مهابهاراتا · أدهيايا 6.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.107.1
युध्यतामेव तेषां तु भास्करेऽस्तमुपागते ।
सन्ध्या समभवद्धोरा नापश्याम ततो रणम् ॥ ६.१०७.१ ॥
وبينما كانوا يقاتلون غربت الشمس، وحلّ شفق مرعب، فلم نعد نرى ساحة القتال.
6.107.2
ततो युधिष्ठिरो राजा सन्ध्यां संदृश्य भारत ।
वध्यमानं च भीष्मेण त्यक्तास्त्रं भयविह्वलम् ॥ ६.१०७.२ ॥
فرأى الملك يودهيشثيرا الشفق، ورأى جيشه يُضرب على يد بهيشما، قد ألقى سلاحه وأخذه الرعب، يا بهارتا،
6.107.3
स्वसैन्यं च परावृत्तं पलायनपरायणम् ।
भीष्मं च युधि संरब्धं पीडयन्तं महारथम् ॥ ६.१०७.३ ॥
ورأى جيشه قد ارتدّ هاربًا، ورأى بهيشما الغاضب في القتال، الفارس العظيم على العربة، يُنزل بهم الأذى.
6.107.4
सोमकांश्च जितान्दृष्ट्वा निरुत्साहान्महारथान् ।
निशामुखं च संप्रेक्ष्य घोररूपं भयानकम्।
चिन्तयित्वा ततो राज्ञामपहारमकारयत् ॥ ६.१०७.४ ॥
فلما رأى السوماكيين مهزومين والفرسان العظماء فاقدي الحماسة، ونظر إلى مقدم الليل المرعب المخيف، تأمل ثم أمر بسحب جيش الملوك.
6.107.5
ततोऽपहारं सैन्यानां चक्रे राजा युधिष्ठिरः ।
तथैव तव सैन्यानामपहारे ह्यभूत्तदा ॥ ६.१०७.५ ॥
ثم أمر الملك يودهيشثيرا بسحب الجيوش؛ وكذلك في ذلك الوقت انسحبت جيوشكم أيضًا.
6.107.6
ततोऽपहारं सैन्यानां कृत्वा तत्र महारथाः ।
न्यविशन्त कुरुश्रेष्ठ संग्रामे क्षतविक्षताः ॥ ६.१०७.६ ॥
ثم بعد سحب الجيوش، دخل الفرسان العظماء هناك، يا خير الكورو، مجروحين ممزقين في القتال.
6.107.7
भीष्मस्य समरे कर्म चिन्तयानास्तु पाण्डवाः ।
नालभन्त तदा शान्तिं भीष्मबाणप्रपीडिताः ॥ ६.१०७.७ ॥
كان البانداويون يتأملون أعمال بهيشما في الحرب، وقد أنهكتهم سهامه، فلم يجدوا عندئذٍ سكينة.
6.107.8
भीष्मोऽपि समरे जित्वा पाण्डवान्सह सृञ्जयान् ।
पूज्यमानस्तव सुतैर्वन्द्यमानश्च भारत ॥ ६.१०७.८ ॥
وكان بهيشما أيضاً، بعدما هزم البانداويين مع السرينجايا في الحرب، يكرّمه أبناؤك ويحيّونه أيها السليل بهارتا.
6.107.9
न्यविशत्कुरुभिः सार्धं हृष्टरूपैः समन्ततः ।
ततो रात्रिः समभवत्सर्वभूतप्रमोहिनी ॥ ६.१०७.९ ॥
دخلوا من كل الجهات مع الكورو وقد بدت على وجوههم البهجة، ثم حلّ الليل المُحيّر لكل الكائنات.
6.107.10
तस्मिन्रात्रिमुखे घोरे पाण्डवा वृष्णिभिः सह ।
सृञ्जयाश्च दुराधर्षा मन्त्राय समुपाविशन् ॥ ६.१०७.१० ॥
في بداية تلك الليلة المروعة جلس البانداويون مع الفريشنيين والسرينجايا الذين لا يُقهرون للتشاور.
6.107.11
आत्मनिःश्रेयसं सर्वे प्राप्तकालं महाबलाः ।
मन्त्रयामासुरव्यग्रा मन्त्रनिश्चयकोविदाः ॥ ६.१०७.११ ॥
تشاور جميع أولئك الأقوياء، ساكنين غير مضطربين، ماهرين في بلوغ القرار بالمشورة، في خيرهم الأسمى وما يقتضيه الوقت.
6.107.12
ततो युधिष्ठिरो राजा मन्त्रयित्वा चिरं नृप ।
वासुदेवं समुद्वीक्ष्य वचनं चेदमाददे ॥ ६.१०७.१२ ॥
ثم تشاور الملك يُدهشتهيرا زمناً طويلاً، ثم نظر إلى فاسوديفا أيها الملك، وقال هذه الكلمات.
6.107.13
कृष्ण पश्य माहात्मानं भीष्मं भीमपराक्रमम् ।
गजं नलवनानीव विमृद्गन्तं बलं मम ॥ ६.१०७.१३ ॥
يا كريشنا، انظر إلى بهيشما العظيم النفس، ذي البأس المرعب، وهو يدوس جيشي كما يدوس الفيل أجمة القصب.
6.107.14
न चैवैनं महात्मानमुत्सहामो निरीक्षितुम् ।
लेलिह्यमानं सैन्येषु प्रवृद्धमिव पावकम् ॥ ६.१०७.१४ ॥
لا نقدر حتى على النظر إلى هذا العظيم النفس، وهو يلحس الجنود كنار متأججة في أعلى ارتفاعها.
