ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 6.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.100.1
अभिमन्यू रथोदारः पिशङ्गैस्तुरगोत्तमैः ।
अभिदुद्राव तेजस्वी दुर्योधनबलं महत् ॥ ६.१००.१ ॥
ରଥରେ ଉଦାର, ତେଜସ୍ୱୀ ଅଭିମନ୍ୟୁ ପିଙ୍ଗଳ ବର୍ଣ୍ଣର ଉତ୍ତମ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ମହାସେନା ଉପରେ ଧାଇଁଲେ।
6.100.2
विकिरञ्शरवर्षाणि वारिधारा इवाम्बुदः ।
न शेकुः समरे क्रुद्धं सौभद्रमरिसूदनम् ॥ ६.१००.२ ॥
ମେଘ ଜଳଧାରା ବର୍ଷାଇବା ପରି ବାଣବର୍ଷା କଲେ ମଧ୍ୟ, ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ସୌଭଦ୍ର, ଶତ୍ରୁନାଶକଙ୍କୁ ସେମାନେ ରୋକି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
6.100.3
शस्त्रौघिणं गाहमानं सेनासागरमक्षयम् ।
निवारयितुमप्याजौ त्वदीयाः कुरुनन्दन ॥ ६.१००.३ ॥
ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ଶସ୍ତ୍ରପ୍ରବାହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅକ୍ଷୟ ସେନାସାଗରରେ ପଶିଥିବା ତାଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ରୋକି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
6.100.4
तेन मुक्ता रणे राजञ्शराः शत्रुनिबर्हणाः ।
क्षत्रियाननयञ्शूरान्प्रेतराजनिवेशनम् ॥ ६.१००.४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ଛାଡ଼ିଥିବା ଶତ୍ରୁନାଶକ ବାଣମାନେ ଶୂର କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଲେ।
6.100.5
यमदण्डोपमान्घोराञ्ज्वलिताशीविषोपमान् ।
सौभद्रः समरे क्रुद्धः प्रेषयामास सायकान् ॥ ६.१००.५ ॥
ଯମଦଣ୍ଡ ସଦୃଶ ଭୟଙ୍କର, ଜଳୁଥିବା ବିଷଧର ସର୍ପ ପରି ବାଣମାନ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ସୌଭଦ୍ର ପଠାଇଲେ।
6.100.6
सरथान्रथिनस्तूर्णं हयांश्चैव ससादिनः ।
गजारोहांश्च सगजान्दारयामास फाल्गुनिः ॥ ६.१००.६ ॥
ଫାଲ୍ଗୁନିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶୀଘ୍ର ରଥ ସହିତ ରଥୀମାନଙ୍କୁ, ସବାର ସହିତ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ, ଏବଂ ହାତୀ ସହିତ ଗଜାରୋହୀମାନଙ୍କୁ ବିଦାରି ଦେଲେ।
6.100.7
तस्य तत्कुर्वतः कर्म महत्सङ्ख्ये महीभृतः ।
पूजयांचक्रिरे हृष्टाः प्रशशंसुश्च फाल्गुनिम् ॥ ६.१००.७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କର ସେହି ମହାନ କର୍ମ ଦେଖି ରାଜାମାନେ ହର୍ଷିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ ଏବଂ ଫାଲ୍ଗୁନି (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
6.100.8
तान्यनीकानि सौभद्रो द्रावयामास भारत ।
तूलराशीनिवाकाशे मारुतः सर्वतो दिशम् ॥ ६.१००.८ ॥
ହେ ଭାରତ, ସୌଭଦ୍ର (ଅଭିମନ୍ୟୁ) ସେହି ସେନାମାନଙ୍କୁ ପଳାଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କଲେ; ଆକାଶରେ ତୂଳା ରାଶିକୁ ପବନ ଯେପରି ସବୁ ଦିଗକୁ ଉଡ଼ାଇ ନିଏ ସେପରି।
6.100.9
तेन विद्राव्यमाणानि तव सैन्यानि भारत ।
त्रतारं नाध्यगच्छन्त पङ्क्ते मग्ना इव द्वीपाः ॥ ६.१००.९ ॥
ହେ ଭାରତ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଳାଯାଉଥିବା ତୁମ ସେନାମାନଙ୍କୁ କୌଣସି ରକ୍ଷକ ମିଳିଲା ନାହିଁ; ପଙ୍କରେ ବୁଡ଼ିଥିବା ଦ୍ୱୀପ ପରି।
