مهابهاراتا · أدهيايا 5.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.91.1
पृथामामन्त्र्य गोविन्दः कृत्वा चाभिप्रदक्षिणम् ।
दुर्योधनगृहं शौरिरभ्यगच्छदरिन्दमः ॥ ५.९१.१ ॥
بعد أن ودّع پريتا ودار حولها تعظيمًا، مضى غوفيندا، قاهر الأعداء، نحو دار دوريودانا.
5.91.2
लक्ष्म्या परमया युक्तं पुरन्दरगृहोपमम् ।
विचित्रैरासनैर्युक्तं प्रविवेश जनार्दनः ॥ ५.९१.२ ॥
دخل جاناردانا ذلك البيت، المفعم بالجلال الأعظم، كمسكن بورندارا (إندرا)، المزود بمقاعد متنوعة.
5.91.3
तस्य कक्ष्या व्यतिक्रम्य तिस्रो द्वाःस्थैरवारितः ।
ततोऽभ्रघनसङ्काशं गिरिकूटमिवोच्छ्रितम् ॥ ५.९१.३ ॥
وعبر ساحاته الثلاث دون أن يعترضه الحراس عند الأبواب، وصل إلى ذلك القصر الشامخ، كسحابة كثيفة أو قمة جبل مرتفعة.
5.91.4
श्रिया ज्वलन्तं प्रासादमारुरोह महायशाः ।
तत्र राजसहस्रैश्च कुरुभिश्चाभिसंवृतम् ॥ ५.९१.४ ॥
وصعد ذو الشهرة العظيمة القصر المتلألئ بالجلال، حيث كان محاطًا بآلاف الملوك وبالكورويين.
5.91.5
धार्तराष्ट्रं महाबाहुं ददर्शासीनमासने ।
दुःशासनं च कर्णं च शकुनिं चापि सौबलम् ॥ ५.९१.५ ॥
هناك رأى ابن دهريتاراشترا ذا الذراعين العظيمتين جالسًا على مقعد، ورأى أيضًا دوحشاسانا وكارنا وشاكوني ابن سوبالا.
5.91.6
दुर्योधनसमीपे तानासनस्थान्ददर्श सः ।
अभ्यागच्छति दाशार्हे धार्तराष्ट्रो महायशाः ॥ ५.९१.६ ॥
رأى جميعهم جالسين على مقاعد قرب دوريودانا. ولما اقترب الداشارها (كريشنا)، رآه ابن دهريتاراشترا ذو الشهرة العظيمة.
5.91.7
उदतिष्ठत्सहामात्यः पूजयन्मधुसूदनम् ।
समेत्य धार्तराष्ट्रेण महामात्येन केशवः ॥ ५.९१.७ ॥
نهض مع وزرائه وأكرم مادهوسودانا؛ وبعد أن التقى ابن دهريتاراشترا والوزير الأكبر، قبل كيشافا ذلك.
5.91.8
राजभिस्तत्र वार्ष्णेयः समागच्छद्यथावयः ।
तत्र जाम्बूनदमयं पर्यङ्कं सुपरिष्कृतम् ॥ ५.९१.८ ॥
هناك التقى الملوك بفارشنيا (كريشنا) بحسب أعمارهم؛ وكان هناك سرير من ذهب، مزين جيداً.
5.91.9
विविधास्तरणास्तीर्णमभ्युपाविशदच्युतः ।
तस्मिन्गां मधुपर्कं चाप्युदकं च जनार्दने ॥ ५.९१.९ ॥
جلس الأچيوتا على ذلك السرير المفروش بأغطية متنوعة؛ ثم أُحضرت لجاناردانا بقرة ومادهوباركا وماء.
5.91.10
निवेदयामास तदा गृहान्राज्यं च कौरवः ।
आसनं सर्वतोभद्रं सर्वरत्नविभूषितम् ॥ ५.९१.१० ॥
عندها قدّم الكوراوي (لكريشنا) البيوت والمملكة، وكذلك مقعداً يسمى سارفاتوبهادرا مزيناً بجميع الجواهر.
5.91.11
कृष्णार्थमेवं संसिद्धं धार्तराष्ट्रस्य शासनात् ।
तत्र गोविन्दमासीनं प्रसन्नादित्यवर्चसम् ॥ ५.९१.११ ॥
وهكذا لأجل كريشنا، تم إعداد كل شيء بأمر ابن دهريتاراشترا؛ وهناك جلس جوفيندا، متألقاً كالشمس في صفائها.
5.91.12
उपासाञ्चक्रिरे सर्वे कुरवो राजभिः सह ।
ततो दुर्योधनो राजा वार्ष्णेयं जयतां वरम् ॥ ५.९१.१२ ॥
وقام جميع الكورو مع الملوك بخدمته. ثم خاطب الملك دوريودانا فارشنيا، أفضل المنتصرين...
