ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 6.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.122.1
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे जग्मुः स्वानालयान्पुनः ।
तूष्णींभूते महाराज भीष्मे शन्तनुनन्दने ॥ ६.१२२.१ ॥
ಆಗ ಆ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಿವಾಸಗಳಿಗೆ ಮರಳಿದರು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮರು ಮೌನವಾದಾಗ.
6.122.2
श्रुत्वा तु निहतं भीष्मं राधेयः पुरुषर्षभः ।
ईषदागतसंत्रासस्त्वरयोपजगाम ह ॥ ६.१२२.२ ॥
ಭೀಷ್ಮರು ಹತರಾದರೆಂದು ಕೇಳಿ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಧೇಯ (ಕರ್ಣ) ಸ್ವಲ್ಪ ಭಯಗೊಂಡು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು.
6.122.3
स ददर्श महात्मानं शरतल्पगतं तदा ।
जन्मशय्यागतं वीरं कार्तिकेयमिव प्रभुम् ॥ ६.१२२.३ ॥
ಆಗ ಅವನು ಬಾಣಗಳ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಕಂಡನು; ಜನ್ಮಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಕಾರ್ತಿಕೇಯನಂತೆ ಇದ್ದ ಆ ವೀರ ಪ್ರಭುವನ್ನು.
6.122.4
निमीलिताक्षं तं वीरं साश्रुकण्ठस्तदा वृषा ।
अभ्येत्य पादयोस्तस्य निपपात महाद्युतिः ॥ ६.१२२.४ ॥
ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದ್ದ ಆ ವೀರನ ಬಳಿಗೆ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಗಂಟಲು ತುಂಬಿ, ಆಗ ವೃಷ (ಕರ್ಣ) ಬಂದು ಅವನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದನು, ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ.
6.122.5
राधेयोऽहं कुरुश्रेष्ठ नित्यमक्षिगतस्तव ।
द्वेष्योऽत्यन्तमनागाः सन्निति चैनमुवाच ह ॥ ६.१२२.५ ॥
"ನಾನು ರಾಧೆಯ ಮಗ ಕರ್ಣ, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ; ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿನ ಮುಳ್ಳಾಗಿದ್ದವನು, ನಿರಪರಾಧಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಅತ್ಯಂತ ದ್ವೇಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು" ಎಂದು ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
6.122.6
तच्छ्रुत्वा कुरुवृद्धो हि शरैः संवृतलोचनः ।
रहितं धिष्ण्यमालोक्य समुत्सार्य च रक्षिणः ॥ ६.१२२.६ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಕಣ್ಣುಳ್ಳ ಕುರುವೃದ್ಧರು ಆ ಸ್ಥಳ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಾವಲುಗಾರರನ್ನು ದೂರ ಕಳುಹಿಸಿದರು.
6.122.7
पितेव पुत्रं गाङ्गेयः परिरभ्यैकपाणिना ।
शनैरुद्वीक्ष्य सस्नेहमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.१२२.७ ॥
ತಂದೆ ಮಗನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಗಾಂಗೇಯನು ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ, ಮೆಲ್ಲನೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
6.122.8
न विप्रियं ममैवेह यत्स्पर्धेथा मया सह ।
यदि मां नाधिगच्छेथा न ते श्रेयो ध्रुवं भवेत् ॥ ६.१२२.८ ॥
ನೀನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವುದು ನನಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಲ್ಲ; ಆದರೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಾರದಿದ್ದರೆ ನಿನಗೆ ಖಂಡಿತ ಒಳಿತಾಗದು.
6.122.9
कौन्तेयस्त्वं न राधेयो न तवाधिरथः पिता ।
सूर्यजस्त्वं महाबाहो विदितो नारदान्मया ॥ ६.१२२.९ ॥
ನೀನು ಕುಂತಿಯ ಮಗ, ರಾಧೆಯ ಮಗನಲ್ಲ; ಅಧಿರಥನು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯಲ್ಲ. ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನೀನು ಸೂರ್ಯನ ಮಗ ಎಂದು ನಾರದರಿಂದ ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ.
