Mahābhārata · Adhyāya 6.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.14.1
कथं कुरूणामृषभो हतो भीष्मः शिखण्डिना ।
कथं रथार्त्स न्यपतित्पिता मे वासवोपमः ॥ ६.१४.१ ॥
Wie wurde Bhīṣma, der Stier der Kurus, von Śikhaṇḍin getötet? Wie stürzte mein Vater, Indra gleich, vom Wagen?
6.14.2
कथमाचक्ष्व मे योधा हीना भीष्मेण संजय ।
बलिना देवकल्पेन गुर्वर्थे ब्रह्मचारिणा ॥ ६.१४.२ ॥
Sag mir, Sañjaya, wie es meinen Kriegern erging, die Bhīṣma verloren, den mächtigen gottgleichen Zölibatär, der um seines Lehrers willen handelte.
6.14.3
तस्मिन्हते महाप्राज्ञे महेष्वासे महाबले ।
महासत्वे नरव्याघ्रे किमु आसीन्मनस्तव ॥ ६.१४.३ ॥
Als jener Weise, große Bogenschütze, Starke und Mutige, der Tiger unter den Menschen, erschlagen wurde, was geschah da mit deinem Geist?
6.14.4
आर्तिं परामाविशति मनः शंससि मे हतम् ।
कुरूणामृषभं वीरमकम्पं पुरुषर्षभम् ॥ ६.१४.४ ॥
Große Qual dringt in meinen Geist, während du mir erzählst, dass der Stier der Kurus, der unerschütterliche Held, der Beste unter den Menschen, erschlagen wurde.
6.14.5
के तं यान्तमनुप्राप्ताः के वास्यसन्पुरोगमाः ।
केऽतिष्ठन्के न्यवर्तन्त केऽन्ववर्तन्त सञ्जय ॥ ६.१४.५ ॥
Sañjaya, als er vorwärtsging, wer folgte ihm? Wer ging ihm voran? Wer blieb stehen, wer kehrte um und wer folgte ihm nach?
6.14.6
के शूरा रथशार्दूलमद्भुतं क्षत्रियर्षभम् ।
तथाऽनीकं गाहमानं सहसा पृष्ठतोऽन्वयुः ॥ ६.१४.६ ॥
Welche Helden folgten ihm plötzlich von hinten, als er, der Tiger unter den Wagenkämpfern, der wundersame Stier unter den Kṣatriyas, in das Heer stürmte?
6.14.7
यस्तमोर्क इवापोहन्परसैन्यममित्रहा ।
सहस्ररश्मिप्रतिमः परेषां भयमादधत् ॥ ६.१४.७ ॥
Wie die Sonne, die die Finsternis vertreibt, der Feindesschlächter, der das feindliche Heer zurückdrängte, dem tausendstrahligen Sonnengott gleich, der Schrecken unter seinen Feinden verbreitete.
6.14.8
अकरोद्दुष्करं कर्म रणे पाण्डुसुतेषु यः ।
ग्रसमानमनीकानि य एनं पर्यवारयन् ॥ ६.१४.८ ॥
Der im Kampf gegen die Söhne Pāṇḍus eine schwierige Tat vollbrachte, Heere verschlingend; und jene, die ihn umzingelten.
6.14.9
कृतिनं तं दुराधर्षं सञ्जयास्य त्वमन्तिके ।
कथं शान्तनवं युद्धे पाण्डवाः प्रत्यवारयन् ॥ ६.१४.९ ॥
Sañjaya, du warst in seiner Nähe: Wie konnten die Pāṇḍavas im Kampf jenen geschickten und unbezwingbaren Sohn des Śantanu aufhalten?
6.14.10
निकृन्तन्तमनीकानि शरदंष्ट्रं मनस्विनम् ।
चापव्यात्ताननं घोरमसिजिह्वं दुरासदम् ॥ ६.१४.१० ॥
Der die Heere niedermäht, mit Pfeilen als Zähnen, hochgesinnt, mit dem durch den Bogen geöffneten Mund, schrecklich, mit dem Schwert als Zunge, schwer zu nahen.
