മഹാഭാരതം · അധ്യായം 6.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.122.1
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे जग्मुः स्वानालयान्पुनः ।
तूष्णींभूते महाराज भीष्मे शन्तनुनन्दने ॥ ६.१२२.१ ॥
അപ്പോൾ ആ രാജാക്കന്മാരെല്ലാം തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി, മഹാരാജാവേ, ശന്തനുവിന്റെ പുത്രനായ ഭീഷ്മർ മൗനിയായപ്പോൾ.
6.122.2
श्रुत्वा तु निहतं भीष्मं राधेयः पुरुषर्षभः ।
ईषदागतसंत्रासस्त्वरयोपजगाम ह ॥ ६.१२२.२ ॥
ഭീഷ്മർ വധിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് കേട്ട്, പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായ രാധേയൻ (കർണ്ണൻ) അല്പം ഭയത്തോടെ വേഗത്തിൽ അവിടെ എത്തി.
6.122.3
स ददर्श महात्मानं शरतल्पगतं तदा ।
जन्मशय्यागतं वीरं कार्तिकेयमिव प्रभुम् ॥ ६.१२२.३ ॥
അപ്പോൾ അദ്ദേഹം അമ്പുകളുടെ ശയ്യയിൽ കിടക്കുന്ന ആ മഹാത്മാവിനെ കണ്ടു; ജന്മശയ്യയിൽ കിടക്കുന്ന കാർത്തികേയനെപ്പോലെ ആ വീരനായ പ്രഭുവിനെ.
6.122.4
निमीलिताक्षं तं वीरं साश्रुकण्ठस्तदा वृषा ।
अभ्येत्य पादयोस्तस्य निपपात महाद्युतिः ॥ ६.१२२.४ ॥
കണ്ണടച്ചുകിടന്ന ആ വീരന്റെ അടുത്തേക്ക്, കണ്ണീരിനാൽ കണ്ഠമിടറി, അപ്പോൾ വൃഷൻ (കർണ്ണൻ) ചെന്ന് അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു, ആ മഹാതേജസ്വി.
6.122.5
राधेयोऽहं कुरुश्रेष्ठ नित्यमक्षिगतस्तव ।
द्वेष्योऽत्यन्तमनागाः सन्निति चैनमुवाच ह ॥ ६.१२२.५ ॥
"ഞാൻ രാധയുടെ പുത്രനായ കർണ്ണനാണ്, കുരുശ്രേഷ്ഠാ; എപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ കണ്ണിലെ മുള്ളായിരുന്നവൻ, പൂർണ്ണമായും നിരപരാധിയായിട്ടും വെറുക്കപ്പെട്ടവൻ" എന്ന് അവൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു.
6.122.6
तच्छ्रुत्वा कुरुवृद्धो हि शरैः संवृतलोचनः ।
रहितं धिष्ण्यमालोक्य समुत्सार्य च रक्षिणः ॥ ६.१२२.६ ॥
അത് കേട്ട്, അമ്പുകളാൽ മൂടപ്പെട്ട കണ്ണുകളുള്ള കുരുവൃദ്ധൻ ആ സ്ഥലം ശൂന്യമായി കണ്ടു, കാവൽക്കാരെ അകറ്റി.
6.122.7
पितेव पुत्रं गाङ्गेयः परिरभ्यैकपाणिना ।
शनैरुद्वीक्ष्य सस्नेहमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.१२२.७ ॥
പിതാവ് പുത്രനെ എന്നപോലെ ഗാംഗേയൻ ഒരു കൈകൊണ്ട് ആലിംഗനം ചെയ്ത്, മെല്ലെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കി ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
6.122.8
न विप्रियं ममैवेह यत्स्पर्धेथा मया सह ।
यदि मां नाधिगच्छेथा न ते श्रेयो ध्रुवं भवेत् ॥ ६.१२२.८ ॥
നീ എന്നോടൊപ്പം മത്സരിക്കുന്നത് എനിക്ക് അനിഷ്ടമല്ല; എന്നാൽ എന്നെ നീ കീഴടക്കാനായില്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് തീർച്ചയായും നന്മ ഉണ്ടാകില്ല.
