மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.110.1
अर्जुनस्तु रणे राजन्दृष्ट्वा भीष्मस्य विक्रमम् ।
शिखण्डिनमथोवाच समभ्योहि पितामहम् ॥ ६.११०.१ ॥
அரசே, போர்க்களத்தில் பீஷ்மரின் வீரத்தைக் கண்ட அர்ஜுனன் சிகண்டியிடம் கூறினான்: "பிதாமகரை நோக்கிச் செல்."
6.110.2
न चापि भीस्त्वया कार्या भीष्मादद्य कथंचन ।
अहमेनं शरैस्तीक्ष्णैः पातयिष्ये रथोत्तमात् ॥ ६.११०.२ ॥
"இன்று எந்த வகையிலும் பீஷ்மரிடம் நீ பயப்படக் கூடாது. கூரிய அம்புகளால் அவரை அவரது சிறந்த தேரிலிருந்து வீழ்த்துவேன்."
6.110.3
एवमुक्तस्तु पार्थेन शिखण्डी भरतर्षभ ।
अभ्यद्रवत गाङ्गेयं श्रुत्वा पार्थस्य भाषितम् ॥ ६.११०.३ ॥
பாரதர்களில் சிறந்தவனே, பார்த்தன் இவ்வாறு கூறியதைக் கேட்ட சிகண்டி, கங்கையின் மகனை நோக்கி விரைந்தான்.
6.110.4
धृष्टद्युम्नस्तथा राजन्सौभद्रश्च महारथः ।
हृष्टावाद्रवतां भीष्मं श्रुत्वा पार्थस्य भाषितम् ॥ ६.११०.४ ॥
அரசே, திருஷ்டத்யும்னனும், மகாரதனான சுபத்திரையின் மகனும் பார்த்தனின் வார்த்தையைக் கேட்டு மகிழ்ச்சியுடன் பீஷ்மரை நோக்கி விரைந்தனர்.
6.110.5
विराटद्रुपदौ वृद्धौ कुन्तिभोजस्य दंशितः ।
अभ्यद्रवत गाङ्गेयं पुत्रस्य तव पश्यतः ।
नकुलः सहदेवश्च धर्मराजश्च वीर्यवान् ॥ ६.११०.५ ॥
முதியவர்களான விராடனும் துருபதனும், குந்திபோஜனின் கவசமணிந்த மகனும், உன் மகன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில் கங்கையின் மகனை நோக்கி விரைந்தனர். நகுலனும் சகதேவனும், வலிமைமிக்க தருமராஜனும் (விரைந்தனர்).
6.110.6
तथेतराणि सैन्यानि सर्वाम्येव विशांपते ।
समाद्रवन्त गाङ्गेयं श्रुत्वा पार्थस्य भाषितम् ॥ ६.११०.६ ॥
மக்களின் அரசே, அதுபோலவே மற்ற அனைத்துப் படைகளும் பார்த்தனின் வார்த்தையைக் கேட்டு கங்கையின் மகனை நோக்கி ஒன்றாக விரைந்தன.
6.110.7
प्रत्युद्ययुस्तावकाश्च समेतांस्तान्महारथान् ।
यथाशक्ति यथोत्साहं तन्मे निगदतः शृणु ॥ ६.११०.७ ॥
உங்கள் வீரர்களும் ஒன்றுகூடிய அந்த மகாரதர்களை எதிர்கொள்ள முன்னேறினர்; அவர்களின் வலிமைக்கும் உற்சாகத்திற்கும் ஏற்ப. நான் சொல்வதைக் கேளுங்கள்.
6.110.8
चित्रसेनो महाराज चेकितानं समभ्यायात् ।
भीष्मप्रेप्सुं रणे यान्तं वृषं व्याघ्रशिशुर्यथा ॥ ६.११०.८ ॥
மகாராஜரே, போரில் பீஷ்மரை அடைய விரும்பிச் செல்லும் சேகிதானரை சித்திரசேனன் எதிர்கொண்டான்; புலிக்குட்டி காளையை எதிர்ப்பது போல.
6.110.9
धृष्टद्युम्नं महाराज भीष्मान्तिकमुपागतम् ।
त्वरमाणं रणे यत्तं कृतवर्मा न्यवरायत् ॥ ६.११०.९ ॥
மகாராஜரே, பீஷ்மரின் அருகில் வந்து போரில் விரைந்து முயன்ற திருஷ்டத்யும்னனை கிருதவர்மன் தடுத்தான்.
