Mahābhārata · Adhyāya 6.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.101.1
आर्जुनं समरे शूरं विनिघ्नन्तं महारथान् ।
अलम्बुसः कथं युद्धे प्रत्ययुध्यत सञ्जय ॥ ६.१०१.१ ॥
O Sañjaya, wie kämpfte Alambusa im Krieg gegen den heldenhaften Arjuna, der die großen Wagenkämpfer erschlug?
6.101.2
आर्श्यशृङ्गिं कथं चैव सौभद्रः परवीरहा ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन यथावृत्तं स्म संयुगे ॥ ६.१०१.२ ॥
Wie kämpfte Saubhadra, der Töter feindlicher Helden, gegen Ārśyaśṛṅgi? Erzähle mir die Wahrheit, so wie es sich im Kampf zutrug.
6.101.3
धनंजयश्च किं चक्रे मम सैन्येषु संयुगे ।
भीमो वा रथिनां श्रेष्ठो राक्षसो वा घटोत्कचः ॥ ६.१०१.३ ॥
Was tat Dhanañjaya in der Schlacht unter meinen Heeren? Oder was taten Bhīma, der beste der Wagenkämpfer, oder der Rākṣasa Ghaṭotkaca?
6.101.4
नकुलः सहदेवो वा सात्यकिर्वा महारथः ।
एतदाचक्ष्व मे सत्यं कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ६.१०१.४ ॥
Oder was taten Nakula, Sahadeva oder der große Wagenkämpfer Sātyaki? Du bist geschickt, o Sañjaya; erzähle es mir wahrhaftig.
6.101.5
हन्ते तेऽहं प्रवक्ष्यामि संग्रामं रोमहर्षणम् ।
यथाऽभूद्राक्षसेन्द्रस्य सौभद्रस्य च मारिष ॥ ६.१०१.५ ॥
Herr, ich werde dir den haarsträubenden Kampf erzählen, der zwischen dem Herrn der Rākṣasas und dem Sohn der Subhadrā stattfand.
6.101.6
अर्जुनश्च यथा सङ्ख्ये भीमसेनश्च पाण्डवः ।
नकुलः सहदेवश्च रणे चक्रुः पराक्रमम् ॥ ६.१०१.६ ॥
Und wie Arjuna, Bhīmasena und die Pāṇḍavas Nakula und Sahadeva ihre Tapferkeit im Kampf zeigten—
6.101.7
तथैव तावकाः सर्वे भीष्मद्रोणपुरःसराः ।
अद्भुतानि विचिन्राणि चक्रुः कर्माण्यभीतवत् ॥ ६.१०१.७ ॥
Ebenso vollbrachten alle Deinen, angeführt von Bhīṣma und Droṇa, wunderbare und mannigfaltige Taten, als wären sie furchtlos.
6.101.8
अलम्बुसस्तु समरे अभिमन्युं महारथम् ।
विनद्य सुमहानादं तर्जयित्वा मुहुर्मुहुः ॥ ६.१०१.८ ॥
Doch Alambusa stieß in der Schlacht ein gewaltiges Gebrüll aus und bedrohte den großen Wagenkämpfer Abhimanyu immer wieder.
6.101.9
अभिदुद्राव वेगेन तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ।
अभिमन्युश्च वेगेन सिंहवद्विनदन्मुहुः ॥ ६.१०१.९ ॥
Er stürzte schnell auf ihn zu und rief: »Halt, halt!« Und auch Abhimanyu rückte schnell vor, brüllend immer wieder wie ein Löwe.
6.101.10
आर्श्यशृङ्गिं महेष्वासि पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
ततः समीपतुः सङ्ख्ये त्वरितौ नरराक्षसौ ॥ ६.१०१.१० ॥
Da näherten sich die beiden, der Mensch und der Rākṣasa, eilends im Kampf dem großen Bogenschützen Ārśyaśṛṅgi, dem ärgsten Feind des Vaters (Abhimanyus).