6.122.9
कौन्तेयस्त्वं न राधेयो न तवाधिरथः पिता ।
सूर्यजस्त्वं महाबाहो विदितो नारदान्मया ॥ ६.१२२.९ ॥
നീ കുന്തിയുടെ പുത്രനാണ്, രാധയുടെ പുത്രനല്ല; അധിരഥൻ നിന്റെ പിതാവല്ല. മഹാബാഹോ, നീ സൂര്യപുത്രനാണെന്ന് നാരദനിൽനിന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
6.122.10
कृष्णद्वैपायनाच्चैव तेजसा च न संशयः ।
न च द्वेषोस्ति मे तात त्वयि सत्यं ब्रवीमि ते ॥ ६.१२२.१० ॥
കൃഷ്ണദ്വൈപായനനിൽനിന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ തേജസ്സിൽനിന്നും ഇത് സത്യമാണെന്നതിൽ സംശയമില്ല. പ്രിയനേ, നിന്നോട് എനിക്ക് ദ്വേഷമില്ല; സത്യമാണ് ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നത്.
6.122.11
तेजोवधनिमित्तं तु परुषं त्वाहमब्रुवम् ।
अकस्मात्पाण्डवान्हि त्वं द्विषसीति मतिर्मम ॥ ६.१२२.११ ॥
നിന്റെ തേജസ്സ് കുറയ്ക്കാനാണ് ഞാൻ നിന്നോട് കഠിനവാക്കുകൾ പറഞ്ഞത്; പെട്ടെന്ന് നീ പാണ്ഡവരെ ദ്വേഷിക്കുന്നു എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
6.122.12
येनासि बहुशो राज्ञा चोदितः सूतनन्दन ।
जातोऽसि धर्मलोपेन ततस्ते बुद्धिरीदृशी ॥ ६.१२२.१२ ॥
ഏത് രാജാവിനാൽ നീ പലവട്ടം പ്രേരിതനായോ, ഹേ സൂതനന്ദനാ, നീ ധർമലോപത്താൽ ജനിച്ചവനാണ്; അതുകൊണ്ടാണ് നിന്റെ ബുദ്ധി ഇങ്ങനെ.
6.122.13
नीचाश्रयान्मत्सरेण द्वेषिणी गुमिनामपि ।
तेनासि बहुशो रूक्षं श्रावितः कुरुसंसदि ॥ ६.१२२.१३ ॥
നീചരുടെ ആശ്രയത്താലും അസൂയയാലും, ജനക്കൂട്ടത്തിലും വിദ്വേഷവാക്കുകൾ; അതിനാൽ നീ കുരുസഭയിൽ പലതവണ കഠിനവാക്കുകൾ കേൾപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
6.122.14
जानामि समरे वीर्यं शत्रुभिर्दुःसहं भुवि ।
ब्रह्मण्यतां च शौर्यं च दाने च परमां स्थितिम् ॥ ६.१२२.१४ ॥
ഭൂമിയിൽ യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കൾക്ക് സഹിക്കാനാവാത്ത നിന്റെ വീര്യവും, ബ്രാഹ്മണഭക്തിയിലും ശൗര്യത്തിലും ദാനത്തിലും നിന്റെ പരമമായ സ്ഥിതിയും ഞാൻ അറിയുന്നു.
6.122.15
न त्वया सदृशः कश्चित्पुरुषेष्वमरोपम ।
कुलभेदभयाच्चाहं सदा परुषमुक्तवान् ॥ ६.१२२.१५ ॥
ദേവതുല്യനേ! മനുഷ്യരിൽ നിനക്കു തുല്യനായി ആരുമില്ല; കുലഭേദഭയത്താലാണ് ഞാൻ എപ്പോഴും കഠിനവാക്കുകൾ പറഞ്ഞത്.
6.122.16
इष्वस्त्रे भारसंधाने लाघवेऽस्त्रबले तथा ।
सदृशः फल्गुनेनासि कृष्णेन च महात्मना ॥ ६.१२२.१६ ॥
അമ്പുകളിലും അസ്ത്രങ്ങളിലും, വില്ലു കുലയ്ക്കുന്നതിലും, ചടുലതയിലും, അസ്ത്രബലത്തിലും നീ ഫൽഗുനന് (അർജുനന്) സമനാണ്; മഹാത്മാവായ കൃഷ്ണനോടും സമനാണ്.
6.122.17
कर्ण काशिपुरं गत्वा त्वयैकेन धनुष्मता ।
कन्यार्थे कुरुराजस्य राजानो मृदिता युधि ॥ ६.१२२.१७ ॥
കർണാ! നീ ഒറ്റയ്ക്ക് വില്ലുമായി കാശിപുരത്തേക്ക് ചെന്ന്, കുരുരാജാവിനുവേണ്ടി കന്യയുടെ നിമിത്തം യുദ്ധത്തിൽ രാജാക്കന്മാരെ തകർത്തു.
