ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 6.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.27.1
ज्यायसी चेत्कर्मणस्ते मता बुद्धिर्जनार्दन ।
तत्किं कर्मणि घोरे मां नियोजयसि केशव ॥ ६.२७.१ ॥
ಜನಾರ್ದನ, ನಿನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿ ಕರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದರೆ, ಕೇಶವ, ಈ ಭೀಕರ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತೀಯ?
6.27.2
व्यामिश्रेणेव वाक्येन बुद्धिं मोहयसीव मे ।
तदेकं वद निश्चित्य येन श्रेयोऽहमाप्नुयाम् ॥ ६.२७.२ ॥
ನಿನ್ನ ಮಿಶ್ರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಮೋಹಗೊಂಡಂತಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಒಂದನ್ನೇ ಹೇಳು, ಅದರಿಂದ ನಾನು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.
6.27.3
लोकेऽस्मिन्द्विविधा निष्ठा पुरा प्रोप्ता मयाऽनघ ।
ज्ञानयोगेन साङ्ख्यानां कर्मयोगेन योगिनाम् ॥ ६.२७.३ ॥
ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿಧದ ನಿಷ್ಠೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದೆ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ: ಸಾಂಖ್ಯರಿಗೆ ಜ್ಞಾನಯೋಗದಿಂದ, ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಕರ್ಮಯೋಗದಿಂದ.
6.27.4
न कर्मणामनारम्भान्नैष्कर्म्यं पुरुषोऽश्रुते ।
न च संन्यसनादेव सिद्धिं समधिगच्छति ॥ ६.२७.४ ॥
ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸದೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಕೇವಲ ಸಂನ್ಯಾಸದಿಂದಲೇ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
6.27.5
न हि कश्चित्क्षणमपि जातु तिष्ठत्यकर्मकृत् ।
कार्यते ह्यवशः कर्म सर्वः प्रकृतिजैर्गुणैः ॥ ६.२७.५ ॥
ನಿಜವಾಗಿ, ಯಾರೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಕರ್ಮ ಮಾಡದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಗುಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
6.27.6
कर्मेन्द्रियाणि संयम्य य आस्ते मनसा स्मरन् ।
इन्द्रियार्थान्विमूढात्मा मिथ्याचाराः स उच्यते ॥ ६.२७.६ ॥
ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿರುವ ಮೋಹಿತಾತ್ಮನು ಮಿಥ್ಯಾಚಾರಿ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
6.27.7
यस्त्विन्द्रियाणि पनसा नियम्यारमभतेऽर्जुन ।
कर्मेन्द्रियैः कर्मयोगमसक्तः स विशिष्यते ॥ ६.२७.७ ॥
ಆದರೆ ಅರ್ಜುನ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಅನಾಸಕ್ತನಾಗಿ ಕರ್ಮಯೋಗವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವವನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.
6.27.8
नियतं कुरु कर्म त्वं ज्यायो ह्यकर्मणः ।
शरीरयात्रापि च ते न प्रतिद्ध्येदकर्मणः ॥ ६.२७.८ ॥
ನೀನು ನಿಯತ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡು, ಏಕೆಂದರೆ ಕರ್ಮವಿಲ್ಲದಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕರ್ಮವೇ ಉತ್ತಮ; ಕರ್ಮವಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ದೇಹಯಾತ್ರೆಯೂ ಸಿದ್ಧಿಸದು.
6.27.9
यज्ञार्थात्कर्मणोऽन्यत्र लोकोऽयं कर्मबन्धनः ।
तदर्थं कर्म कौन्तेय मुक्तसङ्गः समाचर ॥ ६.२७.९ ॥
ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮವಲ್ಲದ ಬೇರೆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಈ ಲೋಕ ಬಂಧಿತವಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಕೌಂತೇಯ, ಆಸಕ್ತಿ ಬಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕರ್ಮವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು.