6.101.11
रथाभ्यां रथिनौ श्रेष्ठौ यथा वै देवदानवौ ।
मायावा राक्षसश्रेष्ठो दिव्यास्त्रश्चैव फाल्गुनिः ॥ ६.१०१.११ ॥
Die beiden besten Wagenkämpfer auf ihren Wagen waren wie ein Gott und ein Dämon. Und der beste der mit Māyā vertrauten Rākṣasas, der Sohn Phālgunīs (Arjunas), im Besitz göttlicher Waffen, war auch dort.
6.101.12
ततः कर्ष्णिर्महाराज निशितैः सायकैस्त्रिभिः ।
आर्श्यशृङ्गिं रणे विद्ध्वा पुनर्विव्याव पञ्चभिः ॥ ६.१०१.१२ ॥
Dann, o großer König, hatte der Nachkomme von Kṛṣṇas Geschlecht Ārśyaśṛṅgi im Kampf mit drei scharfen Pfeilen durchbohrt und schlug ihn wieder mit fünfen.
6.101.13
अलम्बुरोऽपि संक्रुद्धः कार्ष्णि नवभिराशुगैः ।
हृदि विव्याध वेगेन तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ६.१०१.१३ ॥
Auch Alambuṣa, zornentbrannt, durchbohrte Kārṣṇi mit neun schnellen Pfeilen heftig in die Brust, wie Stachelstöcke einen großen Elefanten.
6.101.14
ततः शरसहस्रेण क्षिप्रकारी निशाचरः ।
अर्जुनास सुतं सङ्ख्ये पीडयामास भारत ॥ ६.१०१.१४ ॥
Dann bedrängte der schnell handelnde Nachtwandler im Kampf den Sohn Arjunas mit tausend Pfeilen, o Bhārata.
6.101.15
अभिमन्युस्ततः क्रुद्धो नवभिर्नतपर्वभिः ।
बिभेद निशिसैर्बाणै राक्षसेन्द्रं महोरसि ॥ ६.१०१.१५ ॥
Da durchbohrte Abhimanyu, zornentbrannt, den Herrn der Rākṣasas in seine breite Brust mit neun scharfen Pfeilen mit gebogenen Gelenken.
6.101.16
ते तस्य विविशुस्तूर्णं कायं निर्भिद्य मर्मसु ।
स तैर्विभिन्नसर्वाङ्गः शुशुभे राक्षसोत्तमः ॥ ६.१०१.१६ ॥
Jene Pfeile durchbohrten schnell seinen Körper und drangen in seine Lebenspunkte ein; mit allen Gliedern durchbohrt, strahlte dieser beste der Rākṣasas.
6.101.17
पुष्पितैः किंशुकै राजन्संस्तीर्ण इव पर्वतः ।
स संदधानश्च शरान्हेमपुङ्खान्महाबलः ॥ ६.१०१.१७ ॥
O König, wie ein Berg, bedeckt mit blühenden Kiṃśuka-Bäumen; und er, der Starke, der goldgefiederte Pfeile anlegte.
6.101.18
विबभौ राक्षसश्रेष्ठः सज्वाल इव पर्वतः ।
ततः क्रुद्धो महाराज आर्श्यशृङ्गिरमर्षणः ॥ ६.१०१.१८ ॥
Der beste der Rākṣasas leuchtete wie ein brennender Berg. Dann, großer König, Ārśyaśṛṅgi, zornentbrannt und unduldsam,
6.101.19
महेन्द्रप्रतिमं कार्ष्णि छादयामास पत्रिभिः ।
तेन ते विशिखा मुक्ता यमदण्डोपमाः शिताः ॥ ६.१०१.१९ ॥
Der Sohn Kṛṣṇas, Indra gleich, bedeckte ihn mit Pfeilen. Die scharfen Pfeile, die er abschoss, waren wie der Stab Yamas.