6.107.15
यथा घोरो महानागस्तक्षको वै विषोल्बणः ।
तथा भीष्मो रणे क्रुद्धस्तीक्ष्णशस्त्रः प्रतापवान् ॥ ६.१०७.१५ ॥
كالثعبان الكبير تكشكا الرهيب بسمه، كذلك بهيشما في المعركة، غاضبا، حاد السلاح، عظيم البأس.
6.107.16
गृहीतचापः समरे प्रमुञ्चन्निशिताञ्छरान् ।
शक्यो जेतुं यमः क्रुद्धो वज्रपाणिश्च देवराट् ॥ ६.१०७.१६ ॥
يمكن أن يُغلب يما نفسه، وهو غاضب يرمي السهام الحادة بقوسه في المعركة، وكذلك ملك الآلهة حامل الصاعقة.
6.107.17
वरुणः पाशभृच्चापि सगदो वा धनेश्वरः ।
न तु भीष्मः सुसंक्रुद्धः शक्यो जेतुं महाहवे ॥ ६.१०७.१७ ॥
يمكن أن يُغلب فارونا حامل الحبل، أو كوبيرا سيد الثروة ومعه مِقمعته، أما بهيشما شديد الغضب فلا يمكن أن يُغلب في المعركة العظيمة.
6.107.18
सोऽहमेवं गते कृष्ण निमग्नः शोकसागरे ।
आत्मनो बुद्धिदौर्बल्याद्भीष्ममासाद्य संयुगे ॥ ६.१०७.१८ ॥
يا كريشنا، وقد آل الأمر إلى هذا، فإني غارق في بحر من الحزن؛ فبضعف فهمي دنوت من بهيشما في المعركة.
6.107.19
वनं यास्यामि दुर्धर्ष श्रेयो वै तत्र मे गतम् ।
न युद्धं रोचते कृष्ण हन्ति भीष्मो हि नः सदा ॥ ६.१०७.१९ ॥
سأذهب إلى الغابة، يا من لا يُقهر؛ ففيها خيري. يا كريشنا، لا يروق لي القتال، لأن بهيشما يضربنا دائما.
6.107.20
यथा प्रज्वलितं वह्निं पतङ्गः समभिद्रवन् ।
एकतो मृत्युमभ्येति तथाऽहं भीष्ममेयिवान् ॥ ६.१०७.२० ॥
كما أن الفراشة المندفعة نحو النار المتقدة تلقى الموت بسبيل واحد، هكذا أنا، إذ جئت إلى بهيشما، (ألقى الموت).
6.107.21
क्षयं नीतोऽस्मि वार्ष्णेय राज्यहेतोः पराक्रमी ।
भ्रातरश्चैव मे शुराः सायकैर्भृशपीडिताः ॥ ६.१०७.२१ ॥
يا من هو من نسل فريشني، من أجل المملكة قد أُوصلتُ أنا المحارب الباسل إلى الهلاك؛ وقد أُنهك إخوتي الأبطال أيضا بالسهام إنهاكا شديدا.
6.107.22
मत्कृते भ्रातृसौहार्दाद्राज्यभ्रष्टा वनं गताः ।
परिक्लिष्टा तथा कृष्णा मत्कृते मधुसूदन ॥ ६.१०७.२२ ॥
بسببي، من محبة الإخوة، حُرموا المملكة فذهبوا إلى الغابة؛ وبسببي، يا مادهوسودانا، عانت كريشنا (دراوبادي) أيضا عناء شديدا.
6.107.23
जीवितं बहु मन्येऽहं जीवितं ह्यद्य दुर्लभम् ।
जीवितस्याद्य शेषेण चरिष्ये धर्ममुत्तमम् ॥ ६.१०७.२३ ॥
إنني أُعلي شأن الحياة كثيرا، لأن الحياة اليوم عزيزة المنال. وبما تبقى من عمري سأعمل بالدهرما السامية.
6.107.24
यदि तेऽहमनुग्राह्यो भ्रातृभिः स केशव ।
स्वधर्मस्याविरोधेन हितं व्याहर केशव ॥ ६.१०७.२४ ॥
إن كنتُ، بسبب إخوتي، جديرا بفضلك، يا كيشافا، فقل لي ما فيه الخير دون مخالفة لدهرما الذات، يا كيشافا.
6.107.25
एवं श्रुत्वा वचस्तस्य कारुण्याद्बहुविस्तरम् ।
प्रत्युवाच ततः कृष्णः सान्त्वयानो युधिष्ठिरम् ॥ ६.१०७.२५ ॥
ولمّا سمع كلامه، أجاب كريشنا مطوّلًا من رأفة، مواسيًا يوديشثيرا.
6.107.26
धर्मपुत्र विषादं त्वं मा कृथाः सत्यसंगर ।
यस्य ते भ्रातरः शूरा दुर्जयाः सत्रुसूदनाः ॥ ६.१०७.२६ ॥
يا ابن دهرما، يا من صدق عهده، لا تحزن؛ إخوتك أبطال، لا يُقهرون، ومُهلكو الأعداء.
6.107.27
अर्जुनो भीमसेनश्च वाय्वग्निसमतेजसौ ।
माद्रीपुत्रौ च विक्रान्तौ त्रिदशानामिविश्वरौ ॥ ६.१०७.२७ ॥
أرجونا وبهيماسينا، المساويان في البهاء للريح والنار، ابنا مادري الباسلان، سيدان لا يُقهران كالآلهة.
