Mahābhārata · Adhyāya 6.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.105.1
दृष्ट्वा भीष्मं रणे युद्धं पाण्डवैरभिसंवृतम् ।
यथा मेघैर्महाराज तपान्ते दिवि भास्करम् ॥ ६.१०५.१ ॥
O großer König, als ich Bhīṣma im Kampf von den Pāṇḍavas umringt sah, war es wie die Sonne am Himmel am Ende des Sommers, von Wolken verhüllt.
6.105.2
दुर्योधनो महाराज दुःशासनमभाषत ।
एष शूरो महेष्वासो भीष्मः शूरनिषूदनः ॥ ६.१०५.२ ॥
O großer König, Duryodhana sprach zu Duḥśāsana: Dieser Held, der große Bogenschütze Bhīṣma, ist der Vernichter der Helden.
6.105.3
छादितः पाण्डवैः शूरैः समन्ताद्भरतर्षभ ।
तस्य कार्यं त्वया वीर रक्षणं सुमहात्मनः ॥ ६.१०५.३ ॥
Stier der Bharatas, er ist von allen Seiten von den heldenhaften Pāṇḍavas umringt. O Held, es ist deine Pflicht, diesen großen Geist zu beschützen.
6.105.4
रक्ष्यमाणो हि समरे भीष्मोऽस्माकं पितामहः ।
निहन्यात्समरे यत्तान्पाञ्चालान्पाण्डवैः सह ॥ ६.१०५.४ ॥
Wenn unser Großvater Bhīṣma im Kampf beschützt wird, wird er die kämpfenden Pāñcālas zusammen mit den Pāṇḍavas erschlagen.
6.105.5
तत्र कार्यतमं मन्ये भीष्मस्यैवाभिरक्षणम् ।
गोप्ता ह्येष महेष्वासो भीष्मोऽस्माकं महाव्रतः ॥ ६.१०५.५ ॥
Ich meine, die notwendigste Aufgabe dort ist der sorgfältige Schutz Bhīṣmas selbst. Dieser große Bogenschütze, Bhīṣma mit den großen Gelübden, ist wahrlich unser Beschützer.
6.105.6
स भवान्सर्वसैन्येन परिवार्य पितामहम् ।
समरे कर्म कुर्वाणं दुष्करं परिरक्षतु ॥ ६.१०५.६ ॥
Daher solltest du unseren Großvater mit dem ganzen Heer umringen und gut schützen, der im Kampf schwierige Taten vollbringt.
6.105.7
स एवमुक्तः समरे पुत्रो दुःशासनस्तव ।
परिवार्य स्थितो भीष्मं सैन्येन महता वृतः ॥ ६.१०५.७ ॥
So angesprochen im Kampf, stellte sich dein Sohn Duḥśāsana, von einem großen Heer umgeben, um Bhīṣma herum auf.
6.105.8
ततः शतसहस्राणां हयानां सुबलात्मजः ।
विमलप्रासहस्तानामृष्टितोमरधारिणाम् ॥ ६.१०५.८ ॥
Dann der Sohn des Subala (Śakuni), mit Hunderttausenden von Pferden, mit makellosen Lanzen in den Händen und Ṛṣṭi und Tomara tragend...
6.105.9
दर्पितानां सुवेगानां बलस्थानां पताकिनाम् ।
शिक्षितैर्युद्धकुशलैरुपेतानां नरोत्तमैः ॥ ६.१०५.९ ॥
Stolz, schnell, fest, mit Bannern versehen, geübt und kampferfahren, ausgestattet mit den besten Männern...
6.105.10
नकुलं सहदेवं च धर्मराजं च पाण्डवम् ।
न्यवारयन्नरश्रेष्ठान्परिवार्य समन्ततः ॥ ६.१०५.१० ॥
Sie hielten Nakula, Sahadeva und den Pāṇḍava König Dharma (Yudhiṣṭhira) zurück, indem sie sie von allen Seiten umzingelten, diese besten der Männer.
6.105.11
ततो दुर्योधनो राजा शूराणां हयसादिनाम् ।
अयुतं प्रेषयामास पाण्डवानां निवारणे ॥ ६.१०५.११ ॥
Da schickte König Duryodhana zehntausend tapfere Reiter, um die Pāṇḍavas zurückzuhalten.
6.105.12
तैः प्रविष्टैर्महावेगैर्गरुत्मद्भिरिवाहवे ।
खुराहता धरा राजंश्चकम्पे च ननाद च ॥ ६.१०५.१२ ॥
O König, vom Huf derer getroffen, die schnell wie Garuḍas in die Schlacht eindrangen, zitterte und dröhnte die Erde.
6.105.13
खुरशब्दश्च सुमहान्वाजिनां शुश्रुवे तदा ।
महावंशवनस्येव दह्यमानस्य पर्वते ॥ ६.१०५.१३ ॥
Da hörte man das gewaltige Dröhnen der Pferdehufe, wie das Krachen eines großen Bambuswaldes, der auf dem Berg brennt.
6.105.14
उत्पतद्भिश्च तैस्तत्र समुद्धूतं महद्रजः ।
दिवाकररथं प्राप्य च्छादयामास भास्करम् ॥ ६.१०५.१४ ॥
Dort erreichte der gewaltige Staub, den die springenden Tiere aufwirbelten, den Sonnenwagen und verhüllte die Sonne.
6.105.15
वेगवद्भिर्हयैस्तैस्तु क्षोभिता पाण्डवीक चमूः ।
निपतद्भिर्महावेगैर्हंसैरिव महत्सरः ॥ ६.१०५.१५ ॥
Das Heer der Pāṇḍavas wurde von jenen schnellen Pferden erschüttert, wie ein großer See von Schwänen aufgewühlt wird, die mit großer Geschwindigkeit auf ihn herabstürzen.
6.105.16
हेषतां चैव शब्देन न प्राज्ञायत किंचन ।
अन्तर्दधे महाञ्शब्दस्तेन शब्देन मोहितः ॥ ६.१०५.१६ ॥
Im Wiehern der Pferde war nichts zu erkennen; der gewaltige Lärm verbarg sich, und alle waren von jenem Lärm verwirrt.
6.105.17
ततो युधिष्ठिरो राजा माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
प्रत्यघ्नंस्तरसा वेगं समरे हयसादिनाम् ॥ ६.१०५.१७ ॥
Da hielten König Yudhiṣṭhira und die beiden Pāṇḍava-Söhne Mādrīs den Ansturm der Reiter im Kampf mit Kraft auf.
6.105.18
उद्वृत्तस्य महाराज प्रावृट्कालेऽतिपूर्यतः ।
पौर्णमास्यामम्बुवेगं यथा वेला महोदधेः ॥ ६.१०५.१८ ॥
O großer König, der Wasserschwall, der in der Regenzeit anschwillt und überflutet, wird aufgehalten, wie das Ufer des großen Ozeans ihn am Vollmondtag aufhält.
6.105.19
ततस्ते रथिनो राजञ्शरैः सन्नतपर्वभिः ।
न्यकृन्तन्नुत्तमाङ्गानि शरेण हयसादिनाम् ॥ ६.१०५.१९ ॥
Da schnitten jene Wagenkämpfer, o König, mit Pfeilen, deren Schäfte an den Gelenken gebogen waren, den Reitern die Häupter ab, ein Haupt für jeden Pfeil.
6.105.20
ते निपेतुर्महाराज निहता दृढधन्विभिः ।
नागैरिव महानागा यथावद्गिरिगह्वरे ॥ ६.१०५.२० ॥
Sie fielen, o großer König, erschlagen von standhaften Bogenschützen, wie große Elefanten in einer Bergschlucht fallen, wenn andere Elefanten sie erschlagen.
6.105.21
तेऽपि प्रासैः सुनिशितैः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
न्यकृन्तन्नुत्तमाङ्गानि विचरन्तो दिशो दश ॥ ६.१०५.२१ ॥
Auch sie, durch die zehn Himmelsrichtungen streifend, schnitten Häupter ab mit scharfen Lanzen und Pfeilen, deren Schäfte an den Gelenken gebogen waren.
6.105.22
अभ्याहता हयारोहा ऋष्टिभिर्भरतर्षभ ।
अत्यजन्नुत्तमाङ्गानि फलानीव महाद्रुमाः ॥ ६.१०५.२२ ॥
Von Speeren getroffen, o Stier der Bharatas, ließen die Reiter ihre Häupter fahren, wie große Bäume ihre Früchte fallen lassen.
6.105.23
समादिनो हया राजंस्तत्रतत्र निषूदिताः ।
पतिताः पात्यमानाश्च प्रत्यदृश्यन्त सर्वशः ॥ ६.१०५.२३ ॥
Pferde mit ihren Reitern, o König, wurden hier und dort niedergemetzelt; gefallen und fallend sah man sie überall.
6.105.24
वध्यमाना हयाश्चैव प्राद्रवन्त भयार्दिताः ।
यथा सिंहं समासाद्य मृगाः प्राणपरायणाः ॥ ६.१०५.२४ ॥
Die Pferde, erschlagen und von Furcht gequält, flohen, wie Hirsche, die einem Löwen nahe gekommen sind, auf das Retten des Lebens bedacht fliehen.
6.105.25
पाण्डवाश्च महाराज जित्वा शत्रून्महामृधे ।
दध्मुः शङ्खांश्च भेरीश्च ताडयामासुराहवे ॥ ६.१०५.२५ ॥
O großer König, die Pāṇḍavas, nachdem sie ihre Feinde in der großen Schlacht besiegt hatten, bliesen ihre Muscheln und schlugen im Kampf ihre Trommeln.