6.101.20
अभिमन्युं विनिर्भिद्य प्राविशन्त धरातलम् ।
तथैवार्जुनिना मुक्ताः शराः कनकभूषणाः ॥ ६.१०१.२० ॥
Nachdem sie Abhimanyu durchbohrt hatten, drangen sie in die Erdoberfläche ein. Ebenso die goldverzierten Pfeile, die Arjuna abschoss.
6.101.21
अलम्बुसं विनिर्भिद्य प्राविशन्त धरातलम् ।
सौभद्रस्तु रणे रक्षः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.१०१.२१ ॥
Nachdem sie Alambusa durchbohrt hatten, drangen sie in die Erdoberfläche ein. Saubhadra aber traf im Kampf den Dämon mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken.
6.101.22
चक्रे विमुखमासाद्य बलं शक्र इवाहवे ।
विमुखं च रणे रक्षो वध्यमानं रणेऽरिणा ॥ ६.१०१.२२ ॥
Wie Indra in der Schlacht ein Heer erreicht und es zurückwirft, so trieb er das Dämonenheer in die Flucht. Und jener Dämon, im Kampf abgewandt, im Gefecht vom Feind geschlagen,
6.101.23
प्रादुश्चक्रे महामायां तामसीमरिघातिनीम् ।
ततस्ते तमसा सर्वे वृताश्चासन्महीपते ॥ ६.१०१.२३ ॥
Er erzeugte die große Täuschung der Finsternis, die Feinde erschlägt. Da, o König, wurden sie alle von Finsternis umhüllt.
6.101.24
नाभिमन्युमपश्यन्त नैव स्वान्न परान्रणे ।
अभिमन्युश्च तदृष्ट्वा घोररूपं महत्तमः ॥ ६.१०१.२४ ॥
Im Kampf sahen sie weder Abhimanyu noch die Ihren noch die Feinde. Und auch Abhimanyu, als er jene schreckliche Gestalt der großen Finsternis sah,
6.101.25
प्रादुश्चक्रेऽस्त्रमत्सुग्रं भास्करं कुरुनन्दनः ।
ततः प्रकाशमभवज्जगत्सर्वं महीपते ॥ ६.१०१.२५ ॥
Die Wonne der Kurus entfaltete die furchtbarste Sonnenwaffe; da, o Herr der Erde, wurde die ganze Welt von Licht erfüllt.
6.101.26
तां चाभिजघ्निवान्मायां राक्षसस्य दुरात्मनः ।
संक्रुद्धश्च महावीर्यो राक्षसेन्द्रं नरोत्तमः ॥ ६.१०१.२६ ॥
Er zerstörte jenes Trugbild des bösgesinnten Rākṣasa, und der größte der Männer, zornentbrannt, griff den Herrn der Rākṣasas an.
6.101.27
छादयामास समरे शरैः सन्नतपर्वभिः ।
बह्वीस्तथाऽन्या मायाश्च प्रयुक्तास्तेन रक्षसा ॥ ६.१०१.२७ ॥
Im Kampf deckte er es mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken zu, ebenso die vielen anderen Trugbilder, die jener Rākṣasa einsetzte.
6.101.28
सर्वास्त्रविदमेयात्मा वारयामास फाल्गुनिः ।
हतमायं ततो रक्षो वध्यमानं च सायकैः ॥ ६.१०१.२८ ॥
Phālguni, Kenner aller Waffen und von unermesslicher Seele, wehrte es ab; dann wurden die Trugbilder vernichtet, und der Rākṣasa, von Pfeilen getroffen,
6.101.29
रथं तत्रैव संत्यज्य प्राद्रवन्महतो भयात् ।
तस्मिन्विनिर्जिते तूर्णं कूटयोधिनि राक्षसे ॥ ६.१०१.२९ ॥
Seinen Wagen dort zurücklassend, floh er in großer Furcht; als jener betrügerische kämpfende Rākṣasa rasch besiegt war,
6.101.30
आर्जुनिः समरे सैन्यं तावकं संममर्द ह ।
मदान्धो वन्यनागेन्द्रः सपद्मां पद्मिनीमिव ॥ ६.१०१.३० ॥
Im Kampf zerschmetterte der Sohn Arjunas dein Heer, wie ein vom Brunstrausch geblendeter wilder Elefantenfürst einen Lotosteich zertrampelt.
