மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.100.1
अभिमन्यू रथोदारः पिशङ्गैस्तुरगोत्तमैः ।
अभिदुद्राव तेजस्वी दुर्योधनबलं महत् ॥ ६.१००.१ ॥
தேரில் உயர்ந்த அபிமன்யு, தேஜஸ்வி, பொன்னிறக் குதிரைகளுடன் துரியோதனனின் பெரும் படையின் மீது பாய்ந்தான்.
6.100.2
विकिरञ्शरवर्षाणि वारिधारा इवाम्बुदः ।
न शेकुः समरे क्रुद्धं सौभद्रमरिसूदनम् ॥ ६.१००.२ ॥
மேகம் நீர்த்தாரைகளைப் பொழிவது போல அம்பு மழையைப் பொழிந்தாலும், போரில் கோபமுற்ற சௌபத்ரனாம், எதிரிகளை அழிப்பவனை அவர்களால் தடுக்க முடியவில்லை.
6.100.3
शस्त्रौघिणं गाहमानं सेनासागरमक्षयम् ।
निवारयितुमप्याजौ त्वदीयाः कुरुनन्दन ॥ ६.१००.३ ॥
குருநந்தனனே, ஆயுதப் பெருக்குடன் அழிவற்ற படைக்கடலில் மூழ்கி நுழைந்தவனை, உன் வீரர்களால் போரில் தடுக்கவும் கூட இயலவில்லை.
6.100.4
तेन मुक्ता रणे राजञ्शराः शत्रुनिबर्हणाः ।
क्षत्रियाननयञ्शूरान्प्रेतराजनिवेशनम् ॥ ६.१००.४ ॥
அரசே, போரில் அவனால் எய்யப்பட்ட, எதிரிகளை அழிக்கும் அம்புகள் வீரக்ஷத்திரியர்களை யமனின் இருப்பிடத்திற்கு அனுப்பின.
6.100.5
यमदण्डोपमान्घोराञ्ज्वलिताशीविषोपमान् ।
सौभद्रः समरे क्रुद्धः प्रेषयामास सायकान् ॥ ६.१००.५ ॥
யமதண்டத்தைப் போன்ற, கொடிய, எரியும் விஷப்பாம்புகளைப் போன்ற அம்புகளை போரில் கோபித்த சௌபத்ரன் ஏவினான்.
6.100.6
सरथान्रथिनस्तूर्णं हयांश्चैव ससादिनः ।
गजारोहांश्च सगजान्दारयामास फाल्गुनिः ॥ ६.१००.६ ॥
பால்குனியின் மகன் விரைவில் தேர்களுடன் தேர்வீரர்களையும், குதிரைகளுடன் அவற்றின் ஏறுபவர்களையும், யானைகளுடன் யானைப்பாகர்களையும் பிளந்தான்.
6.100.7
तस्य तत्कुर्वतः कर्म महत्सङ्ख्ये महीभृतः ।
पूजयांचक्रिरे हृष्टाः प्रशशंसुश्च फाल्गुनिम् ॥ ६.१००.७ ॥
போரில் அவன் செய்த அந்த பெரும் செயலைக் கண்டு மன்னர்கள் மகிழ்ந்து அவனைப் போற்றி, பால்குனியை (அர்ஜுனனை) புகழ்ந்தனர்.
6.100.8
तान्यनीकानि सौभद्रो द्रावयामास भारत ।
तूलराशीनिवाकाशे मारुतः सर्वतो दिशम् ॥ ६.१००.८ ॥
பாரதனே, சௌபத்ரன் (அபிமன்யு) அந்தப் படைகளை ஓடச் செய்தான்; வானில் பஞ்சுக் குவியல்களை காற்று எல்லாத் திசைகளிலும் சிதறடிப்பது போல.
6.100.9
तेन विद्राव्यमाणानि तव सैन्यानि भारत ।
त्रतारं नाध्यगच्छन्त पङ्क्ते मग्ना इव द्वीपाः ॥ ६.१००.९ ॥
பாரதனே, அவனால் ஓடச்செய்யப்பட்ட உன் படைகளுக்கு எந்தப் பாதுகாவலனும் கிடைக்கவில்லை; சேற்றில் மூழ்கிய தீவுகள் போல.
