Mahābhārata · Adhyāya 5.84
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.84.1
कथं प्रयातो दाशार्हो महात्मा मधुसूदनः ।
कानि वा व्रजतस्तस्य निमित्तानि महौजसः ॥ ५.८४.१ ॥
Como partiu o magnânimo Dāśārha, Madhusūdana? E que presságios houve quando aquele de grande poder se pôs a caminho?
5.84.2
तस्य प्रयाणे यान्यसन्निमित्तानि महात्मनः ।
तानि मे श्रृणु सर्वाणि दैवान्यौत्पातिकानि च ॥ ५.८४.२ ॥
Ouve-me agora enquanto narro todos os presságios, divinos e portentosos, que acompanharam a partida daquele magnânimo.
5.84.3
अनभ्रेऽशनिनिर्घोषः सविद्युत्समजायत ।
अन्वगेव च पर्जन्यः प्रावर्षद्विघने भृशम् ॥ ५.८४.३ ॥
Sem nenhuma nuvem, surgiu um estrondo de trovão junto com relâmpagos; e então a nuvem de chuva, densa, derramou chuva intensamente.
5.84.4
प्रत्यगूहुर्महानद्यः प्राङ्मुखाः सिन्धुसप्तमाः ।
विपरिता दिशः सर्वा न प्राज्ञायत किंचन ॥ ५.८४.४ ॥
Os grandes rios, tendo o Sindhu como sétimo, retrocederam e correram ao contrário, voltados para o leste; todas as direções se inverteram e nada se podia reconhecer.
5.84.5
प्राज्वलन्नग्नयो राजन्पृथिवी समकम्पत ।
उदपानाश्च कुम्भाश्च प्रासिञ्चञ्शतशो जलम् ॥ ५.८४.५ ॥
Ó rei, os fogos se inflamaram e a terra tremeu por completo; poços e cântaros derramaram água centenas de vezes.
5.84.6
तमःसंवृतमप्यासीत्सर्वं जगदिदं तथा ।
न दिशो नादिशो राजन्प्रज्ञायन्तेस्म रेणुना ॥ ५.८४.६ ॥
Todo este mundo também ficou envolto em trevas; ó rei, por causa da poeira, nem as direções nem as direções intermediárias podiam ser discernidas.
5.84.7
प्रादुरासीन्महाञ्छब्दः खेशरीरमदृश्यत ।
सर्वेषु राजन्देशेषु तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ५.८४.७ ॥
Surgiu um grande som e um corpo foi visto no céu. Ó rei, em todas as regiões aquilo tornou-se algo maravilhoso.
5.84.8
प्रामथ्नाद्धास्तिनपुरं वातो दक्षिणपश्चिमः ।
आरुजन्गणशो वृक्षान्परुषोऽशनिनिःस्वनः ॥ ५.८४.८ ॥
Um vento áspero do sudoeste sacudiu Hāstinapura, quebrando árvores em multidão com um estrondo de trovões.
5.84.9
यत्रयत्र च वार्ष्णेयो वर्तते पथि भारत ।
तत्रतत्र सुखो वायुः सर्वं चासीत्प्रदक्षिणम् ॥ ५.८४.९ ॥
Ó Bhārata, onde quer que o descendente de Vṛṣṇi seguisse pelo caminho, ali a brisa era agradável, e tudo se voltava para a direita.
5.84.10
ववर्ष पुष्पवर्षं च कमलानि च भूरिशः ।
समश्च पन्था निर्दुःखो व्यपेतकुशकण्टकः ॥ ५.८४.१० ॥
Caiu uma chuva de flores e muitos lótus em abundância. O caminho tornou-se plano e livre de aflição, desimpedido de capim kuśa e espinhos.
5.84.11
संस्तुतो ब्राह्मणैर्गीर्भिस्तत्रतत्र सहस्रशः ।
अर्च्यते मधुपर्कैश्च वसुभिश्च वसुप्रदः ॥ ५.८४.११ ॥
Louvado com palavras por brâmanes aqui e ali aos milhares, era honrado com madhuparka e com riquezas, ele que dá riquezas.
5.84.12
तं किरन्ति महात्मानं वन्यैः पुष्पैः सुगन्धिभिः ।
स्त्रियः पथि समागम्य सर्वभूतहिते रतम् ॥ ५.८४.१२ ॥
Sobre aquele magnânimo, devotado ao bem de todos os seres, as mulheres reunidas no caminho espalham flores silvestres perfumadas.
5.84.13
स शालिभवनं रम्यं सर्वसस्यसमाचितम् ।
सुख परमधर्मिष्ठमभ्यगाद्भरतर्षभ ॥ ५.८४.१३ ॥
Ele chegou com alegria àquele lugar agradável, cheio de celeiros de arroz e de todo tipo de colheitas, muito rico em dharma, touro dos Bharatas.
