ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.91.1
पृथामामन्त्र्य गोविन्दः कृत्वा चाभिप्रदक्षिणम् ।
दुर्योधनगृहं शौरिरभ्यगच्छदरिन्दमः ॥ ५.९१.१ ॥
ಕುಂತಿಯಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು, ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಶತ್ರುದಮನನಾದ ಗೋವಿಂದನು ದುರ್ಯೋಧನನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.
5.91.2
लक्ष्म्या परमया युक्तं पुरन्दरगृहोपमम् ।
विचित्रैरासनैर्युक्तं प्रविवेश जनार्दनः ॥ ५.९१.२ ॥
ಅತ್ಯಂತ ವೈಭವದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಇಂದ್ರನ ಮನೆಯಂತಿದ್ದ, ವಿಚಿತ್ರ ಆಸನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಆ ಭವನವನ್ನು ಜನಾರ್ದನನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
5.91.3
तस्य कक्ष्या व्यतिक्रम्य तिस्रो द्वाःस्थैरवारितः ।
ततोऽभ्रघनसङ्काशं गिरिकूटमिवोच्छ्रितम् ॥ ५.९१.३ ॥
ಅದರ ಮೂರು ಅಂಗಳಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ದ್ವಾರಪಾಲಕರಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಡದೆ, ದಟ್ಟ ಮೇಘದಂತೆ, ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಂತೆ ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದ ಆ ಭವನವನ್ನು ಸೇರಿದನು.
5.91.4
श्रिया ज्वलन्तं प्रासादमारुरोह महायशाः ।
तत्र राजसहस्रैश्च कुरुभिश्चाभिसंवृतम् ॥ ५.९१.४ ॥
ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯಾದವನು ವೈಭವದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪ್ರಾಸಾದವನ್ನು ಏರಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ರಾಜರು ಮತ್ತು ಕುರುವಂಶಸ್ಥರು ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದರು.
5.91.5
धार्तराष्ट्रं महाबाहुं ददर्शासीनमासने ।
दुःशासनं च कर्णं च शकुनिं चापि सौबलम् ॥ ५.९१.५ ॥
ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಪುತ್ರನನ್ನು, ದುಶ್ಶಾಸನನನ್ನು, ಕರ್ಣನನ್ನು ಮತ್ತು ಸುಬಲನ ಮಗ ಶಕುನಿಯನ್ನೂ ಅವನು ಕಂಡನು.
5.91.6
दुर्योधनसमीपे तानासनस्थान्ददर्श सः ।
अभ्यागच्छति दाशार्हे धार्तराष्ट्रो महायशाः ॥ ५.९१.६ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು. ದಾಶಾರ್ಹನು (ಕೃಷ್ಣನು) ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಪುತ್ರನು ಕಂಡನು.
5.91.7
उदतिष्ठत्सहामात्यः पूजयन्मधुसूदनम् ।
समेत्य धार्तराष्ट्रेण महामात्येन केशवः ॥ ५.९१.७ ॥
ಮಂತ್ರಿಗಳೊಡನೆ ಎದ್ದು ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರ ಮತ್ತು ಮಹಾಮಂತ್ರಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ನಂತರ ಕೇಶವನು (ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು).
5.91.8
राजभिस्तत्र वार्ष्णेयः समागच्छद्यथावयः ।
तत्र जाम्बूनदमयं पर्यङ्कं सुपरिष्कृतम् ॥ ५.९१.८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ರಾಜರು ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನನ್ನು (ಕೃಷ್ಣನನ್ನು) ಭೇಟಿಯಾದರು. ಅಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಒಂದು ಮಂಚವಿತ್ತು.
5.91.9
विविधास्तरणास्तीर्णमभ्युपाविशदच्युतः ।
तस्मिन्गां मधुपर्कं चाप्युदकं च जनार्दने ॥ ५.९१.९ ॥
ವಿವಿಧ ಹಾಸಿಗೆಗಳಿಂದ ಹಾಸಿದ ಆ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಅಚ್ಯುತನು ಕುಳಿತನು. ಜನಾರ್ದನನಿಗಾಗಿ ಹಸು, ಮಧುಪರ್ಕ, ನೀರು (ತರಲಾಯಿತು).
