மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.104.1
अर्जुनस्तान्नरव्याघ्रः सुशर्मानुचरान्नृपान् ।
अनयत्प्रेतराजस्य सदनं सायकैः शितैः ॥ ६.१०४.१ ॥
மனிதர்களில் புலியான அர்ஜுனன் சுசர்மனின் அந்த அரசப் பணியாளர்களை கூர்மையான அம்புகளால் யமராஜனின் இல்லத்திற்கு அனுப்பினான்.
6.104.2
सुशर्मापि ततो बाणैः पार्थं विव्याध संयुगे ।
वासुदेवं च सप्तत्या पार्थं च नवभिः पुनः ॥ ६.१०४.२ ॥
பின்னர் சுசர்மனும் போரில் அம்புகளால் பார்த்தனைத் தாக்கினான்; வாசுதேவனை எழுபது அம்புகளாலும், பார்த்தனை மீண்டும் ஒன்பது அம்புகளாலும் தாக்கினான்.
6.104.3
तं निवार्य शरौघेण सक्रुसूनुर्महारथः ।
सुशर्मणो रणे योधान्प्राहिणोद्यमसादनम् ॥ ६.१०४.३ ॥
அவனை அம்பு மழையால் தடுத்து, குந்தியின் மகனான அந்த மகாரதன் போரில் சுசர்மனின் வீரர்களை யமனின் இல்லத்திற்கு அனுப்பினான்.
6.104.4
ते वध्यमानाः पार्थेन कालेनेव युगक्षये ।
व्यद्रवन्त रणे राजन्भये जाते महारथाः ॥ ६.१०४.४ ॥
அரசே, யுகமுடிவின் காலத்தைப் போல பார்த்தனால் வதைக்கப்பட்ட அந்த மகாரதர்கள் பயம் தோன்றியதும் போரிலிருந்து ஓடினர்.
6.104.5
उत्सृज्य तुरगान्केचिद्रथान्केचिच्च मारिष ।
गजानन्ये समुत्सृज्य प्राद्रवन्त दिशो दश ॥ ६.१०४.५ ॥
மாரிஷரே, சிலர் குதிரைகளைக் கைவிட்டனர், சிலர் தேர்களைக் கைவிட்டனர், மற்றவர்கள் யானைகளைக் கைவிட்டு பத்துத் திசைகளிலும் ஓடினர்.
6.104.6
अपरे तु तदादाय वाजिनागरथान्रणे ।
त्वरया परया युक्ताः प्राद्रवन्त विशांपते ॥ ६.१०४.६ ॥
ஆனால் மற்றவர்கள் குதிரைகளையும் யானைகளையும் தேர்களையும் எடுத்துக்கொண்டு போரில் மிகுந்த விரைவுடன் ஓடினர், மக்களின் தலைவனே.
6.104.7
पादाताश्चापि शस्त्राणि समुत्सृज्य महारणे ।
निरपेक्षा व्यधावन्त तेनतेन स्म भारत ॥ ६.१०४.७ ॥
காலாட்படையினரும் பெரும் போரில் தம் ஆயுதங்களை எறிந்துவிட்டு, எதையும் பொருட்படுத்தாமல் அங்குமிங்கும் ஓடினர், பரதனின் வழித்தோன்றலே.
6.104.8
वार्यमाणाः सुबहुशस्त्रैगर्तेन सुशर्मणा ।
तथान्यैः पार्थिवश्रेष्ठैर्न व्यतिष्ठन्त संयुगे ॥ ६.१०४.८ ॥
கர்த்தன் சுசர்மனாலும் பிற சிறந்த அரசர்களாலும் பல ஆயுதங்களால் தடுக்கப்பட்டபோதும் அவர்கள் போரில் நிலைக்கவில்லை.
6.104.9
तद्बलं प्रद्रुतं दृष्ट्वा पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
पुरस्कृत्य रणे भीष्मं सर्वसैन्यपुरस्कृतः ॥ ६.१०४.९ ॥
அந்தப் படை ஓடுவதைக் கண்டு, உங்கள் மகன் துரியோதனன் போரில் பீஷ்மரை முன்னிறுத்தி, எல்லாப் படைகளையும் முன்னிருத்தினான்.
6.104.10
सर्वोद्योगेन महता धनञ्जयमुपाद्रवत् ।
त्रिगर्ताधिपतेरर्थे जीवितस्य विशांपते ॥ ६.१०४.१० ॥
மன்னனே, திரிகர்த்தாதிபதியின் உயிரைக் காப்பதற்காக முழு முயற்சியுடன் அவர்கள் தனஞ்சயனை பெரும் தாக்குதலால் தாக்கினர்.
