ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 6.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.100.1
अभिमन्यू रथोदारः पिशङ्गैस्तुरगोत्तमैः ।
अभिदुद्राव तेजस्वी दुर्योधनबलं महत् ॥ ६.१००.१ ॥
ರಥದಲ್ಲಿ ಉದಾರನಾದ ಅಭಿಮನ್ಯು, ತೇಜಸ್ವಿ, ಕಂದುಬಣ್ಣದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ದುರ್ಯೋಧನನ ಮಹಾ ಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
6.100.2
विकिरञ्शरवर्षाणि वारिधारा इवाम्बुदः ।
न शेकुः समरे क्रुद्धं सौभद्रमरिसूदनम् ॥ ६.१००.२ ॥
ಮೇಘ ನೀರಿನ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುವಂತೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದರೂ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಸೌಭದ್ರನನ್ನು, ಶತ್ರುನಾಶಕನನ್ನು ಅವರು ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
6.100.3
शस्त्रौघिणं गाहमानं सेनासागरमक्षयम् ।
निवारयितुमप्याजौ त्वदीयाः कुरुनन्दन ॥ ६.१००.३ ॥
ಕುರುನಂದನ, ಶಸ್ತ್ರಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಕೂಡಿ ಅಕ್ಷಯವಾದ ಸೇನಾಸಾಗರಕ್ಕೆ ಧುಮುಕಿದವನನ್ನು ನಿನ್ನ ಯೋಧರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಡೆಯಲೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ.
6.100.4
तेन मुक्ता रणे राजञ्शराः शत्रुनिबर्हणाः ।
क्षत्रियाननयञ्शूरान्प्रेतराजनिवेशनम् ॥ ६.१००.४ ॥
ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬಿಟ್ಟ ಶತ್ರುನಾಶಕ ಬಾಣಗಳು ಶೂರ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಯಮನ ನೆಲೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದವು.
6.100.5
यमदण्डोपमान्घोराञ्ज्वलिताशीविषोपमान् ।
सौभद्रः समरे क्रुद्धः प्रेषयामास सायकान् ॥ ६.१००.५ ॥
ಯಮದಂಡದಂತೆ ಭಯಂಕರವಾದ, ಉರಿಯುವ ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತಿರುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಸೌಭದ್ರನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
6.100.6
सरथान्रथिनस्तूर्णं हयांश्चैव ससादिनः ।
गजारोहांश्च सगजान्दारयामास फाल्गुनिः ॥ ६.१००.६ ॥
ಫಾಲ್ಗುನಿಯ ಮಗನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ರಥಿಕರನ್ನು, ಸವಾರರೊಂದಿಗೆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು, ಆನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಗಜಾರೋಹಿಗಳನ್ನು ಸೀಳಿದನು.
6.100.7
तस्य तत्कुर्वतः कर्म महत्सङ्ख्ये महीभृतः ।
पूजयांचक्रिरे हृष्टाः प्रशशंसुश्च फाल्गुनिम् ॥ ६.१००.७ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಾಡಿದ ಆ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ರಾಜರು ಹರ್ಷಿತರಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಫಾಲ್ಗುನಿ (ಅರ್ಜುನ)ನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು.
6.100.8
तान्यनीकानि सौभद्रो द्रावयामास भारत ।
तूलराशीनिवाकाशे मारुतः सर्वतो दिशम् ॥ ६.१००.८ ॥
ಭಾರತನೇ, ಸೌಭದ್ರನು (ಅಭಿಮನ್ಯು) ಆ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿಯ ರಾಶಿಗಳನ್ನು ಗಾಳಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಚದುರಿಸಿದಂತೆ.
6.100.9
तेन विद्राव्यमाणानि तव सैन्यानि भारत ।
त्रतारं नाध्यगच्छन्त पङ्क्ते मग्ना इव द्वीपाः ॥ ६.१००.९ ॥
ಭಾರತನೇ, ಅವನಿಂದ ಓಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಿನ್ನ ಸೇನೆಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷಕನು ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ; ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ದ್ವೀಪಗಳಂತೆ.
6.100.10
विद्राव्य सर्वसैन्यानि तावकानि नरोत्तम ।
अभिमन्युः स्थितो राजन्विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ६.१००.१० ॥
ನರೋತ್ತಮನೇ, ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿ ಅಭಿಮನ್ಯು ಹೊಗೆಯಿಲ್ಲದ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ನಿಂತನು.