6.100.10
विद्राव्य सर्वसैन्यानि तावकानि नरोत्तम ।
अभिमन्युः स्थितो राजन्विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ॥ ६.१००.१० ॥
நரோத்தமனே, மன்னனே, உன் அனைத்துப் படைகளையும் விரட்டிவிட்டு அபிமன்யு புகையற்ற எரியும் நெருப்பு போல நின்றான்.
6.100.11
न चैनं तावका राजन्विषेहुररिघातिनम् ।
प्रदीप्तं पावकं यद्वत्पतङ्गाः कालचोदिताः ॥ ६.१००.११ ॥
மன்னனே, உன் வீரர்கள் அந்த எதிரிகளை அழிப்பவனைத் தாங்க முடியவில்லை; காலத்தால் தூண்டப்பட்ட விட்டில்கள் எரியும் நெருப்பைத் தாங்காதது போல.
6.100.12
प्रहरन्सर्वशत्रुभ्यः पाण्डवानां महारथः ।
अदृश्यत महेष्वासः सवज्र इव वासवः ॥ ६.१००.१२ ॥
பாண்டவர்களின் மகாரதனான அந்த பெரும் வில்லாளி அனைத்து எதிரிகளையும் தாக்கி, வஜ்ரம் ஏந்திய இந்திரனைப் போலத் தோன்றினான்.
6.100.13
हेमपृष्ठं धनुश्चास्य ददृशे विचरद्दिशः ।
तोयदेषु यथा राजन्राजमाना शतह्रदा ॥ ६.१००.१३ ॥
அரசனே, பொன் முதுகுள்ள அவனது வில் திசைகளில் சுழன்று தோன்றியது; மேகங்களில் ஒளிரும் நூறு கீற்று மின்னலைப் போல.
6.100.14
शराश्च निशिताः पीता निश्चरन्ति स्म संयुगे ।
वनात्फुल्लद्रुमाद्राजन्भ्रमराणामिव व्रजाः ॥ ६.१००.१४ ॥
போரில் அவனுடைய கூரிய அம்புகள் பறந்து வந்தன; அரசனே, மலர்ந்த மரங்கள் நிறைந்த காட்டிலிருந்து வண்டுக் கூட்டங்கள் எழுவதுபோல்.
6.100.15
तथैव चरतस्तस्य सौभद्रस्य महात्मनः ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन ददृशुर्नान्तरं जनाः ॥ ६.१००.१५ ॥
அவ்வாறே சுற்றிச் செல்லும் மகாத்மாவான சௌபத்ரனின் பொன்னுறுப்புகள் கொண்ட தேரில் மக்கள் இடைவெளி ஒன்றையும் காணவில்லை.
6.100.16
मोहयित्वा कृपं द्रोणं द्रौणिं च सबृहद्बलम् ।
सैन्धवं च महेष्वासो व्यचरल्लघु सुष्ठु च ॥ ६.१००.१६ ॥
கிருபரையும் துரோணரையும் துரோணியையும் மகா படையுடன் கூடிய சைந்தவனையும் மயக்கி, அந்த மகாவில்லாளன் விரைவாகவும் மிகவும் திறமையாகவும் சுற்றித் திரிந்தான்।
6.100.17
मण्डलीकृतमेवास्य धनुः पश्याम भारत ।
सूर्यमण्डलसंकाशं दहतस्तव वाहिनीम् ॥ ६.१००.१७ ॥
பரதனே, அவனது வில் வட்டமாக வளைந்திருக்கக் கண்டோம்; சூரியவட்டம் போன்றது, உன் படையை எரித்துக்கொண்டிருந்தது.
6.100.18
तं दृष्ट्वा क्षत्रियाः शुराः प्रतपन्तं तरस्विनम् ।
द्विफल्गुनमिमं लोकं मेनिरे तस्य कर्मभिः ॥ ६.१००.१८ ॥
அவன் வலிமையுடன் ஒளிர்வதைக் கண்ட வீர க்ஷத்திரியர்கள், அவனுடைய செயல்களால் இவ்வுலகில் இரண்டாம் பால்குனனே என்று எண்ணினர்.
