మహాభారతం · అధ్యాయం 6.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.101.1
आर्जुनं समरे शूरं विनिघ्नन्तं महारथान् ।
अलम्बुसः कथं युद्धे प्रत्ययुध्यत सञ्जय ॥ ६.१०१.१ ॥
సంజయా, యుద్ధంలో మహారథులను సంహరిస్తున్న శూరుడైన అర్జునుడితో అలంబుసుడు ఎలా పోరాడాడు?
6.101.2
आर्श्यशृङ्गिं कथं चैव सौभद्रः परवीरहा ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन यथावृत्तं स्म संयुगे ॥ ६.१०१.२ ॥
శత్రువీరులను సంహరించే సౌభద్రుడు ఆర్శ్యశృంగితో ఎలా పోరాడాడు? యుద్ధంలో జరిగినదంతా నాకు యథార్థంగా చెప్పు.
6.101.3
धनंजयश्च किं चक्रे मम सैन्येषु संयुगे ।
भीमो वा रथिनां श्रेष्ठो राक्षसो वा घटोत्कचः ॥ ६.१०१.३ ॥
యుద్ధంలో నా సైన్యాలలో ధనంజయుడు ఏమి చేశాడు? లేక రథికులలో శ్రేష్ఠుడైన భీముడు, రాక్షసుడు ఘటోత్కచుడు ఏమి చేశారు?
6.101.4
नकुलः सहदेवो वा सात्यकिर्वा महारथः ।
एतदाचक्ष्व मे सत्यं कुशलो ह्यसि सञ्जय ॥ ६.१०१.४ ॥
లేక నకులుడు, సహదేవుడు, మహారథుడు సాత్యకి ఏమి చేశారు? సంజయా, నీవు నేర్పరివి; ఇదంతా నాకు సత్యంగా చెప్పు.
6.101.5
हन्ते तेऽहं प्रवक्ष्यामि संग्रामं रोमहर्षणम् ।
यथाऽभूद्राक्षसेन्द्रस्य सौभद्रस्य च मारिष ॥ ६.१०१.५ ॥
అయ్యా, రాక్షసరాజుకు, సౌభద్రునికి మధ్య జరిగిన ఆ రోమాంచకరమైన యుద్ధాన్ని నీకు చెబుతాను.
6.101.6
अर्जुनश्च यथा सङ्ख्ये भीमसेनश्च पाण्डवः ।
नकुलः सहदेवश्च रणे चक्रुः पराक्रमम् ॥ ६.१०१.६ ॥
యుద్ధంలో అర్జునుడు, భీమసేనుడు, పాండవుడైన నకులుడు, సహదేవుడు చూపిన పరాక్రమం ఇలా ఉంది—
6.101.7
तथैव तावकाः सर्वे भीष्मद्रोणपुरःसराः ।
अद्भुतानि विचिन्राणि चक्रुः कर्माण्यभीतवत् ॥ ६.१०१.७ ॥
అలాగే మీ వారందరూ, భీష్ముడు, ద్రోణుడు ముందుండగా, భయము లేనివారివలె అద్భుతమైన విచిత్రమైన కార్యాలను చేశారు.
6.101.8
अलम्बुसस्तु समरे अभिमन्युं महारथम् ।
विनद्य सुमहानादं तर्जयित्वा मुहुर्मुहुः ॥ ६.१०१.८ ॥
అయితే అలంబుసుడు యుద్ధంలో మహారథుడైన అభిమన్యుని పదే పదే బెదిరిస్తూ అతి పెద్ద గర్జన చేశాడు.
6.101.9
अभिदुद्राव वेगेन तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ।
अभिमन्युश्च वेगेन सिंहवद्विनदन्मुहुः ॥ ६.१०१.९ ॥
అతడు వేగంగా దూసుకువచ్చి "ఆగు, ఆగు!" అన్నాడు. అభిమన్యుడు కూడా వేగంగా సింహంలా పదే పదే గర్జిస్తూ ముందుకు వచ్చాడు.