6.110.10
भीमसेनं सुसंक्रुद्धं गाङ्गेयस्य वधैषिणम् ।
त्वरमाणो महाराज सौमदत्तिर्न्यवारयत् ॥ ६.११०.१० ॥
மகாராஜரே, கங்கையின் மைந்தரை (பீஷ்மரை) கொல்ல விரும்பிய, மிகவும் கோபமுற்ற பீமசேனனை சோமதத்தன் மகன் விரைந்து வந்து தடுத்தான்.
6.110.11
तथैव नकुलं शूरं किरन्तं सायकान्बहून् ।
विकर्णो वारयामास इच्छन्भीष्मस्य जीवितम् ॥ ६.११०.११ ॥
அதேபோல், பல அம்புகளை பொழிந்த வீரன் நகுலனை, பீஷ்மரின் உயிரை விரும்பி விகர்ணன் தடுத்தான்.
6.110.12
सहदेवं तथा राजन्यान्तं भीष्मरथं प्रति ।
वारयामास संक्रुद्धः कृपः शारद्वतो युधि ॥ ६.११०.१२ ॥
அரசே, அதேபோல், பீஷ்மரின் தேரை நோக்கி வந்த அரசர்களை அழிப்பவனான சகாதேவனை, கோபமுற்ற சாரத்வதர் கிருபர் போரில் தடுத்தார்.
6.110.13
राक्षसं क्रूरकर्माणं भैमसेनिं महाबलम् ।
भीष्मस्य निधनप्रेप्सुं दुर्मुखोऽभ्यज्रवद्बली ॥ ६.११०.१३ ॥
பீஷ்மரின் மரணத்தை விரும்பிய, கொடிய செயல் செய்த, மகாபலம் கொண்ட ராட்சசன் பீமசேனியை வலிமைமிக்க துர்முகன் எதிர்த்துப் பாய்ந்தான்.
6.110.14
सात्यकिं समरे क्रुद्धमार्स्यशृङ्गिवारयत् ।
भीष्मस्य वधमिच्छन्तं पाण्डवप्रीतिकाम्यया ॥ ६.११०.१४ ॥
பாண்டவர்களுக்கு நன்மை செய்யும் விருப்பத்தால், பீஷ்மரைக் கொல்ல விரும்பிய கோபமுற்ற சாத்யகியை போரில் ஆர்ஷ்யசிருங்கி தடுத்தான்.
6.110.15
अभिमन्युं महाराज यान्तं भीष्मरथं प्रति ।
सुदक्षिणो महाराज काम्भोज प्रत्यवारयत् ॥ ६.११०.१५ ॥
மகாராஜாவே! பீஷ்மரின் தேரை நோக்கிச் சென்ற அபிமன்யுவை, மகாராஜாவே, காம்போஜ சுதக்ஷிணன் தடுத்தான்.
6.110.16
विराटद्रुपदौ वृद्धौ समेतावरिमर्दनौ ।
अश्वत्थामा ततः क्रुद्धो वारयामास भारत ॥ ६.११०.१६ ॥
ஒன்றாக வந்த, எதிரிகளை நசுக்கும் முதிய விராடனையும் துருபதனையும், பின்னர் கோபமுற்ற அஸ்வத்தாமன் தடுத்தான், ஓ பாரதா.
6.110.17
तथा पाण्डुसुतं ज्येष्ठं भीष्मस्य वधकाङ्क्षिणम् ।
भारद्वाजो रणे यत्तो धर्मपुत्रमवारयत् ॥ ६.११०.१७ ॥
அதேபோல், போரில் ஆர்வமுடன் இருந்த பரத்வாஜரின் மகன் (துரோணர்), பீஷ்மரைக் கொல்ல விரும்பிய பாண்டுவின் மூத்த மகனான தர்மபுத்திரனைத் தடுத்தான்.
6.110.18
अर्जुनं रभसं युद्धे पुरस्कृत्य शिखण्डिनम् ।
भीष्मप्रेप्सुं महाराज भासयन्तं दिशो दश ॥ ६.११०.१८ ॥
மகாராஜாவே! போரில் உக்கிரமான அர்ஜுனன் சிகண்டினை முன்னிறுத்தி, பீஷ்மரை அடைய விரும்பி, பத்துத் திசைகளையும் ஒளிரச் செய்தவனாக முன்னேறினான்.
6.110.19
दुःशासनो महेष्वासो वारयामास संयुगे ।
अन्ये च तावका योधाः पाण्डवानां महारथान् ॥ ६.११०.१९ ॥
மகா வில்லாளி துச்சாசனன் போரில் பாண்டவர்களின் மகாரதர்களைத் தடுத்தான்; உங்கள் மற்ற வீரர்களும் தடுத்தனர்.
