ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 6.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.122.1
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे जग्मुः स्वानालयान्पुनः ।
तूष्णींभूते महाराज भीष्मे शन्तनुनन्दने ॥ ६.१२२.१ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ରାଜାମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ଆବାସକୁ ଫେରିଗଲେ, ହେ ମହାରାଜ, ଶାନ୍ତନୁ ପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ ମୌନ ହୋଇଯିବା ପରେ।
6.122.2
श्रुत्वा तु निहतं भीष्मं राधेयः पुरुषर्षभः ।
ईषदागतसंत्रासस्त्वरयोपजगाम ह ॥ ६.१२२.२ ॥
ଭୀଷ୍ମ ନିହତ ହୋଇଛନ୍ତି ଶୁଣି, ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଧେୟ (କର୍ଣ୍ଣ) ଟିକିଏ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
6.122.3
स ददर्श महात्मानं शरतल्पगतं तदा ।
जन्मशय्यागतं वीरं कार्तिकेयमिव प्रभुम् ॥ ६.१२२.३ ॥
ସେତେବେଳେ ସେ ବାଣଶଯ୍ୟାରେ ଶୟନ କରିଥିବା ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; ଜନ୍ମଶଯ୍ୟାରେ ଶୟନ କରିଥିବା କାର୍ତ୍ତିକେୟ ପରି ସେହି ବୀର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ।
6.122.4
निमीलिताक्षं तं वीरं साश्रुकण्ठस्तदा वृषा ।
अभ्येत्य पादयोस्तस्य निपपात महाद्युतिः ॥ ६.१२२.४ ॥
ଆଖି ବନ୍ଦ କରି ଥିବା ସେହି ବୀରଙ୍କ ନିକଟକୁ, ଲୁହରେ କଣ୍ଠ ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସେତେବେଳେ ବୃଷ (କର୍ଣ୍ଣ) ଆସି ତାଙ୍କ ପାଦରେ ପଡ଼ିଗଲେ, ସେହି ମହାଦ୍ୟୁତିମାନ।
6.122.5
राधेयोऽहं कुरुश्रेष्ठ नित्यमक्षिगतस्तव ।
द्वेष्योऽत्यन्तमनागाः सन्निति चैनमुवाच ह ॥ ६.१२२.५ ॥
"ମୁଁ ରାଧାଙ୍କ ପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ; ସର୍ବଦା ଆପଣଙ୍କ ଆଖିରେ କଣ୍ଟା ପରି ରହିଥିଲି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଘୃଣିତ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ନିରପରାଧ" ବୋଲି ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
6.122.6
तच्छ्रुत्वा कुरुवृद्धो हि शरैः संवृतलोचनः ।
रहितं धिष्ण्यमालोक्य समुत्सार्य च रक्षिणः ॥ ६.१२२.६ ॥
ତାହା ଶୁଣି, ବାଣରେ ଆବୃତ ଆଖିବିଶିଷ୍ଟ କୁରୁବୃଦ୍ଧ ସ୍ଥାନଟି ଶୂନ୍ୟ ଦେଖି ପ୍ରହରୀମାନଙ୍କୁ ଦୂରକୁ ପଠାଇଲେ।
6.122.7
पितेव पुत्रं गाङ्गेयः परिरभ्यैकपाणिना ।
शनैरुद्वीक्ष्य सस्नेहमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.१२२.७ ॥
ପିତା ପୁତ୍ରକୁ ଯେପରି, ସେପରି ଗାଙ୍ଗେୟ ଏକ ହାତରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଧୀରେ ସ୍ନେହରେ ଚାହିଁ ଏହି ବଚନ କହିଲେ।
6.122.8
न विप्रियं ममैवेह यत्स्पर्धेथा मया सह ।
यदि मां नाधिगच्छेथा न ते श्रेयो ध्रुवं भवेत् ॥ ६.१२२.८ ॥
ତୁମେ ମୋ ସହିତ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କର, ଏଥିରେ ମୋର ଅପ୍ରିୟ କିଛି ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ଜିଣି ନ ପାର, ତେବେ ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ନିଶ୍ଚୟ ହେବ ନାହିଁ।
6.122.9
कौन्तेयस्त्वं न राधेयो न तवाधिरथः पिता ।
