மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.43
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.43.1
गीता सुगीता कर्तव्या किमन्यैः शास्त्रसंग्रहैः ।
या स्वयं पद्मनाभस्य सुखपद्माद्विनिःसृता ॥ ६.४३.१ ॥
கீதையை நன்கு ஓதுவதே போதுமானது; பிற சாஸ்திரத் தொகுப்புகளால் என்ன பயன்? அது பத்மநாபனின் தாமரை போன்ற திருவாயிலிருந்தே வெளிப்பட்டது.
6.43.2
सर्वशास्त्रमयी गीता सर्वदेवमयो हरिः ।
सर्वतीर्थमयी गङ्गा सर्वदेवमयो मनुः ॥ ६.४३.२ ॥
கீதை எல்லா சாஸ்திரங்களும் நிறைந்தது; ஹரி எல்லா தேவர்களும் நிறைந்தவர்; கங்கை எல்லா தீர்த்தங்களும் நிறைந்தவள்; மனு எல்லா தேவர்களும் நிறைந்தவர்.
6.43.3
गीता गङ्गा च गायत्री गोविन्देति हृदि स्थिते ।
चतुर्गकारसंयुक्ते पुनर्जन्म न विद्यते ॥ ६.४३.३ ॥
இதயத்தில் கீதை, கங்கை, காயத்ரி, 'கோவிந்தா' என்ற நான்கு 'க' எழுத்துகளுடன் கூடிய நாமம் நிலைத்திருக்கும்போது மறுபிறவி இல்லை.
6.43.4
षट्शतानि सविंशानि श्लोकानां प्राह केशवः ।
अर्जुनः सप्तपञ्चाशत्सप्तषष्टिं तु सञ्जयः ॥ ६.४३.४ ॥
கேசவன் அறுநூற்று இருபது ஸ்லோகங்கள் கூறினார்; அர்ஜுனன் ஐம்பத்தேழு; சஞ்சயன் அறுபத்தேழு.
6.43.5
धृतराष्ट्रः श्लोकमेकं गीताया मानमुच्यते ।
भारतामृतसर्वस्वगीताया मथितस्य च।
सारमुद्धृत्य कृष्णेन अर्जुनस्य मुखे हुतम् ॥ ६.४३.५ ॥
திருதராஷ்டிரன் ஒரு ஸ்லோகத்தையே கீதையின் அளவுகோலாகக் கூறுகிறார். பாரதத்தின் அமுத சாரமாகிய கீதையைக் கடைந்து, அதன் சாரத்தைக் கிருஷ்ணன் எடுத்து அர்ஜுனனின் வாயில் இட்டார்.
6.43.6
ततो धनंजयं दृष्ट्वा बाणगाण्डीवधारिणम् ।
पुनरेव महानादं व्यसृजन्त महारथाःक ॥ ६.४३.६ ॥
பின்னர் அம்பும் காண்டீவமும் ஏந்தும் தனஞ்சயனைக் கண்டு, மகாரதர்கள் மீண்டும் பெரும் முழக்கத்தை எழுப்பினர்.
6.43.7
पाण्डवाः सोमकाश्चैव ये चैषामनुयायिनः ।
दध्मुश्च मुदिताः शङ्खान्वीराः सागरसंभवान् ॥ ६.४३.७ ॥
பாண்டவர்களும் சோமகர்களும், அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தவர்களும், மகிழ்ச்சியுடன் கடலில் பிறந்த சங்குகளை ஊதினர்.
6.43.8
ततो भेर्यश्च पेश्यश्च क्रकचा गोविषाणिकाः ।
सहसैवाभ्यहन्यन्त ततः शब्दो महानभूत् ॥ ६.४३.८ ॥
பின்னர் பேரிகைகள், பணவங்கள், க்ரகசங்கள், கோவிஷாணிகைகள் திடீரென்று முழங்கின; அப்போது பெரும் ஒலி எழுந்தது.
6.43.9
तथा देवाः सगन्धर्वाः पितरश्च जनाधिप ।
सिद्धचारणसङ्घाश्च समीयुस्ते दिदृक्षया ॥ ६.४३.९ ॥
அவ்வாறே, ஓ மன்னா, கந்தர்வர்களுடன் தேவர்களும் பித்ருக்களும், சித்தர்களும் சாரணர்களும் கூட்டமாக காண விரும்பி அங்கு கூடினர்.
6.43.10
ऋषयश्च महाभागाः पुरस्कृत्य शतक्रतुम् ।
समीयुस्तत्र सहिता द्रुष्टुं तद्वैशसं महत् ॥ ६.४३.१० ॥
பெரும் பாக்கியவான்களான ரிஷிகளும் சதக்ரதுவாகிய இந்திரனை முன்னிட்டு, அந்த பெரும் படுகொலையைக் காண அங்கு ஒன்றுகூடினர்.
6.43.11
ते सेने स्तिमिते सञ्जे वीक्षमाणे परस्परम् ।
गङ्गायमुनयोर्वेगो यथैवैत्य परस्परम् ॥ ६.४३.११ ॥
அந்த இரு படைகளும் அணிவகுப்பில் அசையாமல் நின்று ஒன்றையொன்று பார்த்தன; கங்கையும் யமுனையும் சந்தித்த வேகம் போல.
6.43.12
एवं प्रवत्ते ते सेने निःशब्दे जनसंसदि ।
चित्रे पट इवालेख्ये दर्शनीयतरे शुभे ॥ ६.४३.१२ ॥
இவ்வாறு அந்த இரு படைகளும் மனிதர்களின் அந்தக் கூட்டத்தில் ஒலியின்றி நின்றன; ஓவியத் துணியில் வரையப்பட்டவை போல, மிகவும் கண்கவர்வதாகவும் அழகாகவும்.
6.43.13
ततो युधिष्ठिरो दृष्ट्वा युद्धाय समवस्थिते ।
ते सेने सागरप्रख्ये मुहुः प्रज्वलिते नृप ॥ ६.४३.१३ ॥
அப்போது யுதிஷ்டிரன் போருக்காக அணிவகுத்து நின்ற அந்த இரு படைகளையும் கண்டான்; அவை கடல்போல் இருந்தன, ஓ அரசே, மீண்டும் மீண்டும் ஒளிர்ந்துகொண்டிருந்தன.
6.43.14
विमुच्य कवचं वीरो निक्षिप्य च वरायुधम् ।
अवरुह्य रथात्क्षिप्रं पद्म्यामेव कृताञ्जलिः ॥ ६.४३.१४ ॥
வீரன் கவசத்தைக் கழற்றி, சிறந்த ஆயுதங்களை வைத்துவிட்டு, விரைவில் தேரிலிருந்து இறங்கி, கைகூப்பியவனாக கால்நடையாகவே சென்றான்.
