Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 6.110

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

6.110.1

अर्जुनस्तु रणे राजन्दृष्ट्वा भीष्मस्य विक्रमम् ।
शिखण्डिनमथोवाच समभ्योहि पितामहम् ॥ ६.११०.१ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ରଣରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ବିକ୍ରମ ଦେଖି ଅର୍ଜୁନ ଶିଖଣ୍ଡିଙ୍କୁ କହିଲେ: "ପିତାମହଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଅ।"

6.110.2

न चापि भीस्त्वया कार्या भीष्मादद्य कथंचन ।
अहमेनं शरैस्तीक्ष्णैः पातयिष्ये रथोत्तमात् ॥ ६.११०.२ ॥

"ଆଜି କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ତୁମେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଭୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ମୁଁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରରେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ରଥରୁ ପାଡ଼ିଦେବି।"

6.110.3

एवमुक्तस्तु पार्थेन शिखण्डी भरतर्षभ ।
अभ्यद्रवत गाङ्गेयं श्रुत्वा पार्थस्य भाषितम् ॥ ६.११०.३ ॥

ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପାର୍ଥଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି ଶିଖଣ୍ଡୀ ଗାଙ୍ଗେୟଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।

6.110.4

धृष्टद्युम्नस्तथा राजन्सौभद्रश्च महारथः ।
हृष्टावाद्रवतां भीष्मं श्रुत्वा पार्थस्य भाषितम् ॥ ६.११०.४ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ମହାରଥୀ ସୌଭଦ୍ର ମଧ୍ୟ ପାର୍ଥଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।

6.110.5

विराटद्रुपदौ वृद्धौ कुन्तिभोजस्य दंशितः ।
अभ्यद्रवत गाङ्गेयं पुत्रस्य तव पश्यतः ।
नकुलः सहदेवश्च धर्मराजश्च वीर्यवान् ॥ ६.११०.५ ॥

ବୃଦ୍ଧ ବିରାଟ ଓ ଦ୍ରୁପଦ, କୁନ୍ତିଭୋଜଙ୍କ କବଚଧାରୀ ପୁତ୍ର, ତୁମ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ ଗାଙ୍ଗେୟଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ। ନକୁଳ, ସହଦେବ ଓ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ଧର୍ମରାଜ ମଧ୍ୟ (ଧାଇଁଲେ)।

6.110.6

तथेतराणि सैन्यानि सर्वाम्येव विशांपते ।
समाद्रवन्त गाङ्गेयं श्रुत्वा पार्थस्य भाषितम् ॥ ६.११०.६ ॥

ହେ ପ୍ରଜାପତି, ସେହିପରି ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ମଧ୍ୟ ପାର୍ଥଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଗାଙ୍ଗେୟଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଏକାଠି ଧାଇଁଲେ।

6.110.7

प्रत्युद्ययुस्तावकाश्च समेतांस्तान्महारथान् ।
यथाशक्ति यथोत्साहं तन्मे निगदतः शृणु ॥ ६.११०.७ ॥

ଆପଣଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ସେହି ମହାରଥୀମାନଙ୍କୁ ସାମନା କରିବାକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହ ଅନୁସାରେ। ମୁଁ କହୁଥିବା କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।

6.110.8

चित्रसेनो महाराज चेकितानं समभ्यायात् ।
भीष्मप्रेप्सुं रणे यान्तं वृषं व्याघ्रशिशुर्यथा ॥ ६.११०.८ ॥

ହେ ମହାରାଜ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଚେକିତାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଚିତ୍ରସେନ ଆସିଲେ; ବାଘ ଛୁଆ ଷଣ୍ଢ ସମ୍ମୁଖରେ ଯେପରି।

6.110.9

धृष्टद्युम्नं महाराज भीष्मान्तिकमुपागतम् ।
त्वरमाणं रणे यत्तं कृतवर्मा न्यवरायत् ॥ ६.११०.९ ॥

ହେ ମହାରାଜ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୀଘ୍ର ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ କୃତବର୍ମା ଅଟକାଇଲେ।

6.110.10

भीमसेनं सुसंक्रुद्धं गाङ्गेयस्य वधैषिणम् ।
त्वरमाणो महाराज सौमदत्तिर्न्यवारयत् ॥ ६.११०.१० ॥

ହେ ମହାରାଜ, ଗାଙ୍ଗେୟ (ଭୀଷ୍ମ)ଙ୍କ ବଧ ଇଚ୍ଛୁକ ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ସୌମଦତ୍ତି ଶୀଘ୍ର ଆସି ଅଟକାଇଲେ।