6.101.31
ततः शान्तनवो भीष्मः सैन्यं दृष्ट्वाऽभिविद्रुतम् ।
महता शरवर्षेण सौभद्रं पर्यवारयत् ॥ ६.१०१.३१ ॥
Da umzingelte Bhīṣma, Sohn Śantanus, der die Armee in alle Richtungen fliehen sah, den Sohn Subhadrās mit einem gewaltigen Pfeilregen.
6.101.32
कोष्ठीकृत्य च तं वीरं धार्तराष्ट्रा महारथः ।
एवं सुबहवो युद्धे ततक्षुः सायकैर्दृढम् ॥ ६.१०१.३२ ॥
Den Helden wie in einen Käfig einschließend, schlugen die großen Wagenkämpfer, die Söhne Dhṛtarāṣṭras, ihn im Kampf mit vielen Pfeilen heftig.
6.101.33
स तेषां रथिनां वीरः पितुस्तुल्यपराक्रमः ।
सदृशो वासुदेवस्य विक्रमेण बलेन च ॥ ६.१०१.३३ ॥
Dieser Held, seinem Vater an Tapferkeit gleich, war unter diesen Wagenkämpfern Vāsudeva gleich an Heldenmut und Kraft.
6.101.34
उभयोः सदृशं कर्म स पितुर्मातुलस्य च ।
रणे बहुविधं चक्रे सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ६.१०१.३४ ॥
Im Kampf vollbrachte er auf vielerlei Weise Taten, die sowohl seines Vaters als auch seines Mutterbruders würdig waren; er war der beste aller Waffenträger.
6.101.35
ततो धनञ्जयो वीरो विनिघ्नंस्तव सैनिकान् ।
आससाद रणे भीष्मं पुत्रप्रेप्सुरमर्षणः ॥ ६.१०१.३५ ॥
Da näherte sich der Held Dhanañjaya, eure Krieger erschlagend, zornig und begierig, seinen Sohn zu beschützen, im Kampf Bhīṣma.
6.101.36
तथैव समरे राजन्पिता देवव्रतस्तव ।
आससाद रणे पार्थं स्वर्भानुरिव भास्करम् ॥ ६.१०१.३६ ॥
Ebenso, o König, näherte sich euer Vater Devavrata im Kampf dem Pārtha, wie Svarbhānu sich der Sonne nähert.
6.101.37
ततः सरथनागाश्वाः पुत्रास्तव जनेश्वर ।
परिवव्रू रणे भीष्मं जुगुपुश्च समन्ततः ॥ ६.१०१.३७ ॥
Da umringten, o Herr der Menschen, deine Söhne mit Wagen, Elefanten und Pferden Bhīṣma im Kampf und schützten ihn von allen Seiten.
6.101.38
तथैव पाण्डवा राजन्परिवार्य धनञ्जयम् ।
रणाय महते युक्ता दंशिता भरतर्षभ ॥ ६.१०१.३८ ॥
Ebenso, o König, umringten die Pāṇḍavas, gepanzert und bereit zur großen Schlacht, Dhanañjaya, o Stier der Bharatas.
6.101.39
शारद्वतस्ततो राजन्भीष्मस्य प्रमुखे स्थितम् ।
अर्जुनं पञ्चविंशत्या सायकानां समाचिनोत् ॥ ६.१०१.३९ ॥
Dann, o König, bedeckte Śāradvata (Kṛpa) Arjuna, der vor Bhīṣma stand, vollständig mit fünfundzwanzig Pfeilen.
