Mahābhārata · Adhyāya 6.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.26.1
तं तथा कृपयाविष्टमश्रुपूर्णाकुलेक्षणम् ।
विषीदन्तमिदं वाक्यमुवाच मधुसूदनः ॥ ६.२६.१ ॥
Madhusūdana le habló estas palabras a él, invadido por la compasión, con los ojos llenos de lágrimas y turbados, hundido en el dolor.
6.26.2
कुतस्त्वा कश्मलमिदं विषमे समुपस्थितम् ।
अनार्यजुष्टमस्वर्ग्यमकीर्तिकरमर्जुन ॥ ६.२६.२ ॥
Arjuna, ¿de dónde te ha venido esta debilidad en este momento crítico? Es conducta de hombres no nobles; no conduce al cielo y trae deshonra.
6.26.3
क्लैब्यं मा स्म गमः पार्थ नैतत्त्वय्युपपद्यते ।
क्षुद्रं हृदयदौर्बल्यं त्यक्त्वोत्तिष्ठ परंतप ॥ ६.२६.३ ॥
Pārtha, no caigas en la impotencia; no te corresponde. Abandona esta vil debilidad del corazón y levántate, oh abrasador de enemigos.
6.26.4
कथं भीष्ममहं सङ्ख्ये द्रोणं च मधुसूदन ।
इषुभिः प्रतियोत्स्यामि पूजार्हावरिसूदन ॥ ६.२६.४ ॥
Madhusūdana, ¿cómo voy a combatir en la batalla con flechas contra Bhīṣma y Droṇa? Ambos son dignos de veneración, oh destructor de enemigos.
6.26.5
गुरूनहत्वा हि महानुभावान् ।
श्रेयो भोक्तुं भेक्षमपीह लोके।
हत्वार्थकामांस्तु गुरूनिहैव ।
भुञ्जीय भोगान्रुधिरप्रदिग्धान् ॥ ६.२६.५ ॥
Es mejor comer incluso alimento de limosna en este mundo que matar a estos grandes ancianos. Pero, habiéndolos matado, desearía disfrutar aquí de placeres manchados de sangre, deseando riqueza y goce.
6.26.6
न चैतद्वीद्मः कतरन्नो गरीयो ।
यद्वा जयम यदि वा नो जयेयुः।
यानेव हत्वा न जिजीविषाम-
स्तेऽवस्थिताः प्रमुखे धार्तराष्ट्राः ॥ ६.२६.६ ॥
No sabemos cuál nos conviene más, si vencer nosotros o ser vencidos por ellos. Los hijos de Dhṛtarāṣṭra, a quienes, una vez muertos, no desearíamos vivir, están ante nosotros.
6.26.7
कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः ।
पृच्छामि त्वां धर्मसंमूढचेताः।
यच्छ्रेयः स्यान्निश्चितं ब्रूहि तन्मे ।
शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम् ॥ ६.२६.७ ॥
Mi naturaleza está quebrantada por la falta de cobardía, y mi mente está confundida sobre el dharma. Te pregunto: dime con certeza cuál es el bien supremo. Soy tu discípulo, que se ha refugiado en ti; instrúyeme.
6.26.8
न हि प्रपश्यामि ममापनुद्या-
द्यच्छोकमुच्छोषणमिन्द्रियाणाम्।
अवाप्य भूमावसपत्नमृद्धं ।
राज्यं सुराणामपि चाधिपत्यम् ॥ ६.२६.८ ॥
No veo qué podría disipar esta aflicción mía que seca los sentidos, aunque obtuviera sobre la tierra un reino próspero sin rival, o incluso la soberanía de los dioses.
6.26.9
एवमुकत्वा हृषीकेशं गुडाकेशं परंतप ।
न योत्स्य इति गोविन्दमुक्त्वा तूष्णीं बभूव ह ॥ ६.२६.९ ॥
Habiendo hablado así a Hṛṣīkeśa, oh abrasador de enemigos, Guḍākeśa dijo a Govinda: 'No pelearé', y luego guardó silencio.