6.107.28
मां वा नियुङ्क्ष्व सौहार्दाद्योत्स्ये भीष्मेण पाण्डव ।
त्वप्रयुक्तो महाराज किं न कुर्यां महाहवे ॥ ६.१०७.२८ ॥
أو كلّفني، يا ابن بانду! من محبة سأقاتل بهيشما. أيها الملك العظيم، مدفوعًا منك، ماذا لا أفعل في هذه المعركة العظيمة؟
6.107.29
हनिष्यामि रणे भीष्ममाहूय पुरुषर्षभम् ।
पश्यतां धार्तराष्ट्राणां यदि नेच्छति फल्गुनः ॥ ६.१०७.२९ ॥
إن لم يرغب فالغونا (أرجونا) في ذلك، فسأتحدى في المعركة ثور الرجال بهيشما، وأقتله والمه ابناء دهريتاراشترا ينظرون.
6.107.30
यदि भीष्मे हते वीरे जयं पश्यसि पण्डव ।
हन्तास्म्येकरथेनाद्य कुरुवृद्धं पितामहम् ॥ ६.१०७.३० ॥
يا ابن بانду، إن رأيت النصر بعد مقتل البطل بهيشما، فإنني اليوم بعربة واحدة سأقتل شيخ الكورو، الجد.
6.107.31
पश्य मे विक्रमं राजन्महेन्द्रस्येव संयुगे ।
विमुञ्चन्तं महास्त्रामि पातयिष्यामि तं रथात् ॥ ६.१०७.३१ ॥
أيها الملك، انظر إلى بسالتي في القتال كبسالة ماهيندرا، فسأطلق أسلحة عظيمة وأُسقطه من عربته.
6.107.32
यः शत्रुः पाण्डुपुत्राणां मच्छत्रुः स न संशयः ।
मदर्था भवदर्था ये ये मदीयास्तवैव ते ॥ ६.१०७.३२ ॥
من كان عدوًّا لأبناء بانڈو فهو بلا ريب عدوي أيضًا. من يعملون لأجلي ومن يعملون لأجلك، كل من هو لي فهو لك حقًّا.
6.107.33
तव भ्राता मम सखा संबन्धी शिष्य एव च ।
मांसान्युत्कृत्य दास्यामि फल्गुनार्थे महीपते ॥ ६.१०७.३३ ॥
هو أخوك وصديقي وقريبي وتلميذي أيضًا. أيها ملك الأرض، من أجل فالغونا سأقطع لحمي وأعطيه.
6.107.34
एष चापि नरव्याघ्रो मत्कृते जीवितं त्यजेत् ।
एष नः समयस्तात तारयेम परस्परम् ॥ ६.१०७.३४ ॥
وليضحِّ هذا النمر بين الرجال بحياته من أجلي أيضًا. هذا هو عهدنا يا عزيزي: فلننقذ بعضنا بعضًا.
6.107.35
स मां नियुङ्क्ष्व राजेन्द्र यावत्सज्जो भवाम्यहम् ।
प्रतिज्ञातमुपप्लाव्ये यत्तत्पार्थेन पूर्वतः ॥ ६.१०७.३५ ॥
أيها ملك الملوك، ولِّه أمري ضدي حتى أكون مستعدًا. هذا هو العهد الذي قطعه ابن بريثا مسبقًا في أوبابلافيا.
6.107.36
पातयिष्यामि गाङ्गेयमित्युलूकस्य संनिधौ ।
परिरक्ष्यमिदं तावद्वचः पार्थस्य धीमतः ॥ ६.१०७.३६ ॥
فليُقَلْ في حضرة أُولوكا: «سأُسقط غانغيا (بيشما)». وليُصَنْ الآن قولُ الحكيم بارثا هذا.
6.107.37
अनुज्ञातेन पार्थेन मया कार्यं न संशयः ।
अथवा फल्गुनस्यैष भारः परिमितो रणे ॥ ६.१०७.३७ ॥
بإذن أرجونا سأنجز هذا العمل، لا شك في ذلك. أو أن هذا العبء في الحرب مقدَّر لفالغونا (أرجونا) وحده.
6.107.38
स हनिष्यति संग्रामे भीष्मं परपुरंजयम् ।
अशक्यमपि कुर्याद्धि रणे पार्थः समुद्यतः ॥ ६.१०७.३८ ॥
سيقتل بهيشما، فاتح مدن الأعداء، في المعركة؛ فبارثا المستعد للقتال يستطيع أن يفعل حتى المستحيل.
6.107.39
त्रिदशान्वा समुद्युक्तान्सहितान्दैत्यदानवैः ।
निहन्त्यादर्जुनः सङ्ख्ये किमु भीष्मं नराधिप ॥ ६.१०७.३९ ॥
في المعركة يستطيع أرجونا أن يقتل حتى الآلهة المصطفين المتحدين مع الدايتيا والدانافا؛ فكيف ببهيشما، يا سيد البشر!
6.107.40
विपरीतो महावीर्यो गतसत्वोऽल्पजीवनः ।
भीष्मः शान्तनवो नूनं कर्तव्यं नावबुध्यते ॥ ६.१०७.४० ॥
بهيشما، ابن شانتانو، عظيم البأس، قد صار اليوم في الجانب المعادي؛ وقد نفدت قوته وقصر عمره؛ ولا شك أنه لا يدرك ما ينبغي فعله.
6.107.41
एवमेतन्महाबाहो यथा वदसि माधव ।
सर्वे ह्येते न पर्याप्तास्तव वेगविधारणे ॥ ६.१०७.४१ ॥
الأمر كما تقول، يا مادهافا ذا الذراعين القويتين؛ فليس أحد منهم كافيًا لصد هجومك.
