Mahābhārata · Adhyāya 6.107

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

6.107.1

युध्यतामेव तेषां तु भास्करेऽस्तमुपागते ।
सन्ध्या समभवद्धोरा नापश्याम ततो रणम् ॥ ६.१०७.१ ॥

Während sie noch kämpften, ging die Sonne unter. Eine schreckliche Dämmerung brach herein, und da konnten wir das Schlachtfeld nicht mehr sehen.

6.107.2

ततो युधिष्ठिरो राजा सन्ध्यां संदृश्य भारत ।
वध्यमानं च भीष्मेण त्यक्तास्त्रं भयविह्वलम् ॥ ६.१०७.२ ॥

Da sah König Yudhiṣṭhira die Dämmerung, und er sah, wie sein Heer von Bhīṣma niedergeschlagen wurde, die Waffen weggeworfen, von Furcht überwältigt, o Bhārata—

6.107.3

स्वसैन्यं च परावृत्तं पलायनपरायणम् ।
भीष्मं च युधि संरब्धं पीडयन्तं महारथम् ॥ ६.१०७.३ ॥

Und er sah sein eigenes Heer umgekehrt, dem Fliehen ergeben, und Bhīṣma, im Kampf erzürnt, den großen Wagenkämpfer, wie er sie bedrängte.

6.107.4

सोमकांश्च जितान्दृष्ट्वा निरुत्साहान्महारथान् ।
निशामुखं च संप्रेक्ष्य घोररूपं भयानकम्।
चिन्तयित्वा ततो राज्ञामपहारमकारयत् ॥ ६.१०७.४ ॥

Als er die besiegten Somakas und die entmutigten großen Wagenkämpfer sah und den schrecklichen, furchterregenden Einbruch der Nacht betrachtete, dachte er nach und ließ dann das Heer der Könige zurückziehen.

6.107.5

ततोऽपहारं सैन्यानां चक्रे राजा युधिष्ठिरः ।
तथैव तव सैन्यानामपहारे ह्यभूत्तदा ॥ ६.१०७.५ ॥

Dann ließ König Yudhiṣṭhira die Heere zurückziehen; ebenso zogen sich damals auch Eure Heere zurück.

6.107.6

ततोऽपहारं सैन्यानां कृत्वा तत्र महारथाः ।
न्यविशन्त कुरुश्रेष्ठ संग्रामे क्षतविक्षताः ॥ ६.१०७.६ ॥

Nachdem sie die Heere zurückgezogen hatten, zogen sich die großen Wagenkämpfer dort, o Bester der Kurus, verwundet und zerschlagen aus dem Kampf zurück und betraten (ihre Lager).

6.107.7

भीष्मस्य समरे कर्म चिन्तयानास्तु पाण्डवाः ।
नालभन्त तदा शान्तिं भीष्मबाणप्रपीडिताः ॥ ६.१०७.७ ॥

Die Pāṇḍava, über Bhīṣmas Taten im Kampf nachsinnend und von seinen Pfeilen gequält, fanden damals keine Ruhe.

6.107.8

भीष्मोऽपि समरे जित्वा पाण्डवान्सह सृञ्जयान् ।
पूज्यमानस्तव सुतैर्वन्द्यमानश्च भारत ॥ ६.१०७.८ ॥

Auch Bhīṣma, der im Kampf die Pāṇḍava samt den Sṛñjaya besiegt hatte, wurde von deinen Söhnen verehrt und gegrüßt, o Nachkomme Bharatas.

6.107.9

न्यविशत्कुरुभिः सार्धं हृष्टरूपैः समन्ततः ।
ततो रात्रिः समभवत्सर्वभूतप्रमोहिनी ॥ ६.१०७.९ ॥

Sie zogen mit den Kuru und freudigen Gesichtern von allen Seiten ein. Dann kam die Nacht, die alle Wesen verwirrt.

6.107.10

तस्मिन्रात्रिमुखे घोरे पाण्डवा वृष्णिभिः सह ।
सृञ्जयाश्च दुराधर्षा मन्त्राय समुपाविशन् ॥ ६.१०७.१० ॥

Zu Beginn jener schrecklichen Nacht setzten sich die Pāṇḍava mit den Vṛṣṇi und den unbezwingbaren Sṛñjaya zur Beratung nieder.