6.101.40
प्रत्युद्गम्याथ विव्याध सात्यकिस्तं शितैः शरैः ।
पाण्डवप्रियकामार्थं शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ६.१०१.४० ॥
Da trat Sātyaki vor und durchbohrte ihn mit scharfen Pfeilen, das Wohl der Pāṇḍavas begehrend, wie ein Tiger einen Elefanten angreift.
6.101.41
गौतमोऽपि त्वरायुक्तो माधवं नवभिः शरैः ।
हृदि विव्याध संक्रुद्धः कङ्कपत्रपरिच्छदैः ॥ ६.१०१.४१ ॥
Auch Gautama (Kṛpa), eilig und sehr erzürnt, durchbohrte Mādhava (Sātyaki) mit neun Pfeilen mit Reiherfedern an der Brust.
6.101.42
शैनेयोऽपि ततः क्रुद्धश्चापमानम्य वेगवान् ।
गौतमान्तकरं तूर्णं समाधत्त शिलीमुखम् ॥ ६.१०१.४२ ॥
Dann auch Śaineya (Sātyaki), erzürnt und schnell, bog seinen Bogen und legte rasch einen Pfeil auf, der Gautama den Tod bringen sollte.
6.101.43
तमापतन्तं वेगेन शक्राशनिसमद्युतिम् ।
द्विधा चिच्छेद संक्रुद्धो द्रौणिः परमकोपनः ॥ ६.१०१.४३ ॥
Droṇas Sohn, zornentbrannt und von großer Wut erfüllt, zerschnitt den schnell auf ihn zustürzenden Pfeil, der dem Donnerkeil Indras an Glanz gleichkam, in zwei Teile.
6.101.44
समुत्सृज्याथ शैनेयो गौतमं रथिनां वरः ।
अभ्यद्रवद्रणे द्रौणिं राहुः खे शशिनं यथा ॥ ६.१०१.४४ ॥
Da stürzte sich Śaineya, der beste der Wagenkämpfer, Gautama verlassend, im Kampf auf Droṇas Sohn, wie Rāhu am Himmel auf den Mond herabstößt.
6.101.45
तस्य द्रोणसुतश्चापं द्विधा चिच्छेद भारत ।
अथैनं छिन्नधन्वानं ताडयामास सायकैः ॥ ६.१०१.४५ ॥
O Bhārata, Droṇas Sohn zerschnitt seinen Bogen in zwei Teile; dann traf er den Bogenlosen mit Pfeilen.
6.101.46
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय शत्रुघ्नं भारसाधनम् ।
द्रौणिं षष्ट्या महाराज बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ६.१०१.४६ ॥
Er nahm einen anderen Bogen, der Feinde zu erschlagen und die Last zu tragen vermag, und, o großer König, traf Droṇas Sohn mit sechzig Pfeilen an den Armen und an der Brust.
6.101.47
स विद्धो व्यथितश्चैव मुहूर्तं कश्मलायुतः ।
निषसाद रथोपस्थे ध्वजयष्टिं समाश्रितः ॥ ६.१०१.४७ ॥
Durchbohrt und bekümmert versank er einen Augenblick in Ohnmacht, setzte sich auf den Wagenboden und hielt sich an der Fahnenstange fest.
6.101.48
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
वार्ष्णेयं समरे क्रुद्धो नाराचेन समार्पयत् ॥ ६.१०१.४८ ॥
Dann, wieder zu Bewusstsein gekommen, traf der mächtige Sohn Droṇas den Vṛṣṇi (Sātyaki) im Kampf, zornentbrannt, mit einem eisernen Pfeil.
6.101.49
शैनेयं स तु निर्भिद्य प्राविशद्धरणीतलम् ।
वसन्तकाले बलवान्बिलं सर्पशिशुर्यथा ॥ ६.१०१.४९ ॥
Nachdem er Śaineya durchbohrt hatte, drang er in den Boden der Erde ein, wie eine kräftige junge Schlange im Frühling in ihr Loch schlüpft.