6.107.42
नियतं समावाप्स्यामि सर्वमेतद्यथेप्सितम् ।
यस्य मे पुरुषव्याघ्र भवान्पक्षे व्यवस्थितः ॥ ६.१०७.४२ ॥
سأنال كل هذا حسب ما أشتهي، يا نمر الرجال، ما دمت ثابتًا في جانبي.
6.107.43
सेन्द्रानपि रणे देवाञ्जयेयं जयतां वर ।
त्वया नाथेन गोविन्द किमु भीष्मं महारथम् ॥ ६.१०७.४३ ॥
يا أفضل الظافرين، يا غوفيندا، لو كنتَ أنتَ حاميي لاستطعتُ أن أغلب الآلهة في الحرب مع إندرا، فكيف بالمحارب العظيم بهيشما؟
6.107.44
न तु त्वामनृतं कर्तुमुत्सहे स्वात्मगौरवात् ।
अयुध्यमानाः सहाय्यं यथोक्तं कुरु माधव ॥ ६.१०७.४४ ॥
لكنني، إجلالاً لكرامتي، لا أجرؤ على خداعك بكذبة؛ يا مادهافا، أعنّي كما قيل دون أن تقاتل.
6.107.45
समयस्तु कृतः कश्चिन्मम भीष्मेण संयुगे ।
मन्त्रयिष्ये तवार्थाय न तु योत्स्ये कथंचन ॥ ६.१०७.४५ ॥
لقد عقدتُ اتفاقاً مع بهيشما في الحرب؛ سأتشاور من أجل غايتك، لكنني لن أقاتل بأي حال.
6.107.46
दुर्योधनार्थं योत्स्यामि सत्यमेतदिति प्रभो ।
स हि राज्यस्य मे दाता मन्त्रस्यैव च माधव ॥ ६.१०७.४६ ॥
يا سيدي، إنه لحقٌّ أنني سأقاتل من أجل دوريودهانا؛ فهو، يا مادهافا، واهب مملكتي وعونُ مشورتي أيضاً.
6.107.47
तस्माद्देवव्रतं भूयो वधोपायार्थमात्मनः ।
भवता सहिताः सर्वे प्रयाम मधुसूदन ॥ ६.१०७.४७ ॥
فلنذهب إذن جميعاً معك يا مادهوسودانا مرة أخرى إلى ديفافراتا (بهيشما)، لنعرف وسيلة هلاكنا نحن أنفسنا.
6.107.48
तद्वयं सहिता गत्वा भीष्ममाशु नरोत्तमम् ।
रुचिते तव पृच्छामि मन्त्रं वार्ष्णेय माचिरम् ॥ ६.१०७.४८ ॥
فلنذهب جميعاً معاً مسرعين إلى بهيشما، أفضل الرجال؛ يا فارشنيّا، إن رأيتَ ذلك حسناً، فإنني أستشيرك في هذا الرأي، فلا تتأخر.
6.107.49
स वक्ष्यति हितं वाक्यं सत्यमस्माज्जनार्दन ।
यथा च वक्ष्यते कृष्ण तथा कर्तास्मि संयुगे ॥ ६.१०७.४९ ॥
سيقول كلمة نافعة بالحق، يا جَنارْدَنَ. يا كرِشنا، كما يقول يفعل ذلك في المعركة.
6.107.50
स नो जयस्य दाता स्यान्मन्त्रस्य च दृढव्रतः ।
बालाः पित्रा विहीनाश्च तेन संवर्धिता वयम् ॥ ६.१०७.५० ॥
سيكون هو معطي النصر لنا، وثابتا في عهده بالمشورة؛ نحن الأطفال المحرومون من أبينا، نشأنا على يده.
6.107.51
तं चेत्पितामहं वृद्धं हन्तुमिच्छामि माधव ।
पितुः पितरमिष्टं च धिगस्तु क्षत्रजीविकाम् ॥ ६.१०७.५१ ॥
يا مادهاڤا، إن أردتُ قتل ذلك الجدّ الشيخ، أبي أبي والمحبوب لديّ، فليُلعن معاش المحاربِ.
6.107.52
ततोऽब्रवीन्महाराज वार्ष्णेयः कुरुनन्दनम् ।
रोचते मे महाप्राज्ञ राजेन्द्र तव भाषितम् ॥ ६.१०७.५२ ॥
ثم قال، أيها الملك العظيم، الفارشنيّ (كرِشنا) لفرح الكورو: يا ذا الحكمة العظيمة، يا سيّد الملوك، كلامك يروقني.
6.107.53
देवव्रतः कृती भीष्मः प्रेक्षितेनापि निर्दहेत् ।
गम्यतां स्ववधोपायं प्रष्टुं सागरगासुतम् ॥ ६.१०७.५३ ॥
ديفافراتا بهيشما ماهر، ويستطيع أن يحرق بنظرة فقط. فلنذهب ونسأل ابن النهر الذاهب إلى البحر (غانغا) عن وسيلة موته هو.
6.107.54
वक्तमर्हति सत्यं स त्वया पृष्टो विशेषतः ।
ते वयं तत्र गच्छामः प्रष्टुं कुरुपितामहम् ॥ ६.१०७.५४ ॥
هو جدير بأن ينطق بالحق، لا سيما إذا سألته أنت. فلنذهب إلى هناك لنسأل جدّ الكورو.
