Mahābhārata · Adhyāya 6.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.43.1
गीता सुगीता कर्तव्या किमन्यैः शास्त्रसंग्रहैः ।
या स्वयं पद्मनाभस्य सुखपद्माद्विनिःसृता ॥ ६.४३.१ ॥
Die Gītā, gut gesungen, ist genug; wozu andere Sammlungen von Lehrschriften? Sie ist selbst aus dem Lotusmund Padmanābhas hervorgegangen.
6.43.2
सर्वशास्त्रमयी गीता सर्वदेवमयो हरिः ।
सर्वतीर्थमयी गङ्गा सर्वदेवमयो मनुः ॥ ६.४३.२ ॥
Die Gītā besteht aus allen Schriften; Hari besteht aus allen Göttern; die Gaṅgā besteht aus allen heiligen Furten; Manu besteht aus allen Göttern.
6.43.3
गीता गङ्गा च गायत्री गोविन्देति हृदि स्थिते ।
चतुर्गकारसंयुक्ते पुनर्जन्म न विद्यते ॥ ६.४३.३ ॥
Wenn Gītā, Gaṅgā, Gāyatrī und der Name 'Govinda' mit den vier 'g'-Lauten im Herzen wohnen, gibt es keine Wiedergeburt.
6.43.4
षट्शतानि सविंशानि श्लोकानां प्राह केशवः ।
अर्जुनः सप्तपञ्चाशत्सप्तषष्टिं तु सञ्जयः ॥ ६.४३.४ ॥
Keśava sprach sechshundertzwanzig Verse, Arjuna siebenundfünfzig und Sañjaya siebenundsechzig.
6.43.5
धृतराष्ट्रः श्लोकमेकं गीताया मानमुच्यते ।
भारतामृतसर्वस्वगीताया मथितस्य च।
सारमुद्धृत्य कृष्णेन अर्जुनस्य मुखे हुतम् ॥ ६.४३.५ ॥
Dhṛtarāṣṭra erklärt einen einzigen Vers zum Maß der Gītā. Nachdem er die Gītā, das Nektar-Wesen des Mahābhārata, durchgerührt hatte, zog Kṛṣṇa ihr Wesen heraus und goss es in Arjunas Mund.
6.43.6
ततो धनंजयं दृष्ट्वा बाणगाण्डीवधारिणम् ।
पुनरेव महानादं व्यसृजन्त महारथाःक ॥ ६.४३.६ ॥
Als sie Dhanaṃjaya sahen, den Träger der Pfeile und des Gāṇḍīva-Bogens, ließen die großen Wagenkämpfer erneut einen gewaltigen Schrei erschallen.
6.43.7
पाण्डवाः सोमकाश्चैव ये चैषामनुयायिनः ।
दध्मुश्च मुदिताः शङ्खान्वीराः सागरसंभवान् ॥ ६.४३.७ ॥
Die Pāṇḍavas und die Somakas sowie ihre Gefolgsleute, die Helden, bliesen freudig ihre im Meer geborenen Muscheltrompeten.
6.43.8
ततो भेर्यश्च पेश्यश्च क्रकचा गोविषाणिकाः ।
सहसैवाभ्यहन्यन्त ततः शब्दो महानभूत् ॥ ६.४३.८ ॥
Da wurden plötzlich Trommeln, Kesselpauken, Rasseln und Kuhhorn-Trompeten geschlagen, und dann erhob sich ein gewaltiger Lärm.
6.43.9
तथा देवाः सगन्धर्वाः पितरश्च जनाधिप ।
सिद्धचारणसङ्घाश्च समीयुस्ते दिदृक्षया ॥ ६.४३.९ ॥
Ebenso, o Herr der Menschen, kamen die Götter mit den Gandharvas, die Ahnen und die Scharen der Siddhas und Cāraṇas dort zusammen, begierig zu sehen.
6.43.10
ऋषयश्च महाभागाः पुरस्कृत्य शतक्रतुम् ।
समीयुस्तत्र सहिता द्रुष्टुं तद्वैशसं महत् ॥ ६.४३.१० ॥
Auch die hochgesegneten Weisen kamen dort zusammen, Indra, den Hundert-Opferer, an der Spitze, um jenes große Gemetzel zu sehen.
6.43.11
ते सेने स्तिमिते सञ्जे वीक्षमाणे परस्परम् ।
गङ्गायमुनयोर्वेगो यथैवैत्य परस्परम् ॥ ६.४३.११ ॥
Jene beiden Heere standen reglos in Schlachtordnung und sahen einander an, wie die Strömungen der Gaṅgā und der Yamunā, die sich vereinen und gemeinsam innehalten.
6.43.12
एवं प्रवत्ते ते सेने निःशब्दे जनसंसदि ।
चित्रे पट इवालेख्ये दर्शनीयतरे शुभे ॥ ६.४३.१२ ॥
So standen die beiden Heere in jener Versammlung der Menschen lautlos da, als wären sie auf ein Bildtuch gemalt, überaus sehenswert und prächtig.
6.43.13
ततो युधिष्ठिरो दृष्ट्वा युद्धाय समवस्थिते ।
ते सेने सागरप्रख्ये मुहुः प्रज्वलिते नृप ॥ ६.४३.१३ ॥
Als Yudhiṣṭhira die beiden zum Kampf aufgestellten Heere sah, gleich Ozeanen, immer wieder aufflammend, o König:
6.43.14
विमुच्य कवचं वीरो निक्षिप्य च वरायुधम् ।
अवरुह्य रथात्क्षिप्रं पद्म्यामेव कृताञ्जलिः ॥ ६.४३.१४ ॥
Der Held legte seinen Panzer ab, legte seine vortrefflichen Waffen nieder und stieg schnell vom Wagen; mit gefalteten Händen ging er zu Fuß weiter.
6.43.15
पितामहमभिप्रेक्ष्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
वाग्यतः प्रययौ धीरः प्राङ्भुखो रिपुवाहिनीम् ॥ ६.४३.१५ ॥
Nachdem er den Großvater angeblickt hatte, schritt Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, standhaft und schweigend, nach Osten gewandt auf das feindliche Heer zu.
6.43.16
तं प्रयान्तमभिप्रेभ्य कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
अवतीर्य रथात्तूर्णं भ्रातृभिः सहितोऽन्वयात् ॥ ६.४३.१६ ॥
Als er ihn fortgehen sah, stieg Arjuna, der Sohn der Kuntī, schnell vom Wagen und folgte ihm zusammen mit seinen Brüdern.
6.43.17
वासुदेवश्च भगवान्पृष्ठतोऽनुजगाम तम् ।
तथा मुख्याश्च राजानस्तच्चित्ता जग्मुरुत्सुकाः ॥ ६.४३.१७ ॥
Auch der gesegnete Vāsudeva folgte ihm von hinten, und ebenso gingen die führenden Könige, mit den Gedanken auf ihn gerichtet, eifrig mit.
6.43.18
किं ते व्यवसितं राजन्यदस्मानपहाय वै ।
प्रद्म्यामेव प्रयातोऽसि प्राङ्मुखो रिपुवाहिनीम् ॥ ६.४३.१८ ॥
O König, welcher Entschluss ist das, dass du uns verlässt und zu Fuß, nach Osten gewandt, auf das feindliche Heer zugehst?
6.43.19
क्व गमिष्यसि राजेन्द्र निक्षिप्तकवचायुधः ।
दंशितेष्वरिसैन्येषु भ्रातॄनुत्सृज्य पार्थिव ॥ ६.४३.१९ ॥
Wohin wirst du gehen, Herr der Könige, nachdem du Rüstung und Waffen niedergelegt hast, deine Brüder verlassend inmitten der gepanzerten feindlichen Heere, o König?
6.43.20
एवं गते त्वयि ज्येष्ठे मम भ्रातरि भारत ।
भीमे दुनोति हृदयं ब्रूहि गन्ता भवान्क्व नु ॥ ६.४३.२० ॥
O Bhārata, mein ältester Bruder, da du so gehst, schmerzt mein Herz um Bhīma. Sag, wohin wirst du gehen?
6.43.21
अस्मिन्रणसमूहे वै वर्तमाने महाभये ।
उत्सृज्य क्व नु गन्तासि शत्रूनभिमुखो नृप ॥ ६.४३.२१ ॥
Da in diesem Schlachtgetümmel große Gefahr herrscht, o König, wohin wirst du gehen, es verlassend und den Feinden zugewandt?
6.43.22
एवमाभाष्यमाणोऽपि भ्रातृभिः कुरुनन्दनः ।
नोवाच वाग्यतः किंचिद्गच्छत्येव युधिष्ठिरः ॥ ६.४३.२२ ॥
Obwohl seine Brüder ihn so anredeten, hielt Yudhiṣṭhira, die Freude der Kurus, seine Rede zurück, sagte nichts und ging weiter.
6.43.23
तानुवाच महाप्राज्ञो वासुदेवो महामनाः ।
अभिप्रायोऽस्य विज्ञातो मयेति प्रहसन्निव ॥ ६.४३.२३ ॥
Der sehr weise, großherzige Vāsudeva sagte zu ihnen, gleichsam lächelnd: »Ich habe seine Absicht verstanden.«
6.43.24
एष भीष्मं तथा द्रोणं गौतमं शल्यमेव च ।
अनुमान्य गुरून्सर्वान्योत्स्यते पार्थिवोऽरिभिः ॥ ६.४३.२४ ॥
Nachdem dieser König sich von Bhīṣma, Droṇa, Gautama, Śalya und allen Älteren verabschiedet hat, wird er gegen die Feinde kämpfen.
6.43.25
श्रूयते हि पुराकल्पे गुरूनननुमान्य यः ।
युध्यते स भवेद्व्यक्तमपध्यातो महत्तरैः ॥ ६.४३.२५ ॥
Man hört, dass in alter Zeit, wer ohne die Erlaubnis seiner Lehrer kämpft, gewiss von den Großen verflucht wird.
6.43.26
अनुमान्य यथाशास्त्रं यस्तु युध्येन्महत्तरैः ।
ध्रुवस्तस्य जयो युद्धे भवेदिति मतिर्मम ॥ ६.४३.२६ ॥
Meine Ansicht ist, dass derjenige, der nach der Vorschrift der Schriften die Erlaubnis der Großen erhalten hat und dann kämpft, gewiss den Sieg erringen wird.
6.43.27
एवं ब्रुवति कृष्णेऽत्र धार्तराष्ट्रचमूं प्रति ।
हाहाकारो महानासीन्निःशब्दास्त्वपरेऽभवन् ॥ ६.४३.२७ ॥
Während Kṛṣṇa so sprach, erhob sich ein großes Wehklagen gegen das Heer der Söhne Dhṛtarāṣṭras, und andere verstummten.
6.43.28
दृष्ट्वा युधिष्ठिरं दूराद्धार्तराष्ट्रस्य सैनिकाः ।
मिथः संकथयांचक्रुरेषो हि कुलपांसनः ॥ ६.४३.२८ ॥
Als die Krieger des Sohnes Dhṛtarāṣṭras Yudhiṣṭhira von Weitem sahen, sagten sie zueinander: "Dieser ist ja der Schänder der Familie."
6.43.29
व्यक्तं भीत इवाभ्येति राजासौ भीष्ममन्तिकम् ।
युधिष्ठिरः ससोदर्यः शरणार्थं प्रयाचकः ॥ ६.४३.२९ ॥
Offensichtlich naht König Yudhiṣṭhira, als sei er verängstigt, mit seinen Brüdern Bhīṣma und sucht Zuflucht.
6.43.30
धनञ्जये कथं नाथे पाण्डवे च वृकोदरे ।
नकुले सहदेवे च भीतिरभ्येति पाण्डवम् ॥ ६.४३.३० ॥
Wie konnte Furcht über den Pāṇḍava kommen, da Dhanañjaya, Vṛkodara, Nakula und Sahadeva als Beschützer da sind?
6.43.31
न नूनं क्षत्रियकुले जातः संप्रथिते भुवि ।
यथाऽस्य हृदयं भीतमल्पसत्वस्य संयुगे ॥ ६.४३.३१ ॥
Gewiss ist niemand aus einem berühmten Kriegergeschlecht auf der Erde geboren, dessen Herz im Kampf so verängstigt und so kraftlos ist wie seines.
6.43.32
ततस्ते सैनिकाः सर्वे प्रशंसन्ति स्म कौरवान् ।
हृष्टाः सुमनसो भूत्वा चेलानि दुधुवुश्च ह ॥ ६.४३.३२ ॥
Da lobten alle jene Krieger die Kauravas, und froh im Herzen schwenkten sie ihre Gewänder.
6.43.33
व्यनिन्दंश्च तथा सर्वे योधास्तव विशांपते ।
युधिष्ठिरं ससोदर्यं सहितं केशवनेन हि ॥ ६.४३.३३ ॥
Und alle deine Krieger, o Herr der Völker, schmähten Yudhiṣṭhira zusammen mit seinen Brüdern und mit Keśava.
6.43.34
ततस्तत्कौरवं सैन्यं धिक्वृत्वा तु युधिष्ठिरम् ।
निःशब्दमभवत्तूर्णं पुनरेव विशांपते ॥ ६.४३.३४ ॥
Nachdem jenes Kaurava-Heer Yudhiṣṭhira geschmäht hatte, wurde es rasch wieder still, o Herr der Völker.
6.43.35
किं नु वक्ष्याति राजाऽसौ किं भीष्मः प्रतिवक्ष्यति ।
किं भीमः समरश्लाघी किं नु कृष्णार्जुनाविति ॥ ६.४३.३५ ॥
»Was wird jener König sagen? Was wird Bhīṣma erwidern? Was wird Bhīma sagen, der im Kampf prahlt? Was werden Kṛṣṇa und Arjuna sagen?« — so (fragten sie sich).
6.43.36
विवक्षितं किमस्येति संशयः सुमहानभूत् ।
उभयो सेनयो राजन्युधिष्ठिरकृते तदा ॥ ६.४३.३६ ॥
»Was beabsichtigt er zu sagen?« — so entstand ein großer Zweifel. O König, damals gab es in beiden Heeren wegen Yudhiṣṭhira diese große Ungewissheit.
6.43.37
सोऽवगाह्य चमूं शत्रोः शरशक्तिसमाकुलाम् ।
भीष्ममेवाभ्यात्तूर्णं भ्रातृभिः परिवारितः ॥ ६.४३.३७ ॥
Er drang in das vom Pfeilhagel und von Speeren erfüllte feindliche Heer ein und eilte, von seinen Brüdern umgeben, rasch auf Bhīṣma zu.
6.43.38
तमुवाच ततः पादौ कारभ्यां पीड्य पाण्डवः ।
भीष्मं शान्तनवं राजा युद्धाय समुपस्थितम् ॥ ६.४३.३८ ॥
Da drückte der Pāṇḍava-König mit beiden Händen seine Füße und sprach zu Bhīṣma, dem Sohn Śantanus, der zum Kampf bereitstand.
6.43.39
आमन्त्रये त्वां दुर्धर्ष त्वया योत्स्यामहे सह ।
अनजानीहि मां तात आशिषश्च प्रयोजय ॥ ६.४३.३९ ॥
Ich bitte Euch um Erlaubnis, o Unbezwingbarer; wir werden mit Euch zusammen kämpfen. Teurer, gewährt mir Eure Erlaubnis und schenkt mir Euren Segen.
6.43.40
यद्येवं नाभिगच्छेथा युधि मां पृथिवीपते ।
शपेयं त्वां महाराज परीभावाय भारत ॥ ६.४३.४० ॥
Hättest du dich mir im Kampf nicht so genähert, Herr der Erde, so würde ich dich verfluchen, großer König, zu deiner Niederlage, o Nachkomme Bharatas.
6.43.41
प्रीतोऽहं पुत्र युध्यस्व जयमाप्नुहि पाण्डव ।
यत्तेऽभिलषितं चान्यत्तदवाप्नुहि संयुगे ॥ ६.४३.४१ ॥
Ich bin zufrieden, mein Sohn; kämpfe, Pāṇḍava, und erringe den Sieg. Und was du sonst noch begehrst, das erlange im Kampf.
6.43.42
व्रियतां च वरः पार्थ किमस्मत्तोऽभिकाङ्क्षसि ।
एवं गते महाराज न तवास्ति पराजयः ॥ ६.४३.४२ ॥
Wähle eine Gabe, Sohn der Pṛthā; was begehrst du von uns? Großer König, da es so gekommen ist, gibt es für dich keine Niederlage.
6.43.43
अर्थस्य पुरुषो दासो दासस्त्वर्थो न कस्यचित् ।
इति सत्यं महाराज बद्धोऽस्म्यर्थेन कौरवैः ॥ ६.४३.४३ ॥
Der Mensch ist ein Diener des Reichtums; ein Diener ist er, doch der Reichtum dient niemandem. O großer König, dies ist wahr: Ich bin durch Reichtum an die Kauravas gebunden.
6.43.44
अतस्त्वां क्लीबवद्वाक्यं ब्रवीमि कुरुनन्दन ।
भृतोऽस्त्म्यर्थेन कौरव्य युद्धादन्यत्किमिच्छसि ॥ ६.४३.४४ ॥
Darum, o Freude der Kurus, spreche ich zu dir wie zu einem Schwächling. O Kaurava, ich werde durch Reichtum erhalten; was begehrst du außer dem Kampf?
6.43.45
मन्त्रयस्व महाबाहो हितैषी मम नित्यशः ।
युध्यस्व कौरवस्यार्थे ममैष सततं वरः ॥ ६.४३.४५ ॥
O Starkarmiger, der du stets mein Wohl suchst, berate mich. Kämpfe für den Kaurava—das ist meine beständige Bitte.
6.43.46
राजन्किमत्र साह्यं ते करोमि कुरुनन्दन ।
कामं योत्स्ये परस्यार्थे ब्रूहि यत्ते विवक्षितम् ॥ ६.४३.४६ ॥
O König, welche Hilfe kann ich dir hier leisten, o Freude der Kurus? Ich werde gerne für die andere Seite kämpfen; sag, was du sagen möchtest.
6.43.47
कथं जयेयं संग्रामे भवन्तमपराजितम् ।
एतन्मे मन्त्रय हितं यदि श्रेयः प्रपश्यसि ॥ ६.४३.४७ ॥
Wie könnte ich dich im Kampf besiegen, du Unbesiegter? Wenn du das Gute siehst, berate mich in dieser heilsamen Sache.
6.43.48
नैनं पश्यामि कौन्तेय यो मां युध्यन्तमाहवे ।
विजयेत पुमान्कश्तित्साक्षादपि शतक्रतुः ॥ ६.४३.४८ ॥
O Sohn der Kuntī, ich sehe niemanden, der, wenn er im Kampf gegen mich kämpft, mich besiegen könnte — nicht einmal Indra selbst, der Herr der hundert Opfer.
6.43.49
हन्त पृच्छामि तस्मात्त्वां पितामह नमोस्तु ते ।
वधोपायं ब्रवीहि त्वमात्मनः समरे परैः ॥ ६.४३.४९ ॥
Nun denn, Großvater, ich frage dich; sei gegrüßt. Sag mir selbst, durch welches Mittel wir im Kampf von unseren Feinden getötet werden können.
6.43.50
न स्म तं तात पश्यामि समरे यो जयेत माम् ।
न तावन्मृत्युकालोऽपि पुनरागमनं कुरु ॥ ६.४३.५० ॥
Lieber Sohn, ich sehe im Kampf niemanden, der mich besiegen könnte. Auch ist die Zeit meines Todes noch nicht gekommen; komm wieder.
6.43.51
ततो युधिष्ठिरो वाक्यं भीष्मस्य कुरुनन्दन ।
शिरसा प्रतिजग्राह भूयस्तमभिवाद्य च ॥ ६.४३.५१ ॥
Da nahm Yudhiṣṭhira, o Wonne der Kuru, Bhīṣmas Worte mit gesenktem Haupt an und grüßte ihn erneut.
6.43.52
प्रायात्पुनर्महाबाहुराचार्यस्य रथं प्रति ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां मध्येन भ्रातृभिः सह ॥ ६.४३.५२ ॥
Der Starkarmige ging wieder zum Wagen des Lehrers, während alle Heere zusahen, mitten hindurch, zusammen mit seinen Brüdern.
6.43.53
स द्रोणमभिवाद्याथ कृत्वं चाभिप्रदक्षिणम् ।
उवाच राजा दुर्धर्षमात्मनिःश्रेयसं वचः ॥ ६.४३.५३ ॥
Jener König grüßte Droṇa, umkreiste ihn dann ehrfurchtsvoll und sprach zu dem Unbezwingbaren Worte über sein eigenes Wohl.
6.43.54
आमन्त्रये त्वां भगवन्योत्स्ये विगितकल्मषः ।
कथं जये रिपून्सर्वाननुज्ञातस्त्वया द्विज ॥ ६.४३.५४ ॥
Ehrwürdiger Herr, ich verabschiede mich von dir; frei von Schuld werde ich kämpfen. O Zweimalgeborener, wie könnte ich mit deiner Erlaubnis alle meine Feinde besiegen?
6.43.55
यदि मां नाभिगच्छेथा युद्धाय कृतनिश्चयः ।
शपेयं त्वां महाराज परीभावाय सर्वशः ॥ ६.४३.५५ ॥
Großer König, wärst du nicht entschlossen zum Kampf zu mir gekommen, so hätte ich dich mit völliger Niederlage verflucht.
6.43.56
तद्युधिष्ठिर तुष्टोऽस्मि पूजितश्च त्वयाऽनघ ।
अनुजानामि युध्यस्व विजयं समवाप्नुहि ॥ ६.४३.५६ ॥
Darum, Yudhiṣṭhira, Makelloser, bin ich zufrieden, und du hast mich geehrt. Ich erteile dir die Erlaubnis: Kämpfe und erlange den Sieg.
6.43.57
करवाणि च ते कामं ब्रूहि त्वमभिकाङ्क्षितम् ।
एवं गते महाराज युद्धादन्यत्किमिच्छसि ॥ ६.४३.५७ ॥
Ich werde deinen Wunsch erfüllen; sag, was du dir wünschst. Großer König, wie es nun steht, was willst du außer dem Kampf?
6.43.58
अर्थस्य पुरुषो दासो दासस्त्वर्थो न कस्यचित् ।
इति सत्यं महाराज बद्धोऽस्म्यर्थेन कौरवैःक ॥ ६.४३.५८ ॥
Der Mensch ist ein Sklave des Reichtums, doch der Reichtum ist niemandes Sklave – das ist die Wahrheit, großer König. Durch den Reichtum bin ich an die Kauravas gebunden.
6.43.59
ब्रवीम्येतत्क्लीबवत्त्वां युद्धादन्यत्किमिच्छसि ।
योत्स्येऽहं कौरवस्यार्थे तवाशास्यो जयो मया ॥ ६.४३.५९ ॥
Ich sage dir dies, als wärst du ein Feigling: Was willst du außer dem Kampf? Ich werde für die Kauravas kämpfen; von mir erwarte deinen Sieg.
6.43.60
जयमाशास्स्व मे ब्रह्मन्मन्त्रयस्व च मद्धितम् ।
युध्यस्व कौरवस्यार्थे वर एष वृतो मया ॥ ६.४३.६० ॥
Brahmane, wünsche mir den Sieg und berate mich zu meinem Wohl; kämpfe für die Kauravas – dies ist die Gabe, die ich gewählt habe.
6.43.61
ध्रुवस्ते विजयो राजन्यस्य मन्त्री हरिस्तव ।
अहं त्वामभिजानामि रणे शत्रून्विजेष्यसि ॥ ६.४३.६१ ॥
O König, der Sieg ist dir gewiss, denn dein Berater ist Hari selbst. Ich kenne dich gut: im Kampf wirst du deine Feinde besiegen.
6.43.62
यतो धर्मस्ततः कृष्णो यतः कृष्णस्ततो जयः ।
युध्यस्व गच्छ कौन्तेय पृच्छ मां किं ब्रवीमि ते ॥ ६.४३.६२ ॥
Wo das Dharma ist, dort ist Kṛṣṇa; und wo Kṛṣṇa ist, dort ist der Sieg. Kämpfe, Sohn der Kuntī, geh voran. Frag mich, was ich dir sagen soll.
6.43.63
पृच्छामि त्वां द्विजश्रेष्ठ श्रृणु यन्मेऽभिकाङ्क्षितम् ।
कथं जयेयं संग्रामे भवन्तमपराजितम् ॥ ६.४३.६३ ॥
Bester der Brahmanen, ich frage dich; höre, was ich wünsche. Wie könnte ich dich besiegen, der du im Kampf unbesiegt bist?
6.43.64
न तेऽस्ति विजयस्तावद्यावद्युद्ध्याम्यहं रणे ।
ममाशु निधने राजन्यतस्व सह सदरैः ॥ ६.४३.६४ ॥
Solange ich im Kampf kämpfe, gibt es für dich keinen Sieg. O König, wenn mein Tod schnell kommt, dann wirst du zusammen mit deinen Brüdern siegen.
6.43.65
हन्त तस्मान्महाबाहो वधोपायं वदात्मनः ।
आचार्य प्रणिपत्यैष पृच्छामि त्वां नमोऽस्तु ते ॥ ६.४३.६५ ॥
Darum, o Starkarmiger, sag mir, durch welches Mittel du getötet werden kannst. Mich vor meinem Lehrer verneigend, frage ich dich: sei gegrüßt.
6.43.66
न शत्रुं तात पश्यामि यो मां हन्याद्रथे स्थितम् ।
युध्यमानं सुसंरब्धं शरवर्षौघवर्षिणम् ॥ ६.४३.६६ ॥
Lieber Sohn, ich sehe keinen Feind, der mich töten könnte, der ich auf meinem Wagen stehe, im heftigen Zorn kämpfe und einen Pfeilregen niedergehen lasse.
6.43.67
ऋते प्रायगतं रजन्न्यस्तशस्त्रमचेतनम् ।
हन्यान्मां युधि योधानां सत्यमेतद्ब्रवीमि ते । ॥ ६.४३.६७ ॥
O König, kein Krieger im Kampf könnte mich töten, außer einem, der dem Tode nahe ist, seine Waffen niedergelegt hat und bewusstlos ist; dies sage ich dir in Wahrheit.
6.43.68
शस्त्रं चाहं रणे जह्यां श्रुत्वा तु महदप्रियम् ।
श्रद्धेपवाक्यात्पुरुषादेतत्सत्यं ब्रवीति ते ॥ ६.४३.६८ ॥
Und ich würde meine Waffe im Kampf nur niederlegen, nachdem ich diese sehr unwillkommene Nachricht von einem Menschen gehört habe; auf die Worte vertrauenswürdiger Art sagt dir ein Mensch dies in Wahrheit.
6.43.69
एतच्छ्रुत्वा महाराज भारद्वाजस्य धीमतः ।
अनुमान्य तमाचार्यं प्रायाच्छारद्वतं प्रति ॥ ६.४३.६९ ॥
O großer König, nachdem er diese Worte des weisen Bhāradvāja gehört und sich von jenem Lehrer verabschiedet hatte, ging er zu Śāradvata (Kṛpa).
6.43.70
सोऽभिवाद्य कृपं राजा कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
उवाच दुर्धर्षतमं वाक्यं वाक्यविदां वरः ॥ ६.४३.७० ॥
Jener König grüßte Kṛpa ehrerbietig, umschritt ihn rechtsherum und sprach, der Beste unter den Redekundigen, dieses höchst unbezwingbare Wort.
6.43.71
अनुमानये त्वां योत्स्येऽहं गुरो विगतकल्मषः ।
जयेयं च रिपून्सर्वाननुज्ञातस्त्वयाऽनघ ॥ ६.४३.७१ ॥
O Lehrer, ich bitte um deine Erlaubnis; frei von Schuld werde ich kämpfen. O Makelloser, mit deiner Erlaubnis könnte ich alle meine Feinde besiegen.
6.43.72
यदि मां नाभिगच्छेथा युद्धाय कृतनिश्चयः ।
शपेयं त्वां महाराज परीभावाय सर्वशः ॥ ६.४३.७२ ॥
Käme du nicht zu mir, entschlossen zum Kampf, o großer König, so würde ich dich in jeder Weise zur Niederlage verfluchen.
6.43.73
अर्थस्य पुरुषो दासो दासस्त्वर्थो न कस्यचित् ।
इति सत्यं महाराज बद्धोऽस्म्यर्थेन कौरवैः । ॥ ६.४३.७३ ॥
Der Mensch ist Sklave des Reichtums, der Reichtum aber ist niemandes Sklave. Dies ist die Wahrheit, großer König: Ich bin durch den Reichtum der Kauravas gebunden.
6.43.74
तेषामर्थे महाराज योद्धव्यमिति मे मतिः ।
अतस्त्वां क्लीबवद्ब्रूयांयुद्धादन्यत्किमिच्छसि ॥ ६.४३.७४ ॥
Großer König, meine Ansicht ist, dass man um ihretwillen kämpfen muss. Darum spreche ich zu dir wie zu einem Eunuchen: Was wünschst du außer dem Kampf?
6.43.75
हन्त पृच्छामि ते तस्मादाचार्य श्रृणु मे वचः ।
इत्युक्त्वा व्यथितो राजा नोवाच गतचेतनः ॥ ६.४३.७५ ॥
Wehe, ich frage dich: Darum, Lehrer, höre meine Worte. Nachdem er dies gesagt hatte, schwieg der betrübte König, dem die Besinnung schwand.
6.43.76
तं गौतमः प्रत्युवाच विज्ञायास्य विवक्षितम् ।
अवध्योऽहं महीपाल यद्ध्यस्व जयमाप्नुहि ॥ ६.४३.७६ ॥
Gautama (Kṛpa) verstand seine Absicht und antwortete ihm: O Beschützer der Erde, ich bin unverwundbar; kämpfe und erringe den Sieg.
6.43.77
प्रीतस्तेऽभिगमेनाहं जयं तव नराधिप ।
आशासिष्ये सदोत्थाय सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ६.४३.७७ ॥
Erfreut über dein Kommen, Herr der Menschen, erhebe ich mich und segne stets deinen Sieg. Dies ist die Wahrheit, und dies sage ich dir.
6.43.78
एतच्छ्रुत्वा महाराज गौतमस्य विशांपते ।
अनुमान्य कृपं राजा प्रययौ येन मद्रराट् ॥ ६.४३.७८ ॥
Großer König, Herr des Volkes, nachdem er Gautamas Worte gehört und sich von Kṛpa verabschiedet hatte, ging der König dorthin, wo der König der Madras war.
6.43.79
स शल्यमभिवाद्याथ कृत्वा चाभिप्रदक्षिणम् ।
उवाच राजा दुर्धर्षमात्मनिःश्रेयसं वचः ॥ ६.४३.७९ ॥
Nachdem er Śalya ehrerbietig gegrüßt und ihn rechtsherum umschritten hatte, sprach der König diese Worte zu dem Unbezwingbaren, zu seinem eigenen höchsten Heil.
6.43.80
अनुमानये त्वां दुर्धर्ष योत्स्ये विगतकल्मषः ।
जयेयं नु परान्राजन्ननुज्ञातस्त्वया रिपून् ॥ ६.४३.८० ॥
O Unbezwingbarer, ich bitte dich um deine Erlaubnis: frei von Sünde werde ich kämpfen. O König, mit deiner Zustimmung mag ich die Feinde besiegen.
6.43.81
यदि मां नाधिगच्छेथा युद्धाय कृतनिश्चयः ।
शपेयं त्वां महाराज परीभावाय वै रणे ॥ ६.४३.८१ ॥
Hättest du mich nicht, im Entschluss zum Kampf, gesucht, o großer König, so würde ich dich mit der Niederlage im Krieg verfluchen.
6.43.82
तुष्टोऽस्मि पूजितश्चास्मि यत्काङ्क्षसि तदस्तु ते ।
अनुजानामि चैव त्वां युध्यस्व जयमाप्नुहि ॥ ६.४३.८२ ॥
Ich bin erfreut und geehrt; was du begehrst, sei dir gewährt. Ich erlaube dir es. Kämpfe und erlange den Sieg.
6.43.83
ब्रूहि चैष परं वीर केनार्थः किं ददामि ते ।
एवं गते महाराज युद्धादन्यत्किमिच्छसि ॥ ६.४३.८३ ॥
Sprich, Held: Gibt es noch etwas? Was soll ich dir geben? So wie die Dinge stehen, o großer König, was begehrst du außer dem Kampf?
6.43.84
अर्थस्य पुरुषो दासो दासस्त्वर्थो न कस्यचित् ।
इति सत्यं महाराज बद्धोस्म्यर्थेन कौरवैः ॥ ६.४३.८४ ॥
Der Mensch ist ein Sklave des Reichtums, der Reichtum aber niemandes Sklave. Das ist die Wahrheit, o großer König; ich bin durch den Reichtum der Kauravas gebunden.
6.43.85
करिष्यामि हि ते कामं भागिनेय यथेप्सितम् ।
ब्रवीम्यतः क्लीबवत्त्वां युद्धादन्यत्किमिच्छसि ॥ ६.४३.८५ ॥
Neffe, ich werde tun, was du wünschst. Doch sage ich dir: Außer dem Kampf, was verlangst du sonst? Das gleicht einem Eunuchen.
6.43.86
मन्त्रयस्व महाराज नित्यं मद्धितमुत्तमम् ।
कामं युद्ध्य परस्यार्थे वरमेतं वृणोम्यहम् ॥ ६.४३.८६ ॥
Großer König, gib mir stets den besten Rat zu meinem Wohl. Kämpfe, wie du willst, für die Sache eines anderen — diese Gunst wähle ich.
6.43.87
किमत्र ब्रूहि साह्यं ते करोमि नृपसत्तम ।
कामं योत्स्ये परस्यार्थे बद्धोऽस्म्यर्थेन कौरवैः ॥ ६.४३.८७ ॥
Bester der Könige, sag mir, welche Hilfe du hier brauchst, und ich werde sie leisten. Ich kämpfe gern für die Sache eines anderen, denn durch Reichtum bin ich an die Kauravas gebunden.
6.43.88
स एव मे वरः शल्य उद्योगे यस्त्वया कृतः ।
सूतपुत्रस्य संग्रामे कार्यस्तेजोवधस्त्वया ॥ ६.४३.८८ ॥
Śalya, eben das Versprechen, das du bei den Vorbereitungen gegeben hast, ist meine Gunst: Im Kampf musst du die Pracht des Wagenlenkersohnes vernichten.
6.43.89
संपत्स्यत्येष ते कामः कुन्तीपुत्र यथेप्सितम् ।
गच्छ युध्यस्व विस्रब्धः प्रतिजाने वचस्तव ॥ ६.४३.८९ ॥
Sohn der Kuntī, dieser dein Wunsch wird sich erfüllen, wie du ihn begehrst. Geh und kämpfe in Zuversicht; ich verspreche, dein Wort zu erfüllen.
6.43.90
अनुमान्याथ कौन्तेयो मातुलं मद्रकेश्वरम् ।
निर्जगाम महासैन्याद्भ्रतृभिः परिवारितः ॥ ६.४३.९० ॥
Dann verabschiedete sich der Sohn der Kuntī von seinem Mutterbruder, dem Herrn der Madras, und zog, von seinen Brüdern umgeben, aus dem großen Heer hinaus.
6.43.91
वासुदेवस्तु राधेयमाहवेऽभिजगाम वै ।
तत एनमुवाचेदं पाण्डवार्थे गदाग्रजः ॥ ६.४३.९१ ॥
Vāsudeva ging im Kampf zu Rādheya. Da sprach der ältere Bruder Gadas dies zu ihm, um der Pāṇḍavas willen.
6.43.92
श्रुतं मे कर्ण भीष्मस्य द्वोषात्किल न योत्स्यसे ।
अस्मान्वरय राधेय यावद्भीष्मो न हन्यते ॥ ६.४३.९२ ॥
Karṇa, ich habe gehört, dass du aus Hass auf Bhīṣma nicht kämpfen wirst. O Sohn Rādhās, wähle uns, solange Bhīṣma nicht erschlagen ist.
6.43.93
हते तु भीष्मे राधेय पुनरेष्यसि संयुगम् ।
धार्तराष्ट्रस्य साहाय्यं यदि पश्यसि चेत्समम् ॥ ६.४३.९३ ॥
Wenn Bhīṣma erschlagen ist, o Sohn Rādhās, wirst du wieder in den Kampf ziehen, wenn du es für richtig hältst, dem Sohn Dhṛtarāṣṭras zu helfen.
6.43.94
न विप्रियं करिष्यामि धार्तराष्ट्रस्य केशव ।
त्यक्तप्राणं हि मां विद्धि दुर्योधनहितैषिणम् ॥ ६.४३.९४ ॥
Ich werde dem Sohn Dhṛtarāṣṭras nichts Unangenehmes tun, o Keśava. Wisse, dass ich mein Leben hingegeben habe und das Wohl Duryodhanas suche.
6.43.95
तच्छ्रुत्वा वचनं कृष्णः संन्यवर्तत भारत ।
युधिष्ठिरपुरोगैश्च पाण्डवैः सह संगतः ॥ ६.४३.९५ ॥
O Bhārata, als Kṛṣṇa diese Worte hörte, kehrte er um und schloss sich den Pāṇḍavas an, angeführt von Yudhiṣṭhira.
6.43.96
अथ सैन्यस्य मध्ये तु प्राक्रोशत्पाण्डवाग्रजः ।
योऽस्मान्वृणोति तमहं वरये साह्यकारणात् ॥ ६.४३.९६ ॥
Da rief inmitten des Heeres der älteste der Pāṇḍavas laut aus: Wer uns wählt, den werde ich um Hilfe wählen.
6.43.97
अथ तान्समभिप्रेक्ष्य युयुत्सुरिदमब्रवीत् ।
प्रीतात्मा धर्मराजानं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ६.४३.९७ ॥
Da sprach Yuyutsu, sie betrachtend und froh gestimmt, diese Worte zu Yudhiṣṭhira, dem König des Dharma, dem Sohn Kuntīs.
6.43.98
अहं योत्स्यामि भवतः संयुगे धृतराष्ट्रजान् ।
युष्मदर्थं महाराज यदि मां वृणुषेऽनघ ॥ ६.४३.९८ ॥
Großer König, Makelloser, wenn du mich wählst, werde ich für dich im Kampf gegen die Söhne Dhṛtarāṣṭras kämpfen.
6.43.99
एह्येहि सर्वे योत्स्यामस्तव भ्रातॄनपण्डितान् ।
युयुत्सो वासुदेवश्च वयं च ब्रूम सर्वशः ॥ ६.४३.९९ ॥
Komm, komm, wir alle werden gegen deine törichten Brüder kämpfen. O Yuyutsu, Vāsudeva und wir alle sagen dies auf jede Weise.
6.43.100
वृणोमि त्वां महाबाहो युध्यस्व मम कारणात् ।
त्वयि पिण्डश्च तन्तुश्च धृतराष्ट्रस्य दृश्यते ॥ ६.४३.१०० ॥
O Starkarmiger, ich wähle dich. Kämpfe um meinetwillen; in dir sieht man das Opfer und den Faden der Linie Dhṛtarāṣṭras.
6.43.101
भजस्वास्मान्राजपुत्र भजमानान्महाद्युते ।
न भविष्यति दुर्बुद्धिर्धार्तराष्ट्रोऽत्यमर्षणः ॥ ६.४३.१०१ ॥
Prinz, o Strahlender, schließ dich uns an, die dich suchen. Der Sohn Dhṛtarāṣṭras, böswillig und übermäßig zornig, wird es nicht zulassen.
6.43.102
ततो युयुत्सुः कौरव्यान्परित्यज्य सुतांस्तव ।
जगाम पाण्डुपुत्राणां सेनां विश्राव्य दुन्दुभिं ॥ ६.४३.१०२ ॥
Da verließ Yuyutsu die Kaurava — deine Söhne — und verkündete es mit der Kriegstrommel, und ging zum Heer der Söhne Pāṇḍus über.
6.43.103
ततो युधिष्ठिरो राजा संप्रहृष्टःक सहानुजः ।
जग्राह कवचं भूयो दीप्तिमत्कनकोञ्ज्वलम् ॥ ६.४३.१०३ ॥
Da nahm König Yudhiṣṭhira, hocherfreut, zusammen mit seinen jüngeren Brüdern erneut seine Rüstung, die im leuchtenden Gold glänzte.
6.43.104
प्रत्यपद्यन्त ते सर्वे स्वरथान्पुरुषर्षभाः ।
ततो व्यूहं यथापूर्वं प्रत्यव्यूहन्त ते पुनः ॥ ६.४३.१०४ ॥
Alle diese Stiere unter den Menschen bestiegen wieder ihre Wagen und ordneten dann erneut die Schlachtaufstellung wie zuvor.
6.43.105
अवादयन्दुन्दुभींश्च शतशश्चैव पुष्करान् ।
सिंहनादांश्च विविधान्विनेदुः पुरुषर्षभाः ॥ ६.४३.१०५ ॥
Diese Stiere unter den Menschen ließen Hunderte von Kriegstrommeln und Kesselpauken erklingen und stießen vielfältige Löwenschreie aus.
6.43.106
रथस्थान्पुरुषव्याघ्रान्पाण्डवान्प्रेक्ष्य पार्थिवाः ।
धृष्टद्युम्नादयः सर्वे पुनर्जहृषिरे तदा ॥ ६.४३.१०६ ॥
Als sie die Pāṇḍavas, Tiger unter den Menschen, auf ihren Wagen stehen sahen, freuten sich alle Könige unter Führung Dhṛṣṭadyumnas da wieder.
6.43.107
गौरवं पाण्डुपुत्राणां मान्यान्मानयतां च तान् ।
दृष्ट्वा महीक्षितस्तत्र पूजयांचक्रिरे भृशम् ॥ ६.४३.१०७ ॥
Als die Könige die Würde der Söhne Pāṇḍus und die Ehre sahen, die den Achtbaren erwiesen wurde, ehrten sie diese dort über die Maßen.
6.43.108
सौहृदं च कृपां चैव प्राप्तकालं महात्मनाम् ।
दयां च ज्ञातिषु परां कथयांचक्रिरे नृपाः ॥ ६.४३.१०८ ॥
Die Könige brachten dort die zur rechten Zeit gezeigte Freundschaft und Mitgefühl der Großmütigen zum Ausdruck sowie ihr höchstes Mitleid mit den Verwandten.
6.43.109
साधुसाध्विति सर्वत्र निश्चेरुः स्तुतिसंहिताः ।
वाचः पुण्याः कीर्तिमतां मनोहृदयहर्षणाः ॥ ६.४३.१०९ ॥
»Gut, gut!« — überall erhoben sich reine Worte voller Lob, die Geist und Herz der Ruhmreichen erfreuten.
6.43.110
म्लेच्छाश्चार्याश्च ये तत्र ददृशुः शुश्रुवुस्तथा ।
वृत्तं तत्पाण्डुपुत्राणां रुरुदुस्ते सगद्गदाः ॥ ६.४३.११० ॥
Die Barbaren und Ārier, die dort das Verhalten der Söhne Pāṇḍus sahen und hörten, weinten mit erstickter Stimme.
6.43.111
ततो जघ्नुर्महाभेरीः शतशश्च सहस्रशः ।
शङ्खांश्च गोक्षीरनिभान्दध्मुर्हृष्टा मनस्विनः ॥ ६.४३.१११ ॥
Da schlugen die hochgesinnten, frohen Männer hunderte und tausende große Trommeln und bliesen Muscheln, weiß wie Kuhmilch.