મહાભારત · અધ્યાય 6.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.101.1
आर्जुनं समरे शूरं विनिघ्नन्तं महारथान् ।
अलम्बुसः कथं युद्धे प्रत्ययुध्यत सञ्जय ॥ ६.१०१.१ ॥
હે સંજય, યુદ્ધમાં મહારથીઓને સંહારતા શૂર અર્જુન સામે અલંબુષ કેવી રીતે લડ્યો?
6.101.2
आर्श्यशृङ्गिं कथं चैव सौभद्रः परवीरहा ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन यथावृत्तं स्म संयुगे ॥ ६.१०१.२ ॥
શત્રુવીરોનો સંહાર કરનાર સૌભદ્રે આર્શ્યશૃંગી સાથે કેવી રીતે યુદ્ધ કર્યું? યુદ્ધમાં જે બન્યું તે મને સાચે સાચું કહે.
6.101.3
धनंजयश्च किं चक्रे मम सैन्येषु संयुगे ।
भीमो वा रथिनां श्रेष्ठो राक्षसो वा घटोत्कचः ॥ ६.१०१.३ ॥
યુદ્ધમાં મારી સેનાઓ વચ્ચે ધનંજયે શું કર્યું? અથવા રથીઓમાં શ્રેષ્ઠ ભીમે કે રાક્ષસ ઘટોત્કચે શું કર્યું?
6.101.4
नकुलः सहदेवो वा सात्यकिर्वा महारथः ।
एतदाचक्ष्व मे सत्यं कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ६.१०१.४ ॥
અથવા નકુલ, સહદેવ કે મહારથી સાત્યકિએ શું કર્યું? હે સંજય, તું કુશળ છે; આ બધું મને સાચે સાચું કહે.
6.101.5
हन्ते तेऽहं प्रवक्ष्यामि संग्रामं रोमहर्षणम् ।
यथाऽभूद्राक्षसेन्द्रस्य सौभद्रस्य च मारिष ॥ ६.१०१.५ ॥
હે માનનીય, રાક્ષસરાજ અને સૌભદ્ર વચ્ચે થયેલું રોમાંચક યુદ્ધ હું તમને કહીશ.
6.101.6
अर्जुनश्च यथा सङ्ख्ये भीमसेनश्च पाण्डवः ।
नकुलः सहदेवश्च रणे चक्रुः पराक्रमम् ॥ ६.१०१.६ ॥
યુદ્ધમાં અર્જુન, ભીમસેન, પાંડુપુત્ર નકુલ અને સહદેવે જે પરાક્રમ બતાવ્યું—
6.101.7
तथैव तावकाः सर्वे भीष्मद्रोणपुरःसराः ।
अद्भुतानि विचिन्राणि चक्रुः कर्माण्यभीतवत् ॥ ६.१०१.७ ॥
એ જ રીતે તમારા બધા યોદ્ધાઓ, ભીષ્મ અને દ્રોણને આગળ રાખીને, નિર્ભય હોય તેમ અદ્ભુત અને વિચિત્ર કર્મો કરવા લાગ્યા.
6.101.8
अलम्बुसस्तु समरे अभिमन्युं महारथम् ।
विनद्य सुमहानादं तर्जयित्वा मुहुर्मुहुः ॥ ६.१०१.८ ॥
પરંતુ અલંબુષે યુદ્ધમાં મહારથી અભિમન્યુને વારંવાર ધમકાવીને અતિ મોટો ગર્જનાનાદ કર્યો.
6.101.9
अभिदुद्राव वेगेन तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ।
अभिमन्युश्च वेगेन सिंहवद्विनदन्मुहुः ॥ ६.१०१.९ ॥
તે વેગથી ધસી ગયો અને બોલ્યો, "ઊભો રહે, ઊભો રહે!" અભિમન્યુ પણ વેગથી સિંહની જેમ વારંવાર ગર્જતો આગળ વધ્યો.