6.27.10
सहयज्ञाः प्रजाः सृष्ट्वा पुरोवाच प्रजापतिः ।
अनेन प्रसविष्यध्वमेष वोऽस्त्विष्टकामधुक् ॥ ६.२७.१० ॥
ಹಿಂದೆ ಯಜ್ಞದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಹೇಳಿದನು: ಇದರಿಂದ ನೀವು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿರಿ; ಇದು ನಿಮ್ಮ ಇಷ್ಟಕಾಮಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಕಾಮಧೇನುವಾಗಲಿ.
6.27.11
देवान्भावयताऽनेन ते देवा भावयन्तु वः ।
परस्परं भावयन्तः श्रेयः परमवाप्स्यथ ॥ ६.२७.११ ॥
ಇದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ; ಆ ದೇವತೆಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪೋಷಿಸಲಿ; ಪರಸ್ಪರ ಪೋಷಿಸುತ್ತಾ ನೀವು ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ.
6.27.12
इष्टान्भोगान्हि वो देवा दास्यन्ते यज्ञभाविताः ।
तैर्दत्तानप्रदायैभ्यो यो भुङ्क्ते स्तेन एव सः ॥ ६.२७.१२ ॥
ಯಜ್ಞದಿಂದ ಪೋಷಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳು ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಕೊಡುವರು; ಅವರು ಕೊಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸದೆ ಅನುಭವಿಸುವವನು ಕಳ್ಳನೇ.
6.27.13
यज्ञशिष्टाशिनः सन्तो मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषैः ।
भुञ्जते ते त्वघं पापा ये पचन्त्यात्मकारणात् ॥ ६.२७.१३ ॥
ಯಜ್ಞಶೇಷವನ್ನು ಉಣ್ಣುವ ಸಜ್ಜನರು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ; ತಮಗಾಗಿಯೇ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವ ಪಾಪಿಗಳು ಪಾಪವನ್ನೇ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ.
6.27.14
अन्नाद्भवन्ति भूतानि पर्जन्यादन्नसंभवः ।
यज्ञाद्भवति पर्जन्यो यज्ञः कर्मसमुद्भवः ॥ ६.२७.१४ ॥
ಅನ್ನದಿಂದ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ಮಳೆಯಿಂದ ಅನ್ನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಯಜ್ಞದಿಂದ ಮಳೆ ಆಗುತ್ತದೆ; ಯಜ್ಞವು ಕರ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.
6.27.15
कर्म ब्रह्मोद्भवं विद्धि ब्रह्माऽक्षरसमुद्भवम् ।
तस्मात्सर्वगतं ब्रह्म नित्यं यज्ञे प्रतिष्ठितम् ॥ ६.२७.१५ ॥
ಕರ್ಮವು ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ; ಬ್ರಹ್ಮವು ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಬ್ರಹ್ಮವು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿದೆ.
6.27.16
एवं प्रवर्तितं चक्रं नानुवर्तयतीह यः ।
अघायुरिन्द्रियारामो मोघं पार्थ स जीवति ॥ ६.२७.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಪ್ರವರ್ತಿತವಾದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನು ಪಾಪದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವವನು, ಇಂದ್ರಿಯಸುಖದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವನು; ಪಾರ್ಥ, ಅವನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ.
6.27.17
यस्त्वात्मरतिरेव स्यादात्मतृप्तश्च मानवः ।
आत्मन्येव च संतुष्टस्तस्य कार्यं न विद्यते ॥ ६.२७.१७ ॥
ಆದರೆ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ರಮಿಸಿ, ಆತ್ಮದಿಂದಲೇ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯ ಇಲ್ಲ.
6.27.18
नैव तस्य कृतेनार्थो नाकृतेनेह कश्चन ।
न चास्य सर्वभूतेषु कश्चिदर्थव्यपाश्रयः ॥ ६.२७.१८ ॥
ಅವನಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಇಲ್ಲ; ಮಾಡದಿರುವುದರಿಂದಲೂ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಇಲ್ಲ. ಸರ್ವ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವ ಅಗತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ.
