ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 6.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.101.1
आर्जुनं समरे शूरं विनिघ्नन्तं महारथान् ।
अलम्बुसः कथं युद्धे प्रत्ययुध्यत सञ्जय ॥ ६.१०१.१ ॥
ಸಂಜಯ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಥರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶೂರ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಅಲಂಬುಸ ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸಿದನು?
6.101.2
आर्श्यशृङ्गिं कथं चैव सौभद्रः परवीरहा ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन यथावृत्तं स्म संयुगे ॥ ६.१०१.२ ॥
ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಸೌಭದ್ರನು ಆರ್ಶ್ಯಶೃಂಗಿಯೊಡನೆ ಹೇಗೆ ಹೋರಾಡಿದನು? ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಡೆದಂತೆ ನನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳು.
6.101.3
धनंजयश्च किं चक्रे मम सैन्येषु संयुगे ।
भीमो वा रथिनां श्रेष्ठो राक्षसो वा घटोत्कचः ॥ ६.१०१.३ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ ಧನಂಜಯ ಏನು ಮಾಡಿದನು? ಅಥವಾ ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭೀಮ, ರಾಕ್ಷಸ ಘಟೋತ್ಕಚ ಏನು ಮಾಡಿದರು?
6.101.4
नकुलः सहदेवो वा सात्यकिर्वा महारथः ।
एतदाचक्ष्व मे सत्यं कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ६.१०१.४ ॥
ಅಥವಾ ನಕುಲ, ಸಹದೇವ, ಮಹಾರಥ ಸಾತ್ಯಕಿ ಏನು ಮಾಡಿದರು? ಸಂಜಯ, ನೀನು ಕುಶಲನು; ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳು.
6.101.5
हन्ते तेऽहं प्रवक्ष्यामि संग्रामं रोमहर्षणम् ।
यथाऽभूद्राक्षसेन्द्रस्य सौभद्रस्य च मारिष ॥ ६.१०१.५ ॥
ಅಯ್ಯಾ, ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನಿಗೂ ಸೌಭದ್ರನಿಗೂ ನಡೆದ ರೋಮಾಂಚಕಾರಿ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
6.101.6
अर्जुनश्च यथा सङ्ख्ये भीमसेनश्च पाण्डवः ।
नकुलः सहदेवश्च रणे चक्रुः पराक्रमम् ॥ ६.१०१.६ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ, ಭೀಮಸೇನ, ಪಾಂಡವ ನಕುಲ, ಸಹದೇವ ತೋರಿದ ಪರಾಕ್ರಮವು ಹೀಗಿತ್ತು—
6.101.7
तथैव तावकाः सर्वे भीष्मद्रोणपुरःसराः ।
अद्भुतानि विचिन्राणि चक्रुः कर्माण्यभीतवत् ॥ ६.१०१.७ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಯ ಎಲ್ಲರೂ, ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣರನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ನಿರ್ಭಯರಂತೆ ಅದ್ಭುತವೂ ವಿಚಿತ್ರವೂ ಆದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
6.101.8
अलम्बुसस्तु समरे अभिमन्युं महारथम् ।
विनद्य सुमहानादं तर्जयित्वा मुहुर्मुहुः ॥ ६.१०१.८ ॥
ಆದರೆ ಅಲಂಬುಸನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಥ ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಬೆದರಿಸುತ್ತಾ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದನು.
6.101.9
अभिदुद्राव वेगेन तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ।
अभिमन्युश्च वेगेन सिंहवद्विनदन्मुहुः ॥ ६.१०१.९ ॥
ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ನುಗ್ಗಿ "ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು!" ಎಂದನು. ಅಭಿಮನ್ಯುವೂ ವೇಗವಾಗಿ ಸಿಂಹದಂತೆ ಪದೇ ಪದೇ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಬಂದನು.
6.101.10
आर्श्यशृङ्गिं महेष्वासि पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
ततः समीपतुः सङ्ख्ये त्वरितौ नरराक्षसौ ॥ ६.१०१.१० ॥
ಆನಂತರ ತಂದೆಯ (ಅರ್ಜುನನ) ಅತ್ಯಂತ ವೈರಿಯಾದ ಮಹಾ ಧನುರ್ಧರ ಆರ್ಶ್ಯಶೃಂಗಿಯನ್ನು, ನರನೂ ರಾಕ್ಷಸನೂ ಆದ ಇಬ್ಬರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಿದರು.
