மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.22.1
ततो युधिष्ठिरो राजा स्वां सेनां समचोदयत् ।
प्रतिव्यूहन्ननीकानि भीष्मस्य भरतर्षभ ॥ ६.२२.१ ॥
பின்னர் அரசன் யுதிஷ்டிரன் தன் படையை முன்னெடுத்தான்; பீஷ்மரின் படைப்பிரிவுகளுக்கு எதிராக வியூகம் அமைத்தான், பரதர்களில் சிறந்தவனே.
6.22.2
यथोद्दिष्टान्यनीकानि प्रत्यव्यूहन्त पाण्डवाःक ।
स्वर्गं परममिच्छन्तः सुयुद्धेन कुरूद्वहाः ॥ ६.२२.२ ॥
நியமிக்கப்பட்டபடியே பாண்டவர்கள் அந்தப் படைப்பிரிவுகளை எதிர்வியூகமாக அமைத்தனர்; சிறந்த போரின் வழியாக மேலான சொர்க்கத்தை விரும்பி, குருகுலத்தோரே.
6.22.3
मध्ये शिखण्डिनोऽनीकं रक्षितं सव्यसाचिना ।
धृष्टद्युम्नश्चरन्नग्रे भीमसेनेन पालितः ॥ ६.२२.३ ॥
நடுவில் சிகண்டியின் படை இருந்தது, அதை சவ்யசாசி (அர்ஜுனன்) காத்தான்; முன்னால் திருஷ்டத்யும்நன் நடந்தான், பீமசேனன் அவனைக் காத்தான்.
6.22.4
अनीकं दक्षिणं राजन्युयुधानेन पालितम् ।
श्रीमता सात्वताग्र्येण शक्रेणेव धनुष्मता ॥ ६.२२.४ ॥
அரசே, வலப்பக்கப் படை யுயுதானனால் (சாத்யகி) காக்கப்பட்டது; வில்லேந்திய இந்திரனைப் போல, சாத்வதர்களில் சிறந்த பெருமைமிக்கவனால்.
6.22.5
महेन्द्रयानप्रतिमं रथं तु ।
सोपस्करं हाटकरत्नचित्रम्।
युधिष्ठिरः काञ्चनभाण्डयोक्रं ।
समास्थितो नागबलस्य मध्ये ॥ ६.२२.५ ॥
இந்திரனின் தேரைப் போன்றதும், தளவாடங்களுடன், பொன்னும் மணிகளும் பதித்ததுமான தேரில், பொன்னணிந்த நுகத்தடியுடன் யுதிஷ்டிரன் யானைப் படையின் நடுவில் ஏறி நின்றான்.
6.22.6
समुच्छ्रितं दन्तशलाकमस्य ।
सुपाण्डुरं छत्रमतीव भाति।
प्रदक्षिणं चैनमुपाचरन्त ।
महर्षयः संस्तुतिभिर्महेन्द्रम् ॥ ६.२२.६ ॥
அவனுடைய உயர்த்தப்பட்ட, தந்தச் சட்டங்களுடைய, மிகவும் வெண்மையான குடை மிகவும் ஒளிர்ந்தது; மகரிஷிகள் இந்திரனைப் போன்ற அவனை வலம் வந்து துதிகளால் பணிவிடை செய்தனர்.
6.22.7
पुरोहिताः शत्रुवधं वदन्तो ।
ब्रह्मर्षिसिद्धाः श्रुतवन्त एनम् ।
जप्यैश्च मन्त्रैश्च महौषधीभिः ।
समन्ततः स्वस्त्ययनं ब्रुवन्तः ॥ ६.२२.७ ॥
புரோகிதர்கள் எதிரிகளின் அழிவைப் பற்றிப் பேசியவாறு, இதைக் கேட்ட பிரம்மரிஷிகளும் சித்தர்களும் ஜபங்களாலும் மந்திரங்களாலும் மகா ஔஷதிகளாலும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் நலம் வாழ்த்தினர்.
6.22.8
ततः स वस्त्राणि तथैव गाश्च ।
फलानि पुष्पाणि तथैव निष्कान् ।
कुरूत्तमो ब्राह्मणसान्महात्मा ।
कुर्वन्ययौ शक्र इवामरेशः ॥ ६.२२.८ ॥
பின்னர் அந்தக் குரு சிறந்தவர், பெரிய ஆன்மா, ஆடைகள், பசுக்கள், பழங்கள், மலர்கள், பொன் நாணயங்கள் ஆகியவற்றை பிராமணர்களுக்கு அளித்து, தேவர்களின் தலைவன் இந்திரனைப் போல் சென்றான்.