6.100.19
तेनार्दिता महाराज भारती सा महाचमूः ।
व्यभ्रमत्तत्रतत्रैव योषिन्मदवशादिव ॥ ६.१००.१९ ॥
மகாராஜா, அவனால் துன்புறுத்தப்பட்ட அந்த பாரதப் பெரும்படை பெண்களின் போதையின் வசப்பட்டவர்களைப் போல் இங்கும் அங்கும் அலைந்தது.
6.100.20
द्रावयित्वा महासैन्यं कम्पयित्वा महारथान् ।
नन्दयामास सुहृदो मयं जित्वेव वासवः ॥ ६.१००.२० ॥
பெரும்படையைச் சிதறடித்து, மகாரதர்களை நடுங்கச் செய்து, அவன் நண்பர்களை மகிழ்வித்தான்; மயனை வென்ற இந்திரனைப் போல.
6.100.21
तेन निद्राव्यमाणानि तव सैन्यानि संयुगे ।
चक्रुरार्तस्वनं घोरं पर्जन्यनिनदोपमम् ॥ ६.१००.२१ ॥
அவனால் துன்புறுத்தப்பட்ட உங்கள் படைகள் போரில் மேகமுழக்கம் போன்ற கொடிய அலறலை எழுப்பின.
6.100.22
तं श्रुत्वा निनदं घोरं तव सैन्यस्य भारत ।
मारुतोद्धूतवेगस्य सागरस्येव पर्वणि ॥ ६.१००.२२ ॥
பாரதனே, உங்கள் படையின் அந்தக் கொடிய முழக்கத்தைக் கேட்டு, பௌர்ணமி அலைகளில் காற்றால் எழுப்பப்பட்ட கடலின் வேகம் போல.
6.100.23
दुर्योधनस्तदा राजन्नार्श्यशृङ्गिमभाषत ।
एष कार्ष्णिर्महाबाहो द्वितीय इव फल्गुनः ॥ ६.१००.२३ ॥
அப்போது, ராஜனே, துரியோதனன் ஆர்ச்யசிருங்கியிடம் கூறினான்: இவன் கார்ஷ்ணி, மகாபாகுவான, இரண்டாம் பால்குனனைப் போன்றவன்.
6.100.24
चमूं द्रावयते क्रोधाद्वृत्रो देवचमूमिव ।
तस्य चान्यत्र पश्यामि संयुगे भेषजं महत् ॥ ६.१००.२४ ॥
இவன் கோபத்தால் தேவசேனையைப் போல படையைச் சிதறடிக்கிறான்; வ்ருத்ரனைப் போல. ஆனால் போரில் இவனுக்கான பெரும் மருந்தை வேறெங்கோ காண்கிறேன்.
6.100.25
ऋते त्वां राक्षसश्रेष्ठं सर्वविद्यासु पारगम् ।
स गत्वा त्वरितं वीरं जहि सौभद्रमाहवे ॥ ६.१००.२५ ॥
அரக்கர்களில் சிறந்தவனே, எல்லா வித்தைகளிலும் தேர்ச்சி பெற்றவனே, உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை; நீ விரைந்து சென்று போரில் அந்த வீரன் சௌபத்ரனைக் கொல் என்றான்.
6.100.26
वयं पार्थं हनिष्यामो भीष्मद्रोणपुरोगमाः ।
स एवमुक्तो बलवान्राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ॥ ६.१००.२६ ॥
பீஷ்மரும் துரோணரும் முன்னணியில் நிற்க, நாங்கள் பார்த்தனை (அர்ஜுனனை) கொல்வோம் என்று அப்படிச் சொல்லப்பட்ட வலிமைமிக்க, பராக்கிரமமுள்ள அரக்கர் தலைவன்—
6.100.27
प्रययौ समरे तूर्णं तव पुत्रस्य शासनात् ।
नर्दमानो महानादं प्रावृषीव बलाहकः ॥ ६.१००.२७ ॥
உன் மகனின் கட்டளைப்படி அவன் விரைவாக போர்க்களத்தை நோக்கிச் சென்றான்; மழைக்காலத்து மேகம் போல பெரும் முழக்கமிட்டவனாக.