सूर्यजस्त्वं महाबाहो विदितो नारदान्मया ॥ ६.१२२.९ ॥
ତୁମେ କୁନ୍ତୀର ପୁତ୍ର, ରାଧାର ପୁତ୍ର ନୁହଁ; ଅଧିରଥ ତୁମର ପିତା ନୁହଁନ୍ତି। ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର, ଏହା ମୁଁ ନାରଦଙ୍କଠାରୁ ଜାଣିଛି।
6.122.10
कृष्णद्वैपायनाच्चैव तेजसा च न संशयः ।
न च द्वेषोस्ति मे तात त्वयि सत्यं ब्रवीमि ते ॥ ६.१२२.१० ॥
କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କଠାରୁ ଓ ତାଙ୍କ ତେଜରୁ ମଧ୍ୟ ଏହା ସତ୍ୟ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ହେ ତାତ, ତୁମ ପ୍ରତି ମୋର ଦ୍ୱେଷ ନାହିଁ; ସତ୍ୟ କହୁଛି।
6.122.11
तेजोवधनिमित्तं तु परुषं त्वाहमब्रुवम् ।
अकस्मात्पाण्डवान्हि त्वं द्विषसीति मतिर्मम ॥ ६.१२२.११ ॥
ତୁମ ତେଜ କମାଇବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କଠୋର କଥା କହିଥିଲି; ମୋ ମତ, ତୁମେ ହଠାତ୍ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଛ।
6.122.12
येनासि बहुशो राज्ञा चोदितः सूतनन्दन ।
जातोऽसि धर्मलोपेन ततस्ते बुद्धिरीदृशी ॥ ६.१२२.१२ ॥
ଯେଉଁ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରେରିତ ହୋଇଛ, ହେ ସୂତନନ୍ଦନ, ତୁମେ ଧର୍ମଲୋପରୁ ଜନ୍ମିଛ; ସେଥିପାଇଁ ତୁମର ବୁଦ୍ଧି ଏପରି।
6.122.13
नीचाश्रयान्मत्सरेण द्वेषिणी गुमिनामपि ।
तेनासि बहुशो रूक्षं श्रावितः कुरुसंसदि ॥ ६.१२२.१३ ॥
ନୀଚଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଈର୍ଷାରୁ, ଜନସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱେଷପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟ; ସେଥିପାଇଁ ତୁମେ କୁରୁସଭାରେ ଅନେକଥର କଠୋର କଥା ଶୁଣିଲ।
6.122.14
जानामि समरे वीर्यं शत्रुभिर्दुःसहं भुवि ।
ब्रह्मण्यतां च शौर्यं च दाने च परमां स्थितिम् ॥ ६.१२२.१४ ॥
ପୃଥିବୀରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଅସହ୍ୟ ତୁମ ବୀର୍ଯ୍ୟ ମୁଁ ଜାଣେ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଭକ୍ତି, ଶୌର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦାନରେ ତୁମର ପରମ ସ୍ଥିତି ମଧ୍ୟ ଜାଣେ।
6.122.15
न त्वया सदृशः कश्चित्पुरुषेष्वमरोपम ।
कुलभेदभयाच्चाहं सदा परुषमुक्तवान् ॥ ६.१२२.१५ ॥
ହେ ଦେବତୁଲ୍ୟ! ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ପରି କେହି ନାହିଁ; କୁଳଭେଦ ଭୟରୁ ମୁଁ ସର୍ବଦା କଠୋର କଥା କହିଛି।
6.122.16
इष्वस्त्रे भारसंधाने लाघवेऽस्त्रबले तथा ।
सदृशः फल्गुनेनासि कृष्णेन च महात्मना ॥ ६.१२२.१६ ॥
ବାଣ ଓ ଅସ୍ତ୍ରରେ, ଧନୁ ସନ୍ଧାନରେ, ଚପଳତାରେ ଓ ଅସ୍ତ୍ରବଳରେ ତୁମେ ଫାଲ୍ଗୁନ (ଅର୍ଜୁନ) ସମାନ; ମହାତ୍ମା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମାନ ମଧ୍ୟ।
6.122.17
कर्ण काशिपुरं गत्वा त्वयैकेन धनुष्मता ।
कन्यार्थे कुरुराजस्य राजानो मृदिता युधि ॥ ६.१२२.१७ ॥
ହେ କର୍ଣ୍ଣ! ତୁମେ ଏକାକୀ ଧନୁ ଧରି କାଶୀପୁରକୁ ଯାଇ କୁରୁରାଜଙ୍କ ପାଇଁ କନ୍ୟାର କାରଣରୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଦଳିଥିଲ।
6.122.18
तथा च बलवान्राजा जरासन्धो दुरासदः ।
समरे समरश्लाघिन्न त्वया सदृशोऽभवत् ॥ ६.१२२.१८ ॥
ସେହିପରି ବଳବାନ ରାଜା ଜରାସନ୍ଧ ମଧ୍ୟ, ଯିଏ ଦୁର୍ଜୟ ଥିଲେ; ହେ ଯୁଦ୍ଧପ୍ରଶଂସକ! ସେ ତୁମ ସମାନ ହେଲେ ନାହିଁ।