6.110.20
भीष्मस्याभिमुखान्यातान्वारयामासुराहवे ।
धृष्टद्युम्नस्तु सैन्यानि प्राक्रोशंस्तु पुनः पुनः ॥ ६.११०.२० ॥
பீஷ்மருக்கு எதிரே வந்தவர்களை அவர்கள் போரில் தடுத்தனர்; ஆனால் திருஷ்டத்யும்னன் படைகளை மீண்டும் மீண்டும் உரத்துக் கூவி அழைத்தான்.
6.110.21
अभ्यद्रवत संरब्धो भीष्ममेकं महारथः ।
एषोऽर्जुनो रणे भीष्मं प्रयाति कुरुनन्दनः ॥ ६.११०.२१ ॥
கோபம் கொண்ட அந்த மகாரதன் தனியாக பீஷ்மரின் மீது பாய்ந்தான். குருக்களின் மகிழ்ச்சியான அர்ஜுனன் போரில் பீஷ்மரை நோக்கிச் செல்கிறான்.
6.110.22
अभ्यद्रवत माभैष्ट भीष्मो हि प्राप्स्यते न वः ।
अर्जुनं समरे योद्धुं नोत्सहेतापि वासवः ॥ ६.११०.२२ ॥
முன்னேறுங்கள், அஞ்சாதீர்கள்; பீஷ்மர் உங்களை அர்ஜுனனிடம் போக விடமாட்டார். போரில் அர்ஜுனனுடன் போரிட இந்திரனுக்கும் துணிவு வராது.
6.110.23
किमु भीष्मो रणे वीरा गतसत्वोऽल्पजीवितः ।
इति सेनापतेः श्रुत्वा पाण्डवानां महारथाः ॥ ६.११०.२३ ॥
"வீரர்களே, போரில் பீஷ்மர் என்ன செய்வார்? அவரது துணிவு போய்விட்டது, வாழ்வும் குறுகிவிட்டது" என்று படைத்தலைவன் சொன்னதை பாண்டவர்களின் மகாரதர்கள் கேட்டனர்.
6.110.24
अभ्यद्रवन्त संहृष्टा गाङ्गेयस्य रथं प्रति ।
आगच्छतस्तान्समरे वार्योघानचला इव ॥ ६.११०.२४ ॥
மகிழ்ச்சியால் நிரம்பியவர்கள் கங்கையின் மைந்தனான பீஷ்மரின் தேரை நோக்கி விரைந்தனர். போரில் வந்த அவர்களை மலைகள் நீரோட்டத்தைத் தடுப்பதுபோல் அவர்கள் தடுத்தனர்.
6.110.25
अवारयन्त संहृष्टास्तावकाः पुरुषर्षभाः ।
दुःशासनो महाराज भयं त्यक्त्वा महारथः ॥ ६.११०.२५ ॥
மகிழ்ச்சியடைந்த உங்கள் வீரர்கள், ஆண்களில் சிறந்தவர்கள், அவர்களைத் தடுத்தனர். மகாராஜா, மகாரதன் துஃசாசனன் பயத்தை விட்டு (அவ்வாறு செய்தான்).
6.110.26
भीष्मस्य जीविताकाङ्क्षी धनञ्जयमुपाद्रवत् ।
तथैव पाण्डवाः शूरा गाङ्गेयस्य रथं प्रति ॥ ६.११०.२६ ॥
பீஷ்மரின் உயிரை விரும்பியவன் தனஞ்சயனை நோக்கி விரைந்தான். அதுபோலவே வீரமிக்க பாண்டவர்களும் கங்கையின் மகனான பீஷ்மரின் தேரை நோக்கி (விரைந்தனர்).
6.110.27
अभ्यद्रवन्त संग्रामे तव पुत्रान्महारथाः ।
तत्राद्भुतमपश्याम चित्ररूपं विशांपते ॥ ६.११०.२७ ॥
போரில் மகாரதர்கள் உங்கள் மகன்களை நோக்கி பாய்ந்தனர். அங்கே ஓர் அற்புதமான, பல வண்ணமுள்ள காட்சியைக் கண்டோம், மன்னனே.
6.110.28
दुःशासनरथं प्राप्य यत्पार्थो नात्यवर्तत ।
यथा वारयते वेला क्षुब्धतोयं महार्णवम् ॥ ६.११०.२८ ॥
துஃசாசனனின் தேரை அடைந்த பார்த்தன் அதைக் கடந்து செல்லவில்லை; கொந்தளிக்கும் நீருடைய பெருங்கடலை கரை தடுப்பது போல.