6.107.11

आत्मनिःश्रेयसं सर्वे प्राप्तकालं महाबलाः ।
मन्त्रयामासुरव्यग्रा मन्त्रनिश्चयकोविदाः ॥ ६.१०७.११ ॥

Alle diese Mächtigen, gelassen und geübt, durch Beratung Entschlüsse zu fassen, berieten über ihr höchstes Wohl und das, was der Augenblick verlangte.

6.107.12

ततो युधिष्ठिरो राजा मन्त्रयित्वा चिरं नृप ।
वासुदेवं समुद्वीक्ष्य वचनं चेदमाददे ॥ ६.१०७.१२ ॥

Da deliberierte König Yudhiṣṭhira lange, o König, blickte auf Vāsudeva und sprach diese Worte.

6.107.13

कृष्ण पश्य माहात्मानं भीष्मं भीमपराक्रमम् ।
गजं नलवनानीव विमृद्गन्तं बलं मम ॥ ६.१०७.१३ ॥

O Kṛṣṇa, sieh den großherzigen Bhīṣma an, von furchtbarer Kraft, wie er mein Heer niedertrampelt wie ein Elefant ein Schilfdickicht.

6.107.14

न चैवैनं महात्मानमुत्सहामो निरीक्षितुम् ।
लेलिह्यमानं सैन्येषु प्रवृद्धमिव पावकम् ॥ ६.१०७.१४ ॥

Wir können diesen großherzigen nicht einmal ansehen, wie er unter den Truppen leckt wie ein hochloderndes Feuer.

6.107.15

यथा घोरो महानागस्तक्षको वै विषोल्बणः ।
तथा भीष्मो रणे क्रुद्धस्तीक्ष्णशस्त्रः प्रतापवान् ॥ ६.१०७.१५ ॥

Wie die grimmige große Schlange Takṣaka, furchtbar durch ihr Gift, so ist Bhīṣma im Kampf: zornig, mit scharfen Waffen und mächtig.

6.107.16

गृहीतचापः समरे प्रमुञ्चन्निशिताञ्छरान् ।
शक्यो जेतुं यमः क्रुद्धो वज्रपाणिश्च देवराट् ॥ ६.१०७.१६ ॥

Selbst Yama, erzürnt, der im Kampf mit dem Bogen in der Hand scharfe Pfeile abschießt, könnte besiegt werden, ebenso der König der Götter, der den Donnerkeil hält.

6.107.17

वरुणः पाशभृच्चापि सगदो वा धनेश्वरः ।
न तु भीष्मः सुसंक्रुद्धः शक्यो जेतुं महाहवे ॥ ६.१०७.१७ ॥

Varuṇa, der Träger der Schlinge, oder Kubera, Herr des Reichtums mit seiner Keule, mögen besiegt werden; doch Bhīṣma, tief erzürnt, kann in der großen Schlacht nicht besiegt werden.

6.107.18

सोऽहमेवं गते कृष्ण निमग्नः शोकसागरे ।
आत्मनो बुद्धिदौर्बल्याद्भीष्ममासाद्य संयुगे ॥ ६.१०७.१८ ॥

O Kṛṣṇa, so sind die Dinge gekommen, und ich bin in einen Ozean des Kummers versunken; durch die Schwäche meines eigenen Verstandes trat ich im Kampf Bhīṣma entgegen.

6.107.19

वनं यास्यामि दुर्धर्ष श्रेयो वै तत्र मे गतम् ।
न युद्धं रोचते कृष्ण हन्ति भीष्मो हि नः सदा ॥ ६.१०७.१९ ॥

Ich werde in den Wald gehen, o Unbezwingbarer; dort liegt mein Heil. Kṛṣṇa, der Kampf gefällt mir nicht, denn Bhīṣma erschlägt uns stets.

6.107.20

यथा प्रज्वलितं वह्निं पतङ्गः समभिद्रवन् ।
एकतो मृत्युमभ्येति तथाऽहं भीष्ममेयिवान् ॥ ६.१०७.२० ॥

Wie ein Falter, der sich auf das lodernde Feuer stürzt, auf einerlei Weise den Tod findet, so finde auch ich, zu Bhīṣma gelangt, (den Tod).