6.26.10
तमुवाच हृषीकेशः प्रहसन्निव भारत ।
सेनयोरुभयोर्मध्ये विषीदन्तमिदं वचः ॥ ६.२६.१० ॥
A él, afligido entre los dos ejércitos, oh Bhārata, Hṛṣīkeśa le habló estas palabras, como si sonriera.
6.26.11
अशोच्यानन्वशोचस्त्वं प्रज्ञावादांश्च भाषसे ।
गतासूनगतासूंश्च नानुशोचन्ति पाण्डिताः ॥ ६.२६.११ ॥
Te afliges por aquellos por quienes no debes afligirte, y sin embargo pronuncias palabras de sabiduría. Los sabios no se afligen ni por los muertos ni por los vivos.
6.26.12
नत्वेवाहं जातु नासं न त्वं नेमे जनाधिपाः ।
न चैव नभविष्यामः सर्वे वयमतः परम् ॥ ६.२६.१२ ॥
Jamás hubo un tiempo en que yo no existiera, ni tú, ni estos señores de hombres; y jamás dejaremos de existir en el futuro.
6.26.13
देहिनोऽस्मिन्यथा देहे कौमारं यौवनं जरा ।
तथा देहान्तरप्राप्तिर्धीरस्तत्र न मुह्यति ॥ ६.२६.१३ ॥
Así como en este cuerpo el ser encarnado pasa por la infancia, la juventud y la vejez, así también obtiene otro cuerpo; el sereno no se confunde por ello.
6.26.14
मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय शीतोष्णसुखदुःखदाः ।
आगमापायिनोऽनित्स्यास्तांस्तितिक्षस्व भारत ॥ ६.२६.१४ ॥
Los contactos de los sentidos, hijo de Kuntī, traen frío y calor, placer y dolor; van y vienen y son impermanentes. Soportálos, descendiente de Bharata.
6.26.15
यं हि व्यथयन्त्येते पुरुषं पुरुषर्षभ ।
समदुःखसुखं धीरं सोऽमृतत्वाय कल्पते ॥ ६.२६.१५ ॥
Toro entre los hombres, el hombre firme a quien estos no perturban, igual en placer y dolor, se hace apto para la inmortalidad.
6.26.16
नासतो विद्यते भावो नाभावो विद्यते सतः ।
उभयोरपि दृष्टोऽन्तस्त्वनयोस्तत्त्वदर्शिभिःक ॥ ६.२६.१६ ॥
De lo irreal no hay ser, y de lo real no hay no-ser; los videntes de la verdad han visto el fin de ambos.
6.26.17
अविनाशि तु तद्विद्धि येन सर्वमिदं ततम् ।
विनाशमव्ययस्यास्य न कश्चित्कर्तुमर्हति ॥ ६.२६.१७ ॥
Sabe que es indestructible aquello por lo que todo esto está penetrado; nadie es capaz de causar la destrucción de este imperecedero.
6.26.18
अन्तवन्त इमे देहा नित्यस्योक्ताः शरीरिणः ।
अनाशिनोऽप्रमेयस्य तस्माद्युध्यस्व भारत ॥ ६.२६.१८ ॥
Estos cuerpos se dice que tienen un fin, pertenecientes al eterno, indestructible, inconmensurable ser encarnado; por tanto, descendiente de Bharata, lucha.
6.26.19
य एनं वेत्ति हन्तारं यश्चैनं मन्यते हतम् ।
उभौ तौ न विजानीतो नायं हन्ति न हन्यते ॥ ६.२६.१९ ॥
Quien cree que éste es un matador, y quien cree que ha sido matado, ambos no lo comprenden: éste ni mata ni es matado.
6.26.20
न जायते म्रियते वा कदाचि-
न्नायं भूत्वा भविता वा न भूयः ।
अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो ।
न हन्तये हन्यमाने शरीरे ॥ ६.२६.२० ॥
Nunca nace ni muere; habiendo llegado a ser, no vuelve a llegar a ser ni llegará a ser. Es no nacido, eterno, perpetuo y antiguo; no es matado cuando el cuerpo es matado.
