Mahābhārata · Adhyāya 6.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.110.1
अर्जुनस्तु रणे राजन्दृष्ट्वा भीष्मस्य विक्रमम् ।
शिखण्डिनमथोवाच समभ्योहि पितामहम् ॥ ६.११०.१ ॥
O König, als Arjuna Bhīṣmas Tapferkeit im Kampf sah, sprach er zu Śikhaṇḍin: "Geh auf den Großvater zu."
6.110.2
न चापि भीस्त्वया कार्या भीष्मादद्य कथंचन ।
अहमेनं शरैस्तीक्ष्णैः पातयिष्ये रथोत्तमात् ॥ ६.११०.२ ॥
"Heute sollst du dich in keiner Weise vor Bhīṣma fürchten. Ich werde ihn mit scharfen Pfeilen von seinem besten Wagen stürzen."
6.110.3
एवमुक्तस्तु पार्थेन शिखण्डी भरतर्षभ ।
अभ्यद्रवत गाङ्गेयं श्रुत्वा पार्थस्य भाषितम् ॥ ६.११०.३ ॥
So angesprochen von Pārtha, o Stier der Bharatas, stürmte Śikhaṇḍin, nachdem er Pārthas Worte gehört hatte, auf den Sohn der Gaṅgā los.
6.110.4
धृष्टद्युम्नस्तथा राजन्सौभद्रश्च महारथः ।
हृष्टावाद्रवतां भीष्मं श्रुत्वा पार्थस्य भाषितम् ॥ ६.११०.४ ॥
O König, auch Dhṛṣṭadyumna und der große Wagenkämpfer, der Sohn der Subhadrā, stürmten freudig auf Bhīṣma zu, als sie Pārthas Worte hörten.
6.110.5
विराटद्रुपदौ वृद्धौ कुन्तिभोजस्य दंशितः ।
अभ्यद्रवत गाङ्गेयं पुत्रस्य तव पश्यतः ।
नकुलः सहदेवश्च धर्मराजश्च वीर्यवान् ॥ ६.११०.५ ॥
Die alten Virāṭa und Drupada, der gepanzerte Sohn des Kuntibhoja, stürmten auf den Sohn der Gaṅgā los, während dein Sohn zusah. Nakula, Sahadeva und der mächtige Dharmarāja (stürmten ebenfalls).
6.110.6
तथेतराणि सैन्यानि सर्वाम्येव विशांपते ।
समाद्रवन्त गाङ्गेयं श्रुत्वा पार्थस्य भाषितम् ॥ ६.११०.६ ॥
Ebenso, o Herr der Völker, stürmten alle anderen Heere, nachdem sie Pārthas Worte gehört hatten, gemeinsam auf den Sohn der Gaṅgā los.
6.110.7
प्रत्युद्ययुस्तावकाश्च समेतांस्तान्महारथान् ।
यथाशक्ति यथोत्साहं तन्मे निगदतः शृणु ॥ ६.११०.७ ॥
Auch deine Krieger rückten vor, jenen versammelten Großwagenkämpfern entgegen, jeder nach seiner Kraft und seinem Eifer. Höre, was ich dir berichte.
6.110.8
चित्रसेनो महाराज चेकितानं समभ्यायात् ।
भीष्मप्रेप्सुं रणे यान्तं वृषं व्याघ्रशिशुर्यथा ॥ ६.११०.८ ॥
O großer König, Citrasena trat Cekitāna entgegen, der in den Kampf zog, um Bhīṣma zu erreichen, wie ein Tigerjunges gegen einen Stier.
6.110.9
धृष्टद्युम्नं महाराज भीष्मान्तिकमुपागतम् ।
त्वरमाणं रणे यत्तं कृतवर्मा न्यवरायत् ॥ ६.११०.९ ॥
O großer König, Kṛtavarman hielt Dhṛṣṭadyumna auf, der sich Bhīṣma genähert hatte und eilig im Kampf strebte.