6.100.10
विद्राव्य सर्वसैन्यानि तावकानि नरोत्तम ।
अभिमन्युः स्थितो राजन्विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ६.१००.१० ॥
ହେ ନରୋତ୍ତମ, ରାଜନ, ତୁମ ସମସ୍ତ ସେନାମାନଙ୍କୁ ପଳାଇ ଅଭିମନ୍ୟୁ ଧୂଆଁହୀନ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ଠିଆ ହେଲେ।
6.100.11
न चैनं तावका राजन्विषेहुररिघातिनम् ।
प्रदीप्तं पावकं यद्वत्पतङ्गाः कालचोदिताः ॥ ६.१००.११ ॥
ହେ ରାଜନ, ତୁମ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଶତ୍ରୁଘାତୀ ସେ ବୀରଙ୍କୁ ସହି ପାରିଲେ ନାହିଁ; କାଳପ୍ରେରିତ ପତଙ୍ଗ ଯେପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁ ସହି ପାରେ ନାହିଁ।
6.100.12
प्रहरन्सर्वशत्रुभ्यः पाण्डवानां महारथः ।
अदृश्यत महेष्वासः सवज्र इव वासवः ॥ ६.१००.१२ ॥
ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ମହାରଥୀ ସେହି ମହାଧନୁର୍ଧର ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରହାର କରି ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପରି ଦେଖାଗଲେ।
6.100.13
हेमपृष्ठं धनुश्चास्य ददृशे विचरद्दिशः ।
तोयदेषु यथा राजन्राजमाना शतह्रदा ॥ ६.१००.१३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପୃଷ୍ଠ ବିଶିଷ୍ଟ ତାଙ୍କର ଧନୁ ଦିଗରେ ଘୂରୁଥିବା ଭଳି ଦିଶିଲା, ମେଘରେ ଝଲସୁଥିବା ଶହେ ରେଖାଯୁକ୍ତ ବିଦ୍ୟୁତ ପରି।
6.100.14
शराश्च निशिताः पीता निश्चरन्ति स्म संयुगे ।
वनात्फुल्लद्रुमाद्राजन्भ्रमराणामिव व्रजाः ॥ ६.१००.१४ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣମାନ ଛୁଟି ବାହାରି ଆସୁଥିଲେ, ହେ ରାଜନ୍, ଫୁଲିଥିବା ଗଛ ଭରା ବନରୁ ଭ୍ରମର ଦଳ ପରି।
6.100.15
तथैव चरतस्तस्य सौभद्रस्य महात्मनः ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन ददृशुर्नान्तरं जनाः ॥ ६.१००.१५ ॥
ସେହିପରି ବୁଲୁଥିବା ମହାତ୍ମା ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ ରଥରେ ଲୋକେ କୌଣସି ଫାଙ୍କ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ।
6.100.16
मोहयित्वा कृपं द्रोणं द्रौणिं च सबृहद्बलम् ।
सैन्धवं च महेष्वासो व्यचरल्लघु सुष्ठु च ॥ ६.१००.१६ ॥
କୃପ, ଦ୍ରୋଣ, ଦ୍ରୌଣି ଓ ବିଶାଳ ସେନା ସହିତ ସୈନ୍ଧବଙ୍କୁ ମୋହିତ କରି ସେ ମହାଧନୁର୍ଧର ଶୀଘ୍ର ଓ ଅତି ଚତୁରତାର ସହ ବିଚରଣ କଲେ।
6.100.17
मण्डलीकृतमेवास्य धनुः पश्याम भारत ।
सूर्यमण्डलसंकाशं दहतस्तव वाहिनीम् ॥ ६.१००.१७ ॥
ହେ ଭରତ, ଆମେ ତାଙ୍କର ଧନୁକୁ ବୃତ୍ତାକାରରେ ଘୂରୁଥିବା ଦେଖିଲୁ; ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳ ପରି ଦୀପ୍ତ ହୋଇ ତୁମ ସେନାକୁ ଦହନ କରୁଥିଲା।
6.100.18
तं दृष्ट्वा क्षत्रियाः शुराः प्रतपन्तं तरस्विनम् ।
द्विफल्गुनमिमं लोकं मेनिरे तस्य कर्मभिः ॥ ६.१००.१८ ॥
ପ୍ରତାପରେ ଜଳୁଥିବା ଓ ବେଗବାନ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶୂର କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ତାଙ୍କ କର୍ମରୁ ଏହି ଲୋକକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଫାଲ୍ଗୁନ ଥିବା ବୋଲି ଭାବିଲେ।