6.107.21

क्षयं नीतोऽस्मि वार्ष्णेय राज्यहेतोः पराक्रमी ।
भ्रातरश्चैव मे शुराः सायकैर्भृशपीडिताः ॥ ६.१०७.२१ ॥

O Nachfahre der Vṛṣṇi, um des Königreichs willen bin ich, der mächtige Krieger, dem Untergang zugeführt worden; und auch meine heldenhaften Brüder sind von Pfeilen schwer gepeinigt worden.

6.107.22

मत्कृते भ्रातृसौहार्दाद्राज्यभ्रष्टा वनं गताः ।
परिक्लिष्टा तथा कृष्णा मत्कृते मधुसूदन ॥ ६.१०७.२२ ॥

Meinetwegen, aus brüderlicher Zuneigung, des Reiches beraubt, sind sie in den Wald gegangen; und meinetwegen, o Madhusūdana, ist auch Kṛṣṇā (Draupadī) schwer bedrängt worden.

6.107.23

जीवितं बहु मन्येऽहं जीवितं ह्यद्य दुर्लभम् ।
जीवितस्याद्य शेषेण चरिष्ये धर्ममुत्तमम् ॥ ६.१०७.२३ ॥

Ich schätze das Leben hoch, denn heute ist das Leben schwer zu erlangen. Mit dem Rest meines Lebens werde ich den höchsten Dharma üben.

6.107.24

यदि तेऽहमनुग्राह्यो भ्रातृभिः स केशव ।
स्वधर्मस्याविरोधेन हितं व्याहर केशव ॥ ६.१०७.२४ ॥

Wenn ich durch meine Brüder deiner Gunst würdig bin, o Keśava, so sprich zu mir das Heilsame, ohne dem eigenen Dharma zu widersprechen, o Keśava.

6.107.25

एवं श्रुत्वा वचस्तस्य कारुण्याद्बहुविस्तरम् ।
प्रत्युवाच ततः कृष्णः सान्त्वयानो युधिष्ठिरम् ॥ ६.१०७.२५ ॥

Nachdem er diese Worte gehört hatte, antwortete Kṛṣṇa aus Mitgefühl lange und ausführlich und tröstete Yudhiṣṭhira.

6.107.26

धर्मपुत्र विषादं त्वं मा कृथाः सत्यसंगर ।
यस्य ते भ्रातरः शूरा दुर्जयाः सत्रुसूदनाः ॥ ६.१०७.२६ ॥

Sohn des Dharma, treu deinem Gelübde, gräme dich nicht; deine Brüder sind Helden, unbesiegbar und Vernichter der Feinde.

6.107.27

अर्जुनो भीमसेनश्च वाय्वग्निसमतेजसौ ।
माद्रीपुत्रौ च विक्रान्तौ त्रिदशानामिविश्वरौ ॥ ६.१०७.२७ ॥

Arjuna und Bhīmasena, an Glanz dem Wind und dem Feuer gleich, die beiden mächtigen Söhne Mādrīs, sind unbesiegbare Herren wie die Götter.

6.107.28

मां वा नियुङ्क्ष्व सौहार्दाद्योत्स्ये भीष्मेण पाण्डव ।
त्वप्रयुक्तो महाराज किं न कुर्यां महाहवे ॥ ६.१०७.२८ ॥

Oder setze mich ein, Sohn Pāṇḍus: Aus Zuneigung werde ich mit Bhīṣma kämpfen. Großer König, von dir angetrieben, was würde ich nicht tun in dieser großen Schlacht?

6.107.29

हनिष्यामि रणे भीष्ममाहूय पुरुषर्षभम् ।
पश्यतां धार्तराष्ट्राणां यदि नेच्छति फल्गुनः ॥ ६.१०७.२९ ॥

Wenn Phalguna (Arjuna) es nicht wünscht, werde ich den Stier unter den Menschen, Bhīṣma, im Kampf herausfordern und ihn töten, während die Söhne Dhṛtarāṣṭras zusehen.