5.91.13
न्यमन्त्रयद्भोजनेन नाभ्यनन्दच्च केशवः ।
ततो दुर्योधनः कृष्णमब्रवीत्कुरुसंसदि ॥ ५.९१.१३ ॥
دعا كيشافا إلى وليمة، لكن كيشافا لم يوافق. فتكلم دُريودهانا مع كريشنا في مجلس الكورو.
5.91.14
मृदुपूर्वं शठोदर्कं कर्णमाभाष्य कौरवः ।
कस्मादन्नानि पापानि वासांसि शयनानि च ॥ ५.९१.१४ ॥
خاطب الكوروي كارنا أولاً بلطف، ثم قال: «لماذا لم تقبل هذه الأطعمة والثياب والفرش الآثمة؟»
5.91.15
त्वदर्थमुपनीतानि नाग्रहीस्त्वं जनार्दन ।
उभयोश्च ददत्साह्यमुभयोश्च हिते रतः ॥ ५.९१.१५ ॥
«يا جاناردانا، لم تقبل ما أُحضر لأجلك، مع أنك تُعين الفريقين وتسرّ بخير كليهما—
5.91.16
संबन्धी दयितश्चासि धृतराष्ट्रस्य माधव ।
त्वं हि गोविन्द धर्मार्थौ वेत्थ तत्त्वेन सर्वशः ।
तत्र कारणमिच्छामि श्रोतुं चक्रगदाधर ॥ ५.९१.१६ ॥
«يا مادهافا، أنت قريب لدهريتاراشترا ومحبوب لديه. يا غوفيندا، أنت تعرف الدهارما والمنفعة على حقيقتها من كل وجه. يا حامل القرص والعصا، أريد أن أسمع السبب.»
5.91.17
स एवमुक्तो गोविन्दः प्रत्युवाच महामनाः ।
उद्यन्मेघस्वनःक काले प्रगृह्य विपुलं भुजम् ॥ ५.९१.१७ ॥
وحين خوطب بذلك أجاب غوفيندا الكريم النفس، وكان صوته كدوي سحابة رعدية صاعدة، ورفع في الوقت المناسب ذراعه العظيمة.
5.91.18
अलघूकृतमग्रस्तमनिरस्तमसंकुलम् ।
राजीवनेत्रो राजानं हेतुमद्वाक्यमुत्तमम् ॥ ५.९१.१८ ॥
وخاطب الملك، ذو العينين كاللوتس، بكلام معلل بديع، بسيط وذي وزن، غير مردود وخالٍ من الاضطراب.
5.91.19
कृतार्था भुञ्जते दूताः पूजां गृह्णन्ति चैव ह ।
कृतर्थं मां सहामात्यं समर्चिष्यसि भारत ॥ ५.९१.१९ ॥
يأكل الرسل إذا أنجزوا مهمتهم ويقبلون الإكرام. يا بهارata، ستكرمني مع وزرائي.
5.91.20
एवमुक्तः प्रत्युवाच धार्तराष्ट्रो जनार्दनम् ।
न युक्तं भवताऽस्मासु प्रतिपत्तुमसांप्तम् ॥ ५.९१.२० ॥
فلما خوطب بذلك أجاب ابن دهريتراشترا جاناردانا: لا يليق بك أن تعاملنا على هذا النحو، فذلك غير لائق.
5.91.21
कृतार्थं वाऽकृतार्थं वा त्वां वयं मधुसूदन ।
यतामहे पूजयितुं दाशार्ह न च शक्नुमः ॥ ५.९१.२१ ॥
سواء أُنجزت مهمتك أم لم تُنجز، يا مادهوسودانا، نجتهد لإكرامك؛ يا داشارها، لكننا لا نستطيع.
5.91.22
न च तत्कारणं विद्मो यस्मान्नो मधुसूदन ।
पूजां कृतां प्रीयमाणो नामंस्थाः पुरुषोत्तम ॥ ५.९१.२२ ॥
ولا نعرف السبب، يا مادهوسودانا، في أنك لم تقبل التكريم الذي قدمناه لك وأنت راضٍ، يا أفضل الرجال.
5.91.23
वैरं नो नास्ति भवता गोविन्द न च विग्रहः ।
स भवान्प्रसमीक्ष्यैतन्नेदृशं वक्तुमर्हति ॥ ५.९१.२३ ॥
يا جوفيندا، ليس بيننا وبينك عداوة ولا شقاق. وأنت، بعد أن تأملت في هذا، لا يليق بك أن تقول مثل هذا.