6.26.21
वेदाविनाशिनं नित्यं य एनमजमव्ययम् ।
कथं स पुरुषः पार्थ कं घातयति हन्ति कम् ॥ ६.२६.२१ ॥
Oh Pārtha, ¿cómo puede aquel hombre que sabe que éste es indestructible, eterno, no nacido e imperecedero hacer que alguien sea matado, o matar a alguien?
6.26.22
वासांसि जीर्णानि यथा विहाय ।
नवानि गृह्णानि नरोऽपराणि।
तथा शरीराणि विहाय जीर्णा-
न्यन्यानि संयाति नवानि देही ॥ ६.२६.२२ ॥
Como un hombre desecha vestiduras gastadas y toma otras nuevas, así el ser encarnado desecha cuerpos gastados y entra en otros nuevos.
6.26.23
नैनं छिन्दन्ति शस्त्राणि नैनं दहति पावकः ।
न चैनं क्लेदयन्त्यापो न शोषयति मारुतः ॥ ६.२६.२३ ॥
Las armas no lo cortan, el fuego no lo quema, el agua no lo moja y el viento no lo seca.
6.26.24
अच्छेद्योऽयमदाह्योऽयमक्लेद्योऽशोष्य एव च ।
नित्यः सर्वगतः स्थाणुरचलोऽयं सनातनः ॥ ६.२६.२४ ॥
Éste no puede ser cortado, no puede ser quemado, no puede ser mojado ni secado. Es eterno, omnipresente, fijo, inmóvil y primordial.
6.26.25
अव्यक्तोऽयमचिन्त्योऽयमविकार्योऽयमुच्यते ।
तस्मादेवं विदित्वैनं नानुशोचितुमर्हसि ॥ ६.२६.२५ ॥
Este ser se dice no manifiesto, inconcebible e inalterable. Por eso, habiéndolo conocido así, no debes lamentarte.
6.26.26
अथ चैनं नित्यजातं नित्यं वा मन्यसे मृतम् ।
तथापि कत्वं महाबाहो नैनं शोचितुमर्हसि ॥ ६.२६.२६ ॥
Aunque pienses que él nace eternamente o que está eternamente muerto, aun así, oh de brazos poderosos, no debes lamentarte por él.
6.26.27
जातस्य हि ध्रुवो मृत्युर्ध्रुवं जन्म मृतस्य च ।
तस्मादपरिहार्येऽर्थे न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ ६.२६.२७ ॥
Pues la muerte es segura para el que nace, y el nacimiento es seguro para el que ha muerto. Por tanto, en este asunto inevitable, no debes lamentarte.
6.26.28
अव्यक्तादीनि भूतानि व्यक्तमध्यानि भारत ।
अव्यक्तनिधनान्येन तत्र का परिदेवना ॥ ६.२६.२८ ॥
Oh Bhārata, los seres son no manifiestos en su principio, manifiestos en su medio y no manifiestos de nuevo en su fin. ¿Qué hay, pues, que lamentar?
6.26.29
आश्चर्यवत्पश्यति कश्चिदेन-
माश्चर्यवद्वदति तथैव चान्यः।
आश्चर्यवच्चैनमन्यः श्रृणोति ।
श्रुत्वाऽप्येनं वेद न चैव कश्चित् ॥ ६.२६.२९ ॥
Alguien lo contempla como algo asombroso, otro habla de él como algo asombroso, y otro lo escucha como algo asombroso; pero, aun habiéndolo oído, nadie lo conoce.
6.26.30
देही नित्यमवध्योऽयं देहे सर्वस्य भारत ।
तस्मात्सर्वाणि भूतानि न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ ६.२६.३० ॥
Oh Bhārata, el ser encarnado que habita en el cuerpo de todos es eternamente invulnerable. Por tanto, no debes lamentarte por ninguno de los seres.