6.22.9
सहस्रसूर्यः शतकिङ्किणीकः ।
परार्ध्यजाम्बूनदहेमचित्रः।
रथोऽर्जुनस्याग्निरिवार्चिमाली ।
विभ्राजते श्वेतहयः सुचक्रः ॥ ६.२२.९ ॥
ஆயிரம் சூரியர்களின் ஒளியும், நூறு சிறு மணிகளும், சிறந்த ஜாம்புநதப் பொன்னால் அழகிய ஓவியங்களும் கொண்ட அர்ஜுனனின் தேர், ஜ்வாலை மாலை அணிந்த அக்னியைப் போல, வெள்ளைக் குதிரைகளுடனும் நல்ல சக்கரங்களுடனும் ஒளிர்கிறது.
6.22.10
तमास्थितः केशवसंगृहीतं ।
कपिध्वजो गाण्डिवबाणपाणिः।
धनुर्धरो यस्य समः पृथिव्यां ।
न विद्यते नो भविता कदाचित् ॥ ६.२२.१० ॥
கேசவனால் ஓட்டப்படும் அந்தத் தேரில் ஏறிய குரங்குக் கொடியோன், கையில் காண்டீவ வில்லும் அம்புகளும் கொண்டவன்; பூமியில் அவனுக்கு நிகரான வில்லாளி நமக்குக் காணப்படவில்லை, எப்போதும் இருக்கவும் மாட்டான்.
6.22.11
उद्धर्तयिष्यंस्तव पुत्रसेना-
मतीव रौद्रं स बिभर्ति रूपम् ।
अनायुधो यः सुभुजो भुजाभ्यां ।
नराश्वनागान्युधि भस्म कुर्यात् ॥ ६.२२.११ ॥
உங்கள் மகன்களின் படையை வேரோடு பிடுங்க எழுந்திருக்கும் அவன் மிகக் கொடிய உருவம் தாங்குகிறான்; ஆயுதமின்றியும் தன் அழகிய கரங்களால் போரில் மனிதர்களையும் குதிரைகளையும் யானைகளையும் சாம்பலாக்குவான்.
6.22.12
स भीमसेनः सहितो यमाभ्यां ।
वृकोदरो वीररथस्य गोप्ता ।
तं तत्र सिंहर्षभमत्तखेलं ।
लोके महेन्द्रप्रतिमानकल्पम् ॥ ६.२२.१२ ॥
அவன் பீமசேனன், இரு யமர்களுடன் கூடியவன்; வீர ரதனின் காவலனான வ்ருகோதரன். அங்கே சிம்மம், காளை, மதம் பிடித்த யானை போல விளையாடிக் கொண்டிருந்தான்; உலகில் இந்திரனுக்கு ஒப்பானவனாக இருந்தான்.
6.22.13
समीक्ष्य सेनाग्रगतं दुरासदं ।
संविव्यथुः पङ्कगता यथा द्विपाः ।
वृकोदरं वारणाजदर्पं ।
योधास्त्वदीया भयविग्नसत्त्वाः ॥ ६.२२.१३ ॥
படையின் முன்னணியில் நின்ற, அணுக முடியாத வ்ருகோதரனைக் கண்டு உன் வீரர்கள் சேற்றில் சிக்கிய யானைகள் போல வேதனையுற்றனர்; யானைக்கு நிகரான அந்த பெருமிதம் கொண்டவனைக் கண்டு அவர்களின் உள்ளம் பயத்தில் நடுங்கியது.
6.22.14
अनीकमध्ये तिष्ठन्तं राजपुत्रं दुरासदम् ।
अब्रवीद्भरतश्रेष्ठं गुडाकेशं जनार्दनः ॥ ६.२२.१४ ॥
படையின் நடுவே நின்ற, அணுக முடியாத அரச இளவலிடம், பரதர்களில் சிறந்த குடாகேசனை நோக்கி ஜனார்தனன் பேசினான்.
6.22.15
य एष रोषात्प्रतपन्बलस्थो ।
यो नः सेनां सिंह इवेक्षते च।
स एष भीष्मः कुरुवंशकेतु-
र्येनाहृतास्त्रिशतं वाजिमेधाः ॥ ६.२२.१५ ॥
சினத்தால் சுடர்விட்டு வலிமையுடன் நிற்கும் இவனே, சிங்கம் போல நம் படையை நோக்குபவன்; அவனே குரு வம்சக் கொடியான பீஷ்மன்; அவனால் முந்நூறு அசுவமேத யாகங்கள் கொண்டுவரப்பட்டன.
6.22.16
एतान्यनीकानि महानुभावं ।
गूहन्ति मेघा इव रश्मिमन्तम्।
एतानि हत्वा पुरुषप्रवीर ।
काङ्क्षस्व युद्धं भरतर्षभेण ॥ ६.२२.१६ ॥
மேகங்கள் கதிரவனை மறைப்பது போல இந்தப் படைகள் அந்த மகா ஆற்றல் மிக்கவனை மறைக்கின்றன; புருஷச்ரேஷ்டனே, இவற்றை வென்று பரதர்களில் காளையுடன் போரை விரும்புவாயாக.