Mahābhārata · Adhyāya 6.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.100.1
अभिमन्यू रथोदारः पिशङ्गैस्तुरगोत्तमैः ।
अभिदुद्राव तेजस्वी दुर्योधनबलं महत् ॥ ६.१००.१ ॥
Abhimanyu, edel auf seinem Wagen und strahlend, stürmte mit falben, vorzüglichen Pferden gegen das gewaltige Heer Duryodhanas.
6.100.2
विकिरञ्शरवर्षाणि वारिधारा इवाम्बुदः ।
न शेकुः समरे क्रुद्धं सौभद्रमरिसूदनम् ॥ ६.१००.२ ॥
Obwohl sie Pfeilregen verstreuten wie eine Wolke Wasserströme, vermochten sie im Kampf den zornigen Sohn der Subhadrā, Vernichter der Feinde, nicht aufzuhalten.
6.100.3
शस्त्रौघिणं गाहमानं सेनासागरमक्षयम् ।
निवारयितुमप्याजौ त्वदीयाः कुरुनन्दन ॥ ६.१००.३ ॥
O Freude der Kuru, deine Krieger vermochten ihn im Kampf nicht einmal aufzuhalten, als er in das unerschöpfliche Meer des Heeres eintauchte, voll einer Flut von Waffen.
6.100.4
तेन मुक्ता रणे राजञ्शराः शत्रुनिबर्हणाः ।
क्षत्रियाननयञ्शूरान्प्रेतराजनिवेशनम् ॥ ६.१००.४ ॥
O König, die von ihm im Kampf abgeschossenen Pfeile, Vernichter der Feinde, schickten die heldenhaften Kṣatriyas zur Wohnstatt des Totenkönigs.
6.100.5
यमदण्डोपमान्घोराञ्ज्वलिताशीविषोपमान् ।
सौभद्रः समरे क्रुद्धः प्रेषयामास सायकान् ॥ ६.१००.५ ॥
Schrecklich wie der Stab des Yama, wie flammende giftige Schlangen, wurden die Pfeile im Kampf vom zornigen Sohn der Subhadrā abgeschickt.
6.100.6
सरथान्रथिनस्तूर्णं हयांश्चैव ससादिनः ।
गजारोहांश्च सगजान्दारयामास फाल्गुनिः ॥ ६.१००.६ ॥
Schnell zerriss der Sohn des Phālguna die Wagenkämpfer samt ihren Wagen, die Pferde samt ihren Reitern und die Elefantenreiter samt ihren Elefanten.
6.100.7
तस्य तत्कुर्वतः कर्म महत्सङ्ख्ये महीभृतः ।
पूजयांचक्रिरे हृष्टाः प्रशशंसुश्च फाल्गुनिम् ॥ ६.१००.७ ॥
Als die Könige seine große Tat im Kampf sahen, ehrten sie ihn erfreut und priesen Phālgunī (Arjuna).
6.100.8
तान्यनीकानि सौभद्रो द्रावयामास भारत ।
तूलराशीनिवाकाशे मारुतः सर्वतो दिशम् ॥ ६.१००.८ ॥
O Bhārata, Saubhadra (Abhimanyu) trieb jene Heere in die Flucht, wie der Wind Wattehaufen am Himmel nach allen Richtungen zerstreut.
6.100.9
तेन विद्राव्यमाणानि तव सैन्यानि भारत ।
त्रतारं नाध्यगच्छन्त पङ्क्ते मग्ना इव द्वीपाः ॥ ६.१००.९ ॥
Von ihm verfolgt, fanden deine Heere, o Bhārata, keinen Beschützer, wie Inseln, die im Schlamm versinken.
6.100.10
विद्राव्य सर्वसैन्यानि तावकानि नरोत्तम ।
अभिमन्युः स्थितो राजन्विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ६.१००.१० ॥
Nachdem er alle deine Heere in die Flucht geschlagen hatte, o Bester der Männer, o König, stand Abhimanyu da wie ein rauchloses, loderndes Feuer.
6.100.11
न चैनं तावका राजन्विषेहुररिघातिनम् ।
प्रदीप्तं पावकं यद्वत्पतङ्गाः कालचोदिताः ॥ ६.१००.११ ॥
Und deine Krieger, o König, konnten ihn, den Schlächter der Feinde, nicht ertragen, wie vom Schicksal getriebene Motten kein loderndes Feuer ertragen.
6.100.12
प्रहरन्सर्वशत्रुभ्यः पाण्डवानां महारथः ।
अदृश्यत महेष्वासः सवज्र इव वासवः ॥ ६.१००.१२ ॥
Der große Wagenkämpfer der Pāṇḍavas, der große Bogenschütze, der alle Feinde schlug, erschien wie Vāsava (Indra) mit dem Donnerkeil.
6.100.13
हेमपृष्ठं धनुश्चास्य ददृशे विचरद्दिशः ।
तोयदेषु यथा राजन्राजमाना शतह्रदा ॥ ६.१००.१३ ॥
O König, sein Bogen mit goldenem Rücken war zu sehen, wie er durch die Richtungen kreiste, wie ein hundertfach gezackter Blitz, der unter den Regenwolken leuchtet.
6.100.14
शराश्च निशिताः पीता निश्चरन्ति स्म संयुगे ।
वनात्फुल्लद्रुमाद्राजन्भ्रमराणामिव व्रजाः ॥ ६.१००.१४ ॥
Im Kampf schossen seine scharfen Pfeile hervor, o König, wie Schwärme von Bienen aus einem Wald blühender Bäume.
6.100.15
तथैव चरतस्तस्य सौभद्रस्य महात्मनः ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन ददृशुर्नान्तरं जनाः ॥ ६.१००.१५ ॥
Ebenso, als der großherzige Sohn Subhadrās sich bewegte, sahen die Leute keine Lücke an seinem Wagen mit goldenen Teilen.
6.100.16
मोहयित्वा कृपं द्रोणं द्रौणिं च सबृहद्बलम् ।
सैन्धवं च महेष्वासो व्यचरल्लघु सुष्ठु च ॥ ६.१००.१६ ॥
Nachdem er Kṛpa, Droṇa, Drauṇi und den Saindhava mit seinem gewaltigen Heer verwirrt hatte, bewegte sich der große Bogenschütze schnell und sehr geschickt.
6.100.17
मण्डलीकृतमेवास्य धनुः पश्याम भारत ।
सूर्यमण्डलसंकाशं दहतस्तव वाहिनीम् ॥ ६.१००.१७ ॥
O Bhārata, wir sahen seinen Bogen zu einem Kreis gespannt, dem Sonnenrund gleich, der dein Heer verbrannte.
6.100.18
तं दृष्ट्वा क्षत्रियाः शुराः प्रतपन्तं तरस्विनम् ।
द्विफल्गुनमिमं लोकं मेनिरे तस्य कर्मभिः ॥ ६.१००.१८ ॥
Als sie ihn strahlend, schnell und mächtig sahen, glaubten die heldenhaften Kṣatriyas, durch seine Taten habe diese Welt einen zweiten Phalguna.
6.100.19
तेनार्दिता महाराज भारती सा महाचमूः ।
व्यभ्रमत्तत्रतत्रैव योषिन्मदवशादिव ॥ ६.१००.१९ ॥
O großer König, von ihm gequält, irrte jenes große Heer der Bhārata hierhin und dorthin, als stünde es unter der Macht des Weiberrausches.
6.100.20
द्रावयित्वा महासैन्यं कम्पयित्वा महारथान् ।
नन्दयामास सुहृदो मयं जित्वेव वासवः ॥ ६.१००.२० ॥
Nachdem er das große Heer in die Flucht geschlagen und die großen Wagenkämpfer erzittern gemacht hatte, erfreute er seine Freunde, wie Vāsava, nachdem er Maya besiegt hatte.
6.100.21
तेन निद्राव्यमाणानि तव सैन्यानि संयुगे ।
चक्रुरार्तस्वनं घोरं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ६.१००.२१ ॥
Von ihm gequält, stießen eure Heere im Kampf einen schrecklichen Klageschrei aus, dem Donnern der Gewitterwolken gleich.
6.100.22
तं श्रुत्वा निनदं घोरं तव सैन्यस्य भारत ।
मारुतोद्धूतवेगस्य सागरस्येव पर्वणि ॥ ६.१००.२२ ॥
O Bhārata, als er das schreckliche Dröhnen eures Heeres vernahm, gleich dem Wogen des vom Wind aufgewühlten Ozeans bei der Flut des Vollmonds.