6.101.10
आर्श्यशृङ्गिं महेष्वासि पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
ततः समीपतुः सङ्ख्ये त्वरितौ नरराक्षसौ ॥ ६.१०१.१० ॥
પછી પિતા (અર્જુન)ના અત્યંત શત્રુ મહાધનુર્ધર આર્શ્યશૃંગિની પાસે, નર અને રાક્ષસ બંને યુદ્ધમાં ત્વરાથી આવ્યા.
6.101.11
रथाभ्यां रथिनौ श्रेष्ठौ यथा वै देवदानवौ ।
मायावा राक्षसश्रेष्ठो दिव्यास्त्रश्चैव फाल्गुनिः ॥ ६.१०१.११ ॥
પોતપોતાના રથો પર એ બંને શ્રેષ્ઠ રથીઓ દેવ અને દાનવ જેવા હતા. માયાવી રાક્ષસોમાં શ્રેષ્ઠ અને દિવ્યાસ્ત્રધારી ફાલ્ગુનિ (અભિમન્યુ) પણ ત્યાં હતો.
6.101.12
ततः कर्ष्णिर्महाराज निशितैः सायकैस्त्रिभिः ।
आर्श्यशृङ्गिं रणे विद्ध्वा पुनर्विव्याव पञ्चभिः ॥ ६.१०१.१२ ॥
પછી, હે મહારાજ, કૃષ્ણવંશી (અભિમન્યુ) તીક્ષ્ણ ત્રણ બાણોથી આર્શ્યશૃંગિને યુદ્ધમાં વીંધીને, ફરીથી પાંચ બાણોથી પ્રહાર કર્યો.
6.101.13
अलम्बुरोऽपि संक्रुद्धः कार्ष्णि नवभिराशुगैः ।
हृदि विव्याध वेगेन तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ६.१०१.१३ ॥
અલંબુષે પણ અતિ ક્રોધે ભરાઈને કાર્ષ્ણિને નવ વેગવાન બાણોથી વેગપૂર્વક છાતીમાં વીંધ્યો, જેમ અંકુશ મહાહાથીને વીંધે.
6.101.14
ततः शरसहस्रेण क्षिप्रकारी निशाचरः ।
अर्जुनास सुतं सङ्ख्ये पीडयामास भारत ॥ ६.१०१.१४ ॥
પછી ક્ષિપ્રકારી નિશાચરે હજાર બાણોથી યુદ્ધમાં અર્જુનપુત્રને પીડ્યો, હે ભારત.
6.101.15
अभिमन्युस्ततः क्रुद्धो नवभिर्नतपर्वभिः ।
बिभेद निशिसैर्बाणै राक्षसेन्द्रं महोरसि ॥ ६.१०१.१५ ॥
ત્યારે ક્રોધિત અભિમન્યુએ વાંકા ગાંઠવાળા નવ તીક્ષ્ણ બાણોથી રાક્ષસેન્દ્રની વિશાળ છાતીમાં વીંધ્યો.
6.101.16
ते तस्य विविशुस्तूर्णं कायं निर्भिद्य मर्मसु ।
स तैर्विभिन्नसर्वाङ्गः शुशुभे राक्षसोत्तमः ॥ ६.१०१.१६ ॥
તે બાણો તરત તેના શરીરને ભેદીને મર્મસ્થાનોમાં પ્રવેશ્યાં; તેનાથી સર્વાંગ વીંધાયેલો તે શ્રેષ્ઠ રાક્ષસ શોભી ઊઠ્યો.
6.101.17
पुष्पितैः किंशुकै राजन्संस्तीर्ण इव पर्वतः ।
स संदधानश्च शरान्हेमपुङ्खान्महाबलः ॥ ६.१०१.१७ ॥
હે રાજન, ખીલેલા કિંશુક વૃક્ષોથી ઢંકાયેલા પર્વતની જેમ; તે મહાબલી સોનેરી પીંછાવાળાં બાણો સાંધતો.