6.14.11
अनर्हं पुरुषव्याघ्रं ह्रीमन्तमपराजितम् ।
पातयामास कौन्तेयः कथं तमजितं युधि ॥ ६.१४.११ ॥
Er, der es nicht verdiente, der Tiger unter den Menschen, bescheiden, unbesiegt, wurde vom Sohn der Kuntī niedergestreckt. Wie hat er ihn niedergestreckt, den im Kampf Unbesiegten?
6.14.12
उग्रधन्वानमुग्रेषुं वर्तमानं रथोत्तमे ।
परेषामुत्तमाङ्गानि प्रचिन्वन्तमथेषुभिः ॥ ६.१४.१२ ॥
Der grimme Bogenschütze mit grimmigen Pfeilen, auf dem vorzüglichsten Wagen stehend, mit seinen Pfeilen die Häupter der Feinde sammelnd.
6.14.13
पाण्डवानां महत्सैन्यं यं दृष्ट्वोद्यतमाहवे ।
कालाग्निमिव दुर्धर्षं समचेष्टत नित्यशः ॥ ६.१४.१३ ॥
Als sie das große Heer der Pāṇḍavas sah, zum Kampf erhoben, bewegte sich jenes, unbezwingbar wie das Feuer der Zeit, unablässig hin und her.
6.14.14
परिकृष्य स सेनां तु दशरात्रमनीकहा ।
दगामास्तमिवादित्यः कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ ६.१४.१४ ॥
Der Vernichter der Heere führte das Heer zehn Nächte lang; nachdem er eine äußerst schwere Tat vollbracht hatte, sank er wie die untergehende Sonne.
6.14.15
यः स शक्र इवाक्षय्यं वर्षं शरमयं क्षिपन् ।
जघान युधि योधानामर्बुदं दशभिर्दिनैः ॥ ६.१४.१५ ॥
Wie Indra einen unerschöpflichen Regen von Pfeilen schleudernd, erschlug er im Kampf in zehn Tagen eine Arbuda (hundert Millionen) Krieger.
6.14.16
स शेते निहतो भूमौ वातभुग्न इव द्रुमः ।
मम दुर्मन्त्रितेनाजौ यथा नार्हति भारतः ॥ ६.१४.१६ ॥
Im Kampf erschlagen liegt er am Boden wie ein vom Wind geknickter Baum, durch meinen bösen Rat—der Bhārata hätte es nicht verdient.
6.14.17
कथं शान्तनवं दृष्ट्वा पाण्डवानामनीकिनी ।
प्रहर्तुमशकत्तत्र भीष्मं भीमपराक्रमम् ॥ ६.१४.१७ ॥
Wie konnte das Heer der Pāṇḍavas, als es Śāntanus Sohn Bhīṣma von schrecklicher Tapferkeit sah, dort überhaupt zuschlagen?
6.14.18
कथं भीष्मेण संग्रामं प्राकुर्वन्पाण्डुनन्दनाः ।
कथं च नाजयद्भीष्मो द्रोणे जीवति सञ्जय ॥ ६.१४.१८ ॥
Wie führten die Söhne Pāṇḍus den Kampf gegen Bhīṣma? Und wie, o Sañjaya, konnte Bhīṣma nicht siegen, solange Droṇa lebte?
6.14.19
कृपे सन्निहिते तत्र भरद्वाजात्मजे तथा ।
भीष्मः प्रहरतां श्रेष्ठः कथं स निधनं गतः ॥ ६.१४.१९ ॥
Kṛpa war dort anwesend, ebenso der Sohn Bharadvājas. Wie also fand Bhīṣma, der beste unter den Kämpfern, den Tod?
6.14.20
कथं चातिरथस्तेन पाञ्चाल्येन शिखण्डिना ।
भीष्मो विनिहतो युद्धे देवैरपि दुरासदः ॥ ६.१४.२० ॥
Und wie wurde Bhīṣma, der große Wagenkämpfer, den selbst die Götter kaum angreifen konnten, im Kampf von jenem Pāñcāla Śikhaṇḍin erschlagen?