6.122.18
तथा च बलवान्राजा जरासन्धो दुरासदः ।
समरे समरश्लाघिन्न त्वया सदृशोऽभवत् ॥ ६.१२२.१८ ॥
അതുപോലെ ശക്തനായ രാജാവ് ജരാസന്ധനും, കീഴടക്കാനാകാത്തവനായിരുന്നു; യുദ്ധപ്രശംസകനേ! അവൻ നിനക്കു തുല്യനായില്ല.
6.122.19
ब्रह्मण्यः सत्त्वयोधी च तेजसा च बलेन च ।
देवगर्भसमः सङ्ख्ये मनुष्यैरधिको युधि ॥ ६.१२२.१९ ॥
അദ്ദേഹം ബ്രാഹ്മണഭക്തനും ധൈര്യശാലിയായ യോദ്ധാവുമായിരുന്നു; തേജസ്സിലും ബലത്തിലും യുദ്ധത്തിൽ ദേവഗർഭനു സമനും മനുഷ്യരെക്കാൾ അധികനുമായിരുന്നു.
6.122.20
व्यपनीतोऽद्य मन्युर्मे यस्त्वां प्रति पुरा कृतः ।
दैवं पुरुषकारेण न शक्यमतिवर्तितुम् ॥ ६.१२२.२० ॥
മുമ്പ് നിന്നോടുണ്ടായിരുന്ന എന്റെ കോപം ഇന്ന് നീങ്ങി; വിധിയെ മനുഷ്യപ്രയത്നത്താൽ മറികടക്കാനാവില്ല.
6.122.21
सोदर्याः पाण्डवा वीरा भ्रातरस्तेऽरिसूदन ।
संगच्छ तैर्महाबाहो मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ६.१२२.२१ ॥
ശത്രുസൂദനാ, പാണ്ഡവ വീരന്മാർ നിന്റെ സഹോദരന്മാരാണ്; മഹാബാഹോ, എനിക്ക് പ്രിയം ഇച്ഛിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അവരുമായി ഒന്നിക്കുക.
6.122.22
मया भवतु निर्वृत्तं वैरमादित्यनन्दन ।
पृथिव्यां सर्वराजानो भवन्त्वद्य निरामयाः ॥ ६.१२२.२२ ॥
സൂര്യപുത്രാ, എന്നാൽ ഈ വൈരം അവസാനിക്കട്ടെ; ഇന്ന് ഭൂമിയിലെ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ആപത്തില്ലാത്തവരാകട്ടെ.
6.122.23
जानाम्येव महाबाहो सर्वमेतन्न संशयः ।
यथा वदसि मे भीष्म कौन्तेयोऽहं न सूतजः ॥ ६.१२२.२३ ॥
മഹാബാഹോ, ഇതെല്ലാം എനിക്കറിയാം, സംശയമില്ല; ഭീഷ്മരേ, അങ്ങ് പറയുന്നതുപോലെ ഞാൻ കുന്തിയുടെ പുത്രനാണ്, സൂതനിൽ ജനിച്ചവനല്ല.
6.122.24
अवकीर्णस्त्वहं कुन्त्या सूतेन च विवर्धितः ।
भुक्त्वा दुर्योधनैश्वर्यं न मिथ्या कर्तुमुत्सहे ॥ ६.१२२.२४ ॥
കുന്തി ഉപേക്ഷിച്ചതും സൂതൻ വളർത്തിയതുമായ ഞാൻ, ദുര്യോധനന്റെ ഐശ്വര്യം അനുഭവിച്ചതിനാൽ കള്ളമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ ഉത്സാഹിക്കുന്നില്ല.
6.122.25
वसुदेवसुतो यद्वत्पाण्डवाय दृढव्रतः ।
वमु चैव शरीरं च पुत्रदारं तथा यशः ॥ ६.१२२.२५ ॥
ദൃഢവ്രതനായ വസുദേവപുത്രൻ പാണ്ഡവർക്കായി (തന്റെ പ്രാണനും ശരീരവും പുത്രദാരങ്ങളും യശസ്സും അർപ്പിച്ചതുപോലെ)…
6.122.26
सर्वं दुर्योधनस्यार्थे त्यक्तं मे भूरिदक्षिण ।
मा चैतद्व्याधिमरणं क्षत्रं स्यादिति कौरव ॥ ६.१२२.२६ ॥
ഭൂരിദക്ഷിണാ, ദുര്യോധനനുവേണ്ടി ഞാൻ സർവ്വവും ത്യജിച്ചു. കൗരവാ, ഈ ക്ഷത്രിയർ രോഗമരണം വരിക്കാതിരിക്കാൻ (ഞാൻ ഇതു ചെയ്യുന്നു).