6.101.18
विबभौ राक्षसश्रेष्ठः सज्वाल इव पर्वतः ।
ततः क्रुद्धो महाराज आर्श्यशृङ्गिरमर्षणः ॥ ६.१०१.१८ ॥
રાક્ષસશ્રેષ્ઠ બળતા પર્વતની જેમ ચમક્યો. પછી, હે મહારાજ, ક્રોધિત અને અસહિષ્ણુ આર્શ્યશૃંગી—
6.101.19
महेन्द्रप्रतिमं कार्ष्णि छादयामास पत्रिभिः ।
तेन ते विशिखा मुक्ता यमदण्डोपमाः शिताः ॥ ६.१०१.१९ ॥
ઇન્દ્ર સમાન કાર્ષ્ણિએ બાણોથી તેને ઢાંકી દીધો. તેણે છોડેલા તીક્ષ્ણ બાણો યમદંડ સમાન હતા.
6.101.20
अभिमन्युं विनिर्भिद्य प्राविशन्त धरातलम् ।
तथैवार्जुनिना मुक्ताः शराः कनकभूषणाः ॥ ६.१०१.२० ॥
અભિમન્યુને વીંધીને તે બાણો ધરતીમાં પ્રવેશ્યા. એ જ રીતે અર્જુને છોડેલાં સુવર્ણભૂષિત બાણો પણ.
6.101.21
अलम्बुसं विनिर्भिद्य प्राविशन्त धरातलम् ।
सौभद्रस्तु रणे रक्षः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.१०१.२१ ॥
અલંબુષને વીંધીને તે બાણો ધરતીમાં પ્રવેશ્યા. સૌભદ્રે રણમાં તે રાક્ષસને નમેલી ગાંઠોવાળા બાણોથી.
6.101.22
चक्रे विमुखमासाद्य बलं शक्र इवाहवे ।
विमुखं च रणे रक्षो वध्यमानं रणेऽरिणा ॥ ६.१०१.२२ ॥
ઇન્દ્ર યુદ્ધમાં સેના પાસે જઈ તેને પાછી ફેરવે તેમ તેણે રાક્ષસસેનાને વિમુખ કરી. રણમાં વિમુખ થયેલો તે રાક્ષસ શત્રુ દ્વારા રણમાં મારાતો.
6.101.23
प्रादुश्चक्रे महामायां तामसीमरिघातिनीम् ।
ततस्ते तमसा सर्वे वृताश्चासन्महीपते ॥ ६.१०१.२३ ॥
તેણે શત્રુઘાતક મહામાયા, તામસી માયા પ્રગટ કરી. ત્યારે, હે રાજન્, તેઓ સૌ અંધકારથી ઘેરાઈ ગયા.
6.101.24
नाभिमन्युमपश्यन्त नैव स्वान्न परान्रणे ।
अभिमन्युश्च तदृष्ट्वा घोररूपं महत्तमः ॥ ६.१०१.२४ ॥
રણમાં તેમણે અભિમન્યુને પણ ન જોયો, પોતાના કોઈને પણ નહીં, શત્રુઓને પણ નહીં. અને અભિમન્યુએ પણ એ ભયંકર રૂપવાળા મહા અંધકારને જોઈને.
6.101.25
प्रादुश्चक्रेऽस्त्रमत्सुग्रं भास्करं कुरुनन्दनः ।
ततः प्रकाशमभवज्जगत्सर्वं महीपते ॥ ६.१०१.२५ ॥
કુરુવંશને આનંદ આપનારે અત્યંત ભયંકર ભાસ્કરાસ્ત્ર પ્રગટ કર્યું. ત્યારે, હે રાજન્, આખું જગત પ્રકાશિત થઈ ગયું.