6.14.21
यः स्पर्धते रणे नित्यं जामदग्न्यं महाबलम् ।
अजितं जामदग्न्येन शक्रतुल्यपराक्रमम् ॥ ६.१४.२१ ॥
der im Kampf ständig mit dem mächtigen Sohn des Jamadagni, Paraśurāma, wetteiferte; unbesiegt selbst vom Sohn des Jamadagni, dessen Tapferkeit der Indras gleichkam.
6.14.22
तं हतं समरे भीष्मं महारथकुलोदितम् ।
सञ्जयाचक्ष्व मे वीरं येन शर्म न विद्महे ॥ ६.१४.२२ ॥
Erzähle mir, Sañjaya, von jenem Helden Bhīṣma, geboren aus dem Geschlecht großer Wagenkämpfer, im Kampf erschlagen, denn wir kennen keinen Frieden mehr.
6.14.23
मामकाः के महेष्वासा नाजहुः सञ्जयाच्युतम् ।
दुर्योधनसमादिष्टाः के वीराः पर्यवारयन् ॥ ६.१४.२३ ॥
Sañjaya, welche meiner großen Bogenschützen haben jenen Unfehlbaren nicht verlassen? Und welche Helden haben ihn, auf Duryodhanas Befehl, umringt?
6.14.24
यच्छिखण्डिमुखाः सर्वे पाण्डवा भीष्ममभ्ययुः ।
कच्चित्ते कुरवः सर्वे नाजहुः सञ्जयाच्युतम् ॥ ६.१४.२४ ॥
Als alle Pāṇḍavas mit Śikhaṇḍin an der Spitze gegen Bhīṣma anrückten, haben da nicht alle deine Kurus jenen Unfehlbaren verlassen, Sañjaya?
6.14.25
अश्मसारमयं नूनं हृदयं मुदृढं मम ।
यच्छ्रुत्वा पुरुषव्याघ्रं हतं भीष्मं न दीर्यते ॥ ६.१४.२५ ॥
Gewiss ist mein Herz aus Eisen und Stein, denn es zerbricht nicht, nachdem ich gehört habe, dass Bhīṣma, der Tiger unter den Menschen, erschlagen wurde.
6.14.26
यस्मिन्सत्यं च मेधा च नीतिश्च भरतर्षभे ।
अप्रमेयाणि दुर्धर्षे कथं स निहतो युधि ॥ ६.१४.२६ ॥
Wie konnte er im Kampf erschlagen werden, der Stier der Bharatas, unbezwingbar, in dem Wahrheit, Weisheit und Klugheit unermesslich waren?
6.14.27
मौर्वीघोषस्तनयुत्नुः पृषत्कपृषतो महान् ।
धनुर्ह्रादमहाशब्दो महामेघ इवोन्नतः ॥ ६.१४.२७ ॥
Das Schnellen der Bogensehne war Donner, der Pfeilregen gewaltig; das Dröhnen des Bogens war ein gewaltiger Laut, wie eine hochragende große Wolke.
6.14.28
योऽभ्यवर्षत कौन्तेयान्सपाञ्चालान्ससृञ्जयान् ।
निघ्नन्परथान्वीरो दानवानिव वज्रभृत् ॥ ६.१४.२८ ॥
Er, der auf die Söhne der Kuntī zusammen mit den Pāñcālas und Sṛñjayas Regen herabstürzte und Wagen erschlug, wie der Donnerkeilträger die Dānavas.
6.14.29
इष्वस्त्रसागरं घोरं बाणग्रहं दुरासदम् ।
कार्मुकोर्मिणमक्षय्यमद्वीपं चलमप्लवम् ॥ ६.१४.२९ ॥
Ein Ozean aus Pfeilen und Waffen, schrecklich, von Pfeilen als Ungeheuern gepackt, schwer zu nähern; Bögen sind seine Wellen, unerschöpflich, ohne Insel, unstet, ohne Floß.
6.14.30
गदासिमकरावासं हयावर्त्तं गजाकुलम् ।
पदातिमत्स्यकलिलं शङ्खदुन्दुभिनिःस्वनम् ॥ ६.१४.३० ॥
Heimstatt der Makaras, die Keulen und Schwerter sind, mit Pferden als Strudeln, voller Elefanten, gedrängt voll Fußvolk wie Fische, widerhallend vom Klang der Muscheln und Trommeln.
6.14.31
हयान्गजपदातींश्च रथांश्च तरसा बहून् ।
निमञ्जयन्तं समरे परवीरापहारिणम् ॥ ६.१४.३१ ॥
Im Kampf Pferde, Elefanten, Fußsoldaten und viele Streitwagen mit Gewalt versenkend, die feindlichen Helden entführend [Bhīṣma].
6.14.32
विदह्यमानं कोपेन तेजसा च परंतपम् ।
वेलेव मकरावासं के वीराः पर्यवारयन् ॥ ६.१४.३२ ॥
Vor Zorn und Glanz brennend, der Feinde Peiniger [Bhīṣma] — wie das Ufer das Meer, die Wohnstatt der Makaras, umgibt: welche Helden umringten ihn?
6.14.33
भीष्मो यदकरोत्कर्म समरे सञ्जयारिहा ।
दुर्योधनहितार्थाय के तस्यास्य पुरोऽभवन् ॥ ६.१४.३३ ॥
O Sañjaya, Töter der Feinde: Welche Tat vollbrachte Bhīṣma im Kampf, und welche Helden standen vor ihm zum Wohl Duryodhanas?
6.14.34
के रक्षन्दक्षिणं चक्रं भीष्मस्यामिततेजसः ।
पृष्ठतः के परान्वीरानपासेधन्यतव्रताः ॥ ६.१४.३४ ॥
Wer schützte den rechten Flügel (die Formation) Bhīṣmas von unermesslichem Glanz, und welche Helden, glücklich in ihren Gelübden, drängten die feindlichen Helden von hinten zurück?
6.14.35
के पुरस्तादवर्तन्त रक्षन्तो भीष्ममन्तिके ।
के रक्षन्नुत्तरं चक्रं वीरा वीरकस्य युध्यतः ॥ ६.१४.३५ ॥
Wer stand vorn, nahe bei Bhīṣma, und ihn schützend, und welche Helden hielten den linken Flügel, während sie gegen Vīraka kämpften?
6.14.36
वामे चक्रे वर्तमानाः केऽघ्नन्सञ्जय सृञ्जयान् ।
अग्नतोऽग्न्यमनीकेषु केऽभ्यरक्षन्दुरासदम् ॥ ६.१४.३६ ॥
O Sañjaya, wer, auf dem linken Flügel stehend, schlug die Sṛñjayas nieder, und wer schützte jenen Unnahbaren vor den feurigen Heeren?
6.14.37
पार्श्वतः केऽभ्यरक्षन्त गच्छन्तो दुर्गमां गतिम् ।
समूहे के परान्वीरान्प्रत्ययुध्यन्त सञ्जय ॥ ६.१४.३७ ॥
Sañjaya, wer waren jene, die sie an den Flanken schützten, während sie den schwierigen Weg gingen, und wer kämpfte im Gedränge gegen die feindlichen Helden?
6.14.38
रक्ष्यमाणः कथं वीरैर्गोप्यमानाश्च तेन ते ।
दुर्जयानामनीकानि नाजयंस्तरसा युधि ॥ ६.१४.३८ ॥
Von Helden beschützt und von ihnen bewacht, wie konnten sie im Kampf die unbesiegbaren Heere nicht mit Gewalt bezwingen?
6.14.39
सर्वलोकेश्वरस्येव परमस्य प्रजापतेः ।
कथं प्रहर्तुमपि ते शेकुः सञ्जय पाण्डवाः ॥ ६.१४.३९ ॥
Sañjaya, wie konnten die Pāṇḍavas ihn überhaupt schlagen, der wie der höchste Herr aller Welten, der Prajāpati, ist?
6.14.40
यस्मिन्द्वीपे समाश्वस्य युध्यन्ते कुरवः परैः ।
तं निमग्नं नरव्याघ्रं भीष्मं शंससि सञ्जय ॥ ६.१४.४० ॥
Sañjaya, du beschreibst Bhīṣma, den Tiger unter den Männern, versunken auf jener Insel, wo die Kurus, neuen Mut fassend, gegen den Feind kämpfen.