5.91.10
निवेदयामास तदा गृहान्राज्यं च कौरवः ।
आसनं सर्वतोभद्रं सर्वरत्नविभूषितम् ॥ ५.९१.१० ॥
ಆಗ ಕೌರವನು ಮನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯವನ್ನು (ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ) ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ಎಲ್ಲಾ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಸರ್ವತೋಭದ್ರ ಎಂಬ ಆಸನವನ್ನೂ (ನೀಡಿದನು).
5.91.11
कृष्णार्थमेवं संसिद्धं धार्तराष्ट्रस्य शासनात् ।
तत्र गोविन्दमासीनं प्रसन्नादित्यवर्चसम् ॥ ५.९१.११ ॥
ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ ಹೀಗೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದನು ಕುಳಿತಿದ್ದನು, ಪ್ರಸನ್ನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತ.
5.91.12
उपासाञ्चक्रिरे सर्वे कुरवो राजभिः सह ।
ततो दुर्योधनो राजा वार्ष्णेयं जयतां वरम् ॥ ५.९१.१२ ॥
ರಾಜರೊಡನೆ ಎಲ್ಲಾ ಕುರುಗಳು (ಕೃಷ್ಣನನ್ನು) ಸೇವಿಸಿದರು. ಆಗ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಜಯಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನೊಂದಿಗೆ...
5.91.13
न्यमन्त्रयद्भोजनेन नाभ्यनन्दच्च केशवः ।
ततो दुर्योधनः कृष्णमब्रवीत्कुरुसंसदि ॥ ५.९१.१३ ॥
ಅವನು ಕೇಶವನನ್ನು ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು, ಆದರೆ ಕೇಶವನು ಅದನ್ನು ಮೆಚ್ಚಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನು ಕುರುಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.91.14
मृदुपूर्वं शठोदर्कं कर्णमाभाष्य कौरवः ।
कस्मादन्नानि पापानि वासांसि शयनानि च ॥ ५.९१.१४ ॥
ಕೌರವನು ಮೊದಲು ಮೃದುವಾಗಿ ಕರ್ಣನನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿ, "ಈ ಪಾಪದ ಅನ್ನ, ವಸ್ತ್ರ, ಶಯ್ಯೆಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ?" ಎಂದನು.
5.91.15
त्वदर्थमुपनीतानि नाग्रहीस्त्वं जनार्दन ।
उभयोश्च ददत्साह्यमुभयोश्च हिते रतः ॥ ५.९१.१५ ॥
"ಜನಾರ್ದನ, ನಿನಗಾಗಿ ತಂದದ್ದನ್ನು ನೀನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ನೀಡುತ್ತ, ಇಬ್ಬರ ಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದರೂ—"
5.91.16
संबन्धी दयितश्चासि धृतराष्ट्रस्य माधव ।
त्वं हि गोविन्द धर्मार्थौ वेत्थ तत्त्वेन सर्वशः ।
तत्र कारणमिच्छामि श्रोतुं चक्रगदाधर ॥ ५.९१.१६ ॥
"ಮಾಧವ, ನೀನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಸಂಬಂಧಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯನು. ಗೋವಿಂದ, ಧರ್ಮಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಬಲ್ಲೆ. ಚಕ್ರಗದಾಧರ, ಅದರ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ."
5.91.17
स एवमुक्तो गोविन्दः प्रत्युवाच महामनाः ।
उद्यन्मेघस्वनःक काले प्रगृह्य विपुलं भुजम् ॥ ५.९१.१७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾಮನಸ್ಕನಾದ ಗೋವಿಂದನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಅವನ ಧ್ವನಿ ಏರುತ್ತಿರುವ ಮೇಘದ ಗರ್ಜನೆಯಂತಿತ್ತು; ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ವಿಶಾಲ ಭುಜವನ್ನು ಎತ್ತಿದನು.
5.91.18
अलघूकृतमग्रस्तमनिरस्तमसंकुलम् ।
राजीवनेत्रो राजानं हेतुमद्वाक्यमुत्तमम् ॥ ५.९१.१८ ॥
ಕಮಲನಯನನು ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ತರ್ಕಬದ್ಧವಾದ, ಉತ್ತಮವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿದನು—ಸರಳ, ಪ್ರಧಾನ, ತಿರಸ್ಕೃತವಲ್ಲದ, ಗೊಂದಲವಿಲ್ಲದ.
5.91.19
कृतार्था भुञ्जते दूताः पूजां गृह्णन्ति चैव ह ।
कृतर्थं मां सहामात्यं समर्चिष्यसि भारत ॥ ५.९१.१९ ॥
ಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಸಿದ ದೂತರು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಗೌರವವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಅಮಾತ್ಯರೊಡನೆ ಸತ್ಕರಿಸುವೆ.
5.91.20
एवमुक्तः प्रत्युवाच धार्तराष्ट्रो जनार्दनम् ।
न युक्तं भवताऽस्मासु प्रतिपत्तुमसांप्तम् ॥ ५.९१.२० ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನು ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ನೀನು ನಮ್ಮೆಡೆಗೆ ಹೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ, ಅನುಚಿತ.
5.91.21
कृतार्थं वाऽकृतार्थं वा त्वां वयं मधुसूदन ।
यतामहे पूजयितुं दाशार्ह न च शक्नुमः ॥ ५.९१.२१ ॥
ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಸಿದರೂ ಸಿದ್ಧಿಸದಿದ್ದರೂ, ಮಧುಸೂದನ, ನಿನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ; ದಾಶಾರ್ಹನೇ, ಆದರೆ ನಾವು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದೇವೆ.
5.91.22
न च तत्कारणं विद्मो यस्मान्नो मधुसूदन ।
पूजां कृतां प्रीयमाणो नामंस्थाः पुरुषोत्तम ॥ ५.९१.२२ ॥
ಮಧುಸೂದನ, ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೂ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ; ನೀನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದರೂ ನಾವು ಮಾಡಿದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಏಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಪುರುಷೋತ್ತಮ?
5.91.23
वैरं नो नास्ति भवता गोविन्द न च विग्रहः ।
स भवान्प्रसमीक्ष्यैतन्नेदृशं वक्तुमर्हति ॥ ५.९१.२३ ॥
ಗೋವಿಂದ, ನಿನ್ನಿಂದ ನಮಗೆ ವೈರವೂ ಇಲ್ಲ, ಕಲಹವೂ ಇಲ್ಲ. ನೀನು ಇದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಇಂತಹ ಮಾತು ಹೇಳುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
5.91.24
एवमुक्तः प्रत्युवाच धार्तराष्ट्रं जनार्दनः ।
अभिवीक्ष्य सहामात्यं दाशार्हः प्रहसन्निव ॥ ५.९१.२४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಜನಾರ್ದನನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಅಮಾತ್ಯರೊಡನೆ ಇದ್ದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ದಾಶಾರ್ಹನು ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
5.91.25
नाहं कामान्न संरम्भान्न द्वेषान्नार्थकारणात् ।
न हेतुवादाल्लोभाद्वा धर्मं जह्यां कथंचन ॥ ५.९१.२५ ॥
ಆಸೆಯಿಂದ, ಕೋಪದಿಂದ, ದ್ವೇಷದಿಂದ, ಧನಕ್ಕಾಗಿ, ತರ್ಕವಾದದಿಂದ, ಲೋಭದಿಂದ ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
5.91.26
संप्रीतिभोज्यान्यन्नानि आपद्भोज्यानि वा पुनः ।
न च संप्रीयते राजन्न चैवापद्गता वयम् ॥ ५.९१.२६ ॥
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅನ್ನವಾಗಲಿ, ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅನ್ನವಾಗಲಿ — ಅರಸನೇ, ನೀನು ಸಂತೋಷಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ನಾವೂ ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ.
5.91.27
द्विषदन्नं न भोक्तव्यं द्विषन्तं नैव भोजयेत् ।
पाण्डवान्द्विषसे राजन्मम प्राणा हि पाण्डवाः ॥ ५.९१.२७ ॥
ಶತ್ರುವಿನ ಅನ್ನವನ್ನು ಉಣ್ಣಬಾರದು, ಶತ್ರುವಿಗೆ ಊಟ ಹಾಕಬಾರದು. ಅರಸನೇ, ನೀನು ಪಾಂಡವರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತೀಯ; ಪಾಂಡವರೇ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣ.
5.91.28
अकस्माद्द्विषसे राजञ्जन्मप्रभृति पाण्डवान् ।
प्रियानुवर्तिनो भ्रातॄन्सर्वैः समुदितान्गुणैः ॥ ५.९१.२८ ॥
ಅರಸನೇ, ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ಪಾಂಡವರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ — ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ, ಸರ್ವಗುಣಸಂಪನ್ನ ಸಹೋದರರನ್ನು.
5.91.29
अकस्माच्चैव पार्थानां द्वेषणं नोपपद्यते ।
धर्मे स्थिताः पाण्डवेयाः कस्तान्किं वक्तुमर्हति ॥ ५.९१.२९ ॥
ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪಾಂಡವರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರು ಏನು ಹೇಳಬಲ್ಲರು?
5.91.30
यस्तान्द्वेष्टि स मां द्वेष्टि यस्ताननु समामनु ।
ऐकात्म्यं मां गतं विद्धि पाण्डवैर्धर्मचारिभिः ॥ ५.९१.३० ॥
ಅವರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವನು ನನ್ನನ್ನೇ ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವನು ನನ್ನನ್ನೇ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಮಾಡುವ ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಏಕಾತ್ಮವಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.
5.91.31
कामक्रोधानुवर्ती हि यो मोहाद्विरुरुत्सति ।
गुणवन्तं च यो द्वेष्टि तमाहुः पुरुषाधमम् ॥ ५.९१.३१ ॥
ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಮೋಹದಿಂದ ವಿರೋಧಿಸಲು ಬಯಸುವವನು, ಗುಣವಂತನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವನು—ಅವನನ್ನು ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಅಧಮನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
5.91.32
यः कल्याणगुणाञ्ज्ञातीन्मोहाल्लोभाद्दिदृक्षते ।
सोजितात्माऽजितक्रोधो न चिरं तिष्ठति श्रिया ॥ ५.९१.३२ ॥
ಮೋಹ ಮತ್ತು ಲೋಭದಿಂದ ಕಲ್ಯಾಣಗುಣಗಳುಳ್ಳ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ನೋಡಲು (ನಾಶಮಾಡಲು) ಬಯಸುವವನು—ಗೆಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸು, ಗೆಲ್ಲದ ಕ್ರೋಧವುಳ್ಳವನು—ಸಿರಿಯಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನೆಲೆಸುವುದಿಲ್ಲ.
5.91.33
अथ यो गुणसंपन्नान्हृदयस्याप्रियानपि ।
प्रियेण कुरुते वश्यांश्चिरं यशसि तिष्ठति ॥ ५.९१.३३ ॥
ಗುಣಸಂಪನ್ನರನ್ನು—ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅಪ್ರಿಯರಾದರೂ—ಪ್ರಿಯ ನಡೆಯಿಂದ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಕೀರ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.
5.91.34
सर्वमेतन्न भोक्तव्यमन्नं दुष्टाभिसंहितम् ।
क्षुत्तुरेकस्य भोक्तव्यमिति मे धीयते मतिः ॥ ५.९१.३४ ॥
ದುಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಅನ್ನವೂ ತಿನ್ನಲು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ; ಹಸಿವು ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬನೇ ಅದನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
5.91.35
एवमुक्त्वा महाबाहुर्दुर्योधनममर्षणम् ।
निश्चक्राम ततः शुभ्राद्धार्तराष्ट्रनिवेशनात् ॥ ५.९१.३५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಹಾಬಾಹು—ಅಸಹಿಷ್ಣು ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ—ನಂತರ ಆ ಶೋಭಾಯಮಾನ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರರ ನಿವಾಸದಿಂದ ಹೊರಟನು.
5.91.36
निर्याय च महाबाहुर्वासुदेवो महामनाः ।
निवेशाय ययौ वेश्य विदुरस्य महात्मनः ॥ ५.९१.३६ ॥
ಹೊರಬಂದ ಮಹಾಬಾಹು, ಮಹಾಮನಸ್ಕ ವಾಸುದೇವ—ಮಹಾತ್ಮ ವಿದುರನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
5.91.37
तमभ्यगच्छद्द्रोणश्च कृपो भीष्मोऽथ बाह्लिकः ।
कुरवश्च महाबाहुं विदुरस्य गृहे स्थितम् ॥ ५.९१.३७ ॥
ದ್ರೋಣ, ಕೃಪ, ಭೀಷ್ಮ, ಬಳಿಕ ಬಾಹ್ಲಿಕ ಮತ್ತು ಕುರುಗಳು ವಿದುರನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಬಾಹುವನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು ಹೋದರು.
5.91.38
त ऊचुर्माधवं वीरं कुरवो मधुसूदनम् ।
निवेदयामो वार्ष्णेय सरत्नांस्ते गृहान्वयम् ॥ ५.९१.३८ ॥
ಕುರುಗಳು ವೀರ ಮಾಧವ ಮಧುಸೂದನನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ, ನಾವು ರತ್ನಗಳ ಸಹಿತ ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ.
5.91.39
तानुवाच महातेजाः कौरवान्मधुसूदनः ।
सर्वे भवन्ते गच्छन्तु सर्वा मेऽपचितिः कृता ॥ ५.९१.३९ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಮಧುಸೂದನ ಆ ಕೌರವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಹೋಗಿರಿ; ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಗೌರವವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗಿದೆ.
5.91.40
यातेषु कुरुषु क्षत्ता दाशार्हमपराजितम् ।
अभ्यर्चयामास तदा सर्वकामैः प्रयत्नवान् ॥ ५.९१.४० ॥
ಕುರುಗಳು ಹೋದ ಬಳಿಕ ವಿದುರನು ಆ ಅಪರಾಜಿತ ದಾಶಾರ್ಹನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸತ್ಕರಿಸಿದನು.
5.91.41
ततः क्षत्राऽन्नपानानि शुचीनि गुणवन्ति च ।
उपाहरदनेकानि केशवाय महात्मने ॥ ५.९१.४१ ॥
ಆಗ ವಿದುರನು ಮಹಾತ್ಮ ಕೇಶವನಿಗೆ ಶುದ್ಧವಾದ, ಉತ್ತಮವಾದ ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಅನ್ನ-ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ತಂದು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
5.91.42
तैतर्पयित्वा प्रथमं ब्राह्मणान्मधुसूदनः ।
वेदविद्भ्यो ददौ कृष्णः परमद्रविणान्यपि ॥ ५.९१.४२ ॥
ಅವುಗಳಿಂದ ಮೊದಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಮಧುಸೂದನ ಕೃಷ್ಣನು ವೇದವಿದ್ವಾಂಸರಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧನವನ್ನೂ ನೀಡಿದನು.
5.91.43
भुक्तवत्सु द्विजाग्र्येषु निषण्णेषु वरासने ।
शुचिः सुप्रयतो भून्वा विदुरोऽन्नमुपारत् ॥ ५.९१.४३ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಊಟ ಮಾಡಿ ಉತ್ತಮ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ, ಶುಚಿಯಾಗಿ ಸಂಯಮದಿಂದಿದ್ದ ವಿದುರನು ಅನ್ನವನ್ನು ತಂದನು.
5.91.44
श्रद्धया परया युक्त इदं वचनमब्रवीत् ।
संवृतैस्तुष्य गोविन्द एतन्नः धनम्।
अन्यथा हि विशेषेण कस्त्वामर्चितुमर्हति ॥ ५.९१.४४ ॥
ಪರಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ ಅವನು ಹೀಗೆ ನುಡಿದನು: "ಗೋವಿಂದ, ಈ ಸರಳ ಊಟದಿಂದಲೇ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗು; ಇದೇ ನಮ್ಮ ಧನ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲು ಯಾರು ಅರ್ಹ?"
5.91.45
ततोऽनुयायिभिः सार्धं मरुद्भिरिव वासवः ।
विदुरान्नानि बुभुजे शुचीनि गुणवन्ति च ॥ ५.९१.४५ ॥
ನಂತರ ತನ್ನ ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ, ಮರುತ್ತುಗಳ ನಡುವೆ ಇಂದ್ರನಂತೆ, ವಿದುರನ ಶುಚಿಯಾದ ಉತ್ತಮ ಅನ್ನವನ್ನು ಅವನು ಊಟ ಮಾಡಿದನು.
5.91.46
तं भुक्तवन्तं विविधाः सुशब्दाः सूतमागधाः ।
अभितुष्टुवुरासीनं दाशार्हमपराजितम् ॥ ५.९१.४६ ॥
ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆ ಅಪರಾಜಿತ ದಾಶಾರ್ಹನನ್ನು, ವಿವಿಧ ಇಂಪಾದ ಸ್ವರದ ಸೂತ-ಮಾಗಧರು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.