6.122.19
ब्रह्मण्यः सत्त्वयोधी च तेजसा च बलेन च ।
देवगर्भसमः सङ्ख्ये मनुष्यैरधिको युधि ॥ ६.१२२.१९ ॥
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଭକ୍ତ, ସାହସୀ ଯୋଦ୍ଧା ଥିଲେ; ତେଜ ଓ ବଳରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବଗର୍ଭ ସମାନ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଥିଲେ।
6.122.20
व्यपनीतोऽद्य मन्युर्मे यस्त्वां प्रति पुरा कृतः ।
दैवं पुरुषकारेण न शक्यमतिवर्तितुम् ॥ ६.१२२.२० ॥
ପୂର୍ବରୁ ତୁମ ପ୍ରତି ମୋର ଯେଉଁ କ୍ରୋଧ ଥିଲା ତାହା ଆଜି ଦୂର ହେଲା; ଦୈବକୁ ପୁରୁଷକାରରେ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଇ ନ ପାରେ।
6.122.21
सोदर्याः पाण्डवा वीरा भ्रातरस्तेऽरिसूदन ।
संगच्छ तैर्महाबाहो मम चेदिच्छसि प्रियम् ॥ ६.१२२.२१ ॥
ହେ ଶତ୍ରୁସୂଦନ, ପାଣ୍ଡବ ବୀରମାନେ ତୁମର ସହୋଦର ଭାଇ; ହେ ମହାବାହୁ, ଯଦି ତୁମେ ମୋର ପ୍ରିୟ ଇଚ୍ଛା କର ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶ।
6.122.22
मया भवतु निर्वृत्तं वैरमादित्यनन्दन ।
पृथिव्यां सर्वराजानो भवन्त्वद्य निरामयाः ॥ ६.१२२.२२ ॥
ହେ ଆଦିତ୍ୟନନ୍ଦନ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ଏହି ବୈର ସମାପ୍ତ ହେଉ; ଆଜି ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ରାଜା ନିରାପଦ ହେଉନ୍ତୁ।
6.122.23
जानाम्येव महाबाहो सर्वमेतन्न संशयः ।
यथा वदसि मे भीष्म कौन्तेयोऽहं न सूतजः ॥ ६.१२२.२३ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ଏସବୁ ମୁଁ ଜାଣେ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ହେ ଭୀଷ୍ମ, ଆପଣ ଯେପରି କହୁଛନ୍ତି, ମୁଁ କୁନ୍ତୀର ପୁତ୍ର, ସୂତରୁ ଜାତ ନୁହେଁ।
6.122.24
अवकीर्णस्त्वहं कुन्त्या सूतेन च विवर्धितः ।
भुक्त्वा दुर्योधनैश्वर्यं न मिथ्या कर्तुमुत्सहे ॥ ६.१२२.२४ ॥
କୁନ୍ତୀ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ ଏବଂ ସୂତ ଦ୍ୱାରା ପାଳିତ ମୁଁ, ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଭୋଗ କରି ମିଥ୍ୟା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ନାହିଁ।
6.122.25
वसुदेवसुतो यद्वत्पाण्डवाय दृढव्रतः ।
वमु चैव शरीरं च पुत्रदारं तथा यशः ॥ ६.१२२.२५ ॥
ଦୃଢ଼ବ୍ରତ ବସୁଦେବପୁତ୍ର (କୃଷ୍ଣ) ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେପରି (ନିଜ ପ୍ରାଣ, ଶରୀର, ପୁତ୍ରଦାର ଓ ଯଶ ଅର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି), ସେପରି…
6.122.26
सर्वं दुर्योधनस्यार्थे त्यक्तं मे भूरिदक्षिण ।
मा चैतद्व्याधिमरणं क्षत्रं स्यादिति कौरव ॥ ६.१२२.२६ ॥
ହେ ଭୂରିଦକ୍ଷିଣ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ପାଇଁ ମୁଁ ସବୁକିଛି ତ୍ୟାଗ କରିଛି। ହେ କୌରବ, ଏହି କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ରୋଗରେ ମରିବା ଯେପରି ନ ହେଉ (ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଏପରି କରୁଛି)।
6.122.27
कोपिताः पाण्डवा नित्यं मयाऽश्रित्य सुयोधनम् ।
अवश्यभावी ह्यर्थोऽयं यो न शक्यो निवर्तितुम् ॥ ६.१२२.२७ ॥