6.110.10
भीमसेनं सुसंक्रुद्धं गाङ्गेयस्य वधैषिणम् ।
त्वरमाणो महाराज सौमदत्तिर्न्यवारयत् ॥ ६.११०.१० ॥
O großer König, der Sohn Somadattas eilte herbei und hielt Bhīmasena auf, der sehr zornig war und den Tod Gāṅgeyas suchte.
6.110.11
तथैव नकुलं शूरं किरन्तं सायकान्बहून् ।
विकर्णो वारयामास इच्छन्भीष्मस्य जीवितम् ॥ ६.११०.११ ॥
Ebenso hielt Vikarṇa den tapferen Nakula auf, der viele Pfeile verschoss, da er Bhīṣmas Leben begehrte.
6.110.12
सहदेवं तथा राजन्यान्तं भीष्मरथं प्रति ।
वारयामास संक्रुद्धः कृपः शारद्वतो युधि ॥ ६.११०.१२ ॥
O König, ebenso hielt Kṛpa, der Sohn Śaradvats, voll Zorn im Kampf Sahadeva auf, den Vernichter der Könige, der auf Bhīṣmas Wagen zuhielt.
6.110.13
राक्षसं क्रूरकर्माणं भैमसेनिं महाबलम् ।
भीष्मस्य निधनप्रेप्सुं दुर्मुखोऽभ्यज्रवद्बली ॥ ६.११०.१३ ॥
Durmukha, der Starke, stürzte sich auf den Dämon Bhaimasenī (Ghaṭotkaca), grausam in seinem Tun und von großer Kraft, der Bhīṣmas Tod begehrte.
6.110.14
सात्यकिं समरे क्रुद्धमार्स्यशृङ्गिवारयत् ।
भीष्मस्य वधमिच्छन्तं पाण्डवप्रीतिकाम्यया ॥ ६.११०.१४ ॥
Ārṣyaśṛṅgi hielt den zornigen Sātyaki im Kampf zurück, der aus dem Wunsch, den Pāṇḍava zu gefallen, Bhīṣmas Tod begehrte.
6.110.15
अभिमन्युं महाराज यान्तं भीष्मरथं प्रति ।
सुदक्षिणो महाराज काम्भोज प्रत्यवारयत् ॥ ६.११०.१५ ॥
O großer König, Sudakṣiṇa der Kāmboja hielt Abhimanyu zurück, o großer König, als dieser zu Bhīṣmas Wagen ging.
6.110.16
विराटद्रुपदौ वृद्धौ समेतावरिमर्दनौ ।
अश्वत्थामा ततः क्रुद्धो वारयामास भारत ॥ ६.११०.१६ ॥
Da hielt der zornige Aśvatthāmā die alten Virāṭa und Drupada zurück, die Feindzermalmer, die zusammengekommen waren, o Bhārata.
6.110.17
तथा पाण्डुसुतं ज्येष्ठं भीष्मस्य वधकाङ्क्षिणम् ।
भारद्वाजो रणे यत्तो धर्मपुत्रमवारयत् ॥ ६.११०.१७ ॥
Ebenso hielt Droṇa, der Sohn des Bharadvāja, im Kampf eifrig, den ältesten Sohn Pāṇḍus, den Sohn des Dharma, zurück, der Bhīṣmas Tod begehrte.
6.110.18
अर्जुनं रभसं युद्धे पुरस्कृत्य शिखण्डिनम् ।
भीष्मप्रेप्सुं महाराज भासयन्तं दिशो दश ॥ ६.११०.१८ ॥
O großer König, Arjuna, wild im Kampf, stellte Śikhaṇḍin an die Spitze und rückte vor, Bhīṣma begehrend, die zehn Richtungen erhellend.
6.110.19
दुःशासनो महेष्वासो वारयामास संयुगे ।
अन्ये च तावका योधाः पाण्डवानां महारथान् ॥ ६.११०.१९ ॥
Der große Bogenschütze Duḥśāsana hielt im Kampf die großen Wagenkämpfer der Pāṇḍavas auf, und andere Eurer Krieger taten es ebenso.
