மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.4.1
एवमुक्त्वा ययौ व्यासो धृतराष्ट्रय धीमते ।
धृतराष्ट्रोऽपि तच्छ्रुत्वा ध्यानमेवान्वपद्यत ॥ ६.४.१ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு வியாசர் அறிவுள்ள திருதராஷ்டிரனிடமிருந்து சென்றார். திருதராஷ்டிரனும் அதைக் கேட்டு தியானத்தில் ஆழ்ந்தான்.
6.4.2
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा विनिःश्वस्य मुहुर्मुहुः ।
संजयं संशितात्मानमपृच्छद्रतर्षभ ॥ ६.४.२ ॥
அவன் சிறிது நேரம் தியானித்து, மீண்டும் மீண்டும் பெருமூச்செறிந்து, கூர்மையான மனமுடைய சஞ்சயனிடம், “தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனே” என்று கேட்டான்.
6.4.3
संजयेमे महीपालाः शूरा युद्धाभिनन्दिनः ।
अन्योन्यमभिनिघ्नन्ति शस्त्रैरुच्चावचैरिह ॥ ६.४.३ ॥
சஞ்சயா, போரில் மகிழும் இந்த வீர அரசர்கள் இங்கு பல வகையான ஆயுதங்களால் ஒருவரையொருவர் தாக்குகின்றனர்.
6.4.4
पार्थिवाः पृथिवीहेतोः समभित्यज्य जीवितम् ।
न वा शाम्यन्ति निघ्नन्तो वर्धयन्ति यमक्षयम् ॥ ६.४.४ ॥
பூமிக்காக அரசர்கள் உயிரையும் துறந்து, தாக்கியபடி அடங்குவதில்லை; யமனின் உலகத்தை வளர்க்கின்றனர்.
6.4.5
भौममैश्वर्यमिच्छन्तो न मृष्यन्ते परस्परम् ।
मन्ये बहुगुणा भूमिस्तन्ममाचक्ष्व संजय ॥ ६.४.५ ॥
பூமியின் ஆட்சியை விரும்பி அவர்கள் ஒருவரையொருவர் பொறுக்கவில்லை. பூமிக்கு பல நற்குணங்கள் உண்டு என்று நினைக்கிறேன்; சஞ்சயா, அதை எனக்குச் சொல்.
6.4.6
बहूनि च सहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ।
कोट्यश्च लोकवीराणां समेताः कुरुजाङ्गले ॥ ६.४.६ ॥
உலகின் வீரர்களின் பல ஆயிரம், பிரயுதம், அர்புதம் மற்றும் கோடிகள் குருஜாங்கலத்தில் கூடியுள்ளனர்.
6.4.7
देशानां च परीमाणं नगराणां च संजय ।
श्रोतुमिच्छामि तत्त्वेन यत एते समागताः ॥ ६.४.७ ॥
சஞ்சயா, நாடுகளின் அளவையும் நகரங்களின் அளவையும் உண்மையாக கேட்க விரும்புகிறேன்; இவர்கள் எங்கிருந்து கூடினார்களோ அதை.
6.4.8
दिव्यबुद्धिप्रदीपेन युक्तस्त्वं ज्ञानचक्षुषा ।
प्रभावात्तस्य विप्रर्षेर्व्यासस्यामिततेजसः ॥ ६.४.८ ॥
தெய்வீக அறிவு விளக்கும் ஞானக் கண்ணும் உடையவனாகிய நீ, அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட அந்த விப்ரரிஷி வ்யாசரின் அருளால்.
6.4.9
यथाप्रज्ञं महाप्राज्ञ भौमान्वक्ष्यामि ते गुणान् ।
शास्त्रचक्षुरवेक्षस्व नमस्ते भरतर्षभ ॥ ६.४.९ ॥
மஹாபிராஜ்ஞரே, என் அறிவுக்கேற்ப பூமியின் குணங்களை உமக்குச் சொல்வேன்; சாஸ்திரமாகிய கண்ணால் பார்ப்பீராக. பரதர்களில் காளையே, உமக்கு வணக்கம்.
6.4.10
द्विविधानीह भूतानि चराणि स्थावराणि च ।
त्रसानां त्रिविधा योनिरण्डस्वेदजरायुजाः ॥ ६.४.१० ॥
இங்கு உயிரினங்கள் இருவகை: நகருபவை, நகராதவை. அசையும் உயிர்களின் பிறப்பு மூவகை: முட்டையிலிருந்து, வியர்வையிலிருந்து, கருப்பையிலிருந்து.
6.4.11
त्रसानां खलु सर्वेषां श्रेष्ठा राजञ्जरायुजाः ।
जरायुजानां प्रवरा मानवाः पशवश्च ये ॥ ६.४.११ ॥
அரசே, அசையும் அனைத்து உயிர்களிலும் கருப்பையில் பிறந்தவையே சிறந்தவை; கருப்பையில் பிறந்தவற்றில் மனிதர்களும் விலங்குகளும் முதன்மையானவை.
6.4.12
नानारूपधरा राजंस्तेषां भेदाश्चतुर्दश ।
वेदोक्ताः पृथिवीपाल येषु यज्ञाः प्रतिष्ठिताः ॥ ६.४.१२ ॥
அரசே, பல வடிவம் தாங்குபவர்களாகிய அவர்களின் பிரிவுகள் பதினான்கு; வேதங்களில் சொல்லப்பட்டவை; பூமியின் காவலனே, அவற்றில் யாகங்கள் நிலைபெற்றுள்ளன.
6.4.13
ग्राम्याणां पुरुषाः श्रेष्ठाः सिंहाश्चारण्यवासिनाम् ।
सर्वेषामेव भूतानामन्योन्येनोपजीवनम् ॥ ६.४.१३ ॥
கிராமவாசிகளில் மனிதர்கள் சிறந்தவர்கள்; காட்டுவாசிகளில் சிங்கங்கள் சிறந்தவை. எல்லா உயிரினங்களும் ஒன்றையொன்று சார்ந்தே வாழ்கின்றன.
6.4.14
उद्भिञ्जाः स्थावराः प्रोक्तास्तेषां पञ्चैव जातयः ।
वृक्षगुल्मलतावल्ल्यस्त्वक्सारास्तृणजातयः ॥ ६.४.१४ ॥
முளைத்தெழும் நிலைத்த உயிரினங்கள் எனப்படுபவை; அவற்றில் ஐந்து வகைகளே உள்ளன: மரங்கள், புதர்கள், கொடிகள், படர்கொடிகள், மற்றும் பட்டையை சாரமாக கொண்டவை, புல்வகைகள்.
6.4.15
तेषां विंशतिरेकोना महाभूतेषु पञ्चसु ।
चतुर्विशतिरुद्दिष्टा गायत्री लोकसंमता ॥ ६.४.१५ ॥
அவற்றுள் இருபதில் ஒன்று குறைந்தவை ஐந்து பெரும்பூதங்களில் உள்ளன; இருபத்து நான்கு என்று காயத்ரி கூறப்படுகிறது, அது உலகில் ஏற்கப்பட்டது.
6.4.16
य एतां वेद गायत्रीं पुण्यां सर्वगुणान्विताम् ।
तत्त्वेन भरतश्रेष्ठ स लोके न प्रणश्यति ॥ ६.४.१६ ॥
இந்த புனிதமான, எல்லா நற்குணங்களும் நிறைந்த காயத்ரியை உண்மையில் அறிபவன், பரதர்களில் சிறந்தவனே, அவன் உலகில் அழிவதில்லை.
6.4.17
अरण्यवासिनः सप्त सप्तैषां ग्रामवासिनः ।
सिंहा व्याघ्रा वराहाश्च महिषा वारणास्तथा ॥ ६.४.१७ ॥
காட்டுவாசிகள் ஏழு; அவர்களில் கிராமவாசிகளும் ஏழு: சிங்கம், புலி, பன்றி, எருமை, யானை ஆகியவையும்.
6.4.18
ऋक्षाश्च वानराश्चैव सप्तारण्याः स्मृता नृप ।
गौरजाविमनुष्याश्च अश्वाश्वतरगर्दभाः ॥ ६.४.१८ ॥
கரடிகளும் குரங்குகளும் ஆக ஏழு காட்டுவாசிகள் நினைவுகூரப்படுகின்றனர், அரசே. பசு, வெள்ளாடு, செம்மறி, மனிதன், குதிரை, கோவேறுகழுதை, கழுதை ஆகியவையும்.
6.4.19
एते ग्राम्याः समाख्याताः पशवः सप्त साधुभिः ।
एते वै पशवो राजन्ग्राम्यारण्याश्चतुर्दश ॥ ६.४.१९ ॥
இவையே நல்லோர்களால் கூறப்பட்ட ஏழு கிராம்ய விலங்குகள். அரசே, இவையே கிராம்ய மற்றும் ஆரண்ய விலங்குகள் பதினான்கு.
6.4.20
भूमौ च जायते सर्वं भूमौ सर्वं विनश्यति ।
भूमिः प्रतिष्ठा भूतानां भूमिरेव सनातनम् ॥ ६.४.२० ॥
பூமியிலேயே எல்லாம் பிறக்கின்றன; பூமியிலேயே எல்லாம் அழிகின்றன. பூமியே உயிர்களின் ஆதாரம்; பூமியே நித்தியமானது.
6.4.21
यस्य भूमिस्तस्य सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
तत्रातिगृद्धा राजानो विनिघ्नन्तीतरेतरम् ॥ ६.४.२१ ॥
எவனுக்கு பூமியுண்டோ, அவனுக்கு அசையும், அசையாததுமான உலகம் முழுவதும் உண்டு. அதற்காக மிகுந்த பேராசை கொண்ட அரசர்கள் ஒருவரை ஒருவர் கொல்கின்றனர்.