Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 6.59

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

6.59.1

प्रतिज्ञाते ततस्तस्मिन्युद्धे भीष्मेण दारुणे ।
क्रोधितो मम पुत्रेण दुःखितेन विशेषतः ॥ ६.५९.१ ॥

ಆಗ ಆ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ನನ್ನ ಮಗನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಕೋಪಗೊಂಡನು.

6.59.2

भीष्मः किमकरोत्तत्र पाण्डवेयेषु भारत ।
पितामहे वा पञ्चालास्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ६.५९.२ ॥

ಓ ಭಾರತ! ಅಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನು ಪಾಂಡವರ ವಿರುದ್ಧ ಏನು ಮಾಡಿದನು? ಅಥವಾ ಪಿತಾಮಹ ಮತ್ತು ಪಾಂಚಾಲರು ಏನು ಮಾಡಿದರು? ಸಂಜಯ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.

6.59.3

गतपूर्वाह्णभूयिष्ठे तस्मिन्नहनि भारत ।
पश्चिमां दिशमास्थाय स्थिते चापि दिवाकरे ॥ ६.५९.३ ॥

ಓ ಭಾರತ! ಆ ದಿನದ ಪೂರ್ವಾಹ್ನದ ಬಹುಭಾಗ ಕಳೆದು, ಸೂರ್ಯನು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ (ಯುದ್ಧ ಮುಂದುವರಿಯಿತು).

6.59.4

जयं प्राप्तेषु हृष्टेषु पाण्डवेषु महात्ससु ।
सर्वधर्मविशेषज्ञः पिता देवव्रतस्तव ॥ ६.५९.४ ॥

ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಾಂಡವರು ವಿಜಯ ಪಡೆದು ಹರ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಸರ್ವ ಧರ್ಮಗಳ ವಿಶೇಷ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ದೇವವ್ರತ (ಭೀಷ್ಮ) (ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು).

6.59.5

अभ्ययाञ्जवनैरश्वैः पाण्डवानामनीकिनीम् ।
महत्या सेनया गुप्तस्तव पुत्रैश्च सर्वशः ॥ ६.५९.५ ॥

ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಪಾಂಡವರ ಸೇನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು; ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯಿಂದಲೂ ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಂದಲೂ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿ.

6.59.6

प्रावर्तत ततो युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
अस्माकं पाण्डवैः सार्धमनायात्तव भारत ॥ ६.५९.६ ॥

ಆಗ ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರ ನಡುವೆ ರೋಮಾಂಚಕ, ಕೋಲಾಹಲದ ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು; ಓ ಭಾರತ, ನಿನ್ನ ಕಡೆಯವರು ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದೆ ಹೋರಾಡಿದರು.

6.59.7

घनुषां कूजतां तत्र तलानां चाभिहन्यताम् ।
महान्समभवच्छब्दो गिरीणामिव दीर्यताम् ॥ ६.५९.७ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಟಂಕಾರ ಮತ್ತು ಅಂಗೈಗಳ ಹೊಡೆತದ ಶಬ್ದ ಮೂಡಿತು; ಪರ್ವತಗಳು ಸೀಳುವಂತೆ ಮಹಾ ಧ್ವನಿಯಾಯಿತು.

6.59.8

तिष्ठ स्थितोऽस्मि विद्ध्यैनं निवर्तस्व स्थिरो भव ।
स्थिरोऽस्मि प्रहरस्वेति शब्दोऽश्रूयत सर्वशः ॥ ६.५९.८ ॥

"ನಿಲ್ಲು, ನಾನು ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ. ಇವನನ್ನು ತಿಳಿ, ಹಿಂತಿರುಗು, ಸ್ಥಿರನಾಗು." "ನಾನು ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಹೊಡೆ!" ಎಂಬ ಕೂಗುಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿಸಿದವು.

6.59.9

काञ्चनेषु तनुत्रेषु किरीटेषु ध्वजेषु च ।
शिलानामिव शैलेषु पतितानामभूद्ध्वनिः ॥ ६.५९.९ ॥

ಚಿನ್ನದ ಕವಚಗಳು, ಕಿರೀಟಗಳು, ಧ್ವಜಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಶಬ್ದ ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ಬಂಡೆಗಳು ಉರುಳಿದಂತಿತ್ತು.

6.59.10

पतितान्युत्तमाङ्गानि बाहवश्च विभूषिताः ।
व्यचेष्टन्त महीं प्राप्य शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.५९.१० ॥

ಬಿದ್ದ ತಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ತೋಳುಗಳು ನೆಲ ಸೇರಿ ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ತೊಳಲಾಡಿದವು.

6.59.11

हृतोत्तमाह्गाः केचित्तु तथैवोद्यतकार्मुकाः ।
प्रगृहीतायुधाश्चापि तस्थुः पुरुषसत्तमाःक ॥ ६.५९.११ ॥

ಕೆಲವರ ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಅದೇ ರೀತಿ ಬಿಲ್ಲೆತ್ತಿ ಆಯುಧ ಹಿಡಿದ ಪುರುಷೋತ್ತಮರು ನಿಂತಿದ್ದರು.

6.59.12

प्रावर्तत महावेगा नदी रुधिरवाहिनी ।
मातङ्गाङ्गशिला रौद्रा मांसशोणितकर्दमा ॥ ६.५९.१२ ॥

ರಕ್ತವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಮಹಾವೇಗದ ನದಿ ಹರಿಯಿತು; ಆನೆಗಳ ದೇಹಗಳೇ ಬಂಡೆಗಳಾಗಿ, ಮಾಂಸ-ರಕ್ತದ ಕೆಸರಿನಿಂದ ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು.

6.59.13

वरश्वनरनागानां शरीरप्रभवा तदा ।
परलोकार्णवमुखी गृध्रगोमायुमोदिनी ॥ ६.५९.१३ ॥

ಆಗ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುದುರೆಗಳು, ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳ ದೇಹಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ನದಿ ಪರಲೋಕ ಸಾಗರದತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿ, ರಣಹದ್ದುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನರಿಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

6.59.14

न दृष्टं न श्रुतं वापि युद्धमेतादृशं नृप ।
यथा तव सुतानां च पाण्डवानां च भारत ॥ ६.५९.१४ ॥

ಓ ರಾಜನೇ! ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರ ನಡುವೆ ನಡೆದಂತಹ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಾನು ಎಂದೂ ನೋಡಿಲ್ಲ, ಕೇಳಿಲ್ಲ, ಭಾರತ.

6.59.15

नासीद्रथपथस्तत्र यौधैर्युधि निपातितैः ।
गजैश्च पतितैर्नीलैर्गिरिश्रृङ्गैनिरवावृतः ॥ ६.५९.१५ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಯೋಧರು ಮತ್ತು ಬಿದ್ದಿದ್ದ ನೀಲಿ ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳಂತಹ ಆನೆಗಳಿಂದ ರಥಮಾರ್ಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿತ್ತು; ಅದು ದಾರಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

6.59.16

विकीर्णैः कवचैश्चित्रैः शिरस्त्रणैश्च मारिष ।
शुशुभे तद्राणस्थानं शरदीव नभस्तलम् ॥ ६.५९.१६ ॥

ಓ ಮಾರಿಷ! ಚೆಲ್ಲಾಡಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಕವಚಗಳು ಮತ್ತು ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣಗಳಿಂದ ಆ ರಣಭೂಮಿ ಶರದೃತುವಿನ ಆಕಾಶದಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.

6.59.17

विनिर्भिन्नाः शरैः केचिदन्त्रापीडप्रकर्षिणः ।
अभीताः समरे शत्रूनभ्यधावन्त दर्पिताः ॥ ६.५९.१७ ॥

ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಕೆಲವರು, ತಮ್ಮ ಕರುಳುಗಳನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಲೂ ನಿರ್ಭಯರಾಗಿ ಮತ್ತು ಗರ್ವದಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದರು.

6.59.18

तात भ्रातः सखे बन्धो वयस्य मम मातुल ।
मा मां परित्यजेत्यन्ये चुक्रुशुः पतिता रणे ॥ ६.५९.१८ ॥

"ಅಪ್ಪಾ! ಸಹೋದರ! ಗೆಳೆಯ! ಬಂಧು! ಸಂಗಾತಿ! ನನ್ನ ಮಾವ! ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡಬೇಡ!" ಎಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಇತರರು ಕೂಗಿದರು.

6.59.19

अथाभ्येहि त्वमागच्छ किं भीतोसि क्व यास्यसि ।
स्थितोऽहं समरे मा भैरिति चान्ये विचुक्रुशुः ॥ ६.५९.१९ ॥

ಈಗ ಬಾ, ಮುಂದೆ ಬಾ. ಏಕೆ ಭಯಪಡುತ್ತೀಯ, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೀಯ? ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ, ಭಯಪಡಬೇಡ — ಎಂದು ಇತರರು ಕೂಗಿದರು.

6.59.20

तत्र भीष्मः शान्तनवो नित्यं मण्डलकार्मुकः ।
मुमीच बाणान्दीप्ताग्रानहीनाशीविषानिव ॥ ६.५९.२० ॥

ಅಲ್ಲಿ ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮ, ಯಾವಾಗಲೂ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವನು, ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತೆ ಉರಿಯುವ ತುದಿಗಳ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.

6.59.21

शरैरेकायनीकुर्वन्दिशः सर्वा यतव्रतः ।
जघान पाण्डवरथानादिश्य भारतर्षभ ॥ ६.५९.२१ ॥

ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಮಾರ್ಗವಾಗಿಸಿ, ವ್ರತದಲ್ಲಿ ದೃಢನಾಗಿ, ಭರತರ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಪಾಂಡವರ ರಥಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಿಟ್ಟು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದನು.