6.101.10
आर्श्यशृङ्गिं महेष्वासि पितुरत्यन्तवैरिणम् ।
ततः समीपतुः सङ्ख्ये त्वरितौ नरराक्षसौ ॥ ६.१०१.१० ॥
తరువాత తండ్రికి (అర్జునుడికి) అత్యంత శత్రువైన మహాధనుర్ధారి ఆర్శ్యశృంగిని, నరుడు, రాక్షసుడు అనే ఇద్దరూ యుద్ధంలో త్వరగా సమీపించారు.
6.101.11
रथाभ्यां रथिनौ श्रेष्ठौ यथा वै देवदानवौ ।
मायावा राक्षसश्रेष्ठो दिव्यास्त्रश्चैव फाल्गुनिः ॥ ६.१०१.११ ॥
తమ రథాలపై ఆ ఇద్దరు శ్రేష్ఠ రథికులు దేవదానవుల వలె ఉన్నారు. మాయావులైన రాక్షసులలో శ్రేష్ఠుడు, దివ్యాస్త్రధారి ఫాల్గునీ పుత్రుడు (అభిమన్యుడు) కూడా అక్కడ ఉన్నాడు.
6.101.12
ततः कर्ष्णिर्महाराज निशितैः सायकैस्त्रिभिः ।
आर्श्यशृङ्गिं रणे विद्ध्वा पुनर्विव्याव पञ्चभिः ॥ ६.१०१.१२ ॥
అప్పుడు, ఓ మహారాజా, కృష్ణ వంశీయుడైన (అభిమన్యుడు) పదునైన మూడు బాణాలతో ఆర్శ్యశృంగిని యుద్ధంలో గుచ్చి, మళ్లీ ఐదింటితో కొట్టాడు.
6.101.13
अलम्बुरोऽपि संक्रुद्धः कार्ष्णि नवभिराशुगैः ।
हृदि विव्याध वेगेन तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ६.१०१.१३ ॥
అలంబుషుడు కూడా అత్యంత కోపోద్రిక్తుడై కార్ష్ణిని తొమ్మిది వేగమైన బాణాలతో వేగంగా గుండెలో గుచ్చాడు, అంకుశాలు మహాగజాన్ని పొడిచినట్లు.
6.101.14
ततः शरसहस्रेण क्षिप्रकारी निशाचरः ।
अर्जुनास सुतं सङ्ख्ये पीडयामास भारत ॥ ६.१०१.१४ ॥
అప్పుడు శీఘ్రకారి అయిన ఆ నిశాచరుడు వెయ్యి బాణాలతో యుద్ధంలో అర్జునుని కుమారుడిని బాధించాడు, ఓ భారతా.
6.101.15
अभिमन्युस्ततः क्रुद्धो नवभिर्नतपर्वभिः ।
बिभेद निशिसैर्बाणै राक्षसेन्द्रं महोरसि ॥ ६.१०१.१५ ॥
అప్పుడు కోపోద్రిక్తుడైన అభిమన్యుడు వంగిన కణుపులుగల తొమ్మిది వాడి బాణాలతో రాక్షసేంద్రుని విశాలమైన ఛాతీలో గుచ్చాడు.
6.101.16
ते तस्य विविशुस्तूर्णं कायं निर्भिद्य मर्मसु ।
स तैर्विभिन्नसर्वाङ्गः शुशुभे राक्षसोत्तमः ॥ ६.१०१.१६ ॥
అవి వేగంగా అతని శరీరాన్ని చీల్చి మర్మస్థానాలలో ప్రవేశించాయి; వాటితో సర్వాంగాలూ గుచ్చబడిన ఆ ఉత్తమ రాక్షసుడు ప్రకాశించాడు.
6.101.17
पुष्पितैः किंशुकै राजन्संस्तीर्ण इव पर्वतः ।
स संदधानश्च शरान्हेमपुङ्खान्महाबलः ॥ ६.१०१.१७ ॥
ఓ రాజా, పూసిన కింశుక వృక్షాలతో కప్పబడిన పర్వతంలా; ఆ మహాబలుడు బంగారు రెక్కల బాణాలను సంధిస్తూ.
6.101.18
विबभौ राक्षसश्रेष्ठः सज्वाल इव पर्वतः ।
ततः क्रुद्धो महाराज आर्श्यशृङ्गिरमर्षणः ॥ ६.१०१.१८ ॥
రాక్షసోత్తముడు మండుతున్న పర్వతంలా ప్రకాశించాడు. అప్పుడు, మహారాజా, కోపోద్రిక్తుడు, అసహనుడు ఆర్శ్యశృంగి—
6.101.19
महेन्द्रप्रतिमं कार्ष्णि छादयामास पत्रिभिः ।
तेन ते विशिखा मुक्ता यमदण्डोपमाः शिताः ॥ ६.१०१.१९ ॥
ఇంద్రునితో సమానుడైన కార్ష్ణి బాణాలతో అతనిని కప్పివేశాడు. అతని వదిలిన వాడి బాణాలు యముని దండంలా ఉన్నాయి.
6.101.20
अभिमन्युं विनिर्भिद्य प्राविशन्त धरातलम् ।
तथैवार्जुनिना मुक्ताः शराः कनकभूषणाः ॥ ६.१०१.२० ॥
అభిమన్యుని ఛేదించి అవి భూతలంలో ప్రవేశించాయి. అదే విధంగా అర్జునుడు వదిలిన బంగారు అలంకారాలున్న బాణాలు కూడా.
6.101.21
अलम्बुसं विनिर्भिद्य प्राविशन्त धरातलम् ।
सौभद्रस्तु रणे रक्षः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.१०१.२१ ॥
అలంబుషుని ఛేదించి అవి భూతలంలో ప్రవేశించాయి. సౌభద్రుడు రణంలో ఆ రాక్షసుని వంగిన కీళ్ల బాణాలతో.
6.101.22
चक्रे विमुखमासाद्य बलं शक्र इवाहवे ।
विमुखं च रणे रक्षो वध्यमानं रणेऽरिणा ॥ ६.१०१.२२ ॥
ఇంద్రుడు యుద్ధంలో సేనను చేరి మరల్చినట్లు అతడు రాక్షస సేనను విముఖం చేశాడు. రణంలో విముఖుడైన ఆ రాక్షసుడు శత్రువుచే రణంలో కొట్టబడుతూ.
6.101.23
प्रादुश्चक्रे महामायां तामसीमरिघातिनीम् ।
ततस्ते तमसा सर्वे वृताश्चासन्महीपते ॥ ६.१०१.२३ ॥
అతడు శత్రునాశకమైన మహామాయ, తామసీ మాయను ప్రదర్శించాడు. అప్పుడు, ఓ రాజా, వారందరూ చీకటిచే ఆవరింపబడ్డారు.
6.101.24
नाभिमन्युमपश्यन्त नैव स्वान्न परान्रणे ।
अभिमन्युश्च तदृष्ट्वा घोररूपं महत्तमः ॥ ६.१०१.२४ ॥
రణంలో వారు అభిమన్యుని చూడలేదు, తమవారినీ చూడలేదు, శత్రువులనూ చూడలేదు. అభిమన్యుడు కూడా ఆ భయంకర రూపమైన మహా అంధకారాన్ని చూసి.
6.101.25
प्रादुश्चक्रेऽस्त्रमत्सुग्रं भास्करं कुरुनन्दनः ।
ततः प्रकाशमभवज्जगत्सर्वं महीपते ॥ ६.१०१.२५ ॥
కురువంశానందకుడు అతిభయంకరమైన భాస్కరాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు. అప్పుడు, ఓ రాజా, సమస్త జగత్తు ప్రకాశంతో నిండిపోయింది.