6.26.31
स्वधर्ममपि चावेक्ष्य न विकम्पितुमर्हसि ।
धर्म्याद्धि युद्धाच्छ्रेयोऽन्यत्क्षत्रियस्य न विद्यते ॥ ६.२६.३१ ॥
Considerando también tu propio deber, no debes vacilar; pues para el kṣatriya no hay bien mayor que una guerra justa.
6.26.32
यदृच्छया चोपपन्नं स्वर्गद्वारमपावृतम् ।
सुखिनः क्षत्रियाः पार्थ लन्ते युद्धमीदृशम् ॥ ६.२६.३२ ॥
Y, hijo de Pṛthā, la puerta del cielo está abierta por azar; los kṣatriyas se alegran de obtener una guerra así.
6.26.33
अथ चेत्त्वमिमं धर्म्यं संग्रामं न करिष्यसि ।
ततः स्वधर्मं कीर्तिं च हित्वा पापमवाप्स्यसि ॥ ६.२६.३३ ॥
Pero si no libras esta guerra justa, entonces, abandonando tu deber y tu fama, incurrirás en pecado.
6.26.34
अकीर्तिं चापि भूतानि कथयिष्यन्ति तेऽव्ययाम् ।
संभावितस्य चाकीर्तिर्मरणादतिरिच्यते ॥ ६.२६.३४ ॥
Los seres hablarán de tu deshonra perenne; y para quien es honrado, la deshonra es peor que la muerte.
6.26.35
भयाद्रणादुपरतं मंस्यन्ते त्वां महारथाः ।
येषां च त्वं बहुमतो भूत्वा यास्यसि लाघवम् ॥ ६.२६.३५ ॥
Los grandes guerreros en carro pensarán que te retiraste de la batalla por miedo; y entre aquellos que te tenían en gran estima, caerás en la ignominia.
6.26.36
अवाच्यवादांश्चक बहून्वदिष्यन्ति तवाहिताः ।
निन्दन्तस्तव सामर्थ्यं ततो दुःखतरं नु किम् ॥ ६.२६.३६ ॥
Tus enemigos dirán muchas palabras indignas de ser pronunciadas, denigrando tu valía; ¿qué podría ser más doloroso que eso?
6.26.37
हतो वा प्राप्स्यसि स्वर्गं जित्वा वा भोक्ष्यसे महीम् ।
तस्मादुत्तिष्ठ कौन्तेय युद्धाय कृतनिश्चयः ॥ ६.२६.३७ ॥
Si mueres, alcanzarás el cielo; si vences, gozarás de la tierra. Por tanto, levántate, hijo de Kuntī, resuelto a la batalla.
6.26.38
सुखदुःखे समे कृत्वा लाभालाभौ जयाजयौ ।
ततो युद्धाय युज्यस्व नैवं पापमवाप्स्यसि ॥ ६.२६.३८ ॥
Considerando iguales el placer y el dolor, la ganancia y la pérdida, la victoria y la derrota, entonces entrégate a la batalla; así no incurrirás en pecado.
6.26.39
एषा तेऽभिहिता साङ्ख्ये बुद्धिर्योगे त्विमां श्रृणु ।
बुद्ध्या युक्तो यया पार्थ कर्मबन्धं प्रहास्यसि ॥ ६.२६.३९ ॥
Esta sabiduría te ha sido declarada en el análisis (Sāṅkhya); ahora escúchala en el yoga, hijo de Pṛthā, por la cual, dotado de entendimiento, abandonarás la atadura de la acción.
6.26.40
नेहाभिक्रमनाशोऽस्ति प्रत्यवायो न विद्यते ।
स्वल्पमप्यस्य धर्मस्य त्रायते महतो भयात् ॥ ६.२६.४० ॥
Aquí no hay pérdida de esfuerzo, ni se encuentra daño; incluso un poco de este dharma protege del gran temor.
6.26.41
व्यवसायात्मिका बुद्धिरेकेह कुरुनन्दन ।
बहुशाखा ह्यनन्ताश्च बुद्धयोऽव्यवसायिनाम् ॥ ६.२६.४१ ॥
Aquí, alegría de los Kurus, el entendimiento que consiste en la resolución es uno; los entendimientos de los indecisos son de muchas ramas e infinitos.