6.107.55
गत्वा शान्तनवं वृद्धं मन्त्रं पृच्छाम भारत ।
स नो दास्यति मन्त्रं यं तेन योत्स्यामहे परान् ॥ ६.१०७.५५ ॥
يا بهاراتا، لنذهب إلى ابن شانتانو الشيخ ونسأله المشورة. سيعطينا المشورة التي بها نقاتل الأعداء.
6.107.56
एवमामन्त्र्य ते वीराः पाण्डवाः पाण्डुपूर्वज ।
जग्मुस्ते सहिताः सर्वे वासुदेवश्च वीर्यवान् ॥ ६.१०७.५६ ॥
وهكذا، بعد أن خاطب بعضهم بعضًا، انطلق أولئك الأبطال البانداوون، يا أكبر أبناء باندو، جميعًا معًا، وكذلك فاسوديفا القدير.
6.107.57
विमुक्तशस्त्रकवचा भीष्मस्य सदनं प्रति ।
प्रविश्य च तदा भीष्मं शिरोभिः प्रणिपेदिरे ॥ ६.१०७.५७ ॥
وبعد أن خلعوا أسلحتهم ودروعهم، توجهوا نحو مسكن بهيشما، ولما دخلوا انحنوا برؤوسهم أمام بهيشما.
6.107.58
पूजयन्तो महाराज पाण्डवा भरतर्षभम् ।
प्रणम्य शिरसा चैनं भीष्मं शरणमभ्ययुः ॥ ६.१०७.५८ ॥
أيها الملك العظيم، إذ كرّم البانداوون ثور البهاراتا، انحنوا له برؤوسهم ولجأوا إلى بهيشما.
6.107.59
तानुवाच महाबाहुर्भीष्मः कुरुपितामहः ।
स्वागतं तव वार्ष्णेय स्वागतं ते धनञ्जय ॥ ६.१०७.५९ ॥
قال لهم بهيشما جد الكوريين ذو الذراعين القويتين: 'مرحبًا بك يا ابن فريشني، ومرحبًا بك يا دهنانجايا.'
6.107.60
स्वागतं धर्मपुत्राय भीमाय यमयोस्तथा ।
किं वा कार्यं करोम्यद्य युष्माकं प्रीतिवर्धनं ॥ ६.१०७.६० ॥
مرحبًا بابن دهرما، وبهيما، وكذلك بولدي ياما. أيّ عمل أقوم به لكم اليوم يزيد فرحكم؟
6.107.61
युद्धादन्यत्र हे वत्साः प्रीयन्तां मा विशङ्कथ ।
सर्वात्मनापि कर्तास्मि यदपि स्यात्सदुष्करम् ।
तथा ब्रुवाणं गाङ्गेयं प्रीतियुक्तं पुनःपुनः ॥ ६.१०७.६१ ॥
«أيها الأبناء الأعزاء، كونوا راضين ولا تخافوا، إلا فيما يتعلق بالحرب. حتى الأمر الأشد صعوبة سأفعله بكل كياني.» إلى غانغيا (بهيشما) الذي قال ذلك مراراً وتكراراً بمحبة،
6.107.62
उवाच राजा दीनात्मा प्रीतियुक्तमिदं वचः ।
कथं जयेम सर्वज्ञ कथं राज्यं लभेमहि ॥ ६.१०७.६२ ॥
قال الملك، وقلبه حزين، هذه الكلمات المفعمة بالمحبة: «أيها العليم بكل شيء، كيف نغلب؟ وكيف ننال المملكة؟»
6.107.63
प्रजानां संशयो न स्यात्कथं तन्मे बद प्रभो ।
भवान्हि नो वधोपायं ब्रवीतु स्वयमात्मनः ॥ ६.१०७.६३ ॥
«أيها السيد، أخبرني كيف لا يبقى شك بين الناس. أخبرنا أنت بنفسك بوسيلة إهلاكهم (أي الأعداء).»
6.107.64
भवन्तं समरे वीर विषहेम कथं वयम् ।
न हि ते सूक्ष्ममप्यस्ति रन्ध्रं कुरुपितामह ॥ ६.१०७.६४ ॥
«أيها البطل، كيف نصمد أمامك في القتال؟ أيها جد الكورو، ليس فيك ولو ثغرة صغيرة.»
6.107.65
मण्डलेनैव धनुषा दृश्यसे संयुगे सदा ।
आददानं संदधानं विकर्षन्तं धनुर्न च ॥ ६.१०७.६५ ॥
«في المعركة لا نراك إلا تدير القوس في دائرة؛ لا يُرى أنك تأخذ السهم أو تضعه أو تشد القوس.»
6.107.66
पश्यामस्त्वां महाबाहो रथे सूर्यमिवापरम् ।
रथाश्वनरनागानां हन्तारं परवीरहन् ॥ ६.१०७.६६ ॥
«أيها ذو الذراعين القويتين، نراك على العربة كأنك شمس أخرى—مُهلك العربات والخيول والرجال والفيلة، مدمّر أبطال الأعداء.»
6.107.67
कोऽथवोत्सहते जेतुं वां पुमान्भरतर्षभ ।
वर्षता शरवर्षाणि महान्ति पुरुषर्षभ ॥ ६.१०७.६७ ॥
يا ثور البهاراتا، يا ثور بين الرجال! أي رجل يجرؤ على أن يغلبكما وأنتما تمطران وابلا عظيما من السهام؟
6.107.68
क्षयं निता हि पृतना संयुगे महती मम ।
यथा युधि जयेम त्वां यथा राज्यं भृशं मम ॥ ६.१०७.६८ ॥
لقد قادت الحرب جيشي العظيم إلى الهلاك. قل لنا كيف نغلبك في الحرب، وكيف يمكن أن يُحفظ مملكتي بقوة.
6.107.69
मम सैन्यस्य च क्षेमं तन्मे ब्रूहि पितामह ।
ततोऽब्रवीच्छान्तनवः पाण्डवान्पाण्डुपूर्वज ॥ ६.१०७.६९ ॥
"أيها الجد، أخبرني بما فيه سلامة جيشي." فقال بهيشما، ابن شانتانو، جد باندو، للباندافا.
6.107.70
न कथंचन कौन्तेय मयि जीवति संयुगे ।
जयो भवति सर्वज्ञ सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ६.१०७.७० ॥
يا ابن كونتي، ما دمتُ حيًا في القتال فلن يأتيكم النصر بأي حال. يا عالِمَ الكل، هذا حقٌّ أقوله لك.
6.107.71
निर्जिते मयि युद्धेन रणे जेष्यथ पाण्डवाः ।
क्षिप्रं मयि प्रहरत यदीच्छथ रणे जयम् ॥ ६.१०७.७१ ॥
يا باندافا، لن تنتصروا في الحرب إلا بعد أن تغلبوني في القتال. إن كنتم تريدون النصر في المعركة، فاضربوني بسرعة.
6.107.72
अनुजानामि वः पार्थाः प्रहरध्वं यथासुखम् ।
एवं हि सुकृतं मन्ये भवतां विदितो ह्यहम् ।
हते मयि हतं सर्वं तस्मादेवं विधीयताम् ॥ ६.१०७.७२ ॥
يا أبناء بريثا، أأذن لكم؛ فاضربوا كما تشاؤون. وأرى أن هذا هو فعلكم الحسن، لأنكم تعرفونني جيدا. فإذا قتلت، قُتل كل شيء؛ فليكن الأمر كذلك.
6.107.73
ब्रूहि तस्मादुपायं नो यथा युद्धे जयेमहि ।
भवन्तं समरे क्रुद्धं दण्डहस्तमिवान्तकम् ॥ ६.१०७.७३ ॥
فأخبرنا بوسيلة نغلب بها في الحرب، إذ أنت غاضب في المعركة كالموت يحمل العصا في يده.
6.107.74
शक्यो वज्रधरो जेतुं वरुणोऽथ यमस्तथा ।
न भवान्समरे शक्यः सेन्द्रैरपि सुरासुरैः ॥ ६.१०७.७४ ॥
يمكن أن يُغلب حامل الصاعقة إندرا، وفارونا، وياما، أما أنت فلا يمكن أن تُغلب في الحرب، ولا حتى من الآلهة والشياطين مع إندرا.
6.107.75
सत्यमेतन्महाबाहो यथा वदसि पाण्डव ॥ ६.१०७.७५ ॥
هذا حق، يا بانداﭭا ذا الذراعين القويتين، كما تقول.
6.107.76
नाहं जेतुं रणे शक्यः सेन्द्रैरपि सुरासुरैः ।
आत्तशस्त्रो रणे यत्तो गृहीतवरकार्मुकः ।
ततो मां न्यस्तशस्त्रं तु एते हन्युर्महारथाः ॥ ६.१०७.७६ ॥
لا يمكن أن أُغلب في الحرب، ولا حتى من الآلهة والشياطين مع إندرا، ما دمت مسلحاً، مستعداً في القتال، أحمل قوساً نفيساً. فإذا ألقيت سلاحي، فقد يقتلني هؤلاء الرماة العظماء على العربات.
6.107.77
निक्षिप्तशस्त्रे पतिते विमुक्तकवचध्वजे ।
द्रवमाणे च भीते च तवास्मीति च वादिनि ॥ ६.१०७.७७ ॥
من ألقى سلاحه، أو سقط، أو نزع درعه وراينته، أو يفر أو يرتعب، ويقول: «أنا لك».
6.107.78
स्त्रीजिते स्त्रीप्रधाने च स्त्रीप्रधायिनि धर्मज ।
स्त्रियां स्त्रीनामधेये च विकले चैकपुत्रिणि ।
अप्रसूते च षण्डे च न युद्धं रोचते मम ॥ ६.१०७.७८ ॥
يا ابن دهرما، لا أرغب في قتال من غلبته امرأة، ومن تكون المرأة عنده في المقام الأول، ومن يجعل المرأة مقدَّمة، ومن هو امرأة أو يحمل اسم امرأة، ومن هو معوَّق، ومن له ابن واحد، ومن لم يُنجب، أو من هو خصي.
6.107.79
इमं मे शृणु राजेन्द्र संकल्पं पूर्वचिन्तितम् ।
असंकल्पध्वजं दृष्ट्वा न युध्येयं कदाचन ॥ ६.१०७.७९ ॥
يا سيد الملوك، اسمع هذا العزم الذي فكرت فيه من قبل: إذا رأيت من لا راية عزم له، فلن أقاتل أبدًا.
6.107.80
य एष द्रौपदो राजंस्तव सैन्ये महारथः ।
शिखण्डी समरामर्षी शूरश्च समितिंजयः ॥ ६.१०७.८० ॥
أيها الملك، في جيشك هذا الفارس العظيم، ابن دراوبدي شيخاندين، الغاضب في القتال، الباسل، والمنتصر في مواقف الحرب.
6.107.81
यथाऽभवच्च स्त्रीपूर्वं पश्चात्पुंस्त्वं समागतः ।
जानन्ति च भवन्तोऽपि सर्वमेतद्यथातथम् ॥ ६.१०७.८१ ॥
كان في الأصل امرأة ثم صار رجلًا؛ وأنتم أيضًا تعرفون كل هذا على حقيقته.