6.101.26
तां चाभिजघ्निवान्मायां राक्षसस्य दुरात्मनः ।
संक्रुद्धश्च महावीर्यो राक्षसेन्द्रं नरोत्तमः ॥ ६.१०१.२६ ॥
તે દુરાત્મા રાક્ષસની માયાનો તેણે નાશ કર્યો. મહાપરાક્રમી નરોત્તમ ક્રોધે ભરાઈને રાક્ષસેન્દ્ર પર પ્રહાર કર્યો.
6.101.27
छादयामास समरे शरैः सन्नतपर्वभिः ।
बह्वीस्तथाऽन्या मायाश्च प्रयुक्तास्तेन रक्षसा ॥ ६.१०१.२७ ॥
યુદ્ધમાં વળેલી ગાંઠોવાળા બાણોથી તેણે તેને ઢાંકી દીધું. અને તે રાક્ષસે પ્રયોજેલી અનેક બીજી માયાઓને પણ.
6.101.28
सर्वास्त्रविदमेयात्मा वारयामास फाल्गुनिः ।
हतमायं ततो रक्षो वध्यमानं च सायकैः ॥ ६.१०१.२८ ॥
સર્વાસ્ત્રવિદ અને અપરિમિત આત્માવાળા ફાલ્ગુનીએ તેને રોકી દીધું. પછી માયાઓ નાશ પામી; બાણોથી વીંધાતો એ રાક્ષસ.
6.101.29
रथं तत्रैव संत्यज्य प्राद्रवन्महतो भयात् ।
तस्मिन्विनिर्जिते तूर्णं कूटयोधिनि राक्षसे ॥ ६.१०१.२९ ॥
ત્યાં જ રથ છોડીને તે મોટા ભયથી ભાગી ગયો. તે કપટી યોદ્ધા રાક્ષસ શીઘ્ર પરાજિત થતાં.
6.101.30
आर्जुनिः समरे सैन्यं तावकं संममर्द ह ।
मदान्धो वन्यनागेन्द्रः सपद्मां पद्मिनीमिव ॥ ६.१०१.३० ॥
આર્જુનિએ યુદ્ધમાં તમારી સેનાને કચડી નાખી, જેમ મદાંધ વન્ય ગજરાજ કમળોથી ભરેલા સરોવરને કચડી નાખે.
6.101.31
ततः शान्तनवो भीष्मः सैन्यं दृष्ट्वाऽभिविद्रुतम् ।
महता शरवर्षेण सौभद्रं पर्यवारयत् ॥ ६.१०१.३१ ॥
ત્યારે શંતનુના પુત્ર ભીષ્મે સૈન્યને ભાગતું જોયું અને મહાન બાણવર્ષા વડે સૌભદ્રને ઘેરી લીધો.
6.101.32
कोष्ठीकृत्य च तं वीरं धार्तराष्ट्रा महारथः ।
एवं सुबहवो युद्धे ततक्षुः सायकैर्दृढम् ॥ ६.१०१.३२ ॥
તે વીરને પિંજરાની જેમ ઘેરીને ધૃતરાષ્ટ્રના મહારથી પુત્રોએ યુદ્ધમાં અનેક બાણોથી તેને જોરથી ઘાયલ કર્યો.
6.101.33
स तेषां रथिनां वीरः पितुस्तुल्यपराक्रमः ।
सदृशो वासुदेवस्य विक्रमेण बलेन च ॥ ६.१०१.३३ ॥
તે વીર તે રથીઓમાં પિતા સમાન પરાક્રમી હતો, અને વાસુદેવના વિક્રમ તથા બળ સમાન હતો.
6.101.34
उभयोः सदृशं कर्म स पितुर्मातुलस्य च ।
रणे बहुविधं चक्रे सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ६.१०१.३४ ॥
પિતા અને મામા બંનેને શોભે એવાં કર્મો તેણે યુદ્ધમાં અનેક રીતે કર્યાં; તે સર્વ શસ્ત્રધારીઓમાં શ્રેષ્ઠ હતો.
