Mahābhārata · Adhyāya 6.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.4.1
एवमुक्त्वा ययौ व्यासो धृतराष्ट्रय धीमते ।
धृतराष्ट्रोऽपि तच्छ्रुत्वा ध्यानमेवान्वपद्यत ॥ ६.४.१ ॥
Habiendo dicho esto, Vyāsa partió de la presencia del sabio Dhṛtarāṣṭra. Dhṛtarāṣṭra también, habiendo oído aquello, se sumió en la meditación.
6.4.2
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा विनिःश्वस्य मुहुर्मुहुः ।
संजयं संशितात्मानमपृच्छद्रतर्षभ ॥ ६.४.२ ॥
Él, como si hubiera meditado un momento, suspirando una y otra vez, preguntó a Sañjaya, de mente aguda: «¡Oh, mejor de los aurigas!...»
6.4.3
संजयेमे महीपालाः शूरा युद्धाभिनन्दिनः ।
अन्योन्यमभिनिघ्नन्ति शस्त्रैरुच्चावचैरिह ॥ ६.४.३ ॥
¡Oh Sañjaya! Estos reyes valientes, que se deleitan en la guerra, se golpean unos a otros aquí con armas de todo tipo.
6.4.4
पार्थिवाः पृथिवीहेतोः समभित्यज्य जीवितम् ।
न वा शाम्यन्ति निघ्नन्तो वर्धयन्ति यमक्षयम् ॥ ६.४.४ ॥
Por causa de la tierra, los reyes, abandonando la vida, no cesan de golpear; aumentan el reino de Yama.
6.4.5
भौममैश्वर्यमिच्छन्तो न मृष्यन्ते परस्परम् ।
मन्ये बहुगुणा भूमिस्तन्ममाचक्ष्व संजय ॥ ६.४.५ ॥
Deseando el dominio de la tierra, no se soportan unos a otros. Creo que la tierra tiene muchas virtudes; cuéntamelo, ¡oh Sañjaya!
6.4.6
बहूनि च सहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ।
कोट्यश्च लोकवीराणां समेताः कुरुजाङ्गले ॥ ६.४.६ ॥
Muchos miles, cientos de miles, millones y decenas de millones de los héroes del mundo se han reunido en Kuru-jāṅgala.
6.4.7
देशानां च परीमाणं नगराणां च संजय ।
श्रोतुमिच्छामि तत्त्वेन यत एते समागताः ॥ ६.४.७ ॥
Oh Sañjaya, deseo oír con verdad la extensión de las tierras y de las ciudades de donde han acudido estos.
6.4.8
दिव्यबुद्धिप्रदीपेन युक्तस्त्वं ज्ञानचक्षुषा ।
प्रभावात्तस्य विप्रर्षेर्व्यासस्यामिततेजसः ॥ ६.४.८ ॥
Dotado de la lámpara de la inteligencia divina y del ojo del conocimiento, lo tienes por el poder de aquel sabio brahmán Vyāsa, de esplendor sin límite.
6.4.9
यथाप्रज्ञं महाप्राज्ञ भौमान्वक्ष्यामि ते गुणान् ।
शास्त्रचक्षुरवेक्षस्व नमस्ते भरतर्षभ ॥ ६.४.९ ॥
Oh tú, de gran sabiduría, te diré las cualidades de la tierra según mi entendimiento; mira con el ojo de las escrituras. Reverencia a ti, toro de los Bharatas.
6.4.10
द्विविधानीह भूतानि चराणि स्थावराणि च ।
त्रसानां त्रिविधा योनिरण्डस्वेदजरायुजाः ॥ ६.४.१० ॥
Aquí los seres son de dos clases, móviles e inmóviles; y el origen de los seres móviles es triple: nacidos del huevo, del sudor y del útero.
6.4.11
त्रसानां खलु सर्वेषां श्रेष्ठा राजञ्जरायुजाः ।
जरायुजानां प्रवरा मानवाः पशवश्च ये ॥ ६.४.११ ॥
Oh rey, entre todos los seres móviles, los nacidos del útero son ciertamente los mejores; y entre los nacidos del útero, los principales son los hombres y los animales que.