ମୁଁ ସୁଯୋଧନଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବାରୁ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସର୍ବଦା କ୍ରୁଦ୍ଧ। ଏହି ଘଟଣା ଅବଶ୍ୟମ୍ଭାବୀ; ଏହାକୁ ଫେରାଯାଇ ନ ପାରେ।
6.122.28
दैवं पुरुषकारेण को विवर्तितुमुत्सहेत् ।
पृथिवीक्षयसंशीनि निमित्तानि पितामह ॥ ६.१२२.२८ ॥
ଦୈବକୁ ପୁରୁଷକାରରେ କିଏ ଫେରାଇବାକୁ ସାହସ କରିବ? ହେ ପିତାମହ, ଏଗୁଡ଼ିକ ପୃଥିବୀ କ୍ଷୟର ଲକ୍ଷଣ।
6.122.29
भवद्भिरुपलब्धानि कथितानि च संसदि ।
पाण्डवा वासुदेवश्च विदिता मम सर्वशः ॥ ६.१२२.२९ ॥
ଆପଣମାନେ ସଭାରେ ଯାହା ଦେଖିଛନ୍ତି ଓ କହିଛନ୍ତି, ତାହା ସବୁ ମୁଁ ଭଲଭାବେ ଜାଣେ; ପାଣ୍ଡବ ଓ ବାସୁଦେବ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିଚିତ।
6.122.30
अजेयाः पुरुषैरन्यैरिति तंश्चोत्सहामहे ।
विजयिष्ये रणे पाण्डूनिति मे निश्चितः मनः ॥ ६.१२२.३० ॥
"ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଜେୟ" ଜାଣିଥିଲେ ବି ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ସାମ୍ନା କରିବାକୁ ସାହସ କରୁ। ରଣରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଜିତିବି ବୋଲି ମୋ ମନ ନିଶ୍ଚୟ କରିଛି।
6.122.31
न च शक्यमवस्रष्टुं वैरमेतत्सुदारुणम् ।
धनंजयेन योत्स्येऽहं स्वधर्मप्रीतमानसः ॥ ६.१२२.३१ ॥
ଏହି ଭୟଙ୍କର ବୈର ତ୍ୟାଗ କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ସ୍ୱଧର୍ମରେ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ମୁଁ ଧନଞ୍ଜୟ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।
6.122.32
अनुजानीष्व मां तात युद्धाय कृतनिश्चयम् ।
अनुज्ञातस्त्वया वीर युध्येयमिति मे मतिः ॥ ६.१२२.३२ ॥
ହେ ତାତ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଥିବା ମୋତେ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ବୀର, ଆପଣଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି ଏହା ମୋର ମତ।
6.122.33
दुरुक्तं विप्रतीपं वा रभसाच्चापलात्तथा ।
यन्मयेह कृतं किंचित्तन्मे त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ ६.१२२.३३ ॥
ଶୀଘ୍ରତା ବା ଚପଳତାରୁ ଏଠାରେ ମୁଁ ଯାହା କଠୋର ବା ବିପରୀତ କହିଛି ବା କରିଛି, ତାହା ଆପଣ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
6.122.34
न चेच्छक्यमवस्रष्टुं वैरमेतत्सुदारुणम् ।
अनुजानामि कर्ण त्वां युध्यस्व स्वर्गकाम्यया ॥ ६.१२२.३४ ॥
ଏହି ଭୟଙ୍କର ବୈର ତ୍ୟାଗ ସମ୍ଭବ ନ ହେଲେ, ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନୁମତି ଦେଉଛି। ସ୍ୱର୍ଗ କାମନାରେ ଯୁଦ୍ଧ କର।
6.122.35
निर्मन्युर्गतसंरम्भः कृतकर्मा रणे स्म ह ।
यथाशक्ति यथोत्साहं सतां वृत्तेषु वृत्तवान् ॥ ६.१२२.३५ ॥
କ୍ରୋଧହୀନ, ଉତ୍ତେଜନା ଶାନ୍ତ ହୋଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜ କର୍ମ କରି, ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହ ଅନୁସାରେ, ସଜ୍ଜନଙ୍କ ଆଚରଣରେ ଚାଲିବା।
6.122.36
अहं त्वामनुजानामि यदिच्छसि तदाप्नुहि ।
क्षत्रधर्मजिताँल्लोकानवाप्स्यसि धनंजयात् ॥ ६.१२२.३६ ॥
ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନୁମତି ଦେଉଛି। ତୁମେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କର ତାହା ପ୍ରାପ୍ତ କର। ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମରେ ଜିତା ଯାଇଥିବା ଲୋକ ତୁମେ ପାଇବ।
