Mahābhārata · Adhyāya 6.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.122.1
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे जग्मुः स्वानालयान्पुनः ।
तूष्णींभूते महाराज भीष्मे शन्तनुनन्दने ॥ ६.१२२.१ ॥
Entonces todos aquellos reyes regresaron de nuevo a sus propias moradas, oh gran rey, cuando Bhīṣma, hijo de Śantanu, quedó en silencio.
6.122.2
श्रुत्वा तु निहतं भीष्मं राधेयः पुरुषर्षभः ।
ईषदागतसंत्रासस्त्वरयोपजगाम ह ॥ ६.१२२.२ ॥
Al oír que Bhīṣma había sido muerto, Karṇa, hijo de Rādhā, el toro entre los hombres, algo alarmado, se apresuró a acudir allí.
6.122.3
स ददर्श महात्मानं शरतल्पगतं तदा ।
जन्मशय्यागतं वीरं कार्तिकेयमिव प्रभुम् ॥ ६.१२२.३ ॥
Entonces vio al magnánimo, yacente en un lecho de flechas, a aquel héroe, el señor, semejante a Kārttikeya tendido en su lecho natal.
6.122.4
निमीलिताक्षं तं वीरं साश्रुकण्ठस्तदा वृषा ।
अभ्येत्य पादयोस्तस्य निपपात महाद्युतिः ॥ ६.१२२.४ ॥
Entonces Vṛṣa (Karṇa), con la garganta anudada por las lágrimas, se acercó a aquel héroe de ojos cerrados y cayó a sus pies, el gran resplandeciente.
6.122.5
राधेयोऽहं कुरुश्रेष्ठ नित्यमक्षिगतस्तव ।
द्वेष्योऽत्यन्तमनागाः सन्निति चैनमुवाच ह ॥ ६.१२२.५ ॥
"Soy Karṇa, hijo de Rādhā, el mejor de los Kurus, quien siempre ha sido una espina en tu ojo, odiado en extremo aunque sin culpa", le dijo.
6.122.6
तच्छ्रुत्वा कुरुवृद्धो हि शरैः संवृतलोचनः ।
रहितं धिष्ण्यमालोक्य समुत्सार्य च रक्षिणः ॥ ६.१२२.६ ॥
Al oír eso, el anciano de los Kurus, con los ojos cubiertos por flechas, miró el lugar, ahora vacío, y alejó a los guardias.
6.122.7
पितेव पुत्रं गाङ्गेयः परिरभ्यैकपाणिना ।
शनैरुद्वीक्ष्य सस्नेहमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.१२२.७ ॥
Como un padre abraza a su hijo, Bhīṣma, el hijo de Gaṅgā, lo estrechó con una mano, lo miró con cariño y pronunció estas palabras.
6.122.8
न विप्रियं ममैवेह यत्स्पर्धेथा मया सह ।
यदि मां नाधिगच्छेथा न ते श्रेयो ध्रुवं भवेत् ॥ ६.१२२.८ ॥
No me desagrada que compitas conmigo aquí; pero si no me vences, ciertamente no te irá bien.
6.122.9
कौन्तेयस्त्वं न राधेयो न तवाधिरथः पिता ।
सूर्यजस्त्वं महाबाहो विदितो नारदान्मया ॥ ६.१२२.९ ॥
Eres el hijo de Kuntī, no el hijo de Rādhā; Adhiratha no es tu padre. Oh, de brazos poderosos, eres el hijo del sol; lo supe por Nārada.
6.122.10
कृष्णद्वैपायनाच्चैव तेजसा च न संशयः ।
न च द्वेषोस्ति मे तात त्वयि सत्यं ब्रवीमि ते ॥ ६.१२२.१० ॥
Por Kṛṣṇa Dvaipāyana y también por su esplendor, no hay duda. Y, querido, no te guardo odio; te digo la verdad.
6.122.11
तेजोवधनिमित्तं तु परुषं त्वाहमब्रुवम् ।
अकस्मात्पाण्डवान्हि त्वं द्विषसीति मतिर्मम ॥ ६.१२२.११ ॥
Fue precisamente para disminuir tu esplendor que te dije palabras duras; mi opinión es que de repente odias a los Pāṇḍavas.