6.27.19
तस्मादसक्तः सततं कार्यं कर्म समाचर ।
असक्तो ह्याचरन्कर्म परमाप्नोति पुरूषः ॥ ६.२७.१९ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಅನಾಸಕ್ತನಾಗಿ ಸತತವಾಗಿ ಕರ್ತವ್ಯ ಕರ್ಮವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸು. ಅನಾಸಕ್ತನಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಪರಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
6.27.20
कर्मणैव हि संसिद्धिमास्थिता जनकादयः ।
लोकसंग्रहमेवापि संपश्यन्कर्तुमर्हसि ॥ ६.२७.२० ॥
ಜನಕರೇ ಮೊದಲಾದವರು ಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು. ಲೋಕಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಗಮನಿಸಿಯೂ ನೀನು ಕರ್ಮ ಮಾಡಬೇಕು.
6.27.21
यद्यदाचरति श्रेष्ठस्तत्तदेवेतरो जनः ।
स यत्प्रमाणं कुरुते लोकस्तदनुवर्तते ॥ ६.२७.२१ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಯಾವುದನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಇತರ ಜನರೂ ಅದನ್ನೇ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಯಾವುದನ್ನು ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಲೋಕವು ಅದನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.
6.27.22
न मे पार्थास्ति कर्तव्यं त्रिषु लोकेषु किंचन ।
नानवाप्तमवाप्तव्यं वर्त एव च कर्मणि ॥ ६.२७.२२ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಕರ್ತವ್ಯವಿಲ್ಲ. ಪಡೆಯದೆ ಉಳಿದ ಯಾವುದೂ ಪಡೆಯಬೇಕಾದದ್ದಲ್ಲ. ಆದರೂ ನಾನು ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
6.27.23
यदि ह्यहं न वर्तेयं जातु कर्मण्यतन्द्रितः ।
मम वर्त्मानुवर्तन्ते मनुष्याः पार्थ सर्वशः ॥ ६.२७.२३ ॥
ನಾನು ಎಂದಾದರೂ ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗದಿದ್ದರೆ, ಪಾರ್ಥ, ಮನುಷ್ಯರು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.
6.27.24
उत्सीदेयुरिमे लोका न कुर्यां कर्म चेदहम् ।
संकरस्य च कर्ता स्यामुपहन्यामिमाः प्रजाः ॥ ६.२७.२४ ॥
ನಾನು ಕರ್ಮ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಈ ಲೋಕಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಆಗ ನಾನು ವರ್ಣಸಂಕರಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾಗುತ್ತೇನೆ; ಈ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನಾಗುತ್ತೇನೆ.
6.27.25
सक्ताः कर्मण्यविद्वांसो यथा कुर्वन्ति भारत ।
कुर्याद्विद्वांस्तथाऽसक्तश्चिकीर्षुर्लोकसंग्रहम् ॥ ६.२७.२५ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವಂತೆ, ವಿದ್ವಾಂಸನು ಲೋಕಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಬಯಸಿ ಅನಾಸಕ್ತನಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡಬೇಕು.
6.27.26
न बुद्धिभेदं जनयेदज्ञानां कर्मसङ्गिनाम् ।
जोषयेत्सर्वकर्माणि विद्वान्युक्तः समाचरन् ॥ ६.२७.२६ ॥
ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಆಚರಿಸುವ ವಿದ್ವಾಂಸನು ಕರ್ಮಾಸಕ್ತ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳ ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಭೇದವನ್ನುಂಟುಮಾಡಬಾರದು; ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅವರನ್ನೂ ತೊಡಗಿಸಬೇಕು.