6.101.35
ततो धनञ्जयो वीरो विनिघ्नंस्तव सैनिकान् ।
आससाद रणे भीष्मं पुत्रप्रेप्सुरमर्षणः ॥ ६.१०१.३५ ॥
ત્યારે વીર ધનંજય તમારા સૈનિકોનો સંહાર કરતાં, પુત્રને બચાવવાની ઇચ્છાથી ક્રોધે ભરાઈને યુદ્ધમાં ભીષ્મની પાસે પહોંચ્યો.
6.101.36
तथैव समरे राजन्पिता देवव्रतस्तव ।
आससाद रणे पार्थं स्वर्भानुरिव भास्करम् ॥ ६.१०१.३६ ॥
એ જ રીતે, હે રાજા, તમારા પિતા દેવવ્રત યુદ્ધમાં પાર્થ પાસે પહોંચ્યા, જેમ સ્વર્ભાનુ સૂર્ય પાસે પહોંચે છે.
6.101.37
ततः सरथनागाश्वाः पुत्रास्तव जनेश्वर ।
परिवव्रू रणे भीष्मं जुगुपुश्च समन्ततः ॥ ६.१०१.३७ ॥
હે જનેશ્વર, ત્યારે રથ, હાથી અને ઘોડાઓ સહિત તમારા પુત્રોએ યુદ્ધમાં ભીષ્મને ચારે બાજુથી ઘેરી લીધા અને તેમની રક્ષા કરી.
6.101.38
तथैव पाण्डवा राजन्परिवार्य धनञ्जयम् ।
रणाय महते युक्ता दंशिता भरतर्षभ ॥ ६.१०१.३८ ॥
હે ભરતર્ષભ રાજન, એ જ રીતે પાંડવો કવચ ધારણ કરી મહાયુદ્ધ માટે તૈયાર થઈને ધનંજયને ઘેરી વળ્યા.
6.101.39
शारद्वतस्ततो राजन्भीष्मस्य प्रमुखे स्थितम् ।
अर्जुनं पञ्चविंशत्या सायकानां समाचिनोत् ॥ ६.१०१.३९ ॥
હે રાજન, ત્યારે શારદ્વત (કૃપ) એ ભીષ્મની સામે ઊભેલા અર્જુનને પચીસ બાણોથી સંપૂર્ણપણે ઢાંકી દીધો.
6.101.40
प्रत्युद्गम्याथ विव्याध सात्यकिस्तं शितैः शरैः ।
पाण्डवप्रियकामार्थं शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ६.१०१.४० ॥
ત્યારે સાત્યકિએ આગળ આવીને પાંડવોનું પ્રિય ઇચ્છીને તીક્ષ્ણ બાણોથી તેને વીંધી નાખ્યો, જેમ વાઘ હાથી પર હુમલો કરે.
6.101.41
गौतमोऽपि त्वरायुक्तो माधवं नवभिः शरैः ।
हृदि विव्याध संक्रुद्धः कङ्कपत्रपरिच्छदैः ॥ ६.१०१.४१ ॥
ગૌતમ (કૃપ) પણ ઉતાવળે, અત્યંત ક્રોધે ભરાઈને, માધવ (સાત્યકિ)ની છાતીમાં કંકપક્ષીના પીંછાવાળા નવ બાણોથી વીંધી નાખ્યો.
6.101.42
शैनेयोऽपि ततः क्रुद्धश्चापमानम्य वेगवान् ।
गौतमान्तकरं तूर्णं समाधत्त शिलीमुखम् ॥ ६.१०१.४२ ॥
ત્યારે શૈનેય (સાત્યકિ) પણ ક્રોધે ભરાઈ, વેગથી ધનુષ્ય નમાવી, ગૌતમનો અંત લાવનાર બાણ તરત ચઢાવ્યું.
