Mahābhārata · Adhyāya 5.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.91.1
पृथामामन्त्र्य गोविन्दः कृत्वा चाभिप्रदक्षिणम् ।
दुर्योधनगृहं शौरिरभ्यगच्छदरिन्दमः ॥ ५.९१.१ ॥
Após despedir-se de Pṛthā e circundá-la em sinal de respeito, Govinda, o subjugador de inimigos, dirigiu-se à casa de Duryodhana.
5.91.2
लक्ष्म्या परमया युक्तं पुरन्दरगृहोपमम् ।
विचित्रैरासनैर्युक्तं प्रविवेश जनार्दनः ॥ ५.९१.२ ॥
Janārdana entrou naquela casa, dotada de suprema magnificência, semelhante à morada de Purandara (Indra), provida de assentos variados.
5.91.3
तस्य कक्ष्या व्यतिक्रम्य तिस्रो द्वाःस्थैरवारितः ।
ततोऽभ्रघनसङ्काशं गिरिकूटमिवोच्छ्रितम् ॥ ५.९१.३ ॥
Tendo atravessado seus três pátios, sem ser impedido pelos guardas das portas, chegou então àquela elevada mansão, semelhante a uma nuvem densa ou a um pico de montanha erguido.
5.91.4
श्रिया ज्वलन्तं प्रासादमारुरोह महायशाः ।
तत्र राजसहस्रैश्च कुरुभिश्चाभिसंवृतम् ॥ ५.९१.४ ॥
O de grande renome subiu ao palácio que resplandecia de esplendor, onde estava cercado por milhares de reis e pelos Kurus.
5.91.5
धार्तराष्ट्रं महाबाहुं ददर्शासीनमासने ।
दुःशासनं च कर्णं च शकुनिं चापि सौबलम् ॥ ५.९१.५ ॥
Ali viu o filho de Dhṛtarāṣṭra, de braços poderosos, sentado num assento, e também Duḥśāsana, Karṇa e Śakuni, filho de Subala.
5.91.6
दुर्योधनसमीपे तानासनस्थान्ददर्श सः ।
अभ्यागच्छति दाशार्हे धार्तराष्ट्रो महायशाः ॥ ५.९१.६ ॥
Viu todos sentados em assentos perto de Duryodhana. Enquanto o Dāśārha (Kṛṣṇa) se aproximava, o filho de Dhṛtarāṣṭra, de grande renome, o viu.
5.91.7
उदतिष्ठत्सहामात्यः पूजयन्मधुसूदनम् ।
समेत्य धार्तराष्ट्रेण महामात्येन केशवः ॥ ५.९१.७ ॥
Junto com os seus ministros levantou-se e honrou Madhusūdana; tendo encontrado o filho de Dhṛtarāṣṭra e o grande ministro, Keśava (aceitou).
5.91.8
राजभिस्तत्र वार्ष्णेयः समागच्छद्यथावयः ।
तत्र जाम्बूनदमयं पर्यङ्कं सुपरिष्कृतम् ॥ ५.९१.८ ॥
Ali os reis encontraram o Vārṣṇeya (Kṛṣṇa) segundo as suas idades; havia ali um leito de ouro, bem adornado.
5.91.9
विविधास्तरणास्तीर्णमभ्युपाविशदच्युतः ।
तस्मिन्गां मधुपर्कं चाप्युदकं च जनार्दने ॥ ५.९१.९ ॥
Sobre aquele leito coberto de muitos tapetes sentou-se o Acyuta; depois, para Janārdana, foram trazidos uma vaca, madhuparka e água.
5.91.10
निवेदयामास तदा गृहान्राज्यं च कौरवः ।
आसनं सर्वतोभद्रं सर्वरत्नविभूषितम् ॥ ५.९१.१० ॥
Então o Kaurava ofereceu (a Kṛṣṇa) casas e o reino, e também um assento chamado Sarvatobhadra, adornado com todas as jóias.
5.91.11
कृष्णार्थमेवं संसिद्धं धार्तराष्ट्रस्य शासनात् ।
तत्र गोविन्दमासीनं प्रसन्नादित्यवर्चसम् ॥ ५.९१.११ ॥
Assim, para Kṛṣṇa, tudo foi preparado por ordem do filho de Dhṛtarāṣṭra; ali estava sentado Govinda, radiante como o sol sereno.