5.84.14
पश्यन्बहुपशून्ग्रामान्रम्यान्हृदयतोपणान् ।
पुराणि च व्यतिकामन्राष्ट्राणि विविधानि च ॥ ५.८४.१४ ॥
Vendo muitas aldeias ricas em gado, agradáveis e alegres para o coração, passando por cidades e diversos reinos.
5.84.15
नित्यं हृष्टाः सुमनसो भारतैरभिरक्षिताः ।
नोद्विग्नाः परचक्राणां व्यसनानामकोविदाः ॥ ५.८४.१५ ॥
Sempre alegres e de bom ânimo, bem protegidos pelos Bharatas, sem inquietação diante dos exércitos inimigos e alheios às calamidades.
5.84.16
उपप्लाव्यादथागम्य जनाः पुरनिवासिनः ।
यथ्यतिष्ठन्त सहिता विष्वक्सेनदिदृक्षया ॥ ५.८४.१६ ॥
Então os habitantes da cidade, vindos de Upaplāvya, ficaram juntos, desejosos de ver Viṣvaksena.
5.84.17
ते तु सर्वे समायान्तमग्निमिद्धमिव प्रभुम् ।
अर्चयामासुरर्चार्हं देशातिथिमुपस्थितम् ॥ ५.८४.१७ ॥
Todos eles honraram aquele senhor que se aproximava como um fogo aceso, digno de honra, chegado como hóspede da terra.
5.84.18
वृकस्थलं समासाद्य केशवः परवीरहा ।
प्रकीर्णरश्मावादित्ये व्योम्नि वै लोहितायति ॥ ५.८४.१८ ॥
Tendo chegado a Vṛkasthala, Keśava, matador de heróis inimigos, quando os raios do sol estavam dispersos e o céu avermelhava.
5.84.19
ततो ह्यनुचरान्सर्वानुवाच मधुसूदनः ।
युधिष्ठिरस्य कार्यार्थमिह वत्स्यामहे वयम् ॥ ५.८४.१९ ॥
Então Madhusūdana disse a todos os seus seguidores: "Pelo assunto de Yudhiṣṭhira, ficaremos aqui."
5.84.20
तस्य तन्मतमाज्ञाय चक्रुरावसथं नराः ।
क्षणेन चान्नपानानि ररावन्ति समार्जयन् ॥ ५.८४.२० ॥
Ao saber sua decisão, os homens prepararam o acampamento e, num instante, providenciaram comida e bebida.
5.84.21
अवतीर्य रथात्तूर्णं कृत्वा शौचं यथाविधि ।
रथमोचनमादिश्य सन्ध्यामुपविवेश ह ॥ ५.८४.२१ ॥
Descendo rapidamente da carruagem, feita a purificação segundo a regra e ordenado desatrelar o carro, sentou-se para o rito do crepúsculo.
5.84.22
दारुकोऽपि हयान्मुक्त्वा परिचर्य च शास्त्रतः ।
मुमोच सर्वं योक्तादि मुक्त्वा चैतानवासृजत् ॥ ५.८४.२२ ॥
Dāruka também desatrelou os cavalos, cuidou deles segundo as escrituras, retirou todos os jugos e arreios e os libertou.
5.84.23
तस्मिन्ग्रामे प्रधानास्तु य आसन्ब्राह्मणा नृप ।
आर्याः कुलीना ह्रीमन्तो ब्राह्मीं वृत्तिमनुष्ठिताः ॥ ५.८४.२३ ॥
Ó rei, naquela aldeia havia os brâmanes principais: nobres, de boa linhagem, modestos, praticantes da vida brâmane.
5.84.24
तेऽभिगम्य महात्मानं हृषीकेशमरिन्दमम् ।
पूजां चक्रुर्यथान्यायमाशीर्मङ्गलसंयुताम् ॥ ५.८४.२४ ॥
Aproximando-se do magnânimo Hṛṣīkeśa, domador dos inimigos, prestaram-lhe culto como convém, com bênçãos e palavras auspiciosas.
5.84.25
ते पूजयित्वा दाशार्हं सर्वलोकेषु पूजितम् ।
न्यवेदयन्त वेश्मानि गुणवन्ति महात्मने ॥ ५.८४.२५ ॥
Tendo honrado o Dāśārha, venerado em todos os mundos, ofereceram moradas excelentes ao magnânimo.
5.84.26
तान्प्रभुः कृतमित्युक्ता सत्कृत्य च यथार्हतः ।
अभ्येत्य चैषां वेश्मानि पुनरायात्सहैव तैः ॥ ५.८४.२६ ॥
Dizendo «está feito», o senhor os honrou como convinha; depois foi às suas moradas e regressou junto com eles.
5.84.27
सुमृष्टं भोजयित्वा च ब्राह्मणांस्तत्र केशवः ।
भुक्ता च सह तैः सर्वैरवसत्तां क्षपां सुखम् ॥ ५.८४.२७ ॥
Ali Keśava alimentou os brâmanes com uma refeição bem preparada; depois comeu com todos eles e passou aquela noite feliz ali.