6.105.26
ततो दुर्योधनो दीनो दृष्ट्वा सैन्यं पराजितम् ।
अब्रवीद्रतश्रेष्ठ मद्रराजमिदं वचः ॥ ६.१०५.२६ ॥
Da sprach Duryodhana, niedergeschlagen beim Anblick des besiegten Heeres, diese Worte zum König der Madras, dem besten der Wagenkämpfer.
6.105.27
एष पाण्डुसुतो ज्येष्ठो यमाभ्यां सहितो रणे ।
पश्यतां वो महाबाहो सेनां द्रावयति प्रभो ॥ ६.१०५.२७ ॥
Seht, o Herr, dieser älteste Sohn Pāṇḍus, mit den beiden Yamas, jagt in der Schlacht euer Heer in die Flucht.
6.105.28
तं वारय महाबाहो वेलेव मकरालयम् ।
त्वं हि संश्रूयसेऽत्यर्थमसह्यबलविक्रमः ॥ ६.१०५.२८ ॥
O Starkarmiger, halte ihn auf, wie das Ufer das Meer aufhält; denn du bist berühmt für deine unerträgliche Stärke und Tapferkeit.
6.105.29
पुत्रस्य तव तद्वाक्यं श्रुत्वा शल्यः प्रतापवान् ।
स ययौ रथवंशेन यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ ६.१०५.२९ ॥
Als Śalya, der Tapfere, die Worte deines Sohnes gehört hatte, fuhr er mit einer Reihe von Streitwagen dorthin, wo König Yudhiṣṭhira war.
6.105.30
तदापतद्वै सहसा शल्यस्य सुमहद्बलम् ।
महौघवेगं समरे वारयामास पाण्डवः ॥ ६.१०५.३० ॥
Da stürzte Śalyas gewaltiges Heer plötzlich heran mit der Wucht einer großen Flut, doch der Pāṇḍava hielt es im Kampf zurück.
6.105.31
मद्रराजं च समरे धर्मराजो महारथः ।
दशभिः सायकैस्तूर्णमाजघान स्तनान्तरे ।
नकुलः सहदेवश्च तं सप्तभिरजिह्नगैः ॥ ६.१०५.३१ ॥
Im Kampf traf der große Wagenkämpfer, König Dharma, den König der Madras rasch mit zehn Pfeilen mitten in die Brust. Nakula und Sahadeva trafen ihn mit sieben geraden Pfeilen.
6.105.32
मद्रराजोऽपि तान्सर्वानाजघान त्रिभिस्त्रिभिः ।
युधिष्ठिरं पुनः षष्ट्या विव्याध निशितैः शरैः ॥ ६.१०५.३२ ॥
Auch der König der Madras traf sie alle, jeden mit drei Pfeilen, und durchbohrte dann Yudhiṣṭhira mit sechzig scharfen Pfeilen.
6.105.33
माद्रीपुत्रौ च संभ्रान्तौ द्वाभ्यां द्वाभ्यामताडयत् ।
ततो भीमो महाबहुर्दृष्ट्वा राजनमाहवे ॥ ६.१०५.३३ ॥
Er traf die beiden Söhne Mādrīs, die verwirrt waren, mit je zwei Pfeilen. Da sah Bhīma, der Starkarmige, den König im Kampf,
6.105.34
मद्रराजवशं प्राप्तं मृत्योरास्यगतं यथा ।
अभ्यपद्यत संग्रामे युधिष्ठिरममित्रजित् ॥ ६.१०५.३४ ॥
Yudhiṣṭhira, der in die Gewalt des Königs der Madras geraten war, als wäre er in den Rachen des Todes gegangen, wurde im Kampf von Bhīma, dem Bezwinger der Feinde, erreicht.
6.105.35
आपतन्नेव भीमस्तु मद्रराजमताडयत् ।
सर्वपारशवैस्तीक्ष्णैर्नाराचैर्मर्मभेदिभिः ॥ ६.१०५.३५ ॥
Im Anstürmen traf Bhīma den König der Madras mit scharfen Nārāca-Pfeilen, allesamt vom Typ pārśava, die die Lebenspunkte durchbohren.
6.105.36
ततो भीष्मश्च द्रोणश्च सैन्येन महता वृतौ ।
राजानमभ्यपद्येतामञ्जसा शरवर्षिणौ ॥ ६.१०५.३६ ॥
Da kamen Bhīṣma und Droṇa, von einem großen Heer umgeben und Pfeile regnend, rasch geradewegs auf den König zu.
6.105.37
ततो युद्धं महाघोरं प्रावर्तत सुदारुणम् ।
अपरां दिशमास्थाय द्योतमाने दिवाकरे ॥ ६.१०५.३७ ॥
Dann begann ein äußerst schrecklicher, grausiger Kampf, während die Sonne, strahlend, in die westliche Richtung gewandert war.