6.100.11
न चैनं तावका राजन्विषेहुररिघातिनम् ।
प्रदीप्तं पावकं यद्वत्पतङ्गाः कालचोदिताः ॥ ६.१००.११ ॥
ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಯೋಧರು ಶತ್ರುಘಾತಕನಾದ ಅವನನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಹೋದರು; ಕಾಲಪ್ರೇರಿತ ಪತಂಗಗಳು ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಸಹಿಸದಂತೆ.
6.100.12
प्रहरन्सर्वशत्रुभ्यः पाण्डवानां महारथः ।
अदृश्यत महेष्वासः सवज्र इव वासवः ॥ ६.१००.१२ ॥
ಪಾಂಡವರ ಮಹಾರಥನಾದ ಆ ಮಹಾಧನುರ್ಧರನು ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುತ್ತ ವಜ್ರಧಾರಿ ಇಂದ್ರನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
6.100.13
हेमपृष्ठं धनुश्चास्य ददृशे विचरद्दिशः ।
तोयदेषु यथा राजन्राजमाना शतह्रदा ॥ ६.१००.१३ ॥
ರಾಜನೇ, ಚಿನ್ನದ ಬೆನ್ನಿನ ಅವನ ಬಿಲ್ಲು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಕಂಡಿತು; ಮೇಘಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುವ ನೂರು ಗೆರೆಯ ಮಿಂಚಿನಂತೆ.
6.100.14
शराश्च निशिताः पीता निश्चरन्ति स्म संयुगे ।
वनात्फुल्लद्रुमाद्राजन्भ्रमराणामिव व्रजाः ॥ ६.१००.१४ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳು ಹೊರಟವು; ರಾಜನೇ, ಹೂ ಬಿರಿದ ಮರಗಳ ಕಾಡಿನಿಂದ ದುಂಬಿಗಳ ಹಿಂಡು ಹಾರುವಂತೆ.
6.100.15
तथैव चरतस्तस्य सौभद्रस्य महात्मनः ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन ददृशुर्नान्तरं जनाः ॥ ६.१००.१५ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮ ಸೌಭದ್ರನ ಚಿನ್ನದ ಅಂಗಗಳ ರಥದಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಯಾವ ಅಂತರವೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
6.100.16
मोहयित्वा कृपं द्रोणं द्रौणिं च सबृहद्बलम् ।
सैन्धवं च महेष्वासो व्यचरल्लघु सुष्ठु च ॥ ६.१००.१६ ॥
ಕೃಪ, ದ್ರೋಣ, ದ್ರೌಣಿ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗಿನ ಸೈಂಧವನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಆ ಮಹಾಧನುರ್ಧರನು ವೇಗವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಚತುರತೆಯಿಂದ ಸಂಚರಿಸಿದನು.
6.100.17
मण्डलीकृतमेवास्य धनुः पश्याम भारत ।
सूर्यमण्डलसंकाशं दहतस्तव वाहिनीम् ॥ ६.१००.१७ ॥
ಭರತನೇ, ಅವನ ಬಿಲ್ಲು ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಕಂಡೆವು; ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿತ್ತು.
6.100.18
तं दृष्ट्वा क्षत्रियाः शुराः प्रतपन्तं तरस्विनम् ।
द्विफल्गुनमिमं लोकं मेनिरे तस्य कर्मभिः ॥ ६.१००.१८ ॥
ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ರಭಸದಿಂದ ಸುಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಶೂರ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಅವನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಈ ಲೋಕ ಎರಡನೆಯ ಫಲ್ಗುನನನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.
6.100.19
तेनार्दिता महाराज भारती सा महाचमूः ।
व्यभ्रमत्तत्रतत्रैव योषिन्मदवशादिव ॥ ६.१००.१९ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಅವನಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ಆ ಭಾರತದ ಮಹಾಸೇನೆ ಸ್ತ್ರೀಮದದ ವಶದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿತು.
6.100.20
द्रावयित्वा महासैन्यं कम्पयित्वा महारथान् ।
नन्दयामास सुहृदो मयं जित्वेव वासवः ॥ ६.१००.२० ॥
ಮಹಾಸೇನೆಯನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ಮಹಾರಥರನ್ನು ನಡುಗಿಸಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಮಿತ್ರರನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸಿದನು; ಮಯನನ್ನು ಗೆದ್ದ ವಾಸವನಂತೆ.
6.100.21
तेन निद्राव्यमाणानि तव सैन्यानि संयुगे ।
चक्रुरार्तस्वनं घोरं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ६.१००.२१ ॥
ಅವನಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಭಯಂಕರ ಆರ್ತನಾದ ಮಾಡಿದವು.
6.100.22
तं श्रुत्वा निनदं घोरं तव सैन्यस्य भारत ।
मारुतोद्धूतवेगस्य सागरस्येव पर्वणि ॥ ६.१००.२२ ॥
ಭಾರತ, ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯ ಆ ಭಯಂಕರ ಘೋಷವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಉಬ್ಬರದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕೆರಳಿದ ಸಾಗರದ ವೇಗದಂತೆ.
6.100.23
दुर्योधनस्तदा राजन्नार्श्यशृङ्गिमभाषत ।
एष कार्ष्णिर्महाबाहो द्वितीय इव फल्गुनः ॥ ६.१००.२३ ॥
ಆಗ, ರಾಜನೇ, ದುರ್ಯೋಧನನು ಆರ್ಶ್ಯಶೃಂಗಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಈ ಮಹಾಬಾಹು ಕಾರ್ಷ್ಣಿ, ಎರಡನೆಯ ಫಲ್ಗುನನಂತೆ ಇದ್ದಾನೆ.
6.100.24
चमूं द्रावयते क्रोधाद्वृत्रो देवचमूमिव ।
तस्य चान्यत्र पश्यामि संयुगे भेषजं महत् ॥ ६.१००.२४ ॥
ಇವನು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ವೃತ್ರನಂತೆ ದೇವಸೇನೆಯಂತಹ ಸೇನೆಯನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಆದರೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇವನಿಗೆ ಮಹಾ ಔಷಧವನ್ನು ಬೇರೆಡೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
6.100.25
ऋते त्वां राक्षसश्रेष्ठं सर्वविद्यासु पारगम् ।
स गत्वा त्वरितं वीरं जहि सौभद्रमाहवे ॥ ६.१००.२५ ॥
ರಾಕ್ಷಸರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರಿಲ್ಲ; ಬೇಗನೆ ಹೋಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ವೀರ ಸೌಭದ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸು.
6.100.26
वयं पार्थं हनिष्यामो भीष्मद्रोणपुरोगमाः ।
स एवमुक्तो बलवान्राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ॥ ६.१००.२६ ॥
ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣರು ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರುವಾಗ ನಾವು ಪಾರ್ಥನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಬಲಶಾಲಿಯೂ ಪ್ರತಾಪಿಯೂ ಆದ ರಾಕ್ಷಸರಾಜ—
6.100.27
प्रययौ समरे तूर्णं तव पुत्रस्य शासनात् ।
नर्दमानो महानादं प्रावृषीव बलाहकः ॥ ६.१००.२७ ॥
ನಿನ್ನ ಮಗನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಅವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು; ಮಳೆಗಾಲದ ಮೇಘದಂತೆ ಮಹಾ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ.
6.100.28
तस्य शब्देन महता पाण्डवानां बलं महत् ।
प्राचलत्सर्वतो राजन्वातोद्धूत इवार्णवः ॥ ६.१००.२८ ॥
ಅವನ ಮಹಾ ಶಬ್ದದಿಂದ, ರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವರ ಮಹಾ ಸೇನೆ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕಲಕಿದ ಸಾಗರದಂತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಂಪಿಸಿತು.
6.100.29
बहवश्च महाराज तस्य नादेन भीषिताः ।
प्रियान्प्राणान्परित्यज्य निपेतुर्धरणीतले ॥ ६.१००.२९ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವನ ಗರ್ಜನೆಗೆ ಬೆದರಿ ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು.
6.100.30
कार्ष्णिश्चापि मुदा युक्तः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
नृत्यन्निव रथोपस्थे तद्रक्षः समुपाद्रवत् ॥ ६.१००.३० ॥
ಕೃಷ್ಣೆಯ ಮಗನೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಾಣಸಹಿತ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ರಥದ ಮೇಲೆ ನರ್ತಿಸುವಂತೆ ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
6.100.31
ततः स राक्षसः क्रुद्धः संप्राप्यैवार्जुनं रणे ।
नातिदूरे स्थितां तस्य द्रावयामास वै चमूम् ॥ ६.१००.३१ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ರಣದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಅವನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಸೇನೆಯನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು.
6.100.32
तां वध्यमानां च तथा पाण्डवानां महाचमूम् ।
प्रत्यद्ययौ रणे रक्षो देवसेनां यथा बलः ॥ ६.१००.३२ ॥
ಪಾಂಡವರ ಆ ಮಹಾಸೇನೆ ಹೀಗೆ ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಬಲನು ದೇವಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದಂತೆ ರಣದಲ್ಲಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
6.100.33
विमर्दः सुमहानासीत्तस्य सैन्यस्य मारिष ।
रक्षसा घोररूपेण वध्यमानस्य संयुगे ॥ ६.१००.३३ ॥
ಓ ಮಾರಿಷ, ರಣದಲ್ಲಿ ಘೋರ ರೂಪದ ರಾಕ್ಷಸನಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸೇನೆಗೆ ಮಹಾ ನಾಶವುಂಟಾಯಿತು.
6.100.34
ततः शरसहस्त्रैस्तां पाण्डवानां महाचमूम् ।
व्यद्रावयद्रणे रक्षो दर्शयतत्स्वपराक्रमम् ॥ ६.१००.३४ ॥
ಆಗ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ರಣದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪಾಂಡವರ ಆ ಮಹಾಸೇನೆಯನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ತನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.
6.100.35
सा वध्यमाना च तथा पाण्डवानामनीकिनी ।
रक्षसा घोररूपेण प्रदुद्राव रणे भयात् ॥ ६.१००.३५ ॥
ಹಾಗೆ ಘೋರ ರೂಪದ ರಾಕ್ಷಸನಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಂಡವರ ಆ ಸೇನೆ ರಣದಲ್ಲಿ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿತು.
6.100.36
प्रमृद्य च रणे सेनां पद्मिनीं वारणो यथा ।
ततोऽभिद्रद्राव रणे द्रौपदेयान्महाबलान् ॥ ६.१००.३६ ॥
ಆನೆ ಕಮಲದ ಕೊಳವನ್ನು ತುಳಿದು ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ ರಣದಲ್ಲಿ ಸೇನೆಯನ್ನು ಮರ್ದಿಸಿ, ನಂತರ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳಾದ ದ್ರೌಪದೇಯರ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
6.100.37
ते तु क्रुद्धा महेष्वासा द्रौपदेयाः प्रहारिणः ।
राक्षसं दुद्रुवुः सङ्ख्ये ग्रहाः पञ्च रविं यथा ॥ ६.१००.३७ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಆ ಮಹಾಧನುರ್ಧರರಾದ ದ್ರೌಪದಿಯ ಪುತ್ರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದರು, ಐದು ಗ್ರಹಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುವಂತೆ.
6.100.38
वीर्यवद्भिस्ततस्तैस्तु पीडितो राक्षसोत्तमः ।
यथा युगक्षये घोरे चन्द्रमाः पञ्चभिर्ग्रहैः ॥ ६.१००.३८ ॥
ಆ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಕ್ಷಸನು, ಭಯಂಕರ ಯುಗಾಂತದಲ್ಲಿ ಐದು ಗ್ರಹಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಇದ್ದನು.
6.100.39
प्रतिविन्ध्यस्ततो रक्षो बिभेद निशितैः शरैः ।
सर्वपारशवैस्तूर्णमकुण्ठाग्रैर्महाबलः ॥ ६.१००.३९ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಪ್ರತಿವಿಂಧ್ಯನು ಚೂಪಾದ, ಎಲ್ಲ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಿಂದ ಬರುವ, ಮೊನೆ ಮೊಂಡಾಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ತ್ವರೆಯಾಗಿ ಚುಚ್ಚಿದನು.
6.100.40
स तैर्भिन्नतनुत्राणः शुशुभे राक्षसोत्तमः ।
मरीचिभिरिवार्कस्य संस्यूतो जलदो महान् ॥ ६.१००.४० ॥
ಅವರಿಂದ ಕವಚ ಭೇದಿತನಾದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಕ್ಷಸನು, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ದೊಡ್ಡ ಮೋಡದಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
6.100.41
विषक्तैः सशरैश्चापि तपनीयपरिच्छदैः ।
आर्श्यशृङ्गिर्बभौ राजन्दीप्तशृङ्ग इवाचलः ॥ ६.१००.४१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಚಿನ್ನದ ಕವಚಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವನು, ಹೊಳೆಯುವ ಶಿಖರಗಳ ಪರ್ವತದಂತೆ ಆರ್ಶ್ಯಶೃಂಗಿಯಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
6.100.42
ततस्ते भ्रातरः पञ्च राक्षसेन्द्रं महाहवे ।
विव्यधुर्निशितैर्बाणैस्तपनीयविभूषितैः । ॥ ६.१००.४२ ॥
ಆಗ ಆ ಐವರು ಸಹೋದರರು ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸರಾಜನನ್ನು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಚೂಪಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದರು.
6.100.43
स निर्भिन्नः शरैर्घोरैर्भुजगैः कोपितैरिव ।
अलम्बुसो भृशं राजन्नागेन्द्र इव चुक्रुधे ॥ ६.१००.४३ ॥
ಭಯಂಕರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನು ಇರಿಯಲ್ಪಟ್ಟನು, ಕೋಪಗೊಂಡ ಹಾವುಗಳಂತೆ. ಓ ರಾಜನೇ, ಅಲಂಬುಷನು ಆನೆಗಳ ರಾಜನಂತೆ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡನು.
6.100.44
सोऽतिविद्धो महाराज मुहूर्तमथ मारिष ।
प्रविवेश तमो दीर्घं पीडितस्तैर्महारथैः ॥ ६.१००.४४ ॥
ಅತಿಯಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡ ಅವನು, ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಓ ಪೂಜ್ಯನೇ, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಗಾಢ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು, ಆ ಮಹಾರಥರಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ.
6.100.45
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां क्रोधेन द्विगुणीकृतः ।
चिच्छेद सायकैस्तेषां ध्वजांश्चैव धनूंषि च ॥ ६.१००.४५ ॥
ನಂತರ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ಕೋಪದಿಂದ ದ್ವಿಗುಣಗೊಂಡು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರ ಧ್ವಜಗಳನ್ನೂ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
6.100.46
एकैकं पञ्चभिर्बाणैराजघान स्मयन्निव ।
अलम्बुसो रथोपस्थे नृत्यन्निव महारथः ॥ ६.१००.४६ ॥
ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು, ನಗುತ್ತಿರುವವನಂತೆ; ಅಲಂಬುಷನು, ಆ ಮಹಾರಥನು, ರಥದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ನರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ.
6.100.47
त्वरमाणः सुसंबद्धो हयांस्तेषां महात्मनाम् ।
जघान राक्षसः क्रुद्धः सारथींश्च सहस्रशः ॥ ६.१००.४७ ॥
ಧಾವಿಸುತ್ತಾ, ಸುಸಜ್ಜಿತನಾಗಿ, ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಕೋಪದಿಂದ ಆ ಮಹಾತ್ಮರ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು, ಸಾವಿರಾರು ಸಾರಥಿಗಳನ್ನೂ ಕೊಂದನು.
6.100.48
बिभेद च सुसंरब्धः पुनश्चैनान्सुतांशितैः ।
शरैर्बहुविधाकारैः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१००.४८ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅವರನ್ನು ಕಮ್ಮಾರರಿಂದ ಹರಿತಗೊಳಿಸಿದ, ಹಲವು ಆಕಾರದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಬಾರಿ ಇರಿದನು.
6.100.49
विरथांश्च महेष्वासान्कृत्वा तत्र स राक्षसः ।
अभिदुद्राव वेगेन हन्तुकामो निशाचरः ॥ ६.१००.४९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರನ್ನು ರಥಹೀನರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಕೊಲ್ಲುವ ಆಸೆಯಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
6.100.50
तानर्दितान्रणे तेन राक्षसेन दुरात्मना ।
दृष्ट्वाऽर्जुनसुतः सङ्ख्ये राक्षसं समुपाद्रवत् ॥ ६.१००.५० ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ದುಷ್ಟಾತ್ಮ ರಾಕ್ಷಸನಿಂದ ಅವರು ಪೀಡಿತರಾದುದನ್ನು ಕಂಡ ಅರ್ಜುನನ ಮಗನು ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
6.100.51
तयोः समभवद्युद्धं वृत्रवासवयोरिव ।
ददृशुस्तावकाः सर्वे पाण्डवाश्च परस्परम् ॥ ६.१००.५१ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ವೃತ್ರ ಮತ್ತು ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ) ರಂತೆ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು; ನಿಮ್ಮವರೆಲ್ಲರೂ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರೂ ಅದನ್ನು ನೋಡಿದರು.
6.100.52
तौ समेतौ महायुद्धे क्रोधदीप्तौ परस्परम् ।
महाबलौ महाराज क्रोधसंरक्तलोचनौ ॥ ६.१००.५२ ॥
ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು, ಪರಸ್ಪರ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳು, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳವರು.
6.100.53
परस्परमवेक्षेतां कालानलसमौ युधि ।
आशीविषाविव क्रुद्धौ नेत्राभ्यामितरेतरम् ।
तयोः समागमो घोरो बभूव कटुकोदयः ॥ ६.१००.५३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ, ಕೋಪಗೊಂಡ ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಅವರ ಸಮಾಗಮವು ಭಯಂಕರವಾಗಿ, ಕಹಿ ಫಲವುಳ್ಳದ್ದಾಯಿತು.
6.100.54
यथा देवासुरे युद्धे शक्रशम्बरयोः पुरा ॥ ६.१००.५४ ॥
ಹಿಂದೆ ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಕ್ರ ಮತ್ತು ಶಂಬರರ ನಡುವೆ ನಡೆದಂತೆ.