6.101.43
तमापतन्तं वेगेन शक्राशनिसमद्युतिम् ।
द्विधा चिच्छेद संक्रुद्धो द्रौणिः परमकोपनः ॥ ६.१०१.४३ ॥
વેગથી તેના તરફ ધસી આવતા, ઇન્દ્રના વજ્ર જેવી કાંતિવાળા (બાણ)ને ક્રુદ્ધ દ્રોણપુત્રે બે ટુકડા કરી કાપી નાખ્યું; તે અત્યંત ક્રોધી હતો.
6.101.44
समुत्सृज्याथ शैनेयो गौतमं रथिनां वरः ।
अभ्यद्रवद्रणे द्रौणिं राहुः खे शशिनं यथा ॥ ६.१०१.४४ ॥
ત્યારે રથીઓમાં શ્રેષ્ઠ શૈનેયે ગૌતમને છોડીને, આકાશમાં રાહુ ચંદ્ર પર ધસે તેમ, યુદ્ધમાં દ્રોણપુત્ર પર ધસી ગયો.
6.101.45
तस्य द्रोणसुतश्चापं द्विधा चिच्छेद भारत ।
अथैनं छिन्नधन्वानं ताडयामास सायकैः ॥ ६.१०१.४५ ॥
હે ભરતવંશી! દ્રોણપુત્રે તેનું ધનુષ બે ટુકડા કરી કાપી નાખ્યું; પછી ધનુષ વિનાના તેને બાણોથી પ્રહાર કર્યો.
6.101.46
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय शत्रुघ्नं भारसाधनम् ।
द्रौणिं षष्ट्या महाराज बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ६.१०१.४६ ॥
તેણે બીજું ધનુષ ઉપાડ્યું—શત્રુનો સંહાર કરનાર, ભાર ઉપાડવા સમર્થ; હે મહારાજ! સાઠ બાણોથી દ્રોણપુત્રના બાહુઓ અને છાતી પર પ્રહાર કર્યો.
6.101.47
स विद्धो व्यथितश्चैव मुहूर्तं कश्मलायुतः ।
निषसाद रथोपस्थे ध्वजयष्टिं समाश्रितः ॥ ६.१०१.४७ ॥
તે (દ્રોણપુત્ર) બાણોથી વિંધાઈને પીડાયો, ક્ષણભર મૂર્છાથી ઘેરાઈને, ધ્વજદંડ પકડીને રથના તળિયે બેસી ગયો.
6.101.48
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
वार्ष्णेयं समरे क्रुद्धो नाराचेन समार्पयत् ॥ ६.१०१.४८ ॥
પછી ચેતના પાછી મેળવીને પરાક્રમી દ્રોણપુત્રે ક્રોધે ભરાઈને યુદ્ધમાં વાર્ષ્ણેય (સાત્યકિ)ને લોખંડના બાણથી પ્રહાર કર્યો.
6.101.49
शैनेयं स तु निर्भिद्य प्राविशद्धरणीतलम् ।
वसन्तकाले बलवान्बिलं सर्पशिशुर्यथा ॥ ६.१०१.४९ ॥
તેણે શૈનેયને વીંધીને ધરતીના તળમાં પ્રવેશ કર્યો, જેમ વસંતઋતુમાં બળવાન સર્પબાળ દરમાં ઘૂસે.
6.101.50
अथापरेण भल्लेन माधवस्य ध्वजोत्तमम् ।
चिच्छेद समरे द्रौणिः सिंहनादं मुमोच ह ॥ ६.१०१.५० ॥
પછી બીજા ભલ્લથી દ્રોણપુત્રે યુદ્ધમાં માધવનો શ્રેષ્ઠ ધ્વજ કાપ્યો અને સિંહનાદ કર્યો.