6.14.41
यस्य वीर्यं समाश्रित्य मम पुत्रो बृहद्बलः ।
न पाण्डवानगणयत्कथं स निहतः परैः ॥ ६.१४.४१ ॥
Auf wessen Kraft sich mein gewaltiger Sohn verließ und die Pāṇḍavas nicht achtete, wie wurde er vom Feind erschlagen?
6.14.42
यः पुरा विबुधैः सर्वैः सहाये युद्धदुर्मदः ।
काङ्क्षितो दानवान्ध्नद्भिः पिता मम महाव्रतः ॥ ६.१४.४२ ॥
Er, der einst als Verbündeter aller Götter im Kampf stolz war und beim Erschlagen der Dānava begehrt wurde — er ist mein Vater, der Mahāvrata.
6.14.43
यस्मिज्जाते महावीर्ये शान्तनुर्लोकविश्रुतः ।
शोकं दैन्यं च दुःस्वं च प्राजहात्स च तत्क्षणे ॥ ६.१४.४३ ॥
Bei dessen Geburt Śantanu, in der Welt berühmt und von großer Tapferkeit, im selben Augenblick Kummer, Verzagtheit und Leid ablegte.
6.14.44
प्रोक्तं परायणं प्राज्ञं स्वधर्मनिरतं शुचिम् ।
वेदवेदाङ्गतत्वज्ञं कथं शंससि मे हतम् ॥ ६.१४.४४ ॥
Wie kannst du mir sagen, daß er erschlagen wurde, derjenige, der als Zuflucht galt, weise, seiner eigenen Pflicht ergeben, rein und der Wesenheit der Veden und ihrer Glieder kundig war?
6.14.45
सर्वास्त्रविनयोपेतं शान्तं दान्तं मनस्विनम् ।
हतं शान्तनवं श्रुत्वा मन्ये शेषं हतं बलम् ॥ ६.१४.४५ ॥
Als ich hörte, daß der Sohn Śantanus, in aller Waffenkunst geschult, ruhig, selbstbeherrscht und hochgesinnt, erschlagen ist, denke ich, daß auch das übrige Heer erschlagen ist.
6.14.46
धर्मादधर्मो बलवान्संप्राप्त इति मे मतिः ।
यत्र वृद्धं गुरुं हत्वा राज्यमिच्छन्ति पाण्डवाः ॥ ६.१४.४६ ॥
Ich bin der Ansicht, daß das Unrecht über das Recht mächtig geworden ist, wenn die Pāṇḍavas den Älteren und den Lehrer erschlagen und das Königreich begehren.
6.14.47
जामदग्न्यः पुरा रामः सर्वास्त्रविदनुत्तमः ।
अम्बार्थमुद्यतः सङ्ख्ये भीष्मेण युधि निर्जितः ॥ ६.१४.४७ ॥
Einst war Rāma, der Sohn des Jamadagni, der unübertroffene Kenner aller Waffen, für Ambā zum Kampf bereit; im Krieg wurde er von Bhīṣma besiegt.
6.14.48
तमिन्द्रसमकर्माणं ककुदं सर्वधन्विनाम् ।
हतं शंससि मे भीष्मं किं नु दुःखमतः परम् ॥ ६.१४.४८ ॥
Du sagst mir, daß Bhīṣma erschlagen ist, dessen Taten denen Indras gleichen, der Anführer aller Bogenschützen. Was könnte größeres Leid sein als dies?
6.14.49
असकृत्क्षत्रियव्राताः सङ्ख्ये येन विनिर्जिताः ।
जामदग्न्येन वीरेण परवीरनिघातिना।
न हतो यो महाबुद्धिः स हतोऽद्य शिखण्डिना ॥ ६.१४.४९ ॥
Scharen von Kṣatriyas wurden im Kampf immer wieder von jenem Helden besiegt, dem Sohn des Jamadagni, dem Vernichter feindlicher Helden; doch der an großer Weisheit Reiche war nicht erschlagen worden, und heute ist er von Śikhaṇḍin erschlagen worden.
6.14.50
तस्मान्नूनं महावीर्याद्भार्गवाद्युद्धदुर्मदात् ।
तेजोवीर्यबलैर्यूयाञ्शिखण्डी द्रुपदात्मजः ॥ ६.१४.५० ॥
Darum war es gewiss Śikhaṇḍin, der Sohn des Drupada, der euch, Männer von großer Tapferkeit, an Glanz, Mut und Kraft übertraf, selbst den Bhārgava, berauscht vom Stolz des Kampfes.
6.14.51
यः शूरं कृतिनं युद्धे सर्वशस्त्रविशारदम् ।
परमास्त्रविदं वीरं जघान भग्तर्षभम् ॥ ६.१४.५१ ॥
Der im Kampf den tapferen, geschickten Bhagnarṣabha (den besten der Männer) erschlug, der in allen Waffen erfahren war und die höchsten Geschosse kannte.
6.14.52
के वीरास्तममित्रघ्नमन्वयुः शस्त्रसंसदि ।
शंस मे तद्यथा चासीद्युद्भं भीष्मस्य पाण्डवैः ॥ ६.१४.५२ ॥
Welche Helden folgten jenem Feindeserschläger in der Versammlung der Waffen? Sag mir, wie der Kampf Bhīṣmas mit den Pāṇḍavas verlief.
6.14.53
योषेव हतवीरा मे सेन्म पुत्रस्य सञ्जय ।
अगोपमिव चोद्भ्रान्तं गोकुलं तद्बलं मम ॥ ६.१४.५३ ॥
Sañjaya, das Heer meines Sohnes ist wie Frauen geworden, seine Helden sind erschlagen; jene meine Streitmacht gleicht einer zerstreuten Rinderherde ohne Hirten.
6.14.54
पौरुषं सर्वलोकस्य परं यस्मिन्महाहवे ।
परासक्ते च वस्तस्मिन्कथमासीन्मनस्तदा ॥ ६.१४.५४ ॥
In jener großen Schlacht, in der die höchste männliche Tapferkeit aller Welten gegenwärtig war, wie war damals ihr Sinn, da sie doch auf den Feind gerichtet waren?
6.14.55
जीवितेऽप्यद्य सामर्थ्यं किमिवास्मासु सञ्जय ।
घातयित्वा महावीर्यं पितरं लोकधार्मिकम् ॥ ६.१४.५५ ॥
O Sañjaya, welche Kraft bleibt uns heute im Leben noch, nachdem unser Vater, der Mächtige, Hüter des Dharma der Welt, erschlagen wurde?
6.14.56
अगाधे सलिले मग्नां नावं दृष्ट्वेव पारगाः ।
भीष्मे हते भृशं दुःखान्मन्ये शोचन्ति पुत्रकाः ॥ ६.१४.५६ ॥
Wie jene, die das Ufer erreicht haben, klagen, wenn sie ein Boot in unergründlichen Wassern versinken sehen, so, glaube ich, trauern meine Söhne tief in Kummer, seit Bhīṣma erschlagen wurde.
6.14.57
अद्रिसारमयं नूनं हृदयं मम सञ्जय ।
यच्छ्रुत्वा पुरुषव्याघ्रं हतं भीष्मं न दीर्यते ॥ ६.१४.५७ ॥
Mein Herz, o Sañjaya, ist gewiss aus dem Wesen des Steines gemacht, denn es zerbricht nicht, obwohl ich höre, dass Bhīṣma, der Tiger unter den Menschen, erschlagen wurde.
6.14.58
यस्मिन्नस्त्राणि मेधा च नीतिश्च पुरुषर्षभे ।
अप्रमेयाणि दुर्धर्षे कथं स निहतो युधि ॥ ६.१४.५८ ॥
In wem Waffen, Verstand und Staatskunst unermesslich waren, wie wurde jener Stier unter den Menschen, der Unbezwingbare, im Kampf erschlagen?
6.14.59
न चास्त्रेण न शौर्येण तपसा मेधया न च ।
न धृत्या न पुनस्त्यागान्मृत्योः कश्चिद्विमुच्यते ॥ ६.१४.५९ ॥
Weder durch Waffe, noch durch Tapferkeit, noch durch Askese, noch durch Verstand, noch durch Standhaftigkeit, noch wiederum durch Entsagung wird jemand vom Tod befreit.