6.110.29
तथैव पाण्डवं क्रुद्धं तव पुत्रो न्यवारयत् ।
उभौ तौ रथिनां श्रेष्ठावुभौ भारतदुर्जयौ ॥ ६.११०.२९ ॥
அதுபோலவே உங்கள் மகன் கோபமுற்ற பாண்டவனைத் தடுத்தான். அவ்விருவரும் தேரர்களில் சிறந்தவர்கள், பாரதர்களால் வெல்ல முடியாதவர்கள்.
6.110.30
उभौ चन्द्रार्कसदृशौ कान्त्या दीप्त्या च भारत ।
तथा तौ जातसंरम्भावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ ॥ ६.११०.३० ॥
பாரதனே, இருவரும் ஒளியிலும் பிரகாசத்திலும் சந்திரனும் சூரியனும் போல இருந்தனர். அவ்விருவரும் கோபத்தால் நிறைந்து, ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பினர்.
6.110.31
समीयतुर्महासङ्ख्ये मयशक्रौ यथा पुरा ।
दुःशासनो महाराज पाण्डवं विशिखैस्त्रिभिः ॥ ६.११०.३१ ॥
மகாராஜனே, அந்தப் பெரும் போரில் பண்டைய காலத்து மயனும் இந்திரனும் போல் அவ்விருவரும் எதிர்கொண்டனர். துச்சாசனன் மூன்று அம்புகளால் பாண்டவனைத் தாக்கினான்.
6.110.32
वासुदेवं च विंशत्या ताडयामास संयुगे ।
ततोऽर्जुनो जातमन्युर्वार्ष्णेयं वीक्ष्य पीडितम् ॥ ६.११०.३२ ॥
போரில் அவன் வாசுதேவனை இருபது அம்புகளால் தாக்கினான். அப்போது வார்ஷ்ணேயன் வலியடைந்திருப்பதைக் கண்டு அர்ஜுனன் சினம் கொண்டான்.
6.110.33
दुःशासनं शतेनाजौ नाराचानां समार्पयत् ।
ते तस्य कवचं भित्त्वा पपुः शोणितमाहवे ॥ ६.११०.३३ ॥
போரில் துச்சாசனன் மேல் அவன் நூறு நாராசங்களை எய்தான். அவை அவனுடைய கவசத்தைத் துளைத்து போரில் இரத்தத்தைப் பருகின.
6.110.34
यथैव पन्नगा राजंस्तटाकं तृषितास्तथा ।
दुःशासनस्त्रिभिः क्रुद्धः पार्थं विव्याध पत्रिभिः।
ललाटे भरतश्रेष्ठ शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.११०.३४ ॥
அரசனே, தாகித்த பாம்புகள் குளத்தை அடைவது போல், சினமுற்ற துச்சாசனன் மூன்று அம்புகளால் பார்த்தனை எய்தான். பரதர்களில் சிறந்தவனே, வளைந்த கணுக்கள் கொண்ட அம்புகளால் அவன் நெற்றியில் தாக்கினான்.
6.110.35
ललाटस्थैस्तु तैर्बाणैः शुशुभे पाण्डवो रणे ।
यथा मेरुर्महाराज शृङ्गैरत्यर्थमुच्छ्रितैः ॥ ६.११०.३५ ॥
நெற்றியில் நின்ற அந்த அம்புகளால் பாண்டவன் போர்க்களத்தில் பிரகாசித்தான். மகாராஜனே, மிக உயர்ந்த சிகரங்களால் மேரு மலை விளங்குவது போல.
6.110.36
सोऽतिविद्धो महेष्वासः पुत्रेण तव धन्विना ।
व्यराजत रणे पार्थः किंशुकः पुष्पवानिव ॥ ६.११०.३६ ॥
உங்கள் மகனாகிய வில்லாளியால் மிகவும் துளைக்கப்பட்ட அந்த மகா வில்லாளி பார்த்தன் போர்க்களத்தில், பூத்த கிம்சுக மரம் போல விளங்கினான்.
6.110.37
दुःशासनं ततः क्रुद्धः पीडयामास पाण्डवः ।
पर्वणीव सुसंक्रुद्धो राहुः पूर्णं निशाकरम् ॥ ६.११०.३७ ॥
அப்போது கோபமடைந்த பாண்டவன், பௌர்ணமியில் பெரும் சினம் கொண்ட ராகு முழுநிலவைத் தாக்குவது போல் துச்சாசனனைத் தாக்கினான்.