6.59.22

स नृत्यन्वै रथोपस्थे दर्शयन्पाणिलाघवम् ।
अलातचक्रवद्राजंस्तत्र तत्र स्म दृश्यते ॥ ६.५९.२२ ॥

ಅವನು ರಥದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನರ್ತಿಸುತ್ತಾ, ಕೈಚಳಕವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ, ರಾಜನೇ, ಅಲಾತ-ಚಕ್ರದಂತೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

6.59.23

तमेकं समरे शूरं पाण्डवाः सृञ्जयैः सह ।
अनेकशतसाहस्रं समपश्यन्त लाघवात् ॥ ६.५९.२३ ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಒಬ್ಬನೇ ಶೂರನನ್ನು ಪಾಂಡವರು ಸೃಂಜಯರ ಜೊತೆಗೂಡಿ, ಅವನ ಚುರುಕುತನದಿಂದ ನೂರಾರು ಸಾವಿರ ರೂಪಗಳಾಗಿ ಕಂಡರು.

6.59.24

मायाकृतात्मानमिव भीष्मं तत्र स्म मेनिरे ।
पूर्वस्यां दिशि तं दृष्ट्वा प्रतीच्यां ददृशुर्जनाः ॥ ६.५९.२४ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಜನರು ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು; ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕಂಡು, ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೂ ಅವನನ್ನೇ ಕಂಡರು.

6.59.25

उदीच्यां चैवमालोक्य दक्षिणस्यां पुनः प्रभो ।
एवं स समरे शूरो गाङ्गेयः प्रत्यदृश्यत ॥ ६.५९.२५ ॥

ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ಮತ್ತೆ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು. ಹೀಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಶೂರ ಗಾಂಗೇಯನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

6.59.26

न चैवं पाण्डवेयानां कश्चिच्छक्नोति वीक्षितुम् ।
विशिखानेव पश्यन्ति भीष्मचापच्युतान्बहून् ॥ ६.५९.२६ ॥

ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಹೀಗೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಭೀಷ್ಮನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳನ್ನೇ ಅವರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.

6.59.27

कुर्वाणं समरे कर्म सूदयानं च वाहिनीम् ।
व्याक्रोशन्त रणे तत्र नरा बहुविधा बहु ॥ ६.५९.२७ ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಜನರು ಕೂಗಾಡಿದರು.

6.59.28

अमानुषेण रूपेण चरन्तं पितरं तव ।
शलभा इव राजानः पतन्ति विधिचोदिताः ॥ ६.५९.२८ ॥

ಅಮಾನುಷ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ, ವಿಧಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾದ ರಾಜರು ಪತಂಗಗಳಂತೆ ಬೀಳತೊಡಗಿದರು.

6.59.29

भीष्माग्निमभिसंक्रुद्धं विनाशाय सहस्रशः ।
न हि मोघः शरः कश्चिदासीद्भीष्मस्य संयुगे ॥ ६.५९.२९ ॥

ಭೀಷ್ಮ ಎಂಬ ಅಗ್ನಿ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡು ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಉರಿಯಿತು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನ ಯಾವ ಬಾಣವೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ.

6.59.30

नरनागाश्वकायेषु बहुत्वाल्लघुयोधिनः ।
भिनत्त्येकेन बाणेन सुमुखेन पतत्रिणा ॥ ६.५९.३० ॥

ಮನುಷ್ಯರು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಬಹುತ್ವದ ಕಾರಣದಿಂದ, ಅವನು ಲಘು ಯೋಧರನ್ನು ಒಂದೇ ಸುಂದರ ಮೊನೆಯ ರೆಕ್ಕೆಯ ಬಾಣದಿಂದ ಭೇದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

6.59.31

गजं कंकटसन्नद्धं वज्रेणेव शिलोच्चयम् ।
द्वौ त्रीनपि गजारोहान्पिण्डितान्वर्मितानपि ॥ ६.५९.३१ ॥

ಕಂಕಟ ಜಾಲದಿಂದ ಸನ್ನದ್ಧವಾದ ಆನೆಯನ್ನು, ವಜ್ರದಿಂದ ಶಿಲಾರಾಶಿಯನ್ನು ಒಡೆದಂತೆ, ಎರಡು ಮೂರು ಆನೆ ಸವಾರರನ್ನು, ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಿಂತ ಕವಚಧಾರಿಗಳನ್ನು (ಭೀಷ್ಮ ಕೆಡವಿದನು).

6.59.32

नाराचेन सुमुक्तेन निजघान पिता तव ।
यो यो भीष्मं नरव्याघ्रमभ्येति युधि कश्चन ॥ ६.५९.३२ ॥

ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ (ಭೀಷ್ಮ) ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿಟ್ಟ ನಾರಾಚದಿಂದ ಕೊಂದನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ ಯಾರೇ ಆದರೂ (ಬಿದ್ದರು).

6.59.33

मुहूर्तदृष्टः स मया पतितो भुवि दृश्यते ।
एवं सा धर्मराजस्य वध्यमाना महाचमूः ॥ ६.५९.३३ ॥

ಅವನನ್ನು ನಾನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ನೋಡಿದೆ, ಅವನು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ; ಹೀಗೆ ಧರ್ಮರಾಜನ ಆ ಮಹಾಸೇನೆ ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು.

6.59.34

भीष्मेणातुलवीर्येण व्यशीर्यत संहस्रधा ।
प्राकम्पत महासेना शरवर्षेण तापिता ॥ ६.५९.३४ ॥

ಅತುಲ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಷ್ಮನಿಂದ (ಆ ಸೇನೆ) ಸಾವಿರ ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಚದುರಿತು; ಬಾಣದ ಮಳೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ಆ ಮಹಾಸೇನೆ ನಡುಗಿತು.

6.59.35

पश्यतो वासुदेवस्य पार्थस्याथ शिखण्डिनः ।
यतमानाऽपि ते वीरा द्रवमाणान्महारथान् ॥ ६.५९.३५ ॥

ವಾಸುದೇವ, ಪಾರ್ಥ (ಅರ್ಜುನ) ಮತ್ತು ಶಿಖಂಡಿ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಆ ವೀರರು ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾರಥರನ್ನು ತಡೆಯಲಾರದೆ ಹೋದರು.

6.59.36

नाशक्नुवन्वारयितुं भीष्मबाणप्रपीडितान् ।
महेन्द्रसमवीर्येण वध्यमाना महाचमूः ॥ ६.५९.३६ ॥

ಭೀಷ್ಮನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದವರನ್ನು ಅವರು ತಡೆಯಲಾರದೆ ಹೋದರು; ಮಹೇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಿಂದ ಆ ಮಹಾಸೇನೆ ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು.

6.59.37

अभज्यत महाराज न च द्वौ सह धावतः ।
आविद्धरनागाश्वं पतितध्वजकूबरम् ॥ ६.५९.३७ ॥

ಮಹಾರಾಜ, ಆ ಸೇನೆ ಛಿದ್ರವಾಯಿತು; ಇಬ್ಬರು ಯೋಧರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಓಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆನೆಗಳು ಕುದುರೆಗಳು ಗಾಯಗೊಂಡು ಬಿದ್ದವು; ಧ್ವಜಗಳು ಮತ್ತು ರಥದ ಕೂಬರಗಳು ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿದವು.

6.59.38

अनीकं पाण्डुपुत्राणां हाहाभूतमचेतनम् ।
जघानात्र पिता पुत्रं पुत्रश्च पितरं तथा ॥ ६.५९.३८ ॥

ಪಾಂಡುಪುತ್ರರ ಆ ಸೇನೆ ಹಾಹಾಕಾರದಿಂದ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿತು; ಅಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಮಗನನ್ನೂ, ಮಗ ತಂದೆಯನ್ನೂ ಕೊಂದರು.

6.59.39

प्रियं सखायं चाक्रन्दे सखा दैवबलात्कृतः ।
विमुच्य कवचान्यन्ये पाण्डुपुत्रस्य सैनिकाः ॥ ६.५९.३९ ॥

ದೈವಬಲದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಗೆಳೆಯನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಕೂಗಿದನು; ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ಇತರ ಸೈನಿಕರು ತಮ್ಮ ಕವಚಗಳನ್ನು ಕಳಚಿ ಎಸೆದರು.

6.59.40

विनुक्तकेशा धावन्तः प्रत्यदृश्यन्त भारत ।
तद्गोकुलमिवोद्धान्तमुद्धान्तरथयूथपम् ॥ ६.५९.४० ॥

ಭಾರತ, ಕೆದರಿದ ಕೂದಲಿನ ಸೈನಿಕರು ಓಡುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿತು; ಆ ಸೇನೆ ಹಸುಗಳ ಹಿಂಡಿನಂತೆ ಬೆದರಿ ಚದುರಿತು, ರಥಸಮೂಹದ ನಾಯಕರೂ ಚದುರಿದರು.

6.59.41

ददृशे पाण्डुपुत्रस्य सैन्यमार्तस्वरं तदा ।
प्रभज्यमानं सैन्यं तु दृष्ट्वा यादवनन्दनः ॥ ६.५९.४१ ॥

ಆಗ ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ಸೇನೆ ಆರ್ತಸ್ವರದಿಂದ ಕಂಡುಬಂದಿತು; ಚದುರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಯಾದವನಂದನನು (ಕೃಷ್ಣ)...