6.101.51
पुनश्चैनं शरैर्घोरैश्छादयामास भारत ।
निदाघान्ते महाराज यथा मेघो दिवाकरम् ॥ ६.१०१.५१ ॥
હે ભારત, તેણે ફરીથી ભયંકર બાણોથી તેને ઢાંકી દીધો; હે મહારાજ, ગ્રીષ્મના અંતે મેઘ સૂર્યને ઢાંકે તેમ.
6.101.52
सात्यकोऽपि महाराज शरजालं निहत्य तत् ।
द्रौणिमभ्याकिरत्तूर्णं शरजालैरनेकधा ॥ ६.१०१.५२ ॥
હે મહારાજ, સાત્યકિએ પણ તે બાણજાળ નષ્ટ કરીને દ્રોણપુત્ર પર તરત અનેક રીતે બાણજાળોનો વરસાદ કર્યો.
6.101.53
तापयामास च द्रौणिं शैनेयः परवारहा ।
विमुक्तो मेघजालेन यथैव तपनस्तथा ॥ ६.१०१.५३ ॥
શત્રુવીરોનો સંહારક શૈનેયે દ્રોણપુત્રને પીડિત કર્યો; મેઘજાળથી મુક્ત થયેલો સૂર્ય તપે તેમ.
6.101.54
शराणां च सहस्रेण पुनरेव समुद्यतः ।
सात्यकिश्छादयामास ननाद च महाबलः ॥ ६.१०१.५४ ॥
હજાર બાણો સાથે ફરી ઊઠીને મહાબળવાન સાત્યકિએ તેને ઢાંકી દીધો અને ગર્જના કરી.
6.101.55
दृष्ट्वा पुत्रं च तं ग्रस्तं राहुणेव निशाकरम् ।
अभ्यद्रवत शैनेयं भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ ६.१०१.५५ ॥
રાહુએ ગ્રસેલા ચંદ્રની જેમ પોતાના પુત્રને ઘેરાયેલો જોઈને, પ્રતાપી ભારદ્વાજ (દ્રોણ) શૈનેય (સાત્યકિ) પર ધસી ગયા.
6.101.56
विव्याध च सुतीक्ष्णेन पृषत्केन महामृधे ।
परीप्सन्खसुतं राजन्वार्ष्णेयेनाभिपीडितम् ॥ ६.१०१.५६ ॥
હે રાજન! મહાયુદ્ધમાં વાર્ષ્ણેય (સાત્યકિ) દ્વારા અત્યંત પીડિત થયેલા પોતાના પુત્રની રક્ષા કરવાની ઇચ્છાથી તેણે અતિ તીક્ષ્ણ બાણ વડે પ્રહાર કર્યો.
6.101.57
सात्यकिस्तु रणे हित्वा गुरुपुत्रं महारथम् ।
द्रोणं विव्याध विंशत्या सर्वपारशवैः शरैः ॥ ६.१०१.५७ ॥
પરંતુ સાત્યકિએ યુદ્ધમાં ગુરુપુત્ર એ મહારથીને છોડીને દ્રોણને વીસ સર્વપાર્શ્વગામી બાણોથી વીંધ્યો.
6.101.58
तदन्तरममेयात्मा कौन्तेयः शत्रुतापनः ।
अभ्यद्रवद्रणे क्रुद्धो द्रोणं प्रति महारथः ॥ ६.१०१.५८ ॥
તે દરમિયાન અમેય આત્મા ધરાવતા, શત્રુઓને તપાવનારા કૌંતેય (અર્જુન) ક્રોધે ભરાઈને યુદ્ધમાં મહારથી બનીને દ્રોણ તરફ ધસ્યા.
6.101.59
ततो द्रोणश्च पार्थश्च समेयातां महामृधे ।
यथा बुधश्च शुक्रश्च महाराज नभस्तले ॥ ६.१०१.५९ ॥
પછી હે મહારાજ! મહાયુદ્ધમાં દ્રોણ અને પાર્થ આકાશમાં બુધ અને શુક્ર મળે તેમ પરસ્પર ભટકાયા.