6.122.12
येनासि बहुशो राज्ञा चोदितः सूतनन्दन ।
जातोऽसि धर्मलोपेन ततस्ते बुद्धिरीदृशी ॥ ६.१२२.१२ ॥
Por el rey que te ha incitado una y otra vez, oh hijo del auriga, naciste por la transgresión del dharma; por eso tu entendimiento es así.
6.122.13
नीचाश्रयान्मत्सरेण द्वेषिणी गुमिनामपि ।
तेनासि बहुशो रूक्षं श्रावितः कुरुसंसदि ॥ ६.१२२.१३ ॥
Por apoyarte en los viles y por envidia, palabras hostiles incluso ante la multitud; por eso fuiste obligado a oír duras palabras muchas veces en la asamblea de los Kurus.
6.122.14
जानामि समरे वीर्यं शत्रुभिर्दुःसहं भुवि ।
ब्रह्मण्यतां च शौर्यं च दाने च परमां स्थितिम् ॥ ६.१२२.१४ ॥
Conozco tu valor en batalla, insoportable para los enemigos sobre la tierra, y tu suprema firmeza en la devoción a los brahmanes, en el heroísmo y en la generosidad.
6.122.15
न त्वया सदृशः कश्चित्पुरुषेष्वमरोपम ।
कुलभेदभयाच्चाहं सदा परुषमुक्तवान् ॥ ६.१२२.१५ ॥
Oh semejante a los dioses, entre los hombres no hay nadie igual a ti; solo por temor a dividir la familia siempre pronuncié palabras duras.
6.122.16
इष्वस्त्रे भारसंधाने लाघवेऽस्त्रबले तथा ।
सदृशः फल्गुनेनासि कृष्णेन च महात्मना ॥ ६.१२२.१६ ॥
En flechas y armas, en tensar el arco, en destreza y en la fuerza de las armas, eres igual a Phalguna (Arjuna), e igual también al magnánimo Kṛṣṇa.
6.122.17
कर्ण काशिपुरं गत्वा त्वयैकेन धनुष्मता ।
कन्यार्थे कुरुराजस्य राजानो मृदिता युधि ॥ ६.१२२.१७ ॥
Oh Karṇa, habiendo ido solo con tu arco a la ciudad de Kāśī, por causa de una doncella para el rey de los Kuru, aplastaste a los reyes en la batalla.
6.122.18
तथा च बलवान्राजा जरासन्धो दुरासदः ।
समरे समरश्लाघिन्न त्वया सदृशोऽभवत् ॥ ६.१२२.१८ ॥
Asimismo el poderoso rey Jarāsandha, inaccesible, oh jactancioso en la batalla, no fue igual a ti.
6.122.19
ब्रह्मण्यः सत्त्वयोधी च तेजसा च बलेन च ।
देवगर्भसमः सङ्ख्ये मनुष्यैरधिको युधि ॥ ६.१२२.१९ ॥
Devoto de los brahmanes, guerrero de valor, en esplendor y fuerza era igual al hijo de los dioses en la batalla, y superior a los hombres en el combate.
6.122.20
व्यपनीतोऽद्य मन्युर्मे यस्त्वां प्रति पुरा कृतः ।
दैवं पुरुषकारेण न शक्यमतिवर्तितुम् ॥ ६.१२२.२० ॥
Hoy se ha disipado la ira que antes sentía contra ti; el destino no puede superarse con el esfuerzo humano.
6.122.21
सोदर्याः पाण्डवा वीरा भ्रातरस्तेऽरिसूदन ।
संगच्छ तैर्महाबाहो मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ६.१२२.२१ ॥
Los héroes pāṇḍavas son tus hermanos de la misma madre, oh destructor de enemigos. Únete a ellos, oh de brazos poderosos, si deseas mi bien.
6.122.22
मया भवतु निर्वृत्तं वैरमादित्यनन्दन ।
पृथिव्यां सर्वराजानो भवन्त्वद्य निरामयाः ॥ ६.१२२.२२ ॥
Que por mí cese esta enemistad, oh hijo del Sol; que hoy todos los reyes de la tierra queden libres de daño.
6.122.23
जानाम्येव महाबाहो सर्वमेतन्न संशयः ।
यथा वदसि मे भीष्म कौन्तेयोऽहं न सूतजः ॥ ६.१२२.२३ ॥
Lo sé todo esto, oh de brazos poderosos, sin duda; como me dices, oh Bhīṣma, soy el hijo de Kuntī, no nacido de un auriga.
6.122.24
अवकीर्णस्त्वहं कुन्त्या सूतेन च विवर्धितः ।
भुक्त्वा दुर्योधनैश्वर्यं न मिथ्या कर्तुमुत्सहे ॥ ६.१२२.२४ ॥
Abandonado por Kuntī y criado por el auriga, habiendo disfrutado de la soberanía de Duryodhana, no me atrevo a actuar con falsedad.
6.122.25
वसुदेवसुतो यद्वत्पाण्डवाय दृढव्रतः ।
वमु चैव शरीरं च पुत्रदारं तथा यशः ॥ ६.१२२.२५ ॥
Así como el hijo de Vasudeva, firme en su voto, (ha entregado su aliento vital, su cuerpo, hijos, esposa y gloria) por los Pāṇḍavas, así también…
6.122.26
सर्वं दुर्योधनस्यार्थे त्यक्तं मे भूरिदक्षिण ।
मा चैतद्व्याधिमरणं क्षत्रं स्यादिति कौरव ॥ ६.१२२.२६ ॥
¡Oh tú, de abundantes dádivas!, todo lo he entregado por causa de Duryodhana. ¡Oh Kaurava!, para que esta casta guerrera no muera de enfermedad…
6.122.27
कोपिताः पाण्डवा नित्यं मयाऽश्रित्य सुयोधनम् ।
अवश्यभावी ह्यर्थोऽयं यो न शक्यो निवर्तितुम् ॥ ६.१२२.२७ ॥
Porque me he apoyado en Suyodhana, los Pāṇḍavas siempre han estado airados. Este asunto es inevitable; no puede ser revertido.
6.122.28
दैवं पुरुषकारेण को विवर्तितुमुत्सहेत् ।
पृथिवीक्षयसंशीनि निमित्तानि पितामह ॥ ६.१२२.२८ ॥
¿Quién se atrevería a desviar al destino con el esfuerzo humano? ¡Oh abuelo!, estas son señales que anuncian la destrucción de la tierra.
6.122.29
भवद्भिरुपलब्धानि कथितानि च संसदि ।
पाण्डवा वासुदेवश्च विदिता मम सर्वशः ॥ ६.१२२.२९ ॥
Todo lo que habéis percibido y dicho en la asamblea lo conozco bien; los Pāṇḍavas y Vāsudeva también me son plenamente conocidos.
6.122.30
अजेयाः पुरुषैरन्यैरिति तंश्चोत्सहामहे ।
विजयिष्ये रणे पाण्डूनिति मे निश्चितः मनः ॥ ६.१२२.३० ॥
Aunque son invencibles para otros hombres, nos atrevemos a enfrentarlos. Mi mente está decidida: venceré a los Pāṇḍavas en la batalla.
6.122.31
न च शक्यमवस्रष्टुं वैरमेतत्सुदारुणम् ।
धनंजयेन योत्स्येऽहं स्वधर्मप्रीतमानसः ॥ ६.१२२.३१ ॥
Tan feroz enemistad no puede abandonarse. Con el ánimo complacido en mi propio deber, combatiré con Dhanaṃjaya.
6.122.32
अनुजानीष्व मां तात युद्धाय कृतनिश्चयम् ।
अनुज्ञातस्त्वया वीर युध्येयमिति मे मतिः ॥ ६.१२२.३२ ॥
Querido padre, concédeme tu permiso, pues estoy resuelto a la batalla. Héroe, con tu permiso, es mi intención combatir.
6.122.33
दुरुक्तं विप्रतीपं वा रभसाच्चापलात्तथा ।
यन्मयेह कृतं किंचित्तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ ६.१२२.३३ ॥
Cualquier palabra dura o contraria, o cualquier acto que haya cometido aquí por precipitación y ligereza, debes perdonarlo.
6.122.34
न चेच्छक्यमवस्रष्टुं वैरमेतत्सुदारुणम् ।
अनुजानामि कर्ण त्वां युध्यस्व स्वर्गकाम्यया ॥ ६.१२२.३४ ॥
Si no es posible abandonar esta feroz enemistad, Karṇa, te concedo permiso. Lucha, deseando el cielo.
6.122.35
निर्मन्युर्गतसंरम्भः कृतकर्मा रणे स्म ह ।
यथाशक्ति यथोत्साहं सतां वृत्तेषु वृत्तवान् ॥ ६.१२२.३५ ॥
Libre de ira, con la agitación disipada, cumpliendo su deber en la batalla, según su fuerza y su ardor, procediendo con la conducta de los buenos.
6.122.36
अहं त्वामनुजानामि यदिच्छसि तदाप्नुहि ।
क्षत्रधर्मजिताँल्लोकानवाप्स्यसि धनंजयात् ॥ ६.१२२.३६ ॥
Te concedo permiso; obtén lo que deseas. Por medio de Dhanaṃjaya alcanzarás los mundos ganados por el deber del guerrero.
6.122.37
युध्यस्व निरहंकारो बलवीर्यव्यपाश्रयः ।
धर्म्याद्धि युद्धादधिकं क्षत्रियस्य न विद्यते ॥ ६.१२२.३७ ॥
Lucha, libre de orgullo, apoyándote en la fuerza y el valor. Para un guerrero no existe nada superior a la guerra justa.
6.122.38
प्रशमे हि कृतो यत्नः सुमहान्सुचिरं मया ।
न चैव शकितः कर्तुं यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ६.१२२.३८ ॥
Hice un gran y prolongado esfuerzo por establecer la paz, pero no pude lograrlo. Donde está el dharma, allí está la victoria.
6.122.39
इत्युक्तवति गाङ्गेये अभिवाद्योपमन्त्र्य च ।
राधेयो रथमारुह्य प्रायात्तव सुतं प्रति ॥ ६.१२२.३९ ॥
Cuando el hijo de Gaṅgā dijo esto, Karṇa, el hijo de Rādhā, lo saludó, se despidió, subió a su carro y partió hacia tu hijo.
6.122.40
इत्येतद्बहुवृत्तान्तं भीष्मपर्वाखिलं मया ।
शृण्वते ते महाराज प्रोक्तं पापहरं शुभम् ॥ ६.१२२.४० ॥
Así, oh gran rey, te he narrado a ti, que escuchas, todo el Bhīṣma Parva con sus numerosos episodios, un relato auspicioso que quita el pecado.
6.122.41
यः श्रावयेत्सदा राजन्ब्राह्मणान्वेदपारगान् ।
श्रद्धावन्तश्च ये चापि श्रोष्यन्ति मनुजा भुवि ॥ ६.१२२.४१ ॥
Oh rey, quien siempre lo hace oír a brahmanes versados en los Vedas, y los hombres de la tierra que lo escucharán con fe:
6.122.42
विधूय सर्वपापानि विहायान्ते कलेवरम् ।
प्रयान्ति तत्पदं विष्णोर्यत्प्राप्य न निवर्तते ॥ ६.१२२.४२ ॥
Tras sacudirse todos los pecados y, al final, abandonar el cuerpo, van a aquella morada de Viṣṇu, al alcanzar la cual no regresan.
6.122.43
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन भारतं भरतर्षभ ।
शृणुयात्सिद्धिमन्विच्छन्निह वामुत्र मानवः ॥ ६.१२२.४३ ॥
Por tanto, oh toro de los Bharatas, el hombre que desee el éxito, aquí o en el más allá, debe escuchar el Bhārata con todo empeño.
6.122.44
भोजनं भोजयेद्विप्रान्गन्धमाल्यैरलङ्कृतान् ।
भीष्मपर्वणि राजेन्द्र दद्यात्पानीयमुत्तमम् ॥ ६.१२२.४४ ॥
Se debe alimentar a los brahmanes adornados con perfumes y guirnaldas, y, oh señor de reyes, se debe dar agua excelente en el Bhīṣma Parva.