5.91.24
एवमुक्तः प्रत्युवाच धार्तराष्ट्रं जनार्दनः ।
अभिवीक्ष्य सहामात्यं दाशार्हः प्रहसन्निव ॥ ५.९१.२४ ॥
فلما خوطب بذلك أجاب جاناردانا ابن دهريتراشترا، ونظر إليه مع وزرائه، ثم تكلم ابن داشارها كأنه يضحك.
5.91.25
नाहं कामान्न संरम्भान्न द्वेषान्नार्थकारणात् ।
न हेतुवादाल्लोभाद्वा धर्मं जह्यां कथंचन ॥ ५.९१.२५ ॥
لن أترك الدهرما أبدًا، لا من شهوة، ولا من غضب، ولا من كراهية، ولا من أجل المال، ولا من جدل عقلي، ولا من طمع.
5.91.26
संप्रीतिभोज्यान्यन्नानि आपद्भोज्यानि वा पुनः ।
न च संप्रीयते राजन्न चैवापद्गता वयम् ॥ ५.९१.२६ ॥
سواء كان طعامًا يُؤكل بمودة، أو طعامًا يُؤكل في الشدة — أيها الملك، لا أنت تُسَرّ، ولا نحن وقعنا في شدة.
5.91.27
द्विषदन्नं न भोक्तव्यं द्विषन्तं नैव भोजयेत् ।
पाण्डवान्द्विषसे राजन्मम प्राणा हि पाण्डवाः ॥ ५.९१.२७ ॥
لا ينبغي أكل طعام العدو، ولا ينبغي إطعام العدو. أيها الملك، أنت تكره البانداڤا، والبانداڤا هم أنفاس حياتي.
5.91.28
अकस्माद्द्विषसे राजञ्जन्मप्रभृति पाण्डवान् ।
प्रियानुवर्तिनो भ्रातॄन्सर्वैः समुदितान्गुणैः ॥ ५.९१.२८ ॥
أيها الملك، منذ الولادة تكره البانداڤا بلا سبب — الإخوة الذين يتبعون ما يُرضي، المتّصفون بكل الفضائل.
5.91.29
अकस्माच्चैव पार्थानां द्वेषणं नोपपद्यते ।
धर्मे स्थिताः पाण्डवेयाः कस्तान्किं वक्तुमर्हति ॥ ५.९१.२९ ॥
ولا يليق بك أن تكره أبناء بريثا بلا سبب. من يستطيع أن يقول شيئًا ضد البانداڤا الثابتين في الدهرما؟
5.91.30
यस्तान्द्वेष्टि स मां द्वेष्टि यस्ताननु समामनु ।
ऐकात्म्यं मां गतं विद्धि पाण्डवैर्धर्मचारिभिः ॥ ५.९१.३० ॥
من يكره البانداڤا يكرهني، ومن يتبعهم يتبعني. واعلم أنني صرت واحدًا في الروح مع البانداڤا الذين يعملون بالدهرما.
5.91.31
कामक्रोधानुवर्ती हि यो मोहाद्विरुरुत्सति ।
गुणवन्तं च यो द्वेष्टि तमाहुः पुरुषाधमम् ॥ ५.९१.३१ ॥
من يتبع الشهوة والغضب، ويريد من الوهم أن يعارض، ويبغض ذا الفضيلة، يُقال عنه إنه أحط الناس.
5.91.32
यः कल्याणगुणाञ्ज्ञातीन्मोहाल्लोभाद्दिदृक्षते ।
सोजितात्माऽजितक्रोधो न चिरं तिष्ठति श्रिया ॥ ५.९१.३२ ॥
من يريد من الوهم والطمع أن يرى (يهلك) أقاربه المتصفين بالفضائل الميمونة، وذلك الذي لم يملك نفسه ولم يغلب غضبه، لا يبقى طويلاً في الثروة.
5.91.33
अथ यो गुणसंपन्नान्हृदयस्याप्रियानपि ।
प्रियेण कुरुते वश्यांश्चिरं यशसि तिष्ठति ॥ ५.९१.३३ ॥
ومن يُخضع بالمعاملة الحسنة ذوي الفضائل، وإن كانوا غير محببين إلى قلبه، يبقى زمنًا طويلًا في الشهرة.
5.91.34
सर्वमेतन्न भोक्तव्यमन्नं दुष्टाभिसंहितम् ।
क्षुत्तुरेकस्य भोक्तव्यमिति मे धीयते मतिः ॥ ५.९१.३४ ॥
لا ينبغي أكل هذا الطعام كله، وقد أُعد بنية سيئة؛ لا يأكله إلا واحد وحده، أنهكه الجوع والعطش—هذا رأيي.