6.107.30

यदि भीष्मे हते वीरे जयं पश्यसि पण्डव ।
हन्तास्म्येकरथेनाद्य कुरुवृद्धं पितामहम् ॥ ६.१०७.३० ॥

Sohn Pāṇḍus, wenn du nach dem Fall des Helden Bhīṣma den Sieg siehst, dann werde ich heute mit einem einzigen Wagen den ältesten der Kurus, den Großvater, töten.

6.107.31

पश्य मे विक्रमं राजन्महेन्द्रस्येव संयुगे ।
विमुञ्चन्तं महास्त्रामि पातयिष्यामि तं रथात् ॥ ६.१०७.३१ ॥

O König, sieh meine Tapferkeit im Kampf, gleich der Mahendras. Indem ich große Waffen schleudere, werde ich ihn vom Wagen stürzen.

6.107.32

यः शत्रुः पाण्डुपुत्राणां मच्छत्रुः स न संशयः ।
मदर्था भवदर्था ये ये मदीयास्तवैव ते ॥ ६.१०७.३२ ॥

Wer ein Feind der Söhne Pāṇḍus ist, der ist zweifellos auch mein Feind. Die für mich handeln und die für dich handeln, alle, die mein sind, sind wahrlich auch dein.

6.107.33

तव भ्राता मम सखा संबन्धी शिष्य एव च ।
मांसान्युत्कृत्य दास्यामि फल्गुनार्थे महीपते ॥ ६.१०७.३३ ॥

Er ist dein Bruder, mein Freund, Verwandter und auch mein Schüler. O Herr der Erde, für Phalguna werde ich mein Fleisch herausschneiden und geben.

6.107.34

एष चापि नरव्याघ्रो मत्कृते जीवितं त्यजेत् ।
एष नः समयस्तात तारयेम परस्परम् ॥ ६.१०७.३४ ॥

Und möge auch dieser Tiger unter den Menschen für mich sein Leben hingeben. Das ist unsere Abmachung, Lieber: lass uns einander erretten.

6.107.35

स मां नियुङ्क्ष्व राजेन्द्र यावत्सज्जो भवाम्यहम् ।
प्रतिज्ञातमुपप्लाव्ये यत्तत्पार्थेन पूर्वतः ॥ ६.१०७.३५ ॥

O König der Könige, setze ihn gegen mich ein, bis ich bereit bin. Dies ist das Versprechen, das der Sohn Pṛthās zuvor in Upaplavya gab.

6.107.36

पातयिष्यामि गाङ्गेयमित्युलूकस्य संनिधौ ।
परिरक्ष्यमिदं तावद्वचः पार्थस्य धीमतः ॥ ६.१०७.३६ ॥

Es werde in Ulūkas Gegenwart gesagt: „Ich werde Gāṅgeya (Bhīṣma) niederstrecken.“ Vorerst werde dieses Wort des weisen Pārtha bewahrt.

6.107.37

अनुज्ञातेन पार्थेन मया कार्यं न संशयः ।
अथवा फल्गुनस्यैष भारः परिमितो रणे ॥ ६.१०७.३७ ॥

Mit Arjunas Erlaubnis werde ich diese Aufgabe ausführen, ohne Zweifel. Oder aber, in der Schlacht ist diese Last allein für Phalguna (Arjuna) bemessen.

6.107.38

स हनिष्यति संग्रामे भीष्मं परपुरंजयम् ।
अशक्यमपि कुर्याद्धि रणे पार्थः समुद्यतः ॥ ६.१०७.३८ ॥

Er wird Bhīṣma, den Bezwinger feindlicher Städte, im Kampf erschlagen; denn Pārtha, zum Kampf entschlossen, könnte sogar das Unmögliche vollbringen.

6.107.39

त्रिदशान्वा समुद्युक्तान्सहितान्दैत्यदानवैः ।
निहन्त्यादर्जुनः सङ्ख्ये किमु भीष्मं नराधिप ॥ ६.१०७.३९ ॥

Im Kampf könnte Arjuna sogar die Götter erschlagen, die sich mit den Daitya und Dānava vereinigt zum Kampf gerüstet haben; um wie viel mehr Bhīṣma, o Herr der Menschen!

