மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.15.1
त्वद्युक्तोऽयमनुप्रश्नो महाराज यथार्हसि ।
न तु दुर्योधने दोषमिममासङ्क्तुमर्हसि ॥ ६.१५.१ ॥
மன்னா, இந்தக் கேள்வி உங்களால் தூண்டப்பட்டது; அது உங்களுக்குத் தகுந்ததே. ஆனால் இந்தக் குற்றத்தை துரியோதனன் மீது சுமத்துவது உங்களுக்குத் தகாது.
6.15.2
य आत्मनो दुश्चरितादशुभं प्राप्नुयान्नरः ।
एनसा तेन नान्यं स उपाशङ्कितुमर्हति ॥ ६.१५.२ ॥
ஒருவன் தன் சொந்த தீய செயலால் துன்பத்தை அடைந்தால், அந்தப் பாவத்தால் அவன் பிறரை சந்தேகிக்கத் தகுதியுடையவன் அல்ல.
6.15.3
महाराज मनुष्येषु निन्द्यं यः सर्वमाचरेत् ।
स वध्यः सर्वलोकस्य निन्दितानि समाचरन् ॥ ६.१५.३ ॥
மன்னா, மனிதர்களிடையே இழிவான அனைத்தையும் செய்பவன், இழிந்த செயல்களைச் செய்வதால் உலகனைத்தாலும் கொல்லத்தக்கவன்.
6.15.4
निकारो निकृतिप्रज्ञैः पाण्डवैस्त्वत्प्रतीक्षया ।
अनुभूतः सहामात्यैः क्षान्तश्च सुचिरं वने ॥ ६.१५.४ ॥
உங்கள் முடிவை எதிர்பார்த்து, வஞ்சக அறிவுடையோரால் செய்யப்பட்ட கொடுமையை பாண்டவர்கள் தம் அமைச்சர்களுடன் அனுபவித்து, நீண்ட காலம் காட்டில் பொறுத்துக்கொண்டனர்.
6.15.5
हयानां च गजानां च राज्ञां चामिततेजसाम् ।
प्रत्यक्षं यन्मया दृष्टं दृष्टं योगबलेन च ॥ ६.१५.५ ॥
குதிரைகளையும் யானைகளையும், அளவற்ற ஒளியுடைய அரசர்களையும் நான் நேரில் கண்டதை, யோக வலிமையாலும் கண்டேன்.
6.15.6
शृणु तत्पृथिवीपाल मा च शोके मनः कृथाः ।
दिष्टमेतत्पुरा नूनमिदमेव नराधिप ॥ ६.१५.६ ॥
பூமியின் காவலனே, அதைக் கேளுங்கள்; துயரில் மனதை வைக்காதீர்கள். மனிதர்களின் அதிபதியே, இது முன்பே நிச்சயிக்கப்பட்டதே.
6.15.7
नमस्कृत्वा प्रवक्ष्यामि पाराशर्याय धीमते ।
यस्य प्रसादाद्दिव्यं तत्प्राप्तं ज्ञानमनुत्तमम् ॥ ६.१५.७ ॥
ஞானியான பராசரரின் மகனுக்கு (வியாசருக்கு) வணக்கம் செலுத்திவிட்டுச் சொல்கிறேன். அவருடைய அருளால் எனக்கு அந்த தெய்வீகமான, மிக உயர்ந்த ஞானம் கிடைத்தது.
6.15.8
दृष्टिश्चातीन्द्रिया राजन्दूराच्छ्रवणमेव च ।
परचित्तस्य विज्ञानमतीतानागतस्य च ॥ ६.१५.८ ॥
அரசே, புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்ட பார்வை, தொலைவிலிருந்தே கேட்கும் திறன், பிறரின் மனதை அறிதல், கடந்ததும் வருவதுமானவற்றை அறிதல் ஆகியவையும் (எனக்கு உண்டு).
6.15.9
व्युत्थितोत्पत्तिविज्ञानमाकाशे च गतिः शुभा ।
अस्त्रैरसङ्गो युद्धेषु वरदानान्महात्मनः ॥ ६.१५.९ ॥
நிகழ்வுகளின் தோற்றம்-மறைவை அறிதல், வானில் நல்ல இயக்கம், போர்களில் படைக்கலன்களால் தடையின்றி இருத்தல்—இவை அனைத்தும் அந்த மகாத்மாவின் வரத்தால் (எனக்கு உண்டு).
6.15.10
श्रृणु मे विस्तरेणेदं विचित्रं परमाद्भुतम् ।
भरतानामभूद्युद्धं यथा तद्रोमहर्षणम् ॥ ६.१५.१० ॥
இதை என்னிடமிருந்து விரிவாகக் கேளுங்கள்—பரதர்களிடையே நடந்த அந்தப் போர் மிக விந்தையானதும் வியக்கத்தக்கதுமாக இருந்தது; அது மயிர்க்கூச்செறியச் செய்தது.
6.15.11
तेष्वनीकेषु यत्तेषु व्यूढेषु च विधानतः ।
दुर्योधनो महाराज दुःशासनमथाब्रवीत् ॥ ६.१५.११ ॥
அரசே, அந்தப் படைகள் முறைப்படி அணிவகுத்து வியூகமாக நிற்கையில், துரியோதனன் துச்சாசனனிடம் கூறினான்.
6.15.12
दुःशासन रथास्तूर्णं युज्यन्तां भीष्मरक्षिणः ।
अनीकानि च सर्वाणि शीघ्रं त्वमनुचोदय ॥ ६.१५.१२ ॥
துச்சாசனா, பீஷ்மரைக் காக்கும் தேர்கள் விரைவில் பூட்டப்படட்டும்; நீ எல்லாப் படைகளையும் விரைந்து ஊக்குவி.
6.15.13
अयं स मामभिप्राप्तो वर्षपूगाभिचिन्तितः ।
पाण्डवानां ससैन्यानां कुरूणां च समागमः ॥ ६.१५.१३ ॥
பல ஆண்டுகளாக நான் எண்ணியிருந்த அந்த நேரம் இதோ என் முன் வந்துவிட்டது — படைகளுடன் கூடிய பாண்டவர்களுக்கும் குருக்களுக்கும் இடையிலான இந்த மோதல்.
6.15.14
नातः कार्यतमं मन्ये रणे भीष्मस्य रक्षणात् ।
हन्युद्गुप्तो ह्यसौ पार्थान्सोमकांश्च ससृञ्जयान् ॥ ६.१५.१४ ॥
போரில் பீஷ்மரைக் காப்பதை விட முக்கியமான செயல் வேறு எதுவும் இல்லை என்று நான் கருதுகிறேன்; காக்கப்பட்டவர் பார்த்தர்களையும் சோமகர்களையும் சிருஞ்ஜயர்களையும் கொல்ல முடியும்.
6.15.15
अब्रवीच्च विशुद्धात्मा नाहं हन्यां शिखण्डिनाम् ।
श्रूयते स्त्री ह्यसौ पूर्वं तस्मादूर्त्यो रणे मम ॥ ६.१५.१५ ॥
தூய உள்ளம் கொண்டவர் கூறினார்: நான் சிகண்டினைக் கொல்ல மாட்டேன்; அவர் முன்பு பெண்ணாக இருந்தார் என்று கேள்விப்பட்டேன், எனவே போரில் அவர் என்னால் தாக்கப்படத் தக்கவர் அல்ல.
6.15.16
तस्माद्भीष्मो रक्षितव्यो विशेषेणेति मे मतिः ।
शिखण्डिनो वधे यत्ताः सर्वे तिष्ठन्तु मामकाः ॥ ६.१५.१६ ॥
ஆகவே பீஷ்மரை விசேஷமாகக் காக்க வேண்டும் என்பது என் கருத்து; சிகண்டினைக் கொல்லும் முயற்சியில் ஈடுபட்டு என் வீரர்கள் அனைவரும் நிலைகொள்ளட்டும்.
6.15.17
तथा प्राच्याः प्रतीच्याश्च दाक्षिणात्योत्तरापथाः ।
सर्वथाऽस्त्रेषु कुशलास्ते रक्षन्तु पितामहम् ॥ ६.१५.१७ ॥
அவ்வாறே கிழக்கு, மேற்கு, தெற்கு, வடக்குப் பாதைகளைச் சேர்ந்தவர்கள், எல்லா வகையிலும் படைக்கலங்களில் திறமையானவர்கள், அவர்கள் பிதாமகரைக் காக்கட்டும்.
6.15.18
अरक्ष्यमाणं हि वृको हन्यात्सिंहं महाबलम् ।
मा सिंहं जम्बुकेनेव घातयामः शिखण्डिना ॥ ६.१५.१८ ॥
காவலற்றவனை ஓநாயும் கொல்லும், மகாபலம் வாய்ந்த சிங்கத்தையும் கொல்லும்; ஆகவே நரியால் சிங்கம் கொல்லப்படுவது போல, சிகண்டியால் நாம் அவரைக் கொல்ல விடக்கூடாது.
6.15.19
वामं चक्रं युधामन्युरुत्तमौजाश्च दक्षिणम् ।
गोप्तारौ फाल्गुनं प्राप्तौ फाल्गुनोपि शिखण्डिनः । ॥ ६.१५.१९ ॥
இடது சக்கரம் யுதாமன்யு, வலது சக்கரம் உத்தமௌஜஸ்; இருவரும் அர்ஜுனனைக் காக்கும் பாதுகாவலர்களாக வந்தனர்; அர்ஜுனனும் சிகண்டியின் அருகில் சென்றான்.
6.15.20
संरक्ष्यमाणः पार्थेन भीष्मेण च विवर्जितः ।
यथा न हन्याद्गाङ्गेयं दुःशासन तथा कुरु ॥ ६.१५.२० ॥
பார்த்தனாலும் பீஷ்மராலும் பாதுகாக்கப்பட்டு, அவர்களிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டவன் கங்கையின் மகனைக் கொல்லாதபடி செய், துச்சாசனா.