5.91.35
एवमुक्त्वा महाबाहुर्दुर्योधनममर्षणम् ।
निश्चक्राम ततः शुभ्राद्धार्तराष्ट्रनिवेशनात् ॥ ५.९१.३५ ॥
وبعد أن قال هذا لدُريودهانا غير الصابر، خرج ذو الذراعين القويتين من مسكن أبناء دهريتاراشترا المتلألئ.
5.91.36
निर्याय च महाबाहुर्वासुदेवो महामनाः ।
निवेशाय ययौ वेश्य विदुरस्य महात्मनः ॥ ५.९१.३६ ॥
وخرج فاسودیفا ذو الذراعين القويتين والنفس الكبيرة، ومضى إلى مسكن فيدورا العظيم النفس.
5.91.37
तमभ्यगच्छद्द्रोणश्च कृपो भीष्मोऽथ बाह्लिकः ।
कुरवश्च महाबाहुं विदुरस्य गृहे स्थितम् ॥ ५.९१.३७ ॥
ذهب دروﻧا وكريپا وبهيشما ثم باهليكا والكورو للقاء ذي الذراعين القويتين الذي كان في بيت فيدورا.
5.91.38
त ऊचुर्माधवं वीरं कुरवो मधुसूदनम् ।
निवेदयामो वार्ष्णेय सरत्नांस्ते गृहान्वयम् ॥ ५.९१.३८ ॥
قال الكورو للبطل مادهافا ماذوسودانا: يا فارشنيا، نقدّم لك بيوتنا مع جواهرها.
5.91.39
तानुवाच महातेजाः कौरवान्मधुसूदनः ।
सर्वे भवन्ते गच्छन्तु सर्वा मेऽपचितिः कृता ॥ ५.९१.३९ ॥
قال مادهوسودانا ذو البهاء للكاورافا: امضوا جميعًا؛ قد أُديت لكم كل إكرامي.
5.91.40
यातेषु कुरुषु क्षत्ता दाशार्हमपराजितम् ।
अभ्यर्चयामास तदा सर्वकामैः प्रयत्नवान् ॥ ५.९१.४० ॥
ولما مضى الكورو، أكرم فيدورا بجدّ الداشارها الذي لا يُقهر بكل ما يُشتهى.
5.91.41
ततः क्षत्राऽन्नपानानि शुचीनि गुणवन्ति च ।
उपाहरदनेकानि केशवाय महात्मने ॥ ५.९१.४१ ॥
ثم أحضر فيدورا للكيشافا العظيم الروح أطعمة ومشروبات كثيرة طاهرة وفاخرة.
5.91.42
तैतर्पयित्वा प्रथमं ब्राह्मणान्मधुसूदनः ।
वेदविद्भ्यो ददौ कृष्णः परमद्रविणान्यपि ॥ ५.९१.४२ ॥
وبعد أن أشبع البراهمة بها أولاً، أعطى مادهوسودانا كريشنا أيضًا ثروة عظيمة لأهل الفيدا.
5.91.43
भुक्तवत्सु द्विजाग्र्येषु निषण्णेषु वरासने ।
शुचिः सुप्रयतो भून्वा विदुरोऽन्नमुपारत् ॥ ५.९१.४३ ॥
وعندما أكل أفضل المولودين مرتين وجلسوا على مقاعد فاخرة، قدّم فيدورا، الطاهر المنضبط، الطعام.
5.91.44
श्रद्धया परया युक्त इदं वचनमब्रवीत् ।
संवृतैस्तुष्य गोविन्द एतन्नः धनम्।
अन्यथा हि विशेषेण कस्त्वामर्चितुमर्हति ॥ ५.९१.४४ ॥
وقال، وقد امتلأ بأسمى درجات الإخلاص، هذه الكلمات: "يا غوفيندا، ارضَ بهذا الطعام البسيط؛ فهو ثروتنا. وإلا فمن يستطيع أن يكرمك على نحو خاص؟"
5.91.45
ततोऽनुयायिभिः सार्धं मरुद्भिरिव वासवः ।
विदुरान्नानि बुभुजे शुचीनि गुणवन्ति च ॥ ५.९१.४५ ॥
ثم أكل، مع أتباعه، كأنه فاسافا وسط المارُوت، طعام فيدورا الطاهر الفاضل.
5.91.46
तं भुक्तवन्तं विविधाः सुशब्दाः सूतमागधाः ।
अभितुष्टुवुरासीनं दाशार्हमपराजितम् ॥ ५.९१.४६ ॥
وحين جلس الداشارحة الذي لا يُقهر بعد أن أكل، أثنى عليه السُّوتا والمَاغَدا ذوو الأصوات الحسنة المتنوعة.