6.110.11

तथैव नकुलं शूरं किरन्तं सायकान्बहून् ।
विकर्णो वारयामास इच्छन्भीष्मस्य जीवितम् ॥ ६.११०.११ ॥

ସେହିପରି, ଅନେକ ଶର ବର୍ଷଣ କରୁଥିବା ଶୂର ନକୁଳଙ୍କୁ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଜୀବନ ଇଚ୍ଛା କରି ବିକର୍ଣ୍ଣ ଅଟକାଇଲେ।

6.110.12

सहदेवं तथा राजन्यान्तं भीष्मरथं प्रति ।
वारयामास संक्रुद्धः कृपः शारद्वतो युधि ॥ ६.११०.१२ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ସେହିପରି ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଆସୁଥିବା ରାଜାମାନଙ୍କର ସଂହାରକ ସହଦେବଙ୍କୁ ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଶାରଦ୍ବତ କୃପ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଟକାଇଲେ।

6.110.13

राक्षसं क्रूरकर्माणं भैमसेनिं महाबलम् ।
भीष्मस्य निधनप्रेप्सुं दुर्मुखोऽभ्यज्रवद्बली ॥ ६.११०.१३ ॥

ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଇଚ୍ଛୁକ, କ୍ରୂର କର୍ମା, ମହାବଳ ରାକ୍ଷସ ଭୈମସେନିଙ୍କ ଉପରେ ବଳୀ ଦୁର୍ମୁଖ ଆକ୍ରମଣ କଲା।

6.110.14

सात्यकिं समरे क्रुद्धमार्स्यशृङ्गिवारयत् ।
भीष्मस्य वधमिच्छन्तं पाण्डवप्रीतिकाम्यया ॥ ६.११०.१४ ॥

ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଭୀଷ୍ମବଧ ଇଚ୍ଛୁକ କ୍ରୁଦ୍ଧ ସାତ୍ୟକିକୁ ଆର୍ଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗି ଯୁଦ୍ଧରେ ରୋକିଲା।

6.110.15

अभिमन्युं महाराज यान्तं भीष्मरथं प्रति ।
सुदक्षिणो महाराज काम्भोज प्रत्यवारयत् ॥ ६.११०.१५ ॥

ହେ ମହାରାଜ! ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଥିବା ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ, ହେ ମହାରାଜ, କାମ୍ବୋଜ ସୁଦକ୍ଷିଣ ରୋକିଲା।

6.110.16

विराटद्रुपदौ वृद्धौ समेतावरिमर्दनौ ।
अश्वत्थामा ततः क्रुद्धो वारयामास भारत ॥ ६.११०.१६ ॥

ଏକାଠି ଆସିଥିବା, ଶତ୍ରୁମର୍ଦନ ବୃଦ୍ଧ ବିରାଟ ଓ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କୁ ତା'ପରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ରୋକିଲା, ହେ ଭାରତ।

6.110.17

तथा पाण्डुसुतं ज्येष्ठं भीष्मस्य वधकाङ्क्षिणम् ।
भारद्वाजो रणे यत्तो धर्मपुत्रमवारयत् ॥ ६.११०.१७ ॥

ସେହିପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଦ୍ୟତ ଭାରଦ୍ୱାଜପୁତ୍ର (ଦ୍ରୋଣ) ଭୀଷ୍ମବଧ ଇଚ୍ଛୁକ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କୁ ରୋକିଲେ।

6.110.18

अर्जुनं रभसं युद्धे पुरस्कृत्य शिखण्डिनम् ।
भीष्मप्रेप्सुं महाराज भासयन्तं दिशो दश ॥ ६.११०.१८ ॥

ହେ ମହାରାଜ! ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଅର୍ଜୁନ ଶିଖଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ପାଇବା ଇଚ୍ଛାରେ, ଦଶ ଦିଗ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରି ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।

6.110.19

दुःशासनो महेष्वासो वारयामास संयुगे ।
अन्ये च तावका योधाः पाण्डवानां महारथान् ॥ ६.११०.१९ ॥

ମହାଧନୁର୍ଧର ଦୁଃଶାସନ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମହାରଥୀମାନଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ; ଆପଣଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଟକାଇଲେ।

6.110.20

भीष्मस्याभिमुखान्यातान्वारयामासुराहवे ।
धृष्टद्युम्नस्तु सैन्यानि प्राक्रोशंस्तु पुनः पुनः ॥ ६.११०.२० ॥

ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଟକାଇଲେ; କିନ୍ତୁ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଡାକିଲେ।

6.110.21

अभ्यद्रवत संरब्धो भीष्ममेकं महारथः ।
एषोऽर्जुनो रणे भीष्मं प्रयाति कुरुनन्दनः ॥ ६.११०.२१ ॥

କ୍ରୋଧରେ ଭରି ସେଇ ମହାରଥୀ ଏକାକୀ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଉପରେ ଝାଁପ ଦେଲେ। କୁରୁନନ୍ଦନ ଏହି ଅର୍ଜୁନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହେଉଛନ୍ତି।

6.110.22

अभ्यद्रवत माभैष्ट भीष्मो हि प्राप्स्यते न वः ।
अर्जुनं समरे योद्धुं नोत्सहेतापि वासवः ॥ ६.११०.२२ ॥

ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ଭୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଭୀଷ୍ମ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଅର୍ଜୁନ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଦେବେ ନାହିଁ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହିତ ଲଢ଼ିବାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ସାହସ କରିବେ ନାହିଁ।

6.110.23

किमु भीष्मो रणे वीरा गतसत्वोऽल्पजीवितः ।
इति सेनापतेः श्रुत्वा पाण्डवानां महारथाः ॥ ६.११०.२३ ॥

"ବୀରମାନେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀଷ୍ମ କ'ଣ କରିବେ? ତାଙ୍କ ସାହସ ଚାଲିଗଲା, ଆୟୁଷ ମଧ୍ୟ ଅଳ୍ପ ରହିଛି" — ସେନାପତିଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମହାରଥୀମାନେ—

6.110.24

अभ्यद्रवन्त संहृष्टा गाङ्गेयस्य रथं प्रति ।
आगच्छतस्तान्समरे वार्योघानचला इव ॥ ६.११०.२४ ॥

ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଇ ସେମାନେ ଗାଙ୍ଗେୟ (ଭୀଷ୍ମ)ଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼ିଗଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଆସୁଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ପର୍ବତମାନେ ଜଳସ୍ରୋତକୁ ଅଟକାଉଥିବା ପରି ସେମାନେ ଅଟକାଇଲେ।

6.110.25

अवारयन्त संहृष्टास्तावकाः पुरुषर्षभाः ।
दुःशासनो महाराज भयं त्यक्त्वा महारथः ॥ ६.११०.२५ ॥

ଆନନ୍ଦିତ ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷର ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ରୋକିଲେ। ହେ ମହାରାଜ, ମହାରଥୀ ଦୁଃଶାସନ ଭୟ ତ୍ୟାଗ କରି (ସେପରି କଲେ)।

6.110.26

भीष्मस्य जीविताकाङ्क्षी धनञ्जयमुपाद्रवत् ।
तथैव पाण्डवाः शूरा गाङ्गेयस्य रथं प्रति ॥ ६.११०.२६ ॥

ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଜୀବନ ଇଚ୍ଛୁକ ସେ ଧନଞ୍ଜୟ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲା। ସେହିପରି ଶୂର ପାଣ୍ଡବମାନେ ଗାଙ୍ଗେୟ (ଭୀଷ୍ମ)ଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ (ଧାଇଁଲେ)।

6.110.27

अभ्यद्रवन्त संग्रामे तव पुत्रान्महारथाः ।
तत्राद्भुतमपश्याम चित्ररूपं विशांपते ॥ ६.११०.२७ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ମହାରଥୀମାନେ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ସେଠାରେ ଆମେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ, ବିଚିତ୍ର ରୂପ ଦେଖିଲୁ, ହେ ପ୍ରଜାପାଳକ।

6.110.28

दुःशासनरथं प्राप्य यत्पार्थो नात्यवर्तत ।
यथा वारयते वेला क्षुब्धतोयं महार्णवम् ॥ ६.११०.२८ ॥

ଦୁଃଶାସନଙ୍କ ରଥ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି ପାର୍ଥ ତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ ନାହିଁ; ଯେପରି ତଟ କ୍ଷୁବ୍ଧ ଜଳବିଶିଷ୍ଟ ମହାସାଗରକୁ ରୋକେ।

6.110.29

तथैव पाण्डवं क्रुद्धं तव पुत्रो न्यवारयत् ।
उभौ तौ रथिनां श्रेष्ठावुभौ भारतदुर्जयौ ॥ ६.११०.२९ ॥

ସେହିପରି ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର କ୍ରୁଦ୍ଧ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ରୋକିଲେ। ସେ ଦୁହିଁ ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭାରତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜେୟ।