6.100.28
तस्य शब्देन महता पाण्डवानां बलं महत् ।
प्राचलत्सर्वतो राजन्वातोद्धूत इवार्णवः ॥ ६.१००.२८ ॥
அவனது பெரும் முழக்கத்தால் பாண்டவர்களின் பெரும் படை, அரசே, காற்றால் கிளர்ந்த கடலைப் போல எங்கும் அலைந்து நடுங்கியது.
6.100.29
बहवश्च महाराज तस्य नादेन भीषिताः ।
प्रियान्प्राणान्परित्यज्य निपेतुर्धरणीतले ॥ ६.१००.२९ ॥
மகாராஜாவே, அவனது முழக்கத்தால் அஞ்சிய பலர் தங்கள் அன்புக்குரிய உயிரை விட்டு நிலத்தில் வீழ்ந்தனர்.
6.100.30
कार्ष्णिश्चापि मुदा युक्तः प्रगृह्य सशरं धनुः ।
नृत्यन्निव रथोपस्थे तद्रक्षः समुपाद्रवत् ॥ ६.१००.३० ॥
கிருஷ்ணையின் மகனும் மகிழ்ச்சியுடன் அம்புடன் கூடிய வில்லை ஏந்தி, தேரின் மேல் நடனமாடுவது போல அந்த அரக்கனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
6.100.31
ततः स राक्षसः क्रुद्धः संप्राप्यैवार्जुनं रणे ।
नातिदूरे स्थितां तस्य द्रावयामास वै चमूम् ॥ ६.१००.३१ ॥
அப்போது கோபமடைந்த அந்த ராட்சதன் போர்க்களத்தில் அர்ஜுனனை அடைந்து, அருகில் நின்றிருந்த அவனுடைய படையை விரட்டினான்.
6.100.32
तां वध्यमानां च तथा पाण्डवानां महाचमूम् ।
प्रत्यद्ययौ रणे रक्षो देवसेनां यथा बलः ॥ ६.१००.३२ ॥
பாண்டவர்களின் அந்த மாபெரும் படை இவ்வாறு கொல்லப்படுவதைக் கண்டு, அந்த ராட்சதன் போர்க்களத்தில் பலன் தேவசேனையின் மீது பாய்ந்ததுபோல் அதன் மீது பாய்ந்தான்.
6.100.33
विमर्दः सुमहानासीत्तस्य सैन्यस्य मारिष ।
रक्षसा घोररूपेण वध्यमानस्य संयुगे ॥ ६.१००.३३ ॥
மாரிஷரே, அந்தப் படைக்கு மிகப் பெரிய அழிவு நேர்ந்தது; போரில் கொடிய உருவம் கொண்ட ராட்சதனால் அது கொல்லப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது.
6.100.34
ततः शरसहस्त्रैस्तां पाण्डवानां महाचमूम् ।
व्यद्रावयद्रणे रक्षो दर्शयतत्स्वपराक्रमम् ॥ ६.१००.३४ ॥
பின்னர் அந்த ராட்சதன் போர்க்களத்தில் ஆயிரம் அம்புகளால் பாண்டவர்களின் அந்த மாபெரும் படையை விரட்டி, தன் பராக்கிரமத்தைக் காட்டினான்.
6.100.35
सा वध्यमाना च तथा पाण्डवानामनीकिनी ।
रक्षसा घोररूपेण प्रदुद्राव रणे भयात् ॥ ६.१००.३५ ॥
அவ்வாறு கொடிய உருவம் கொண்ட ராட்சதனால் கொல்லப்பட்டுக் கொண்டிருந்த பாண்டவர்களின் அந்தப் படை போர்க்களத்தில் பயத்தால் ஓடியது.
6.100.36
प्रमृद्य च रणे सेनां पद्मिनीं वारणो यथा ।
ततोऽभिद्रद्राव रणे द्रौपदेयान्महाबलान् ॥ ६.१००.३६ ॥
யானை தாமரைக் குளத்தை மிதித்து அழிப்பதுபோல் போர்க்களத்தில் படையை நசுக்கிவிட்டு, பின்னர் மகாபலம் வாய்ந்த த்ரௌபதியின் புதல்வர்கள் மீது பாய்ந்தான்.
6.100.37
ते तु क्रुद्धा महेष्वासा द्रौपदेयाः प्रहारिणः ।
राक्षसं दुद्रुवुः सङ्ख्ये ग्रहाः पञ्च रविं यथा ॥ ६.१००.३७ ॥
கோபமடைந்த அந்த மகா வில்லாளிகளான திரௌபதியின் புதல்வர்கள் போரில் அரக்கனை நோக்கி ஓடினர், ஐந்து கிரகங்கள் சூரியனை நோக்குவது போல.
6.100.38
वीर्यवद्भिस्ततस्तैस्तु पीडितो राक्षसोत्तमः ।
यथा युगक्षये घोरे चन्द्रमाः पञ्चभिर्ग्रहैः ॥ ६.१००.३८ ॥
அந்த வலிமையுள்ள வீரர்களால் துன்புறுத்தப்பட்ட அந்த சிறந்த அரக்கன், பயங்கர யுகாந்தத்தில் ஐந்து கிரகங்களால் துன்புறும் சந்திரனைப் போல் ஆனான்.
6.100.39
प्रतिविन्ध्यस्ततो रक्षो बिभेद निशितैः शरैः ।
सर्वपारशवैस्तूर्णमकुण्ठाग्रैर्महाबलः ॥ ६.१००.३९ ॥
பின்னர் மகாபலனான பிரதிவிந்தியன் கூரிய, அனைத்துப் பக்கங்களிலிருந்தும் பாயும், மழுங்காத முனைகளுடைய அம்புகளால் அரக்கனை விரைந்து துளைத்தான்.
6.100.40
स तैर्भिन्नतनुत्राणः शुशुभे राक्षसोत्तमः ।
मरीचिभिरिवार्कस्य संस्यूतो जलदो महान् ॥ ६.१००.४० ॥
அவர்களால் கவசம் துளைக்கப்பட்ட அந்த சிறந்த அரக்கன், சூரியனின் கதிர்களால் ஊடுருவப்பட்ட பெரிய மேகத்தைப் போல் விளங்கினான்.
6.100.41
विषक्तैः सशरैश्चापि तपनीयपरिच्छदैः ।
आर्श्यशृङ्गिर्बभौ राजन्दीप्तशृङ्ग इवाचलः ॥ ६.१००.४१ ॥
அரசே! அம்புகளால் பற்றப்பட்டு பொன் உறைகளுடன் கூடிய அவன், ஒளிரும் சிகரங்களுடைய மலையைப் போல் ஆர்சியசிருங்கியைப் போல் விளங்கினான்.
6.100.42
ततस्ते भ्रातरः पञ्च राक्षसेन्द्रं महाहवे ।
विव्यधुर्निशितैर्बाणैस्तपनीयविभूषितैः । ॥ ६.१००.४२ ॥
பின்னர் அந்த ஐந்து சகோதரர்களும் அந்த மாபெரும் போரில் அரக்கர் தலைவனை பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கூரிய அம்புகளால் துளைத்தனர்.
6.100.43
स निर्भिन्नः शरैर्घोरैर्भुजगैः कोपितैरिव ।
अलम्बुसो भृशं राजन्नागेन्द्र इव चुक्रुधे ॥ ६.१००.४३ ॥
பயங்கரமான அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட அவன், கோபித்த பாம்புகளால் கடிக்கப்பட்டது போல ஆனான். ஓ அரசே, அலம்புசன் யானைகளின் அரசனைப் போல மிகவும் சினந்தான்.
6.100.44
सोऽतिविद्धो महाराज मुहूर्तमथ मारिष ।
प्रविवेश तमो दीर्घं पीडितस्तैर्महारथैः ॥ ६.१००.४४ ॥
மிகவும் காயமடைந்த அவன், ஓ மகாராஜா, ஓ பெரியவரே, ஒரு கணம் ஆழ்ந்த இருளுக்குள் நுழைந்தான், அந்த மகாரதர்களால் வருந்தப்பட்டு.
6.100.45
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां क्रोधेन द्विगुणीकृतः ।
चिच्छेद सायकैस्तेषां ध्वजांश्चैव धनूंषि च ॥ ६.१००.४५ ॥
பின்னர் உணர்வு மீண்டு, கோபத்தால் இருமடங்கானவனாய், அம்புகளால் அவர்களின் கொடிகளையும் வில்களையும் அறுத்தான்.