6.104.11
स एकः समरे तस्थौ किरन्बहुविधाञ्शरान् ।
भ्रातृभिः सहितः सर्वैः शेषा हि प्रद्रुता नराः ॥ ६.१०४.११ ॥
அவன் தனியாக போரில் நின்று பலவகை அம்புகளைப் பொழிந்தான்; சகோதரர்கள் அனைவருடனும் இருந்தான்; மற்றவர்கள் ஓடிவிட்டனர்.
6.104.12
तथैव पाण्डवा राजन्सर्वोद्योगेन दंशिताः ।
प्रययुः फल्गुनार्थाय यत्र भीष्मो व्यतिष्ठत ॥ ६.१०४.१२ ॥
அவ்வாறே அரசே, பாண்டவர்களும் முழு முயற்சியுடன் கவசம் அணிந்து, பல்குனனுக்காக, பீஷ்மர் நின்ற இடத்திற்கு முன்னேறினர்.
6.104.13
ज्ञायमाना रणे वीर्यं घोरं गाण्डीवधन्वनः ।
हाहाकारकृतोत्साहा भीष्मं जग्मुः समन्ततः ॥ ६.१०४.१३ ॥
போரில் காண்டீவ வில்லாளியின் (அர்ஜுனனின்) கொடிய வீரியத்தை அறிந்து, ஓலமிட்டுக் கொண்டே உற்சாகத்துடன் அவர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் பீஷ்மரை நோக்கி சென்றனர்.
6.104.14
ततस्तालध्वजः शूरः पाण्डवानां वरूथिनीम् ।
छादयामास समरे शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.१०४.१४ ॥
பின்னர் பனைக்கொடி வீரர் (பீஷ்மர்) போரில் பாண்டவர்களின் படையை வளைந்த கணுக்கள் கொண்ட அம்புகளால் மறைத்தார்.
6.104.15
एकीभूतास्ततः सर्वे कुरवः सह पाण्डवैः ।
अयुध्यन्त महाराज मध्यं प्राप्ते दिवाकरे ॥ ६.१०४.१५ ॥
அப்போது அனைத்து கௌரவர்களும் பாண்டவர்களுடன் ஒன்றுசேர்ந்து போரிட்டனர், மகாராஜனே, சூரியன் நடுவானை அடைந்தபோது.
6.104.16
सात्यकिः कृतवर्माणं विद्ध्वा पञ्चभिराशुगैः ।
अतिष्ठदाहवे शूरः किरन्बाणान्सहस्रशः ॥ ६.१०४.१६ ॥
சாத்யகி கிருதவர்மனை ஐந்து விரைவு அம்புகளால் துளைத்து, போரில் நின்று ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளைப் பொழிந்தான்.
6.104.17
तथैव द्रुपदो राजा द्रोणं विद्ध्वा शितैः शरैः ।
पुनर्विव्याध सप्तत्या सारथिं चास्य पञ्चभिः ॥ ६.१०४.१७ ॥
அதேபோல் அரசன் துருபதன் துரோணரை கூர்மையான அம்புகளால் துளைத்து, பின்னர் எழுபது அம்புகளால் மீண்டும் அவரையும், ஐந்தால் அவரது சாரதியையும் காயப்படுத்தினான்.
6.104.18
भीमसेनस्तु राजानं बाह्लीकं प्रपितामहम् ।
विद्ध्वा नदन्महानादं शार्दूल इव कानने ॥ ६.१०४.१८ ॥
ஆனால் பீமசேனன் அரசன் பாஹ்லீகரை — பெரிய பாட்டனைப் போன்றவரை — அம்புகளால் துளைத்து, காட்டில் புலி முழங்குவது போல் பெரும் முழக்கமிட்டான்.
6.104.19
आर्जुनिश्चित्रसेनेन विद्धो बहुभिरशुगैः ।
अतिष्ठदाहवे शूरः किरन्बाणान्सहस्रशः।
चित्रसेनं त्रिभिर्बाणैर्विव्याध समरे भृशम् ॥ ६.१०४.१९ ॥
அர்ஜுனனின் மகன் சித்ரசேனனால் பல விரைவான அம்புகளால் தாக்கப்பட்டாலும் அந்த வீரன் போரில் நிலைத்து நின்று ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளைப் பொழிந்தான். போரில் அவன் சித்ரசேனனை மூன்று அம்புகளால் கடுமையாகத் துளைத்தான்.