6.122.27
कोपिताः पाण्डवा नित्यं मयाऽश्रित्य सुयोधनम् ।
अवश्यभावी ह्यर्थोऽयं यो न शक्यो निवर्तितुम् ॥ ६.१२२.२७ ॥
ഞാൻ സുയോധനനെ ആശ്രയിച്ചതിനാൽ പാണ്ഡവർ എപ്പോഴും കോപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ കാര്യം അനിവാര്യമാണ്; അതു തിരിച്ചുവിടാനാവില്ല.
6.122.28
दैवं पुरुषकारेण को विवर्तितुमुत्सहेत् ।
पृथिवीक्षयसंशीनि निमित्तानि पितामह ॥ ६.१२२.२८ ॥
ദൈവത്തെ പുരുഷപ്രയത്നംകൊണ്ട് ആരാണ് തിരിച്ചുവിടാൻ തുനിയുക? പിതാമഹാ, ഇവ ഭൂമിയുടെ നാശത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ലക്ഷണങ്ങളാണ്.
6.122.29
भवद्भिरुपलब्धानि कथितानि च संसदि ।
पाण्डवा वासुदेवश्च विदिता मम सर्वशः ॥ ६.१२२.२९ ॥
നിങ്ങൾ സദസ്സിൽ കണ്ടതും പറഞ്ഞതുമായ എല്ലാം എനിക്കു നന്നായി അറിയാം; പാണ്ഡവരും വാസുദേവനും എനിക്കു പൂർണ്ണമായി അറിയാം.
6.122.30
अजेयाः पुरुषैरन्यैरिति तंश्चोत्सहामहे ।
विजयिष्ये रणे पाण्डूनिति मे निश्चितः मनः ॥ ६.१२२.३० ॥
"അവർ മറ്റു മനുഷ്യരാൽ ജയിക്കപ്പെടാനാവാത്തവരാണ്" എന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഞങ്ങൾ അവരെ നേരിടാൻ ധൈര്യപ്പെടുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ പാണ്ഡവരെ ഞാൻ ജയിക്കുമെന്ന് എന്റെ മനസ്സ് ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
6.122.31
न च शक्यमवस्रष्टुं वैरमेतत्सुदारुणम् ।
धनंजयेन योत्स्येऽहं स्वधर्मप्रीतमानसः ॥ ६.१२२.३१ ॥
ഈ ഭയങ്കരമായ വൈരം ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല. സ്വധർമ്മത്തിൽ സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ ഞാൻ ധനഞ്ജയനോട് യുദ്ധം ചെയ്യും.
6.122.32
अनुजानीष्व मां तात युद्धाय कृतनिश्चयम् ।
अनुज्ञातस्त्वया वीर युध्येयमिति मे मतिः ॥ ६.१२२.३२ ॥
പ്രിയനേ, യുദ്ധത്തിനു നിശ്ചയിച്ച എന്നെ അനുവദിക്കുക. വീരാ, നിന്റെ അനുമതിയോടെ ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്യണമെന്നതാണ് എന്റെ മതം.
6.122.33
दुरुक्तं विप्रतीपं वा रभसाच्चापलात्तथा ।
यन्मयेह कृतं किंचित्तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ ६.१२२.३३ ॥
തിടുക്കംകൊണ്ടും ചാപല്യംകൊണ്ടും ഇവിടെ ഞാൻ പറഞ്ഞതോ ചെയ്തതോ ആയ കഠിനമോ പ്രതികൂലമോ ആയ വാക്കുകൾ നീ ക്ഷമിക്കണം.
6.122.34
न चेच्छक्यमवस्रष्टुं वैरमेतत्सुदारुणम् ।
अनुजानामि कर्ण त्वां युध्यस्व स्वर्गकाम्यया ॥ ६.१२२.३४ ॥
ഈ ഭയങ്കരമായ വൈരം ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ, കർണ്ണാ, ഞാൻ നിനക്ക് അനുവാദം നൽകുന്നു. സ്വർഗ്ഗകാമനയോടെ യുദ്ധം ചെയ്യുക.
6.122.35
निर्मन्युर्गतसंरम्भः कृतकर्मा रणे स्म ह ।
यथाशक्ति यथोत्साहं सतां वृत्तेषु वृत्तवान् ॥ ६.१२२.३५ ॥
കോപമില്ലാതെ, ക്ഷോഭം ശമിച്ച്, യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ കർമ്മം ചെയ്തവനായി, തന്റെ ശക്തിക്കും ഉത്സാഹത്തിനുമൊത്ത്, സത്പുരുഷന്മാരുടെ നടപ്പിൽ നടന്നവനായി.