6.107.40

विपरीतो महावीर्यो गतसत्वोऽल्पजीवनः ।
भीष्मः शान्तनवो नूनं कर्तव्यं नावबुध्यते ॥ ६.१०७.४० ॥

Bhīṣma, der Sohn Śāntanus, von großer Tapferkeit, ist nun zum Gegner geworden; seine Lebenskraft ist erschöpft und sein Leben ist kurz. Gewiss erkennt er nicht, was zu tun ist.

6.107.41

एवमेतन्महाबाहो यथा वदसि माधव ।
सर्वे ह्येते न पर्याप्तास्तव वेगविधारणे ॥ ६.१०७.४१ ॥

So ist es, o Mādhava mit den starken Armen, wie du sagst; keiner von ihnen genügt, um deinem Ansturm standzuhalten.

6.107.42

नियतं समावाप्स्यामि सर्वमेतद्यथेप्सितम् ।
यस्य मे पुरुषव्याघ्र भवान्पक्षे व्यवस्थितः ॥ ६.१०७.४२ ॥

Gewiss werde ich all dies erlangen, wie ich es wünsche, o Tiger unter den Menschen, da du fest auf meiner Seite stehst.

6.107.43

सेन्द्रानपि रणे देवाञ्जयेयं जयतां वर ।
त्वया नाथेन गोविन्द किमु भीष्मं महारथम् ॥ ६.१०७.४३ ॥

O Bester der Sieger, mit dir als Beschützer, Govinda, könnte ich im Kampf sogar die Götfiguren samt Indra besiegen; was soll dann der große Streitwagenkämpfer Bhīṣma?

6.107.44

न तु त्वामनृतं कर्तुमुत्सहे स्वात्मगौरवात् ।
अयुध्यमानाः सहाय्यं यथोक्तं कुरु माधव ॥ ६.१०७.४४ ॥

Doch aus Achtung vor meiner eigenen Ehre wage ich nicht, dich mit einer Lüge zu täuschen; o Mādhava, leiste die Hilfe, wie es gesagt wurde, ohne zu kämpfen.

6.107.45

समयस्तु कृतः कश्चिन्मम भीष्मेण संयुगे ।
मन्त्रयिष्ये तवार्थाय न तु योत्स्ये कथंचन ॥ ६.१०७.४५ ॥

Eine Vereinbarung wurde zwischen Bhīṣma und mir im Kampf getroffen; ich werde für deine Sache beraten, doch auf keinen Fall werde ich kämpfen.

6.107.46

दुर्योधनार्थं योत्स्यामि सत्यमेतदिति प्रभो ।
स हि राज्यस्य मे दाता मन्त्रस्यैव च माधव ॥ ६.१०७.४६ ॥

O Herr, es ist wahr, dass ich für Duryodhana kämpfen werde; er, o Mādhava, ist der Geber meines Reiches und auch meines Rates.

6.107.47

तस्माद्देवव्रतं भूयो वधोपायार्थमात्मनः ।
भवता सहिताः सर्वे प्रयाम मधुसूदन ॥ ६.१०७.४७ ॥

Darum, o Madhusūdana, lasst uns alle gemeinsam mit dir noch einmal zu Devavrata (Bhīṣma) gehen, um das Mittel zu unserem eigenen Untergang zu erfahren.

6.107.48

तद्वयं सहिता गत्वा भीष्ममाशु नरोत्तमम् ।
रुचिते तव पृच्छामि मन्त्रं वार्ष्णेय माचिरम् ॥ ६.१०७.४८ ॥

So lasst uns alle gemeinsam rasch zu Bhīṣma gehen, dem besten der Menschen; o Vārṣṇeya, wenn es dir gefällt, bitte ich dich um diesen Rat — zögere nicht.

6.107.49

स वक्ष्यति हितं वाक्यं सत्यमस्माज्जनार्दन ।
यथा च वक्ष्यते कृष्ण तथा कर्तास्मि संयुगे ॥ ६.१०७.४९ ॥

Er wird ein heilsames Wort wahrhaftig sprechen, o Janārdana. O Kṛṣṇa, wie er spricht, so werde ich im Kampf handeln.