5.91.12
उपासाञ्चक्रिरे सर्वे कुरवो राजभिः सह ।
ततो दुर्योधनो राजा वार्ष्णेयं जयतां वरम् ॥ ५.९१.१२ ॥
Junto com os reis, todos os Kuru o serviram. Então o rei Duryodhana, ao Vārṣṇeya, o melhor dos vencedores...
5.91.13
न्यमन्त्रयद्भोजनेन नाभ्यनन्दच्च केशवः ।
ततो दुर्योधनः कृष्णमब्रवीत्कुरुसंसदि ॥ ५.९१.१३ ॥
Ele convidou Keśava para uma refeição, mas Keśava não aprovou. Então Duryodhana falou a Kṛṣṇa na assembleia dos Kurus.
5.91.14
मृदुपूर्वं शठोदर्कं कर्णमाभाष्य कौरवः ।
कस्मादन्नानि पापानि वासांसि शयनानि च ॥ ५.९१.१४ ॥
Depois de dirigir-se a Karṇa com suavidade, o Kaurava disse: "Por que não aceitaste estas comidas, roupas e leitos pecaminosos?"
5.91.15
त्वदर्थमुपनीतानि नाग्रहीस्त्वं जनार्दन ।
उभयोश्च ददत्साह्यमुभयोश्च हिते रतः ॥ ५.९१.१५ ॥
"Ó Janārdana, não aceitaste o que foi trazido para ti, embora ajudes ambos os lados e te alegres com o bem de ambos—
5.91.16
संबन्धी दयितश्चासि धृतराष्ट्रस्य माधव ।
त्वं हि गोविन्द धर्मार्थौ वेत्थ तत्त्वेन सर्वशः ।
तत्र कारणमिच्छामि श्रोतुं चक्रगदाधर ॥ ५.९१.१६ ॥
"Ó Mādhava, és parente e querido de Dhṛtarāṣṭra. Ó Govinda, conheces verdadeiramente o dharma e o proveito em todos os sentidos. Ó portador do disco e da maça, desejo ouvir a razão disso."
5.91.17
स एवमुक्तो गोविन्दः प्रत्युवाच महामनाः ।
उद्यन्मेघस्वनःक काले प्रगृह्य विपुलं भुजम् ॥ ५.९१.१७ ॥
Assim interpelado, o magnânimo Govinda respondeu. Sua voz era como o trovão de uma nuvem de tempestade que se ergue, e no momento certo ergueu seu vasto braço.
5.91.18
अलघूकृतमग्रस्तमनिरस्तमसंकुलम् ।
राजीवनेत्रो राजानं हेतुमद्वाक्यमुत्तमम् ॥ ५.९१.१८ ॥
O de olhos de lótus falou ao rei com palavras fundamentadas e excelentes—simples, pesadas, não rejeitadas e livres de confusão.
5.91.19
कृतार्था भुञ्जते दूताः पूजां गृह्णन्ति चैव ह ।
कृतर्थं मां सहामात्यं समर्चिष्यसि भारत ॥ ५.९१.१९ ॥
Os enviados, cumprida a missão, comem e recebem honras. Ó Bhārata, honrarás a mim e aos meus ministros.
5.91.20
एवमुक्तः प्रत्युवाच धार्तराष्ट्रो जनार्दनम् ।
न युक्तं भवताऽस्मासु प्रतिपत्तुमसांप्तम् ॥ ५.९१.२० ॥
Assim interpelado, o filho de Dhṛtarāṣṭra respondeu a Janārdana: Não é próprio que você nos trate assim; é inadequado.
5.91.21
कृतार्थं वाऽकृतार्थं वा त्वां वयं मधुसूदन ।
यतामहे पूजयितुं दाशार्ह न च शक्नुमः ॥ ५.९१.२१ ॥
Esteja tua missão cumprida ou não, ó Madhusūdana, nós nos esforçamos por honrar-te; ó Dāśārha, mas não somos capazes.
5.91.22
न च तत्कारणं विद्मो यस्मान्नो मधुसूदन ।
पूजां कृतां प्रीयमाणो नामंस्थाः पुरुषोत्तम ॥ ५.९१.२२ ॥
E não conhecemos a razão, ó Madhusūdana, pela qual não aceitaste a honra que te prestámos, embora estivesses satisfeito, ó melhor dos homens.
5.91.23
वैरं नो नास्ति भवता गोविन्द न च विग्रहः ।
स भवान्प्रसमीक्ष्यैतन्नेदृशं वक्तुमर्हति ॥ ५.९१.२३ ॥
Ó Govinda, não há inimizade nem contenda entre ti e nós. Tu, que bem ponderaste isto, não deverias falar assim.