6.101.26
तां चाभिजघ्निवान्मायां राक्षसस्य दुरात्मनः ।
संक्रुद्धश्च महावीर्यो राक्षसेन्द्रं नरोत्तमः ॥ ६.१०१.२६ ॥
ఆ దుర్మార్గుడైన రాక్షసుని మాయను అతడు నాశనం చేశాడు. మహాపరాక్రమశాలి, నరోత్తముడు కోపంతో రాక్షసేంద్రునిపై దాడి చేశాడు.
6.101.27
छादयामास समरे शरैः सन्नतपर्वभिः ।
बह्वीस्तथाऽन्या मायाश्च प्रयुक्तास्तेन रक्षसा ॥ ६.१०१.२७ ॥
యుద్ధంలో వంగిన కణుపులుగల బాణాలతో అతడు దానిని కప్పివేశాడు. ఆ రాక్షసుడు ప్రయోగించిన అనేక ఇతర మాయలను కూడా.
6.101.28
सर्वास्त्रविदमेयात्मा वारयामास फाल्गुनिः ।
हतमायं ततो रक्षो वध्यमानं च सायकैः ॥ ६.१०१.२८ ॥
సర్వాస్త్రవిదుడు, అపరిమితాత్ముడు అయిన ఫాల్గుని దానిని నిరోధించాడు. అప్పుడు మాయలు నశించాయి; బాణాలతో కొట్టబడుతున్న ఆ రాక్షసుడు.
6.101.29
रथं तत्रैव संत्यज्य प्राद्रवन्महतो भयात् ।
तस्मिन्विनिर्जिते तूर्णं कूटयोधिनि राक्षसे ॥ ६.१०१.२९ ॥
అక్కడే తన రథాన్ని విడిచి అతడు మహాభయంతో పారిపోయాడు. ఆ కపటయోధుడైన రాక్షసుడు వేగంగా ఓడింపబడగా.
6.101.30
आर्जुनिः समरे सैन्यं तावकं संममर्द ह ।
मदान्धो वन्यनागेन्द्रः सपद्मां पद्मिनीमिव ॥ ६.१०१.३० ॥
ఆర్జుని యుద్ధంలో మీ సైన్యాన్ని నలిపివేశాడు, మదాంధుడైన అడవి గజరాజు పద్మాలతో నిండిన సరస్సును తొక్కినట్లు.
6.101.31
ततः शान्तनवो भीष्मः सैन्यं दृष्ट्वाऽभिविद्रुतम् ।
महता शरवर्षेण सौभद्रं पर्यवारयत् ॥ ६.१०१.३१ ॥
అప్పుడు శంతనుని కుమారుడు భీష్ముడు తన సైన్యం పారిపోవడం చూసి, గొప్ప బాణవర్షంతో సౌభద్రుడిని చుట్టుముట్టాడు.
6.101.32
कोष्ठीकृत्य च तं वीरं धार्तराष्ट्रा महारथः ।
एवं सुबहवो युद्धे ततक्षुः सायकैर्दृढम् ॥ ६.१०१.३२ ॥
ఆ వీరుడిని పంజరంలా చుట్టుముట్టి, ధృతరాష్ట్రుని కుమారులైన మహారథులు యుద్ధంలో అనేక బాణాలతో అతడిని గట్టిగా కొట్టారు.
6.101.33
स तेषां रथिनां वीरः पितुस्तुल्यपराक्रमः ।
सदृशो वासुदेवस्य विक्रमेण बलेन च ॥ ६.१०१.३३ ॥
ఆ వీరుడు ఆ రథికుల మధ్య తన తండ్రికి సమానమైన పరాక్రమంతో, వాసుదేవుని పరాక్రమానికి, బలానికి సమానుడై ఉన్నాడు.
6.101.34
उभयोः सदृशं कर्म स पितुर्मातुलस्य च ।
रणे बहुविधं चक्रे सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ६.१०१.३४ ॥
తన తండ్రికి, మేనమామకు తగిన కర్మలను అతడు యుద్ధంలో అనేక విధాలుగా చేశాడు; అతడు శస్త్రధారులందరిలో శ్రేష్ఠుడు.
6.101.35
ततो धनञ्जयो वीरो विनिघ्नंस्तव सैनिकान् ।
आससाद रणे भीष्मं पुत्रप्रेप्सुरमर्षणः ॥ ६.१०१.३५ ॥
అప్పుడు వీరుడైన ధనంజయుడు మీ సైనికులను చంపుతూ, కుమారుని రక్షించాలనే కోరికతో, కోపంతో యుద్ధంలో భీష్ముని సమీపించాడు.
6.101.36
तथैव समरे राजन्पिता देवव्रतस्तव ।
आससाद रणे पार्थं स्वर्भानुरिव भास्करम् ॥ ६.१०१.३६ ॥
అలాగే, రాజా, మీ తండ్రి దేవవ్రతుడు యుద్ధంలో పార్థుని సమీపించాడు, స్వర్భానుడు సూర్యుని సమీపించినట్లుగా.
6.101.37
ततः सरथनागाश्वाः पुत्रास्तव जनेश्वर ।
परिवव्रू रणे भीष्मं जुगुपुश्च समन्ततः ॥ ६.१०१.३७ ॥
ఓ జనేశ్వరా, అప్పుడు రథ, గజ, అశ్వ సహితులైన మీ కుమారులు యుద్ధంలో భీష్ముని చుట్టుముట్టి అన్ని వైపుల నుండి ఆయనను రక్షించారు.
6.101.38
तथैव पाण्डवा राजन्परिवार्य धनञ्जयम् ।
रणाय महते युक्ता दंशिता भरतर्षभ ॥ ६.१०१.३८ ॥
భరతర్షభా, రాజా, అలాగే పాండవులు కవచధారులై మహాయుద్ధానికి సిద్ధమై ధనంజయుని చుట్టుముట్టారు.
6.101.39
शारद्वतस्ततो राजन्भीष्मस्य प्रमुखे स्थितम् ।
अर्जुनं पञ्चविंशत्या सायकानां समाचिनोत् ॥ ६.१०१.३९ ॥
రాజా, అప్పుడు శారద్వతుడు (కృపుడు) భీష్ముని ముందు నిలిచిన అర్జునుని ఇరవై ఐదు బాణాలతో పూర్తిగా కప్పివేశాడు.
6.101.40
प्रत्युद्गम्याथ विव्याध सात्यकिस्तं शितैः शरैः ।
पाण्डवप्रियकामार्थं शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥ ६.१०१.४० ॥
అప్పుడు సాత్యకి ముందుకు వచ్చి పాండవుల ప్రియం కోరి వాడి బాణాలతో అతనిని గుచ్చాడు, పులి ఏనుగును ఎదుర్కొన్నట్లు.
6.101.41
गौतमोऽपि त्वरायुक्तो माधवं नवभिः शरैः ।
हृदि विव्याध संक्रुद्धः कङ्कपत्रपरिच्छदैः ॥ ६.१०१.४१ ॥
గౌతముడు (కృపుడు) కూడా త్వరగా, మిక్కిలి కోపంతో, మాధవుని (సాత్యకిని) రొమ్ములో కంకపత్రాలు గల తొమ్మిది బాణాలతో కొట్టాడు.
6.101.42
शैनेयोऽपि ततः क्रुद्धश्चापमानम्य वेगवान् ।
गौतमान्तकरं तूर्णं समाधत्त शिलीमुखम् ॥ ६.१०१.४२ ॥
అప్పుడు శైనేయుడు (సాత్యకి) కూడా కోపించి, వేగంగా, విల్లు వంచి, గౌతముని అంతం చేయగల బాణాన్ని త్వరగా సంధించాడు.
6.101.43
तमापतन्तं वेगेन शक्राशनिसमद्युतिम् ।
द्विधा चिच्छेद संक्रुद्धो द्रौणिः परमकोपनः ॥ ६.१०१.४३ ॥
వేగంగా తన వైపు దూసుకువచ్చిన, ఇంద్రుని వజ్రంతో సమానమైన కాంతిగల (బాణాన్ని) కోపోద్రిక్తుడైన ద్రోణపుత్రుడు రెండు ముక్కలుగా నరికాడు; అతడు మహా కోపి.
6.101.44
समुत्सृज्याथ शैनेयो गौतमं रथिनां वरः ।
अभ्यद्रवद्रणे द्रौणिं राहुः खे शशिनं यथा ॥ ६.१०१.४४ ॥
అప్పుడు రథికులలో శ్రేష్ఠుడైన శైనేయుడు గౌతముని విడిచిపెట్టి, ఆకాశంలో రాహువు చంద్రుని మీదికి దూకినట్లు, యుద్ధంలో ద్రోణపుత్రుని వైపు దూకాడు.
6.101.45
तस्य द्रोणसुतश्चापं द्विधा चिच्छेद भारत ।
अथैनं छिन्नधन्वानं ताडयामास सायकैः ॥ ६.१०१.४५ ॥
ఓ భరతవంశీయుడా! ద్రోణపుత్రుడు అతని విల్లును రెండు ముక్కలుగా నరికాడు; ఆపై విల్లు లేని అతనిని బాణాలతో కొట్టాడు.
6.101.46
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय शत्रुघ्नं भारसाधनम् ।
द्रौणिं षष्ट्या महाराज बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ६.१०१.४६ ॥
అతడు మరొక విల్లును చేపట్టాడు—శత్రువులను సంహరించగల, భారం మోయగల విల్లు; మహారాజా! అరవై బాణాలతో ద్రోణపుత్రుని భుజాలపైనా ఛాతీపైనా కొట్టాడు.
6.101.47
स विद्धो व्यथितश्चैव मुहूर्तं कश्मलायुतः ।
निषसाद रथोपस्थे ध्वजयष्टिं समाश्रितः ॥ ६.१०१.४७ ॥
అతడు (ద్రోణపుత్రుడు) బాణాలతో గాయపడి బాధపడి, క్షణకాలం మూర్ఛలో మునిగి, ధ్వజస్తంభాన్ని పట్టుకుని రథం అడుగున కూర్చున్నాడు.
6.101.48
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां द्रोणपुत्रः प्रतापवान् ।
वार्ष्णेयं समरे क्रुद्धो नाराचेन समार्पयत् ॥ ६.१०१.४८ ॥
అనంతరం స్పృహ తిరిగి వచ్చిన పరాక్రమశాలి ద్రోణపుత్రుడు, కోపోద్రిక్తుడై యుద్ధంలో వార్ష్ణేయుడిని (సాత్యకిని) ఇనుప బాణంతో కొట్టాడు.
6.101.49
शैनेयं स तु निर्भिद्य प्राविशद्धरणीतलम् ।
वसन्तकाले बलवान्बिलं सर्पशिशुर्यथा ॥ ६.१०१.४९ ॥
అతడు శైనేయుణ్ణి గుచ్చి భూతలంలోకి ప్రవేశించాడు; వసంతకాలంలో బలవంతమైన పాము పిల్ల బిలంలోకి దూరినట్లు.
6.101.50
अथापरेण भल्लेन माधवस्य ध्वजोत्तमम् ।
चिच्छेद समरे द्रौणिः सिंहनादं मुमोच ह ॥ ६.१०१.५० ॥
తరువాత మరొక భల్లంతో ద్రోణపుత్రుడు యుద్ధంలో మాధవుని ఉత్తమ ధ్వజాన్ని ఛేదించి సింహనాదం చేశాడు.