6.107.50

स नो जयस्य दाता स्यान्मन्त्रस्य च दृढव्रतः ।
बालाः पित्रा विहीनाश्च तेन संवर्धिता वयम् ॥ ६.१०७.५० ॥

Er wäre der Geber unseres Sieges und fest in seinem Gelübde des Rates; wir, Kinder ohne Vater, wurden von ihm aufgezogen.

6.107.51

तं चेत्पितामहं वृद्धं हन्तुमिच्छामि माधव ।
पितुः पितरमिष्टं च धिगस्तु क्षत्रजीविकाम् ॥ ६.१०७.५१ ॥

O Mādhava, wenn ich jenen alten Großvater töten will, den Vater meines Vaters und mir lieb, dann sei die Lebensweise des Kriegers verflucht.

6.107.52

ततोऽब्रवीन्महाराज वार्ष्णेयः कुरुनन्दनम् ।
रोचते मे महाप्राज्ञ राजेन्द्र तव भाषितम् ॥ ६.१०७.५२ ॥

Da sprach, o großer König, der Vārṣṇeya (Kṛṣṇa) zur Freude der Kurus: O Mann großer Weisheit, o Herr der Könige, deine Rede gefällt mir.

6.107.53

देवव्रतः कृती भीष्मः प्रेक्षितेनापि निर्दहेत् ।
गम्यतां स्ववधोपायं प्रष्टुं सागरगासुतम् ॥ ६.१०७.५३ ॥

Devavrata Bhīṣma ist geschickt und könnte schon mit einem Blick verbrennen. Man möge hingehen und den Sohn der Meerfahrenden (Gaṅgā) nach dem Mittel seines eigenen Todes fragen.

6.107.54

वक्तमर्हति सत्यं स त्वया पृष्टो विशेषतः ।
ते वयं तत्र गच्छामः प्रष्टुं कुरुपितामहम् ॥ ६.१०७.५४ ॥

Er ist würdig, die Wahrheit zu sprechen, besonders wenn du ihn fragst. Lass uns dorthin gehen und den Großvater der Kurus befragen.

6.107.55

गत्वा शान्तनवं वृद्धं मन्त्रं पृच्छाम भारत ।
स नो दास्यति मन्त्रं यं तेन योत्स्यामहे परान् ॥ ६.१०७.५५ ॥

O Bhārata, lasst uns zum greisen Sohn Śantanus gehen und ihn um Rat fragen. Er wird uns den Rat geben, mit dem wir gegen die Feinde kämpfen werden.

6.107.56

एवमामन्त्र्य ते वीराः पाण्डवाः पाण्डुपूर्वज ।
जग्मुस्ते सहिताः सर्वे वासुदेवश्च वीर्यवान् ॥ ६.१०७.५६ ॥

Nachdem sie sich so verabschiedet hatten, zogen jene heldenhaften Pāṇḍavas, o Ältester Sohn Pāṇḍus, alle gemeinsam fort, und auch der mächtige Vāsudeva.

6.107.57

विमुक्तशस्त्रकवचा भीष्मस्य सदनं प्रति ।
प्रविश्य च तदा भीष्मं शिरोभिः प्रणिपेदिरे ॥ ६.१०७.५७ ॥

Nachdem sie Waffen und Rüstung abgelegt hatten, gingen sie zur Wohnung Bhīṣmas, und als sie eingetreten waren, neigten sie ihre Häupter vor Bhīṣma.

6.107.58

पूजयन्तो महाराज पाण्डवा भरतर्षभम् ।
प्रणम्य शिरसा चैनं भीष्मं शरणमभ्ययुः ॥ ६.१०७.५८ ॥

Den Stier unter den Bharatas ehrend, o großer König, verneigten sich die Pāṇḍavas vor ihm und suchten bei Bhīṣma Zuflucht.

6.107.59

तानुवाच महाबाहुर्भीष्मः कुरुपितामहः ।
स्वागतं तव वार्ष्णेय स्वागतं ते धनञ्जय ॥ ६.१०७.५९ ॥

Zu ihnen sprach der starkarmige Ahnherr der Kurus, Bhīṣma: »Willkommen dir, Sohn des Vṛṣṇi; willkommen dir, Dhanañjaya.«

6.107.60

स्वागतं धर्मपुत्राय भीमाय यमयोस्तथा ।
किं वा कार्यं करोम्यद्य युष्माकं प्रीतिवर्धनं ॥ ६.१०७.६० ॥

Willkommen dem Sohn des Dharma, Bhīma und ebenso den beiden Söhnen Yamas. Welche Aufgabe soll ich heute für euch erfüllen, die eure Freude mehrt?