6.122.37
युध्यस्व निरहंकारो बलवीर्यव्यपाश्रयः ।
धर्म्याद्धि युद्धादधिकं क्षत्रियस्य न विद्यते ॥ ६.१२२.३७ ॥
ଅହଂକାରହୀନ ହୋଇ, ବଳ ଓ ବୀର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଯୁଦ୍ଧ କର। କ୍ଷତ୍ରିୟ ପାଇଁ ଧର୍ମ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧଠାରୁ ଅଧିକ କିଛି ନାହିଁ।
6.122.38
प्रशमे हि कृतो यत्नः सुमहान्सुचिरं मया ।
न चैव शकितः कर्तुं यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ६.१२२.३८ ॥
ଦୀର୍ଘକାଳ ଶାନ୍ତି ସ୍ଥାପନ ପାଇଁ ମୁଁ ବଡ଼ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲି; କିନ୍ତୁ ତାହା ସମ୍ଭବ ହେଲା ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ, ସେଠାରେ ଜୟ।
6.122.39
इत्युक्तवति गाङ्गेये अभिवाद्योपमन्त्र्य च ।
राधेयो रथमारुह्य प्रायात्तव सुतं प्रति ॥ ६.१२२.३९ ॥
ଗାଙ୍ଗେୟ ଏପରି କହିବା ପରେ, ପ୍ରଣାମ ଓ ବିଦାୟ ନେଇ ରାଧେୟ (କର୍ଣ୍ଣ) ରଥରେ ଚଢ଼ି ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଆଡ଼କୁ ଚାଲିଗଲେ।
6.122.40
इत्येतद्बहुवृत्तान्तं भीष्मपर्वाखिलं मया ।
शृण्वते ते महाराज प्रोक्तं पापहरं शुभम् ॥ ६.१२२.४० ॥
ହେ ମହାରାଜ, ବହୁ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଥିବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୀଷ୍ମପର୍ବ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏପରି କହିଲି। ଶ୍ରବଣକାରୀଙ୍କ ପାପ ହରଣକାରୀ ଏହି ଶୁଭ କଥା କୁହାଯାଇଛି।
6.122.41
यः श्रावयेत्सदा राजन्ब्राह्मणान्वेदपारगान् ।
श्रद्धावन्तश्च ये चापि श्रोष्यन्ति मनुजा भुवि ॥ ६.१२२.४१ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଯିଏ ସର୍ବଦା ବେଦପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଏହା ଶୁଣାଏ, ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହ ଏହା ଶୁଣିବେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ;
6.122.42
विधूय सर्वपापानि विहायान्ते कलेवरम् ।
प्रयान्ति तत्पदं विष्णोर्यत्प्राप्य न निवर्तते ॥ ६.१२२.४२ ॥
ସମସ୍ତ ପାପ ଝାଡ଼ି, ଶେଷରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସେହି ପଦରେ ଯାଆନ୍ତି, ଯାହା ପାଇ ଫେରିବାକୁ ପଡ଼େ ନାହିଁ।
6.122.43
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन भारतं भरतर्षभ ।
शृणुयात्सिद्धिमन्विच्छन्निह वामुत्र मानवः ॥ ६.१२२.४३ ॥
ତେଣୁ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସିଦ୍ଧି ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ମଣିଷ ଇହଲୋକ କିମ୍ବା ପରଲୋକରେ ସର୍ବପ୍ରଯତ୍ନରେ ଏହି ଭାରତ ଶୁଣିବା ଉଚିତ୍।
6.122.44
भोजनं भोजयेद्विप्रान्गन्धमाल्यैरलङ्कृतान् ।
भीष्मपर्वणि राजेन्द्र दद्यात्पानीयमुत्तमम् ॥ ६.१२२.४४ ॥
ଗନ୍ଧ ଓ ମାଳାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ୍। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଭୀଷ୍ମପର୍ବରେ ଉତ୍ତମ ଜଳ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍।