மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.105.1
दृष्ट्वा भीष्मं रणे युद्धं पाण्डवैरभिसंवृतम् ।
यथा मेघैर्महाराज तपान्ते दिवि भास्करम् ॥ ६.१०५.१ ॥
மகாராஜாவே, போர்க்களத்தில் பாண்டவர்களால் சூழப்பட்ட பீஷ்மரைக் கண்டபோது, கோடையின் முடிவில் வானத்தில் மேகங்களால் மறைக்கப்பட்ட சூரியனைப் போல் இருந்தது.
6.105.2
दुर्योधनो महाराज दुःशासनमभाषत ।
एष शूरो महेष्वासो भीष्मः शूरनिषूदनः ॥ ६.१०५.२ ॥
மகாராஜாவே, துரியோதனன் துச்சாசனனிடம் கூறினான்: இதோ வீரரான, மாபெரும் வில்லாளியான பீஷ்மர், வீரர்களை அழிப்பவர்.
6.105.3
छादितः पाण्डवैः शूरैः समन्ताद्भरतर्षभ ।
तस्य कार्यं त्वया वीर रक्षणं सुमहात्मनः ॥ ६.१०५.३ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, வீரரான பாண்டவர்கள் நாலா புறங்களிலும் அவரைச் சூழ்ந்துள்ளனர். வீரனே, அந்த மகாத்மாவைப் பாதுகாப்பது உன் கடமை.
6.105.4
रक्ष्यमाणो हि समरे भीष्मोऽस्माकं पितामहः ।
निहन्यात्समरे यत्तान्पाञ्चालान्पाण्डवैः सह ॥ ६.१०५.४ ॥
நம் பிதாமகர் பீஷ்மர் போரில் காக்கப்பட்டால், போரில் முயன்று நிற்கும் பாஞ்சாலர்களையும் பாண்டவர்களையும் அவர் கொன்றுவிடுவார்.
6.105.5
तत्र कार्यतमं मन्ये भीष्मस्यैवाभिरक्षणम् ।
गोप्ता ह्येष महेष्वासो भीष्मोऽस्माकं महाव्रतः ॥ ६.१०५.५ ॥
அங்கு மிகவும் அவசியமான செயல் பீஷ்மரை நன்றாகக் காப்பதே என்று நான் கருதுகிறேன். மகாவிரதரும் மாபெரும் வில்லாளியுமான பீஷ்மரே நம் காவலர்.
6.105.6
स भवान्सर्वसैन्येन परिवार्य पितामहम् ।
समरे कर्म कुर्वाणं दुष्करं परिरक्षतु ॥ ६.१०५.६ ॥
ஆகவே நீர் முழுப் படையுடன் பிதாமகரைச் சூழ்ந்து, போரில் கடினமான செயல்களைச் செய்யும் அவரை நன்றாகக் காக்கட்டும்.
6.105.7
स एवमुक्तः समरे पुत्रो दुःशासनस्तव ।
परिवार्य स्थितो भीष्मं सैन्येन महता वृतः ॥ ६.१०५.७ ॥
போரில் இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், உமது மகன் துச்சாசனன் பெரும் படையால் சூழப்பட்டு பீஷ்மரைச் சுற்றி நின்றான்.
6.105.8
ततः शतसहस्राणां हयानां सुबलात्मजः ।
विमलप्रासहस्तानामृष्टितोमरधारिणाम् ॥ ६.१०५.८ ॥
பின்னர் சுபலனின் மகன் (சகுனி), கையில் தூய ஈட்டிகளும் ரிஷ்டி, தோமரம் ஏந்திய லட்சக்கணக்கான குதிரைகளுடன்...
6.105.9
दर्पितानां सुवेगानां बलस्थानां पताकिनाम् ।
शिक्षितैर्युद्धकुशलैरुपेतानां नरोत्तमैः ॥ ६.१०५.९ ॥
பெருமிதமும் வேகமும் வலிமையும் கொடியும் கொண்ட, பயிற்சி பெற்ற, போர்த்திறமை வாய்ந்த சிறந்த வீரர்களுடன் கூடிய...
6.105.10
नकुलं सहदेवं च धर्मराजं च पाण्डवम् ।
न्यवारयन्नरश्रेष्ठान्परिवार्य समन्ततः ॥ ६.१०५.१० ॥
நகுலனையும் சகதேவனையும், பாண்டவனான தர்மராஜனையும் சிறந்த வீரர்கள் எல்லா பக்கத்திலும் சூழ்ந்து தடுத்தனர்.
6.105.11
ततो दुर्योधनो राजा शूराणां हयसादिनाम् ।
अयुतं प्रेषयामास पाण्डवानां निवारणे ॥ ६.१०५.११ ॥
பின்னர் மன்னன் துரியோதனன், பாண்டவர்களைத் தடுப்பதற்காக வீரமிக்க குதிரைவீரர்கள் பத்தாயிரம் பேரை அனுப்பினான்.
6.105.12
तैः प्रविष्टैर्महावेगैर्गरुत्मद्भिरिवाहवे ।
खुराहता धरा राजंश्चकम्पे च ननाद च ॥ ६.१०५.१२ ॥
அரசே! கருடனைப் போல் வேகமாக போரில் நுழைந்த அவர்களால் குளம்புகளால் தாக்கப்பட்ட பூமி நடுங்கி முழங்கியது.
6.105.13
खुरशब्दश्च सुमहान्वाजिनां शुश्रुवे तदा ।
महावंशवनस्येव दह्यमानस्य पर्वते ॥ ६.१०५.१३ ॥
அப்போது குதிரைகளின் குளம்பொலி மிகப் பெரிதாகக் கேட்டது; மலையில் எரியும் பெரிய மூங்கில் காட்டின் ஒலி போல.
6.105.14
उत्पतद्भिश्च तैस्तत्र समुद्धूतं महद्रजः ।
दिवाकररथं प्राप्य च्छादयामास भास्करम् ॥ ६.१०५.१४ ॥
அங்கே குதித்துச் செல்லும் அவற்றால் எழுந்த பெரும் புழுதி சூரியனின் தேர்வரை சென்று சூரியனை மறைத்தது.
6.105.15
वेगवद्भिर्हयैस्तैस्तु क्षोभिता पाण्डवीक चमूः ।
निपतद्भिर्महावेगैर्हंसैरिव महत्सरः ॥ ६.१०५.१५ ॥
அந்த வேகமான குதிரைகளால் பாண்டவர்களின் படை கலக்கமடைந்தது; பெரிய ஏரியில் வேகமாக இறங்கும் அன்னங்களால் அது அலைகளுடன் குலுங்குவது போல.
6.105.16
हेषतां चैव शब्देन न प्राज्ञायत किंचन ।
अन्तर्दधे महाञ्शब्दस्तेन शब्देन मोहितः ॥ ६.१०५.१६ ॥
கனைப்பொலியால் எதுவும் அறியப்படவில்லை; அந்தப் பெரும் ஒலி மறைந்தது, அந்த ஒலியால் அனைவரும் மயங்கினர்.
6.105.17
ततो युधिष्ठिरो राजा माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
प्रत्यघ्नंस्तरसा वेगं समरे हयसादिनाम् ॥ ६.१०५.१७ ॥
பின்னர் அரசன் யுதிஷ்டிரரும், மாத்ரியின் இரு மகன்களான பாண்டவர்களும் போரில் குதிரை வீரர்களின் வேகத்தை வலிமையாக எதிர்கொண்டனர்.
6.105.18
उद्वृत्तस्य महाराज प्रावृट्कालेऽतिपूर्यतः ।
पौर्णमास्यामम्बुवेगं यथा वेला महोदधेः ॥ ६.१०५.१८ ॥
மகாராஜாவே, மழைக்காலத்தில் மிகவும் நிரம்பிப் பொங்கி எழும் நீர்ப்பெருக்கின் வேகம், பௌர்ணமியில் பெருங்கடலின் கரை போல (தடுக்கப்பட்டது).
6.105.19
ततस्ते रथिनो राजञ्शरैः सन्नतपर्वभिः ।
न्यकृन्तन्नुत्तमाङ्गानि शरेण हयसादिनाम् ॥ ६.१०५.१९ ॥
அப்போது அந்தத் தேர்வீரர்கள், அரசே, வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளால் குதிரைவீரர்களின் தலைகளை வெட்டி வீழ்த்தினர்; ஒவ்வொரு அம்பினாலும் ஒரு தலை.