6.4.12
नानारूपधरा राजंस्तेषां भेदाश्चतुर्दश ।
वेदोक्ताः पृथिवीपाल येषु यज्ञाः प्रतिष्ठिताः ॥ ६.४.१२ ॥
Oh rey, portadores de muchas formas, sus divisiones son catorce, enseñadas en los Vedas, oh protector de la tierra, en las que se establecen los sacrificios.
6.4.13
ग्राम्याणां पुरुषाः श्रेष्ठाः सिंहाश्चारण्यवासिनाम् ।
सर्वेषामेव भूतानामन्योन्येनोपजीवनम् ॥ ६.४.१३ ॥
Entre los seres que habitan en aldeas, los hombres son los mejores, y entre los que habitan en los bosques, los leones. Todos los seres viven sustentándose unos de otros.
6.4.14
उद्भिञ्जाः स्थावराः प्रोक्तास्तेषां पञ्चैव जातयः ।
वृक्षगुल्मलतावल्ल्यस्त्वक्सारास्तृणजातयः ॥ ६.४.१४ ॥
Se declara que los brotados de la tierra son inmóviles; de ellos hay solo cinco clases: árboles, arbustos, enredaderas, lianas, los de esencia en la corteza y las clases de hierba.
6.4.15
तेषां विंशतिरेकोना महाभूतेषु पञ्चसु ।
चतुर्विशतिरुद्दिष्टा गायत्री लोकसंमता ॥ ६.४.१५ ॥
De estos, diecinueve están en los cinco grandes elementos, y veinticuatro son declarados Gāyatrī, aceptado por el mundo.
6.4.16
य एतां वेद गायत्रीं पुण्यां सर्वगुणान्विताम् ।
तत्त्वेन भरतश्रेष्ठ स लोके न प्रणश्यति ॥ ६.४.१६ ॥
Quien conoce verdaderamente este Gāyatrī sagrado, dotado de todas las excelencias, mejor de los Bharatas, no perece en el mundo.
6.4.17
अरण्यवासिनः सप्त सप्तैषां ग्रामवासिनः ।
सिंहा व्याघ्रा वराहाश्च महिषा वारणास्तथा ॥ ६.४.१७ ॥
Hay siete habitantes del bosque, y de estos, siete habitantes de las aldeas: leones, tigres, jabalíes, búfalos y elefantes también.
6.4.18
ऋक्षाश्च वानराश्चैव सप्तारण्याः स्मृता नृप ।
गौरजाविमनुष्याश्च अश्वाश्वतरगर्दभाः ॥ ६.४.१८ ॥
Osos y monos también; así se recuerdan siete habitantes del bosque, oh rey. Vacas, cabras, ovejas, seres humanos, caballos, mulos y asnos.
6.4.19
एते ग्राम्याः समाख्याताः पशवः सप्त साधुभिः ।
एते वै पशवो राजन्ग्राम्यारण्याश्चतुर्दश ॥ ६.४.१९ ॥
Estos siete animales domésticos han sido declarados por los sabios. En verdad, oh rey, estos son los catorce animales, domésticos y salvajes.
6.4.20
भूमौ च जायते सर्वं भूमौ सर्वं विनश्यति ।
भूमिः प्रतिष्ठा भूतानां भूमिरेव सनातनम् ॥ ६.४.२० ॥
Todo nace de la tierra, y en la tierra todo perece. La tierra es el fundamento de los seres; solo la tierra es eterna.
6.4.21
यस्य भूमिस्तस्य सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
तत्रातिगृद्धा राजानो विनिघ्नन्तीतरेतरम् ॥ ६.४.२१ ॥
Todo el mundo, inmóvil y móvil, pertenece a aquel cuya es la tierra. Por ella, los reyes muy codiciosos se matan unos a otros.