6.110.20
भीष्मस्याभिमुखान्यातान्वारयामासुराहवे ।
धृष्टद्युम्नस्तु सैन्यानि प्राक्रोशंस्तु पुनः पुनः ॥ ६.११०.२० ॥
Diejenigen, die Bhīṣma entgegentraten, hielten sie im Kampf auf; doch Dhṛṣṭadyumna rief den Heeren immer wieder zu.
6.110.21
अभ्यद्रवत संरब्धो भीष्ममेकं महारथः ।
एषोऽर्जुनो रणे भीष्मं प्रयाति कुरुनन्दनः ॥ ६.११०.२१ ॥
Zornentbrannt stürzte sich der große Wagenkämpfer allein auf Bhīṣma. Dieser Arjuna, die Freude der Kurus, rückt im Kampf gegen Bhīṣma vor.
6.110.22
अभ्यद्रवत माभैष्ट भीष्मो हि प्राप्स्यते न वः ।
अर्जुनं समरे योद्धुं नोत्सहेतापि वासवः ॥ ६.११०.२२ ॥
Stürmt vor, habt keine Angst; Bhīṣma wird nicht zulassen, dass ihr Arjuna erreicht. Selbst Vāsava wagte es nicht, im Kampf gegen Arjuna anzutreten.
6.110.23
किमु भीष्मो रणे वीरा गतसत्वोऽल्पजीवितः ।
इति सेनापतेः श्रुत्वा पाण्डवानां महारथाः ॥ ६.११०.२३ ॥
»Helden, was kann Bhīṣma im Kampf noch ausrichten, dessen Mut dahin ist und dessen Leben fast erloschen?« Als die großen Wagenkämpfer der Pāṇḍavas diese Worte des Feldherrn hörten—
6.110.24
अभ्यद्रवन्त संहृष्टा गाङ्गेयस्य रथं प्रति ।
आगच्छतस्तान्समरे वार्योघानचला इव ॥ ६.११०.२४ ॥
Voller Freude stürmten sie auf den Wagen Gāṅgeyas (Bhīṣmas) zu. Während die im Kampf Herannahenden vorrückten, hielten sie sie auf wie Berge die Wassermassen.
6.110.25
अवारयन्त संहृष्टास्तावकाः पुरुषर्षभाः ।
दुःशासनो महाराज भयं त्यक्त्वा महारथः ॥ ६.११०.२५ ॥
Eure freudig erregten Kämpfer, Stiere unter den Menschen, hielten sie auf. O großer König, der mächtige Streitwagenkämpfer Duḥśāsana, die Furcht abgelegt, (tat es).
6.110.26
भीष्मस्य जीविताकाङ्क्षी धनञ्जयमुपाद्रवत् ।
तथैव पाण्डवाः शूरा गाङ्गेयस्य रथं प्रति ॥ ६.११०.२६ ॥
Der, der Bhīṣmas Leben begehrte, stürmte auf Dhanañjaya los. Ebenso stürmten die tapferen Pāṇḍavas auf den Wagen Gāṅgeyas (Bhīṣmas) zu.
6.110.27
अभ्यद्रवन्त संग्रामे तव पुत्रान्महारथाः ।
तत्राद्भुतमपश्याम चित्ररूपं विशांपते ॥ ६.११०.२७ ॥
Im Kampf stürmten die großen Wagenkämpfer auf eure Söhne los. Dort sahen wir ein wunderbares, vielgestaltiges Bild, o Herr der Menschen.
6.110.28
दुःशासनरथं प्राप्य यत्पार्थो नात्यवर्तत ।
यथा वारयते वेला क्षुब्धतोयं महार्णवम् ॥ ६.११०.२८ ॥
Als er Duḥśāsanas Wagen erreichte, konnte Pārtha ihn nicht überholen, wie das Ufer den großen Ozean mit seinen aufgewühlten Wassern aufhält.