6.105.20
ते निपेतुर्महाराज निहता दृढधन्विभिः ।
नागैरिव महानागा यथावद्गिरिगह्वरे ॥ ६.१०५.२० ॥
பெரிய அரசே, உறுதியான வில்லாளிகளால் கொல்லப்பட்ட அவர்கள் வீழ்ந்தனர்; மலைக்குகையில் பெரிய யானைகள் பிற யானைகளால் கொல்லப்பட்டு விழுவது போல்.
6.105.21
तेऽपि प्रासैः सुनिशितैः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
न्यकृन्तन्नुत्तमाङ्गानि विचरन्तो दिशो दश ॥ ६.१०५.२१ ॥
அவர்களும் கூர்மையான ஈட்டிகளாலும் வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளாலும் தலைகளை வெட்டிக்கொண்டு பத்துத் திசைகளிலும் திரிந்தனர்.
6.105.22
अभ्याहता हयारोहा ऋष्टिभिर्भरतर्षभ ।
अत्यजन्नुत्तमाङ्गानि फलानीव महाद्रुमाः ॥ ६.१०५.२२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, ரிஷ்டிகளால் தாக்கப்பட்ட குதிரைவீரர்கள் தங்கள் தலைகளை இழந்தனர்; பெரிய மரங்கள் தம் கனிகளை உதிர்ப்பது போல்.
6.105.23
समादिनो हया राजंस्तत्रतत्र निषूदिताः ।
पतिताः पात्यमानाश्च प्रत्यदृश्यन्त सर्वशः ॥ ६.१०५.२३ ॥
அரசே, சவாரிகளுடன் இருந்த குதிரைகள் இங்கும் அங்கும் கொல்லப்பட்டன; வீழ்ந்தவையும் வீழ்த்தப்படுபவையும் எங்கும் காணப்பட்டன.
6.105.24
वध्यमाना हयाश्चैव प्राद्रवन्त भयार्दिताः ।
यथा सिंहं समासाद्य मृगाः प्राणपरायणाः ॥ ६.१०५.२४ ॥
கொல்லப்பட்டுக்கொண்டிருந்த குதிரைகள் அச்சத்தால் வாட்டப்பட்டு ஓடின; சிங்கத்தை அணுகிய மான்கள் உயிர் காக்க ஓடுவது போல்.
6.105.25
पाण्डवाश्च महाराज जित्वा शत्रून्महामृधे ।
दध्मुः शङ्खांश्च भेरीश्च ताडयामासुराहवे ॥ ६.१०५.२५ ॥
மன்னா, பெரும் போரில் பகைவரை வென்ற பாண்டவர்கள் சங்குகளை ஊதினர்; போர்க்களத்தில் முரசுகளையும் முழக்கினர்.
6.105.26
ततो दुर्योधनो दीनो दृष्ट्वा सैन्यं पराजितम् ।
अब्रवीद्रतश्रेष्ठ मद्रराजमिदं वचः ॥ ६.१०५.२६ ॥
அப்போது படை தோற்றதைக் கண்ட துர்யோதனன் துயருற்று, தேர் வீரர்களில் சிறந்த மத்ர மன்னனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
6.105.27
एष पाण्डुसुतो ज्येष्ठो यमाभ्यां सहितो रणे ।
पश्यतां वो महाबाहो सेनां द्रावयति प्रभो ॥ ६.१०५.२७ ॥
பிரபுவே, பாருங்கள்! பாண்டுவின் மூத்த மகன் இவன், இரு யமர்களுடன் போரில் உங்கள் படையை விரட்டுகிறான்.
6.105.28
तं वारय महाबाहो वेलेव मकरालयम् ।
त्वं हि संश्रूयसेऽत्यर्थमसह्यबलविक्रमः ॥ ६.१०५.२८ ॥
மகாபாகுவே, கடல் கரையைத் தடுப்பது போல் அவனைத் தடுத்து நிறுத்துங்கள்; நீங்கள் தாங்கொணா வலியும் வீரமும் கொண்டவர் என்று பெயர் பெற்றவர்.