6.107.61

युद्धादन्यत्र हे वत्साः प्रीयन्तां मा विशङ्कथ ।
सर्वात्मनापि कर्तास्मि यदपि स्यात्सदुष्करम् ।
तथा ब्रुवाणं गाङ्गेयं प्रीतियुक्तं पुनःपुनः ॥ ६.१०७.६१ ॥

»O liebe Kinder, seid zufrieden und habt keine Sorge, außer um den Krieg. Auch was äußerst schwierig ist, werde ich mit ganzem Herzen tun.« Zu Gāṅgeya (Bhīṣma), der so immer wieder liebevoll sprach—

6.107.62

उवाच राजा दीनात्मा प्रीतियुक्तमिदं वचः ।
कथं जयेम सर्वज्ञ कथं राज्यं लभेमहि ॥ ६.१०७.६२ ॥

Der König, mit betrübtem Herzen, sprach diese liebevollen Worte: »O Allwissender, wie werden wir siegen? Wie werden wir das Königreich erlangen?«

6.107.63

प्रजानां संशयो न स्यात्कथं तन्मे बद प्रभो ।
भवान्हि नो वधोपायं ब्रवीतु स्वयमात्मनः ॥ ६.१०७.६३ ॥

»O Herr, sag mir, wie es geschehen kann, dass im Volk kein Zweifel besteht. Sag du selbst uns das Mittel zu ihrer (der Feinde) Vernichtung.«

6.107.64

भवन्तं समरे वीर विषहेम कथं वयम् ।
न हि ते सूक्ष्ममप्यस्ति रन्ध्रं कुरुपितामह ॥ ६.१०७.६४ ॥

»O Held, wie sollen wir dir im Kampf standhalten? O Ahnherr der Kurus, an dir gibt es nicht einmal die kleinste Lücke.«

6.107.65

मण्डलेनैव धनुषा दृश्यसे संयुगे सदा ।
आददानं संदधानं विकर्षन्तं धनुर्न च ॥ ६.१०७.६५ ॥

»Im Kampf sieht man dich stets nur den Bogen im Kreis schwingen; man sieht nicht, wie du den Bogen ergreifst, anlegst oder spannst.«

6.107.66

पश्यामस्त्वां महाबाहो रथे सूर्यमिवापरम् ।
रथाश्वनरनागानां हन्तारं परवीरहन् ॥ ६.१०७.६६ ॥

»O Starkarmiger, auf dem Wagen sehen wir dich wie eine zweite Sonne – den Vernichter von Wagen, Pferden, Männern und Elefanten, den Schlächter feindlicher Helden.«

6.107.67

कोऽथवोत्सहते जेतुं वां पुमान्भरतर्षभ ।
वर्षता शरवर्षाणि महान्ति पुरुषर्षभ ॥ ६.१०७.६७ ॥

O Stier der Bharatas, o Stier unter den Männern! Welcher Mann wagte es, euch beide zu besiegen, die ihr einen gewaltigen Pfeilregen niedergehen lasst?

6.107.68

क्षयं निता हि पृतना संयुगे महती मम ।
यथा युधि जयेम त्वां यथा राज्यं भृशं मम ॥ ६.१०७.६८ ॥

Mein großes Heer wurde im Kampf in den Untergang geführt. Sag uns, wie wir dich im Krieg besiegen können und wie mein Reich gewaltig gesichert werden kann.

6.107.69

मम सैन्यस्य च क्षेमं तन्मे ब्रूहि पितामह ।
ततोऽब्रवीच्छान्तनवः पाण्डवान्पाण्डुपूर्वज ॥ ६.१०७.६९ ॥

„Großvater, sag mir, was das Wohl meines Heeres ist.“ Da sprach Bhīṣma, der Sohn Śāntanus, der Ahn Pāṇḍus, zu den Pāṇḍavas.

