Mahābhārata · Adhyāya 6.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.48.1
एवं श्वेते महेष्वासे प्राप्ते शल्यरथं प्रति ।
कुरवः पाण्डवेयाश्च किमकुर्वत सञ्जय ॥ ६.४८.१ ॥
Sañjaya, als der große Bogenschütze Śveta so gegen Śalyas Wagen anrückte, was taten da die Kuru und die Söhne Pāṇḍus?
6.48.2
भीष्मः शान्तनवः किं वा तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ।
राजञ्शतसहस्राणि ततः क्षत्रियपुङ्गवाः ॥ ६.४८.२ ॥
Oder was tat Bhīṣma, der Sohn Śantanus? Sag es mir, der ich frage. O König, und was taten damals die hunderttausend besten Krieger?
6.48.3
श्वेतं सेनापतिं शूरं पुरस्कृत्य महारथाः ।
राज्ञो बलं दर्शयन्तस्तव पुत्रस्य भारत ॥ ६.४८.३ ॥
O Bhārata, die großen Wagenkämpfer stellten den heldenhaften Śveta als Heerführer an die Spitze und zeigten das Heer des Königs, deines Sohnes.
6.48.4
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य त्रातुमैच्छन्महारथाः ।
अभ्यवर्तन्त भीष्मस्य रथं हेमपरिष्कृतम् ॥ ६.४८.४ ॥
Śikhaṇḍin an die Spitze stellend, wollten die großen Wagenkämpfer Bhīṣma schützen, und sie stürmten gegen Bhīṣmas goldgeschmückten Wagen.
6.48.5
जिघांसन्तं युधांश्रेष्ठं तदासीत्तुमुलं महत् ।
तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि महावैशसमच्युत ॥ ६.४८.५ ॥
O Acyuta, daraus wurde eine große, tosende Schlacht, da beide Seiten den besten Krieger erschlagen wollten. Ich werde dir jenes große Gemetzel vollständig berichten.
6.48.6
तावकानां परेषां च यथा युद्धमवर्तत ।
तत्राकरोद्रथोपस्थाञ्शून्याञ्शान्तनवो बहून् ॥ ६.४८.६ ॥
Wie der Kampf zwischen deinen Leuten und den Feinden tobte, da leerte der Sohn Śantanus dort die Wagensitze der Lenker vieler Streitwagen.
6.48.7
तत्राद्भुतं महच्चक्रे शरैरार्च्छद्रथोत्तमान् ।
समावृणोच्छरैरर्कमर्कतुल्यप्रतापवान् ॥ ६.४८.७ ॥
Dort vollbrachte er eine wunderbare, große Tat: Mit Pfeilen traf er die besten Streitwagen, und, dem Sonnenglanz gleich an Macht, verdeckte er mit seinen Pfeilen sogar die Sonne.
6.48.8
नुदन्समन्तात्समरे रविरुद्यन्यथा तमः ।
तेनाजौ प्रेषिता राजञ्शराः शतसहस्रशः ॥ ६.४८.८ ॥
So wie die aufgehende Sonne die Finsternis von allen Seiten vertreibt, so sandte er, im Kampf nach allen Seiten drängend, o König, Pfeile zu Hunderttausenden aus.
6.48.9
क्षत्रियान्तकराः सङ्ख्ये महावेगा महाबलाः ।
शिरांसि पातयामासुर्वीराणां शतशो रणे ॥ ६.४८.९ ॥
Im Kampf den Tod für die Krieger bringend, schnell und mächtig, ließen sie die Häupter von Hunderten von Helden in der Schlacht fallen.
6.48.10
गजान्कण्टकसन्नाहान्वज्रेणेव शिलोच्चयान् ।
रथा रथेषु संसक्ता व्यदृश्यन्त विशांपते ॥ ६.४८.१० ॥
Die Elefanten, mit Stacheln gepanzert, erschienen wie Felshaufen, vom Donnerkeil getroffen; und Streitwagen sah man mit Streitwagen verstrickt, o Herr der Menschen.
6.48.11
एके रथं पर्यवहंस्तुरगाः सतुरंगमम् ।
युवानं निहतं वीरं लम्बमानं सकार्मुकम् ॥ ६.४८.११ ॥
Einige Pferde schleiften den Wagen samt seinen Pferden fort; der erschlagene junge Held hing herab, mit seinem Bogen.
6.48.12
उदीर्णाश्च हया राजन्वहनक्तस्तत्रतत्र ह ।
बद्धस्वङ्गनिषङ्गाश्च विध्वस्तशिरसो हताः ॥ ६.४८.१२ ॥
Und die rasenden Pferde, o König, trugen die Wagen dahin, hierhin und dorthin rennend; ihre Glieder und Köcher waren gebunden, und viele lagen erschlagen da, die Häupter zerschmettert.
6.48.13
शतशः पतिता भूमौ वीरशय्यासु शेरते ।
परस्पेरण धावन्तः पतिताः पुनरुत्थिताः ॥ ६.४८.१३ ॥
Hunderte sind zu Boden gefallen und liegen auf den Lagern der Helden; im Lauf aufeinander zu stürzten sie und erhoben sich wieder.
6.48.14
उत्थाय च प्रधावन्तो द्वन्द्वयुद्धमवाप्नुवन् ।
पीडिताः पुनरन्योन्यं लुठन्तो रणमूर्धनि ॥ ६.४८.१४ ॥
Sich erhebend und hervorstürzend, gerieten sie in den Zweikampf; gepeinigt wälzten sie sich wieder übereinander und lagen am Kopfende des Schlachtfelds.
6.48.15
सचापाः सनिषङ्गाश्च जातरूपपरिष्कृताः ।
विस्रब्धहतवीराश्च शतशः परिपीडिताः ॥ ६.४८.१५ ॥
Mit Bögen und Köchern, goldgeschmückt, Helden, erschlagen in ihrer Sorglosigkeit; Hunderte schwer gepeinigt.
6.48.16
तेनतेनाभ्यधावन्त विसृजन्तश्च भारत ।
मत्तो गजः पर्यवर्तद्धयांश्च हतसादिनः ॥ ६.४८.१६ ॥
Hierhin und dorthin stürmend und schleudernd, o Bhārata; der rasende Elefant wandte sich um, und auch die Pferde, deren Reiter erschlagen waren, kehrten zurück.
6.48.17
सरथा रथिनश्चापि विमृद्गन्तः समन्ततः ।
स्यान्दनादपतत्कश्चिन्निहतोऽन्येन सायकैः ॥ ६.४८.१७ ॥
Die Wagenkämpfer mit ihren Streitwagen zermalmten ringsum; einer stürzte vom Wagen, erschlagen durch die Pfeile eines anderen.
6.48.18
हतसारथिरप्युच्चैः पपात काष्ठवद्रथः ।
युध्यमानस्य संग्रामे व्यूढे रजसि चोत्थिते ॥ ६.४८.१८ ॥
Obwohl sein Wagenlenker erschlagen war, stürzte der Wagen laut wie ein Holzscheit, während der Kämpfer in der Schlacht stritt und sich der Staub über den aufgestellten Reihen erhob.
6.48.19
धनुःकूजितविज्ञानं तत्रासीत्प्रतियुद्ध्यतः ।
गात्रस्पर्शेन योधानां व्यज्ञास्त परिपन्थिनम् ॥ ६.४८.१९ ॥
Dort erkannte man sich am Sirren der Bögen, und die einander bekämpfenden Krieger erkannten den Feind an der Berührung der Körper.
6.48.20
युद्ध्यमानं शरै राजन्सिञ्जिनीध्वजिनीरवात् ।
अन्योन्यं वीरसंशब्दो नाश्रूयत भटैः कृतः ॥ ६.४८.२० ॥
O König, während sie mit Pfeilen kämpften, konnte man die Kampfrufe, die sich die Krieger gegenseitig zuriefen, nicht hören, übertönt vom Klang der Sehnen und Banner.
6.48.21
शब्दायमाने संग्रामे पटहे कर्णदारिणि ।
युध्यमानस्य संग्रामे कुर्वतः पौरुषं स्वकम् ॥ ६.४८.२१ ॥
Während die ohrenbetäubenden Trommeln in der Schlacht dröhnten, zeigten die kämpfenden Krieger ihre eigene Mannhaftigkeit.
6.48.22
नाश्रौषं नामगोत्राणि कीर्तनं च परस्परम् ।
भीष्मचापच्युतैर्बाणैरार्तानां युध्यतां मृधे ॥ ६.४८.२२ ॥
Ich hörte nicht die Namen und Geschlechter, noch die Ausrufe, die sich die Kämpfenden gegenseitig zuriefen, die von den Pfeilen aus Bhīṣmas Bogen verwundet waren.
6.48.23
परस्परेषां वीराणां मनांसि समकम्पयन् ।
तस्मिन्नत्याकुले युद्धे दारुणे रोमहर्षणे ॥ ६.४८.२३ ॥
In jener äußerst verwirrten, schrecklichen und haarsträubenden Schlacht zitterten die Herzen der Helden einander zugleich.
6.48.24
पिता पुत्रं च समरे नाभिजानाति कश्चन ।
चक्रे भग्ने युगे च्छिन्ने एकधुर्ये हये हतः ॥ ६.४८.२४ ॥
In der Schlacht erkannte kein Vater seinen Sohn. Als das Rad zerbrach, das Joch zerschnitten wurde und das Pferd des einzigen Jochs getötet wurde…
6.48.25
आक्षिप्तः स्यन्दनाद्वीरः समारथिरजिह्मगैः ।
एवं च समरे सर्वे वीराश्च विरथीकृताः ॥ ६.४८.२५ ॥
Jener Held, von seinem Wagen geworfen durch gerade fliegende Pfeile, samt seinem Wagenlenker; so wurden im Kampf alle Helden wagenlos gemacht.
6.48.26
तेन तेन स्म दृश्यन्ते धावमानाः समंततः ।
गजो हतः शिरश्छिन्नं मर्म भिन्नं हयो हतः ॥ ६.४८.२६ ॥
Hier und dort, nach allen Seiten laufend, waren sie zu sehen: ein Elefant erschlagen, der Kopf abgetrennt, die lebenswichtige Stelle durchbohrt, ein Pferd erschlagen.
6.48.27
अहतः कोपि नैवासीद्भीष्मे नघ्नति शात्रवान् ।
श्वेतः कुरूणामकरोत्क्षयं तस्मिन्महाहवे ॥ ६.४८.२७ ॥
Während Bhīṣma die Feinde schlug, blieb niemand unverletzt; in jener großen Schlacht brachte der Weiße (Bhīṣma) den Kurus Vernichtung.
6.48.28
राजपुत्रान्रथोदारानवधीच्छतसङ्घशः ।
चिच्छेद रथिनां बाणैः शिरांसि भरतर्षभ ॥ ६.४८.२८ ॥
Bhīṣma erschlug Hunderte edler Prinzen, Wagenkämpfer; mit Pfeilen schlug er den Wagenkriegern die Köpfe ab, o Stier der Bharatas.
6.48.29
साङ्गदा बाहवश्चैव धनूंषि च समंततः ।
रथेषां रथचक्राणि तूणीराणि युगानि च ॥ ६.४८.२९ ॥
Arme mit ihren Armreifen und auch Bogen, überall; Wagendeichseln, Wagenräder, Köcher und Joche.
6.48.30
छत्राणि च महार्हाणि पताकाश्च विशांपते ।
हयैघाश्च रथौघाश्च नरौघाश्चैव भारत ॥ ६.४८.३० ॥
Kostbare Schirme und Banner auch, o Herr der Völker; Scharen von Pferden, Scharen von Wagen und Scharen von Männern, o Bhārata.
6.48.31
वारणाः शतशश्चैव हताः श्वेतेन भारत ।
वयं श्वेतभयाद्भीता विहाय रथसत्तमम् ॥ ६.४८.३१ ॥
O Nachkomme Bharatas, Hunderte von Elefanten wurden vom Weißen erschlagen. Vom Schrecken vor dem Weißen ergriffen, verließen wir den besten Streitwagen.
6.48.32
अपयातास्तथा पश्चाद्विभुं पश्याम धृष्णवः ।
शरपातमतिक्रम्य कुरवः कुरुनन्दन ॥ ६.४८.३२ ॥
Ebenso, von hinten zurückweichend, sahen wir Kühnen den Mächtigen. O Freude der Kuru, die Kuru standen, nachdem sie die Reichweite der Pfeile überschritten hatten, in der Ferne.
6.48.33
भीष्मं शान्तनवं युद्धे स्थिताः पश्याम सर्वशः ।
अदीनो दीनसमये भीष्मोऽस्माकं महाहवे ॥ ६.४८.३३ ॥
Im Kampf stehend, sahen wir Bhīṣma, den Sohn Śantanus, von allen Seiten. In einer Zeit der Not stand der unerschrockene Bhīṣma für uns in der großen Schlacht.
6.48.34
एकस्तस्थौ नरव्याघ्रो गिरिर्मेरुरिवाचलः ।
आददान इव प्राणान्सविता शिशिरात्यये ॥ ६.४८.३४ ॥
Allein stand jener Tiger unter den Menschen unbeweglich wie der Berg Meru, als nähme die Sonne am Ende des Winters die Lebensatem an sich.
6.48.35
गभस्तिभिरिवादित्यस्तस्थौ शरमरीचिमान् ।
स मुमोच महेष्वासः शरसङ्घाननेकशः ॥ ६.४८.३५ ॥
Wie die Sonne mit ihren Strahlen stand er da, strahlend mit Pfeilstrahlen. Jener große Bogenschütze entsandte auf vielerlei Weise Pfeilschwärme.
6.48.36
निघ्नन्नमित्रान्समरे वज्रपाणिरिवासुरान् ।
ते वध्यमाना भीष्मेण प्रजहुस्तं महाबलम् ॥ ६.४८.३६ ॥
Feinde im Kampf erschlagend, wie der Donnerkeil-Träger die Asuras erschlägt, flohen sie, von Bhīṣma erschlagen, vor jenem Mächtigen.
6.48.37
स्वयूथादिव ते यूथान्मुक्तं भूमिषु दारुणम् ।
तमेवमुपलक्ष्यैको हृष्टः पुष्टः परंतप ॥ ६.४८.३७ ॥
Wie schreckliche Herden, vom eigenen Herdenverband auf die Erde losgelassen, so zerstreuten sie sich. Als er ihn so sah, wurde er allein froh und gestärkt, o Feindeversenger.
6.48.38
दुर्योधनप्रिये युक्तः पाण्डवान्परिशोचयन् ।
जीवितं दुस्त्यजं त्यक्त्वा भयं च सुमहाहवे ॥ ६.४८.३८ ॥
Ergeben dem, was Duryodhana lieb war, um die Pāṇḍavas trauernd, das schwer aufzugebende Leben und auch die Furcht aufgebend, in jener großen Schlacht.
6.48.39
पातयामास सैन्यानि पाण्डवानां विशांपते ।
प्रहरन्तमनीकानि पिता देवव्रतस्तव ॥ ६.४८.३९ ॥
Er ließ die Truppen der Pāṇḍavas fallen, o Herr der Menschen: dein Vater Devavrata, der die Abteilungen schlug.
6.48.40
दृष्ट्वा सेनापतिं भीष्मस्त्वरितः श्वेतमभ्ययात् ।
स भीष्मं शरजालेन महता समवाकिरत् ॥ ६.४८.४० ॥
Als er den Anführer sah, begab sich Bhīṣma eilig zu Śveta. Er überschüttete Bhīṣma mit einem großen Netz von Pfeilen.
6.48.41
श्वेतं चापि तथा भीष्मः शरौघैः समवाकिरत् ।
तौ वृषाविव नर्दन्तौ मत्ताविव महाद्विपौ ॥ ६.४८.४१ ॥
Auch Bhīṣma überschüttete Śveta ebenso mit Pfeilströmen. Die beiden, brüllend wie Stiere, wie tobende große Elefanten, (stießen zusammen).
6.48.42
व्याघ्राविव सुसंरब्धावन्योन्यमभिजघ्नतुः ।
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य ततस्तौ पुरुषर्षभौ ॥ ६.४८.४२ ॥
Heftig erzürnt wie zwei Tiger schlugen die beiden aufeinander ein. Dann, Waffen mit Waffen abwehrend, kämpften jene beiden Stiere unter den Menschen.
6.48.43
भीष्मः श्वेतश्च युयुधे परस्परवधैषिणौ ।
एकाह्ना निर्दहेद्भीष्मः पाम्डवानामनीकिनीम् ॥ ६.४८.४३ ॥
Bhīṣma und Śveta kämpften, jeder auf den Tod des anderen aus. An einem einzigen Tag hätte Bhīṣma das Heer der Pāṇḍavas verbrannt.
6.48.44
शरैः परमसंक्रुद्धो यदि श्वेतो न पालयेत् ।
पितामहं ततो दृष्ट्वा श्वेतो विमुखीकृतम् ॥ ६.४८.४४ ॥
Hätte Śveta, aufs Äußerste erzürnt, den Großvater nicht mit Pfeilen geschützt, so hätte Śveta, als er den Großvater abgewandt sah...
6.48.45
प्रहर्षं पाण्डवा जग्मुः पुत्रस्ते विमनाभवत् ।
ततो दुर्योधनः क्रुद्धः पार्थिवैः परिवारितः ॥ ६.४८.४५ ॥
Die Pāṇḍavas freuten sich, und dein Sohn wurde niedergeschlagen. Dann, von Zorn erfüllt und von Königen umgeben, Duryodhana...
6.48.46
ससैन्यः पाण्डवानीकमभ्यद्रवत संयुगे ।
दुर्मुखः कृतवर्मा च कृपः शल्यो विशांपतिःक ॥ ६.४८.४६ ॥
Mit seinem Heer stürmte er im Kampf gegen das Heer der Pāṇḍavas. Durmukha, Kṛtavarman, Kṛpa, Śalya und der Herr der Menschen...
6.48.47
भीष्मं जुगुपुरासाद्य तव पुत्रेण नोदिताः ।
दृष्ट्वा तु पार्थिवैः सर्वैर्दुर्योधनपुरोगमैः ॥ ६.४८.४७ ॥
Von deinem Sohn angespornt, traten sie zu Bhīṣma und schützten ihn. Als alle Könige unter Duryodhana das sahen...
6.48.48
पाण्डवानामनीकानि वध्यमानानि संयुगे ।
श्वेतो गाङ्गेयमुत्सृज्य तव पुत्रस्य वाहिनीम् ॥ ६.४८.४८ ॥
Die Heere der Pāṇḍavas wurden im Kampf niedergemetzelt. Śveta verließ Gāṅgeya und wandte sich dem Heer deines Sohnes zu...
6.48.49
नाशयामास वेगेन वायुर्वृक्षानिवौजसा ।
द्रावयित्वा चमूं राजन्वैराटिः क्रोधमूर्च्छितः ॥ ६.४८.४९ ॥
Wie der Wind mit Gewalt Bäume entwurzelt, o König, so vertrieb und zerstreute der Sohn Virāṭas, von Zorn betäubt, das Heer.
6.48.50
आपतत्सहसा भूयो यत्र भीष्मो व्यवस्थितः ।
तौ तत्रोपगतौ राजञ्शरदीप्तौ महाबलौ ॥ ६.४८.५० ॥
Wieder stürzten sie plötzlich dorthin, wo Bhīṣma stand; o König, jene beiden Mächtigen, von Pfeilen erglänzend, kamen dorthin.
6.48.51
अयुध्येतां महात्मानौ यथोभौ वृत्रवासवौ ।
अन्योन्यं तु महाराज परस्परवधैषिणौ ॥ ६.४८.५१ ॥
Wie Vṛtra und Vāsava kämpften jene beiden Großmütigen; o großer König, beide trachteten nach dem Tod des anderen.
6.48.52
निगृह्य कार्मुकं श्वेतो भीष्मं विव्याध सप्तभिः ।
पराक्रमं ततस्तस्य पराक्रम्य पराक्रमी ॥ ६.४८.५२ ॥
Nachdem er den Bogen ergriffen hatte, durchbohrte Śveta Bhīṣma mit sieben Pfeilen; dann hielt jener Tapfere, seine Tapferkeit entfaltend, die Tapferkeit Bhīṣmas auf.
6.48.53
तरसा वारयामास मत्तो मत्तमिव द्विपम् ।
श्वेतः शान्तनवं भूयः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.४८.५३ ॥
Wie ein tobender Elefant einen anderen aufhält, hielt Śveta den Sohn Śantanus rasch auf; und wieder durchbohrte er ihn mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken.
6.48.54
विव्याध प़ञ्चविंशत्या तदद्भुतमिवाभवत् ।
तं प्रत्यविध्यद्दशभिर्भीष्मः शान्तनवस्तदा ॥ ६.४८.५४ ॥
Er durchbohrte ihn mit fünfundzwanzig Pfeilen, und das schien wunderbar; da schlug Bhīṣma, der Sohn Śantanus, mit zehn Pfeilen zurück.
6.48.55
स विद्धस्तेन बलवान्नाकम्पत यथाऽचलः ।
वैराटिः समरे क्रुद्धो भृशमायम्य कार्मुकम् ॥ ६.४८.५५ ॥
Von ihm durchbohrt, zitterte der Mächtige nicht, wie ein Berg. Im Kampf spannte der erzürnte Sohn Virāṭas seinen Bogen kräftig.
6.48.56
आजघान ततो भीष्मं श्वेतः क्षत्रियनन्दनः ।
संप्रहस्य तत श्वेतः सृक्किणी परिसंलिहन् ॥ ६.४८.५६ ॥
Dann schlug Śveta, der Sohn eines Kṣatriya, Bhīṣma. Danach leckte Śveta lachend die Mundwinkel.
6.48.57
घनुश्चिच्छेद भीष्मस्य नवभिर्दशधा शरैः ।
संधाय विशिखं चैव शरं लोमप्रवाहिनम् ॥ ६.४८.५७ ॥
Mit neun Pfeilen zerschnitt er Bhīṣmas Bogen in zehn Stücke. Dann legte er einen Pfeil auf und schoss einen gefiederten Pfeil ab.
6.48.58
उन्ममाथ ततस्तालं ध्वजशीर्षं महात्मनः ।
केतुं निपतितं दृष्ट्वा भीष्मस्य तनयास्तव ॥ ६.४८.५८ ॥
Dann riss er das Palmen-Emblem an der Spitze des Banners des Großherzigen aus. Als sie Bhīṣmas Banner fallen sahen, deine Söhne...
6.48.59
हतं भीष्मममन्यन्त श्वेतस्य वशमागतम् ।
पाण्डवाश्चापि संहृष्टा दध्मुः शङ्खान्मुदा युताः ॥ ६.४८.५९ ॥
Sie glaubten, Bhīṣma sei erschlagen und in Śvetas Gewalt gefallen. Auch die Pāṇḍavas, von Freude erfüllt, bliesen freudig ihre Muscheln.
6.48.60
भीष्मस्य पतितं केतुं दृष्ट्वा तालं महात्मनः ।
ततो दुर्योधनः क्रोधात्स्वमनीकमनोदयत् ॥ ६.४८.६० ॥
Als Duryodhana das gefallene Banner Bhīṣmas mit dem Palmen-Emblem des Großherzigen sah, trieb er in Zorn sein eigenes Heer vorwärts.
6.48.61
यत्ता भीष्मं परीप्सध्वं रक्षमाणाः समंततः ।
मा नः प्रपश्यमानानां श्वेतान्मृत्युमवाप्स्यति ॥ ६.४८.६१ ॥
Seid wachsam und schützt Bhīṣma von allen Seiten, damit Śveta ihm nicht den Tod bringt, während wir zusehen.
6.48.62
भीष्मः शान्तनवः शूरस्तथा सत्यं ब्रवीमि वः ।
राज्ञस्तु वचनं श्रत्वा त्वरमाणा महारथाः ॥ ६.४८.६२ ॥
Bhīṣma, der Sohn Śantanus, der Held — ich sage euch dies in Wahrheit — als sie das Wort des Königs hörten, eilten die großen Wagenkämpfer herbei.
6.48.63
बलेन चतुरङ्गेण गाङ्गेयप्रन्वपालयन् ।
बाह्लीकः कृतवर्मा च शलः शल्यश्च भारत ॥ ६.४८.६३ ॥
Mit dem vierteiligen Heer Gāṅgeya schützend, Bāhlīka, Kṛtavarman, Śala und Śalya, o Bhārata.
6.48.64
जलसन्धो विकर्णश्च चित्रसेनो विविंशतिः ।
त्वरमाणास्त्वराकाले परिवार्य समंततः ॥ ६.४८.६४ ॥
Jalasandha, Vikarṇa, Citrasena und Vivinśati, in jener eiligen Stunde eilend, umzingelten ihn von allen Seiten.
6.48.65
शस्त्रवृष्टिं सुतुमुलां श्वेतस्योपर्यपातयन् ।
तान्क्रुद्धो निशितैर्बाणैस्त्वरमाणो महारथः ॥ ६.४८.६५ ॥
Sie ließen einen überaus tosenden Waffenhagel auf Śveta niedergehen; doch der zornige, eilende große Wagenkämpfer hielt sie alle mit scharfen Pfeilen auf.
6.48.66
अवारयदमेयात्मा दर्शयन्पाणिलाघवम् ।
स निवार्य तु तान्सर्वान्केसरी कुञ्जराविव ॥ ६.४८.६६ ॥
Der an Geist Unermessliche, die Leichtigkeit seiner Hände zeigend, hielt sie zurück; und nachdem er sie alle aufgehalten hatte, glich er einem Löwen gegenüber zwei Elefanten.
6.48.67
महता शरवर्षेण भीष्मस्य धनुराच्छिनत् ।
ततोऽन्यद्धनुरादाय भीष्मः शान्तनवो युधि ॥ ६.४८.६७ ॥
Mit einem gewaltigen Pfeilhagel zerschnitt er Bhīṣmas Bogen. Dann nahm Bhīṣma, Śantanus Sohn, einen anderen Bogen und fuhr im Kampf fort.
6.48.68
श्वेतं विव्याध राजेन्द्र कङ्कपत्रैः शितैः शरैः ।
ततः सेनापतिः क्रुद्धो भीष्मं बहुभिरायसैः ॥ ६.४८.६८ ॥
O Herr der Könige, er durchbohrte Śveta mit scharfen, kraniche-gefiederten Pfeilen. Dann durchbohrte der erzürnte Feldherr Bhīṣma mit vielen eisernen (Pfeilen).
6.48.69
विव्याध समरे राजन्सर्वलोकस्य पश्यतः ।
ततः प्रव्यथितो राजा भीष्मं दृष्ट्वा निवारितम् ॥ ६.४८.६९ ॥
O König, während alle Menschen zusahen, durchbohrte er ihn im Kampf. Da war der König tief betrübt, als er sah, wie Bhīṣma zurückgehalten wurde.
6.48.70
प्रवीरं सर्वलोकस्य श्वेतेन युधि वै तदा ।
निष्ठानकश्च सुमहांस्तव सैन्यस्य चाभवत् ॥ ६.४८.७० ॥
Śveta durchbohrte im Kampf jenen Helden aller Menschen (Bhīṣma). Und in eurem Heer erhob sich ein gewaltiges Getöse (niṣṭhānaka).
6.48.71
तं वीरं वारितं दृष्ट्वा श्वेतेन शरविक्षतम् ।
हतं श्वेतेन मन्यन्ते श्वेतस्य वशमागतम् ॥ ६.४८.७१ ॥
Als sie jenen Helden zurückgehalten und von Pfeilen verwundet sehen, glauben sie, er sei von Śveta erschlagen worden und in Śvetas Gewalt geraten.
6.48.72
ततः क्रोधवशं प्राप्तः पिता देवव्रतस्तव ।
ध्वजमुन्मतितं दृष्ट्वा तां च सेनां निवारिताम् ॥ ६.४८.७२ ॥
Da geriet euer Vater Devavrata in Zorn, sah das zerschmetterte Banner und das zurückgehaltene Heer.
6.48.73
श्वेतं प्रति महाराज व्यसृजत्प्तायकान्बहून् ।
तानावार्य रणे श्वेतो भीष्मस्य रथिनां वरः ॥ ६.४८.७३ ॥
Großer König, gegen ihn schoss Śveta viele Pfeile; sie im Kampf abwehrend, stellte sich Śveta, der beste der Wagenkämpfer, Bhīṣma entgegen.
6.48.74
धनुश्चिच्छेद भल्लेन पुनरेव पितुस्तव ।
उत्सृज्य कार्मुकं राजन्गाङ्गेयः क्रोधमूर्च्छितः ॥ ६.४८.७४ ॥
Mit einem Bhalla zerschnitt er wieder den Bogen deines Vaters; dann, o König, ließ Gāṅgeya, von Zorn überwältigt, seinen eigenen Bogen fallen.
6.48.75
अन्यत्कार्मुकमादाय विपुलं बलवत्तरम् ।
तत्र संधाय विपुलान्भल्लान्सप्त शिलाशितान् ॥ ६.४८.७५ ॥
Er nahm einen anderen großen und sehr starken Bogen und legte sieben große, am Stein geschärfte Bhallas darauf an.
6.48.76
चतुर्भिश्च जघानाश्वाञ्श्वेतस्य पृतनापतेः ।
ध्वजं द्वाभ्यां तु चिच्छेद सप्तमेन च सारथे ॥ ६.४८.७६ ॥
Mit vieren erschlug er die Pferde Śvetas, des Heerführers; mit zweien zerschnitt er sein Banner; und mit dem siebten, o Wagenlenker...