6.26.42
यामिमां पुष्पितां वाचं प्रवदन्त्यविपश्चितः ।
वेदवादरताः पार्थ नान्यदस्तीति वादिनः ॥ ६.२६.४२ ॥
Hijo de Pṛthā, los insensatos, deleitándose en las palabras de los Vedas, pronuncian esta discurso florido, diciendo que no hay nada más.
6.26.43
कामात्मानः स्वर्गपरा जन्मकर्मफलप्रदाम् ।
क्रियाविशेषबहुलां भोगैश्वर्यगतिं प्रति ॥ ६.२६.४३ ॥
Quienes tienen el alma llena de deseo y están dedicados al cielo pronuncian palabras que dan el fruto del nacimiento y de la acción, llenas de ritos especiales, orientadas al goce y al poder.
6.26.44
भोगैश्वर्यप्रसक्तानां तयाऽपहृतचेतसाम् ।
व्यवसायात्मिका बुद्धिः समाधौ न विधीयते ॥ ६.२६.४४ ॥
En quienes están apegados al goce y al poder, cuya mente ha sido arrebatada por esa palabra, la inteligencia de firme resolución no se establece en la concentración.
6.26.45
त्रैगुण्यविषया वेदा निस्त्रैगुण्यो भवार्जुन ।
निर्द्वन्द्वो नित्यसत्वस्थो निर्योगक्षेम आत्मवान् ॥ ६.२६.४५ ॥
Los Vedas tratan de los tres guṇas; Arjuna, sé libre de los tres guṇas, libre de los pares de opuestos, siempre firme en la bondad, libre de la adquisición y la conservación, dueño de ti mismo.
6.26.46
यावानर्थ उदपाने सर्वतः संप्लुतोदके ।
तावान्सर्वेषु वेदेषु ब्राह्मणस्य विजानतः ॥ ६.२६.४६ ॥
Cuanto sirve un pozo cuando el agua inunda por todas partes, tanto sirven todos los Vedas al brahmán que sabe.
6.26.47
कर्मण्येवाधिकारस्ते मा फलेषु कदा च न ।
मा कर्मफलहेतुर्भूर्मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि ॥ ६.२६.४७ ॥
Tu derecho es solo a la acción, nunca a sus frutos. No seas causa del fruto de la acción, y que tu apego no esté en la inacción.
6.26.48
योगस्थः कुरु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा धनंजय ।
सिद्ध्यसिद्ध्योः समो भूत्वा समत्वं योग उच्यते ॥ ६.२६.४८ ॥
Firme en el yoga, oh Dhanaṃjaya, abandona el apego y actúa; siendo igual en el éxito y en el fracaso, la ecuanimidad se llama yoga.
6.26.49
दूरेण ह्यवरं कर्म बुद्धियोगाद्धनंजय ।
बुद्धौ शरणमन्विच्छ कृपणाः फलहेतवः ॥ ६.२६.४९ ॥
Arjuna, la acción es muy inferior al yoga de la comprensión. Busca refugio en el entendimiento; miserables son los que actúan por el fruto.
6.26.50
बुद्धियुक्तो जहातीहक उभे सुकृतदुष्कृते ।
तस्माद्योगाय युज्यस्व योगः कर्मसु कौशलम् ॥ ६.२६.५० ॥
Quien está dotado de entendimiento abandona en este mundo tanto las buenas como las malas acciones. Por tanto, aplícate al yoga; el yoga es la destreza en la acción.
6.26.51
कर्मजं बुद्धियुक्ता हि फलं त्यक्त्वा मनीषिणः ।
जन्मबन्धविनिर्मुक्ताः पदं गच्छन्त्यनामयम् ॥ ६.२६.५१ ॥
Los sabios, dotados de entendimiento, abandonando el fruto nacido de la acción, liberados de la atadura del nacimiento, alcanzan ese estado libre de mal.
