Mahābhārata · Adhyāya 5.84
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.84.1
कथं प्रयातो दाशार्हो महात्मा मधुसूदनः ।
कानि वा व्रजतस्तस्य निमित्तानि महौजसः ॥ ५.८४.१ ॥
¿Cómo partió el magnánimo Dāśārha, Madhusūdana? ¿Y qué presagios hubo mientras aquel de gran poder se ponía en marcha?
5.84.2
तस्य प्रयाणे यान्यसन्निमित्तानि महात्मनः ।
तानि मे श्रृणु सर्वाणि दैवान्यौत्पातिकानि च ॥ ५.८४.२ ॥
Escúchame ahora mientras te cuento todos los presagios, divinos y portentosos, que acompañaron la partida de aquel magnánimo.
5.84.3
अनभ्रेऽशनिनिर्घोषः सविद्युत्समजायत ।
अन्वगेव च पर्जन्यः प्रावर्षद्विघने भृशम् ॥ ५.८४.३ ॥
Sin nube alguna surgió un estruendo de trueno junto con relámpagos; y luego la nube de lluvia, espesa, descargó con fuerza.
5.84.4
प्रत्यगूहुर्महानद्यः प्राङ्मुखाः सिन्धुसप्तमाः ।
विपरिता दिशः सर्वा न प्राज्ञायत किंचन ॥ ५.८४.४ ॥
Los grandes ríos, con el Sindhu como séptimo, retrocedieron fluyendo al revés mirando al este; todas las direcciones se invirtieron y nada podía reconocerse.
5.84.5
प्राज्वलन्नग्नयो राजन्पृथिवी समकम्पत ।
उदपानाश्च कुम्भाश्च प्रासिञ्चञ्शतशो जलम् ॥ ५.८४.५ ॥
Oh rey, los fuegos llamearon y la tierra tembló por completo; los pozos y las vasijas derramaron agua cientos de veces.
5.84.6
तमःसंवृतमप्यासीत्सर्वं जगदिदं तथा ।
न दिशो नादिशो राजन्प्रज्ञायन्तेस्म रेणुना ॥ ५.८४.६ ॥
Todo este mundo quedó también envuelto en tinieblas; oh rey, por el polvo no se podían distinguir las direcciones ni las direcciones intermedias.
5.84.7
प्रादुरासीन्महाञ्छब्दः खेशरीरमदृश्यत ।
सर्वेषु राजन्देशेषु तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ५.८४.७ ॥
Surgió un gran sonido y en el cielo apareció un cuerpo. Oh rey, en todas las regiones aquello se volvió algo maravilloso.
5.84.8
प्रामथ्नाद्धास्तिनपुरं वातो दक्षिणपश्चिमः ।
आरुजन्गणशो वृक्षान्परुषोऽशनिनिःस्वनः ॥ ५.८४.८ ॥
Un viento áspero del suroeste sacudió Hāstinapura, quebrando árboles en multitud con un estruendo como de rayos.
5.84.9
यत्रयत्र च वार्ष्णेयो वर्तते पथि भारत ।
तत्रतत्र सुखो वायुः सर्वं चासीत्प्रदक्षिणम् ॥ ५.८४.९ ॥
Oh Bhārata, dondequiera que el descendiente de Vṛṣṇi avanzaba por el camino, allí la brisa era agradable, y todo giraba hacia la derecha.
5.84.10
ववर्ष पुष्पवर्षं च कमलानि च भूरिशः ।
समश्च पन्था निर्दुःखो व्यपेतकुशकण्टकः ॥ ५.८४.१० ॥
Cayó una lluvia de flores y muchos loto en abundancia. El camino se volvió llano y libre de pesar, despejado de hierba kuśa y espinas.
5.84.11
संस्तुतो ब्राह्मणैर्गीर्भिस्तत्रतत्र सहस्रशः ।
अर्च्यते मधुपर्कैश्च वसुभिश्च वसुप्रदः ॥ ५.८४.११ ॥
Alabado con palabras por los brahmanes aquí y allá por millares, era honrado con madhuparka y con riquezas, él que da riquezas.
5.84.12
तं किरन्ति महात्मानं वन्यैः पुष्पैः सुगन्धिभिः ।
स्त्रियः पथि समागम्य सर्वभूतहिते रतम् ॥ ५.८४.१२ ॥
Sobre aquel magnánimo, dedicado al bienestar de todos los seres, las mujeres que se reúnen en el camino esparcen flores silvestres fragantes.
5.84.13
स शालिभवनं रम्यं सर्वसस्यसमाचितम् ।
सुख परमधर्मिष्ठमभ्यगाद्भरतर्षभ ॥ ५.८४.१३ ॥
Llegó con alegría a aquel lugar agradable, lleno de graneros de arroz y de toda clase de cosechas, muy rico en dharma, toro de los Bharatas.