6.107.70

न कथंचन कौन्तेय मयि जीवति संयुगे ।
जयो भवति सर्वज्ञ सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ६.१०७.७० ॥

Sohn der Kuntī, solange ich im Kampf lebe, wird der Sieg keineswegs zu dir kommen. O Allwissender, dies ist die Wahrheit, die ich dir sage.

6.107.71

निर्जिते मयि युद्धेन रणे जेष्यथ पाण्डवाः ।
क्षिप्रं मयि प्रहरत यदीच्छथ रणे जयम् ॥ ६.१०७.७१ ॥

O Pāṇḍavas, erst nachdem ihr mich im Kampf besiegt habt, werdet ihr im Krieg siegen. Wenn ihr den Sieg im Gefecht begehrt, schlagt schnell auf mich ein.

6.107.72

अनुजानामि वः पार्थाः प्रहरध्वं यथासुखम् ।
एवं हि सुकृतं मन्ये भवतां विदितो ह्यहम् ।
हते मयि हतं सर्वं तस्मादेवं विधीयताम् ॥ ६.१०७.७२ ॥

Söhne der Pṛthā, ich erlaube euch: schlagt, wie es euch beliebt. Ich glaube, dies ist euer rechtes Handeln, denn ihr kennt mich wohl. Wenn ich erschlagen bin, ist alles erschlagen; so möge es geschehen.

6.107.73

ब्रूहि तस्मादुपायं नो यथा युद्धे जयेमहि ।
भवन्तं समरे क्रुद्धं दण्डहस्तमिवान्तकम् ॥ ६.१०७.७३ ॥

Nenne uns daher ein Mittel, durch das wir im Kampf siegen können, wenn du im Gefecht zornig dastehst wie der Ender mit dem Stab in der Hand.

6.107.74

शक्यो वज्रधरो जेतुं वरुणोऽथ यमस्तथा ।
न भवान्समरे शक्यः सेन्द्रैरपि सुरासुरैः ॥ ६.१०७.७४ ॥

Der Donnerkeilträger Indra, Varuṇa und Yama können besiegt werden, doch du kannst im Kampf nicht besiegt werden, nicht einmal von den Göttern und Dämonen samt Indra.

6.107.75

सत्यमेतन्महाबाहो यथा वदसि पाण्डव ॥ ६.१०७.७५ ॥

Das ist wahr, o Pāṇḍava mit den mächtigen Armen, wie du sagst.

6.107.76

नाहं जेतुं रणे शक्यः सेन्द्रैरपि सुरासुरैः ।
आत्तशस्त्रो रणे यत्तो गृहीतवरकार्मुकः ।
ततो मां न्यस्तशस्त्रं तु एते हन्युर्महारथाः ॥ ६.१०७.७६ ॥

Ich kann im Kampf nicht besiegt werden, nicht einmal von den Göttern und Dämonen samt Indra, solange ich bewaffnet im Gefecht stehe und einen vorzüglichen Bogen halte. Doch wenn ich meine Waffen niederlege, könnten diese großen Wagenkämpfer mich erschlagen.

6.107.77

निक्षिप्तशस्त्रे पतिते विमुक्तकवचध्वजे ।
द्रवमाणे च भीते च तवास्मीति च वादिनि ॥ ६.१०७.७७ ॥

Wer seine Waffen niedergelegt hat, gefallen ist, Panzer und Banner abgelegt hat, flieht oder verängstigt ist und sagt: „Ich bin dein.“

6.107.78

स्त्रीजिते स्त्रीप्रधाने च स्त्रीप्रधायिनि धर्मज ।
स्त्रियां स्त्रीनामधेये च विकले चैकपुत्रिणि ।
अप्रसूते च षण्डे च न युद्धं रोचते मम ॥ ६.१०७.७८ ॥

O Sohn des Dharma, ich wünsche nicht zu kämpfen gegen einen, der von einer Frau besiegt wurde, bei dem eine Frau das Vorrangige ist, der eine Frau in den Vordergrund stellt, der eine Frau ist oder einen Frauennamen trägt, der verkrüppelt ist, der nur einen Sohn hat, der keine Nachkommen gezeugt hat, oder der ein Eunuch ist.