5.91.24
एवमुक्तः प्रत्युवाच धार्तराष्ट्रं जनार्दनः ।
अभिवीक्ष्य सहामात्यं दाशार्हः प्रहसन्निव ॥ ५.९१.२४ ॥
Assim interpelado, Janārdana respondeu ao filho de Dhṛtarāṣṭra; olhando-o junto com os ministros, o descendente de Daśārha falou como que rindo.
5.91.25
नाहं कामान्न संरम्भान्न द्वेषान्नार्थकारणात् ।
न हेतुवादाल्लोभाद्वा धर्मं जह्यां कथंचन ॥ ५.९१.२५ ॥
Nem por desejo, nem por ira, nem por ódio, nem por causa da riqueza, nem por argumentação, nem por ganância abandonaria eu o dharma de modo algum.
5.91.26
संप्रीतिभोज्यान्यन्नानि आपद्भोज्यानि वा पुनः ।
न च संप्रीयते राजन्न चैवापद्गता वयम् ॥ ५.९१.२६ ॥
Seja comida a ser consumida com afeto, seja comida a ser consumida na adversidade — ó rei, não te alegras, nem nós caímos em adversidade.
5.91.27
द्विषदन्नं न भोक्तव्यं द्विषन्तं नैव भोजयेत् ।
पाण्डवान्द्विषसे राजन्मम प्राणा हि पाण्डवाः ॥ ५.९१.२७ ॥
Não se deve comer a comida de um inimigo, nem alimentar um inimigo. Ó rei, odeias os Pāṇḍavas, mas os Pāṇḍavas são o meu próprio sopro vital.
5.91.28
अकस्माद्द्विषसे राजञ्जन्मप्रभृति पाण्डवान् ।
प्रियानुवर्तिनो भ्रातॄन्सर्वैः समुदितान्गुणैः ॥ ५.९१.२८ ॥
Ó rei, desde o nascimento odeias sem razão os Pāṇḍavas — irmãos que seguem o que agrada, dotados de todas as virtudes.
5.91.29
अकस्माच्चैव पार्थानां द्वेषणं नोपपद्यते ।
धर्मे स्थिताः पाण्डवेयाः कस्तान्किं वक्तुमर्हति ॥ ५.९१.२९ ॥
E não é apropriado odiar sem causa os filhos de Pṛthā. Quem poderia dizer algo contra os Pāṇḍavas, firmes no dharma?
5.91.30
यस्तान्द्वेष्टि स मां द्वेष्टि यस्ताननु समामनु ।
ऐकात्म्यं मां गतं विद्धि पाण्डवैर्धर्मचारिभिः ॥ ५.९१.३० ॥
Quem os odeia me odeia, e quem os segue me segue. Sabe que sou um em espírito com os Pāṇḍavas, que praticam o dharma.
5.91.31
कामक्रोधानुवर्ती हि यो मोहाद्विरुरुत्सति ।
गुणवन्तं च यो द्वेष्टि तमाहुः पुरुषाधमम् ॥ ५.९१.३१ ॥
Quem segue o desejo e a ira, e por delusão quer se opor, e quem odeia o homem virtuoso, esse chamam o mais baixo dos homens.
5.91.32
यः कल्याणगुणाञ्ज्ञातीन्मोहाल्लोभाद्दिदृक्षते ।
सोजितात्माऽजितक्रोधो न चिरं तिष्ठति श्रिया ॥ ५.९१.३२ ॥
Quem, por delusão e cobiça, deseja ver (destruir) os parentes dotados de virtudes auspiciosas, cujo eu não foi dominado e cuja ira não foi vencida, não permanece por muito tempo na prosperidade.
5.91.33
अथ यो गुणसंपन्नान्हृदयस्याप्रियानपि ।
प्रियेण कुरुते वश्यांश्चिरं यशसि तिष्ठति ॥ ५.९१.३३ ॥
Quem subjuga pela gentileza os homens dotados de virtudes, mesmo que lhe sejam desagradáveis ao coração, permanece por muito tempo na fama.
5.91.34
सर्वमेतन्न भोक्तव्यमन्नं दुष्टाभिसंहितम् ।
क्षुत्तुरेकस्य भोक्तव्यमिति मे धीयते मतिः ॥ ५.९१.३४ ॥
Toda esta comida, preparada com má intenção, não deve ser comida; somente um, sozinho e atormentado pela fome e pela sede, deve comê-la—esta é a minha opinião.