5.84.14
पश्यन्बहुपशून्ग्रामान्रम्यान्हृदयतोपणान् ।
पुराणि च व्यतिकामन्राष्ट्राणि विविधानि च ॥ ५.८४.१४ ॥
Contemplando muchas aldeas ricas en ganado, agradables y que alegran el corazón, pasando ciudades y diversos reinos.
5.84.15
नित्यं हृष्टाः सुमनसो भारतैरभिरक्षिताः ।
नोद्विग्नाः परचक्राणां व्यसनानामकोविदाः ॥ ५.८४.१५ ॥
Siempre alegres y de buen ánimo, bien protegidos por los Bharatas, sin inquietud ante los ejércitos enemigos y ajenos a las calamidades.
5.84.16
उपप्लाव्यादथागम्य जनाः पुरनिवासिनः ।
यथ्यतिष्ठन्त सहिता विष्वक्सेनदिदृक्षया ॥ ५.८४.१६ ॥
Entonces los habitantes de la ciudad, habiendo llegado desde Upaplāvya, se detuvieron juntos, deseando ver a Viṣvaksena.
5.84.17
ते तु सर्वे समायान्तमग्निमिद्धमिव प्रभुम् ।
अर्चयामासुरर्चार्हं देशातिथिमुपस्थितम् ॥ ५.८४.१७ ॥
Todos ellos honraron a aquel señor que se acercaba como un fuego encendido, digno de honor, llegado como huésped de la tierra.
5.84.18
वृकस्थलं समासाद्य केशवः परवीरहा ।
प्रकीर्णरश्मावादित्ये व्योम्नि वै लोहितायति ॥ ५.८४.१८ ॥
Habiendo llegado a Vṛkasthala, Keśava, matador de héroes enemigos, cuando los rayos del sol estaban dispersos y el cielo enrojecía.
5.84.19
ततो ह्यनुचरान्सर्वानुवाच मधुसूदनः ।
युधिष्ठिरस्य कार्यार्थमिह वत्स्यामहे वयम् ॥ ५.८४.१९ ॥
Entonces Madhusūdana dijo a todos sus seguidores: "Por el asunto de Yudhiṣṭhira, nos quedaremos aquí."
5.84.20
तस्य तन्मतमाज्ञाय चक्रुरावसथं नराः ।
क्षणेन चान्नपानानि ररावन्ति समार्जयन् ॥ ५.८४.२० ॥
Al conocer su decisión, los hombres prepararon el campamento y en un instante dispusieron comida y bebida.
5.84.21
अवतीर्य रथात्तूर्णं कृत्वा शौचं यथाविधि ।
रथमोचनमादिश्य सन्ध्यामुपविवेश ह ॥ ५.८४.२१ ॥
Bajando rápidamente del carro, realizando la purificación según la regla y ordenando desuncir el carro, se sentó para el rito del crepúsculo.
5.84.22
दारुकोऽपि हयान्मुक्त्वा परिचर्य च शास्त्रतः ।
मुमोच सर्वं योक्तादि मुक्त्वा चैतानवासृजत् ॥ ५.८४.२२ ॥
También Dāruka desunció los caballos, los atendió según las escrituras, quitó todos los yugos y arneses y los dejó libres.
5.84.23
तस्मिन्ग्रामे प्रधानास्तु य आसन्ब्राह्मणा नृप ।
आर्याः कुलीना ह्रीमन्तो ब्राह्मीं वृत्तिमनुष्ठिताः ॥ ५.८४.२३ ॥
Oh rey, en aquella aldea había brahmanes principales: nobles, de buena familia, modestos, que practicaban la vida brahmánica.
5.84.24
तेऽभिगम्य महात्मानं हृषीकेशमरिन्दमम् ।
पूजां चक्रुर्यथान्यायमाशीर्मङ्गलसंयुताम् ॥ ५.८४.२४ ॥
Acercándose al magnánimo Hṛṣīkeśa, domador de enemigos, le rindieron culto como corresponde, con bendiciones y palabras auspiciosas.
5.84.25
ते पूजयित्वा दाशार्हं सर्वलोकेषु पूजितम् ।
न्यवेदयन्त वेश्मानि गुणवन्ति महात्मने ॥ ५.८४.२५ ॥
Habiendo honrado al Dāśārha, venerado en todos los mundos, ofrecieron espléndidas moradas al magnánimo.
5.84.26
तान्प्रभुः कृतमित्युक्ता सत्कृत्य च यथार्हतः ।
अभ्येत्य चैषां वेश्मानि पुनरायात्सहैव तैः ॥ ५.८४.२६ ॥
Diciendo «está hecho», el señor los honró como correspondía; luego fue a sus moradas y regresó junto con ellos.
5.84.27
सुमृष्टं भोजयित्वा च ब्राह्मणांस्तत्र केशवः ।
भुक्ता च सह तैः सर्वैरवसत्तां क्षपां सुखम् ॥ ५.८४.२७ ॥
Allí Keśava dio de comer a los brahmanes una comida bien preparada; luego comió con todos ellos y pasó felizmente aquella noche allí.