6.110.29
तथैव पाण्डवं क्रुद्धं तव पुत्रो न्यवारयत् ।
उभौ तौ रथिनां श्रेष्ठावुभौ भारतदुर्जयौ ॥ ६.११०.२९ ॥
Ebenso hielt euer Sohn den zornigen Pāṇḍava auf. Beide waren die besten der Wagenkämpfer, für die Bhārata unbesiegbar.
6.110.30
उभौ चन्द्रार्कसदृशौ कान्त्या दीप्त्या च भारत ।
तथा तौ जातसंरम्भावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ ॥ ६.११०.३० ॥
O Bhārata, beide glichen Mond und Sonne an Glanz und Helligkeit. Beide, von Zorn erfüllt, begehrten den Tod des anderen.
6.110.31
समीयतुर्महासङ्ख्ये मयशक्रौ यथा पुरा ।
दुःशासनो महाराज पाण्डवं विशिखैस्त्रिभिः ॥ ६.११०.३१ ॥
O großer König, in jener großen Schlacht trafen die beiden aufeinander, wie einst Maya und Indra. Duḥśāsana traf den Pāṇḍava mit drei Pfeilen.
6.110.32
वासुदेवं च विंशत्या ताडयामास संयुगे ।
ततोऽर्जुनो जातमन्युर्वार्ष्णेयं वीक्ष्य पीडितम् ॥ ६.११०.३२ ॥
Im Kampf traf er Vāsudeva mit zwanzig Pfeilen. Da wurde Arjuna zornig, als er den Vārṣṇeya bedrängt sah,
6.110.33
दुःशासनं शतेनाजौ नाराचानां समार्पयत् ।
ते तस्य कवचं भित्त्वा पपुः शोणितमाहवे ॥ ६.११०.३३ ॥
In der Schlacht schoss er hundert eiserne Pfeile auf Duḥśāsana; sie durchbohrten seinen Panzer und tranken im Kampf das Blut.
6.110.34
यथैव पन्नगा राजंस्तटाकं तृषितास्तथा ।
दुःशासनस्त्रिभिः क्रुद्धः पार्थं विव्याध पत्रिभिः।
ललाटे भरतश्रेष्ठ शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.११०.३४ ॥
O König, wie durstige Schlangen zu einem Teich eilen, so traf der zornige Duḥśāsana den Sohn der Pṛthā mit drei Pfeilen. O Bester der Bharatas, er traf seine Stirn mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken.
6.110.35
ललाटस्थैस्तु तैर्बाणैः शुशुभे पाण्डवो रणे ।
यथा मेरुर्महाराज शृङ्गैरत्यर्थमुच्छ्रितैः ॥ ६.११०.३५ ॥
Mit jenen Pfeilen, die auf seiner Stirn standen, leuchtete der Pāṇḍava im Kampf, o großer König, wie der Meru mit seinen überaus hohen Gipfeln leuchtet.
6.110.36
सोऽतिविद्धो महेष्वासः पुत्रेण तव धन्विना ।
व्यराजत रणे पार्थः किंशुकः पुष्पवानिव ॥ ६.११०.३६ ॥
Schwer getroffen von deinem Sohn, dem Bogenschützen, leuchtete jener große Bogenschütze Pārtha im Kampf wie ein blühender Kiṃśuka-Baum.
6.110.37
दुःशासनं ततः क्रुद्धः पीडयामास पाण्डवः ।
पर्वणीव सुसंक्रुद्धो राहुः पूर्णं निशाकरम् ॥ ६.११०.३७ ॥
Da bedrängte der zornentbrannte Pāṇḍava Duḥśāsana, wie Rāhu, zornig zur Zeit des Mondknotens, den vollen Mond bedrängt.
6.110.38
पीड्यमानो बलवता पुत्रस्तव विशांपते ।
विव्याध समरे पार्थं कङ्कपत्रैः शिलाशितैः ॥ ६.११०.३८ ॥
Von dem Mächtigen bedrängt, traf dein Sohn, o Herr der Menschen, Pārtha im Kampf mit kaṅka-gefiederten, am Stein geschliffenen Pfeilen.