6.14.60
कालो नूनं महावीर्यः सर्वलोकदुरत्ययः ।
यत्र शान्तनवं भीष्मं हतं शंससि सञ्जय ॥ ६.१४.६० ॥
Die Zeit ist gewiss von großer Macht und für alle Welten unüberwindlich, o Sañjaya, da du berichtest, dass Bhīṣma, der Sohn Śantanus, erschlagen wurde.
6.14.61
पुत्रशोकाभिसंतप्तो महद्दुःखमचिन्तयन् ।
आशंसेऽहं परं त्राणं भीष्माच्छान्तनुनन्दनात् ॥ ६.१४.६१ ॥
Von Kummer um meine Söhne gequält, ohne an das große Leid zu denken, erhoffe ich von Bhīṣma, dem Sohn Śantanus, den höchsten Schutz.
6.14.62
यदादित्यमिवापश्यत्पतितं भ्रुवि सञ्जय ।
दुर्योधनः शान्तनवं किं तदा प्रत्यपद्मत ॥ ६.१४.६२ ॥
Sañjaya, als Duryodhana Bhīṣma, den Sohn Śantanus, wie die Sonne zu Boden gefallen sah, was tat er da daraufhin?
6.14.63
नाहं स्वेषां परेषां वा बुद्ध्या सञ्जय चिन्तयन् ।
शेषं किंचित्प्रपश्यामि प्रत्यनीके महीक्षिताम् ॥ ६.१४.६३ ॥
Sañjaya, ich denke mit dem Verstand über die Meinen und die Feinde nach und sehe nichts Übriges der Könige in den feindlichen Reihen.
6.14.64
दारुणः क्षत्रधर्मोऽयमृषिभिः संप्रदर्शितः ।
यत्र शान्तनवं हत्वा राज्यमिच्छन्ति पाण्डवाः ॥ ६.१४.६४ ॥
Hart ist diese Kriegerpflicht, von den Weisen gelehrt, in der die Pāṇḍavas, nachdem sie Bhīṣma, den Sohn Śantanus, erschlagen haben, das Reich begehren.
6.14.65
वयं वा राज्यमिच्छामो घातयित्वा महाव्रतम् ।
क्षत्रधर्मे स्थिताः पार्था नापराध्यन्ति पुत्रकाः ॥ ६.१४.६५ ॥
Entweder begehren wir das Reich, nachdem wir den Großgelübten haben erschlagen lassen; die Söhne Pṛthās, im Kriegerpflicht stehend, begehen kein Unrecht, meine Söhne.
6.14.66
एतदार्येण कर्तव्यं कृच्छ्रास्वापत्सु सञ्जय ।
पराक्रमः पराशक्तिस्तत्तु तस्मिन्प्रतिष्ठितम् ॥ ६.१४.६६ ॥
Sañjaya, dies muss der Edle in harten Nöten tun; Tapferkeit und höchste Macht sind in ihm gegründet.
6.14.67
अनीकानि विनिघ्नन्तं ह्रीमन्तमपराजितम् ।
कथं शान्तनवं तातं पाण्डुपुत्रा न्यवारयन् ॥ ६.१४.६७ ॥
Wie konnten die Söhne Pāṇḍus den Vater, den Sohn Śantanus, den Vernichter der Heere, den Bescheidenen und Unbesiegten, aufhalten?
6.14.68
यथायुक्तान्यनीकानि कथं युद्धं महात्मभिः ।
कथं वा निहतो भीष्मः पिता सञ्जय मे परैः ॥ ६.१४.६८ ॥
Wie kämpften die ordnungsgemäß aufgestellten Heere mit den Großherzigen? Oder wie wurde mein Vater Bhīṣma von den Feinden erschlagen, o Sañjaya?
6.14.69
दुर्योधनश्च कर्णश्च शकुनिश्चापि सौबलः ।
दुःशासनश्च कितवो हते भीष्मे किमब्रुवन् ॥ ६.१४.६९ ॥
Duryodhana, Karṇa, Śakuni, der Sohn Subalas, und der Spieler Duḥśāsana — was sagten sie, als Bhīṣma erschlagen war?