6.100.46
एकैकं पञ्चभिर्बाणैराजघान स्मयन्निव ।
अलम्बुसो रथोपस्थे नृत्यन्निव महारथः ॥ ६.१००.४६ ॥
ஒவ்வொருவரையும் ஐந்து அம்புகளால் தாக்கினான், புன்னகைப்பவனைப் போல; அலம்புசன், அந்த மகாரதன், தேர்த்தட்டில் நடனமாடுபவனைப் போல.
6.100.47
त्वरमाणः सुसंबद्धो हयांस्तेषां महात्मनाम् ।
जघान राक्षसः क्रुद्धः सारथींश्च सहस्रशः ॥ ६.१००.४७ ॥
விரைந்தவனாய், நன்கு ஆயுதம் தரித்தவனாய், அந்த ராட்சசன் கோபமுற்று அந்த மகாத்மாக்களின் குதிரைகளைக் கொன்றான், சாரதிகளையும் ஆயிரக்கணக்கில் வீழ்த்தினான்.
6.100.48
बिभेद च सुसंरब्धः पुनश्चैनान्सुतांशितैः ।
शरैर्बहुविधाकारैः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१००.४८ ॥
மிகவும் சினந்தவனாய், மீண்டும் அவர்களை கொல்லனால் கூர்மைப்படுத்தப்பட்ட, பலவகை வடிவமுள்ள அம்புகளால் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் துளைத்தான்.
6.100.49
विरथांश्च महेष्वासान्कृत्वा तत्र स राक्षसः ।
अभिदुद्राव वेगेन हन्तुकामो निशाचरः ॥ ६.१००.४९ ॥
அங்கே அந்த ராட்சசன் சிறந்த வில்லாளிகளைத் தேரற்றவர்களாக்கி, கொல்லும் விருப்பத்துடன் வேகமாக அவர்கள் மீது பாய்ந்தான்.
6.100.50
तानर्दितान्रणे तेन राक्षसेन दुरात्मना ।
दृष्ट्वाऽर्जुनसुतः सङ्ख्ये राक्षसं समुपाद्रवत् ॥ ६.१००.५० ॥
போரில் அந்தத் தீய ராட்சசனால் அவர்கள் துன்புறுத்தப்படுவதைக் கண்ட அர்ஜுனனின் மகன், அந்த ராட்சசன் மீது பாய்ந்தான்.
6.100.51
तयोः समभवद्युद्धं वृत्रवासवयोरिव ।
ददृशुस्तावकाः सर्वे पाण्डवाश्च परस्परम् ॥ ६.१००.५१ ॥
அவ்விருவருக்கும் விருத்திரனுக்கும் வாசவனுக்கும் நடந்தது போன்ற போர் நிகழ்ந்தது; உங்கள் அனைவரும், பாண்டவர்களும் அதை ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தனர்.
6.100.52
तौ समेतौ महायुद्धे क्रोधदीप्तौ परस्परम् ।
महाबलौ महाराज क्रोधसंरक्तलोचनौ ॥ ६.१००.५२ ॥
பெரும் போரில் சந்தித்த அவ்விருவரும், கோபத்தால் ஒளிர்ந்தவர்கள், ஒருவரை ஒருவர் எதிர்கொண்ட மகா பலசாலிகள்; மகாராஜாவே, கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடையவர்கள்.
6.100.53
परस्परमवेक्षेतां कालानलसमौ युधि ।
आशीविषाविव क्रुद्धौ नेत्राभ्यामितरेतरम् ।
तयोः समागमो घोरो बभूव कटुकोदयः ॥ ६.१००.५३ ॥
போரில் காலாக்னியைப் போன்ற அவ்விருவரும், கோபித்த விஷப் பாம்புகளைப் போல கண்களால் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தனர். அவர்களின் சந்திப்பு பயங்கரமானதாகவும் கசப்பான விளைவுடையதாகவும் ஆனது.
6.100.54
यथा देवासुरे युद्धे शक्रशम्बरयोः पुरा ॥ ६.१००.५४ ॥
முன்பு தேவாசுரப் போரில் சக்கிரனுக்கும் சம்பரனுக்கும் இடையே நடந்தது போல.