6.110.39
तस्य पार्थो धनुश्छित्वा रथं चास्य त्रिभिः शरैः ।
आजघान ततः पश्चात्पुत्रं ते निशितैः शरैः ॥ ६.११०.३९ ॥
Pārtha zerschnitt seinen Bogen, traf seinen Wagen mit drei Pfeilen und traf dann deinen Sohn von hinten mit scharfen Pfeilen.
6.110.40
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय भीमस्य प्रमुखे स्थितः ।
अर्जुनं पञ्चाविंशत्या बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ६.११०.४० ॥
Er nahm einen anderen Bogen, stellte sich vor Bhīma und traf Arjunas Arme und Brust mit fünfundzwanzig Pfeilen.
6.110.41
तस्य क्रुद्धो महाराज पाण्डवः शत्रुतापनः ।
अप्रैषीद्विशिखान्घोरान्यमदण्डोपमान्बहून् ॥ ६.११०.४१ ॥
O großer König, der Pāṇḍava, Peiniger der Feinde, zornentbrannt, schoss viele furchtbare Pfeile auf ihn ab, gleich Yamas Stab.
6.110.42
अप्राप्तानेव तान्बाणांश्चिच्छेद तनयस्तव ।
यतमानस्य पार्थस्य तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.११०.४२ ॥
Dein Sohn zerschnitt jene Pfeile, bevor sie ihn erreichen konnten, und es erschien dem sich mühenden Pārtha wunderbar.
6.110.43
पार्थं च निशितैर्बाणैरविध्यत्तनयस्तव ।
ततः क्रुद्धो रणे पार्थः शरान्संधाय कार्मुके ॥ ६.११०.४३ ॥
Dein Sohn durchbohrte auch Pārtha mit scharfen Pfeilen. Da legte der im Kampf erzürnte Pārtha Pfeile auf seinen Bogen,
6.110.44
प्रेषयामास समरे स्वर्णपुङ्खाञ्छिलाशितान् ।
न्यमञ्जंस्ते महाराज तस्य काये महात्मनः ॥ ६.११०.४४ ॥
Im Kampf schickte er Pfeile mit goldenen Federn aus, auf Stein geschärft. O großer König, sie drangen in den Körper jenes Großmütigen ein.
6.110.45
यथा हंसा महाराज तटाकं प्राप्य भारत ।
पीडितश्चैव पुत्रस्ते पाण्डवेन महात्मना ॥ ६.११०.४५ ॥
So wie Gänse, o großer König, o Bhārata, einen Teich erreichen, so wurde dein Sohn vom großherzigen Pāṇḍava bedrängt.
6.110.46
हित्वा पार्थं रणे तूर्णं भीष्मस्य रथमाव्रजत् ।
अगाधे मञ्जतस्तस्य द्वीपो भीष्मोऽभवत्तदा ॥ ६.११०.४६ ॥
Pārtha im Kampf verlassend, begab er sich schnell zum Wagen Bhīṣmas; für ihn, der in unergründlichen Wassern versank, wurde Bhīṣma da zur Insel.
6.110.47
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां पुत्रस्तव विशांपते ।
अवारयत्ततः शूरो भूय एव पराक्रमी ॥ ६.११०.४७ ॥
Dann, o Herr der Menschen, das Bewusstsein wiedererlangend, hielt dein heldenhafter und tapferer Sohn (den Feind) erneut auf.
6.110.48
शरैः सुनिशितैः पार्थं यथा वृत्रं पुरन्दरः ।
निर्बिभेद महाकायो विव्यथे नैव चार्जुनः ॥ ६.११०.४८ ॥
Wie Indra Vṛtra durchbohrte, so durchbohrte jener Großgestaltige Pārtha mit sehr scharfen Pfeilen; doch Arjuna wurde nicht im Geringsten beunruhigt.