6.122.10
कृष्णद्वैपायनाच्चैव तेजसा च न संशयः ।
न च द्वेषोस्ति मे तात त्वयि सत्यं ब्रवीमि ते ॥ ६.१२२.१० ॥
ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನನಿಂದ ಮತ್ತು ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಇದು ನಿಜವೆಂದು ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲ; ಸತ್ಯವನ್ನೇ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
6.122.11
तेजोवधनिमित्तं तु परुषं त्वाहमब्रुवम् ।
अकस्मात्पाण्डवान्हि त्वं द्विषसीति मतिर्मम ॥ ६.१२२.११ ॥
ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೇ ನಾನು ನಿನಗೆ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದೆ; ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನೀನು ಪಾಂಡವರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೀ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
6.122.12
येनासि बहुशो राज्ञा चोदितः सूतनन्दन ।
जातोऽसि धर्मलोपेन ततस्ते बुद्धिरीदृशी ॥ ६.१२२.१२ ॥
ಯಾವ ರಾಜನಿಂದ ನೀನು ಪದೇ ಪದೇ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿರುವೆಯೋ, ಓ ಸೂತನಂದನ, ನೀನು ಧರ್ಮಲೋಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿರುವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಹೀಗಿದೆ.
6.122.13
नीचाश्रयान्मत्सरेण द्वेषिणी गुमिनामपि ।
तेनासि बहुशो रूक्षं श्रावितः कुरुसंसदि ॥ ६.१२२.१३ ॥
ನೀಚರ ಆಶ್ರಯದಿಂದ, ಮತ್ಸರದಿಂದ, ಜನಸಮೂಹದ ನಡುವೆಯೂ ದ್ವೇಷದ ಮಾತುಗಳು; ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಕುರುಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ಬಾರಿ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡೆ.
6.122.14
जानामि समरे वीर्यं शत्रुभिर्दुःसहं भुवि ।
ब्रह्मण्यतां च शौर्यं च दाने च परमां स्थितिम् ॥ ६.१२२.१४ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಸಹಿಸಲಾಗದ ನಿನ್ನ ವೀರ್ಯವನ್ನೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭಕ್ತಿ, ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ದಾನದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ ನಾನು ಬಲ್ಲೆ.
6.122.15
न त्वया सदृशः कश्चित्पुरुषेष्वमरोपम ।
कुलभेदभयाच्चाहं सदा परुषमुक्तवान् ॥ ६.१२२.१५ ॥
ದೇವಸಮಾನನೇ! ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಮನಾದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಕುಲಭೇದದ ಭಯದಿಂದಲೇ ನಾನು ಸದಾ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿದ್ದೇನೆ.
6.122.16
इष्वस्त्रे भारसंधाने लाघवेऽस्त्रबले तथा ।
सदृशः फल्गुनेनासि कृष्णेन च महात्मना ॥ ६.१२२.१६ ॥
ಬಾಣ ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಬಿಲ್ಲು ಸಂಧಾನದಲ್ಲಿ, ಚುರುಕುತನದಲ್ಲಿ, ಅಸ್ತ್ರಬಲದಲ್ಲಿ ನೀನು ಫಲ್ಗುನನಿಗೆ (ಅರ್ಜುನನಿಗೆ) ಸಮನಾಗಿರುವೆ; ಮಹಾತ್ಮ ಕೃಷ್ಣನಿಗೂ ಸಮನಾಗಿರುವೆ.
6.122.17
कर्ण काशिपुरं गत्वा त्वयैकेन धनुष्मता ।
कन्यार्थे कुरुराजस्य राजानो मृदिता युधि ॥ ६.१२२.१७ ॥
ಕರ್ಣ! ನೀನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದು ಕಾಶೀಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಕುರುರಾಜನಿಗಾಗಿ ಕನ್ಯೆಯ ಕಾರಣ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಜರನ್ನು ಮರ್ದಿಸಿದೆ.