6.101.11
रथाभ्यां रथिनौ श्रेष्ठौ यथा वै देवदानवौ ।
मायावा राक्षसश्रेष्ठो दिव्यास्त्रश्चैव फाल्गुनिः ॥ ६.१०१.११ ॥
ತಮ್ಮ ರಥಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕರು ದೇವ ಮತ್ತು ದಾನವರಂತಿದ್ದರು. ಮಾಯಾವಿ ರಾಕ್ಷಸರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಧಾರಿಯೂ ಆದ ಫಾಲ್ಗುನಿಯ ಮಗನು ಅಲ್ಲಿದ್ದನು.
6.101.12
ततः कर्ष्णिर्महाराज निशितैः सायकैस्त्रिभिः ।
आर्श्यशृङ्गिं रणे विद्ध्वा पुनर्विव्याव पञ्चभिः ॥ ६.१०१.१२ ॥
ಆಗ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಕೃಷ್ಣನ ವಂಶದವನಾದ (ಅಭಿಮನ್ಯು) ಹರಿತವಾದ ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆರ್ಶ್ಯಶೃಂಗಿಯನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇರಿದು, ಪುನಃ ಐದರಿಂದ ಪ್ರಹರಿಸಿದನು.
6.101.13
अलम्बुरोऽपि संक्रुद्धः कार्ष्णि नवभिराशुगैः ।
हृदि विव्याध वेगेन तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ६.१०१.१३ ॥
ಅಲಂಬುಷನೂ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ ಕಾರ್ಷ್ಣಿಯನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಭಸದಿಂದ ಎದೆಗೆ ಚುಚ್ಚಿದನು, ಅಂಕುಶಗಳು ಮಹಾಗಜವನ್ನು ಚುಚ್ಚುವಂತೆ.
6.101.14
ततः शरसहस्रेण क्षिप्रकारी निशाचरः ।
अर्जुनास सुतं सङ्ख्ये पीडयामास भारत ॥ ६.१०१.१४ ॥
ಆಗ ಕ್ಷಿಪ್ರಕಾರಿಯಾದ ಆ ನಿಶಾಚರನು ಸಾವಿರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನ ಮಗನನ್ನು ಪೀಡಿಸಿದನು, ಓ ಭಾರತ.
6.101.15
अभिमन्युस्ततः क्रुद्धो नवभिर्नतपर्वभिः ।
बिभेद निशिसैर्बाणै राक्षसेन्द्रं महोरसि ॥ ६.१०१.१५ ॥
ಆಗ ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ಅಭಿಮನ್ಯು ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಒಂಬತ್ತು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನ ವಿಶಾಲ ಎದೆಗೆ ಚುಚ್ಚಿದನು.
6.101.16
ते तस्य विविशुस्तूर्णं कायं निर्भिद्य मर्मसु ।
स तैर्विभिन्नसर्वाङ्गः शुशुभे राक्षसोत्तमः ॥ ६.१०१.१६ ॥
ಆ ಬಾಣಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಸೇರಿದವು; ಅವುಗಳಿಂದ ಸರ್ವಾಂಗ ಗಾಯಗೊಂಡ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಕ್ಷಸನು ಶೋಭಿಸಿದನು.
6.101.17
पुष्पितैः किंशुकै राजन्संस्तीर्ण इव पर्वतः ।
स संदधानश्च शरान्हेमपुङ्खान्महाबलः ॥ ६.१०१.१७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಹೂ ಬಿಟ್ಟ ಕಿಂಶುಕ ಮರಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಪರ್ವತದಂತೆ; ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಯ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹೂಡುತ್ತಾ.
6.101.18
विबभौ राक्षसश्रेष्ठः सज्वाल इव पर्वतः ।
ततः क्रुद्धो महाराज आर्श्यशृङ्गिरमर्षणः ॥ ६.१०१.१८ ॥
ರಾಕ್ಷಸಶ್ರೇಷ್ಠನು ಉರಿಯುವ ಪರ್ವತದಂತೆ ಹೊಳೆದನು. ಆಗ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಕ್ರುದ್ಧನಾದ, ಸಹನೆಯಿಲ್ಲದ ಆರ್ಶ್ಯಶೃಂಗಿ—
6.101.19
महेन्द्रप्रतिमं कार्ष्णि छादयामास पत्रिभिः ।
तेन ते विशिखा मुक्ता यमदण्डोपमाः शिताः ॥ ६.१०१.१९ ॥
ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಕಾರ್ಷ್ಣಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು. ಅವನು ಬಿಟ್ಟ ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳು ಯಮದಂಡದಂತಿದ್ದವು.
6.101.20
अभिमन्युं विनिर्भिद्य प्राविशन्त धरातलम् ।
तथैवार्जुनिना मुक्ताः शराः कनकभूषणाः ॥ ६.१०१.२० ॥
ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ ಅವು ಭೂತಲವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು. ಅದೇ ರೀತಿ ಅರ್ಜುನನು ಬಿಟ್ಟ ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರದ ಬಾಣಗಳೂ.
6.101.21
अलम्बुसं विनिर्भिद्य प्राविशन्त धरातलम् ।
सौभद्रस्तु रणे रक्षः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.१०१.२१ ॥
ಅಲಂಬುಷನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ ಅವು ಭೂತಲವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು. ಸೌಭದ್ರನು ರಣದಲ್ಲಿ ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ.
6.101.22
चक्रे विमुखमासाद्य बलं शक्र इवाहवे ।
विमुखं च रणे रक्षो वध्यमानं रणेऽरिणा ॥ ६.१०१.२२ ॥
ಇಂದ್ರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗಿಸುವಂತೆ ಅವನು ರಾಕ್ಷಸ ಸೇನೆಯನ್ನು ವಿಮುಖಗೊಳಿಸಿದನು. ರಣದಲ್ಲಿ ವಿಮುಖನಾದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಶತ್ರುವಿನಿಂದ ರಣದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾ.
6.101.23
प्रादुश्चक्रे महामायां तामसीमरिघातिनीम् ।
ततस्ते तमसा सर्वे वृताश्चासन्महीपते ॥ ६.१०१.२३ ॥
ಅವನು ಶತ್ರುಘಾತಕ ಮಹಾಮಾಯೆಯನ್ನು, ತಾಮಸೀ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. ಆಗ, ಓ ರಾಜನೇ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವೃತರಾದರು.
6.101.24
नाभिमन्युमपश्यन्त नैव स्वान्न परान्रणे ।
अभिमन्युश्च तदृष्ट्वा घोररूपं महत्तमः ॥ ६.१०१.२४ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ತಮ್ಮವರನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಅಭಿಮನ್ಯುವೂ ಆ ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ಮಹಾ ಕತ್ತಲನ್ನು ನೋಡಿ.
6.101.25
प्रादुश्चक्रेऽस्त्रमत्सुग्रं भास्करं कुरुनन्दनः ।
ततः प्रकाशमभवज्जगत्सर्वं महीपते ॥ ६.१०१.२५ ॥
ಕುರುವಂಶದ ಆನಂದನು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾದ ಭಾಸ್ಕರಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. ಆಗ, ಓ ರಾಜನೇ, ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಬೆಳಕಿನಿಂದ ತುಂಬಿತು.
6.101.26
तां चाभिजघ्निवान्मायां राक्षसस्य दुरात्मनः ।
संक्रुद्धश्च महावीर्यो राक्षसेन्द्रं नरोत्तमः ॥ ६.१०१.२६ ॥
ಆ ದುರಾತ್ಮ ರಾಕ್ಷಸನ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಅವನು ನಾಶಮಾಡಿದನು. ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ನರೋತ್ತಮನು ಕೋಪದಿಂದ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದನು.
6.101.27
छादयामास समरे शरैः सन्नतपर्वभिः ।
बह्वीस्तथाऽन्या मायाश्च प्रयुक्तास्तेन रक्षसा ॥ ६.१०१.२७ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳುಳ್ಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು. ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಅನೇಕ ಇತರ ಮಾಯೆಗಳನ್ನೂ.
6.101.28
सर्वास्त्रविदमेयात्मा वारयामास फाल्गुनिः ।
हतमायं ततो रक्षो वध्यमानं च सायकैः ॥ ६.१०१.२८ ॥
ಸರ್ವಾಸ್ತ್ರ ಪಾರಂಗತನೂ ಅಪರಿಮಿತಾತ್ಮನೂ ಆದ ಫಾಲ್ಗುನಿ ಅದನ್ನು ತಡೆದನು. ಆಗ ಮಾಯೆಗಳು ನಾಶವಾದವು; ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು.