6.101.50
अथापरेण भल्लेन माधवस्य ध्वजोत्तमम् ।
चिच्छेद समरे द्रौणिः सिंहनादं मुमोच ह ॥ ६.१०१.५० ॥
Dann zerschnitt der Sohn Droṇas mit einem weiteren Bhalla im Kampf das vortreffliche Banner Mādhavas und stieß ein Löwengebrüll aus.
6.101.51
पुनश्चैनं शरैर्घोरैश्छादयामास भारत ।
निदाघान्ते महाराज यथा मेघो दिवाकरम् ॥ ६.१०१.५१ ॥
Abermals, o Bhārata, bedeckte er ihn mit schrecklichen Pfeilen, wie eine Wolke die Sonne am Ende der Sommerhitze bedeckt, o großer König.
6.101.52
सात्यकोऽपि महाराज शरजालं निहत्य तत् ।
द्रौणिमभ्याकिरत्तूर्णं शरजालैरनेकधा ॥ ६.१०१.५२ ॥
O großer König, auch Sātyaki vernichtete jenes Pfeilgeflecht und überschüttete rasch den Sohn Droṇas auf vielfache Weise mit Pfeilgeflechten.
6.101.53
तापयामास च द्रौणिं शैनेयः परवारहा ।
विमुक्तो मेघजालेन यथैव तपनस्तथा ॥ ६.१०१.५३ ॥
Und Śaineya, der Vernichter feindlicher Krieger, quälte den Sohn Droṇas, wie die Sonne, befreit vom Netz der Wolken, brennt.
6.101.54
शराणां च सहस्रेण पुनरेव समुद्यतः ।
सात्यकिश्छादयामास ननाद च महाबलः ॥ ६.१०१.५४ ॥
Mit tausend Pfeilen wieder aufgerichtet, bedeckte ihn der mächtige Sātyaki und brüllte.
6.101.55
दृष्ट्वा पुत्रं च तं ग्रस्तं राहुणेव निशाकरम् ।
अभ्यद्रवत शैनेयं भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ ६.१०१.५५ ॥
Als er seinen Sohn wie der Mond von Rāhu ergriffen sah, stürzte sich der mächtige Bhāradvāja (Droṇa) auf Śaineya (Sātyaki).
6.101.56
विव्याध च सुतीक्ष्णेन पृषत्केन महामृधे ।
परीप्सन्खसुतं राजन्वार्ष्णेयेनाभिपीडितम् ॥ ६.१०१.५६ ॥
O König, der seinen Sohn schützen wollte, der im großen Kampf vom Vṛṣṇi (Sātyaki) hart bedrängt wurde, traf ihn mit einem sehr scharfen Pfeil.
6.101.57
सात्यकिस्तु रणे हित्वा गुरुपुत्रं महारथम् ।
द्रोणं विव्याध विंशत्या सर्वपारशवैः शरैः ॥ ६.१०१.५७ ॥
Sātyaki aber ließ im Kampf den großen Krieger, den Sohn des Lehrers, beiseite und traf Droṇa mit zwanzig Pfeilen, die von allen Seiten treffen.
6.101.58
तदन्तरममेयात्मा कौन्तेयः शत्रुतापनः ।
अभ्यद्रवद्रणे क्रुद्धो द्रोणं प्रति महारथः ॥ ६.१०१.५८ ॥
Inzwischen stürzte sich Kaunteya (Arjuna), von unermesslicher Seele, Qual der Feinde, zornig als großer Krieger im Kampf auf Droṇa.
6.101.59
ततो द्रोणश्च पार्थश्च समेयातां महामृधे ।
यथा बुधश्च शुक्रश्च महाराज नभस्तले ॥ ६.१०१.५९ ॥
Da trafen, o großer König, Droṇa und Pārtha im großen Kampf aufeinander, wie Merkur und Venus am Himmel zusammentreffen.