6.104.20
समागतौ तौ तु रणे महामात्रौ व्यरोचताम् ।
यथा दिवि महाघोरौ राजन्बुधशनैश्चरौ ॥ ६.१०४.२० ॥
போரில் சந்தித்த அந்த இரு பெரும் வீரர்களும் வானில் இரு கொடிய கோள்களான புதனும் சனியும் போல ஒளிர்ந்தனர், ஓ அரசே.
6.104.21
तस्याश्वांश्चतुरो हत्वा सूतं च नवभिः शरैः ।
ननाद बलवान्नादं सौभद्रः परवीरहा ॥ ६.१०४.२१ ॥
அவனுடைய நான்கு குதிரைகளையும் கொன்று, தேரோட்டியை ஒன்பது அம்புகளால் வீழ்த்தி, எதிரி வீரர்களை அழிக்கும் வலிமையான சௌபத்ரன் முழங்கினான்.
6.104.22
हताश्वात्तु रथात्तूर्णं सोऽवप्लुत्य महारथः ।
आरुरोह रथं तूर्णं दुर्मुखस्य विशांपते ॥ ६.१०४.२२ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட தேரிலிருந்து அந்த மகாரதன் விரைவாகக் குதித்து, ஓ மக்களின் தலைவனே, துர்முகனின் தேரில் உடனே ஏறினான்.
6.104.23
द्रोणश्च द्रुपदं भित्त्वा शरैः सन्नतपर्वभिः ।
सारथिं चास्य विव्याध त्वरमाणः पराक्रमी ॥ ६.१०४.२३ ॥
துரோணர் துருபதனை வளைந்த முனைகளைக் கொண்ட அம்புகளால் துளைத்து, அவனுடைய தேரோட்டியையும் விரைவாக வீரத்துடன் காயப்படுத்தினார்.
6.104.24
पीड्यमानस्ततो राजा द्रुपदो वाहिनीमुखे ।
अपायाज्जवनैरश्वैः पूर्ववैरमनुस्मरन् ॥ ६.१०४.२४ ॥
அப்போது துன்புறுத்தப்பட்ட அரசன் துருபதன், படையின் முன்பகுதியிலிருந்து விரைவான குதிரைகளில் ஏறி, பழைய பகையை நினைத்தவனாக விலகிச் சென்றான்.
6.104.25
भीमसेनस्तु राजानं मुहूर्तादिव बाह्लिकम् ।
व्यश्वसूतरथं चक्रे सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ६.१०४.२५ ॥
ஆனால் பீமசேனன் ஒரு கணத்திலேயே அரசன் பாஹ்லீகனின் தேரைக் குதிரைகளும் சாரதியும் இல்லாததாக்கினான்; முழுப் படையும் அதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தது.
6.104.26
ससंभ्रमो महाराज संशयं परमं गतः ॥ ६.१०४.२६ ॥
மகாராஜாவே, அவர் மிகுந்த பதற்றத்துடன் பெரும் ஆபத்தில் விழுந்தார்.
6.104.27
अवप्लुत्य ततो वाहाद्बाह्लीकः पुरुषोत्तमः ।
आरुरह रथं तूर्णं लक्ष्मणस्य महारणे ॥ ६.१०४.२७ ॥
பின்னர் புருஷோத்தமன் பாஹ்லீகன் தனது வாகனத்திலிருந்து குதித்து, பெரும் போரில் லக்ஷ்மணனின் தேரில் விரைவாக ஏறினான்.
6.104.28
सात्यकिः कृतवर्माणं वारयित्वा महारणे ।
शरैर्बहुविधै राजन्नाससाद पितामहम् ॥ ६.१०४.२८ ॥
சாத்யகி பெரும் போரில் கிருதவர்மனைத் தடுத்து, பல வகை அம்புகளுடன், அரசே, பிதாமகரை நெருங்கினான்.
6.104.29
स विद्ध्वा भारतं षष्ट्या निशितै रोमवाहिभिः ।
नृत्यन्निव रथोपस्थे विधुन्वानो महद्धनुः ॥ ६.१०४.२९ ॥
அவன் அறுபது கூரிய இறகுள்ள அம்புகளால் பாரதனை (பீஷ்மரை) துளைத்து, தேரின் தளத்தில் நடனமாடுவது போல் தனது பெரிய வில்லை அசைத்தான்.