6.101.51
पुनश्चैनं शरैर्घोरैश्छादयामास भारत ।
निदाघान्ते महाराज यथा मेघो दिवाकरम् ॥ ६.१०१.५१ ॥
భారతా, అతడు మళ్లీ భయంకర బాణాలతో ఇతనిని కప్పాడు; మహారాజా, గ్రీష్మాంతంలో మేఘం సూర్యుణ్ణి కప్పినట్లు.
6.101.52
सात्यकोऽपि महाराज शरजालं निहत्य तत् ।
द्रौणिमभ्याकिरत्तूर्णं शरजालैरनेकधा ॥ ६.१०१.५२ ॥
మహారాజా, సాత్యకి కూడా ఆ బాణజాలాన్ని నాశనం చేసి, త్వరగా ద్రోణపుత్రునిపై అనేక విధాలుగా బాణజాలాలు కురిపించాడు.
6.101.53
तापयामास च द्रौणिं शैनेयः परवारहा ।
विमुक्तो मेघजालेन यथैव तपनस्तथा ॥ ६.१०१.५३ ॥
శత్రు యోధులను సంహరించే శైనేయుడు ద్రోణపుత్రుణ్ణి బాధించాడు; మేఘజాలం నుండి విడివడిన సూర్యుడు తపించినట్లు.
6.101.54
शराणां च सहस्रेण पुनरेव समुद्यतः ।
सात्यकिश्छादयामास ननाद च महाबलः ॥ ६.१०१.५४ ॥
వేయి బాణాలతో మళ్లీ లేచి మహాబలుడు సాత్యకి అతనిని కప్పి గర్జించాడు.
6.101.55
दृष्ट्वा पुत्रं च तं ग्रस्तं राहुणेव निशाकरम् ।
अभ्यद्रवत शैनेयं भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ ६.१०१.५५ ॥
రాహువుచే గ్రహింపబడిన చంద్రునివలె తన కుమారుడు చిక్కుబడి ఉండటం చూసి, ప్రతాపవంతుడైన భారద్వాజుడు (ద్రోణుడు) శైనేయుడి (సాత్యకి) వైపు దూసుకెళ్లాడు.
6.101.56
विव्याध च सुतीक्ष्णेन पृषत्केन महामृधे ।
परीप्सन्खसुतं राजन्वार्ष्णेयेनाभिपीडितम् ॥ ६.१०१.५६ ॥
ఓ రాజా! మహాసమరంలో వార్ష్ణేయుడిచే (సాత్యకి) తీవ్రంగా పీడింపబడుతున్న తన కుమారుడిని రక్షించగోరి, అతడు అత్యంత తీక్ష్ణమైన బాణంతో కొట్టాడు.
6.101.57
सात्यकिस्तु रणे हित्वा गुरुपुत्रं महारथम् ।
द्रोणं विव्याध विंशत्या सर्वपारशवैः शरैः ॥ ६.१०१.५७ ॥
కాని సాత్యకి యుద్ధంలో గురుపుత్రుడైన ఆ మహారథుడిని విడిచిపెట్టి, ద్రోణుడిని ఇరవై అన్నివైపుల వెళ్లే బాణాలతో కొట్టాడు.
6.101.58
तदन्तरममेयात्मा कौन्तेयः शत्रुतापनः ।
अभ्यद्रवद्रणे क्रुद्धो द्रोणं प्रति महारथः ॥ ६.१०१.५८ ॥
అదే సమయంలో అమితాత్ముడు, శత్రువులను బాధించువాడు అయిన కౌంతేయుడు (అర్జునుడు) కోపంతో యుద్ధంలో మహారథుడై ద్రోణుని వైపు దూసుకెళ్లాడు.
6.101.59
ततो द्रोणश्च पार्थश्च समेयातां महामृधे ।
यथा बुधश्च शुक्रश्च महाराज नभस्तले ॥ ६.१०१.५९ ॥
అప్పుడు ఓ మహారాజా! మహాసమరంలో ద్రోణుడు, పార్థుడు ఆకాశంలో బుధుడు, శుక్రుడు కలిసినట్లుగా ఎదురెదురుగా తలపడ్డారు.