6.14.70
यच्छरीरैरुपास्तीर्णां नरवारणवाजिनाम् ।
शरशक्तिमहाखङ्गतोमराक्षां महाभयाम्।
प्राविशन्कितवा मन्दाः सभां युद्धदुरासदाम् ॥ ६.१४.७० ॥
In jene Versammlung, übersät mit Leibern von Männern, Elefanten und Pferden, deren Würfel Pfeile, Speere, große Schwerter und Wurfspieße waren, furchtbar und schwer zugänglich wie eine Schlacht, traten die törichten Spieler ein.
6.14.71
प्राणद्यूते प्रतिभये केऽदीव्यन्त नरर्षभाः ।
के जीयन्ते जितास्तत्र कृतलक्ष्या निपातिताः ।
अन्ये भीष्माच्चान्तनवात्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ६.१४.७१ ॥
Bei diesem schrecklichen Würfelspiel, bei dem das Leben der Einsatz war, welche Stiere unter den Menschen spielten? Wer gewann, und wer, besiegt, dort als Ziel gefällt wurde? Außer Bhīṣma, dem Sohn Śantanus, wer war noch dort? Sag mir das, o Sañjaya.
6.14.72
न हि मे शान्तिरस्तीह श्रुत्वा देवव्रतं हतम् ।
पितरं भीमकर्माणं भीष्ममाहवशोभिनम् ॥ ६.१४.७२ ॥
Da ich gehört habe, dass Devavrata Bhīṣma erschlagen ist, meinen Vater, Täter furchtbarer Taten, glanzvoll im Kampf, finde ich hier keinen Frieden.
6.14.73
आर्तिं मे हृदये रूढां महतीं पुत्रहानिजाम् ।
त्वं हि मे सर्पिषेवाग्निमुद्दीपयसि सञ्जय ॥ ६.१४.७३ ॥
Sañjaya, dieses große Leid, aus dem Verlust meiner Söhne geboren und tief in meinem Herzen verwurzelt, schürst du, wie man Ghee ins Feuer gießt.
6.14.74
महान्तं भारमुद्यम्य विश्रुतं सार्वलौकिकम् ।
दृष्ट्वा विनिहतं भीष्मं मन्ये शोचन्ति पुत्रकाः ॥ ६.१४.७४ ॥
Als ich Bhīṣma, der in aller Welt berühmt war und eine große Last trug, erschlagen sah, glaube ich, dass meine Söhne trauern.
6.14.75
श्रोष्यामि तानि दुःखानि दुर्योधनकृतान्यहम् ।
तस्मान्मे सर्वमाचक्ष्व यद्वृत्तं तत्र सञ्जय ॥ ६.१४.७५ ॥
Ich werde jene von Duryodhana verursachten Leiden hören. Darum, Sañjaya, erzähle mir alles, was dort geschehen ist.
6.14.76
यद्वृत्तं तत्र संग्रामे मन्दस्याबुद्धिसंभवम् ।
अपनीतं सुनीतं यत्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ६.१४.७६ ॥
Was in jener Schlacht durch die Torheit des Toren geschah, was schlecht und was gut getan wurde, erzähle mir alles, Sañjaya.
6.14.77
यत्कृतं तत्र संग्रामे भीष्मेण जयमिच्छता ।
तेजोयुक्तं कृतास्त्रेण शंस तच्चाप्यशेषतः ॥ ६.१४.७७ ॥
Was Bhīṣma dort tat, der nach dem Sieg verlangte, strahlend und im Waffenhandwerk geschickt, das erzähle mir auch vollständig.
6.14.78
यथा तदभवद्युद्धं कुरुपाण्डवसेनयोः ।
क्रमेण येन यस्मिंश्च काले यच्च यथाऽभवत् ॥ ६.१४.७८ ॥
Erzähle mir, wie sich die Schlacht zwischen den Heeren der Kurus und Pāṇḍavas zutrug, in welcher Ordnung, auf welche Weise, zu welcher Zeit, was geschah und wie es geschah.