6.48.77
शिरश्चिच्छेद भल्लेन संक्रुद्धोऽलघुविक्रमः ।
हताश्वसूतात्सु रथादवप्लुत्य महाबलः ॥ ६.४८.७७ ॥
Hoch erzürnt und von nicht geringer Tapferkeit, schlug er ihm mit einem Bhalla den Kopf ab; und der Mächtige sprang, seine Pferde und sein Wagenlenker erschlagen, vom Wagen herab.
6.48.78
अमर्षवशमापन्नो व्याकुलः समपद्यत ।
विरथं रथिनां श्रेष्ठं श्वेतं दृष्ट्वा पितामहः ॥ ६.४८.७८ ॥
Vom Unmut überwältigt, geriet der Großvater in Aufruhr, als er Śveta, den besten der Wagenkämpfer, ohne seinen Wagen sah.
6.48.79
ताडयामास निशितैः शरसङ्घैः समंततः ।
स ताड्यमानः समरे भीष्मचापच्युतैः शरैः ॥ ६.४८.७९ ॥
Er schlug von allen Seiten mit Schwärmen scharfer Pfeile zu; und er, im Kampf getroffen von den Pfeilen, die von Bhīṣmas Bogen geschnellt wurden...
6.48.80
स्वरथे धनुरुत्सृज्य शक्तिं जग्राह काञ्चनीम् ।
ततः शक्तिं रणे श्वेतो जग्राहोग्रं महाभयाम् ॥ ६.४८.८० ॥
Er legte seinen Bogen auf seinem Wagen ab und ergriff einen goldenen Speer; dann ergriff Śveta im Kampf jenen furchtbaren, überaus schrecklichen Speer.
6.48.81
कालदण्डोपमां घोरां मृत्योर्जिह्वामेव श्वसन् ।
अब्रवीच्च तदा श्वेतो भीष्मं शान्तनवं रणे ॥ ६.४८.८१ ॥
Atmend wie der Stab der Zeit, wie die Zunge des Todes, furchtbar, sprach Śveta damals im Kampf zu Bhīṣma, dem Sohn Śantanus.
6.48.82
तिष्ठेदानीं सुसंरब्धः पश्य मां पुरुषो भव ।
एवमुक्त्वा महेष्वासो भीष्मं युधि पराक्रमी ॥ ६.४८.८२ ॥
„Steh jetzt, voller Zorn, sieh mich an, sei ein Mann!“ So gesprochen, sagte der große Bogenschütze, der Tapfere, im Kampf zu Bhīṣma.
6.48.83
ततः शक्तिममेयात्मा चिक्षेप भुजगोपमाम् ।
पाण्डवार्थे पराक्रान्तस्तवानर्थं चिकीर्षुकः ॥ ६.४८.८३ ॥
Dann schleuderte er von unermesslicher Seele einen Speer wie eine Schlange, tapfer für die Pāṇḍavas, da er dir Schaden zufügen wollte.
6.48.84
हाहाकारो महानासीत्पुत्राणां ते विशांपते ।
दृष्ट्वा शक्तिं महाघोरां मृत्योर्दण्डसमप्रभाम् ॥ ६.४८.८४ ॥
O Herr der Menschen, ein großes Wehklagen „Weh!“ erhob sich unter deinen Söhnen, als sie jenen überaus furchtbaren Speer mit dem Glanz des Todesstabes sahen.
6.48.85
श्वेतस्य करनिर्मुक्तां निर्मुक्तोरगसन्निभाम् ।
अपतत्सहसा राजन्महोल्केव नभस्तलात् ॥ ६.४८.८५ ॥
O König, jener Speer, aus Śvetas Hand entlassen und einer befreiten Schlange gleich, fiel plötzlich wie ein großer Meteor vom Himmel.
6.48.86
ज्वलन्तीमन्तरिक्षे तां ज्वालाभिरिव संवृताम् ।
असंभ्रान्तस्तदा राजन्पिता देवव्रतस्तव ॥ ६.४८.८६ ॥
Als er jenen Speer am Himmel brennen sah, gleichsam von Flammen umhüllt, blieb, o König, euer Vater Devavrata damals unerschüttert.
6.48.87
अष्टभिर्नवभिर्भीष्मः शक्तिं चिच्छेद पत्रिभिः ।
उत्कृष्टहेमविकृतां निकृतां निशितैः शरैः ॥ ६.४८.८७ ॥
Bhīṣma zerschnitt jenen Speer, mit edlem Gold geschmückt, mit acht und neun Pfeilen, zerschlagen von scharfen Geschossen.
6.48.88
उच्चुक्रुशुस्ततः सर्वे तावका भरतर्षभ ।
शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा वैराटिः क्रोधमूर्च्छितः ॥ ६.४८.८८ ॥
Da erhoben alle deine Leute ein lautes Geschrei, o Stier der Bharatas, als sie den Speer zerstört sahen; und der Sohn Virāṭas, von Zorn überwältigt,
6.48.89
कालोपहतचेतास्तु कर्तवक्यं नाभ्यजानत ।
क्रोधसंमूर्च्छितो राजन्वैराटिः प्रहसन्निव ॥ ६.४८.८९ ॥
Sein Geist vom Schicksal getroffen, erkannte er nicht, was zu tun war; o König, der Sohn Virāṭas, von Zorn überwältigt, wie lachend,
6.48.90
गदां जग्राह संहृष्टो भीष्मस्य निधनं प्रति ।
क्रोधेन रक्तनयनो दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ६.४८.९० ॥
Frohlockend ergriff er die Keule zum Tod Bhīṣmas; mit vor Zorn geröteten Augen, wie der Tod mit dem Stock in der Hand.
6.48.91
भीष्मं समिदुद्राव जलौघ इव पर्वतम् ।
तस्य वेगमसंवार्यं मत्वा भीष्मः प्रतापवान् ॥ ६.४८.९१ ॥
Wie eine Wasserflut auf einen Berg stürzt, stürmte er auf Bhīṣma los. Da er seinen Ansturm für unaufhaltsam hielt, der mächtige Bhīṣma…
6.48.92
प्रहारविप्रमोक्षार्थं सहसा धरणींगतः ।
श्वेतः क्रोधसमाविष्टो भ्रामयित्वा तु तां गदाम् ॥ ६.४८.९२ ॥
Um dem Schlag zu entgehen, ging er plötzlich zu Boden. Śveta, von Zorn ergriffen, schwang jene Keule und…
6.48.93
रथे भीष्मस्य चिक्षेप यथा देवो धनेश्वरः ।
तया भीष्मनिपातिन्या स रथो भस्मसात्कृतः ॥ ६.४८.९३ ॥
Wie der Gott des Reichtums schleuderte er sie auf Bhīṣmas Wagen; durch jene Keule, die Bhīṣma niederstrecken konnte, wurde der Wagen zu Asche.
6.48.94
सध्वजः सह सूतेन साश्वः सयुगबन्धुरः ।
विरथं रथिनां श्रेष्ठं भीष्मं दृष्ट्वा रथोत्तमकाः ॥ ६.४८.९४ ॥
Mit seiner Fahne, seinem Wagenlenker, den Pferden und dem Joch wurde jener Wagen vernichtet. Als sie Bhīṣma, den Ersten der Wagenkämpfer, ohne Wagen sahen, die ausgezeichneten Wagenkämpfer…
6.48.95
अभ्यधावन्त सहिताः शल्यप्रभृतयो रथाः ।
ततोऽन्यं रथमास्थाय धनुर्विस्फार्य दुर्मनाः ॥ ६.४८.९५ ॥
Angeführt von Śalya und anderen stürmten die Wagenkämpfer gemeinsam heran. Da bestieg der betrübten Sinnes Bhīṣma einen anderen Wagen, spannte seinen Bogen und…
6.48.96
शनकैरभ्यायाच्छ्वेतं गाङ्गेयः प्रहसन्निव ।
एतस्मिन्नन्तरे भीष्मः शुश्राव विपुलां गिरम् ॥ ६.४८.९६ ॥
Langsam, gleichsam lächelnd, rückte der Sohn der Gaṅgā gegen Śveta vor. Inzwischen hörte Bhīṣma eine laute Stimme.
6.48.97
आकाशादीरितां दिव्यामात्मनो हितसंभवाम् ।
भीष्मभीष्म महाबाहो शीघ्रं यत्नं कुरुष्व वै ॥ ६.४८.९७ ॥
Das göttliche Wort, vom Himmel gesprochen, zu seinem eigenen Wohl entstanden: O Bhīṣma, Bhīṣma, du Starkarmiger, unternimm schnell die Anstrengung!
6.48.98
एष ह्यस्य जये कालो निर्दिष्टो विश्वयोनिना ।
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं देवदूतेन भाषितम् ॥ ६.४८.९८ ॥
Dies ist die Zeit, die der Ursprung der Welt für seinen Sieg bestimmt hat. Nachdem er dieses Wort vernommen hatte, das der Götterbote sprach—
6.48.99
संप्रहृष्टमना भूत्वा वधे तस्य मनो दधे ।
विरथं रथिनां श्रेष्ठं श्वेतं दृष्ट्वा पदातिनम् ॥ ६.४८.९९ ॥
Mit hoch erfreutem Sinn richtete er seinen Geist darauf, ihn zu töten. Als er Śveta, den besten der Wagenkämpfer, ohne Wagen und zu Fuß sah—
6.48.100
सहितास्त्वभ्यवर्तन्त परीप्सन्तो महारथाः ।
सात्यकिर्भीमसेनश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ॥ ६.४८.१०० ॥
Die großen Wagenkämpfer rückten gemeinsam vor, bestrebt, ihn zu schützen: Sātyaki, Bhīmasena, Dhṛṣṭadyumna und der Sohn des Pṛṣata.
6.48.101
कैकेयो धृष्टकेतुश्च अभिमन्युश्च वीर्यवान् ।
एतानापततः सर्वान्द्रोणशल्यकृपैः सह ॥ ६.४८.१०१ ॥
Der Kaikeya, Dhṛṣṭaketu und der mächtige Abhimanyu—alle rückten vor—wurden zusammen mit Droṇa, Śalya und Kṛpa aufgehalten.
6.48.102
अवारयदमेयात्मा वारिवेगानिवाचलः ।
स निरुद्धेषु सर्वेषु पाण्डवेषु महात्मसु ॥ ६.४८.१०२ ॥
Der Unermessliche hielt sie zurück, wie ein Berg die Fluten des Wassers zurückhält. Als alle großherzigen Pāṇḍavas so aufgehalten waren—
6.48.103
श्वेतः खङ्गमथाकृष्य भीष्मस्य धनुराच्छिनात् ।
तदपास्य धनुश्छिन्नं त्वरमाणः पितामहः ॥ ६.४८.१०३ ॥
Śveta zog sein Schwert und zerschnitt Bhīṣmas Bogen. Da warf der Großvater den zerbrochenen Bogen weg und eilte
6.48.104
देवदूतवचः श्रुत्वा वधे तस्य मनो दधे ।
ततः प्रचरमाणस्तु पिता देवव्रतस्तव ॥ ६.४८.१०४ ॥
Als er die Worte des göttlichen Boten vernahm, richtete er seinen Sinn darauf, ihn zu töten. Da ging euer Vater Devavrata,
6.48.105
अन्यत्कार्मुकमादाय त्वरमाणो महारथः ।
क्षणेन सज्यमकरोच्छक्रचापसमप्रभम् ॥ ६.४८.१०५ ॥
Einen anderen Bogen ergreifend, spannte der große Streitwagenkämpfer ihn in einem Augenblick, leuchtend wie Indras Bogen.
6.48.106
पिता ते भरतश्रेष्ठ श्वेतं दृष्ट्वा महारथैः ।
वृतं तं मनुजव्याघ्रैर्भीमसेनपुरोगमैःक ॥ ६.४८.१०६ ॥
O Bester der Bharatas, euer Vater sah Śveta umringt von großen Kriegern, Tigern unter den Menschen, angeführt von Bhīmasena.
6.48.107
अभ्यवर्तत गाङ्गेयः श्वेतं सेनापतिं द्रुतम् ।
आपतन्तं ततो भीष्मो भीमसेनं प्रतापवान् ॥ ६.४८.१०७ ॥
Der Sohn der Gaṅgā rückte schnell gegen Śveta, den Feldherrn, vor; dann, als Bhīṣma, der Mächtige, sich auf Bhīmasena stürzte,
6.48.108
आजघ्ने विशिखैः षष्ट्या सेनान्यं स महारथः ।
अभिमन्युं च समरे पिता देवव्रतस्तव ॥ ६.४८.१०८ ॥
Jener große Kämpfer traf den Feldherrn mit sechzig Pfeilen, und im Kampf traf euer Vater Devavrata auch Abhimanyu
6.48.109
आजघ्ने भरतश्रेष्ठस्त्रिभिः सन्नतपर्वभिः ।
सात्यकिं च शतेनाजौ भरतानां पितामहः ॥ ६.४८.१०९ ॥
Der Beste der Bharatas traf mit drei gebogenen Pfeilen, und im Kampf Sātyaki mit hundert — der Großvater der Bharatas.
6.48.110
धृष्टद्युम्नं च विंशत्या कैकेयं चापि पञ्चभिः ।
तांश्च सर्वान्महेष्वासान्पिता देवव्रतस्तव ॥ ६.४८.११० ॥
Dhṛṣṭadyumna mit zwanzig und den Kaikeya-Prinzen mit fünf; und alle diese großen Bogenschützen traf dein Vater Devavrata.
6.48.111
वारयित्वा शरैर्घोरैः श्वेतमेवाभिदुद्रुवे ।
ततः शरं मृत्युसमं भारसाधनमुत्तमम् ॥ ६.४८.१११ ॥
Nachdem er sie mit schrecklichen Pfeilen abgewehrt hatte, stürmte er auf Śveta los. Dann nahm er einen höchsten Pfeil, dem Tod gleich, der seine Last zu vollbringen vermochte.
6.48.112
विकृष्य बलवान्भीष्मः समाधत्त दुरासदम् ।
ब्रह्मास्त्रेण सुसंयुक्तं तं शरं लोमवाहिनम् ॥ ६.४८.११२ ॥
Der mächtige Bhīṣma zog zurück und legte jenen unwiderstehlichen Pfeil auf — wohl verbunden mit der Brahma-Waffe, jenen gefiederten Schaft.
6.48.113
ददृशुर्देवगन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः ।
स तस्य कवचं भित्वा हृदयं चामितौजसः ॥ ६.४८.११३ ॥
Götter, Gandharven, Piśācas, Schlangen und Rākṣasas sahen es. Jener Pfeil durchbohrte den Panzer des Unermesslichen und erreichte sein Herz.
6.48.114
जगाम धरणीं बाणो महाशनिरिव ज्वलन् ।
अस्तं गच्छन्यथाऽऽदित्यः प्रभाप्रादाय सत्वरः ॥ ६.४८.११४ ॥
Jener Pfeil, brennend wie ein großer Blitz, fuhr zur Erde nieder — wie die Sonne, die untergehend schnell ihr Licht einzieht.
6.48.115
एवं जीवितमादाय श्वेतदेहाञ्जगाम ह ।
तं भीष्मेण नरव्याघ्रं तथा विनिहतं युधि ॥ ६.४८.११५ ॥
So nahm er das Leben und ging fort, der Weißleibige. Jenen Tiger unter den Menschen, so im Kampf von Bhīṣma erschlagen, (sah man).
6.48.116
प्रपतन्तमपश्याम गिरेः शृङ्गमिव च्युतम् ।
अशोचन्पाण्डवास्तत्र क्षत्रियाश्च महारथाः ॥ ६.४८.११६ ॥
Wir sahen ihn fallen, wie einen von einem Berg gestürzten Gipfel. Dort trauerten die Pāṇḍavas und die großen Wagenkrieger der Kṣatriyas.
6.48.117
प्रहृष्टाश्च सुतास्तुभ्यं कुरवश्चापि सर्वशः ।
ततो दुःशासनो राजञ्श्वेतं दृष्ट्वा निपातितम् ॥ ६.४८.११७ ॥
Deine Söhne und alle Kurus freuten sich. Dann, o König, sah Duḥśāsana den Weißen niedergestreckt,
6.48.118
वादित्रनिनदैर्घोरैर्नृत्यति स्म समंततः ।
तस्मिन्हते महेष्वासे भीष्मेणाहवशोभिना ॥ ६.४८.११८ ॥
Mit wilden Klängen der Instrumente tanzte er ringsum, als jener große Bogenschütze von Bhīṣma erschlagen wurde, der im Kampf glänzt.
6.48.119
प्रावेपन्त महेष्वासाः शिखण्डिप्रमुखा रथाः ।
ततो धनंजयो राजन्वार्ष्णेयश्चापि सर्वशः ॥ ६.४८.११९ ॥
Die großen Bogenschützen und Wagenkrieger unter Führung Śikhaṇḍins zitterten. Dann, o König, zitterten auch Dhanaṃjaya (Arjuna) und der Vārṣṇeya (Kṛṣṇa) auf allen Seiten.
6.48.120
अवहारं शनैश्चक्रुर्निहते वाहिनीपतौ ।
ततोऽवहारः सैन्यानां तव तेषां च भारत ॥ ६.४८.१२० ॥
Als der Heerführer erschlagen war, begannen sie langsam abzuziehen. Dann, o Nachkomme des Bharata, erfolgte der Rückzug deiner Heere und ihrer.
6.48.121
तावकानां परेषां च नर्दतां च मुहुर्मुहुः ।
पार्था विमनसो भूत्वा न्यवर्तन्त महारथाः ।
चिन्तयन्तो वधं घोरं द्वैरथेन परंतपाः ॥ ६.४८.१२१ ॥
Während die Deinen und die Feinde immer wieder brüllten, kehrten die Söhne Pṛthās und die großen Wagenkämpfer niedergeschlagen zurück, im Gedanken an das schreckliche Gemetzel des Zweikampfs, o Verbrenner der Feinde.