.४३ ॥
Zehn große Streitwagenkämpfer, Peiniger feindlicher Helden, mit Waffen in den Händen, folgten dem Sohn Devakīs, dem Starkarmigen, als er fortging.
5.83.44
पदातीनां सहस्रं च सादिनां च परन्तप ।
भोज्यं च विपुलं राजन्प्रेष्याश्च शतशोपरे ॥ ५.८३.४४ ॥
O Feindeverbrenner, o König, tausend Fußsoldaten und Reiter, reichlich Speisen und Hunderte andere Diener gingen mit.