6.26.52
यदा ते मोहकलिलं बुद्धिर्व्यतितरिष्यति ।
तदा गन्तासि निर्वेदं श्रोतव्यस्य श्रुतस्य च ॥ ६.२६.५२ ॥
Cuando tu entendimiento atraviese el lodo de la ilusión, entonces alcanzarás la indiferencia hacia lo que debe oírse y hacia lo ya oído.
6.26.53
श्रुतिविप्रतिपन्ना ते यदा स्थास्यति निश्चला ।
समाधावचला बुद्धिस्तदा योगमवाप्स्यसि ॥ ६.२६.५३ ॥
Cuando tu entendimiento, desconcertado por las diversas palabras de la revelación, permanezca inmóvil y firme en el samādhi, entonces alcanzarás el yoga.
6.26.54
स्थितप्रज्ञस्य का भाषा समाधिस्थस्य केशव ।
स्थितधीः किं प्रभाषेत किमासीत व्रजेत किं ॥ ६.२६.५४ ॥
Oh Keśava, ¿cuál es la palabra de aquel de sabiduría firme, fijo en el samādhi? ¿Cómo habla el de entendimiento firme, cómo se sienta y cómo camina?
6.26.55
प्रजहाति यदा कामान्सर्वान्पार्थ मनोगतान् ।
आत्मन्येवात्मना तुष्टः स्थितप्रज्ञस्तदोच्यते ॥ ६.२६.५५ ॥
Oh Pārtha, cuando un hombre abandona todos los deseos que habitan en su mente y se contenta en el yo por el yo mismo, entonces se le llama de sabiduría estable (sthitaprajña).
6.26.56
दुःखेष्वनुद्विग्नमनाः सुखेषु विगतस्पृहः ।
वीतरागभयक्रोधः स्थितधीर्मुनिरुच्यते ॥ ६.२६.५६ ॥
Aquel cuya mente no se agita ante el sufrimiento, que carece de anhelo por los placeres y que está libre de apego, temor e ira, se llama sabio de intelecto firme.
6.26.57
यः सर्वत्रानभिस्नेहस्तत्तत्प्राप्य शुभाशुभम् ।
नाभिनन्दति न द्वेष्टि तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥ ६.२६.५७ ॥
Aquel que no tiene apego en ninguna parte, que ni se alegra ni odia al obtener lo bueno o lo malo, su sabiduría está firmemente establecida.
6.26.58
यदा संहरते चायं कूर्मोऽङ्गानीव सर्वशः ।
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यस्तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥ ६.२६.५८ ॥
Cuando alguien retira por completo sus sentidos de sus objetos, como la tortuga recoge sus miembros, entonces su sabiduría está firmemente establecida.
6.26.59
विषया विनिवर्तन्ते निराहारस्य देहिनः ।
रसवर्जं रसोऽप्यस्य परं दृष्ट्वा निवर्तते ॥ ६.२६.५९ ॥
Los objetos de los sentidos se apartan del ser encarnado que se abstiene de alimento; pero su apego (rasa) también se aparta solo al contemplar lo Supremo.
6.26.60
यततो ह्यपि कौन्तेय पुरुषस्य विपश्चितः ।
इन्द्रियाणि प्रमाथीनि हरन्ति प्रसभं मनः ॥ ६.२६.६० ॥
Oh hijo de Kuntī, incluso del hombre sabio que se esfuerza, los sentidos turbulentos arrebatan por la fuerza la mente.
6.26.61
तानि सर्वाणि संयम्य युक्त आसीत मत्परः ।
वशे हि यस्येन्द्रियामि तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥ ६.२६.६१ ॥
Habiéndolos dominado a todos, unido al yoga y dedicado a Mí, debe sentarse; pues la sabiduría de aquel cuyos sentidos están bajo control queda firmemente establecida.
6.26.62
ध्यायतो विषयान्पुंसः सङ्गस्तेषूपजायते ।
सङ्गात्संजायते कामः कामात्क्रोधोऽभिजायते ॥ ६.२६.६२ ॥
Para el hombre que medita en los objetos de los sentidos, surge el apego a ellos; del apego nace el deseo, y del deseo nace la ira.