6.107.82
अर्जुनः समरे शूरः पुरस्कृत्य शिखण्डीनम् ।
मामेव विशिखैस्तीक्ष्णैरभिद्रवतु दंशितः ॥ ६.१०७.८२ ॥
ليهاجمني أرجونا الباسل وحدي بسهام حادة، واضعًا شيخاندين في المقدمة، متدرعًا ومتحمسًا في القتال.
6.107.83
असंकल्पध्वजे तस्मिन्स्त्रीपूर्वे च विशेषतः ।
न प्रहर्तुमभीप्सामि गृहीतेषु कथंचन ॥ ६.१०७.८३ ॥
لا أرغب في ضرب من لا راية عزم له، ولا سيما من كان امرأة من قبل، مهما ظهر أمامي على أي حال.
6.107.84
तदन्तरं समासाद्य पाण्डवो मां धनञ्जयः ।
शरैर्घातयतु क्षिप्रं समन्ताद्भरतर्षभ ॥ ६.१०७.८४ ॥
يا ثور البهاراتا، فليغتنم بانداڤا دهنجايا تلك الفرصة، فيضربني بسهامه سريعًا من كل جانب.
6.107.85
न तं पश्यामि लोकेष मां हन्याद्यः समुद्यतम् ।
ऋते कृष्णान्महाभागात्पाण्डवाद्वा धनञ्जयात् ॥ ६.१०७.८५ ॥
لا أرى في العوالم من يقتلني وأنا أتقدم، إلا كريشنا ذا الحظ العظيم أو دانانجايا ابن بانду.
6.107.86
पार्षतं तु पुरोधाय क्लीबमद्य ममाग्रतः ।
आत्तशस्त्रो रणे यत्तो गृहीतवरकार्मुकः ।
मां पातयतु बीभत्सुरेवं तव जयो ध्रुवम् ॥ ६.१०७.८६ ॥
ليُسقِطْني اليوم بيبهتسو (أرجونا)، وهو مسلَّح ومتأهب للقتال يحمل قوسًا جيدة، بعد أن يقدِّم أمامي باريشاتا (شيخاندين)؛ وهكذا يكون نصرك مؤكَّدًا.
6.107.87
एतत्कुरुष्व कौन्तेय यथोक्तं मम सुव्रत ।
ततो जेष्वसि संग्रामे धार्तराष्ट्रान्समागतान् ॥ ६.१०७.८७ ॥
افعل هذا يا ابن كونتي كما قلت، يا صاحب النذور الحسنة؛ عندئذٍ تغلب في الحرب أبناء دهريتاراشترا المجتمعين.
6.107.88
तेऽनुज्ञातास्ततः पार्था जग्मुः स्वशिबिरं प्रति ।
अभिवाद्य महात्मानं भीष्मं कुरुपितामहम् ॥ ६.१०७.८८ ॥
فانصرف البارثا بعد أن نالوا الإذن، فحيَّوا بيشما العظيم جد الكورو، ومضوا نحو معسكرهم.
6.107.89
तथोक्तवति गाङ्गेये परलोकाय दीक्षिते ।
अर्जुनो दुःखसंतप्तः सव्रीडमिदमब्रवीत् ॥ ६.१०७.८९ ॥
فلما قال جانجيا (بيشما) ذلك، وقد تهيّأ للعالم الآخر، قال أرجونا، المتعذب بالحزن، بخجل هذا:
6.107.90
गुरुणा कुरुवृद्धेन कृतप्रज्ञेन धीमता ।
पितामहेन संग्रामे कथं योद्धास्मि माधव ॥ ६.१०७.९० ॥
كيف أقاتل في الحرب معلّمي، شيخ الكورو، الجد الحكيم الفطِن، يا مادهافا؟
6.107.91
क्रीडता हि मया बाल्ये वासुदेव महामनाः ।
पांसुरूषितगात्रेण महात्मा परुषीकृतः ॥ ६.१०७.९१ ॥
يا فاسوديفا، لما كنتألعب في الصبا، أغضبتُ ذلك العظيم النفس، الكبير الروح، وجسده مغطى بالغبار، بكلام قاسٍ.
6.107.92
यस्याहमधिरुह्याङ्कं वालः किल गदाग्रज ।
तातेत्यवोचं पितरं पितुः पाण्डोर्महात्मनः ॥ ६.१०७.९२ ॥
يا أخا غادا الأكبر، لما كنت صبيًا صعدتُ إلى حجر من كنتُ أناديه «أبي» — أبي الروح العظيم باندو.
6.107.93
नाहं तातस्तव पितुस्तातोऽस्मि तव भारत ।
इति मामब्रवीद्बाल्ये यः स वध्यः कथं मया ॥ ६.१०७.९३ ॥
يا بهاراتا، من قال لي في الصبا: «لستُ أباك، بل أنا أبو أبيك» — كيف لي أن أقتله؟
6.107.94
कामं वध्यतु सैन्यं मे नाहं योत्स्ये महात्मना ।
जयो वास्तु वधो वा मे कथं वा कृष्ण मन्यसे ॥ ६.१०७.९४ ॥
ليُقتل جيشي؛ لن أقاتل ذلك العظيم النفس. سواء كان النصر لي أم الموت — يا كريشنا، ماذا تظن؟
6.107.95
कथमस्माद्विधः कृष्ण जानन्धर्मं सनातनम् ।
न्यस्तशस्त्रे च वृद्धे च प्रहरेद्धि पितामहे ॥ ६.१०७.९५ ॥
يا كريشنا، كيف لمثلي، وهو يعرف الدهرم الأزلي، أن يضرب الجد، الشيخ الذي ألقى سلاحه؟
6.107.96
प्रतिज्ञाय वधं जिष्णो पुरा भीष्मस्य संयुगे ।
क्षत्रधर्मे स्थितः पार्थ कथं नैनं हनिष्यसि ॥ ६.१०७.९६ ॥
يا جيشنو، وقد عاهدتَ منذ القدم على قتل بهيشما في القتال، ثابتًا في واجب المحارب — يا برثا، كيف لا تقتله؟
6.107.97
पातयैनं रथात्पार्थ क्षत्रियं युद्धदुर्मदम् ।
नाहत्वा युधि गाङ्गेयं विजयस्ते भविष्यति ॥ ६.१०७.९७ ॥
يا ابن بريثا، أسقط هذا الكشاتريا المتعجرف في القتال عن عربته. لن تنال النصر ما لم تقتل غانغيا في المعركة.