6.104.30
तस्यायसीं महाशक्तिं चिक्षेपाथ पितामहः ।
हेमचित्रां महावेगां नागकन्योपमां शुभाम् ॥ ६.१०४.३० ॥
பின்னர் பிதாமகர் அவன் மீது இரும்பாலான பெரிய சக்தியை எறிந்தார்; அது பொன்னால் சித்திரிக்கப்பட்டு, மிகுந்த வேகமுடையதாக, நாகக்கன்னியைப் போல் அழகாக இருந்தது.
6.104.31
तामापतन्तीं सहसा मृत्युकल्पां सुदुर्जयाम् ।
व्यंसयामास वार्ष्णेयो लाघवेन महायशाः ॥ ६.१०४.३१ ॥
அவ்வாறு திடீரென்று பாய்ந்து வந்த, மரணத்தைப் போன்ற, வெல்லுதற்கரிய அந்த வேலை, பெரும்புகழ் பெற்ற வார்ஷ்ணேயன் சுறுசுறுப்புடன் தடுத்துத் திசைதிருப்பினான்.
6.104.32
अनासाद्य तु वार्ष्णेयं शक्तिः परमदारुणा ।
न्यपतद्धरणीपृष्ठे महोल्केव महाप्रभा ॥ ६.१०४.३२ ॥
வார்ஷ்ணேயனை எட்டாமல், மிகவும் கொடிய அந்த வேல் ஒரு பெரும் ஒளியுள்ள எரிகல்லைப் போல பூமியின் மேற்பரப்பில் விழுந்தது.
6.104.33
वार्ष्णेयस्तु ततो राजन्स्वां शक्तिं कनकप्रभाम् ।
वेगवद्गृह्य चिक्षेप पितामहरथं प्रति ॥ ६.१०४.३३ ॥
அரசே, பின்னர் வார்ஷ்ணேயன் தன் பொன்னொளி வேலை வேகமாக எடுத்து பிதாமகரின் தேரை நோக்கி வீசினான்.
6.104.34
वार्ष्णेयभुजवेगेन प्रणुन्ना सा महाहवे ।
अभिदुद्राव वेगेन कालरात्रिर्यथा नरम् ॥ ६.१०४.३४ ॥
பெரும்போரில் வார்ஷ்ணேயனின் புயவேகத்தால் செலுத்தப்பட்ட அந்த வேல், காலராத்திரி ஒரு மனிதனை நோக்கிப் பாய்வதுபோல் வேகமாகப் பாய்ந்தது.
6.104.35
तामापतन्तीं सहसा द्विधा चिच्छेद भारतः ।
क्षुरप्राभ्यां सुतीक्ष्णाभ्यांसा व्यशीर्यत मेदिनीम् ॥ ६.१०४.३५ ॥
திடீரெனப் பாய்ந்து வந்த அந்த வேலை, பாரதன் (பீஷ்மர்) இரண்டு மிகக் கூரிய க்ஷுரப்ர அம்புகளால் இரண்டாகத் துண்டித்தார்; அது பூமியில் சிதறி விழுந்தது.
6.104.36
छित्त्वा शक्तिं तु गाङ्गयः सात्यकिं नवभिः शरैः ।
आजघानोरसि क्रुद्धः प्रहसञ्छत्रुकर्शनः ॥ ६.१०४.३६ ॥
வேலை வெட்டிய பின், கங்கையின் மகனான (பீஷ்மர்) கோபத்துடன் சிரித்தவாறே ஒன்பது அம்புகளால் சாத்யகியின் மார்பில் தாக்கினார்; அவர் பகைவரை அழிப்பவர்.
6.104.37
ततः सरथनागाश्वाः पाण्डवाः पाण्डुपूर्वज ।
परिवब्रू रणे भीष्मं माधवत्राणकारणात् ॥ ६.१०४.३७ ॥
அப்போது, பாண்டுவின் வழித்தோன்றலே, தேர், யானை, குதிரைகளுடன் கூடிய பாண்டவர்கள் மாதவனை (சாத்யகியை) காக்கும் பொருட்டு போரில் பீஷ்மரை சூழ்ந்தனர்.
6.104.38
ततः प्रववृते युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
पाण्डवानां कुरूणां च समरे विजयैषिणाम् ॥ ६.१०४.३८ ॥
அப்போது வெற்றியை விரும்பிய பாண்டவர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும் இடையே கடுமையான, மயிர்சிலிர்க்க வைக்கும் போர் தொடங்கியது.