6.122.18
तथा च बलवान्राजा जरासन्धो दुरासदः ।
समरे समरश्लाघिन्न त्वया सदृशोऽभवत् ॥ ६.१२२.१८ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಬಲಶಾಲಿ ರಾಜ ಜರಾಸಂಧನೂ, ಗೆಲ್ಲಲಾರದವನಾಗಿದ್ದನು; ಯುದ್ಧ ಹೊಗಳುವವನೇ! ಅವನು ನಿನಗೆ ಸಮನಾಗಲಿಲ್ಲ.
6.122.19
ब्रह्मण्यः सत्त्वयोधी च तेजसा च बलेन च ।
देवगर्भसमः सङ्ख्ये मनुष्यैरधिको युधि ॥ ६.१२२.१९ ॥
ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಯೋಧ; ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಲದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವಗರ್ಭನಿಗೆ ಸಮಾನನು, ಮನುಷ್ಯರಿಗಿಂತ ಅಧಿಕನು.
6.122.20
व्यपनीतोऽद्य मन्युर्मे यस्त्वां प्रति पुरा कृतः ।
दैवं पुरुषकारेण न शक्यमतिवर्तितुम् ॥ ६.१२२.२० ॥
ಹಿಂದೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನಗಿದ್ದ ಕೋಪವು ಇಂದು ದೂರವಾಯಿತು; ದೈವವನ್ನು ಪುರುಷಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಮೀರಲಾಗದು.
6.122.21
सोदर्याः पाण्डवा वीरा भ्रातरस्तेऽरिसूदन ।
संगच्छ तैर्महाबाहो मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ६.१२२.२१ ॥
ಶತ್ರುಸೂದನ, ಪಾಂಡವ ವೀರರು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರು; ಮಹಾಬಾಹು, ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರು.
6.122.22
मया भवतु निर्वृत्तं वैरमादित्यनन्दन ।
पृथिव्यां सर्वराजानो भवन्त्वद्य निरामयाः ॥ ६.१२२.२२ ॥
ಸೂರ್ಯಪುತ್ರನೇ, ನನ್ನಿಂದ ಈ ವೈರ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳಲಿ; ಇಂದು ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ಅಪಾಯವಿಲ್ಲದವರಾಗಲಿ.
6.122.23
जानाम्येव महाबाहो सर्वमेतन्न संशयः ।
यथा वदसि मे भीष्म कौन्तेयोऽहं न सूतजः ॥ ६.१२२.२३ ॥
ಮಹಾಬಾಹು, ಇದೆಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಭೀಷ್ಮರೇ, ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಾನು ಕುಂತಿಯ ಮಗ, ಸೂತನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನಲ್ಲ.
6.122.24
अवकीर्णस्त्वहं कुन्त्या सूतेन च विवर्धितः ।
भुक्त्वा दुर्योधनैश्वर्यं न मिथ्या कर्तुमुत्सहे ॥ ६.१२२.२४ ॥
ಕುಂತಿಯಿಂದ ಕೈಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟು, ಸೂತನಿಂದ ಬೆಳೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಾನು, ದುರ್ಯೋಧನನ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಸುಳ್ಳಾಗಿ ನಡೆಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
6.122.25
वसुदेवसुतो यद्वत्पाण्डवाय दृढव्रतः ।
वमु चैव शरीरं च पुत्रदारं तथा यशः ॥ ६.१२२.२५ ॥
ದೃಢವ್ರತನಾದ ವಸುದೇವನ ಮಗನು ಪಾಂಡವರಿಗಾಗಿ (ತನ್ನ ಪ್ರಾಣ, ದೇಹ, ಮಕ್ಕಳು, ಪತ್ನಿ, ಯಶಸ್ಸು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿದಂತೆ)…
6.122.26
सर्वं दुर्योधनस्यार्थे त्यक्तं मे भूरिदक्षिण ।
मा चैतद्व्याधिमरणं क्षत्रं स्यादिति कौरव ॥ ६.१२२.२६ ॥
ಓ ಭೂರಿದಕ್ಷಿಣನೇ, ದುರ್ಯೋಧನನಿಗಾಗಿ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಓ ಕೌರವನೇ, ಈ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ರೋಗದಿಂದ ಸಾಯದಿರಲಿ ಎಂದು (ನಾನು ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ).