5.91.35
एवमुक्त्वा महाबाहुर्दुर्योधनममर्षणम् ।
निश्चक्राम ततः शुभ्राद्धार्तराष्ट्रनिवेशनात् ॥ ५.९१.३५ ॥
Tendo falado assim ao intolerante Duryodhana, o de braços poderosos saiu então da resplandecente morada dos filhos de Dhṛtarāṣṭra.
5.91.36
निर्याय च महाबाहुर्वासुदेवो महामनाः ।
निवेशाय ययौ वेश्य विदुरस्य महात्मनः ॥ ५.९१.३६ ॥
E o poderoso Vāsudeva, de grande mente, tendo saído, dirigiu-se à morada do magnânimo Vidura.
5.91.37
तमभ्यगच्छद्द्रोणश्च कृपो भीष्मोऽथ बाह्लिकः ।
कुरवश्च महाबाहुं विदुरस्य गृहे स्थितम् ॥ ५.९१.३७ ॥
Droṇa, Kṛpa, Bhīṣma, depois Bāhlika e os Kurus foram encontrar o de braços poderosos, que estava na casa de Vidura.
5.91.38
त ऊचुर्माधवं वीरं कुरवो मधुसूदनम् ।
निवेदयामो वार्ष्णेय सरत्नांस्ते गृहान्वयम् ॥ ५.९१.३८ ॥
Os Kuru disseram ao herói Mādhava, Madhusūdana: Ó Vārṣṇeya, oferecemos a ti nossas casas com suas joias.
5.91.39
तानुवाच महातेजाः कौरवान्मधुसूदनः ।
सर्वे भवन्ते गच्छन्तु सर्वा मेऽपचितिः कृता ॥ ५.९१.३९ ॥
O radiante Madhusūdana disse àqueles Kaurava: Ide todos; toda a minha honra vos foi prestada.
5.91.40
यातेषु कुरुषु क्षत्ता दाशार्हमपराजितम् ।
अभ्यर्चयामास तदा सर्वकामैः प्रयत्नवान् ॥ ५.९१.४० ॥
Quando os Kuru se foram, Vidura, diligente, honrou o invicto Dāśārha com tudo o que era desejável.
5.91.41
ततः क्षत्राऽन्नपानानि शुचीनि गुणवन्ति च ।
उपाहरदनेकानि केशवाय महात्मने ॥ ५.९१.४१ ॥
Então Vidura trouxe ao magnânimo Keśava muitos alimentos e bebidas puros e excelentes.
5.91.42
तैतर्पयित्वा प्रथमं ब्राह्मणान्मधुसूदनः ।
वेदविद्भ्यो ददौ कृष्णः परमद्रविणान्यपि ॥ ५.९१.४२ ॥
Tendo primeiro saciado os brâmanes com eles, Madhusūdana Kṛṣṇa também deu grande riqueza aos versados nos Vedas.
5.91.43
भुक्तवत्सु द्विजाग्र्येषु निषण्णेषु वरासने ।
शुचिः सुप्रयतो भून्वा विदुरोऽन्नमुपारत् ॥ ५.९१.४३ ॥
Quando os melhores dos dvija tinham comido e se sentaram em excelentes assentos, Vidura, puro e bem controlado, trouxe a comida.
5.91.44
श्रद्धया परया युक्त इदं वचनमब्रवीत् ।
संवृतैस्तुष्य गोविन्द एतन्नः धनम्।
अन्यथा हि विशेषेण कस्त्वामर्चितुमर्हति ॥ ५.९१.४४ ॥
Dotado de suprema devoção, disse estas palavras: "Govinda, contenta-te com esta refeição simples; ela é a nossa riqueza. Caso contrário, quem poderia honrar-te de modo especial?"
5.91.45
ततोऽनुयायिभिः सार्धं मरुद्भिरिव वासवः ।
विदुरान्नानि बुभुजे शुचीनि गुणवन्ति च ॥ ५.९१.४५ ॥
Então, juntamente com os seus seguidores, como Vāsava entre os Marut, comeu a comida pura e excelente de Vidura.
5.91.46
तं भुक्तवन्तं विविधाः सुशब्दाः सूतमागधाः ।
अभितुष्टुवुरासीनं दाशार्हमपराजितम् ॥ ५.९१.४६ ॥
Enquanto o invicto Dāśārha permanecia sentado depois de comer, os sūtas e māgadhas de vozes harmoniosas e variadas o louvaram.