6.110.38
पीड्यमानो बलवता पुत्रस्तव विशांपते ।
विव्याध समरे पार्थं कङ्कपत्रैः शिलाशितैः ॥ ६.११०.३८ ॥
அரசே, வலிமையானவனால் துன்புறுத்தப்பட்ட உன் மகன், போரில் பார்த்தனை கங்கப் பறவை இறகு கொண்ட, கல்லில் தீட்டிய அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.110.39
तस्य पार्थो धनुश्छित्वा रथं चास्य त्रिभिः शरैः ।
आजघान ततः पश्चात्पुत्रं ते निशितैः शरैः ॥ ६.११०.३९ ॥
பார்த்தன் அவனுடைய வில்லை வெட்டி, அவனுடைய தேரை மூன்று அம்புகளால் தாக்கினான்; பின்னர் உன் மகனை கூர் அம்புகளால் தாக்கினான்.
6.110.40
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय भीमस्य प्रमुखे स्थितः ।
अर्जुनं पञ्चाविंशत्या बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ६.११०.४० ॥
அவன் மற்றொரு வில்லை எடுத்து பீமனுக்கு முன் நின்று, இருபத்தைந்து அம்புகளால் அர்ஜுனனின் புயங்களிலும் மார்பிலும் தாக்கினான்.
6.110.41
तस्य क्रुद्धो महाराज पाण्डवः शत्रुतापनः ।
अप्रैषीद्विशिखान्घोरान्यमदण्डोपमान्बहून् ॥ ६.११०.४१ ॥
மகாராஜனே, எதிரிகளைச் சுடுபவனான பாண்டவன் கோபத்துடன் அவனை நோக்கி யமதண்டம் போன்ற கொடிய பல அம்புகளை ஏவினான்.
6.110.42
अप्राप्तानेव तान्बाणांश्चिच्छेद तनयस्तव ।
यतमानस्य पार्थस्य तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.११०.४२ ॥
உன் மகன் அந்த அம்புகள் அவனை அடையும் முன்பே அவற்றை வெட்டினான்; முயன்ற பார்த்தனுக்கு அது அற்புதமாகத் தோன்றியது.
6.110.43
पार्थं च निशितैर्बाणैरविध्यत्तनयस्तव ।
ततः क्रुद्धो रणे पार्थः शरान्संधाय कार्मुके ॥ ६.११०.४३ ॥
உன் மகன் பார்த்தனையும் கூர்மையான அம்புகளால் துளைத்தான். பின்னர் போரில் கோபமுற்ற பார்த்தன் வில்லில் அம்புகளைப் பூட்டி,
6.110.44
प्रेषयामास समरे स्वर्णपुङ्खाञ्छिलाशितान् ।
न्यमञ्जंस्ते महाराज तस्य काये महात्मनः ॥ ६.११०.४४ ॥
அவன் போரில் பொன் இறகுகளும் கல்லில் கூர்தீட்டப்பட்ட அம்புகளும் செலுத்தினான். மகாராஜனே, அவை அந்த மகாத்மாவின் உடலில் ஆழ்ந்தன.
6.110.45
यथा हंसा महाराज तटाकं प्राप्य भारत ।
पीडितश्चैव पुत्रस्ते पाण्डवेन महात्मना ॥ ६.११०.४५ ॥
மகாராஜனே, பாரதா, அன்னங்கள் குளத்தை அடைவதுபோல், மகாத்மா பாண்டவனால் உன் மகன் துன்புற்றான்.
6.110.46
हित्वा पार्थं रणे तूर्णं भीष्मस्य रथमाव्रजत् ।
अगाधे मञ्जतस्तस्य द्वीपो भीष्मोऽभवत्तदा ॥ ६.११०.४६ ॥
போரில் பார்த்தனை விட்டுவிட்டு அவன் விரைவாக பீஷ்மரின் தேரை நோக்கிச் சென்றான். ஆழமற்ற நீரில் மூழ்கியவனுக்கு அப்போது பீஷ்மரே தீவாக ஆனார்.
6.110.47
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां पुत्रस्तव विशांपते ।
अवारयत्ततः शूरो भूय एव पराक्रमी ॥ ६.११०.४७ ॥
மன்னனே, பின்னர் உணர்வை மீட்டுக்கொண்டு, உன் அந்த வீரனும் பராக்கிரமியுமான மகன் மீண்டும் எதிரியைத் தடுத்தான்.
6.110.48
शरैः सुनिशितैः पार्थं यथा वृत्रं पुरन्दरः ।
निर्बिभेद महाकायो विव्यथे नैव चार्जुनः ॥ ६.११०.४८ ॥
இந்திரன் விருத்திரனைத் துளைத்ததுபோல், பெரிய உடலுடையவன் மிகக் கூர்மையான அம்புகளால் பார்த்தனைத் துளைத்தான்; ஆனால் அர்ஜுனன் சிறிதும் வருந்தவில்லை.