6.122.27
कोपिताः पाण्डवा नित्यं मयाऽश्रित्य सुयोधनम् ।
अवश्यभावी ह्यर्थोऽयं यो न शक्यो निवर्तितुम् ॥ ६.१२२.२७ ॥
ನಾನು ಸುಯೋಧನನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಪಾಂಡವರು ಸದಾ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಘಟನೆ ಅನಿವಾರ್ಯ; ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗದು.
6.122.28
दैवं पुरुषकारेण को विवर्तितुमुत्सहेत् ।
पृथिवीक्षयसंशीनि निमित्तानि पितामह ॥ ६.१२२.२८ ॥
ದೈವವನ್ನು ಪುರುಷಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಯಾರು ತಿರುಗಿಸಲು ಧೈರ್ಯಪಡುತ್ತಾರೆ? ಓ ಪಿತಾಮಹ, ಇವು ಭೂಮಿಯ ನಾಶವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಶಕುನಗಳು.
6.122.29
भवद्भिरुपलब्धानि कथितानि च संसदि ।
पाण्डवा वासुदेवश्च विदिता मम सर्वशः ॥ ६.१२२.२९ ॥
ನೀವು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಿ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದೆ; ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ವಾಸುದೇವನೂ ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.
6.122.30
अजेयाः पुरुषैरन्यैरिति तंश्चोत्सहामहे ।
विजयिष्ये रणे पाण्डूनिति मे निश्चितः मनः ॥ ६.१२२.३० ॥
"ಅವರು ಇತರ ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದವರು" ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಅವರನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಧೈರ್ಯಪಡುತ್ತೇವೆ. ರಣದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವೆನೆಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದೆ.
6.122.31
न च शक्यमवस्रष्टुं वैरमेतत्सुदारुणम् ।
धनंजयेन योत्स्येऽहं स्वधर्मप्रीतमानसः ॥ ६.१२२.३१ ॥
ಈ ಭಯಂಕರ ವೈರವನ್ನು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸ್ವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಧನಂಜಯನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
6.122.32
अनुजानीष्व मां तात युद्धाय कृतनिश्चयम् ।
अनुज्ञातस्त्वया वीर युध्येयमिति मे मतिः ॥ ६.१२२.३२ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿರುವ ನನಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡು. ವೀರನೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಮತಿಯಿಂದಲೇ ನಾನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
6.122.33
दुरुक्तं विप्रतीपं वा रभसाच्चापलात्तथा ।
यन्मयेह कृतं किंचित्तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ ६.१२२.३३ ॥
ಅವಸರದಿಂದ ಅಥವಾ ಚಪಲದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಳಿದ ಅಥವಾ ಮಾಡಿದ ಯಾವುದೇ ಕಠಿಣ ಅಥವಾ ವಿರುದ್ಧ ಮಾತು-ಕೃತಿಯನ್ನು ನೀನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು.
6.122.34
न चेच्छक्यमवस्रष्टुं वैरमेतत्सुदारुणम् ।
अनुजानामि कर्ण त्वां युध्यस्व स्वर्गकाम्यया ॥ ६.१२२.३४ ॥
ಈ ಭಯಂಕರ ವೈರವನ್ನು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಕರ್ಣ, ನಿನಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡು.
6.122.35
निर्मन्युर्गतसंरम्भः कृतकर्मा रणे स्म ह ।
यथाशक्ति यथोत्साहं सतां वृत्तेषु वृत्तवान् ॥ ६.१२२.३५ ॥
ಕೋಪವಿಲ್ಲದೆ, ಉದ್ವೇಗ ಶಮನಗೊಂಡು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಸತ್ಪುರುಷರ ನಡೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವನಾಗಿ.
6.122.36
अहं त्वामनुजानामि यदिच्छसि तदाप्नुहि ।
क्षत्रधर्मजिताँल्लोकानवाप्स्यसि धनंजयात् ॥ ६.१२२.३६ ॥
ನಿನಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಬಯಸಿದುದನ್ನು ಪಡೆ. ಧನಂಜಯನಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮದಿಂದ ಗೆದ್ದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೀನು ಪಡೆಯುವೆ.
6.122.37
युध्यस्व निरहंकारो बलवीर्यव्यपाश्रयः ।
धर्म्याद्धि युद्धादधिकं क्षत्रियस्य न विद्यते ॥ ६.१२२.३७ ॥
ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಬಲ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಯುದ್ಧಮಾಡು. ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ಧರ್ಮಯುಕ್ತ ಯುದ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ.
6.122.38
प्रशमे हि कृतो यत्नः सुमहान्सुचिरं मया ।
न चैव शकितः कर्तुं यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ६.१२२.३८ ॥
ದೀರ್ಘಕಾಲ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ನಾನು ಮಹಾ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದೆ; ಆದರೆ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಜಯ.
6.122.39
इत्युक्तवति गाङ्गेये अभिवाद्योपमन्त्र्य च ।
राधेयो रथमारुह्य प्रायात्तव सुतं प्रति ॥ ६.१२२.३९ ॥
ಗಾಂಗೇಯನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು, ರಾಧೇಯನು (ಕರ್ಣನು) ರಥವೇರಿ ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
6.122.40
इत्येतद्बहुवृत्तान्तं भीष्मपर्वाखिलं मया ।
शृण्वते ते महाराज प्रोक्तं पापहरं शुभम् ॥ ६.१२२.४० ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅನೇಕ ವೃತ್ತಾಂತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭೀಷ್ಮಪರ್ವದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೀಗೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಕೇಳುವವರ ಪಾಪವನ್ನು ಹರಿಸುವ ಶುಭಕರವಾದ ಇದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
6.122.41
यः श्रावयेत्सदा राजन्ब्राह्मणान्वेदपारगान् ।
श्रद्धावन्तश्च ये चापि श्रोष्यन्ति मनुजा भुवि ॥ ६.१२२.४१ ॥
ರಾಜನೇ, ವೇದಪಾರಂಗತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಸದಾ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿಸುವವನು, ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಕೇಳುವ ಮನುಷ್ಯರು;
6.122.42
विधूय सर्वपापानि विहायान्ते कलेवरम् ।
प्रयान्ति तत्पदं विष्णोर्यत्प्राप्य न निवर्तते ॥ ६.१२२.४२ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಕೊಡವಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ತೊರೆದು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆ ಪದವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ; ಅದನ್ನು ಪಡೆದವರು ಹಿಂತಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ.
6.122.43
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन भारतं भरतर्षभ ।
शृणुयात्सिद्धिमन्विच्छन्निह वामुत्र मानवः ॥ ६.१२२.४३ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಮಾನವನು ಇಹದಲ್ಲಿಯೂ ಪರದಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಈ ಭಾರತವನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು.
6.122.44
भोजनं भोजयेद्विप्रान्गन्धमाल्यैरलङ्कृतान् ।
भीष्मपर्वणि राजेन्द्र दद्यात्पानीयमुत्तमम् ॥ ६.१२२.४४ ॥
ಗಂಧಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಹಾಕಬೇಕು. ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಭೀಷ್ಮಪರ್ವದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಜಲವನ್ನೂ ನೀಡಬೇಕು.