6.43.15
पितामहमभिप्रेक्ष्य धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
वाग्यतः प्रययौ धीरः प्राङ्भुखो रिपुवाहिनीम् ॥ ६.४३.१५ ॥
பிதாமகரைப் பார்த்த தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன், பேச்சை அடக்கி, உறுதியுடன் கிழக்கு நோக்கி, எதிரிப் படையை நோக்கிச் சென்றான்.
6.43.16
तं प्रयान्तमभिप्रेभ्य कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
अवतीर्य रथात्तूर्णं भ्रातृभिः सहितोऽन्वयात् ॥ ६.४३.१६ ॥
அவன் செல்வதைக் கண்ட குந்தியின் மகன் தனஞ்சயன், விரைவாகத் தேரிலிருந்து இறங்கி, சகோதரர்களுடன் அவனைப் பின்தொடர்ந்தான்.
6.43.17
वासुदेवश्च भगवान्पृष्ठतोऽनुजगाम तम् ।
तथा मुख्याश्च राजानस्तच्चित्ता जग्मुरुत्सुकाः ॥ ६.४३.१७ ॥
பகவான் வாசுதேவனும் அவனுக்குப் பின்னால் சென்றான்; அவ்வாறே முக்கிய அரசர்களும், அவனிடத்திலேயே மனம் வைத்து, ஆவலுடன் சென்றனர்.
6.43.18
किं ते व्यवसितं राजन्यदस्मानपहाय वै ।
प्रद्म्यामेव प्रयातोऽसि प्राङ्मुखो रिपुवाहिनीम् ॥ ६.४३.१८ ॥
ஓ அரசே, எங்களை விட்டுவிட்டு நீ கால்நடையாக கிழக்கு நோக்கி எதிரிப் படையை நோக்கிச் செல்வது என்ன முடிவு?
6.43.19
क्व गमिष्यसि राजेन्द्र निक्षिप्तकवचायुधः ।
दंशितेष्वरिसैन्येषु भ्रातॄनुत्सृज्य पार्थिव ॥ ६.४३.१९ ॥
ராஜேந்திரா, கவசத்தையும் ஆயுதத்தையும் வைத்துவிட்டு, கவசமணிந்த எதிரி படைகளுக்கு நடுவே, அரசே, சகோதரர்களை விட்டுவிட்டு நீ எங்கே போவாய்?
6.43.20
एवं गते त्वयि ज्येष्ठे मम भ्रातरि भारत ।
भीमे दुनोति हृदयं ब्रूहि गन्ता भवान्क्व नु ॥ ६.४३.२० ॥
பாரதா, என் மூத்த சகோதரனே, நீ இவ்வாறு போகையில் பீமனுக்காக என் இதயம் வருந்துகிறது. சொல், நீ எங்கே போகிறாய்?
6.43.21
अस्मिन्रणसमूहे वै वर्तमाने महाभये ।
उत्सृज्य क्व नु गन्तासि शत्रूनभिमुखो नृप ॥ ६.४३.२१ ॥
இந்தப் போர்த்திரளில், பெரும் அச்சம் நிலவும்போது, அரசே, எதிரிகளை எதிர்நோக்கி நின்று, அதை விட்டுவிட்டு நீ எங்கே போவாய்?
6.43.22
एवमाभाष्यमाणोऽपि भ्रातृभिः कुरुनन्दनः ।
नोवाच वाग्यतः किंचिद्गच्छत्येव युधिष्ठिरः ॥ ६.४३.२२ ॥
சகோதரர்களால் இவ்வாறு அழைக்கப்பட்ட போதும், குருநந்தனனான யுதிஷ்டிரன் பேச்சை அடக்கி எதுவும் சொல்லாமல் தொடர்ந்து நடந்தான்.
6.43.23
तानुवाच महाप्राज्ञो वासुदेवो महामनाः ।
अभिप्रायोऽस्य विज्ञातो मयेति प्रहसन्निव ॥ ६.४३.२३ ॥
மகா அறிவாளியும் பெருமனமுடையவனுமான வாசுதேவன் அவர்களிடம் சொன்னான்: "இவனுடைய நோக்கத்தை நான் அறிந்துகொண்டேன்", சிரிப்பது போல.
6.43.24
एष भीष्मं तथा द्रोणं गौतमं शल्यमेव च ।
अनुमान्य गुरून्सर्वान्योत्स्यते पार्थिवोऽरिभिः ॥ ६.४३.२४ ॥
இந்த அரசன் பீஷ்மர், துரோணர், கௌதமர், சல்யர் ஆகிய அனைத்து குருமார்களிடமும் அனுமதி பெற்று, எதிரிகளுடன் போரிடுவான்.
6.43.25
श्रूयते हि पुराकल्पे गुरूनननुमान्य यः ।
युध्यते स भवेद्व्यक्तमपध्यातो महत्तरैः ॥ ६.४३.२५ ॥
பண்டைய காலத்தில் பெரியோர்களின் அனுமதி பெறாமல் போரிடுபவன் பெரியோர்களால் சபிக்கப்பட்டவனாவான் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்.
6.43.26
अनुमान्य यथाशास्त्रं यस्तु युध्येन्महत्तरैः ।
ध्रुवस्तस्य जयो युद्धे भवेदिति मतिर्मम ॥ ६.४३.२६ ॥
சாஸ்திரப்படி பெரியோர்களின் அனுமதி பெற்று போரிடுபவனுக்கு போரில் வெற்றி நிச்சயம் என்பது என் கருத்து.
6.43.27
एवं ब्रुवति कृष्णेऽत्र धार्तराष्ट्रचमूं प्रति ।
हाहाकारो महानासीन्निःशब्दास्त्वपरेऽभवन् ॥ ६.४३.२७ ॥
கிருஷ்ணன் இவ்வாறு சொல்லும்போது, திருதராஷ்டிரரின் மகன்களின் படையை நோக்கி பெரும் அழுகைக் கூச்சல் எழுந்தது; மற்றவர்கள் மௌனமாயினர்.
6.43.28
दृष्ट्वा युधिष्ठिरं दूराद्धार्तराष्ट्रस्य सैनिकाः ।
मिथः संकथयांचक्रुरेषो हि कुलपांसनः ॥ ६.४३.२८ ॥
தொலைவிலிருந்து யுதிஷ்டிரனைக் கண்ட திருதராஷ்டிரரின் மகனின் வீரர்கள் தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டனர்: "இவன்தான் குலத்தைக் களங்கப்படுத்துபவன்."
6.43.29
व्यक्तं भीत इवाभ्येति राजासौ भीष्ममन्तिकम् ।
युधिष्ठिरः ससोदर्यः शरणार्थं प्रयाचकः ॥ ६.४३.२९ ॥
அச்சமடைந்தவன் போல, அரசன் யுதிஷ்டிரன் தன் சகோதரர்களுடன் அடைக்கலம் வேண்டி பீஷ்மரை நோக்கி அருகில் வருகிறான் என்பது தெளிவு.
6.43.30
धनञ्जये कथं नाथे पाण्डवे च वृकोदरे ।
नकुले सहदेवे च भीतिरभ्येति पाण्डवम् ॥ ६.४३.३० ॥
தனஞ்செயன், பாண்டவன், வ்ருகோதரன், நகுலன், சகாதேவன் ஆகியோர் தலைவர்களாய் இருக்கையில் பாண்டவனுக்கு அச்சம் எப்படி வந்தது?
6.43.31
न नूनं क्षत्रियकुले जातः संप्रथिते भुवि ।
यथाऽस्य हृदयं भीतमल्पसत्वस्य संयुगे ॥ ६.४३.३१ ॥
புகழ்பெற்ற க்ஷத்திரிய குலத்தில் பிறந்த எவரும் நிச்சயமாக இல்லை; போரில் இவனைப் போல் பயந்த, சிறு தைரியமுள்ளவனின் இதயம் கொண்டவன் பிறக்கவில்லை.
6.43.32
ततस्ते सैनिकाः सर्वे प्रशंसन्ति स्म कौरवान् ।
हृष्टाः सुमनसो भूत्वा चेलानि दुधुवुश्च ह ॥ ६.४३.३२ ॥
அப்போது அந்த வீரர்கள் அனைவரும் கௌரவர்களைப் புகழ்ந்தனர்; மகிழ்ச்சியுடன் தங்கள் ஆடைகளை அசைத்தனர்.
6.43.33
व्यनिन्दंश्च तथा सर्वे योधास्तव विशांपते ।
युधिष्ठिरं ससोदर्यं सहितं केशवनेन हि ॥ ६.४३.३३ ॥
அரசே, உன் வீரர்கள் அனைவரும் யுதிஷ்டிரனை, அவனுடைய சகோதரர்களுடனும் கேசவனுடனும் சேர்த்து, இகழ்ந்தனர்.
6.43.34
ततस्तत्कौरवं सैन्यं धिक्वृत्वा तु युधिष्ठिरम् ।
निःशब्दमभवत्तूर्णं पुनरेव विशांपते ॥ ६.४३.३४ ॥
அரசே, யுதிஷ்டிரனை இகழ்ந்த பின் அந்த கௌரவ படை விரைவில் மீண்டும் அமைதியாயிற்று.
6.43.35
किं नु वक्ष्याति राजाऽसौ किं भीष्मः प्रतिवक्ष्यति ।
किं भीमः समरश्लाघी किं नु कृष्णार्जुनाविति ॥ ६.४३.३५ ॥
"அந்த அரசன் என்ன சொல்வான்? பீஷ்மர் என்ன பதில் சொல்வார்? போரில் பெருமை பேசும் பீமன் என்ன சொல்வான்? கிருஷ்ணனும் அர்ஜுனனும் என்ன சொல்வார்கள்?" என்று (எண்ணியபடி).
6.43.36
विवक्षितं किमस्येति संशयः सुमहानभूत् ।
उभयो सेनयो राजन्युधिष्ठिरकृते तदा ॥ ६.४३.३६ ॥
"இவன் சொல்ல விரும்புவது என்ன?" என்று பெரும் ஐயம் எழுந்தது. அரசே, அப்போது யுதிஷ்டிரனின் பொருட்டு இரு படைகளிலும் அது பெரும் சந்தேகமாக இருந்தது.
6.43.37
सोऽवगाह्य चमूं शत्रोः शरशक्तिसमाकुलाम् ।
भीष्ममेवाभ्यात्तूर्णं भ्रातृभिः परिवारितः ॥ ६.४३.३७ ॥
அவன் அம்புகளும் ஈட்டிகளும் நிறைந்த எதிரியின் படையில் நுழைந்து, சகோதரர்களால் சூழப்பட்டு விரைவாக பீஷ்மரை அணுகினான்.
6.43.38
तमुवाच ततः पादौ कारभ्यां पीड्य पाण्डवः ।
भीष्मं शान्तनवं राजा युद्धाय समुपस्थितम् ॥ ६.४३.३८ ॥
பின்னர் பாண்டவ அரசன் இரு கைகளாலும் அவருடைய பாதங்களைப் பற்றி அழுத்தி, போருக்கு நின்றிருந்த சாந்தனு மகன் பீஷ்மரிடம் சொன்னான்.
6.43.39
आमन्त्रये त्वां दुर्धर्ष त्वया योत्स्यामहे सह ।
अनजानीहि मां तात आशिषश्च प्रयोजय ॥ ६.४३.३९ ॥
வெல்லப்பட முடியாதவரே, உம்மிடம் அனுமதி கேட்கிறேன்; உம்முடன் சேர்ந்து போரிடுவோம். அன்பரே, எனக்கு அனுமதி அளித்து ஆசீர்வாதம் வழங்குங்கள்.
6.43.40
यद्येवं नाभिगच्छेथा युधि मां पृथिवीपते ।
शपेयं त्वां महाराज परीभावाय भारत ॥ ६.४३.४० ॥
நீ இவ்வாறு போரில் என்னை அணுகாவிட்டால், பூமியின் அரசே, உன்னைச் சபிப்பேன்; பெரிய அரசே, உன் தோல்விக்காக, பாரதனே.
6.43.41
प्रीतोऽहं पुत्र युध्यस्व जयमाप्नुहि पाण्डव ।
यत्तेऽभिलषितं चान्यत्तदवाप्नुहि संयुगे ॥ ६.४३.४१ ॥
மகனே, நான் மகிழ்ந்தேன்; போர் செய், பாண்டவனே, வெற்றியை அடை. உன் விருப்பமான மற்றவையும் போரில் அடைவாய்.
6.43.42
व्रियतां च वरः पार्थ किमस्मत्तोऽभिकाङ्क्षसि ।
एवं गते महाराज न तवास्ति पराजयः ॥ ६.४३.४२ ॥
பிருதையின் மகனே, வரம் தேர்ந்தெடு; எங்களிடமிருந்து நீ எதை விரும்புகிறாய்? மகா அரசே, இவ்வாறு நிகழ்ந்த பின் உனக்குத் தோல்வி இல்லை.
6.43.43
अर्थस्य पुरुषो दासो दासस्त्वर्थो न कस्यचित् ।
इति सत्यं महाराज बद्धोऽस्म्यर्थेन कौरवैः ॥ ६.४३.४३ ॥
மனிதன் செல்வத்தின் அடிமை; அடிமைதான் அவன், செல்வம் யாருக்கும் அடிமை அல்ல. ஓ மஹாராஜா, இது உண்மை; கௌரவர்களின் செல்வத்தால் நான் கட்டுண்டிருக்கிறேன்.
6.43.44
अतस्त्वां क्लीबवद्वाक्यं ब्रवीमि कुरुनन्दन ।
भृतोऽस्त्म्यर्थेन कौरव्य युद्धादन्यत्किमिच्छसि ॥ ६.४३.४४ ॥
ஆகையால், குருநந்தனா, நான் உன்னிடம் கோழையைப் போலப் பேசுகிறேன். ஓ கௌரவ்யா, நான் செல்வத்தால் ஊதியம் பெற்றவன்; போரைத் தவிர நீ வேறு எதை விரும்புகிறாய்?
6.43.45
मन्त्रयस्व महाबाहो हितैषी मम नित्यशः ।
युध्यस्व कौरवस्यार्थे ममैष सततं वरः ॥ ६.४३.४५ ॥
ஓ மஹாபாஹு, என் நன்மையை எப்போதும் விரும்புபவரே, ஆலோசனை கூறுங்கள். கௌரவரின் பொருட்டு போர் செய்யுங்கள்—இதுவே என் நிலையான வரம்.
6.43.46
राजन्किमत्र साह्यं ते करोमि कुरुनन्दन ।
कामं योत्स्ये परस्यार्थे ब्रूहि यत्ते विवक्षितम् ॥ ६.४३.४६ ॥
ஓ அரசே, இங்கு நான் உனக்கு என்ன உதவி செய்வேன், குருநந்தனா? மற்றவரின் பொருட்டு நான் மனமுவந்து போரிடுவேன்; உன் மனதில் உள்ளதைச் சொல்.
6.43.47
कथं जयेयं संग्रामे भवन्तमपराजितम् ।
एतन्मे मन्त्रय हितं यदि श्रेयः प्रपश्यसि ॥ ६.४३.४७ ॥
போரில் உன்னைப் போன்ற வெல்ல முடியாதவரை நான் எப்படி வெல்வேன்? நீ நன்மையைக் கண்டால், இந்த நலனை எனக்கு அறிவுறு.
6.43.48
नैनं पश्यामि कौन्तेय यो मां युध्यन्तमाहवे ।
विजयेत पुमान्कश्तित्साक्षादपि शतक्रतुः ॥ ६.४३.४८ ॥
ஓ குந்தியின் மகனே, போரில் என்னுடன் போரிடும்போது என்னை வெல்லக்கூடிய ஒருவரையும் நான் காணவில்லை—நேரடியாக இந்திரனும் அல்ல.
6.43.49
हन्त पृच्छामि तस्मात्त्वां पितामह नमोस्तु ते ।
वधोपायं ब्रवीहि त्वमात्मनः समरे परैः ॥ ६.४३.४९ ॥
ஐயோ, ஆகையால் பிதாமகரே, நான் உம்மிடம் கேட்கிறேன்; உமக்கு வணக்கம். போரில் எதிரிகளால் நம்மை வீழ்த்தும் வழியை நீரே கூறுவீராக.
6.43.50
न स्म तं तात पश्यामि समरे यो जयेत माम् ।
न तावन्मृत्युकालोऽपि पुनरागमनं कुरु ॥ ६.४३.५० ॥
அன்பு மகனே, போரில் என்னை வெல்லக்கூடிய எவரையும் நான் காணவில்லை. இன்னும் என் மரண காலமும் வரவில்லை; மீண்டும் வருக.
6.43.51
ततो युधिष्ठिरो वाक्यं भीष्मस्य कुरुनन्दन ।
शिरसा प्रतिजग्राह भूयस्तमभिवाद्य च ॥ ६.४३.५१ ॥
அப்போது குருநந்தனா, யுதிட்டிரர் பீஷ்மரின் வார்த்தைகளைத் தலை வணங்கி ஏற்றுக்கொண்டார்; மீண்டும் அவரை வணங்கினார்.
6.43.52
प्रायात्पुनर्महाबाहुराचार्यस्य रथं प्रति ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां मध्येन भ्रातृभिः सह ॥ ६.४३.५२ ॥
பெரும் தோளான் மீண்டும் ஆசாரியரின் தேரை நோக்கிச் சென்றார்; எல்லாப் படைகளும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, நடுவழியாக, சகோதரர்களுடன்.
6.43.53
स द्रोणमभिवाद्याथ कृत्वं चाभिप्रदक्षिणम् ।
उवाच राजा दुर्धर्षमात्मनिःश्रेयसं वचः ॥ ६.४३.५३ ॥
அந்த அரசர் துரோணரை வணங்கி, பின் வலம் வந்து, அந்த வெல்ல முடியாதவரிடம் தனது நன்மைக்கான வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
6.43.54
आमन्त्रये त्वां भगवन्योत्स्ये विगितकल्मषः ।
कथं जये रिपून्सर्वाननुज्ञातस्त्वया द्विज ॥ ६.४३.५४ ॥
பகவானே, நான் உம்மிடம் விடைபெறுகிறேன்; பாவமற்றவனாகப் போரிடுவேன். துவிஜரே, உமது அனுமதியுடன் எல்லா எதிரிகளையும் நான் எப்படி வெல்வேன்?
6.43.55
यदि मां नाभिगच्छेथा युद्धाय कृतनिश्चयः ।
शपेयं त्वां महाराज परीभावाय सर्वशः ॥ ६.४३.५५ ॥
மகாராஜாவே, நீ போருக்கு உறுதியுடன் என்னிடம் வராவிட்டால், முழுமையான தோல்வியை உனக்குச் சாபமாக அளித்திருப்பேன்.
6.43.56
तद्युधिष्ठिर तुष्टोऽस्मि पूजितश्च त्वयाऽनघ ।
अनुजानामि युध्यस्व विजयं समवाप्नुहि ॥ ६.४३.५६ ॥
ஆகையால், யுதிஷ்டிரனே, பாவமற்றவனே, நான் மகிழ்ந்தேன்; நீ என்னை மதித்தாய். உனக்கு அனுமதி அளிக்கிறேன் — போரிடு, வெற்றியை அடைவாயாக.
6.43.57
करवाणि च ते कामं ब्रूहि त्वमभिकाङ्क्षितम् ।
एवं गते महाराज युद्धादन्यत्किमिच्छसि ॥ ६.४३.५७ ॥
உன் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவேன்; நீ விரும்புவதைச் சொல். மகாராஜாவே, இவ்வாறு நிகழ்ந்த பின், போரைத் தவிர வேறு எதை விரும்புகிறாய்?
6.43.58
अर्थस्य पुरुषो दासो दासस्त्वर्थो न कस्यचित् ।
इति सत्यं महाराज बद्धोऽस्म्यर्थेन कौरवैःक ॥ ६.४३.५८ ॥
மனிதன் செல்வத்திற்கு அடிமை; செல்வமோ யாருக்கும் அடிமை அல்ல — இதுவே உண்மை, மகாராஜாவே. நான் செல்வத்தால் கௌரவர்களுடன் பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறேன்.
6.43.59
ब्रवीम्येतत्क्लीबवत्त्वां युद्धादन्यत्किमिच्छसि ।
योत्स्येऽहं कौरवस्यार्थे तवाशास्यो जयो मया ॥ ६.४३.५९ ॥
நான் உன்னிடம் இதைச் சொல்கிறேன், நீ கோழையைப் போல — போரைத் தவிர நீ வேறு எதை விரும்புகிறாய்? கௌரவர்களுக்காக நான் போரிடுவேன்; என்னிடமிருந்து உனக்கான வெற்றியை எதிர்பார்.
6.43.60
जयमाशास्स्व मे ब्रह्मन्मन्त्रयस्व च मद्धितम् ।
युध्यस्व कौरवस्यार्थे वर एष वृतो मया ॥ ६.४३.६० ॥
பிராமணரே, எனக்கு வெற்றியை வாழ்த்துங்கள்; எனது நலனுக்கு ஆலோசனை கூறுங்கள். கௌரவர்களுக்காகப் போரிடுங்கள் — இதுவே நான் கேட்ட வரம்.
6.43.61
ध्रुवस्ते विजयो राजन्यस्य मन्त्री हरिस्तव ।
अहं त्वामभिजानामि रणे शत्रून्विजेष्यसि ॥ ६.४३.६१ ॥
அரசே, உனக்கு வெற்றி நிச்சயம்; உன் ஆலோசகர் ஹரி (கிருஷ்ணன்) ஆவார். நான் உன்னை அறிவேன்; போரில் நீ எதிரிகளை வெல்வாய்.
6.43.62
यतो धर्मस्ततः कृष्णो यतः कृष्णस्ततो जयः ।
युध्यस्व गच्छ कौन्तेय पृच्छ मां किं ब्रवीमि ते ॥ ६.४३.६२ ॥
எங்கே தர்மம் உள்ளதோ, அங்கே கிருஷ்ணன்; எங்கே கிருஷ்ணன் உள்ளாரோ, அங்கே வெற்றி. குந்தியின் மகனே, போரிடு, முன்னேறு. நான் உனக்கு என்ன சொல்ல வேண்டும் என்று என்னிடம் கேள்.
6.43.63
पृच्छामि त्वां द्विजश्रेष्ठ श्रृणु यन्मेऽभिकाङ्क्षितम् ।
कथं जयेयं संग्रामे भवन्तमपराजितम् ॥ ६.४३.६३ ॥
பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, நான் உம்மிடம் கேட்கிறேன்; என் விருப்பத்தைக் கேளுங்கள். போரில் தோற்கடிக்கப்படாத உம்மை நான் எவ்வாறு வெல்லலாம்?
6.43.64
न तेऽस्ति विजयस्तावद्यावद्युद्ध्याम्यहं रणे ।
ममाशु निधने राजन्यतस्व सह सदरैः ॥ ६.४३.६४ ॥
நான் போரில் போராடும் வரை உனக்கு வெற்றி இல்லை. அரசே, என் மரணம் விரைவில் நிகழ்ந்தால், அப்போது நீ உன் சகோதரர்களுடன் வெற்றி பெறுவாய்.
6.43.65
हन्त तस्मान्महाबाहो वधोपायं वदात्मनः ।
आचार्य प्रणिपत्यैष पृच्छामि त्वां नमोऽस्तु ते ॥ ६.४३.६५ ॥
ஆகவே, மகாபாகுவே, உம்மைக் கொல்லும் வழியைச் சொல்லுங்கள். ஆசாரியரே, வணங்கி நான் உம்மிடம் கேட்கிறேன்; உமக்கு வணக்கம்.
6.43.66
न शत्रुं तात पश्यामि यो मां हन्याद्रथे स्थितम् ।
युध्यमानं सुसंरब्धं शरवर्षौघवर्षिणम् ॥ ६.४३.६६ ॥
அன்பு மகனே, தேரில் நின்று மிகுந்த கோபத்துடன் போரிட்டு, அம்பு மழைக் கூட்டங்களைப் பொழியும் என்னைக் கொல்லக்கூடிய எதிரியை நான் காணவில்லை.
6.43.67
ऋते प्रायगतं रजन्न्यस्तशस्त्रमचेतनम् ।
हन्यान्मां युधि योधानां सत्यमेतद्ब्रवीमि ते । ॥ ६.४३.६७ ॥
அரசே, உயிர் போகும் நிலையில் உள்ளவனும், ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்தவனும், உணர்வற்றவனுமான ஒருவனைத் தவிர, போரில் வீரர்களில் எவரும் என்னைக் கொல்ல முடியாது; இதை உண்மையாக உனக்குச் சொல்கிறேன்.
6.43.68
शस्त्रं चाहं रणे जह्यां श्रुत्वा तु महदप्रियम् ।
श्रद्धेपवाक्यात्पुरुषादेतत्सत्यं ब्रवीति ते ॥ ६.४३.६८ ॥
ஒரு மனிதனிடமிருந்து மிகவும் விரும்பத்தகாத இச்செய்தியைக் கேட்டால் மட்டுமே நான் போரில் ஆயுதத்தைக் கீழே வைப்பேன்; நம்பத்தக்க வார்த்தையின் அடிப்படையில், ஒரு மனிதன் இதை உனக்கு உண்மையாகச் சொல்கிறான்.
6.43.69
एतच्छ्रुत्वा महाराज भारद्वाजस्य धीमतः ।
अनुमान्य तमाचार्यं प्रायाच्छारद्वतं प्रति ॥ ६.४३.६९ ॥
மகாராஜாவே, அறிவாளியான பாரத்வாஜரின் (துரோணரின்) இச்சொற்களைக் கேட்டு, அந்த ஆசிரியரிடம் அனுமதி பெற்று, சாரத்வதரை (கிருபரை) நோக்கிச் சென்றான்.
6.43.70
सोऽभिवाद्य कृपं राजा कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
उवाच दुर्धर्षतमं वाक्यं वाक्यविदां वरः ॥ ६.४३.७० ॥
அந்த அரசன் கிருபருக்கு வணக்கம் செலுத்தி, அவரை வலம் வந்து, சொல்வல்லாரில் சிறந்தவனாய், மிகவும் வெல்லுதற்கரிய அந்தச் சொல்லை உரைத்தான்.
6.43.71
अनुमानये त्वां योत्स्येऽहं गुरो विगतकल्मषः ।
जयेयं च रिपून्सर्वाननुज्ञातस्त्वयाऽनघ ॥ ६.४३.७१ ॥
ஆசிரியரே, உம் அனுமதியை வேண்டுகிறேன்; பாவமற்றவனாய் நான் போரிடுவேன். குற்றமற்றவரே, நீர் அனுமதித்தால் எல்லா எதிரிகளையும் வெல்வேன்.
6.43.72
यदि मां नाभिगच्छेथा युद्धाय कृतनिश्चयः ।
शपेयं त्वां महाराज परीभावाय सर्वशः ॥ ६.४३.७२ ॥
போருக்கு உறுதி கொண்டு நீ என்னிடம் வராவிட்டால், மகாராஜா, உன்னை எல்லா வகையிலும் தோல்விக்காக சபிப்பேன்.
6.43.73
अर्थस्य पुरुषो दासो दासस्त्वर्थो न कस्यचित् ।
इति सत्यं महाराज बद्धोऽस्म्यर्थेन कौरवैः । ॥ ६.४३.७३ ॥
மனிதன் செல்வத்தின் அடிமை; செல்வம் யாருக்கும் அடிமை அல்ல. மகாராஜனே, இது உண்மை; கௌரவர்களின் செல்வத்தால் நான் கட்டுண்டிருக்கிறேன்.
6.43.74
तेषामर्थे महाराज योद्धव्यमिति मे मतिः ।
अतस्त्वां क्लीबवद्ब्रूयांयुद्धादन्यत्किमिच्छसि ॥ ६.४३.७४ ॥
மகாராஜனே, அவர்களுக்காகவே போர் செய்ய வேண்டும் என்பது என் கருத்து. ஆகவே, அலியைப் போல் உன்னிடம் கூறுகிறேன் — போரைத் தவிர நீ வேறு எதை விரும்புகிறாய்?
6.43.75
हन्त पृच्छामि ते तस्मादाचार्य श्रृणु मे वचः ।
इत्युक्त्वा व्यथितो राजा नोवाच गतचेतनः ॥ ६.४३.७५ ॥
ஐயோ, நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன் — ஆகவே ஆசிரியரே, என் சொல்லைக் கேளுங்கள். இவ்வாறு சொல்லி வருந்திய அரசன் உணர்வற்றவனாய்ப் பேசாதிருந்தான்.
6.43.76
तं गौतमः प्रत्युवाच विज्ञायास्य विवक्षितम् ।
अवध्योऽहं महीपाल यद्ध्यस्व जयमाप्नुहि ॥ ६.४३.७६ ॥
அவனுடைய நோக்கத்தை உணர்ந்து கௌதமர் (கிருபர்) அவனுக்குப் பதிலளித்தார் — மன்னனே, நான் கொல்லப்பட முடியாதவன்; போர் செய், வெற்றியைப் பெறு.
6.43.77
प्रीतस्तेऽभिगमेनाहं जयं तव नराधिप ।
आशासिष्ये सदोत्थाय सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ६.४३.७७ ॥
மனிதர்களின் தலைவனே, நீ வந்ததால் மகிழ்ச்சியடைந்தேன்; எழுந்து எப்போதும் உன் வெற்றியை வாழ்த்துகிறேன். இது உண்மை, உன்னிடம் இதையே சொல்கிறேன்.
6.43.78
एतच्छ्रुत्वा महाराज गौतमस्य विशांपते ।
अनुमान्य कृपं राजा प्रययौ येन मद्रराट् ॥ ६.४३.७८ ॥
மகாராஜனே, மக்களின் தலைவனே, கௌதமரின் இச்சொல்லைக் கேட்டு, கிருபரிடம் விடைபெற்று அரசன் மத்ர மன்னன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்.
6.43.79
स शल्यमभिवाद्याथ कृत्वा चाभिप्रदक्षिणम् ।
उवाच राजा दुर्धर्षमात्मनिःश्रेयसं वचः ॥ ६.४३.७९ ॥
அவர் சல்யனை வணங்கி, வலமாக வந்து, அந்த வெல்ல முடியாதவனிடம் தன் நன்மைக்கான சொற்களை அரசன் கூறினான்.
6.43.80
अनुमानये त्वां दुर्धर्ष योत्स्ये विगतकल्मषः ।
जयेयं नु परान्राजन्ननुज्ञातस्त्वया रिपून् ॥ ६.४३.८० ॥
வெல்ல முடியாதவரே, உம்மிடம் அனுமதி கேட்கிறேன். பாவமின்றி நான் போரிடுவேன். அரசே, உம்மால் அனுமதிக்கப்பட்டு நான் எதிரிகளை வெல்வேன்.
6.43.81
यदि मां नाधिगच्छेथा युद्धाय कृतनिश्चयः ।
शपेयं त्वां महाराज परीभावाय वै रणे ॥ ६.४३.८१ ॥
நீ போருக்கு உறுதி கொண்டு என்னைத் தேடாதிருந்திருந்தால், மகாராஜனே, போரில் தோல்விக்காக உன்னைச் சபித்திருப்பேன்.
6.43.82
तुष्टोऽस्मि पूजितश्चास्मि यत्काङ्क्षसि तदस्तु ते ।
अनुजानामि चैव त्वां युध्यस्व जयमाप्नुहि ॥ ६.४३.८२ ॥
நான் மகிழ்ந்தேன், மதிக்கப்பட்டேன். நீ விரும்பியது உனக்கு ஆகட்டும். நான் உனக்கு அனுமதி அளிக்கிறேன். போரிடு, வெற்றியை அடைவாயாக.
6.43.83
ब्रूहि चैष परं वीर केनार्थः किं ददामि ते ।
एवं गते महाराज युद्धादन्यत्किमिच्छसि ॥ ६.४३.८३ ॥
வீரனே, சொல், இன்னும் ஏதாவது உண்டா? உனக்கு எதைத் தருவேன்? இவ்வாறு நிலைமை இருக்கையில், மகாராஜனே, போரைத் தவிர வேறு எதை விரும்புகிறாய்?
6.43.84
अर्थस्य पुरुषो दासो दासस्त्वर्थो न कस्यचित् ।
इति सत्यं महाराज बद्धोस्म्यर्थेन कौरवैः ॥ ६.४३.८४ ॥
மனிதன் செல்வத்தின் அடிமை; செல்வமோ யாருக்கும் அடிமையல்ல. இதுவே உண்மை, மகாராஜனே; நான் கௌரவர்களின் பொருளால் கட்டப்பட்டிருக்கிறேன்.
6.43.85
करिष्यामि हि ते कामं भागिनेय यथेप्सितम् ।
ब्रवीम्यतः क्लीबवत्त्वां युद्धादन्यत्किमिच्छसि ॥ ६.४३.८५ ॥
மருமகனே, உன் விருப்பப்படியே நான் செய்வேன். ஆயினும் இதைச் சொல்கிறேன் — போரைத் தவிர நீ வேறு எதை விரும்புகிறாய்? நீ அலியைப் போல் நடந்துகொள்கிறாய்.
6.43.86
मन्त्रयस्व महाराज नित्यं मद्धितमुत्तमम् ।
कामं युद्ध्य परस्यार्थे वरमेतं वृणोम्यहम् ॥ ६.४३.८६ ॥
மகாராஜனே, எப்போதும் என் நன்மைக்கான சிறந்த ஆலோசனையைச் சொல். விரும்பியவாறு பிறருக்காகப் போரிடு — இந்த வரத்தையே நான் கேட்கிறேன்.
6.43.87
किमत्र ब्रूहि साह्यं ते करोमि नृपसत्तम ।
कामं योत्स्ये परस्यार्थे बद्धोऽस्म्यर्थेन कौरवैः ॥ ६.४३.८७ ॥
மன்னர்களில் சிறந்தவனே, இதில் உனக்கு என்ன உதவி வேண்டும் என்று சொல் — செய்வேன். பிறருக்காக விருப்பத்துடன் போரிடுவேன்; செல்வத்தின் காரணமாக நான் கௌரவர்களால் கட்டுப்பட்டிருக்கிறேன்.
6.43.88
स एव मे वरः शल्य उद्योगे यस्त्वया कृतः ।
सूतपुत्रस्य संग्रामे कार्यस्तेजोवधस्त्वया ॥ ६.४३.८८ ॥
சல்யனே, ஆயத்தத்தில் நீ செய்த அதே உறுதிமொழியே எனக்கு வரம் — போரில் சூதபுத்திரனின் தேஜஸை நீ அழிக்க வேண்டும்.
6.43.89
संपत्स्यत्येष ते कामः कुन्तीपुत्र यथेप्सितम् ।
गच्छ युध्यस्व विस्रब्धः प्रतिजाने वचस्तव ॥ ६.४३.८९ ॥
குந்தியின் மகனே, உன் இந்த விருப்பம் நீ விரும்பியவாறே நிறைவேறும். செல் — நம்பிக்கையுடன் போரிடு; உன் சொல்லை நான் நிறைவேற்றுவேன் என்று உறுதி கூறுகிறேன்.
6.43.90
अनुमान्याथ कौन्तेयो मातुलं मद्रकेश्वरम् ।
निर्जगाम महासैन्याद्भ्रतृभिः परिवारितः ॥ ६.४३.९० ॥
பின்னர் குந்தியின் மகன் மாமன், மத்திரர்களின் அரசனிடம் விடைபெற்று, சகோதரர்களால் சூழப்பட்டு அந்தப் பெரிய படையிலிருந்து வெளியேறினான்.
6.43.91
वासुदेवस्तु राधेयमाहवेऽभिजगाम वै ।
तत एनमुवाचेदं पाण्डवार्थे गदाग्रजः ॥ ६.४३.९१ ॥
வாசுதேவர் போரில் ராதேயனிடம் சென்றார். பின்னர் கதனின் மூத்த சகோதரர் பாண்டவர்களுக்காக அவனிடம் இதைச் சொன்னார்.
6.43.92
श्रुतं मे कर्ण भीष्मस्य द्वोषात्किल न योत्स्यसे ।
अस्मान्वरय राधेय यावद्भीष्मो न हन्यते ॥ ६.४३.९२ ॥
கர்ணா, பீஷ்மர் மீதுள்ள வெறுப்பால் நீ போரிடமாட்டாய் என்று நான் கேள்விப்பட்டேன். ராதேயா, பீஷ்மர் கொல்லப்படும் வரை எங்கள் பக்கம் தேர்ந்தெடு.
6.43.93
हते तु भीष्मे राधेय पुनरेष्यसि संयुगम् ।
धार्तराष्ट्रस्य साहाय्यं यदि पश्यसि चेत्समम् ॥ ६.४३.९३ ॥
பீஷ்மர் கொல்லப்பட்ட பின், ராதேயா, நீ மீண்டும் போருக்கு வருவாய். தார்தராஷ்டிரனுக்கு உதவுவது சரியென நீ கண்டால்.
6.43.94
न विप्रियं करिष्यामि धार्तराष्ट्रस्य केशव ।
त्यक्तप्राणं हि मां विद्धि दुर्योधनहितैषिणम् ॥ ६.४३.९४ ॥
கேசவா, தார்தராஷ்டிரனுக்கு நான் அப்ரியமானதைச் செய்யமாட்டேன். உயிரைத் துறந்து துரியோதனனின் நன்மையை நாடுபவனாக என்னை அறிவாய்.
6.43.95
तच्छ्रुत्वा वचनं कृष्णः संन्यवर्तत भारत ।
युधिष्ठिरपुरोगैश्च पाण्डवैः सह संगतः ॥ ६.४३.९५ ॥
பாரதா, அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு கிருஷ்ணர் திரும்பினார்; யுதிஷ்டிரரை முன்னிட்ட பாண்டவர்களுடன் சேர்ந்தார்.
6.43.96
अथ सैन्यस्य मध्ये तु प्राक्रोशत्पाण्डवाग्रजः ।
योऽस्मान्वृणोति तमहं वरये साह्यकारणात् ॥ ६.४३.९६ ॥
பின்னர் படையின் நடுவில் பாண்டவர்களின் மூத்தவர் உரக்கக் கூவினார்: எங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பவனை உதவிக்காக நான் தேர்ந்தெடுப்பேன்.
6.43.97
अथ तान्समभिप्रेक्ष्य युयुत्सुरिदमब्रवीत् ।
प्रीतात्मा धर्मराजानं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ॥ ६.४३.९७ ॥
அப்போது அவர்களைப் பார்த்த யுயுத்சு மகிழ்ந்த மனத்துடன் தர்மராஜனும் குந்தியின் மகனுமான யுதிஷ்டிரரிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
6.43.98
अहं योत्स्यामि भवतः संयुगे धृतराष्ट्रजान् ।
युष्मदर्थं महाराज यदि मां वृणुषेऽनघ ॥ ६.४३.९८ ॥
மாமன்னரே, பாவமற்றவரே, நீங்கள் என்னைத் தேர்ந்தெடுத்தால், உங்களுக்காகப் போரில் திருதராஷ்டிரரின் மகன்களுடன் நான் போரிடுவேன்.
6.43.99
एह्येहि सर्वे योत्स्यामस्तव भ्रातॄनपण्डितान् ।
युयुत्सो वासुदेवश्च वयं च ब्रूम सर्वशः ॥ ६.४३.९९ ॥
வா, வா, உன் அறிவற்ற சகோதரர்களுடன் நாம் அனைவரும் போரிடுவோம். யுயுத்சுவே, வாசுதேவனும் நாங்களும் அனைவரும் இதையே சொல்கிறோம்.
6.43.100
वृणोमि त्वां महाबाहो युध्यस्व मम कारणात् ।
त्वयि पिण्डश्च तन्तुश्च धृतराष्ट्रस्य दृश्यते ॥ ६.४३.१०० ॥
வலிமை மிக்க தோள்களை உடையவனே, உன்னையே நான் தேர்ந்தெடுக்கிறேன். எனக்காகப் போரிடு; உன்னில் திருதராஷ்டிரரின் பிண்டமும் வம்சத் தந்துவும் காணப்படுகின்றன.
6.43.101
भजस्वास्मान्राजपुत्र भजमानान्महाद्युते ।
न भविष्यति दुर्बुद्धिर्धार्तराष्ट्रोऽत्यमर्षणः ॥ ६.४३.१०१ ॥
அரச குமாரனே, பேரொளி படைத்தவனே, உன்னை விரும்பும் எங்களுடன் சேர்ந்துகொள். தீய புத்தியும் மிகுந்த சினமும் கொண்ட திருதராஷ்டிரரின் மகன் அது நிகழ விடமாட்டான்.
6.43.102
ततो युयुत्सुः कौरव्यान्परित्यज्य सुतांस्तव ।
जगाम पाण्डुपुत्राणां सेनां विश्राव्य दुन्दुभिं ॥ ६.४३.१०२ ॥
பின்னர் யுயுத்சு கௌரவர்களான உம் மகன்களைக் கைவிட்டு, முரசு முழக்கி அறிவித்தபடி பாண்டு மகன்களின் படையிடம் சென்றான்.
6.43.103
ततो युधिष्ठिरो राजा संप्रहृष्टःक सहानुजः ।
जग्राह कवचं भूयो दीप्तिमत्कनकोञ्ज्वलम् ॥ ६.४३.१०३ ॥
பின்னர் மன்னன் யுதிஷ்டிரன் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்து, தம் இளைய சகோதரர்களுடன், ஒளிரும் பொன்னால் பிரகாசிக்கும் கவசத்தை மீண்டும் அணிந்தான்.
6.43.104
प्रत्यपद्यन्त ते सर्वे स्वरथान्पुरुषर्षभाः ।
ततो व्यूहं यथापूर्वं प्रत्यव्यूहन्त ते पुनः ॥ ६.४३.१०४ ॥
அந்த நரசிங்கங்கள் அனைவரும் தம் தம் தேர்களில் மீண்டும் ஏறினர்; பின்னர் முன்போல் படையணியை மீண்டும் அமைத்தனர்.
6.43.105
अवादयन्दुन्दुभींश्च शतशश्चैव पुष्करान् ।
सिंहनादांश्च विविधान्विनेदुः पुरुषर्षभाः ॥ ६.४३.१०५ ॥
அந்த நரசிங்கங்கள் நூற்றுக்கணக்கான துந்துபிகளையும் புஷ்கரங்களையும் ஒலித்தனர்; பலவித சிங்க முழக்கங்களையும் முழங்கினர்.
6.43.106
रथस्थान्पुरुषव्याघ्रान्पाण्डवान्प्रेक्ष्य पार्थिवाः ।
धृष्टद्युम्नादयः सर्वे पुनर्जहृषिरे तदा ॥ ६.४३.१०६ ॥
தேர்களில் நின்ற பாண்டவ நரசிங்கங்களைக் கண்டு, திருஷ்டத்யும்நன் முதலான அரசர்கள் அனைவரும் அப்போது மீண்டும் மகிழ்ந்தனர்.
6.43.107
गौरवं पाण्डुपुत्राणां मान्यान्मानयतां च तान् ।
दृष्ट्वा महीक्षितस्तत्र पूजयांचक्रिरे भृशम् ॥ ६.४३.१०७ ॥
பாண்டுவின் மைந்தர்களின் கௌரவத்தையும், மதிக்கத்தக்கவர்களை மதிப்பவர்களையும் கண்டு, அங்கிருந்த அரசர்கள் அவர்களை மிகவும் கௌரவித்தனர்.
6.43.108
सौहृदं च कृपां चैव प्राप्तकालं महात्मनाम् ।
दयां च ज्ञातिषु परां कथयांचक्रिरे नृपाः ॥ ६.४३.१०८ ॥
மகாத்மாக்களின் காலத்திற்கேற்ற நட்பையும் கருணையையும், உறவினர்கள் மீதான பெரும் இரக்கத்தையும் அரசர்கள் அங்கே வெளிப்படுத்தினர்.
6.43.109
साधुसाध्विति सर्वत्र निश्चेरुः स्तुतिसंहिताः ।
वाचः पुण्याः कीर्तिमतां मनोहृदयहर्षणाः ॥ ६.४३.१०९ ॥
"சாது, சாது" என்று எங்கும் புகழ்ச்சி நிறைந்த தூய சொற்கள் எழுந்தன; அவை புகழ்பெற்றவர்களின் மனதையும் இதயத்தையும் மகிழ்வித்தன.
6.43.110
म्लेच्छाश्चार्याश्च ये तत्र ददृशुः शुश्रुवुस्तथा ।
वृत्तं तत्पाण्डुपुत्राणां रुरुदुस्ते सगद्गदाः ॥ ६.४३.११० ॥
அங்கே பார்த்த, கேட்ட மிலேச்சர்களும் ஆரியர்களும் பாண்டுவின் மக்களின் அந்தச் செயலைக் கண்டு தழுதழுத்த குரலில் அழுதனர்.
6.43.111
ततो जघ्नुर्महाभेरीः शतशश्च सहस्रशः ।
शङ्खांश्च गोक्षीरनिभान्दध्मुर्हृष्टा मनस्विनः ॥ ६.४३.१११ ॥
பின்னர் மனமகிழ்ந்த உயர்ந்தோர் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் பெரிய முரசுகளை முழக்கினர்; பசும்பால் போன்ற சங்குகளையும் ஊதினர்.