6.101.29
रथं तत्रैव संत्यज्य प्राद्रवन्महतो भयात् ।
तस्मिन्विनिर्जिते तूर्णं कूटयोधिनि राक्षसे ॥ ६.१०१.२९ ॥
ಅಲ್ಲಿಯೇ ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವನು ಮಹಾ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿದನು. ಆ ಕಪಟ ಯೋಧ ರಾಕ್ಷಸನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಸೋತಾಗ.
6.101.30
आर्जुनिः समरे सैन्यं तावकं संममर्द ह ।
मदान्धो वन्यनागेन्द्रः सपद्मां पद्मिनीमिव ॥ ६.१०१.३० ॥
ಆರ್ಜುನಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹೊಸಕಿಹಾಕಿದನು; ಮದದಿಂದ ಕುರುಡಾದ ಕಾಡಾನೆಗಳ ಒಡೆಯನು ಕಮಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕೊಳವನ್ನು ತುಳಿದಂತೆ.
6.101.31
ततः शान्तनवो भीष्मः सैन्यं दृष्ट्वाऽभिविद्रुतम् ।
महता शरवर्षेण सौभद्रं पर्यवारयत् ॥ ६.१०१.३१ ॥
ಆಗ ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮನು ತನ್ನ ಸೇನೆ ಓಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಮಹಾ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ಸೌಭದ್ರನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದನು.
6.101.32
कोष्ठीकृत्य च तं वीरं धार्तराष्ट्रा महारथः ।
एवं सुबहवो युद्धे ततक्षुः सायकैर्दृढम् ॥ ६.१०१.३२ ॥
ಆ ವೀರನನ್ನು ಪಂಜರದಂತೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳಾದ ಮಹಾರಥರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದರು.
6.101.33
स तेषां रथिनां वीरः पितुस्तुल्यपराक्रमः ।
सदृशो वासुदेवस्य विक्रमेण बलेन च ॥ ६.१०१.३३ ॥
ಆ ವೀರನು ಆ ರಥಿಕರ ನಡುವೆ ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳವನು, ವಾಸುದೇವನ ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಬಲಕ್ಕೆ ಸಮನಾದವನು.
6.101.34
उभयोः सदृशं कर्म स पितुर्मातुलस्य च ।
रणे बहुविधं चक्रे सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ६.१०१.३४ ॥
ತನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಮಾವ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದನು; ಅವನು ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿದ್ದನು.
6.101.35
ततो धनञ्जयो वीरो विनिघ्नंस्तव सैनिकान् ।
आससाद रणे भीष्मं पुत्रप्रेप्सुरमर्षणः ॥ ६.१०१.३५ ॥
ಆಗ ವೀರ ಧನಂಜಯನು ನಿಮ್ಮ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾ, ಮಗನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು.
6.101.36
तथैव समरे राजन्पिता देवव्रतस्तव ।
आससाद रणे पार्थं स्वर्भानुरिव भास्करम् ॥ ६.१०१.३६ ॥
ಹಾಗೆಯೇ, ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ದೇವವ್ರತ ಭೀಷ್ಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು, ಸ್ವರ್ಭಾನು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಂತೆ.
6.101.37
ततः सरथनागाश्वाः पुत्रास्तव जनेश्वर ।
परिवव्रू रणे भीष्मं जुगुपुश्च समन्ततः ॥ ६.१०१.३७ ॥
ಓ ಜನೇಶ್ವರ, ಆಗ ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳ ಸಹಿತ ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮರನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು.
6.101.38
तथैव पाण्डवा राजन्परिवार्य धनञ्जयम् ।
रणाय महते युक्ता दंशिता भरतर्षभ ॥ ६.१०१.३८ ॥
ಭರತರ್ಷಭ, ರಾಜನೇ, ಹಾಗೆಯೇ ಪಾಂಡವರು ಕವಚಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಮಹಾಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
6.101.39
शारद्वतस्ततो राजन्भीष्मस्य प्रमुखे स्थितम् ।
अर्जुनं पञ्चविंशत्या सायकानां समाचिनोत् ॥ ६.१०१.३९ ॥
ರಾಜನೇ, ಆಗ ಶಾರದ್ವತ (ಕೃಪ) ಭೀಷ್ಮರ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದನು.
6.101.40
प्रत्युद्गम्याथ विव्याध सात्यकिस्तं शितैः शरैः ।
पाण्डवप्रियकामार्थं शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ६.१०१.४० ॥
ಆಗ ಸಾತ್ಯಕಿ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಪಾಂಡವರ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಬಯಸಿ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಇರಿದನು, ಹುಲಿ ಆನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವಂತೆ.
6.101.41
गौतमोऽपि त्वरायुक्तो माधवं नवभिः शरैः ।
हृदि विव्याध संक्रुद्धः कङ्कपत्रपरिच्छदैः ॥ ६.१०१.४१ ॥
ಗೌತಮ (ಕೃಪ) ಕೂಡ ಆತುರದಿಂದ, ಬಹಳ ಕೋಪದಿಂದ, ಮಾಧವನ (ಸಾತ್ಯಕಿಯ) ಎದೆಗೆ ಕಂಕಪಕ್ಷಿಯ ಗರಿಗಳ ಒಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದನು.
6.101.42
शैनेयोऽपि ततः क्रुद्धश्चापमानम्य वेगवान् ।
गौतमान्तकरं तूर्णं समाधत्त शिलीमुखम् ॥ ६.१०१.४२ ॥
ಆಗ ಶೈನೇಯ (ಸಾತ್ಯಕಿ) ಕೂಡ ಕೋಪಗೊಂಡು, ವೇಗದಿಂದ, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಗ್ಗಿಸಿ, ಗೌತಮನನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸುವ ಬಾಣವನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೂಡಿದನು.
6.101.43
तमापतन्तं वेगेन शक्राशनिसमद्युतिम् ।
द्विधा चिच्छेद संक्रुद्धो द्रौणिः परमकोपनः ॥ ६.१०१.४३ ॥
ವೇಗದಿಂದ ತನ್ನತ್ತ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದ, ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ (ಬಾಣವನ್ನು) ಕೋಪಗೊಂಡ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಎರಡು ತುಂಡಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಿಷ್ಠನು.
6.101.44
समुत्सृज्याथ शैनेयो गौतमं रथिनां वरः ।
अभ्यद्रवद्रणे द्रौणिं राहुः खे शशिनं यथा ॥ ६.१०१.४४ ॥
ಆಗ ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶೈನೇಯನು ಗೌತಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ರಾಹು ಚಂದ್ರನತ್ತ ಧಾವಿಸುವಂತೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು.
6.101.45
तस्य द्रोणसुतश्चापं द्विधा चिच्छेद भारत ।
अथैनं छिन्नधन्वानं ताडयामास सायकैः ॥ ६.१०१.४५ ॥
ಓ ಭರತವಂಶಜನೇ! ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎರಡು ತುಂಡಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ನಂತರ ಬಿಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಅವನನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
6.101.46
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय शत्रुघ्नं भारसाधनम् ।
द्रौणिं षष्ट्या महाराज बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ६.१०१.४६ ॥
ಅವನು ಮತ್ತೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು—ಶತ್ರುಘ್ನವಾದ, ಭಾರವನ್ನು ಹೊರಬಲ್ಲ ಬಿಲ್ಲನ್ನು; ಮಹಾರಾಜನೇ! ಅರವತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಭುಜಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಎದೆಗೆ ಹೊಡೆದನು.
6.101.47
स विद्धो व्यथितश्चैव मुहूर्तं कश्मलायुतः ।
निषसाद रथोपस्थे ध्वजयष्टिं समाश्रितः ॥ ६.१०१.४७ ॥
ಅವನು (ದ್ರೋಣಪುತ್ರ) ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ನೋವಿನಿಂದ ಕುಗ್ಗಿ, ಕ್ಷಣಕಾಲ ಮೂರ್ಛೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಧ್ವಜದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದು ರಥದ ತಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು.
6.101.48
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
वार्ष्णेयं समरे क्रुद्धो नाराचेन समार्पयत् ॥ ६.१०१.४८ ॥
ನಂತರ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮರಳಿ ಪಡೆದ ಪರಾಕ್ರಮಿ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು, ಕೋಪಗೊಂಡು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನನ್ನು (ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು) ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
6.101.49
शैनेयं स तु निर्भिद्य प्राविशद्धरणीतलम् ।
वसन्तकाले बलवान्बिलं सर्पशिशुर्यथा ॥ ६.१०१.४९ ॥
ಅವನು ಶೈನೇಯನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ ಭೂತಲದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ವಸಂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠ ಹಾವಿನ ಮರಿ ಬಿಲವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ.
6.101.50
अथापरेण भल्लेन माधवस्य ध्वजोत्तमम् ।
चिच्छेद समरे द्रौणिः सिंहनादं मुमोच ह ॥ ६.१०१.५० ॥
ನಂತರ ಇನ್ನೊಂದು ಭಲ್ಲದಿಂದ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾಧವನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧ್ವಜವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದನು.
6.101.51
पुनश्चैनं शरैर्घोरैश्छादयामास भारत ।
निदाघान्ते महाराज यथा मेघो दिवाकरम् ॥ ६.१०१.५१ ॥
ಭಾರತ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಘೋರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇವನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು; ಮಹಾರಾಜ, ಗ್ರೀಷ್ಮಾಂತದಲ್ಲಿ ಮೇಘ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ.
6.101.52
सात्यकोऽपि महाराज शरजालं निहत्य तत् ।
द्रौणिमभ्याकिरत्तूर्णं शरजालैरनेकधा ॥ ६.१०१.५२ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಸಾತ್ಯಕಿಯೂ ಆ ಬಾಣಜಾಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಣಜಾಲಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
6.101.53
तापयामास च द्रौणिं शैनेयः परवारहा ।
विमुक्तो मेघजालेन यथैव तपनस्तथा ॥ ६.१०१.५३ ॥
ಶತ್ರುಯೋಧರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಶೈನೇಯನು ದ್ರೋಣಪುತ್ರನನ್ನು ಪೀಡಿಸಿದನು; ಮೇಘಜಾಲದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಸೂರ್ಯ ತಾಪಿಸುವಂತೆ.
6.101.54
शराणां च सहस्रेण पुनरेव समुद्यतः ।
सात्यकिश्छादयामास ननाद च महाबलः ॥ ६.१०१.५४ ॥
ಸಾವಿರ ಬಾಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ಮಹಾಬಲ ಸಾತ್ಯಕಿ ಅವನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
6.101.55
दृष्ट्वा पुत्रं च तं ग्रस्तं राहुणेव निशाकरम् ।
अभ्यद्रवत शैनेयं भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ ६.१०१.५५ ॥
ರಾಹುವಿನಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಚಂದ್ರನಂತೆ ತನ್ನ ಮಗನು ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ಭಾರದ್ವಾಜ (ದ್ರೋಣ) ಶೈನೇಯನ (ಸಾತ್ಯಕಿ) ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
6.101.56
विव्याध च सुतीक्ष्णेन पृषत्केन महामृधे ।
परीप्सन्खसुतं राजन्वार्ष्णेयेनाभिपीडितम् ॥ ६.१०१.५६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನಿಂದ (ಸಾತ್ಯಕಿ) ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪೀಡಿತನಾದ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸಿ, ಅತಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನು ಹೊಡೆದನು.
6.101.57
सात्यकिस्तु रणे हित्वा गुरुपुत्रं महारथम् ।
द्रोणं विव्याध विंशत्या सर्वपारशवैः शरैः ॥ ६.१०१.५७ ॥
ಆದರೆ ಸಾತ್ಯಕಿಯು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗುರುಪುತ್ರನಾದ ಆ ಮಹಾರಥನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದ್ರೋಣನನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ಸರ್ವದಿಕ್ಕುಗಾಮಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
6.101.58
तदन्तरममेयात्मा कौन्तेयः शत्रुतापनः ।
अभ्यद्रवद्रणे क्रुद्धो द्रोणं प्रति महारथः ॥ ६.१०१.५८ ॥
ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ ಅಪರಿಮಿತ ಆತ್ಮನಾದ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂತಾಪಗೊಳಿಸುವ ಕೌಂತೇಯ (ಅರ್ಜುನ) ಕುಪಿತನಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಥನಾಗಿ ದ್ರೋಣನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು.
6.101.59
ततो द्रोणश्च पार्थश्च समेयातां महामृधे ।
यथा बुधश्च शुक्रश्च महाराज नभस्तले ॥ ६.१०१.५९ ॥
ಆಗ ಓ ಮಹಾರಾಜ! ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಥ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬುಧ ಮತ್ತು ಶುಕ್ರರು ಕೂಡುವಂತೆ ಪರಸ್ಪರ ಎದುರಾದರು.