6.27.27
प्रकृतेः क्रियमाणानि गुणैः कर्माणि सर्वशः ।
अहङ्कारविमूढात्मा कर्ताहमिति मन्यते ॥ ६.२७.२७ ॥
ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳೂ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡ ಆತ್ಮವು "ನಾನೇ ಕರ್ತ" ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತದೆ.
6.27.28
तत्त्ववित्तु महाबाहो गुणकर्मविभागयोः ।
गुणा गुणेषु वर्तन्त इति मत्वा न सञ्जते ॥ ६.२७.२८ ॥
ಆದರೆ ಓ ಮಹಾಬಾಹೋ, ಗುಣ-ಕರ್ಮಗಳ ವಿಭಾಗವನ್ನು ತಿಳಿದ ತತ್ತ್ವವಿದನು, ಗುಣಗಳೇ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಆಸಕ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
6.27.29
प्रकृतेर्गुणसंमूढाः सञ्जन्ते गुणकर्मसु ।
तानकृत्स्नविदो मन्दान्कृत्स्नविन्न विचालयेत् ॥ ६.२७.२९ ॥
ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಮೋಹಿತರಾದವರು ಗುಣಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನಿ, ಪೂರ್ಣವನ್ನು ಅರಿಯದ ಆ ಮಂದಬುದ್ಧಿಗಳನ್ನು ವಿಚಲಿತಗೊಳಿಸಬಾರದು.
6.27.30
मयि सर्वाणि कर्माणि संन्यस्याध्यात्मचेतसा ।
निराशीर्निर्ममो भूत्वा युध्यस्व विगतज्वरः ॥ ६.२७.३० ॥
ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಚಿತ್ತದಿಂದ, ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಮಮತೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಸಂತಾಪವನ್ನು ತೊರೆದು ಯುದ್ಧ ಮಾಡು.
6.27.31
ये मे मतमिदं नित्यमनुतिष्ठन्ति मानवाः ।
श्रद्धावन्तोऽनसूयन्तो मुच्यन्ते तेऽपि कर्मभिः ॥ ६.२७.३१ ॥
ಯಾರು ಸದಾ ನನ್ನ ಈ ಮತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿ ಮತ್ಸರವಿಲ್ಲದವರಾಗಿ, ಅವರು ಕೂಡ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
6.27.32
ये त्वेतदभ्यसूयन्तो नानुतिष्ठन्ति मे मतम् ।
सर्वज्ञानविमूढांस्तान्विद्धि नष्टानचेतसः ॥ ६.२७.३२ ॥
ಯಾರು ಇದನ್ನು ದೂಷಿಸುತ್ತಾ ನನ್ನ ಮತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮೋಹಿತರು, ನಷ್ಟರು, ವಿವೇಕಹೀನರು ಎಂದು ತಿಳಿ.
6.27.33
सदृशं चेष्टते स्वस्याः प्रकृतेर्ज्ञानवानपि ।
प्रकृतिं यान्ति भूतानि निग्रहः किं करिष्यति ॥ ६.२७.३३ ॥
ಜ್ಞಾನಿಯೂ ತನ್ನ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿಯೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ; ಹಾಗಿರುವಾಗ ನಿಗ್ರಹ ಏನು ಮಾಡೀತು?
6.27.34
इन्द्रियस्येन्द्रियस्यार्थे रागद्वेषौ व्यवस्थितौ ।
तयोर्न वशमागच्छेत्तौ ह्यस्य परिपन्थिनौ ॥ ६.२७.३४ ॥
ಪ್ರತಿ ಇಂದ್ರಿಯಕ್ಕೂ ಅದರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ರಾಗದ್ವೇಷಗಳು ನೆಲೆಸಿವೆ; ಅವೆರಡರ ವಶಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬನು ಹೋಗಬಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವೇ ಅವನ ಶತ್ರುಗಳು.