6.107.98
दृष्टमेतत्पुरा देवैर्भविष्यत्यवशस्य ते ।
यद्दृष्टं हि पुरा पार्थ तत्तथा न तदन्यथा ॥ ६.१०७.९८ ॥
لقد رأت الآلهة هذا من قبل، وسيقع لك، وأنت عاجز عن دفعه. يا ابن بريثا، ما رُئي من قبل يكون كذلك لا غيره.
6.107.99
न हि भीष्मं दुराधर्षं व्यात्ताननमिवान्तकम् ।
त्वदन्यः शक्नुयाद्योद्धुमपि वज्रधरः स्वयम् ॥ ६.१०७.९९ ॥
لا يستطيع أحد غيرك أن يقاتل بهيشما، الذي لا يُقهر كالموت فاغرًا فاه، ولا حتى إندرا حامل الصاعقة بنفسه.
6.107.100
जहि भीष्मं स्थिरो भूत्वा शृणु चेदं वचो मम ।
यथोवाच पुरा शक्रं महाबुद्धिर्बृहस्पतिः ॥ ६.१०७.१०० ॥
اثبت واقتل بهيشما، واسمع قولي هذا كما قاله بريهاسباتي العظيم الحكمة لشكرا في سالف الزمان.
6.107.101
ज्यायांसमपि चेद्वृद्धं गुणैरपि समन्वितम् ।
आततायिनमायान्तं हन्याद्धातकमात्मनः ॥ ६.१०७.१०१ ॥
حتى لو كان الكبير المسن المتحلي بالفضائل، فإن من يأتي معتديًا قاتلًا لنفسه يجب أن يُقتل.
6.107.102
शाश्वतोऽयं स्थितो धर्मः क्षत्रियाणां धनञ्जय ।
योद्धव्यं रक्षितव्यं च यष्टव्यं चानसूयुभिः ॥ ६.१०७.१०२ ॥
يا دهنجايا، هذا هو الدرمة الأبدية المقررة للمحاربين: عليهم أن يقاتلوا ويحموا ويقدموا القرابين، خالين من الحسد.
6.107.103
शिखण्डी निधनं कृष्ण भीष्मस्य भविता ध्रुवम् ।
दृष्ट्वैव हि सदा भीष्मः पाञ्चाल्यं विनिवर्तते ॥ ६.१०७.१०३ ॥
يا كريشنا، سيكون شيخاندين بلا شك سبب موت بيشما؛ فحين يرى أمير البانچالا يتراجع بيشما دائمًا.
6.107.104
ते वयं प्रमुखे तस्य पुरस्कृत्य शिखण्डिनम् ।
गाङ्गेयं पातयिष्याम उपायेनेति मे मतिः ॥ ६.१०७.१०४ ॥
سنضع شيخاندين أمامه ونُسقط غانغييا بهذه الحيلة؛ هذا هو رأيي.
6.107.105
अहमन्यान्महेष्वासान्वारयिष्यामि सायकैः ।
शिखण्ड्यपि युधां श्रेष्ठं भीष्ममेवाभियोधयेत् ॥ ६.१०७.१०५ ॥
سأصدّ بسهامي سائر الرماة العظام، ويحارب شيخاندين، أفضل المحاربين، بيشما وحده.
6.107.106
श्रुतं हि कुरुमुख्यस्य नाहं हन्यां शिखण्डिनम् ।
कन्या ह्येषा पुरा भूत्वा पुरुषः समपद्यत ॥ ६.१०७.१०६ ॥
لقد سمعتُ قول أفضل الكورو: لن أقتل شيخاندين، فهذه كانت من قبلُ عذراء ثم صارت رجلًا.
6.107.107
अर्जुनस्य वचः श्रुत्वा भीष्मस्य वधसंयुतम् ।
जहृषुर्हृष्टरोमाणः सकृष्णाः पाण्डवास्तदा ॥ ६.१०७.१०७ ॥
ولمّا سمع الباندافا ما قاله أرجونا عن قتل بيشما، فرحوا مع كريشنا وقامت شعور أجسادهم من الطرب.
6.107.108
इत्येवं निश्चयं कृत्वा पाण्डवाः सहमाधवाः ।
अनुमान्य महात्मानं प्रययुर्हृष्टमानसाः।
शयनानि यथा स्वानि भेजिरे पुरुषर्षभाः ॥ ६.१०७.१०८ ॥
وبعد أن عقدوا هذا العزم، استأذن الباندافا ومعهم مادهافا العظيمَ الروح ومضَوا بقلوب مسرورة؛ وانصرف أولئك الثيران بين البشر كلٌّ إلى مضجعه.