6.110.30

उभौ चन्द्रार्कसदृशौ कान्त्या दीप्त्या च भारत ।
तथा तौ जातसंरम्भावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ ॥ ६.११०.३० ॥

ହେ ଭାରତ, ସେ ଦୁହିଁ କାନ୍ତି ଓ ଦୀପ୍ତିରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଥିଲେ। ଦୁହେଁ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପରସ୍ପରର ବଧ ଇଚ୍ଛୁକ ଥିଲେ।

6.110.31

समीयतुर्महासङ्ख्ये मयशक्रौ यथा पुरा ।
दुःशासनो महाराज पाण्डवं विशिखैस्त्रिभिः ॥ ६.११०.३१ ॥

ହେ ମହାରାଜ, ସେହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ପୂର୍ବକାଳର ମୟ ଓ ଶକ୍ରଙ୍କ ପରି ସେମାନେ ଦୁହେଁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ। ଦୁଃଶାସନ ତିନି ବାଣରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।

6.110.32

वासुदेवं च विंशत्या ताडयामास संयुगे ।
ततोऽर्जुनो जातमन्युर्वार्ष्णेयं वीक्ष्य पीडितम् ॥ ६.११०.३२ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ କୋଡ଼ିଏ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲା। ତେବେ ବାର୍ଷ୍ଣେୟଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ ଦେଖି ଅର୍ଜୁନ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।

6.110.33

दुःशासनं शतेनाजौ नाराचानां समार्पयत् ।
ते तस्य कवचं भित्त्वा पपुः शोणितमाहवे ॥ ६.११०.३३ ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଦୁଃଶାସନ ଉପରେ ଶହେ ନାରାଚ ନିକ୍ଷେପ କଲେ। ସେଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ କବଚ ଭେଦ କରି ରଣରେ ରକ୍ତ ପାନ କଲା।

6.110.34

यथैव पन्नगा राजंस्तटाकं तृषितास्तथा ।
दुःशासनस्त्रिभिः क्रुद्धः पार्थं विव्याध पत्रिभिः।
ललाटे भरतश्रेष्ठ शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.११०.३४ ॥

ହେ ରାଜନ, ତୃଷିତ ସର୍ପମାନେ ଯେପରି ପୋଖରୀକୁ ଧାଇଁ ଯାଆନ୍ତି, ସେହିପରି କ୍ରୋଧିତ ଦୁଃଶାସନ ତିନି ବାଣରେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନଇଁଥିବା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ସେ ତାଙ୍କ କପାଳରେ ଆଘାତ କଲେ।

6.110.35

ललाटस्थैस्तु तैर्बाणैः शुशुभे पाण्डवो रणे ।
यथा मेरुर्महाराज शृङ्गैरत्यर्थमुच्छ्रितैः ॥ ६.११०.३५ ॥

ଲଲାଟରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସେହି ବାଣରେ ପାଣ୍ଡବ ରଣରେ ଶୋଭିତ ହେଲେ। ହେ ମହାରାଜ, ଅତିଶୟ ଉଚ୍ଚ ଶିଖରରେ ମେରୁ ଯେପରି ଶୋଭେ।

6.110.36

सोऽतिविद्धो महेष्वासः पुत्रेण तव धन्विना ।
व्यराजत रणे पार्थः किंशुकः पुष्पवानिव ॥ ६.११०.३६ ॥

ତୁମ ପୁତ୍ର ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଦ୍ଧ ସେହି ମହାଧନୁର୍ଧର ପାର୍ଥ ରଣରେ ଫୁଲିଥିବା କିଂଶୁକ ଗଛ ଭଳି ଶୋଭିଲେ।

6.110.37

दुःशासनं ततः क्रुद्धः पीडयामास पाण्डवः ।
पर्वणीव सुसंक्रुद्धो राहुः पूर्णं निशाकरम् ॥ ६.११०.३७ ॥

ତା'ପରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ପାଣ୍ଡବ ଦୁଃଶାସନଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କଲେ, ଯେପରି ପର୍ବ ସମୟରେ ଅତି କ୍ରୁଦ୍ଧ ରାହୁ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କରେ।

6.110.38

पीड्यमानो बलवता पुत्रस्तव विशांपते ।
विव्याध समरे पार्थं कङ्कपत्रैः शिलाशितैः ॥ ६.११०.३८ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ବଳବାନ୍ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ କଙ୍କପତ୍ର ଓ ପଥରରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।

6.110.39

तस्य पार्थो धनुश्छित्वा रथं चास्य त्रिभिः शरैः ।
आजघान ततः पश्चात्पुत्रं ते निशितैः शरैः ॥ ६.११०.३९ ॥

ପାର୍ଥ ତାଙ୍କ ଧନୁ କାଟି, ତାଙ୍କ ରଥକୁ ତିନି ଶରରେ ପ୍ରହାର କଲେ; ପରେ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରରେ ପ୍ରହାର କଲେ।

6.110.40

सोऽन्यत्कार्मुकमादाय भीमस्य प्रमुखे स्थितः ।
अर्जुनं पञ्चाविंशत्या बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ६.११०.४० ॥

ସେ ଅନ୍ୟ ଧନୁ ଧରି ଭୀମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେଲେ ଏବଂ ପଚିଶ ଶରରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବାହୁ ଓ ବକ୍ଷରେ ପ୍ରହାର କଲେ।

6.110.41

तस्य क्रुद्धो महाराज पाण्डवः शत्रुतापनः ।
अप्रैषीद्विशिखान्घोरान्यमदण्डोपमान्बहून् ॥ ६.११०.४१ ॥

ହେ ମହାରାଜ, ଶତ୍ରୁତାପନ ପାଣ୍ଡବ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଯମଦଣ୍ଡ ସମାନ ଭୟଙ୍କର ବହୁ ଶର ପ୍ରେରଣ କଲେ।

6.110.42

अप्राप्तानेव तान्बाणांश्चिच्छेद तनयस्तव ।
यतमानस्य पार्थस्य तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.११०.४२ ॥

ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେହି ଶରଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ କାଟିଦେଲେ; ଚେଷ୍ଟାରତ ପାର୍ଥଙ୍କ ପାଇଁ ତାହା ଅଦ୍ଭୁତ ହେଲା।

6.110.43

पार्थं च निशितैर्बाणैरविध्यत्तनयस्तव ।
ततः क्रुद्धो रणे पार्थः शरान्संधाय कार्मुके ॥ ६.११०.४३ ॥

ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ପାର୍ଥଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା। ତା'ପରେ ରଣରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ପାର୍ଥ ଧନୁରେ ବାଣ ଯୋଡି,

6.110.44

प्रेषयामास समरे स्वर्णपुङ्खाञ्छिलाशितान् ।
न्यमञ्जंस्ते महाराज तस्य काये महात्मनः ॥ ६.११०.४४ ॥

ସେ ରଣରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ, ପଥରରେ ଶାଣିତ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲା। ହେ ମହାରାଜ, ସେମାନେ ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଶରୀରରେ ବୁଡ଼ିଗଲେ।

6.110.45

यथा हंसा महाराज तटाकं प्राप्य भारत ।
पीडितश्चैव पुत्रस्ते पाण्डवेन महात्मना ॥ ६.११०.४५ ॥

ହେ ମହାରାଜ, ଭାରତ, ଯେପରି ରାଜହଂସମାନେ ପୋଖରୀ ପାଇ, ସେହିପରି ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହେଲା।

6.110.46

हित्वा पार्थं रणे तूर्णं भीष्मस्य रथमाव्रजत् ।
अगाधे मञ्जतस्तस्य द्वीपो भीष्मोऽभवत्तदा ॥ ६.११०.४६ ॥

ରଣରେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ସେ ଶୀଘ୍ର ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଗଲା। ଅଗାଧ ଜଳରେ ବୁଡ଼ୁଥିବା ତା ପାଇଁ ସେତେବେଳେ ଭୀଷ୍ମ ହିଁ ଦ୍ୱୀପ ହେଲେ।

6.110.47

प्रतिलभ्य ततः संज्ञां पुत्रस्तव विशांपते ।
अवारयत्ततः शूरो भूय एव पराक्रमी ॥ ६.११०.४७ ॥

ହେ ପ୍ରଭୁ, ପରେ ଚେତନା ଫେରି ପାଇ ଆପଣଙ୍କ ସେହି ଶୂର ଓ ପରାକ୍ରମୀ ପୁତ୍ର ପୁନଃ (ଶତ୍ରୁକୁ) ରୋକିଲା।

6.110.48

शरैः सुनिशितैः पार्थं यथा वृत्रं पुरन्दरः ।
निर्बिभेद महाकायो विव्यथे नैव चार्जुनः ॥ ६.११०.४८ ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ, ସେହିପରି ସେ ମହାକାୟ ଅତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲା; କିନ୍ତୁ ଅର୍ଜୁନ ଟିକିଏ ବି ବ୍ୟଥିତ ହେଲେ ନାହିଁ।