6.122.36
अहं त्वामनुजानामि यदिच्छसि तदाप्नुहि ।
क्षत्रधर्मजिताँल्लोकानवाप्स्यसि धनंजयात् ॥ ६.१२२.३६ ॥
ഞാൻ നിനക്ക് അനുവാദം നൽകുന്നു. നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് നേടുക. ധനഞ്ജയനാൽ ക്ഷത്രധർമ്മത്താൽ നേടപ്പെടുന്ന ലോകങ്ങൾ നീ പ്രാപിക്കും.
6.122.37
युध्यस्व निरहंकारो बलवीर्यव्यपाश्रयः ।
धर्म्याद्धि युद्धादधिकं क्षत्रियस्य न विद्यते ॥ ६.१२२.३७ ॥
അഹങ്കാരമില്ലാതെ, ബലവും വീര്യവും ആശ്രയിച്ച് യുദ്ധം ചെയ്യുക. ക്ഷത്രിയന് ധർമ്മ്യമായ യുദ്ധത്തേക്കാൾ ഉത്തമമായി മറ്റൊന്നില്ല.
6.122.38
प्रशमे हि कृतो यत्नः सुमहान्सुचिरं मया ।
न चैव शकितः कर्तुं यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ६.१२२.३८ ॥
വളരെക്കാലം സമാധാനം സ്ഥാപിക്കാൻ ഞാൻ വലിയ പരിശ്രമം ചെയ്തു; പക്ഷേ അത് സാധിച്ചില്ല. ധർമ്മമുള്ളിടത്ത് ജയമുണ്ട്.
6.122.39
इत्युक्तवति गाङ्गेये अभिवाद्योपमन्त्र्य च ।
राधेयो रथमारुह्य प्रायात्तव सुतं प्रति ॥ ६.१२२.३९ ॥
ഗാംഗേയൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വന്ദിച്ച് യാത്ര ചോദിച്ച് രാധേയൻ (കർണ്ണൻ) രഥത്തിൽ കയറി അങ്ങയുടെ പുത്രനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പോയി.
6.122.40
इत्येतद्बहुवृत्तान्तं भीष्मपर्वाखिलं मया ।
शृण्वते ते महाराज प्रोक्तं पापहरं शुभम् ॥ ६.१२२.४० ॥
മഹാരാജാവേ, പല വൃത്താന്തങ്ങളുള്ള ഭീഷ്മപർവ്വം മുഴുവൻ ഇങ്ങനെ ഞാൻ അങ്ങയോട് പറഞ്ഞു. കേൾക്കുന്നവരുടെ പാപം നീക്കുന്ന ശുഭകരമായ ഇത് പറയപ്പെട്ടു.
6.122.41
यः श्रावयेत्सदा राजन्ब्राह्मणान्वेदपारगान् ।
श्रद्धावन्तश्च ये चापि श्रोष्यन्ति मनुजा भुवि ॥ ६.१२२.४१ ॥
രാജാവേ, വേദപാരംഗതരായ ബ്രാഹ്മണരെ എപ്പോഴും ഇത് കേൾപ്പിക്കുന്നവൻ, ഭൂമിയിൽ ശ്രദ്ധയോടെ ഇത് കേൾക്കുന്ന മനുഷ്യരും;
6.122.42
विधूय सर्वपापानि विहायान्ते कलेवरम् ।
प्रयान्ति तत्पदं विष्णोर्यत्प्राप्य न निवर्तते ॥ ६.१२२.४२ ॥
എല്ലാ പാപങ്ങളും കുടഞ്ഞുകളഞ്ഞ്, അവസാനം ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, വിഷ്ണുവിന്റെ ആ പദത്തിൽ അവർ എത്തുന്നു; അത് നേടിയവർ മടങ്ങുന്നില്ല.
6.122.43
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन भारतं भरतर्षभ ।
शृणुयात्सिद्धिमन्विच्छन्निह वामुत्र मानवः ॥ ६.१२२.४३ ॥
അതിനാൽ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, സിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഇഹത്തിലും പരത്തിലും സർവപ്രയത്നത്തോടെ ഈ ഭാരതം കേൾക്കണം.
6.122.44
भोजनं भोजयेद्विप्रान्गन्धमाल्यैरलङ्कृतान् ।
भीष्मपर्वणि राजेन्द्र दद्यात्पानीयमुत्तमम् ॥ ६.१२२.४४ ॥
ഗന്ധമാല്യങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഭോജനം നൽകണം. രാജേന്ദ്രാ, ഭീഷ്മപർവത്തിൽ ഉത്തമമായ ജലവും നൽകണം.