6.105.29
पुत्रस्य तव तद्वाक्यं श्रुत्वा शल्यः प्रतापवान् ।
स ययौ रथवंशेन यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ ६.१०५.२९ ॥
உங்கள் மகனின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட வீரமிக்க சல்யன், தேர் வரிசையுடன் யுதிஷ்ठிரன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்.
6.105.30
तदापतद्वै सहसा शल्यस्य सुमहद्बलम् ।
महौघवेगं समरे वारयामास पाण्डवः ॥ ६.१०५.३० ॥
அப்போது சல்யனின் பெரும் படை பெருவெள்ளத்தின் வேகத்துடன் திடீரென்று பாய்ந்தது; ஆனால் பாண்டவன் அதை போரில் தடுத்து நிறுத்தினான்.
6.105.31
मद्रराजं च समरे धर्मराजो महारथः ।
दशभिः सायकैस्तूर्णमाजघान स्तनान्तरे ।
नकुलः सहदेवश्च तं सप्तभिरजिह्नगैः ॥ ६.१०५.३१ ॥
போரில் மகாரதனான தர்மராஜன் மத்ர மன்னனை விரைவாக பத்து அம்புகளால் மார்பின் நடுவில் தாக்கினான். நகுலனும் சகதேவனும் அவனை ஏழு நேரான அம்புகளால் (தாக்கினர்).
6.105.32
मद्रराजोऽपि तान्सर्वानाजघान त्रिभिस्त्रिभिः ।
युधिष्ठिरं पुनः षष्ट्या विव्याध निशितैः शरैः ॥ ६.१०५.३२ ॥
மத்ர மன்னனும் அவர்கள் அனைவரையும் மூன்று மூன்று அம்புகளால் தாக்கினான். பின்னர் யுதிஷ்டிரனை அறுபது கூரிய அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.105.33
माद्रीपुत्रौ च संभ्रान्तौ द्वाभ्यां द्वाभ्यामताडयत् ।
ततो भीमो महाबहुर्दृष्ट्वा राजनमाहवे ॥ ६.१०५.३३ ॥
மாத்ரியின் இரு மகன்கள் திகைத்திருந்ததைக் கண்டு அவர்களை இரண்டிரண்டு அம்புகளால் தாக்கினான். அப்போது மகாபாகுவான பீமன் போரில் அரசனைக் கண்டான்.
6.105.34
मद्रराजवशं प्राप्तं मृत्योरास्यगतं यथा ।
अभ्यपद्यत संग्रामे युधिष्ठिरममित्रजित् ॥ ६.१०५.३४ ॥
மத்ர மன்னனின் பிடியில் சிக்கி, மரணத்தின் வாயில் சென்றவன் போல் இருந்த யுதிஷ்டிரனை, எதிரிகளை வென்ற பீமன் போரில் அணுகினான்.
6.105.35
आपतन्नेव भीमस्तु मद्रराजमताडयत् ।
सर्वपारशवैस्तीक्ष्णैर्नाराचैर्मर्मभेदिभिः ॥ ६.१०५.३५ ॥
பாய்ந்து வந்த பீமன் மத்ர மன்னனை, உயிர்ப்புள்ளிகளைத் துளைக்கும் கூரிய நாராசங்களாலும் பார்சவ அம்புகளாலும் தாக்கினான்.
6.105.36
ततो भीष्मश्च द्रोणश्च सैन्येन महता वृतौ ।
राजानमभ्यपद्येतामञ्जसा शरवर्षिणौ ॥ ६.१०५.३६ ॥
அப்போது பீஷ்மரும் துரோணரும் பெரும் படையால் சூழப்பட்டு, அம்புமழை பொழிந்தவர்களாய் உடனே அரசனை நோக்கி வந்தனர்.
6.105.37
ततो युद्धं महाघोरं प्रावर्तत सुदारुणम् ।
अपरां दिशमास्थाय द्योतमाने दिवाकरे ॥ ६.१०५.३७ ॥
பின்னர் மிகக் கொடிய, மிகவும் பயங்கரமான போர் தொடங்கியது; சூரியன் மேற்குத் திசையில் ஒளிர்ந்துகொண்டிருந்தான்.