6.26.63
क्रोधाद्भवति संमोहः संमोहात्स्मृतिविभ्रमः ।
स्मृतिभ्रंशाद्बुदिनाशो बुद्धिनाशात्प्रणश्यति ॥ ६.२६.६३ ॥
De la ira surge la confusión; de la confusión, el extravío de la memoria. De la pérdida de la memoria se destruye la inteligencia, y de la destrucción de la inteligencia el hombre perece.
6.26.64
रागद्वेषवियुक्तैस्तु विषयानिन्द्रियैश्चरन् ।
आत्मवश्यैर्विधेयात्मा प्रसादमधिगच्छति ॥ ६.२६.६४ ॥
Pero el hombre de alma disciplinada, que se mueve entre los objetos de los sentidos con sus sentidos libres de atracción y aversión y bajo el control del yo, alcanza la serenidad.
6.26.65
प्रसादे सर्वदुःखानां हानिरस्योपजायते ।
प्रसन्नचेतसो ह्याशु बुद्धिः पर्यवतिष्ठते ॥ ६.२६.६५ ॥
En la serenidad, todos sus pesares se disuelven; pues la inteligencia de quien tiene la mente serena pronto queda firmemente establecida.
6.26.66
नास्ति बुद्धिरयुक्तस्य न चायुक्तस्य भावना ।
न चाभावयतः शान्तिरशान्तस्य कुतः सुखम् ॥ ६.२६.६६ ॥
No hay sabiduría en quien no está unido, ni meditación en quien no está unido. Para quien no medita no hay paz, y para quien no tiene paz, ¿cómo puede haber felicidad?
6.26.67
इन्द्रियाणां हि चरतां यन्मनोऽनुविधीयते ।
तदस्य हरति प्रज्ञां वायुर्नावमिवाम्भसि ॥ ६.२६.६७ ॥
Como el viento arrastra una barca sobre el agua, así la mente que sigue a los sentidos errantes arrebata su sabiduría.
6.26.68
तस्माद्यस्य महाबाहो निगृहीतानि सर्वशः ।
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यस्तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥ ६.२६.६८ ॥
Por eso, oh de brazos poderosos, la sabiduría de aquel cuyos sentidos están completamente refrenados de sus objetos queda firmemente establecida.
6.26.69
या निशा सर्वभूतानां तस्यां जागर्तिं संयमी ।
यस्यां जाग्रति भूतानि सा निशा पश्यतो मुनेः ॥ ६.२६.६९ ॥
Lo que es noche para todos los seres, en ello vela el sereno; aquello en que los seres están despiertos es noche para el sabio que ve.
6.26.70
आपूर्यमाणमचलप्रतिष्ठं ।
समुद्रमापः प्रविशन्ति यद्वत्।
तद्वत्कामा यं प्रविशन्ति सर्वे ।
स शान्तिमाप्नोति न कामकामी ॥ ६.२६.७० ॥
Como las aguas entran en el océano, que siempre se llena y permanece inmóvil, así todos los deseos entran en aquel; él alcanza la paz, no quien anhela los deseos.
6.26.71
विहाय कामान्यः सर्वान्पुमांश्चरति निःस्पृहः ।
निर्ममो निरहंकारः स शान्तिमधिगच्छति ॥ ६.२६.७१ ॥
El hombre que, abandonando todos los deseos, se mueve libre de anhelo, sin sentido de 'mío' y sin egoísmo, alcanza la paz.
6.26.72
एषा ब्राह्मी स्थितिः पार्थ नैनां प्राप्य विमुह्यति ।
स्थित्वास्यामन्तकालेऽपि ब्रह्म निर्वाणमृच्छति ॥ ६.२६.७२ ॥
Este, oh hijo de Pṛthā, es el estado de Brahman; alcanzándolo, uno no se confunde. Permaneciendo en él, incluso en la hora de la muerte, alcanza la liberación en Brahman.