6.100.19
तेनार्दिता महाराज भारती सा महाचमूः ।
व्यभ्रमत्तत्रतत्रैव योषिन्मदवशादिव ॥ ६.१००.१९ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ସେହି ଭାରତୀ ମହାସେନା ସ୍ତ୍ରୀମଦର ବଶବର୍ତ୍ତୀ ପରି ଏଣେତେଣେ ଘୂରିବୁଲିଲା।
6.100.20
द्रावयित्वा महासैन्यं कम्पयित्वा महारथान् ।
नन्दयामास सुहृदो मयं जित्वेव वासवः ॥ ६.१००.२० ॥
ମହାସେନାକୁ ପଳାଇ, ମହାରଥୀମାନଙ୍କୁ କମ୍ପାଇ ସେ ନିଜ ମିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କଲା; ମୟକୁ ଜିଣି ବାସବ ଯେପରି କରିଥିଲେ।
6.100.21
तेन निद्राव्यमाणानि तव सैन्यानि संयुगे ।
चक्रुरार्तस्वनं घोरं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ६.१००.२१ ॥
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କ ସୈନ୍ୟମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମେଘଗର୍ଜନ ପରି ଭୟଙ୍କର ଆର୍ତ୍ତନାଦ କଲେ।
6.100.22
तं श्रुत्वा निनदं घोरं तव सैन्यस्य भारत ।
मारुतोद्धूतवेगस्य सागरस्येव पर्वणि ॥ ६.१००.२२ ॥
ହେ ଭାରତ, ଆପଣଙ୍କ ସୈନ୍ୟର ସେହି ଭୟଙ୍କର ଘୋଷ ଶୁଣି, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଜୁଆରରେ ପବନରେ ଉଦ୍ବେଳିତ ସମୁଦ୍ର ପରି।
6.100.23
दुर्योधनस्तदा राजन्नार्श्यशृङ्गिमभाषत ।
एष कार्ष्णिर्महाबाहो द्वितीय इव फल्गुनः ॥ ६.१००.२३ ॥
ସେତେବେଳେ, ହେ ରାଜନ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଆର୍ଶ୍ୟଶୃଙ୍ଗିଙ୍କୁ କହିଲେ: ଏ ମହାବାହୁ କାର୍ଷ୍ଣି ଦ୍ୱିତୀୟ ଫଲ୍ଗୁନଙ୍କ ପରି।
6.100.24
चमूं द्रावयते क्रोधाद्वृत्रो देवचमूमिव ।
तस्य चान्यत्र पश्यामि संयुगे भेषजं महत् ॥ ६.१००.२४ ॥
ଏ କ୍ରୋଧରେ ବୃତ୍ରଙ୍କ ପରି ଦେବସେନାସଦୃଶ ସେନାକୁ ପଳାଉଛି; କିନ୍ତୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହାର ମହାଔଷଧ ମୁଁ ଅନ୍ୟତ୍ର ଦେଖୁଛି।
6.100.25
ऋते त्वां राक्षसश्रेष्ठं सर्वविद्यासु पारगम् ।
स गत्वा त्वरितं वीरं जहि सौभद्रमाहवे ॥ ६.१००.२५ ॥
ରାକ୍ଷସଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସର୍ବବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ତୁମ ବିନା ଆଉ କେହି ନାହିଁ; ଶୀଘ୍ର ଯାଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ବୀର ସୌଭଦ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କର।
6.100.26
वयं पार्थं हनिष्यामो भीष्मद्रोणपुरोगमाः ।
स एवमुक्तो बलवान्राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ॥ ६.१००.२६ ॥
ଭୀଷ୍ମ ଓ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ଆମେ ପାର୍ଥ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ବଧ କରିବୁ ବୋଲି ଏପରି କୁହାଯାଇ ସେ ବଳବାନ ଓ ପ୍ରତାପୀ ରାକ୍ଷସରାଜ—
6.100.27
प्रययौ समरे तूर्णं तव पुत्रस्य शासनात् ।
नर्दमानो महानादं प्रावृषीव बलाहकः ॥ ६.१००.२७ ॥
ତୁମ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେ ଶୀଘ୍ର ଯୁଦ୍ଧକୁ ଗଲା; ବର୍ଷାଋତୁର ମେଘ ପରି ମହାନାଦ କରି।
6.100.28
तस्य शब्देन महता पाण्डवानां बलं महत् ।
प्राचलत्सर्वतो राजन्वातोद्धूत इवार्णवः ॥ ६.१००.२८ ॥
ତାର ମହା ଶବ୍ଦରେ, ହେ ରାଜନ୍, ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ମହାସେନା ପବନରେ ଆଲୋଡ଼ିତ ସମୁଦ୍ର ପରି ସର୍ବତ୍ର କମ୍ପିଗଲା।
6.100.29
बहवश्च महाराज तस्य नादेन भीषिताः ।
प्रियान्प्राणान्परित्यज्य निपेतुर्धरणीतले ॥ ६.१००.२९ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ତାର ଗର୍ଜନରେ ଭୀତ ହୋଇ ବହୁତ ଲୋକ ପ୍ରିୟ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
6.100.30
कार्ष्णिश्चापि मुदा युक्तः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
नृत्यन्निव रथोपस्थे तद्रक्षः समुपाद्रवत् ॥ ६.१००.३० ॥
କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ଶର ସହିତ ଧନୁ ଧରି, ରଥରେ ନାଚୁଥିବା ପରି ସେ ରାକ୍ଷସ ଉପରେ ଝାମ୍ପି ପଡ଼ିଲେ।
6.100.31
ततः स राक्षसः क्रुद्धः संप्राप्यैवार्जुनं रणे ।
नातिदूरे स्थितां तस्य द्रावयामास वै चमूम् ॥ ६.१००.३१ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୋଧିତ ସେ ରାକ୍ଷସ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସେନାକୁ ପଳାଇ ଦେଲା।
6.100.32
तां वध्यमानां च तथा पाण्डवानां महाचमूम् ।
प्रत्यद्ययौ रणे रक्षो देवसेनां यथा बलः ॥ ६.१००.३२ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ସେହି ମହାସେନା ଏହିଭଳି ବଧ ହେଉଥିବାର ଦେଖି, ବଳ ଯେପରି ଦେବସେନା ଉପରେ ପଡ଼ିଥିଲା, ସେହିପରି ସେ ରାକ୍ଷସ ରଣରେ ତା' ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲା।
6.100.33
विमर्दः सुमहानासीत्तस्य सैन्यस्य मारिष ।
रक्षसा घोररूपेण वध्यमानस्य संयुगे ॥ ६.१००.३३ ॥
ହେ ମାରିଷ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଉଥିବା ସେହି ସେନାର ମହା ସଂହାର ହେଲା।
6.100.34
ततः शरसहस्त्रैस्तां पाण्डवानां महाचमूम् ।
व्यद्रावयद्रणे रक्षो दर्शयतत्स्वपराक्रमम् ॥ ६.१००.३४ ॥
ତା'ପରେ ସେ ରାକ୍ଷସ ରଣରେ ହଜାର ହଜାର ବାଣ ଦ୍ୱାରା ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସେହି ମହାସେନାକୁ ପଳାଇ ଦେଲା, ନିଜ ପରାକ୍ରମ ଦେଖାଇ।
6.100.35
सा वध्यमाना च तथा पाण्डवानामनीकिनी ।
रक्षसा घोररूपेण प्रदुद्राव रणे भयात् ॥ ६.१००.३५ ॥
ଏହିପରି ଭୟଙ୍କର ରୂପ ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଉଥିବା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସେହି ସେନା ରଣରେ ଭୟରେ ପଳାଇ ଗଲା।
6.100.36
प्रमृद्य च रणे सेनां पद्मिनीं वारणो यथा ।
ततोऽभिद्रद्राव रणे द्रौपदेयान्महाबलान् ॥ ६.१००.३६ ॥
ହାତୀ ଯେପରି ପଦ୍ମସରୋବରକୁ ଦଳି ଦିଏ, ସେପରି ରଣରେ ସେନାକୁ ମର୍ଦନ କରି ସେ ତା'ପରେ ମହାବଳୀ ଦ୍ରୌପଦୀ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲା।
6.100.37
ते तु क्रुद्धा महेष्वासा द्रौपदेयाः प्रहारिणः ।
राक्षसं दुद्रुवुः सङ्ख्ये ग्रहाः पञ्च रविं यथा ॥ ६.१००.३७ ॥
କ୍ରୋଧିତ ସେ ମହାଧନୁର୍ଧର ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ରାକ୍ଷସ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ, ଯେପରି ପାଞ୍ଚଟି ଗ୍ରହ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି।
6.100.38
वीर्यवद्भिस्ततस्तैस्तु पीडितो राक्षसोत्तमः ।
यथा युगक्षये घोरे चन्द्रमाः पञ्चभिर्ग्रहैः ॥ ६.१००.३८ ॥
ସେହି ବୀର୍ଯ୍ୟବାନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାକ୍ଷସ, ଭୟଙ୍କର ଯୁଗାନ୍ତରେ ପାଞ୍ଚଟି ଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ହେଲେ।
6.100.39
प्रतिविन्ध्यस्ततो रक्षो बिभेद निशितैः शरैः ।
सर्वपारशवैस्तूर्णमकुण्ठाग्रैर्महाबलः ॥ ६.१००.३९ ॥
ତା'ପରେ ମହାବଳୀ ପ୍ରତିବିନ୍ଧ୍ୟ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ସବୁ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଆସୁଥିବା, ଅକୁଣ୍ଠ ଅଗ୍ର ଥିବା ବାଣରେ ଶୀଘ୍ର ରାକ୍ଷସକୁ ବିନ୍ଧିଲେ।
6.100.40
स तैर्भिन्नतनुत्राणः शुशुभे राक्षसोत्तमः ।
मरीचिभिरिवार्कस्य संस्यूतो जलदो महान् ॥ ६.१००.४० ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କବଚ ଭେଦ ହୋଇଥିବା ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାକ୍ଷସ, ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣରେ ବିଦ୍ଧ ମହା ମେଘ ପରି ଶୋଭିଲେ।
6.100.41
विषक्तैः सशरैश्चापि तपनीयपरिच्छदैः ।
आर्श्यशृङ्गिर्बभौ राजन्दीप्तशृङ्ग इवाचलः ॥ ६.१००.४१ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ବାଣରେ ଲାଗିଥିବା ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆବରଣଯୁକ୍ତ ସେ ରାକ୍ଷସ, ଦୀପ୍ତ ଶିଖର ଥିବା ପର୍ବତ ପରି ଆର୍ଶ୍ୟଶୃଙ୍ଗି ସଦୃଶ ଶୋଭିଲେ।
6.100.42
ततस्ते भ्रातरः पञ्च राक्षसेन्द्रं महाहवे ।
विव्यधुर्निशितैर्बाणैस्तपनीयविभूषितैः । ॥ ६.१००.४२ ॥
ତା'ପରେ ସେ ପାଞ୍ଚ ଭାଇ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ରାକ୍ଷସରାଜଙ୍କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କୃତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବିନ୍ଧିଲେ।
6.100.43
स निर्भिन्नः शरैर्घोरैर्भुजगैः कोपितैरिव ।
अलम्बुसो भृशं राजन्नागेन्द्र इव चुक्रुधे ॥ ६.१००.४३ ॥
ଭୟଙ୍କର ବାଣରେ ସେ ବିଦ୍ଧ ହେଲା, ଯେପରି କ୍ରୁଦ୍ଧ ସର୍ପମାନେ ଦଂଶିଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ଅଲମ୍ବୁଷ ଗଜରାଜ ପରି ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହେଲା।
6.100.44
सोऽतिविद्धो महाराज मुहूर्तमथ मारिष ।
प्रविवेश तमो दीर्घं पीडितस्तैर्महारथैः ॥ ६.१००.४४ ॥
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆହତ ସେ, ହେ ମହାରାଜ, ହେ ମାନ୍ୟ, କ୍ଷଣେ ଗାଢ଼ ଅନ୍ଧକାରରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ସେହି ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ।
6.100.45
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां क्रोधेन द्विगुणीकृतः ।
चिच्छेद सायकैस्तेषां ध्वजांश्चैव धनूंषि च ॥ ६.१००.४५ ॥
ପରେ ଚେତନା ଫେରି ପାଇ, କ୍ରୋଧରେ ଦ୍ୱିଗୁଣିତ ହୋଇ, ସେ ବାଣରେ ସେମାନଙ୍କ ଧ୍ୱଜ ଓ ଧନୁ ମଧ୍ୟ ଛେଦନ କଲା।
6.100.46
एकैकं पञ्चभिर्बाणैराजघान स्मयन्निव ।
अलम्बुसो रथोपस्थे नृत्यन्निव महारथः ॥ ६.१००.४६ ॥
ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ପାଞ୍ଚ ବାଣରେ ପ୍ରହାର କଲା, ଯେପରି ହସୁଥିବା ପରି; ଅଲମ୍ବୁଷ, ସେହି ମହାରଥୀ, ରଥ ଆସନରେ ଯେପରି ନାଚୁଥିବା ପରି।
6.100.47
त्वरमाणः सुसंबद्धो हयांस्तेषां महात्मनाम् ।
जघान राक्षसः क्रुद्धः सारथींश्च सहस्रशः ॥ ६.१००.४७ ॥
ତ୍ୱରା କରି, ସୁସଜ୍ଜିତ ହୋଇ, ସେହି ରାକ୍ଷସ କ୍ରୋଧରେ ସେହି ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲା ଏବଂ ସାରଥୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ହଜାରେ ହଜାରେ ମାରିଲା।
6.100.48
बिभेद च सुसंरब्धः पुनश्चैनान्सुतांशितैः ।
शरैर्बहुविधाकारैः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१००.४८ ॥
ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସେ ପୁଣି ସେମାନଙ୍କୁ ସୂତ୍ରଧରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାର ଦିଆଯାଇଥିବା ବହୁପ୍ରକାର ଆକୃତିର ବାଣରେ ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ବିଦ୍ଧ କଲା।
6.100.49
विरथांश्च महेष्वासान्कृत्वा तत्र स राक्षसः ।
अभिदुद्राव वेगेन हन्तुकामो निशाचरः ॥ ६.१००.४९ ॥
ସେଠାରେ ସେହି ରାକ୍ଷସ ମହାଧନୁର୍ଦ୍ଧରମାନଙ୍କୁ ରଥହୀନ କରି, ହତ୍ୟା ଇଚ୍ଛାରେ ବେଗରେ ଧାଇଁଲା।
6.100.50
तानर्दितान्रणे तेन राक्षसेन दुरात्मना ।
दृष्ट्वाऽर्जुनसुतः सङ्ख्ये राक्षसं समुपाद्रवत् ॥ ६.१००.५० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେହି ଦୁରାତ୍ମା ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ପୀଡିତ ଦେଖି ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ର ସେହି ରାକ୍ଷସ ଉପରେ ଧାଇଁଲେ।
6.100.51
तयोः समभवद्युद्धं वृत्रवासवयोरिव ।
ददृशुस्तावकाः सर्वे पाण्डवाश्च परस्परम् ॥ ६.१००.५१ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଦୁହିଁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃତ୍ର ଓ ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର) ପରି ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ଆପଣଙ୍କର ସମସ୍ତ ଲୋକ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ତାହା ଦେଖିଲେ।
6.100.52
तौ समेतौ महायुद्धे क्रोधदीप्तौ परस्परम् ।
महाबलौ महाराज क्रोधसंरक्तलोचनौ ॥ ६.१००.५२ ॥
ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ହୋଇଥିବା ସେହି ଦୁହେଁ, କ୍ରୋଧରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ମହାବଳୀ, ହେ ମହାରାଜ, କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ନୟନଯୁକ୍ତ।
6.100.53
परस्परमवेक्षेतां कालानलसमौ युधि ।
आशीविषाविव क्रुद्धौ नेत्राभ्यामितरेतरम् ।
तयोः समागमो घोरो बभूव कटुकोदयः ॥ ६.१००.५३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ କାଳାଗ୍ନି ସମାନ ସେହି ଦୁହେଁ, କ୍ରୁଦ୍ଧ ବିଷଧର ସର୍ପ ପରି ନୟନରେ ପରସ୍ପରକୁ ଚାହିଁଲେ। ସେମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷାତ ଭୟଙ୍କର ଓ ତିକ୍ତ ଫଳଯୁକ୍ତ ହେଲା।
6.100.54
यथा देवासुरे युद्धे शक्रशम्बरयोः पुरा ॥ ६.१००.५४ ॥
ପୂର୍ବେ ଦେବାସୁର ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ର ଓ ଶମ୍ବରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ହୋଇଥିଲା।