6.59.42

उवाच पार्थं बीभत्सुं निगृह्य रथमुत्तमम् ।
असं स कालः संप्राप्तः पार्थ पस्तेऽभिकाङ्क्षितः ॥ ६.५९.४२ ॥

ಅವನು (ಕೃಷ್ಣ) ಉತ್ತಮ ರಥವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಬೀಭತ್ಸು ಪಾರ್ಥನಿಗೆ (ಅರ್ಜುನನಿಗೆ) ಹೇಳಿದನು: "ಪಾರ್ಥ, ನೀನು ಬಯಸಿದ ಆ ಕಾಲ ಈಗ ಬಂದಿದೆ..."

6.59.43

प्रहरस्व नरव्याघ्र न चेन्मोहाद्विमुह्यसे ।
यत्त्वया कथितं वीर पुरा राज्ञां समागमे । ॥ ६.५९.४३ ॥

ನರವ್ಯಾಘ್ರ, ಮೋಹದಿಂದ ನೀನು ಮೂಢನಾಗದಿದ್ದರೆ ಪ್ರಹರಿಸು. ವೀರನೇ, ಹಿಂದೆ ರಾಜರ ಸಮಾಗಮದಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು (ನೆರವೇರಿಸು).

6.59.44

भीष्मद्रोणमुखान्सर्वान्धार्तराष्ट्रस्य सैनिकान् ।
सानुबन्धान्हनिष्यामि ये मां योत्स्यन्ति संयुगे ॥ ६.५९.४४ ॥

ಭೀಷ್ಮ-ದ್ರೋಣರೇ ಮೊದಲಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರನ ಎಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರನ್ನು, ಅವರ ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಹೋರಾಡುವವರನ್ನು ನಾನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.

6.59.45

इति तत्कुरु कौन्तेय सत्यं वाक्यमरिन्दम ।
बीभत्सो पश्य सैन्यं स्वं भज्यमानं ततस्ततः ॥ ६.५९.४५ ॥

ಕೌಂತೇಯನೇ, ಅರಿಂದಮನೇ, ಆ ಸತ್ಯವಾಕ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು. ಬೀಭತ್ಸುವೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸೈನ್ಯ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಚದುರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡು.

6.59.46

द्रवतश्च महीपालान्पश्य यौधिष्ठिरे बले ।
दृष्ट्वा हि भीष्मं समरे व्यात्ताननमिवान्तकम् ॥ ६.५९.४६ ॥

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತಿರುವ ರಾಜರನ್ನು ನೋಡು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಯಿ ತೆರೆದ ಯಮನಂತಿರುವ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಕಂಡು (ಅವರು ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ).

6.59.47

भयार्ताः प्रपलायन्ते सिंहात्क्षुद्रमृगा इव ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच वासुदेवं धनंजयः ॥ ६.५९.४७ ॥

ಭಯಪೀಡಿತರಾಗಿ ಅವರು ಸಿಂಹದಿಂದ ಸಣ್ಣ ಜಿಂಕೆಗಳು ಓಡುವಂತೆ ಓಡುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಧನಂಜಯನು ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

6.59.48

नोदयाश्वान्यतो भीष्मो विगाहे तद्वलार्णवम् ।
पातयिष्यामि दुर्धर्षं वृद्धं कुरुपितामहम् ॥ ६.५९.४८ ॥

ಭೀಷ್ಮನಿರುವಲ್ಲಿಗೆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸು. ಆ ಸೇನಾ ಸಾಗರದೊಳಗೆ ನಾನು ಇಳಿಯುತ್ತೇನೆ. ಅಜೇಯನಾದ, ವೃದ್ಧ ಕುರು-ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ನಾನು ಬೀಳಿಸುತ್ತೇನೆ.

6.59.49

ततोऽश्वान्रजतप्रकख्यान्नोदयामास माधवः ।
यतो भीष्मरथो राजन्दुष्प्रेक्ष्यो रश्मिमानिव ॥ ६.५९.४९ ॥

ಆಗ ಮಾಧವನು ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಅತ್ತ ಓಡಿಸಿದನು; ಓ ರಾಜನೇ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ನೋಡಲಸಾಧ್ಯವಾದ ಭೀಷ್ಮರ ರಥವಿದ್ದಲ್ಲಿಗೆ.

6.59.50

ततस्तत्पुनरावृत्तं युधिष्ठिरबलं महत् ।
दृष्ट्वा पार्थं महाबाहुं भीष्मायोद्यतमाहवे ॥ ६.५९.५० ॥

ಆಗ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಆ ಮಹಾ ಸೇನೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿತು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮರ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾಬಾಹು ಪಾರ್ಥನನ್ನು ನೋಡಿ.

6.59.51

ततो भीष्मःक कुरुश्रेष्ठ सिंहवद्विनदन्मुहुः ।
धनञ्जयरथं शीघ्रं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ६.५९.५१ ॥

ಆಗ ಓ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಭೀಷ್ಮರು ಸಿಂಹದಂತೆ ಪದೇಪದೇ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಧನಂಜಯನ ರಥವನ್ನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದರು.

6.59.52

क्षणेन स रथस्तस्य सहयः कसहसारथिः ।
शरवर्षेण महता संछन्नो न प्रकाशते ॥ ६.५९.५२ ॥

ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನ ಆ ರಥವು, ಕುದುರೆಗಳು, ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಸಾರಥಿಯೊಂದಿಗೆ, ಮಹಾ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ಕಾಣದಾಯಿತು.

6.59.53

वासुदेवस्त्वसंभ्रान्तो धैर्यमास्थाय सत्त्ववान् ।
चोदयामास तानश्वान्विभिन्नान्भीष्मसायकैः ॥ ६.५९.५३ ॥

ಆದರೆ ವಾಸುದೇವನು, ಕಳವಳಗೊಳ್ಳದೆ, ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸತ್ತ್ವಶಾಲಿಯಾಗಿ, ಭೀಷ್ಮರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಮುಂದೆ ಓಡಿಸಿದನು.

6.59.54

ततः पार्थो धनुर्गृह्य दिव्यं जलदनिःस्वनम् ।
पातयामास भीष्मस्य धनुश्छित्वा त्रिभिः शरैः ॥ ६.५९.५४ ॥

ಆಗ ಪಾರ್ಥನು ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಧ್ವನಿಸುವ ದಿವ್ಯ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೀಷ್ಮರ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಉರುಳಿಸಿದನು.

6.59.55

स च्छिन्नधन्वा कौरव्यः पुनरन्यन्महद्धनुः ।
निमिषान्तरमात्रेण सज्यं चक्रे पिता तव ॥ ६.५९.५५ ॥

ಬಿಲ್ಲು ಮುರಿದ ಆ ಕೌರವನು ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು; ಕಣ್ಣುರೆಪ್ಪೆ ಮಿಟುಕಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ಅದಕ್ಕೆ ಹೆದೆ ಏರಿಸಿದರು.

6.59.56

विचकर्ष ततो दोर्भ्यां धनुर्जलदनिःस्वनम् ।
अथास्य तदपि क्रुद्धश्चिच्छेद धनुरर्जुनः ॥ ६.५९.५६ ॥

ಆಗ ಅವನು ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಮೋಡದ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಸದ್ದು ಮಾಡುವ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದನು; ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಅರ್ಜುನನು ಅದನ್ನೂ ತುಂಡರಿಸಿದನು.

6.59.57

तस्य तत्पूजयामास लाघवं शन्तनोः सुतः ।
साधु पार्थ महाबाहो साधु भो पाण्डुनन्दन ॥ ६.५९.५७ ॥

ಶಂತನುವಿನ ಮಗನು ಅವನ ಆ ಚುರುಕುತನವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡನು: 'ಸಾಧು ಪಾರ್ಥ! ಸಾಧು ಮಹಾಬಾಹು! ಸಾಧು ಪಾಂಡುನಂದನ!'

6.59.58

त्वय्येवैतद्युक्तरूपं महत्कर्म धनंजय ।
प्रीतोऽस्मि सुभृशं पुत्र कुरु युद्धं मया सह ॥ ६.५९.५८ ॥

'ಧನಂಜಯ! ಈ ಮಹಾಕಾರ್ಯ ನಿನಗೇ ಸರಿ. ಮಗನೇ, ನಾನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಈಗ ನನ್ನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡು.'

6.59.59

इति पार्थं प्रशस्याथ प्रगृह्यान्यन्महद्धनुः ।
मुमोच समरे वीरः शरान्पार्थरथं प्रति ॥ ६.५९.५९ ॥

ಹೀಗೆ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಹೊಗಳಿ, ಆ ವೀರನು ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನ ರಥದತ್ತ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.

6.59.60

अदर्शयद्वासुदेवो हययाने परं बलम् ।
मोघान्कुर्वञ्शरांस्तस्य मण्डलान्व्यचरल्लुघु ॥ ६.५९.६० ॥

ವಾಸುದೇವನು ಕುದುರೆ-ರಥದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪರಮ ಬಲವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು; ಅವನ ಬಾಣಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಫಲಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ವೇಗವಾಗಿ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು.

6.59.61

तथा भीष्मस्तु सुदृढं वासुदेवधनंजयौ ।
विव्याध निशितैर्बाणैः सर्वगात्रेषु भारत ॥ ६.५९.६१ ॥

ಹಾಗೆಯೇ ಭೀಷ್ಮನು ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ದೃಢವಾಗಿ ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರ ಸರ್ವಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚಿದನು, ಓ ಭಾರತ.

6.59.62

शुशुभाते नरव्याघ्रौ तौ भीष्मशरविक्षतौ ।
गोवृषाविव संरब्धौ विषाणोल्लेखनाङ्क्तितौ ॥ ६.५९.६२ ॥

ಭೀಷ್ಮನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಆ ಇಬ್ಬರು ನರವ್ಯಾಘ್ರರು, ಕೊಂಬಿನ ಗೀರುಗಳಿಂದ ಗುರುತಾದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಎರಡು ಹೋರಿಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದರು.

6.59.63

पुनश्चापि सुसंरब्धः शरैः शतसहस्रशः ।
कृष्णयोर्युधि संरब्धो भीष्माः प्राच्छादयद्दिशः ।
पार्थोऽपि समरे क्रुद्धो भीष्मस्यावारयद्दिशः ॥ ६.५९.६३ ॥

ಮತ್ತೆ ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡ ಭೀಷ್ಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರ ಮೇಲೆ ನೂರಾರು ಸಾವಿರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಪಾರ್ಥನೂ ಭೀಷ್ಮನ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತಡೆದನು.

6.59.64

वार्ष्णेयं च शरैस्तीक्ष्णैः कम्पयामास रोषितः ।
मुहुरभ्यर्दयन्भीष्मः प्रहस्य स्वनवत्तदा ॥ ६.५९.६४ ॥

ಕೋಪಗೊಂಡ ಭೀಷ್ಮನು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನನ್ನು (ಕೃಷ್ಣನನ್ನು) ನಡುಗಿಸಿದನು. ಪದೇ ಪದೇ ಪೀಡಿಸುತ್ತಾ ಭೀಷ್ಮನು ಆಗ ನಕ್ಕು ಗರ್ಜಿಸಿದನು.

6.59.65

ततस्तु कृष्णः समरे दृष्ट्वा भीष्मपराक्रमम् ।
संप्रेक्ष्य च महाबाहुः पार्थस्य मृदुयुद्धताम् ॥ ६.५९.६५ ॥

ಆಗ ಮಹಾಬಾಹು ಕೃಷ್ಣನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಾರ್ಥನ ಮೃದು ಯುದ್ಧ ಶೈಲಿಯನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿದನು.

6.59.66

भीष्मं च शरवर्षाणि सृजन्तमनिशं युधि ।
प्रतपन्तमिवादित्यं मध्यमासाद्य सेनयोः ॥ ६.५९.६६ ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತ, ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರತಾಪದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು (ಕಂಡನು).

6.59.67

वारन्वरान्विनिघ्नन्तं पाण्डुपुत्रस्य सैनिकान् ।
युगान्तमिव कुर्वाणं भीष्मं यौधिष्ठिरे बले ॥ ६.५९.६७ ॥

ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ಸೇನೆಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕರನ್ನು ಮತ್ತು ಸೈನಿಕರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತ, ಯುಗಾಂತದಂತೆ ವಿನಾಶ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಭೀಷ್ಮನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ (ಇದ್ದನು).

6.59.68

अमृष्यमाणो भगवान्केशवः परवीरहा ।
अचिन्तयदमेयात्मा नास्ति यौधिष्ठिरं बलम् ॥ ६.५९.६८ ॥

ಸಹಿಸಲಾರದ ಭಗವಾನ್ ಕೇಶವನು, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ಅಪ್ರಮೇಯ ಆತ್ಮನು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಸೇನೆಗೆ ಬಲವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದನು.

6.59.69

एकाह्ना हि रणे भीष्मो नाशयेद्देवदानवान् ।
किं नु पाण्डुसुतान्युद्धे सबलान्सपदानुगान् ॥ ६.५९.६९ ॥

ಭೀಷ್ಮನು ರಣದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ದೇವ-ದಾನವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬಲ್ಲನು; ಹಾಗಿರುವಾಗ ಸೇನೆ ಮತ್ತು ಕಾಲಾಳು ಅನುಚರರೊಂದಿಗಿರುವ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾಶಮಾಡನೇ?

6.59.70

द्रवते च महासैन्यं पाण्डवस्य महात्मनः ।
एते च कौरवास्तूर्णं प्रभग्नान्वीक्ष्य सोमकान् ॥ ६.५९.७० ॥

ಮಹಾತ್ಮ ಪಾಂಡವನ ಮಹಾಸೇನೆ ಓಡುತ್ತಿದೆ; ಈ ಕೌರವರು ಸೋಮಕರು ಶೀಘ್ರವೇ ಸೋತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ (ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ).

6.59.71

प्राद्रवन्ति रणे दृष्ट्वा हर्षयन्तः पितामहम् ।
सोहं भीष्मं निहन्म्यद्य पाण्डवार्थाय दंशितः ॥ ६.५९.७१ ॥

ರಣದಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ನೋಡಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತ ಅವರು ಮುಂದೆ ನುಗ್ಗುತ್ತಾರೆ. ಪಾಂಡವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕವಚಧಾರಿಯಾದ ನಾನು ಇಂದು ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.

6.59.72

भारमेतं विनेष्यामि पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अर्जुनो हि शरैस्तीक्ष्णैर्वध्यमानोऽपि संयुगे ॥ ६.५९.७२ ॥

ಮಹಾತ್ಮ ಪಾಂಡವರ ಈ ಭಾರವನ್ನು ನಾನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತೇನೆ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅರ್ಜುನ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ (ನಾನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತೇನೆ).

6.59.73

कर्तव्यं नाभिजानाति रणे भीष्मस्य गौरवात् ।
तथा चिन्तयतस्तस्य भूय एव पितामहः ।
प्रेषयामास संक्रुद्धः शरान्पार्थरथं प्रति ॥ ६.५९.७३ ॥

ರಣದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನು ತನ್ನ ಗೌರವದಿಂದಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಪಿತಾಮಹನು ಮತ್ತೆ ಕೋಪದಿಂದ ಪಾರ್ಥನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.

6.59.74

तेषां बहुत्वासु भृसं शराणां ।
दिशश्च सर्वाः पिहिता बभूवुः ।
न चान्तरिक्षं न दिशो न भूमि-
र्न भास्करोऽदृश्यत रश्मिमालीक ॥ ६.५९.७४ ॥

ಆ ಬಾಣಗಳ ಬಹುಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳು ದಟ್ಟವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವು. ಆಕಾಶವೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ಭೂಮಿಯೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಕಿರಣಮಾಲಿಯಾದ ಸೂರ್ಯನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.

6.59.75

ववुश्च वातास्तुमुलाः सधूमा ।
दिशश्च सर्वाः क्षुभिता बभूवुः।
द्रोणो विकर्णोऽथ जयद्रथश्च ।
भूरिश्रवाः कृतवर्मा कृपश्च ॥ ६.५९.७५ ॥

ಧೂಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭಯಂಕರ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸಿದವು; ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಕಲಕಿಹೋದವು. ದ್ರೋಣ, ವಿಕರ್ಣ, ಜಯದ್ರಥ, ಭೂರಿಶ್ರವ, ಕೃತವರ್ಮ, ಕೃಪ ಸಹ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.

6.59.76

श्रुतायुरम्बष्ठपतिश्च राजा ।
विन्दानुविन्दौ च सुदक्षिणश्च।
प्राच्याश्च सौवीरगणाश्च सर्वे ।
वसातयः क्षुद्रकमालवाश्च ॥ ६.५९.७६ ॥

ಶ್ರುತಾಯು, ಅಂಬಷ್ಠ ದೊರೆ, ವಿಂದ-ಅನುವಿಂದ, ಸುದಕ್ಷಿಣ, ಪೂರ್ವದ ರಾಜರು, ಸೌವೀರರ ಎಲ್ಲಾ ಗಣಗಳು, ವಸಾತಿಗಳು, ಕ್ಷುದ್ರಕರು ಮತ್ತು ಮಾಳವರು ಸಹ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.

6.59.77

किरीटिनं त्वरमाणाभिस्रु-
र्निदेशगाः शान्तनवस्य राज्ञः।
तं वाजिपादातरथौघजालै-
रनेकसाहस्रशतैर्ददर्श ॥ ६.५९.७७ ॥

ಶಂತನುವಿನ ಮಗನಾದ ರಾಜನ (ಭೀಷ್ಮನ) ಆಜ್ಞೆಗೆ ಅನುಸಾರಿಗಳಾದವರು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಕಿರೀಟಿಯ (ಅರ್ಜುನನ) ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆದರು. ಕುದುರೆ, ಕಾಲಾಳು, ರಥಸಮೂಹಗಳ ಜಾಲದಿಂದ, ನೂರಾರು ಸಾವಿರಗಳಿಂದ ಅವರು ಅವನನ್ನು ಕಂಡರು.

6.59.78

किरीटिनं संपरिवार्यमाणं ।
शिनेर्नप्ता वारणयूथपैश्च।
ततस्तु दृष्ट्वार्जुनवासुदेवौ ।
पदातिनागाश्वरथैः समन्तात् ॥ ६.५९.७८ ॥

ಕಿರೀಟಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿಯಲಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಶಿನಿಯ ಮೊಮ್ಮಗನು ಆನೆಯ ಗುಂಪಿನ ನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಕಾಲಾಳು, ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವಂತೆ ಕಂಡನು.

6.59.79

अभिद्रुतौ शस्त्रभृतां वरिष्ठौ ।
शिनिप्रवीरोऽभिससार तूर्णम्।
स तान्यनीकानि महाधनुष्मान् ।
शिनिप्रवीरः सहसाऽभिपत्य ॥ ६.५९.७९ ॥

ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಶಿನಿ ವೀರನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು. ಆ ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ಶಿನಿ ವೀರನು ಸಹಸಾ ಎರಗಿ ಆ ಸೇನೆಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು.

6.59.80

चकार साहाय्यमथार्जुनस्य ।
विष्णुर्यथा वृत्रनिषूदनस्य।
विशीर्णनागाश्वरथध्वजौघं ।
भीष्मेण वित्रासितसर्वयोधम् ॥ ६.५९.८० ॥

ಆಗ ಅವನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದನು, ವಿಷ್ಣುವು ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಂತೆ. ಭೀಷ್ಮನಿಂದ ಎಲ್ಲ ಯೋಧರು ಬೆದರಿದಾಗ, ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ಧ್ವಜಗಳ ಸಮೂಹ ಚದುರಿಹೋಯಿತು.

6.59.81

युधिष्ठिरानीकमभिद्रवन्तं ।
प्रोवाच संदृश्य शिनिप्रवीरः ।
क्व क्षत्रिया यास्यथ नैष धर्मः ।
सतां पुरस्तात्कथितः पुराणैः ॥ ६.५९.८१ ॥

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಶಿನಿ ವೀರನು ಹೇಳಿದನು: 'ಕ್ಷತ್ರಿಯರೇ, ನೀವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವಿರಿ? ಇದು ಧರ್ಮವಲ್ಲ; ಸಜ್ಜನರಿಗಾಗಿ ಪುರಾಣಗಳು ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿವೆ.'

6.59.82

मा स्वां प्रतिज्ञां त्यजत प्रवीराः ।
स्वं वीरधर्मं परिपालयध्वम्।
तान्वासवानन्तरजो निशाम्य ।
नरेन्द्रमुख्यान्द्रवतः समन्तात् ॥ ६.५९.८२ ॥

'ವೀರರೇ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಬಿಡಬೇಡಿ; ನಿಮ್ಮ ವೀರಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ.' ಇಂದ್ರನ ಅನುಜನು (ಅರ್ಜುನನು) ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜರು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಓಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ ತಿಳಿದನು.

6.59.83

पार्थस्य दृष्टवा मृदुयुद्धातां च ।
भीष्मं च सङ्ख्ये समुदीर्यमाणम्।
अमृष्यमाणः स ततो महात्मा ।
यशस्विनं सर्वदशार्हभर्ता ॥ ६.५९.८३ ॥

ಪಾರ್ಥನ ಮೃದು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನು ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸರ್ವ ದಾಶಾರ್ಹರ ಒಡೆಯನಾದ ಯಶಸ್ವಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಸಹಿಸಲಾರದವನಾದನು.

6.59.84

उवाच शैनेयमभिप्रशंसन् ।
दृष्ट्वा कुरूनापततः समग्रान्।
ये यान्ति ते यान्तु शिनिप्रवीर ।
येऽपि स्थिताः सात्वत तेऽपि यान्तु ॥ ६.५९.८४ ॥

ಶೈನೇಯನನ್ನು (ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು) ಹೊಗಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು — ಕೌರವರೆಲ್ಲರೂ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ. ಹೋಗುವವರು ಹೋಗಲಿ; ಓ ಶಿನಿ ವೀರನೇ, ನಿಂತಿರುವವರೂ ಹೋಗಲಿ, ಓ ಸಾತ್ವತ.

6.59.85

भीष्मं रथात्पश्य निपात्यमानं ।
द्रोणं च सङ्ख्ये सगणं मयाऽद्य।
न सारथेः सात्वत कौरवाणां ।
क्रुद्धस्य मुच्येत रणेऽद्य कश्चित् ॥ ६.५९.८५ ॥

ಭೀಷ್ಮನು ರಥದಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ದ್ರೋಣನೂ ಇಂದು ನನ್ನಿಂದ (ಬೀಳಿಸಲ್ಪಡುವನು). ಓ ಸಾತ್ವತ, ಇಂದು ರಣದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಸಾರಥಿಯ ಕೈಯಿಂದ ಕೌರವರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರರು.

6.59.86

तस्मादहं गृह्य रथाङ्गमुग्रं ।
प्राणं हरिष्यामि महाव्रतस्य।
निहत्य भीष्मं सगणं तथाजौ ।
द्रोणं च शैनेय रथप्रवीरौ ॥ ६.५९.८६ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಭಯಂಕರ ರಥಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮಹಾವ್ರತನ (ಭೀಷ್ಮನ) ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವೆನು; ಓ ಶೈನೇಯ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಕೊಂದು, ರಥವೀರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ದ್ರೋಣನನ್ನೂ ಕೊಂದು.

6.59.87

संपादयिष्याम्यहमद्य हृष्टः ॥ ६.५९.८७ ॥

ನಾನು ಇಂದು ಹರ್ಷದಿಂದ (ಅದನ್ನು) ಸಾಧಿಸುವೆನು.

6.59.88

इतीदमुक्त्वा स महानुभावः ।
सस्मार चक्रं निशितं पुराणम्।
सुदर्शनं चिन्तितमात्रमेव ।
तस्याग्रहस्तं स्वयमारुरोह ॥ ६.५९.८८ ॥

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಮಹಾನುಭಾವನು ಹಳೆಯದಾದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಚಕ್ರ ಸುದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು; ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದ ಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಅದು ತಾನಾಗಿಯೇ ಅವನ ಮುಂಗೈಯ ಮೇಲೆ ಏರಿತು.

6.59.89

तच्चक्रपद्मं प्रगृहीतमाजौ ।
रराज नारायणबाहुनालम्।
यथादिपद्मं तरुणार्कवर्णं ।
रराज नारायणनाभिजातमक् ॥ ६.५९.८९ ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದ ಆ ಚಕ್ರಪದ್ಮವು ನಾರಾಯಣನ ಬಾಹುವೇ ನಾಳವಾಗಿರುವಂತೆ, ನಾರಾಯಣನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆದಿಪದ್ಮದಂತೆ, ಎಳೆಯ ಸೂರ್ಯನ ವರ್ಣದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯಿತು.

6.59.90

तत्कृष्णकोपोदयसूर्यबुद्धं ।
क्षुरान्ततीक्ष्णाग्रसुजातपत्रम्।
तेस्यैव देहोरुसरःप्ररूढं ।
रराज नारायणबाहुनालम् ॥ ६.५९.९० ॥

ಕೃಷ್ಣನ ಕೋಪವೆಂಬ ಉದಯಸೂರ್ಯನಿಂದ ಅರಳಿದ ಅದು, ಕ್ಷುರದ ಅಂಚಿನಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ತುದಿಗಳ ಸುಂದರ ದಳಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅವನ ವಿಶಾಲ ದೇಹವೆಂಬ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು, ನಾರಾಯಣನ ಬಾಹುವೇ ನಾಳವಾಗಿ ಹೊಳೆಯಿತು.

6.59.91

वेगेन कृष्मः प्रससार भीष्मम् ॥ ६.५९.९१ ॥

ಕೃಷ್ಣನು ವೇಗದಿಂದ ಭೀಷ್ಮನತ್ತ ನುಗ್ಗಿದನು.

6.59.92

घनो यथा खे तडितावनद्धः ॥ ६.५९.९२ ॥

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡ ಮೇಘದಂತೆ.

6.59.93

तमात्तचक्रं प्रणदन्तमुच्चैः ।
क्रुद्धं महेन्द्रावरजं समीक्ष्य ।
सर्वाणि भूतानि भृशं विनेदुः ।
क्षयं कुरूणामिव चिन्तयित्वा ॥ ६.५९.९३ ॥

ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಜೋರಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ, ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ಮಹೇಂದ್ರನ ಕಿರಿಯ ತಮ್ಮನನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೌರವರ ನಾಶವನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸಿದಂತೆ ಸರ್ವ ಭೂತಗಳೂ ಅತ್ಯಂತ ಕೂಗಿಕೊಂಡವು.

6.59.94

स वासुदेवः प्रगृहीतचक्रः ।
संवर्तयिष्यन्निव सर्वलोकम्।
अभ्युत्पतँल्लोकगुरुर्बभासे ।
भूतानि धक्ष्यन्निव धूमकेतुः ॥ ६.५९.९४ ॥

ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದ ಆ ವಾಸುದೇವನು, ಸರ್ವಲೋಕವನ್ನೇ ಸಂಹರಿಸಲಿರುವಂತೆ, ಲೋಕಗುರುವು ಮೇಲೆ ಹಾರಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು; ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸುಡಲಿರುವ ಧೂಮಕೇತುವಿನಂತೆ.

6.59.95

गोविन्दमाजावविमूढचेताः ॥ ६.५९.९५ ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೋಹಗೊಳ್ಳದ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನು ಗೋವಿಂದನನ್ನು (ನೋಡಿದನು).

6.59.96

एह्येहि देवेश जगन्निवास ।
नमोस्तु ते माधव चक्रपाणे।
प्रसह्य मां पातय लोकनाथ ।
रथोत्तमात्सर्वशरण्य सङ्ख्ये ॥ ६.५९.९६ ॥

ಬಾ, ಬಾ, ದೇವೇಶನೇ, ಜಗನ್ನಿವಾಸನೇ! ಮಾಧವನೇ, ಚಕ್ರಪಾಣಿಯೇ! ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಲೋಕನಾಥನೇ, ಬಲವಂತವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶರಣ್ಯನೇ!

6.59.97

त्वया हतस्यापि ममाऽद्य कृष्ण ।
श्रेयः परिस्मिन्निह चैव लोके।
संभावितोऽस्म्यन्धकवृष्णिनाथ ।
लोकैस्त्रिभिर्वीर तवाभियानात् ॥ ६.५९.९७ ॥

ಕೃಷ್ಣನೇ! ಇಂದು ನಿನ್ನಿಂದ ಹತನಾದರೂ ನನಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸೇ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ. ಅಂಧಕ-ವೃಷ್ಣಿಗಳ ನಾಥನೇ, ವೀರನೇ! ನಿನ್ನ ಎದುರಾಳಿಯಾಗಿ ಬಂದುದರಿಂದ ನಾನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

6.59.98

रथादवप्लुत्य ततस्त्वरावान् ।
पार्थोऽप्यनुद्रुत्य यदुप्रवीरम्।
जग्राह पीनोत्तमलम्बबाहुं ।
बाह्वोर्हरिं व्यायतपीनबाहुः ॥ ६.५९.९८ ॥

ಆಗ ರಥದಿಂದ ಹಾರಿ, ವೇಗವಾಗಿ ಪಾರ್ಥನು ಯದುವೀರನನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ, ಅವನ ದಪ್ಪವಾದ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ, ಉದ್ದವಾದ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ಉದ್ದ ದಪ್ಪ ತೋಳುಗಳುಳ್ಳ ಅವನು ಹರಿಯನ್ನು ತೋಳುಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದನು.

6.59.99

निगृह्यमणाश्च तदाऽऽदिदेवो ।
भृश सरोषः किल नाम योगी ।
आदाय वेगेन जगाम विष्णु-
र्जिष्णुं महावात इवैकवृक्षम् ॥ ६.५९.९९ ॥

ಆಗ ಆದಿದೇವನು, ನಿಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡ ಯೋಗಿಯಾಗಿ, ವೇಗದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವು ಜಿಷ್ಣುವನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಹಿಡಿದು ಹೋದನು, ಮಹಾವಾಯು ಒಂದು ಮರವನ್ನು ಒಯ್ಯುವಂತೆ.

6.59.100

पार्थस्तु विष्टभ्य बलेन पादौ ।
भीष्मान्तिकं तूर्णमभिद्रवन्तम्।
बलान्निजग्राह हरिं किरीटी ।
पदेऽथ राजन्दशमे कथंचित् ॥ ६.५९.१०० ॥

ಪಾರ್ಥನು ಬಲದಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ತಡೆದು, ಭೀಷ್ಮನ ಕಡೆಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹರಿಯನ್ನು (ಕೃಷ್ಣನನ್ನು) ಕಿರೀಟಿ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹಿಡಿದನು. ಓ ರಾಜನೇ, ಹತ್ತನೆಯ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೋ.

6.59.101

अवस्थितं च प्रणिपत्य कृष्णं ।
प्रीतोऽर्जुनः काञ्चनचित्रमाली।
उवाच कोपे प्रतिसंहरेति ।
गतिर्भवान्केशव पाण्डवानाम् ॥ ६.५९.१०१ ॥

ನಿಂತಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಅರ್ಜುನನು — ಸುವರ್ಣ ಆಭರಣಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದವನು — ಹೇಳಿದನು: "ಕೋಪವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಓ ಕೇಶವ, ನೀವೇ ಪಾಂಡವರ ಆಶ್ರಯ."

6.59.102

न हास्यते कर्म यथाप्रतिज्ञं ।
पुत्रैः शपे केशव सोदरैश्च ।
अन्तं करिष्यामि यथा कुरूणां ।
त्वयाऽहमिन्द्रानुजसंप्रयुक्तः ॥ ६.५९.१०२ ॥

ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯಂತೆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಬಿಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಓ ಕೇಶವ, ನನ್ನ ಪುತ್ರರು, ಸೋದರರ ಮೇಲೆ ಆಣೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ — ನಿನ್ನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಕುರುಗಳನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುವೆ.

6.59.103

ततः प्रतिज्ञां समयं च तस्य ।
जनार्दनः प्रीतमना निशम्य।
स्थितः प्रिये कौरवसत्तमस्य ।
रथं सचक्रः पुनरारुरोह ॥ ६.५९.१०३ ॥

ಆಗ ಅವನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಕೇಳಿ ಜನಾರ್ದನನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಪ್ರಿಯನಾದ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನ ಬಳಿ ನಿಂತು, ಚಕ್ರದೊಂದಿಗೆ ರಥವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಏರಿದನು.

6.59.104

ततः प्रतिज्ञां समवाप्य भीष्मः ।
कृताञ्चलिः स्तुत्यमथाकरोद्वै ।
त्रैविक्रमे यस्य वपुर्बभासे ।
तथैव दृष्ट्वा तु समुञ्ज्वलन्तम् ॥ ६.५९.१०४ ॥

ಆಗ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ಭೀಷ್ಮನು ಕೈಮುಗಿದು, ಸ್ತುತ್ಯನಾದವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು — ತ್ರಿವಿಕ್ರಮದಲ್ಲಿ (ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ) ಯಾರ ದೇಹ ಬೆಳಗಿತೋ ಅವನನ್ನು; ಹೀಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವವನನ್ನು ನೋಡಿ.

6.59.105

प्रगृह्य शङ्खं द्विषताकं निहन्ता ।
स तानभूषून्पुनराददानः ।
भीष्मं शरैः संपरिवार्य सङ्ख्ये ।
चिच्छेद भूरिश्रवसश्च चापम् ॥ ६.५९.१०५ ॥

ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ಶಂಖವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಮತ್ತೆ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಭೂರಿಶ್ರವಸನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

6.59.106

शल्यं च विद्ध्वा नवभिः पृषत्कै-
र्दुर्योधं वक्षसि निर्बिभेद।
विनादयामास ततो दिशश्च ।
स पाञ्चजन्यस्य रवेण शौरिः ॥ ६.५९.१०६ ॥

ಶಲ್ಯನನ್ನೂ ಒಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿ, ದುರ್ಯೋಧನನ ಎದೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು; ನಂತರ ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಶೌರಿ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.

6.59.107

व्याविद्धनिष्काङ्गदकुण्डलं तं ।
रजोविकीर्णाञ्चितपद्मनेत्रम् ।
विशुद्धदंष्ट्रं प्रगृहीतशङ्खं ।
विचुक्रुशुः प्रेक्ष्य कुरुप्रवीराः ॥ ६.५९.१०७ ॥

ನಿಷ್ಕ, ಅಂಗದ, ಕುಂಡಲಗಳು ತೂಗುತ್ತಿರುವ, ಧೂಳಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಕಮಲ ನೇತ್ರಗಳ, ಶುದ್ಧ ದಂತಗಳ, ಶಂಖವನ್ನು ಹಿಡಿದ ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ಕುರುವೀರರು ಆಕ್ರಂದಿಸಿದರು.

6.59.108

मृदङ्गभेरीपणवप्रणादा ।
नेमिस्वना दुन्दुभिनिःस्वनाश्च।
ससिंहनादाश्च बभूवुरुग्राः ।
सर्वेष्वनीकेषु ततः कुरूणाम् ॥ ६.५९.१०८ ॥

ಮೃದಂಗ, ಭೇರಿ, ಪಣವಗಳ ಭಯಂಕರ ಧ್ವನಿಗಳು, ರಥಚಕ್ರಗಳ ಘರ್ಜನೆ, ದುಂದುಭಿಯ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಸಿಂಹನಾದಗಳು ಆಗ ಕುರುಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಸೈನ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಉಗ್ರವಾಗಿ ಎದ್ದವು.

6.59.109

गाण्डीवघोषः स्तनयित्नुकल्पो ।
जगाम पार्थस्य नभो दिशश्च।
जग्मुश्च बाणा विमलाः प्रसन्नाः ।
सर्वा दिशः पाण्डवचापमुक्ताः ॥ ६.५९.१०९ ॥

ಗಾಂಡೀವದ ಧ್ವನಿ ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಪಾರ್ಥನ ಆಕಾಶವನ್ನೂ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ತಲುಪಿತು; ಪಾಂಡವನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ನಿರ್ಮಲ, ಪ್ರಸನ್ನ ಬಾಣಗಳು ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಹೋದವು.

6.59.110

तं कौरवाणामधिपो जवेन ।
भीष्मेण भूरिश्रवसा च सार्धम्।
अभ्युद्ययावुद्यतबाणपाणिः ।
कक्षं दिधक्षन्निव धूमकेतुः ॥ ६.५९.११० ॥

ಕೌರವರ ಆ ಅಧಿಪತಿ ವೇಗದಿಂದ ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ಭೂರಿಶ್ರವರೊಂದಿಗೆ ಮುಂದೆ ನುಗ್ಗಿದನು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಒಣ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಸುಡಲು ಬಯಸುವ ಧೂಮಕೇತು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ.

6.59.111

अथार्जुनाय प्रजिघाय भल्लान् ।
भूरिश्रवाः सप्त सुवर्णपुङ्खान्।
दुर्योदनस्तोमरमुग्रवेगं ।
शल्यो गदां शान्तनवश्च शक्तिम् ॥ ६.५९.१११ ॥

ಆಗ ಭೂರಿಶ್ರವನು ಅರ್ಜುನನ ಮೇಲೆ ಚಿನ್ನದ ಗರಿಗಳ ಏಳು ಭಲ್ಲಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು; ದುರ್ಯೋಧನನು ಉಗ್ರವೇಗದ ತೋಮರವನ್ನೂ, ಶಲ್ಯನು ಗದೆಯನ್ನೂ, ಶಾಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮನು ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಎಸೆದರು.

6.59.112

स सप्तभिः सप्त शरप्रवेकान् ।
संवार्य भीरिश्रवसा विसृष्टान् ।
शितेन दुर्योधनबाहुमुक्तं ।
क्षुरेण तत्तोमरमुन्ममाथ ॥ ६.५९.११२ ॥

ಅವನು ಭೂರಿಶ್ರವನು ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಏಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಡೆದು, ದುರ್ಯೋಧನನ ಬಾಹುವಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಆ ತೋಮರವನ್ನು ಹರಿತವಾದ ಕ್ಷುರದಿಂದ ಚೂರಾಗಿಸಿದನು.

6.59.113

ततः शुभामापततीं स शक्तिं ।
विद्युत्प्रभां शान्तनवेन मुक्ताम्।
गदां च मद्राधिपबाहुमुक्तां ।
द्वाभ्यां शराभ्यां निचर्त वीरः ॥ ६.५९.११३ ॥

ಆಗ ಶಾಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮನು ಬಿಟ್ಟ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಆ ಶುಭ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ಮದ್ರರಾಜನ (ಶಲ್ಯನ) ಬಾಹುವಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಗದೆಯನ್ನು ಆ ವೀರನು ಎರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ ಬೀಳಿಸಿದನು.

6.59.114

ततो भुजाभ्यां बलवद्विकृष्य ।
चित्रं धनुर्गाण्डिवमप्रमेयम् ।
माहेन्द्रमस्रं विधिवत्सुघोरं ।
प्रादुश्चकाराद्भुतमन्तरिक्षे ॥ ६.५९.११४ ॥

ಆಗ ಎರಡು ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಬಲದಿಂದ ಎಳೆದು, ಅದ್ಭುತವೂ ಅಪ್ರಮೇಯವೂ ಆದ ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

6.59.115

तेनोत्तमास्त्रेण ततो महात्मा ।
सर्वाण्यनीकानि महाधनुष्मान्।
शरौघजालैर्विमलाग्निवर्णै-
र्निवारयामास किरीटमाली ॥ ६.५९.११५ ॥

ಆಗ ಆ ಉತ್ತಮ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮಹಾತ್ಮನೂ ಮಹಾಧನುರ್ಧರನೂ ಕಿರೀಟಮಾಲಿಯೂ ಶುದ್ಧ ಅಗ್ನಿವರ್ಣದ ಬಾಣಸಮೂಹಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ತಡೆದನು.

6.59.116

शिलीमुखाः पार्थधनुःप्रमुक्ता ।
रथान्ध्वजाग्राणि धनूंषि बाहून् ।
निकृत्य देहान्विविशुः परेषां ।
नरेन्द्रनागेन्द्रतुरङ्गमाणाम् । ॥ ६.५९.११६ ॥

ಪಾರ್ಥನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳು ಶತ್ರುಗಳ ರಥಗಳು, ಧ್ವಜಾಗ್ರಗಳು, ಬಿಲ್ಲುಗಳು, ತೋಳುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ರಾಜರು, ಮಹಾಗಜಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗಿದವು.

6.59.117

ततो दिशः सोऽनुदिशश्च पार्थः ।
शरैः सुधारैः समरे वितत्य ।
गाण्डीवशब्देन मनांसि तेषां ।
किरीटमाली व्यथयांचकार ॥ ६.५९.११७ ॥

ಆಗ ಆ ಪಾರ್ಥನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ತುಂಬಿ, ಗಾಂಡೀವದ ಶಬ್ದದಿಂದ ಕಿರೀಟಮಾಲಿ ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ವ್ಯಥೆಗೊಳಿಸಿದನು.

6.59.118

तस्मिंस्तथा घोरतमे प्रवृत्ते ।
शङ्खस्वना दुन्दुभिनिःस्वनाश्च।
अन्तर्हिता गाण्डिवनिःस्वनेन ।
बभूवुरुग्राश्वरथप्रणादाः ॥ ६.५९.११८ ॥

ಆ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ಶಂಖಧ್ವನಿಗಳೂ ದುಂದುಭಿ ಧ್ವನಿಗಳೂ ಗಾಂಡೀವದ ನಾದದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವು; ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ರಥಗಳ ಉಗ್ರ ಗರ್ಜನೆಗಳೇ ಉಳಿದವು.

6.59.119

गाण्डीवशब्दं तमथो विदित्वा ।
विराटराजप्रमुखाः प्रवीराः।
पाञ्चालराजो द्रुपदश्च वीर-
स्तं देशमाजग्मुरदीनसत्त्वाः ॥ ६.५९.११९ ॥

ಆ ಗಾಂಡೀವದ ಶಬ್ದವನ್ನು ತಿಳಿದು, ವಿರಾಟರಾಜನೇ ಮೊದಲಾದ ಪ್ರಮುಖ ವೀರರು ಮತ್ತು ಪಾಂಚಾಲರಾಜ ವೀರ ದ್ರುಪದನು ಅಚಲ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದರು.

6.59.120

सर्वाणि सैन्यानि तु तावकानि ।
यतोयतो गाण्डिवजः प्रणादः ।
ततस्ततः सन्नतिमेव जग्मु-
र्न तं प्रतीपोऽभिससार कश्चित् ॥ ६.५९.१२० ॥

ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳು ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಹೊರಟ ಶಬ್ದ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಸಿತೋ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ತಲೆಬಾಗಿ ಅದರ ಕಡೆಗೆ ಹೋದವು; ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಯಾರೂ ಮುಂದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.

6.59.121

तस्मिन्सुघोरे कनृप संप्रहारे ।
हताः प्रवीराः सरथाश्वसूताः।
गजाश्च नाराचनिपाततप्ता ।
महापताकाः शुभरुक्मकक्ष्याः ॥ ६.५९.१२१ ॥

ಆ ಅತಿ ಭಯಂಕರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಅರಸನೇ, ವೀರರು ರಥ, ಕುದುರೆ, ಸಾರಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹತರಾದರು; ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯಿಂದ ನೊಂದ ಆನೆಗಳೂ, ದೊಡ್ಡ ಧ್ವಜಗಳೂ, ಸುಂದರ ಚಿನ್ನದ ಕವಚಗಳೂ ಉಳ್ಳವುಗಳೂ ಬಿದ್ದವು.

6.59.122

परीतसत्वाः सहसा निपेतुः ।
किरीटिना भिन्नतनुत्रकायाः ।
दृढं हताः पात्रिभिरुग्रवेगैः ।
पार्थेन भल्लैर्विमलैः शिताग्नैः ॥ ६.५९.१२२ ॥

ಧೈರ್ಯ ಕುಗ್ಗಿ ಅವರು ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಬಿದ್ದರು; ಕಿರೀಟಿಯಿಂದ ಅವರ ದೇಹ ಮತ್ತು ಕವಚಗಳು ಸೀಳಲ್ಪಟ್ಟವು; ಭಯಂಕರ ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಳವಾಗಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು, ಪೃಥೆಯ ಮಗನ ನಿರ್ಮಲ, ಅಗ್ನಿಸದೃಶ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ.

6.59.123

निकृत्तयन्त्रा निहतेन्द्रकीला ।
ध्वजा महान्तो ध्वजिनिमुखेषु।
पदातिसङ्घाश्च रथाश्च सङ्ख्ये ।
हयाश्च नागाश्च धनञ्जयेन ॥ ६.५९.१२३ ॥

ಯಂತ್ರಗಳು ತುಂಡಾದವು, ಇಂದ್ರಕೀಲಗಳು ಬಿದ್ದವು; ಸೇನೆಗಳ ಮುಂಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಧ್ವಜಗಳು ಬಿದ್ದವು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಾಲಾಳುಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ರಥಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳು ಧನಂಜಯನಿಂದ (ಅರ್ಜುನನಿಂದ) ಹತವಾದವು.

6.59.124

बाणाहतास्तूर्णमपेतसत्वा ।
विष्टभ्य गात्राणि निपेतुरुर्व्याम् ।
ऐन्द्रेण तेनास्त्रवरेण राजन् ।
महाहवे भिन्नतनुत्रदेहाः ॥ ६.५९.१२४ ॥

ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅವರು ಬೇಗನೆ ಪ್ರಾಣರಹಿತರಾದರು; ದೇಹಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರು. ಅರಸನೇ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಐಂದ್ರ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ, ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಅವರ ದೇಹಗಳು ಮತ್ತು ಕವಚಗಳು ಛಿದ್ರವಾದವು.

6.59.125

ततः शरौघैर्निशितैः किरीटिना ।
नृदेहशस्त्रक्षतलोहितोदा।
नदी सुघोरा नरमेदफेना ।
प्रवर्तिता तत्र रणाजिरे वै ॥ ६.५९.१२५ ॥

ಆಗ ಕಿರೀಟಿಯು (ಅರ್ಜುನ) ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳ ರಾಶಿಗಳಿಂದ ಆ ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ದೇಹಗಳು ಮತ್ತು ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಗಾಯಗಳಿಂದ ಹರಿದ ರಕ್ತಜಲದ, ನರ ಮಜ್ಜೆಯ ನೊರೆಯುಳ್ಳ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ ನದಿಯನ್ನು ಹರಿಸಿದನು.

6.59.126

वेगेन साऽतीव पृथुप्रवाहा ।
परेतनागाश्वशरीररोधाः।
नरेन्द्रमञ्जोच्छ्रितमांसपङ्काः ।
प्रभूतरक्षोगणभूतसेविता ॥ ६.५९.१२६ ॥

ಆ ನದಿ ವೇಗದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಾಲ ಪ್ರವಾಹವುಳ್ಳದ್ದಾಗಿತ್ತು; ಸತ್ತ ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ದೇಹಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ತಡೆಯಾಗಿದ್ದವು; ರಾಜರ ಮಜ್ಜೆ ಮತ್ತು ಮೇಲೆದ್ದ ಮಾಂಸದ ಕೆಸರು ಅದರಲ್ಲಿತ್ತು; ಅಸಂಖ್ಯ ರಾಕ್ಷಸ ಗಣಗಳು ಮತ್ತು ಭೂತಗಳು ಅದನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

6.59.127

शिरःकपालाकुलकेशशाद्वला ।
शरीरसङ्घातसहस्रवाहिनी ।
विशीर्णनानाकवचोर्मिसंकुला ।
नराश्वनागास्थिनिकृत्तशर्करा ॥ ६.५९.१२७ ॥

ಅದು ತಲೆಬುರುಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಗೊಂದಲಗೊಂಡ ಕೂದಲಿನ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು; ಸಾವಿರಾರು ದೇಹರಾಶಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಿತ್ತು; ಒಡೆದ ನಾನಾ ಕವಚಗಳ ಅಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಮನುಷ್ಯ, ಕುದುರೆ, ಆನೆಗಳ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಮೂಳೆಗಳ ಜಲ್ಲಿಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು.

6.59.128

श्वकङ्कशालावृकगृध्रकाकैः ।
क्रव्यादसङ्घैश्च तरक्षुभिश्च।
उपेतकूलां ददृशुर्मनुष्याः ।
क्रूरां महावैतरणीप्रकाशाम् ॥ ६.५९.१२८ ॥

ನಾಯಿ, ರಣಹದ್ದು, ನರಿ, ತೋಳ, ಗಿಡುಗ, ಕಾಗೆ, ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಹಿಂಡುಗಳು ಮತ್ತು ತರಕ್ಷುಗಳಿಂದ ದಡಗಳು ತುಂಬಿದ, ಮಹಾ ವೈತರಣಿಯಂತೆ ಕಂಡ ಆ ಕ್ರೂರ ನದಿಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯರು ನೋಡಿದರು.

6.59.129

प्रवर्तितामर्जुनबाणसङ्घै-
र्मेदोवसासृकप्रवहां सुभीमाम्।
हतप्रवीरां च तथैव दृष्ट्वा ।
सेनां कुरूणामथ फल्गुनेन ॥ ६.५९.१२९ ॥

ಅರ್ಜುನನ ಬಾಣಗಳ ರಾಶಿಗಳಿಂದ ಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮೇದಸ್ಸು, ಕೊಬ್ಬು, ರಕ್ತ ಪ್ರವಹಿಸುವ, ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರವಾದ, ವೀರರು ಹತರಾದ ಕೌರವರ ಸೇನೆಯನ್ನು ಫಲ್ಗುನನು (ಅರ್ಜುನ) ಹಾಗೆಯೇ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ.

6.59.130

ते चेदिपाञ्चालकरूषमत्स्याः ।
पार्थाश्च सर्वे सहिताः प्रणेदुः ।
जयप्रगल्भाःक पुरुषप्रवीराः ।
संत्रासयन्तः कुरुवीरयोधान् ॥ ६.५९.१३० ॥

ಚೇದಿ, ಪಾಂಚಾಲ, ಕರೂಷ, ಮತ್ಸ್ಯರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಪಾರ್ಥರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದರು; ಜಯದ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರರು ಕುರು ವೀರ ಯೋಧರನ್ನು ಬೆದರಿಸುತ್ತಾ.

6.59.131

हतप्रवीराणि बलानि दृष्ट्वा ।
किरीटिना शत्रुभयावहेन ।
वित्रास्य सेनां ध्वजिनीपतीनां ।
सिंहो मृगाणामिव यूथसङ्घान् ॥ ६.५९.१३१ ॥

ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೀರರು ಹತರಾದ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಭಯ ತರುವ ಕಿರೀಟಿ ದಳಪತಿಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬೆದರಿಸಿದನು; ಸಿಂಹವು ಜಿಂಕೆಗಳ ಹಿಂಡುಗಳನ್ನು ಬೆದರಿಸುವಂತೆ.

6.59.132

विनेदतुस्तावतिहर्षयुक्तौ ।
गाण्डीवधन्वा च जनार्दनश्च।
ततो रविं संवृतरश्मिजालं ।
दृष्ट्वा भृशं शस्त्रपरिक्षताङ्गाः ॥ ६.५९.१३२ ॥

ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದ ಅರ್ಜುನನೂ ಜನಾರ್ದನನೂ ಅತಿಹರ್ಷದಿಂದ ಗರ್ಜಿಸಿದರು; ನಂತರ ಕಿರಣಜಾಲದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳವರಾಗಿ.

6.59.133

तदैन्द्रमस्त्रं विततं च घोर-
मसह्यमुद्वीक्ष्य युगान्तकल्पम् ।
अथापयानं कुरवः सभीष्माः ।
सद्रोणदुर्योधनबाह्लिकाश्च ॥ ६.५९.१३३ ॥

ಇಂದ್ರನ ಆ ವಿಸ್ತಾರವಾದ, ಭೀಕರವಾದ, ಸಹಿಸಲಸಾಧ್ಯವಾದ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಯುಗಾಂತದಂತೆ ನೋಡಿ, ಭೀಷ್ಮರೊಡನೆ ಕೌರವರು, ದ್ರೋಣ, ದುರ್ಯೋಧನ, ಬಾಹ್ಲಿಕರೊಡನೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.

6.59.134

चक्रुर्निशां सन्धिगतां समीक्ष्य ।
विभावसोर्लोहितरागयुक्ताम्।
अवापय कीर्ति च यशश्च लोके ।
विजित्य शत्रूंश्च धनंजयोऽपि ॥ ६.५९.१३४ ॥

ಸೂರ್ಯನ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದರು; ಧನಂಜಯನೂ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆದನು.

6.59.135

ययौ नरेन्द्रैः सहसोदरैश्च ।
समाप्तकर्मा शिबिरं निशायाम्।
ततः प्रजज्ञे तुमुलः कुरूणां ।
निशामुखे घोरतमः प्रणादः ॥ ६.५९.१३५ ॥

ರಾಜರುಗಳು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಕಾರ್ಯ ಮುಗಿಸಿ ರಾತ್ರಿ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಆಗ ರಾತ್ರಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕುರುಗಳ ನಡುವೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲ ಎದ್ದಿತು.

6.59.136

रणे रथानामयुतं निहत्य ।
हता गजाः सप्तशतार्जुनेन ।
प्राज्याश्च सौवीरगणाश्च सर्वे ।
निपातिताः क्षुद्रकमालवाश्च ॥ ६.५९.१३६ ॥

ರಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ರಥಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಅರ್ಜುನನು ಏಳುನೂರು ಆನೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದನು. ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೌವೀರ ಗಣಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ಷುದ್ರಕರು ಹಾಗೂ ಮಾಲವರೆಲ್ಲರೂ ಬೀಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.

6.59.137

महत्कृतं कर्म धनञ्जयेन ।
कर्तुं यथा नार्हति कश्चिदन्यः।
श्रुतायुरम्बष्ठपतिश्च राजा ।
तथैव दुर्मर्षणचित्रसेनौ ॥ ६.५९.१३७ ॥

ಧನಂಜಯನು ಮಹಾ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದನು; ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅಂಬಷ್ಠರ ಒಡೆಯ ರಾಜ ಶ್ರುತಾಯುಃ, ಹಾಗೆಯೇ ದುರ್ಮರ್ಷಣ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಸೇನರೂ (ಬಿದ್ದರು).

6.59.138

द्रोणः कृपः सैन्धवबाह्लिकौ च ।
भूरिश्रवाः शल्यशलौ च राजन्।
अन्ये च योधाः शतशः समेताः ।
क्रुद्धेन पार्थेन रणस्य मध्ये ॥ ६.५९.१३८ ॥

ದ್ರೋಣ, ಕೃಪ, ಸೈಂಧವ, ಬಾಹ್ಲಿಕ, ಭೂರಿಶ್ರವ, ಶಲ್ಯ, ಶಲ, ಓ ರಾಜನೇ, ಮತ್ತು ಸೇರಿದ್ದ ನೂರಾರು ಇತರ ಯೋಧರು—ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ಪಾರ್ಥನಿಂದ ರಣದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ (ಬೀಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು).

6.59.139

स्वबाहुवीर्येण जिताः सभीष्माः ।
किरीटिना लोकमहारथेन।
इति ब्रुवन्तः शिबिराणि जग्मुः ।
सर्वे गणा भारत ये त्वदीयाः ॥ ६.५९.१३९ ॥

"ತನ್ನ ಭುಜಬಲದಿಂದ ಭೀಷ್ಮರೊಂದಿಗೆ ಇವರು ಜಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತ, ಕಿರೀಟಿಯಿಂದ, ಲೋಕದ ಮಹಾರಥನಿಂದ, ಓ ಭಾರತ, ನಿನ್ನವರಾದ ಎಲ್ಲ ಗಣಗಳೂ ಶಿಬಿರಗಳಿಗೆ ಹೋದವು.

6.59.140

उल्कासहस्रैश्च सुसंप्रदीप्तै-
र्विभ्राजमानैश्च तथा प्रदीप्रैः।
किरीटिवित्रासितसर्वयोधा ।
चक्रे निवेशं ध्वजिनी कुरूणाम् ॥ ६.५९.१४० ॥

ಸಾವಿರಾರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉರಿಯುವ, ಹೊಳೆಯುವ ಪಂಜುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕಿರೀಟಿಯಿಂದ ಭಯಭೀತರಾದ ಎಲ್ಲಾ ಯೋಧರೊಂದಿಗೆ ಕುರುಗಳ ಸೇನೆ ಬಿಡಾರ ಹೂಡಿತು.