6.100.23
दुर्योधनस्तदा राजन्नार्श्यशृङ्गिमभाषत ।
एष कार्ष्णिर्महाबाहो द्वितीय इव फल्गुनः ॥ ६.१००.२३ ॥
Da sprach Duryodhana, o König, zu Ārśyaśṛṅgi: »Dieser starkarmige Sohn Kṛṣṇas ist wie ein zweiter Phālguna.«
6.100.24
चमूं द्रावयते क्रोधाद्वृत्रो देवचमूमिव ।
तस्य चान्यत्र पश्यामि संयुगे भेषजं महत् ॥ ६.१००.२४ ॥
Im Zorn jagt er das Heer auseinander, wie Vṛtra das Heer der Götter; doch im Kampf sehe ich ein großes Heilmittel für ihn anderswo.
6.100.25
ऋते त्वां राक्षसश्रेष्ठं सर्वविद्यासु पारगम् ।
स गत्वा त्वरितं वीरं जहि सौभद्रमाहवे ॥ ६.१००.२५ ॥
Außer dir, dem besten der Rākṣasas, Meister aller Wissenschaften: Geh schnell und erschlage in der Schlacht jenen Helden, den Sohn der Subhadrā.
6.100.26
वयं पार्थं हनिष्यामो भीष्मद्रोणपुरोगमाः ।
स एवमुक्तो बलवान्राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ॥ ६.१००.२६ ॥
»Wir werden Pārtha erschlagen, mit Bhīṣma und Droṇa an der Spitze.« So angesprochen, sprach der mächtige und tapfere Herrscher der Rākṣasas—
6.100.27
प्रययौ समरे तूर्णं तव पुत्रस्य शासनात् ।
नर्दमानो महानादं प्रावृषीव बलाहकः ॥ ६.१००.२७ ॥
Auf den Befehl deines Sohnes zog er rasch in die Schlacht, mit gewaltigem Gebrüll wie eine Regenwolke der Monsunzeit.
6.100.28
तस्य शब्देन महता पाण्डवानां बलं महत् ।
प्राचलत्सर्वतो राजन्वातोद्धूत इवार्णवः ॥ ६.१००.२८ ॥
Bei seinem gewaltigen Tosen, o König, geriet das große Heer der Pāṇḍavas von allen Seiten ins Wanken wie das vom Wind aufgewühlte Meer.
6.100.29
बहवश्च महाराज तस्य नादेन भीषिताः ।
प्रियान्प्राणान्परित्यज्य निपेतुर्धरणीतले ॥ ६.१००.२९ ॥
Und viele, o großer König, von seinem Gebrüll erschreckt, gaben ihr teures Leben hin und stürzten zu Boden.
6.100.30
कार्ष्णिश्चापि मुदा युक्तः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
नृत्यन्निव रथोपस्थे तद्रक्षः समुपाद्रवत् ॥ ६.१००.३० ॥
Auch der Sohn der Kṛṣṇā ergriff voll Freude Bogen und Pfeil und stürzte sich auf jenen Rākṣasa, als tanze er auf dem Wagenkorb.
6.100.31
ततः स राक्षसः क्रुद्धः संप्राप्यैवार्जुनं रणे ।
नातिदूरे स्थितां तस्य द्रावयामास वै चमूम् ॥ ६.१००.३१ ॥
Da erreichte jener zornige Rākṣasa Arjuna im Kampf und trieb das Heer, das nicht weit von ihm stand, in die Flucht.
6.100.32
तां वध्यमानां च तथा पाण्डवानां महाचमूम् ।
प्रत्यद्ययौ रणे रक्षो देवसेनां यथा बलः ॥ ६.१००.३२ ॥
Als er dieses große Heer der Pāṇḍavas so erschlagen sah, stürzte sich der Rākṣasa im Kampf auf es, wie Bala auf das Heer der Götter.
6.100.33
विमर्दः सुमहानासीत्तस्य सैन्यस्य मारिष ।
रक्षसा घोररूपेण वध्यमानस्य संयुगे ॥ ६.१००.३३ ॥
O Māriṣa, es gab ein gewaltiges Gemetzel unter jenem Heer, während es im Kampf von dem Rākṣasa von schrecklicher Gestalt erschlagen wurde.
6.100.34
ततः शरसहस्त्रैस्तां पाण्डवानां महाचमूम् ।
व्यद्रावयद्रणे रक्षो दर्शयतत्स्वपराक्रमम् ॥ ६.१००.३४ ॥
Dann trieb der Rākṣasa mit tausend Pfeilen jenes große Heer der Pāṇḍavas im Kampf in die Flucht und zeigte dabei seine eigene Tapferkeit.
6.100.35
सा वध्यमाना च तथा पाण्डवानामनीकिनी ।
रक्षसा घोररूपेण प्रदुद्राव रणे भयात् ॥ ६.१००.३५ ॥
Und jenes Heer der Pāṇḍavas, so vom Rākṣasa von schrecklicher Gestalt erschlagen, floh im Kampf vor Furcht.
6.100.36
प्रमृद्य च रणे सेनां पद्मिनीं वारणो यथा ।
ततोऽभिद्रद्राव रणे द्रौपदेयान्महाबलान् ॥ ६.१००.३६ ॥
Wie ein Elefant einen Lotusteich zertrampelt, so zermalmte er das Heer im Kampf und stürzte sich dann auf die gewaltigen Söhne der Draupadī.
6.100.37
ते तु क्रुद्धा महेष्वासा द्रौपदेयाः प्रहारिणः ।
राक्षसं दुद्रुवुः सङ्ख्ये ग्रहाः पञ्च रविं यथा ॥ ६.१००.३७ ॥
Zornig stürmten die großen Bogenschützen, die Söhne Draupadīs, die Angreifer, im Kampf auf den Rākṣasa zu, wie fünf Planeten auf die Sonne.
6.100.38
वीर्यवद्भिस्ततस्तैस्तु पीडितो राक्षसोत्तमः ।
यथा युगक्षये घोरे चन्द्रमाः पञ्चभिर्ग्रहैः ॥ ६.१००.३८ ॥
Da wurde der beste der Rākṣasas, von jenen mächtigen Kriegern bedrängt, wie der Mond, von fünf Planeten bedrängt am schrecklichen Ende eines Weltzeitalters.
6.100.39
प्रतिविन्ध्यस्ततो रक्षो बिभेद निशितैः शरैः ।
सर्वपारशवैस्तूर्णमकुण्ठाग्रैर्महाबलः ॥ ६.१००.३९ ॥
Da durchbohrte Prativindhya, der Mächtige, rasch den Rākṣasa mit scharfen Pfeilen, die von allen Seiten kamen, mit unstumpfen Spitzen.
6.100.40
स तैर्भिन्नतनुत्राणः शुशुभे राक्षसोत्तमः ।
मरीचिभिरिवार्कस्य संस्यूतो जलदो महान् ॥ ६.१००.४० ॥
Jener beste der Rākṣasas, sein Panzer von ihnen durchbohrt, strahlte wie eine große Wolke, die von den Strahlen der Sonne durchdrungen ist.
6.100.41
विषक्तैः सशरैश्चापि तपनीयपरिच्छदैः ।
आर्श्यशृङ्गिर्बभौ राजन्दीप्तशृङ्ग इवाचलः ॥ ६.१००.४१ ॥
O König, mit Pfeilen behangen und goldenen Schmuckdecken, strahlte er wie der Berg Ārśyaśṛṅga mit leuchtenden Gipfeln.
6.100.42
ततस्ते भ्रातरः पञ्च राक्षसेन्द्रं महाहवे ।
विव्यधुर्निशितैर्बाणैस्तपनीयविभूषितैः । ॥ ६.१००.४२ ॥
Da durchbohrten jene fünf Brüder im großen Kampf den Herrn der Rākṣasas mit scharfen, goldgeschmückten Pfeilen.
6.100.43
स निर्भिन्नः शरैर्घोरैर्भुजगैः कोपितैरिव ।
अलम्बुसो भृशं राजन्नागेन्द्र इव चुक्रुधे ॥ ६.१००.४३ ॥
Von schrecklichen Pfeilen durchbohrt, als wären es zornige Schlangen, geriet Alambuṣa, o König, gewaltig in Zorn, wie der Herr der Elefanten.
6.100.44
सोऽतिविद्धो महाराज मुहूर्तमथ मारिष ।
प्रविवेश तमो दीर्घं पीडितस्तैर्महारथैः ॥ ६.१००.४४ ॥
Schwer verwundet, o großer König, o Herr, versank er für einen Augenblick in tiefe Finsternis, von jenen großen Wagenkämpfern gequält.
6.100.45
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां क्रोधेन द्विगुणीकृतः ।
चिच्छेद सायकैस्तेषां ध्वजांश्चैव धनूंषि च ॥ ६.१००.४५ ॥
Dann, das Bewusstsein wiedererlangend und vom Zorn doppelt entflammt, zerschnitt er mit seinen Pfeilen ihre Banner und auch ihre Bögen.
6.100.46
एकैकं पञ्चभिर्बाणैराजघान स्मयन्निव ।
अलम्बुसो रथोपस्थे नृत्यन्निव महारथः ॥ ६.१००.४६ ॥
Jeden traf er mit fünf Pfeilen, als lächle er; Alambuṣa, jener große Wagenkämpfer, als tanze er auf dem Wagensitz.
6.100.47
त्वरमाणः सुसंबद्धो हयांस्तेषां महात्मनाम् ।
जघान राक्षसः क्रुद्धः सारथींश्च सहस्रशः ॥ ६.१००.४७ ॥
Eilig, wohlgerüstet, erschlug der Rākṣasa im Zorn die Pferde jener Hochherzigen und ihre Wagenlenker zu Tausenden.
6.100.48
बिभेद च सुसंरब्धः पुनश्चैनान्सुतांशितैः ।
शरैर्बहुविधाकारैः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१००.४८ ॥
Und erneut hochzornig durchbohrte er sie mit Pfeilen vielerlei Gestalt, von Wagnern geschärft, zu Hunderten und dann zu Tausenden.
6.100.49
विरथांश्च महेष्वासान्कृत्वा तत्र स राक्षसः ।
अभिदुद्राव वेगेन हन्तुकामो निशाचरः ॥ ६.१००.४९ ॥
Dort stürzte sich der Rākṣasa, nachdem er die großen Bogenschützen ihrer Wagen beraubt hatte, schnell auf sie, begierig zu töten.
6.100.50
तानर्दितान्रणे तेन राक्षसेन दुरात्मना ।
दृष्ट्वाऽर्जुनसुतः सङ्ख्ये राक्षसं समुपाद्रवत् ॥ ६.१००.५० ॥
Als der Sohn Arjunas sah, wie sie im Kampf von jenem bösgesinnten Rākṣasa gequält wurden, stürzte er sich auf den Rākṣasa.
6.100.51
तयोः समभवद्युद्धं वृत्रवासवयोरिव ।
ददृशुस्तावकाः सर्वे पाण्डवाश्च परस्परम् ॥ ६.१००.५१ ॥
Zwischen ihnen entbrannte ein Kampf wie der zwischen Vṛtra und Vāsava; alle deine Leute und die Pāṇḍavas sahen einander zu.
6.100.52
तौ समेतौ महायुद्धे क्रोधदीप्तौ परस्परम् ।
महाबलौ महाराज क्रोधसंरक्तलोचनौ ॥ ६.१००.५२ ॥
Die beiden, in der großen Schlacht aufeinandergetroffen, vor Zorn entbrannt, einander an Kraft gleich, o großer König, mit von Zorn geröteten Augen.
6.100.53
परस्परमवेक्षेतां कालानलसमौ युधि ।
आशीविषाविव क्रुद्धौ नेत्राभ्यामितरेतरम् ।
तयोः समागमो घोरो बभूव कटुकोदयः ॥ ६.१००.५३ ॥
Im Kampf sahen sich die beiden, dem Feuer der Zeit gleich, mit den Augen an wie zornige Giftschlangen. Ihr Zusammentreffen wurde furchtbar, mit bitterem Ausgang.
6.100.54
यथा देवासुरे युद्धे शक्रशम्बरयोः पुरा ॥ ६.१००.५४ ॥
Wie einst im Kampf der Götter und Asuras zwischen Śakra und Śambara.