6.27.35
श्रेयान्स्वधर्मो विगुणः परधर्मात्स्वनुष्ठितात् ।
स्वधर्मे निधनं श्रेयः परधर्मो भयावहः ॥ ६.२७.३५ ॥
ತನ್ನ ಧರ್ಮವು ಕುಂದಿದ್ದರೂ, ಇತರರ ಧರ್ಮವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ತನ್ನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮರಣವೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಪರಧರ್ಮವು ಭಯಾವಹ.
6.27.36
अथ केन प्रयुक्तोऽयं पापं चरति पूरुषः ।
अनिच्छन्नपि वार्ष्णेय बलादिव नियोजितः ॥ ६.२७.३६ ॥
ಹಾಗಾದರೆ, ಓ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ, ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬಲವಂತವಾಗಿ ನಿಯೋಜಿತನಂತೆ ಈ ಮನುಷ್ಯನು ಯಾರಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ?
6.27.37
काम एष क्रोध एष रजोगुणसमुद्भवः ।
महाशनो महापाप्मा विद्ध्येनमिह वैरिणम् ॥ ६.२७.३७ ॥
ಇದು ಕಾಮ, ಇದು ಕ್ರೋಧ; ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದುದು. ಇದು ಮಹಾಭೋಗಿ, ಮಹಾಪಾಪಿ; ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವೈರಿ ಎಂದು ತಿಳಿ.
6.27.38
धूमेनाव्रियते वह्निर्यथाऽऽदर्शो मलेन च ।
यथोल्बेनावृतो गर्भस्तथा तेनेदमावृतम् ॥ ६.२७.३८ ॥
ಹೊಗೆಯಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ, ಕೊಳೆಯಿಂದ ಕನ್ನಡಿ ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ, ಪೊರೆಯಿಂದ ಗರ್ಭ ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ, ಅದರಿಂದ ಇದು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
6.27.39
आवृतं ज्ञानमेतेन ज्ञानिनो नित्यवैरिणा ।
कामरूपेण कौन्तेय दुष्पूरेणानलेन च ॥ ६.२७.३९ ॥
ಓ ಕೌಂತೇಯ! ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಜ್ಞಾನವು ಈ ನಿತ್ಯ ವೈರಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅದು ಕಾಮರೂಪಿ, ತುಂಬಲಾಗದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ.
6.27.40
इन्द्रियाणि मनो बुद्धिरस्याधिष्ठानमुच्यते ।
एतैर्विमोहयत्येष ज्ञानमावृत्त्य देहिनम् ॥ ६.२७.४० ॥
ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ ಇದರ ಆಶ್ರಯಸ್ಥಾನಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ಇದು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ದೇಹಿಯನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
6.27.41
तस्मात्त्वमिन्द्रियाण्यादौ नियम्य भरतर्षभ ।
पाप्मानं प्रजहि ह्येनं ज्ञानविज्ञाननाशनम् ॥ ६.२७.४१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಭರತರ್ಷಭ! ಮೊದಲು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಜ್ಞಾನ-ವಿಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಈ ಪಾಪಿಯನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸು.
6.27.42
इन्द्रियामि पराण्याहुरिन्द्रियेभ्यः परं मनः ।
मनसस्तु परा बुद्धिर्यो बुद्धेः परतस्तु सः ॥ ६.२७.४२ ॥
ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗಿಂತ ಮನಸ್ಸು ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಮನಸ್ಸಿಗಿಂತ ಬುದ್ಧಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಬುದ್ಧಿಗೂ ಮೀರಿದವನು ಅವನು.
6.27.43
एवं बुद्धेः परं बुद्धाः संस्तभ्यात्मानमात्मना ।
जहि शत्रुं महाबाहो कामरूपं दुरासदम् ॥ ६.२७.४३ ॥
ಹೀಗೆ ಬುದ್ಧಿಗಿಂತಲೂ ಪರವಾದುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ತನ್ನನ್ನೇ ತನ್ನಿಂದ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಕಾಮರೂಪವಾದ, ಜಯಿಸಲಾಗದ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸು.