மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.59.1
प्रतिज्ञाते ततस्तस्मिन्युद्धे भीष्मेण दारुणे ।
क्रोधितो मम पुत्रेण दुःखितेन विशेषतः ॥ ६.५९.१ ॥
பின்னர் அந்தப் பயங்கரப் போரில் பீஷ்மர் சபதம் செய்த பிறகு, என் மகன் மிகவும் துயருற்றுக் கோபமடைந்தான்.
6.59.2
भीष्मः किमकरोत्तत्र पाण्डवेयेषु भारत ।
पितामहे वा पञ्चालास्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ६.५९.२ ॥
ஓ பாரதா! அங்கே பீஷ்மர் பாண்டவர்களுக்கு எதிராக என்ன செய்தார்? அல்லது பிதாமகர் பாஞ்சாலர்களுக்கு எதிராக என்ன செய்தார்? சஞ்சயா, அதை எனக்குச் சொல்.
6.59.3
गतपूर्वाह्णभूयिष्ठे तस्मिन्नहनि भारत ।
पश्चिमां दिशमास्थाय स्थिते चापि दिवाकरे ॥ ६.५९.३ ॥
ஓ பாரதா! அந்த நாளின் முற்பகுதி பெரும்பாலும் கடந்து, சூரியன் மேற்குத் திசையில் நின்றபோது (போர் தொடர்ந்தது).
6.59.4
जयं प्राप्तेषु हृष्टेषु पाण्डवेषु महात्ससु ।
सर्वधर्मविशेषज्ञः पिता देवव्रतस्तव ॥ ६.५९.४ ॥
மகாத்மாக்களான பாண்டவர்கள் வெற்றி பெற்று மகிழ்ந்திருந்த போது, எல்லா தர்மங்களின் சிறப்பையும் அறிந்த உங்கள் தந்தை தேவவ்ரதர் (பீஷ்மர்) (முன்னேறினார்).
6.59.5
अभ्ययाञ्जवनैरश्वैः पाण्डवानामनीकिनीम् ।
महत्या सेनया गुप्तस्तव पुत्रैश्च सर्वशः ॥ ६.५९.५ ॥
வேகமான குதிரைகளுடன் பாண்டவர்களின் படையை நோக்கி அவர் முன்னேறினார்; பெரும் படையாலும் உங்கள் மகன்களாலும் எல்லாப் பக்கமும் பாதுகாக்கப்பட்டவராக.
6.59.6
प्रावर्तत ततो युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
अस्माकं पाण्डवैः सार्धमनायात्तव भारत ॥ ६.५९.६ ॥
அப்போது நம் படைக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் இடையே மயிர் சிலிர்க்கச் செய்யும், ஆரவாரமான போர் தொடங்கியது; ஓ பாரதா, உங்கள் தரப்பினர் கட்டுக்கடங்காமல் போரிட்டனர்.
6.59.7
घनुषां कूजतां तत्र तलानां चाभिहन्यताम् ।
महान्समभवच्छब्दो गिरीणामिव दीर्यताम् ॥ ६.५९.७ ॥
அங்கே வில்களின் ஒலியும் உள்ளங்கைகளால் தட்டப்படும் ஓசையும் எழுந்தன; மலைகள் பிளக்கும் போல் பெரும் முழக்கம் உண்டானது.
6.59.8
तिष्ठ स्थितोऽस्मि विद्ध्यैनं निवर्तस्व स्थिरो भव ।
स्थिरोऽस्मि प्रहरस्वेति शब्दोऽश्रूयत सर्वशः ॥ ६.५९.८ ॥
"நில், நான் நிற்கிறேன். இவனை அறி, திரும்பு, நிலைத்திரு." "நான் நிலையாக இருக்கிறேன், தாக்கு!" என்ற குரல்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் கேட்டன.
6.59.9
काञ्चनेषु तनुत्रेषु किरीटेषु ध्वजेषु च ।
शिलानामिव शैलेषु पतितानामभूद्ध्वनिः ॥ ६.५९.९ ॥
பொன் கவசங்களிலும் கிரீடங்களிலும் கொடிகளிலும் விழுந்த ஒலி, மலைகளின் மேல் பாறைகள் உருண்டு விழுவது போல் இருந்தது.
6.59.10
पतितान्युत्तमाङ्गानि बाहवश्च विभूषिताः ।
व्यचेष्टन्त महीं प्राप्य शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.५९.१० ॥
விழுந்த தலைகளும் அணிகலன்கள் அணிந்த கரங்களும் நிலத்தை அடைந்து நூறும் ஆயிரமுமாகத் துடித்தன.
6.59.11
हृतोत्तमाह्गाः केचित्तु तथैवोद्यतकार्मुकाः ।
प्रगृहीतायुधाश्चापि तस्थुः पुरुषसत्तमाःक ॥ ६.५९.११ ॥
சிலரின் தலைகள் வெட்டுண்டிருந்தும், அதே போல் வில்லை உயர்த்தி ஆயுதங்களைப் பற்றிய புருடசிரேஷ்டர்கள் நின்றனர்.
6.59.12
प्रावर्तत महावेगा नदी रुधिरवाहिनी ।
मातङ्गाङ्गशिला रौद्रा मांसशोणितकर्दमा ॥ ६.५९.१२ ॥
இரத்தம் சுமந்து செல்லும் பெரு வேகமுள்ள ஒரு ஆறு பாயத் தொடங்கியது; யானைகளின் உடல்கள் பாறைகளாகவும், சதையும் இரத்தமும் சேறாகவும் அது பயங்கரமாக இருந்தது.
6.59.13
वरश्वनरनागानां शरीरप्रभवा तदा ।
परलोकार्णवमुखी गृध्रगोमायुमोदिनी ॥ ६.५९.१३ ॥
அப்போது சிறந்த குதிரைகள், மனிதர்கள், யானைகளின் உடல்களிலிருந்து உருவான அந்த ஆறு, மறுலோகக் கடலை நோக்கி வாய் திறந்திருந்தது; கழுகுகளையும் நரிகளையும் மகிழ்வித்தது.
6.59.14
न दृष्टं न श्रुतं वापि युद्धमेतादृशं नृप ।
यथा तव सुतानां च पाण्डवानां च भारत ॥ ६.५९.१४ ॥
அரசே! உம் மகன்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் இடையே நடந்தது போன்ற இத்தகைய போரை நான் பார்த்ததில்லை, கேட்டதுமில்லை, பாரதனே.
6.59.15
नासीद्रथपथस्तत्र यौधैर्युधि निपातितैः ।
गजैश्च पतितैर्नीलैर्गिरिश्रृङ्गैनिरवावृतः ॥ ६.५९.१५ ॥
அங்கு போரில் வீழ்த்தப்பட்ட வீரர்களாலும், விழுந்த நீல மலைச்சிகரங்கள் போன்ற யானைகளாலும் தேர்ப்பாதை முழுவதும் மூடப்பட்டிருந்தது; அது பாதையாகவே இல்லை.
6.59.16
विकीर्णैः कवचैश्चित्रैः शिरस्त्रणैश्च मारिष ।
शुशुभे तद्राणस्थानं शरदीव नभस्तलम् ॥ ६.५९.१६ ॥
ஓ மாரிஷா! சிதறிக்கிடந்த வண்ணமயமான கவசங்களாலும் தலைக்கவசங்களாலும் அந்தப் போர்க்களம் இலையுதிர் கால வானம் போல ஒளிர்ந்தது.
6.59.17
विनिर्भिन्नाः शरैः केचिदन्त्रापीडप्रकर्षिणः ।
अभीताः समरे शत्रूनभ्यधावन्त दर्पिताः ॥ ६.५९.१७ ॥
அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட சிலர், தங்கள் குடல்களை இழுத்துக்கொண்டும், அஞ்சாமலும் பெருமிதத்துடனும் போரில் எதிரிகளை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
6.59.18
तात भ्रातः सखे बन्धो वयस्य मम मातुल ।
मा मां परित्यजेत्यन्ये चुक्रुशुः पतिता रणे ॥ ६.५९.१८ ॥
"அப்பா! சகோதரா! நண்பா! உறவினரே! தோழா! என் மாமா! என்னைக் கைவிடாதே!" என்று போர்க்களத்தில் வீழ்ந்த மற்றவர்கள் கதறினர்.
6.59.19
अथाभ्येहि त्वमागच्छ किं भीतोसि क्व यास्यसि ।
स्थितोऽहं समरे मा भैरिति चान्ये विचुक्रुशुः ॥ ६.५९.१९ ॥
இப்போது வா, முன்னே வா. ஏன் அஞ்சுகிறாய், எங்கே செல்வாய்? நான் போரில் நிற்கிறேன், அஞ்சாதே — என்று மற்றவர்கள் கூக்குரலிட்டனர்.
6.59.20
तत्र भीष्मः शान्तनवो नित्यं मण्डलकार्मुकः ।
मुमीच बाणान्दीप्ताग्रानहीनाशीविषानिव ॥ ६.५९.२० ॥
அங்கே சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர், எப்போதும் வில்லை வட்டமாகச் சுழற்றுபவர், நச்சுப் பாம்புகளைப் போல எரியும் முனைகளுடைய அம்புகளை எய்தார்.
6.59.21
शरैरेकायनीकुर्वन्दिशः सर्वा यतव्रतः ।
जघान पाण्डवरथानादिश्य भारतर्षभ ॥ ६.५९.२१ ॥
அம்புகளால் எல்லாத் திசைகளையும் ஒரே பாதையாக்கி, நோன்பில் உறுதியானவராக, பாரதர்களில் காளையே, பாண்டவரின் தேர்களைக் குறிவைத்து வீழ்த்தினார்.
6.59.22
स नृत्यन्वै रथोपस्थे दर्शयन्पाणिलाघवम् ।
अलातचक्रवद्राजंस्तत्र तत्र स्म दृश्यते ॥ ६.५९.२२ ॥
அவர் தேர்த்தளத்தின்மேல் ஆடியபடி, கையின் லாவகத்தைக் காட்டி, அரசே, அலாத-சக்கரம்போல் அங்கும் இங்கும் காணப்பட்டார்.
6.59.23
तमेकं समरे शूरं पाण्डवाः सृञ्जयैः सह ।
अनेकशतसाहस्रं समपश्यन्त लाघवात् ॥ ६.५९.२३ ॥
போரில் அந்த ஒருவனாகிய வீரனை, பாண்டவர்கள் சிருஞ்சயர்களுடன் சேர்ந்து, அவனுடைய வேகத்தால் நூறாயிரம் பேராகக் கண்டனர்.
6.59.24
मायाकृतात्मानमिव भीष्मं तत्र स्म मेनिरे ।
पूर्वस्यां दिशि तं दृष्ट्वा प्रतीच्यां ददृशुर्जनाः ॥ ६.५९.२४ ॥
அங்கே மக்கள் பீஷ்மரை மாயையால் உருவானவர் போலக் கருதினர்; கிழக்குத் திசையில் அவரைக் கண்டு, மேற்குத் திசையிலும் அவரையே கண்டனர்.
6.59.25
उदीच्यां चैवमालोक्य दक्षिणस्यां पुनः प्रभो ।
एवं स समरे शूरो गाङ्गेयः प्रत्यदृश्यत ॥ ६.५९.२५ ॥
ஓ பிரபுவே, வடக்குத் திசையிலும், மீண்டும் தெற்குத் திசையிலும் இவ்வாறே அவர் பார்க்கப்பட்டார். இவ்வாறு போரில் அந்த வீரன் கங்கையின் மகன் தென்பட்டான்.
6.59.26
न चैवं पाण्डवेयानां कश्चिच्छक्नोति वीक्षितुम् ।
विशिखानेव पश्यन्ति भीष्मचापच्युतान्बहून् ॥ ६.५९.२६ ॥
பாண்டவர்களில் எவராலும் இவ்வாறு அவரைப் பார்க்க இயலவில்லை. பீஷ்மரின் வில்லிலிருந்து பறந்த பல அம்புகளையே அவர்கள் பார்த்தனர்.
6.59.27
कुर्वाणं समरे कर्म सूदयानं च वाहिनीम् ।
व्याक्रोशन्त रणे तत्र नरा बहुविधा बहु ॥ ६.५९.२७ ॥
போரில் செயல்புரிந்து படையை அழித்துக்கொண்டிருந்த அவரால், அங்கே போர்க்களத்தில் பலவகைப்பட்ட பல மனிதர்கள் கூச்சலிட்டனர்.
6.59.28
अमानुषेण रूपेण चरन्तं पितरं तव ।
शलभा इव राजानः पतन्ति विधिचोदिताः ॥ ६.५९.२८ ॥
மனிதரல்லாத உருவில் திரிந்துகொண்டிருந்த உங்கள் தந்தையை நோக்கி, விதியால் தூண்டப்பட்ட அரசர்கள் விட்டில்பூச்சிகள் போல் விழுந்தனர்.
6.59.29
भीष्माग्निमभिसंक्रुद्धं विनाशाय सहस्रशः ।
न हि मोघः शरः कश्चिदासीद्भीष्मस्य संयुगे ॥ ६.५९.२९ ॥
பீஷ்மர் என்னும் நெருப்பு மிகவும் சினந்து அழிவுக்காக ஆயிரக்கணக்கில் எரிந்தது. போரில் பீஷ்மரின் எந்த அம்பும் வீணாகவில்லை.
6.59.30
नरनागाश्वकायेषु बहुत्वाल्लघुयोधिनः ।
भिनत्त्येकेन बाणेन सुमुखेन पतत्रिणा ॥ ६.५९.३० ॥
மனிதர், யானை, குதிரைகளின் உடல்களில் எண்ணிக்கை மிகுதியாக இருந்ததால், அவர் லேசான வீரர்களை ஒரே நுனி கூர்மையான இறகு பொருத்திய அம்பால் துளைத்தார்.
6.59.31
गजं कंकटसन्नद्धं वज्रेणेव शिलोच्चयम् ।
द्वौ त्रीनपि गजारोहान्पिण्डितान्वर्मितानपि ॥ ६.५९.३१ ॥
கங்கட வலையால் கவசமிட்ட யானையை, வஜ்ரத்தால் பாறைக் குவியலைப் போல, இரண்டு மூன்று யானைவீரர்களையும், நெருங்கி நின்ற கவசதாரிகளையும் (பீஷ்மர் வீழ்த்தினார்).
6.59.32
नाराचेन सुमुक्तेन निजघान पिता तव ।
यो यो भीष्मं नरव्याघ्रमभ्येति युधि कश्चन ॥ ६.५९.३२ ॥
உமது தந்தை (பீஷ்மர்) நன்கு எய்யப்பட்ட நாராசத்தால் கொன்றார்; போரில் நரவியாக்ரரான பீஷ்மரை எதிர்கொண்ட எவர் எவரும் (வீழ்ந்தனர்).
6.59.33
मुहूर्तदृष्टः स मया पतितो भुवि दृश्यते ।
एवं सा धर्मराजस्य वध्यमाना महाचमूः ॥ ६.५९.३३ ॥
அவனை நான் ஒரு கணம் கண்டேன், அவன் நிலத்தில் வீழ்ந்து கிடப்பதாகத் தெரிகிறது; இவ்வாறு தர்மராஜரின் அந்தப் பெரும்படை வதைக்கப்பட்டது.
6.59.34
भीष्मेणातुलवीर्येण व्यशीर्यत संहस्रधा ।
प्राकम्पत महासेना शरवर्षेण तापिता ॥ ६.५९.३४ ॥
ஒப்பற்ற வீரியமுடைய பீஷ்மரால் (அந்தப் படை) ஆயிரம் துண்டுகளாகச் சிதறடிக்கப்பட்டது; அம்பு மழையால் வருந்திய அந்தப் பெரும்படை நடுங்கியது.
6.59.35
पश्यतो वासुदेवस्य पार्थस्याथ शिखण्डिनः ।
यतमानाऽपि ते वीरा द्रवमाणान्महारथान् ॥ ६.५९.३५ ॥
வாசுதேவரும், பார்த்தனாகிய அர்ஜுனரும், சிகண்டியும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, முயன்றும் அந்த வீரர்கள் ஓடிய மகாரதர்களைத் தடுக்க முடியவில்லை.
6.59.36
नाशक्नुवन्वारयितुं भीष्मबाणप्रपीडितान् ।
महेन्द्रसमवीर्येण वध्यमाना महाचमूः ॥ ६.५९.३६ ॥
பீஷ்மரின் அம்புகளால் வருந்தியவர்களை அவர்களால் தடுக்க இயலவில்லை; இந்திரனுக்கு நிகரான வீரியமுடையவராலும் அந்தப் பெரும்படை வதைக்கப்பட்டது.
6.59.37
अभज्यत महाराज न च द्वौ सह धावतः ।
आविद्धरनागाश्वं पतितध्वजकूबरम् ॥ ६.५९.३७ ॥
மன்னா, அந்தப் படை சிதறியது; இரண்டு வீரர்கள் கூட ஒன்றாக ஓட முடியவில்லை. யானைகளும் குதிரைகளும் குத்தப்பட்டு விழுந்தன; கொடிகளும் தேர்க்கூபரங்களும் வீழ்ந்து கிடந்தன.
6.59.38
अनीकं पाण्डुपुत्राणां हाहाभूतमचेतनम् ।
जघानात्र पिता पुत्रं पुत्रश्च पितरं तथा ॥ ६.५९.३८ ॥
பாண்டுவின் மகன்களின் அந்தப் படை அலறி, உணர்வற்றுப் போனது; அங்கே தந்தை மகனையும், மகன் தந்தையையும் கொன்றனர்.
6.59.39
प्रियं सखायं चाक्रन्दे सखा दैवबलात्कृतः ।
विमुच्य कवचान्यन्ये पाण्डुपुत्रस्य सैनिकाः ॥ ६.५९.३९ ॥
விதியின் வலிமையால் உந்தப்பட்ட நண்பன் தன் அன்புத் தோழனை அழைத்தான்; பாண்டுவின் மகனின் மற்ற வீரர்கள் தங்கள் கவசங்களை எறிந்தனர்.
6.59.40
विनुक्तकेशा धावन्तः प्रत्यदृश्यन्त भारत ।
तद्गोकुलमिवोद्धान्तमुद्धान्तरथयूथपम् ॥ ६.५९.४० ॥
பாரதா, கலைந்த தலைமுடியுடன் ஓடும் வீரர்கள் காணப்பட்டனர்; அது பசுக்கூட்டம் போல் சிதறி ஓடியது, தேர்த்தலைவர்களும் சிதறினர்.
6.59.41
ददृशे पाण्डुपुत्रस्य सैन्यमार्तस्वरं तदा ।
प्रभज्यमानं सैन्यं तु दृष्ट्वा यादवनन्दनः ॥ ६.५९.४१ ॥
அப்போது பாண்டுவின் மகனின் படை துயரக் குரலுடன் காணப்பட்டது; சிதறிக்கொண்டிருந்த அந்தப் படையைக் கண்டு யாதவர்களின் மகிழ்ச்சியானவர் (கிருஷ்ணர்)...
6.59.42
उवाच पार्थं बीभत्सुं निगृह्य रथमुत्तमम् ।
असं स कालः संप्राप्तः पार्थ पस्तेऽभिकाङ्क्षितः ॥ ६.५९.४२ ॥
அவர் (கிருஷ்ணர்) சிறந்த தேரை நிறுத்தி, பீபத்ஸு பார்த்தரிடம் (அர்ஜுனனிடம்) கூறினார்: "பார்த்தா, நீ விரும்பிய அந்தக் காலம் இப்போது வந்துவிட்டது..."
6.59.43
प्रहरस्व नरव्याघ्र न चेन्मोहाद्विमुह्यसे ।
यत्त्वया कथितं वीर पुरा राज्ञां समागमे । ॥ ६.५९.४३ ॥
நரவ்யாக்ர, மயக்கத்தால் நீ குழம்பவில்லையெனில் தாக்கு. வீரனே, முன்பு அரசர்களின் சபையில் நீ சொன்னதை (நிறைவேற்று).
6.59.44
भीष्मद्रोणमुखान्सर्वान्धार्तराष्ट्रस्य सैनिकान् ।
सानुबन्धान्हनिष्यामि ये मां योत्स्यन्ति संयुगे ॥ ६.५९.४४ ॥
பீஷ்மர், துரோணர் தலைமையிலான தார்தராஷ்டிரனின் அனைத்துப் படைவீரர்களையும், அவர்களின் பரிவாரத்துடன், போரில் என்னை எதிர்ப்பவர்களை நான் கொல்வேன்.
6.59.45
इति तत्कुरु कौन्तेय सत्यं वाक्यमरिन्दम ।
बीभत्सो पश्य सैन्यं स्वं भज्यमानं ततस्ततः ॥ ६.५९.४५ ॥
ஆகவே குந்தியின் மகனே, எதிரிகளை அடக்குபவனே, அந்த உண்மையான வாக்கை நிறைவேற்று. பீபத்சுவே, உன் சொந்தப் படை இங்கும் அங்குமாகச் சிதறுவதைப் பார்.
6.59.46
द्रवतश्च महीपालान्पश्य यौधिष्ठिरे बले ।
दृष्ट्वा हि भीष्मं समरे व्यात्ताननमिवान्तकम् ॥ ६.५९.४६ ॥
யுதிஷ்டிரனின் படையில் ஓடும் அரசர்களைப் பார். போரில் வாய் திறந்த யமனைப் போன்ற பீஷ்மரைக் கண்டதனாலேயே (அவர்கள் ஓடுகிறார்கள்).
6.59.47
भयार्ताः प्रपलायन्ते सिंहात्क्षुद्रमृगा इव ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच वासुदेवं धनंजयः ॥ ६.५९.४७ ॥
பயத்தால் வருந்தி அவர்கள் சிங்கத்திடமிருந்து சிறு மான்கள் ஓடுவதுபோல ஓடுகிறார்கள். இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட தனஞ்சயன் வாசுதேவனுக்குப் பதிலளித்தான்.
6.59.48
नोदयाश्वान्यतो भीष्मो विगाहे तद्वलार्णवम् ।
पातयिष्यामि दुर्धर्षं वृद्धं कुरुपितामहम् ॥ ६.५९.४८ ॥
பீஷ்மர் இருக்கும் இடத்திற்குக் குதிரைகளைச் செலுத்து. அந்தப் படைக் கடலுக்குள் நான் புகுகிறேன். வெல்லற்கரிய, முதிய குரு-பிதாமகரை நான் வீழ்த்துவேன்.
6.59.49
ततोऽश्वान्रजतप्रकख्यान्नोदयामास माधवः ।
यतो भीष्मरथो राजन्दुष्प्रेक्ष्यो रश्मिमानिव ॥ ६.५९.४९ ॥
பின்னர் மாதவன் வெள்ளியைப் போல் ஒளிரும் குதிரைகளைத் தூண்டினான்; ஓ மன்னா, கதிரவனைப் போல் கண்ணால் நோக்க முடியாத பீஷ்மரின் தேர் இருந்த இடத்திற்கு.
6.59.50
ततस्तत्पुनरावृत्तं युधिष्ठिरबलं महत् ।
दृष्ट्वा पार्थं महाबाहुं भीष्मायोद्यतमाहवे ॥ ६.५९.५० ॥
அப்போது யுதிஷ்டிரனின் அந்த பெரிய படை மீண்டும் திரும்பியது; போரில் பீஷ்மரை நோக்கி முன்னேறும் மகாபாகு பார்த்தனைக் கண்டு.
6.59.51
ततो भीष्मःक कुरुश्रेष्ठ सिंहवद्विनदन्मुहुः ।
धनञ्जयरथं शीघ्रं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ६.५९.५१ ॥
பின்னர், ஓ குருசிரேஷ்டா, பீஷ்மர் சிங்கம்போல் மீண்டும் மீண்டும் முழங்கி, தனஞ்சயனின் தேரை அம்பு மழையால் விரைவாக மூடினார்.
6.59.52
क्षणेन स रथस्तस्य सहयः कसहसारथिः ।
शरवर्षेण महता संछन्नो न प्रकाशते ॥ ६.५९.५२ ॥
ஒரு கணத்தில் அவனது அந்தத் தேர், குதிரைகள், கொடி, சாரதியுடன், பெரும் அம்பு மழையால் மூடப்பட்டு காணப்படவில்லை.
6.59.53
वासुदेवस्त्वसंभ्रान्तो धैर्यमास्थाय सत्त्ववान् ।
चोदयामास तानश्वान्विभिन्नान्भीष्मसायकैः ॥ ६.५९.५३ ॥
ஆனால் வாசுதேவன், கலங்காமல், பொறுமையை மேற்கொண்டு, மனத்திட்பத்துடன், பீஷ்மரின் அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட அந்தக் குதிரைகளைத் தூண்டினான்.
6.59.54
ततः पार्थो धनुर्गृह्य दिव्यं जलदनिःस्वनम् ।
पातयामास भीष्मस्य धनुश्छित्वा त्रिभिः शरैः ॥ ६.५९.५४ ॥
பின்னர் பார்த்தன் மேக முழக்கம் போன்ற ஒலியுடைய தெய்வீக வில்லை எடுத்து, மூன்று அம்புகளால் பீஷ்மரின் வில்லை வெட்டி வீழ்த்தினான்।
6.59.55
स च्छिन्नधन्वा कौरव्यः पुनरन्यन्महद्धनुः ।
निमिषान्तरमात्रेण सज्यं चक्रे पिता तव ॥ ६.५९.५५ ॥
வில் அறுபட்ட அந்தக் குரு வீரன் மீண்டும் வேறொரு பெரிய வில்லை எடுத்தான்; கண் இமைக்கும் நேரத்தில் உங்கள் தந்தை அதற்கு நாண் ஏற்றினார்.
6.59.56
विचकर्ष ततो दोर्भ्यां धनुर्जलदनिःस्वनम् ।
अथास्य तदपि क्रुद्धश्चिच्छेद धनुरर्जुनः ॥ ६.५९.५६ ॥
பின்னர் அவன் இரு கரங்களாலும் மேகம் முழங்குவது போன்ற ஒலியுடைய வில்லை இழுத்தான்; அப்போது கோபமுற்ற அர்ஜுனன் அந்த வில்லையும் அறுத்தான்.
6.59.57
तस्य तत्पूजयामास लाघवं शन्तनोः सुतः ।
साधु पार्थ महाबाहो साधु भो पाण्डुनन्दन ॥ ६.५९.५७ ॥
சந்தனுவின் மகன் அவனுடைய அந்தத் திறமையைப் பாராட்டினான்: 'சபாஷ், பார்த்தா! சபாஷ், மகாபாகு! சபாஷ், பாண்டுவின் மைந்தனே!'
6.59.58
त्वय्येवैतद्युक्तरूपं महत्कर्म धनंजय ।
प्रीतोऽस्मि सुभृशं पुत्र कुरु युद्धं मया सह ॥ ६.५९.५८ ॥
'தனஞ்சயா! இந்தப் பெரிய செயல் உனக்கே பொருத்தமானது. மகனே, நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்; இப்போது என்னுடன் போர் செய்.'
6.59.59
इति पार्थं प्रशस्याथ प्रगृह्यान्यन्महद्धनुः ।
मुमोच समरे वीरः शरान्पार्थरथं प्रति ॥ ६.५९.५९ ॥
இவ்வாறு பார்த்தனைப் புகழ்ந்த பின், அந்த வீரன் மற்றொரு பெரிய வில்லை எடுத்து போரில் அர்ஜுனனின் தேரை நோக்கி அம்புகளை எய்தான்.
6.59.60
अदर्शयद्वासुदेवो हययाने परं बलम् ।
मोघान्कुर्वञ्शरांस्तस्य मण्डलान्व्यचरल्लुघु ॥ ६.५९.६० ॥
வாசுதேவன் குதிரைத் தேரில் தனது உயர்ந்த வலிமையைக் காட்டினான்; அவனுடைய அம்புகளை வீணாக்கியபடி அவன் விரைவாக வட்டங்களில் சுழன்றான்.
6.59.61
तथा भीष्मस्तु सुदृढं वासुदेवधनंजयौ ।
विव्याध निशितैर्बाणैः सर्वगात्रेषु भारत ॥ ६.५९.६१ ॥
அவ்வாறே பீஷ்மர் வாசுதேவனையும் தனஞ்சயனையும் மிகவும் உறுதியுடன் கூர்மையான அம்புகளால் அவர்களின் உடல் அனைத்திலும் துளைத்தார், ஓ பாரதா.
6.59.62
शुशुभाते नरव्याघ्रौ तौ भीष्मशरविक्षतौ ।
गोवृषाविव संरब्धौ विषाणोल्लेखनाङ्क्तितौ ॥ ६.५९.६२ ॥
பீஷ்மரின் அம்புகளால் காயமுற்ற அந்த இரு நரவ்யாக்ரர்களும், கொம்புகளின் கீறல்களால் குறியிடப்பட்ட, சினமுற்ற இரு காளைகளைப் போல் ஒளிர்ந்தனர்.
6.59.63
पुनश्चापि सुसंरब्धः शरैः शतसहस्रशः ।
कृष्णयोर्युधि संरब्धो भीष्माः प्राच्छादयद्दिशः ।
पार्थोऽपि समरे क्रुद्धो भीष्मस्यावारयद्दिशः ॥ ६.५९.६३ ॥
மீண்டும் மிகுந்த சினத்துடன் பீஷ்மர் போரில் இரு கிருஷ்ணர்கள் மீதும் நூறாயிரக்கணக்கான அம்புகளால் திசைகள் அனைத்தையும் மறைத்தார். போரில் சினமுற்ற பார்த்தனும் பீஷ்மரின் திசைகளைத் தடுத்தான்.
6.59.64
वार्ष्णेयं च शरैस्तीक्ष्णैः कम्पयामास रोषितः ।
मुहुरभ्यर्दयन्भीष्मः प्रहस्य स्वनवत्तदा ॥ ६.५९.६४ ॥
சினமுற்ற பீஷ்மர் கூர்மையான அம்புகளால் வார்ஷ்ணேயனை (கிருஷ்ணனை) நடுங்கச் செய்தார். பலமுறை துன்புறுத்திய பீஷ்மர் அப்போது சிரித்து முழங்கினார்.
6.59.65
ततस्तु कृष्णः समरे दृष्ट्वा भीष्मपराक्रमम् ।
संप्रेक्ष्य च महाबाहुः पार्थस्य मृदुयुद्धताम् ॥ ६.५९.६५ ॥
அதன் பின் மகாபாகுவான கிருஷ்ணன் போரில் பீஷ்மரின் வீரத்தைக் கண்டு, பார்த்தனின் மென்மையான போர்முறையையும் நோக்கினான்.
6.59.66
भीष्मं च शरवर्षाणि सृजन्तमनिशं युधि ।
प्रतपन्तमिवादित्यं मध्यमासाद्य सेनयोः ॥ ६.५९.६६ ॥
போரில் இடைவிடாமல் அம்பு மழையைப் பொழிந்துகொண்டு, இரு படைகளின் நடுவில் வந்து சூரியனைப் போல் சுடர்விடும் பீஷ்மரை (அவன் கண்டான்).
6.59.67
वारन्वरान्विनिघ्नन्तं पाण्डुपुत्रस्य सैनिकान् ।
युगान्तमिव कुर्वाणं भीष्मं यौधिष्ठिरे बले ॥ ६.५९.६७ ॥
பாண்டுவின் மகனின் படையில் சிறந்த தேர்வீரர்களையும் வீரர்களையும் வதைத்து, யுகாந்தம் போல் அழிவை உண்டாக்கிய பீஷ்மர் யுதிஷ்டிரனின் படையில் (நின்றார்).
6.59.68
अमृष्यमाणो भगवान्केशवः परवीरहा ।
अचिन्तयदमेयात्मा नास्ति यौधिष्ठिरं बलम् ॥ ६.५९.६८ ॥
சகிக்க முடியாத பகவான் கேசவன், எதிரி வீரர்களை வதைப்பவர், அளவற்ற ஆத்மா கொண்டவர், யுதிஷ்டிரனின் படைக்கு வலிமை இல்லை என்று எண்ணினார்.
6.59.69
एकाह्ना हि रणे भीष्मो नाशयेद्देवदानवान् ।
किं नु पाण्डुसुतान्युद्धे सबलान्सपदानुगान् ॥ ६.५९.६९ ॥
பீஷ்மர் போரில் ஒரே நாளில் தேவர்களையும் தானவர்களையும் அழிக்க முடியும்; அப்படியிருக்க, படையுடனும் காலாட்படை பின்தொடர்வோருடனும் பாண்டவர்களை போரில் அழிக்க மாட்டாரா?
6.59.70
द्रवते च महासैन्यं पाण्डवस्य महात्मनः ।
एते च कौरवास्तूर्णं प्रभग्नान्वीक्ष्य सोमकान् ॥ ६.५९.७० ॥
மகாத்மாவான பாண்டவரின் பெரும் படை ஓடுகிறது; இந்த கௌரவர்களும் சோமகர்கள் விரைவில் தோற்கடிக்கப்பட்டதைக் கண்டு (மகிழ்கின்றனர்).
6.59.71
प्राद्रवन्ति रणे दृष्ट्वा हर्षयन्तः पितामहम् ।
सोहं भीष्मं निहन्म्यद्य पाण्डवार्थाय दंशितः ॥ ६.५९.७१ ॥
போர்க்களத்தில் பிதாமகரைக் கண்டு மகிழ்ச்சியுடன் அவர்கள் முன்னேறுகின்றனர். பாண்டவர்களின் நன்மைக்காக கவசம் அணிந்த நான் இன்று பீஷ்மரைக் கொல்வேன்.
6.59.72
भारमेतं विनेष्यामि पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अर्जुनो हि शरैस्तीक्ष्णैर्वध्यमानोऽपि संयुगे ॥ ६.५९.७२ ॥
மகாத்மாக்களாகிய பாண்டவர்களின் இந்தச் சுமையை நான் நீக்குவேன். போரில் கூரிய அம்புகளால் அர்ஜுனன் தாக்கப்பட்டாலும் (நான் நீக்குவேன்).
6.59.73
कर्तव्यं नाभिजानाति रणे भीष्मस्य गौरवात् ।
तथा चिन्तयतस्तस्य भूय एव पितामहः ।
प्रेषयामास संक्रुद्धः शरान्पार्थरथं प्रति ॥ ६.५९.७३ ॥
போரில் பீஷ்மர் தம் மரியாதை காரணமாக என்ன செய்வது என்பதை அறியவில்லை. இவ்வாறு சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கையில், பிதாமகர் மீண்டும் கோபத்துடன் பார்த்தனின் தேர் நோக்கி அம்புகளை அனுப்பினார்.
6.59.74
तेषां बहुत्वासु भृसं शराणां ।
दिशश्च सर्वाः पिहिता बभूवुः ।
न चान्तरिक्षं न दिशो न भूमि-
र्न भास्करोऽदृश्यत रश्मिमालीक ॥ ६.५९.७४ ॥
அம்புகளின் மிகுதியால் எல்லாத் திசைகளும் அடர்த்தியாக மூடப்பட்டன. வானமும் இல்லை, திசைகளும் இல்லை, பூமியும் இல்லை; கதிர்மாலை அணிந்த சூரியனும் தெரியவில்லை.
6.59.75
ववुश्च वातास्तुमुलाः सधूमा ।
दिशश्च सर्वाः क्षुभिता बभूवुः।
द्रोणो विकर्णोऽथ जयद्रथश्च ।
भूरिश्रवाः कृतवर्मा कृपश्च ॥ ६.५९.७५ ॥
புகையுடன் கூடிய பேரொலி மிக்க காற்றுகள் வீசின; எல்லாத் திசைகளும் கலங்கின. துரோணர், விகர்ணன், ஜயத்ரதன், பூரிஸ்ரவஸ், கிருதவர்மா, கிருபர் ஆகியோரும் இருந்தனர்.
6.59.76
श्रुतायुरम्बष्ठपतिश्च राजा ।
विन्दानुविन्दौ च सुदक्षिणश्च।
प्राच्याश्च सौवीरगणाश्च सर्वे ।
वसातयः क्षुद्रकमालवाश्च ॥ ६.५९.७६ ॥
ஶ்ருதாயுஸ், அம்பஷ்ட நாட்டு மன்னன், வின்தன், அனுவிந்தன், சுதக்ஷிணன், கிழக்கு மன்னர்கள், சௌவீரர்களின் அனைத்துக் கூட்டங்கள், வசாதியர், க்ஷுத்ரகர், மாளவர் ஆகியோரும் இருந்தனர்.
6.59.77
किरीटिनं त्वरमाणाभिस्रु-
र्निदेशगाः शान्तनवस्य राज्ञः।
तं वाजिपादातरथौघजालै-
रनेकसाहस्रशतैर्ददर्श ॥ ६.५९.७७ ॥
சாந்தனுவின் மகனான அரசரின் (பீஷ்மரின்) கட்டளைக்குப் பணிந்தவர்கள் விரைந்து கிரீடியை (அர்ஜுனனை) நோக்கிச் சென்றனர். குதிரை, காலாள், தேர்ப் படைகளின் வலையுடன், நூறாயிரக்கணக்கானோருடன் அவர்கள் அவனை எதிர்கொண்டனர்.
6.59.78
किरीटिनं संपरिवार्यमाणं ।
शिनेर्नप्ता वारणयूथपैश्च।
ततस्तु दृष्ट्वार्जुनवासुदेवौ ।
पदातिनागाश्वरथैः समन्तात् ॥ ६.५९.७८ ॥
கிரீடதாரியான அர்ஜுனன் சூழப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு, சினியின் பேரனும் யானைத் தலைவர்களும், பின்னர் அர்ஜுனனையும் வாசுதேவனையும் காலாட்படை, யானைகள், குதிரைகள், தேர்கள் ஆகியவற்றுடன் எல்லாப் பக்கங்களிலும் கண்டான்.
6.59.79
अभिद्रुतौ शस्त्रभृतां वरिष्ठौ ।
शिनिप्रवीरोऽभिससार तूर्णम्।
स तान्यनीकानि महाधनुष्मान् ।
शिनिप्रवीरः सहसाऽभिपत्य ॥ ६.५९.७९ ॥
ஆயுதமேந்தியவர்களில் சிறந்த அவ்விருவரும் தாக்கப்பட்டபோது, சினி வீரன் விரைவாக முன்னேறினான். அந்த மகாதனுர்தாரி சினி வீரன் திடீரெனப் பாய்ந்து அந்தப் படைகள் மீது தாக்கினான்.
6.59.80
चकार साहाय्यमथार्जुनस्य ।
विष्णुर्यथा वृत्रनिषूदनस्य।
विशीर्णनागाश्वरथध्वजौघं ।
भीष्मेण वित्रासितसर्वयोधम् ॥ ६.५९.८० ॥
அப்போது அவன் அர்ஜுனனுக்கு உதவினான்; விஷ்ணு வ்ருத்திரனை வதைத்தவனுக்கு உதவியதைப் போல. பீஷ்மனால் எல்லா வீரர்களும் அஞ்சடைந்தபோது, யானைகள், குதிரைகள், தேர்கள், கொடிகளின் கூட்டம் சிதறிப்போயிற்று.
6.59.81
युधिष्ठिरानीकमभिद्रवन्तं ।
प्रोवाच संदृश्य शिनिप्रवीरः ।
क्व क्षत्रिया यास्यथ नैष धर्मः ।
सतां पुरस्तात्कथितः पुराणैः ॥ ६.५९.८१ ॥
யுதிஷ்டிரனின் படையைத் தாக்கிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்ட சினி வீரன் சொன்னான்: 'க்ஷத்திரியர்களே, எங்கே செல்வீர்கள்? இது தர்மம் அல்ல; நல்லோருக்காக பழங்கால நூல்கள் முன்பே கூறியுள்ளன.'
6.59.82
मा स्वां प्रतिज्ञां त्यजत प्रवीराः ।
स्वं वीरधर्मं परिपालयध्वम्।
तान्वासवानन्तरजो निशाम्य ।
नरेन्द्रमुख्यान्द्रवतः समन्तात् ॥ ६.५९.८२ ॥
'வீரர்களே, உங்கள் சபதத்தைக் கைவிடாதீர்கள்; உங்கள் வீர தர்மத்தைக் காத்திடுங்கள்.' இந்திரனின் இளவல் (அர்ஜுனன்) அந்த முதன்மை மன்னர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலும் ஓடுவதைக் கேட்டறிந்தான்.
6.59.83
पार्थस्य दृष्टवा मृदुयुद्धातां च ।
भीष्मं च सङ्ख्ये समुदीर्यमाणम्।
अमृष्यमाणः स ततो महात्मा ।
यशस्विनं सर्वदशार्हभर्ता ॥ ६.५९.८३ ॥
பார்த்தனின் மென்மையான போரையும், போர்க்களத்தில் பீஷ்மர் தாக்கப்படுவதையும் கண்டதும், சர்வ தாசார்ஹர்களின் தலைவரும் புகழ்மிக்கவருமான அந்த மகாத்மா பொறுக்க முடியாதவராயினார்.
6.59.84
उवाच शैनेयमभिप्रशंसन् ।
दृष्ट्वा कुरूनापततः समग्रान्।
ये यान्ति ते यान्तु शिनिप्रवीर ।
येऽपि स्थिताः सात्वत तेऽपि यान्तु ॥ ६.५९.८४ ॥
சைனேயனான சாத்யகியைப் புகழ்ந்து கூறினார் — குருக்கள் அனைவரும் முன்னேறி வருவதைக் கண்டு. போகிறவர்கள் போகட்டும், சிநி வீரரே; நிற்பவர்களும், ஓ சாத்வதா, போகட்டும்.
6.59.85
भीष्मं रथात्पश्य निपात्यमानं ।
द्रोणं च सङ्ख्ये सगणं मयाऽद्य।
न सारथेः सात्वत कौरवाणां ।
क्रुद्धस्य मुच्येत रणेऽद्य कश्चित् ॥ ६.५९.८५ ॥
பீஷ்மர் தேரிலிருந்து வீழ்த்தப்படுவதைப் பார்; போர்க்களத்தில் கணங்களுடன் துரோணரும் இன்று என்னால் வீழ்த்தப்படுவார். ஓ சாத்வதா, இன்று போரில், கோபம் கொண்ட தேரோட்டியிடமிருந்து எந்த கௌரவனும் தப்ப முடியாது.
6.59.86
तस्मादहं गृह्य रथाङ्गमुग्रं ।
प्राणं हरिष्यामि महाव्रतस्य।
निहत्य भीष्मं सगणं तथाजौ ।
द्रोणं च शैनेय रथप्रवीरौ ॥ ६.५९.८६ ॥
ஆகவே நான் கொடிய தேர்ச்சக்கரத்தை எடுத்து மகாவிரதனின் (பீஷ்மரின்) உயிரைப் பறிப்பேன்; ஓ சைனேயா, போரில் கணங்களுடன் பீஷ்மரை வதைத்து, தேர்வீரர்களில் சிறந்த இருவரான துரோணரையும் வதைப்பேன்.
6.59.87
संपादयिष्याम्यहमद्य हृष्टः ॥ ६.५९.८७ ॥
நான் இன்று மகிழ்ச்சியுடன் (அதனை) நிறைவேற்றுவேன்.
6.59.88
इतीदमुक्त्वा स महानुभावः ।
सस्मार चक्रं निशितं पुराणम्।
सुदर्शनं चिन्तितमात्रमेव ।
तस्याग्रहस्तं स्वयमारुरोह ॥ ६.५९.८८ ॥
இவ்வாறு கூறி அந்த மகானுபாவர் பழமையான கூர்மையான சக்கரமான சுதர்சனத்தை நினைத்தார்; நினைத்த மாத்திரத்திலேயே அது தானே அவருடைய முன் கரத்தில் ஏறி அமர்ந்தது.
6.59.89
तच्चक्रपद्मं प्रगृहीतमाजौ ।
रराज नारायणबाहुनालम्।
यथादिपद्मं तरुणार्कवर्णं ।
रराज नारायणनाभिजातमक् ॥ ६.५९.८९ ॥
போரில் உயர்த்திப் பிடிக்கப்பட்ட அந்த சக்கரத் தாமரை, நாராயணனின் கையாகிய தண்டுடன், நாராயணனின் தொப்புளிலிருந்து தோன்றிய ஆதி தாமரை போல, இளம் சூரியனின் நிறத்துடன் ஒளிர்ந்தது.
6.59.90
तत्कृष्णकोपोदयसूर्यबुद्धं ।
क्षुरान्ततीक्ष्णाग्रसुजातपत्रम्।
तेस्यैव देहोरुसरःप्ररूढं ।
रराज नारायणबाहुनालम् ॥ ६.५९.९० ॥
கிருஷ்ணனின் கோபமாகிய சூரியோதயத்தால் மலர்ந்த அது, கத்தி முனை போல் கூர்மையான நுனிகளையுடைய அழகிய இதழ்களுடன், அவருடைய விரிந்த உடலாகிய குளத்தில் வளர்ந்து, நாராயணனின் கையாகிய தண்டுடன் ஒளிர்ந்தது.
6.59.91
वेगेन कृष्मः प्रससार भीष्मम् ॥ ६.५९.९१ ॥
கிருஷ்ணன் வேகமாக பீஷ்மரை நோக்கி முன்னேறினார்.
6.59.92
घनो यथा खे तडितावनद्धः ॥ ६.५९.९२ ॥
வானத்தில் மின்னலால் சூழப்பட்ட மேகம் போல.
6.59.93
तमात्तचक्रं प्रणदन्तमुच्चैः ।
क्रुद्धं महेन्द्रावरजं समीक्ष्य ।
सर्वाणि भूतानि भृशं विनेदुः ।
क्षयं कुरूणामिव चिन्तयित्वा ॥ ६.५९.९३ ॥
சக்கரத்தைப் பிடித்து உரக்க முழங்கி, சினந்து நிற்கும் இந்திரனின் தம்பியைக் கண்டு, குருக்களின் அழிவை நினைத்தவை போல எல்லா உயிர்களும் பெரிதாக அலறின.
6.59.94
स वासुदेवः प्रगृहीतचक्रः ।
संवर्तयिष्यन्निव सर्वलोकम्।
अभ्युत्पतँल्लोकगुरुर्बभासे ।
भूतानि धक्ष्यन्निव धूमकेतुः ॥ ६.५९.९४ ॥
சக்கரத்தை ஏந்திய அந்த வாசுதேவர், எல்லா உலகங்களையும் அழிக்கப் போவது போல், உலகின் குருவாக மேலெழுந்து, உயிர்களை எரிக்கப் போகும் வால்நட்சத்திரம் போல் ஒளிர்ந்தார்.
6.59.95
गोविन्दमाजावविमूढचेताः ॥ ६.५९.९५ ॥
போரில் மயக்கமற்ற மனம் கொண்டவர் கோவிந்தரை (கண்டார்).
6.59.96
एह्येहि देवेश जगन्निवास ।
नमोस्तु ते माधव चक्रपाणे।
प्रसह्य मां पातय लोकनाथ ।
रथोत्तमात्सर्वशरण्य सङ्ख्ये ॥ ६.५९.९६ ॥
வாரும், வாரும், தேவேசா, உலகின் வாசமே! மாதவா, சக்கரபாணீ! உமக்கு வணக்கம். லோகநாதா, என்னை வலுக்கட்டாயமாக உயர்ந்த தேரிலிருந்து வீழ்த்துங்கள், போரில் அனைவருக்கும் அடைக்கலமானவரே!
6.59.97
त्वया हतस्यापि ममाऽद्य कृष्ण ।
श्रेयः परिस्मिन्निह चैव लोके।
संभावितोऽस्म्यन्धकवृष्णिनाथ ।
लोकैस्त्रिभिर्वीर तवाभियानात् ॥ ६.५९.९७ ॥
கிருஷ்ணா! இன்று உன்னால் கொல்லப்பட்டாலும் எனக்கு நன்மையே, இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும். அந்தக-வൃஷ்ணிகளின் தலைவா, வீரா! உன் எதிர்ப்பால் நான் மூன்று உலகங்களாலும் கௌரவிக்கப்பட்டவனானேன்.
6.59.98
रथादवप्लुत्य ततस्त्वरावान् ।
पार्थोऽप्यनुद्रुत्य यदुप्रवीरम्।
जग्राह पीनोत्तमलम्बबाहुं ।
बाह्वोर्हरिं व्यायतपीनबाहुः ॥ ६.५९.९८ ॥
பின்னர் தேரிலிருந்து குதித்து, விரைந்து பார்த்தரும் யாதவ வீரனைத் துரத்திச் சென்று, அவரது பருத்த, சிறந்த, நீண்ட கைகளைப் பற்றினார்; நீண்ட பருத்த கைகளுடைய அவர் ஹரியை அவரது கைகளால் பற்றினார்.
6.59.99
निगृह्यमणाश्च तदाऽऽदिदेवो ।
भृश सरोषः किल नाम योगी ।
आदाय वेगेन जगाम विष्णु-
र्जिष्णुं महावात इवैकवृक्षम् ॥ ६.५९.९९ ॥
அப்போது ஆதிதேவர், மிகுந்த சினம் கொண்ட யோகியாக, தடுத்து நிறுத்திய நிலையில், வேகமாக ஜிஷ்ணுவை (அர்ஜுனனை) எடுத்துக்கொண்டு விஷ்ணு சென்றார், பெருங்காற்று ஒரு மரத்தை எடுத்துச் செல்வது போல.
6.59.100
पार्थस्तु विष्टभ्य बलेन पादौ ।
भीष्मान्तिकं तूर्णमभिद्रवन्तम्।
बलान्निजग्राह हरिं किरीटी ।
पदेऽथ राजन्दशमे कथंचित् ॥ ६.५९.१०० ॥
பார்த்தன் வலிமையால் அவரது பாதங்களைப் பிடித்து, பீஷ்மரை நோக்கி விரைந்து செல்லும் ஹரியை (கிருஷ்ணனை) கிரீடி பலவந்தமாக பற்றிக்கொண்டான். அரசே, பத்தாவது அடியில் எப்படியோ.
6.59.101
अवस्थितं च प्रणिपत्य कृष्णं ।
प्रीतोऽर्जुनः काञ्चनचित्रमाली।
उवाच कोपे प्रतिसंहरेति ।
गतिर्भवान्केशव पाण्डवानाम् ॥ ६.५९.१०१ ॥
நின்றிருந்த கிருஷ்ணனை வணங்கி, மகிழ்ந்த அர்ஜுனன் — பொன்னணி மாலை அணிந்தவன் — கூறினான்: "கோபத்தை விலக்குங்கள். கேசவா, நீரே பாண்டவர்களின் புகலிடம்."
6.59.102
न हास्यते कर्म यथाप्रतिज्ञं ।
पुत्रैः शपे केशव सोदरैश्च ।
अन्तं करिष्यामि यथा कुरूणां ।
त्वयाऽहमिन्द्रानुजसंप्रयुक्तः ॥ ६.५९.१०२ ॥
சபதத்தின்படி செயல் கைவிடப்படாது. கேசவா, என் மக்கள், சகோதரர்கள் மீது ஆணையிடுகிறேன் — உன் துணையுடன் குருக்களை அழிப்பேன்.
6.59.103
ततः प्रतिज्ञां समयं च तस्य ।
जनार्दनः प्रीतमना निशम्य।
स्थितः प्रिये कौरवसत्तमस्य ।
रथं सचक्रः पुनरारुरोह ॥ ६.५९.१०३ ॥
பின்னர் அவனது சபதத்தையும் உடன்படிக்கையையும் கேட்டு ஜனார்தனன் மகிழ்ந்தான். அன்புக்குரிய குருசிறந்தவனின் அருகில் நின்று, சக்கரத்துடன் தேரில் மீண்டும் ஏறினான்.
6.59.104
ततः प्रतिज्ञां समवाप्य भीष्मः ।
कृताञ्चलिः स्तुत्यमथाकरोद्वै ।
त्रैविक्रमे यस्य वपुर्बभासे ।
तथैव दृष्ट्वा तु समुञ्ज्वलन्तम् ॥ ६.५९.१०४ ॥
பின்னர் சபதத்தைப் பெற்ற பீஷ்மர் கைகூப்பி, புகழத்தக்கவனை துதித்தார் — மூன்று அடிகளில் விக்ரமனாக யாருடைய உடல் ஒளிர்ந்ததோ அவனை; அவ்வாறு பேரொளியுடன் ஒளிர்ந்தவனைக் கண்டு.
6.59.105
प्रगृह्य शङ्खं द्विषताकं निहन्ता ।
स तानभूषून्पुनराददानः ।
भीष्मं शरैः संपरिवार्य सङ्ख्ये ।
चिच्छेद भूरिश्रवसश्च चापम् ॥ ६.५९.१०५ ॥
எதிரிகளைக் கொல்பவர் சங்கை எடுத்து, மீண்டும் அந்த ஆயுதங்களை ஏந்தி, போரில் பீஷ்மரை அம்புகளால் முழுவதுமாகச் சூழ்ந்து, பூரிஸ்ரவஸின் வில்லை அறுத்தார்.
6.59.106
शल्यं च विद्ध्वा नवभिः पृषत्कै-
र्दुर्योधं वक्षसि निर्बिभेद।
विनादयामास ततो दिशश्च ।
स पाञ्चजन्यस्य रवेण शौरिः ॥ ६.५९.१०६ ॥
சல்யரையும் ஒன்பது அம்புகளால் துளைத்து, துரியோதனனின் மார்பை ஊடுருவினார்; பின்னர் பாஞ்சஜன்ய சங்கின் ஒலியால் சௌரி திசைகளை அதிரச் செய்தார்.
6.59.107
व्याविद्धनिष्काङ्गदकुण्डलं तं ।
रजोविकीर्णाञ्चितपद्मनेत्रम् ।
विशुद्धदंष्ट्रं प्रगृहीतशङ्खं ।
विचुक्रुशुः प्रेक्ष्य कुरुप्रवीराः ॥ ६.५९.१०७ ॥
நிஷ்க மாலையும் தோள்வளையும் குண்டலங்களும் ஆடிய, தூசியால் மூடப்பட்ட தாமரைக் கண்களும், தூய பற்களும் கொண்ட, சங்கை ஏந்திய அவரைக் கண்டு குருவீரர்கள் கதறினர்.
6.59.108
मृदङ्गभेरीपणवप्रणादा ।
नेमिस्वना दुन्दुभिनिःस्वनाश्च।
ससिंहनादाश्च बभूवुरुग्राः ।
सर्वेष्वनीकेषु ततः कुरूणाम् ॥ ६.५९.१०८ ॥
மிருதங்கம், பேரி, பணவம் ஆகியவற்றின் முழக்கங்களும், தேர்ச்சக்கர ஓசைகளும், துந்துபி ஒலிகளும், சிங்க கர்ஜனைகளும் அப்போது குருக்களின் எல்லாப் படைகளிலும் பயங்கரமாக எழுந்தன.
6.59.109
गाण्डीवघोषः स्तनयित्नुकल्पो ।
जगाम पार्थस्य नभो दिशश्च।
जग्मुश्च बाणा विमलाः प्रसन्नाः ।
सर्वा दिशः पाण्डवचापमुक्ताः ॥ ६.५९.१०९ ॥
கௌண்டீவத்தின் ஒலி இடி முழக்கம்போல் பார்த்தனின் வானத்திலும் திசைகளிலும் சென்றது; பாண்டவனின் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட தூய, தெளிவான அம்புகள் எல்லாத் திசைகளிலும் பாய்ந்தன.
6.59.110
तं कौरवाणामधिपो जवेन ।
भीष्मेण भूरिश्रवसा च सार्धम्।
अभ्युद्ययावुद्यतबाणपाणिः ।
कक्षं दिधक्षन्निव धूमकेतुः ॥ ६.५९.११० ॥
கௌரவர்களின் அந்தத் தலைவன் வேகமாக பீஷ்மரும் பூரிசிரவஸும் உடன் வர, கையில் ஏந்திய அம்புகளுடன் முன்னேறினான், காய்ந்த புல்லை எரிக்க விரும்பும் புகைக்கொடி அக்கினியைப் போல்.
6.59.111
अथार्जुनाय प्रजिघाय भल्लान् ।
भूरिश्रवाः सप्त सुवर्णपुङ्खान्।
दुर्योदनस्तोमरमुग्रवेगं ।
शल्यो गदां शान्तनवश्च शक्तिम् ॥ ६.५९.१११ ॥
பின்னர் பூரிசிரவஸ் அர்ஜுனனை நோக்கி பொன் இறகுகளுடைய ஏழு பல்லங்களை அனுப்பினான்; துரியோதனன் கடுமையான வேகமுள்ள தோமரத்தையும், சல்யன் கதையையும், சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மன் சக்தியையும் எறிந்தனர்.
6.59.112
स सप्तभिः सप्त शरप्रवेकान् ।
संवार्य भीरिश्रवसा विसृष्टान् ।
शितेन दुर्योधनबाहुमुक्तं ।
क्षुरेण तत्तोमरमुन्ममाथ ॥ ६.५९.११२ ॥
பூரிசிரவஸ் ஏவிய பாணங்களை அவன் ஏழு அம்புகளால் தடுத்து, பின் துரியோதனனின் கையிலிருந்து விடுபட்ட அந்த தோமரத்தை கூரான க்ஷுரத்தால் பிளந்தான்.
6.59.113
ततः शुभामापततीं स शक्तिं ।
विद्युत्प्रभां शान्तनवेन मुक्ताम्।
गदां च मद्राधिपबाहुमुक्तां ।
द्वाभ्यां शराभ्यां निचर्त वीरः ॥ ६.५९.११३ ॥
பின்னர் சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மன் ஏவிய மின்னல் ஒளியுடன் பாய்ந்து வரும் அந்த அழகிய சக்தியையும், மத்ர அரசன் (சல்யன்) கையிலிருந்து விடுபட்ட கதையையும் அந்த வீரன் இரண்டு அம்புகளால் வெட்டி வீழ்த்தினான்.
6.59.114
ततो भुजाभ्यां बलवद्विकृष्य ।
चित्रं धनुर्गाण्डिवमप्रमेयम् ।
माहेन्द्रमस्रं विधिवत्सुघोरं ।
प्रादुश्चकाराद्भुतमन्तरिक्षे ॥ ६.५९.११४ ॥
பின்னர் இரு கைகளாலும் வலுவாக இழுத்து, அற்புதமும் அளவிட முடியாததுமான காண்டீவ வில்லில் இந்திரனுக்குரிய மிகக் கொடிய அஸ்திரத்தை முறைப்படி ஏவி, வானத்தில் ஓர் அற்புதத்தைத் தோற்றுவித்தான்.
6.59.115
तेनोत्तमास्त्रेण ततो महात्मा ।
सर्वाण्यनीकानि महाधनुष्मान्।
शरौघजालैर्विमलाग्निवर्णै-
र्निवारयामास किरीटमाली ॥ ६.५९.११५ ॥
அப்போது அந்த உயர்ந்த அஸ்திரத்தால், மகாத்மாவும் மகாவில்லாளியுமான கிரீடமாலி, தூய நெருப்பின் நிறமுடைய அம்புக் கூட்டங்களின் வலையால் அனைத்துப் படைகளையும் தடுத்து நிறுத்தினான்.
6.59.116
शिलीमुखाः पार्थधनुःप्रमुक्ता ।
रथान्ध्वजाग्राणि धनूंषि बाहून् ।
निकृत्य देहान्विविशुः परेषां ।
नरेन्द्रनागेन्द्रतुरङ्गमाणाम् । ॥ ६.५९.११६ ॥
பார்த்தனின் வில்லிலிருந்து விடுபட்ட அம்புகள் எதிரிகளின் தேர்கள், கொடிமுனைகள், வில்லுகள், கரங்களை வெட்டி, அரசர்கள், பெரிய யானைகள், குதிரைகளின் உடல்களில் புகுந்தன.
6.59.117
ततो दिशः सोऽनुदिशश्च पार्थः ।
शरैः सुधारैः समरे वितत्य ।
गाण्डीवशब्देन मनांसि तेषां ।
किरीटमाली व्यथयांचकार ॥ ६.५९.११७ ॥
பின்னர் அவன் பார்த்தன், போரில் கூர்மையான அம்புகளால் திசைகளையும் உபதிசைகளையும் நிரப்பி, காண்டீவத்தின் ஒலியால் கிரீடமாலி அவர்களின் உள்ளங்களைக் கலங்கச் செய்தான்.
6.59.118
तस्मिंस्तथा घोरतमे प्रवृत्ते ।
शङ्खस्वना दुन्दुभिनिःस्वनाश्च।
अन्तर्हिता गाण्डिवनिःस्वनेन ।
बभूवुरुग्राश्वरथप्रणादाः ॥ ६.५९.११८ ॥
அவ்வாறு அந்த மிகக் கொடிய போர் தொடங்கியபோது, சங்கொலிகளும் துந்துபி ஒலிகளும் காண்டீவத்தின் ஒலியால் மறைக்கப்பட்டன; குதிரைகளினதும் தேர்களினதும் பயங்கர ஒலிகளே எழுந்தன.
6.59.119
गाण्डीवशब्दं तमथो विदित्वा ।
विराटराजप्रमुखाः प्रवीराः।
पाञ्चालराजो द्रुपदश्च वीर-
स्तं देशमाजग्मुरदीनसत्त्वाः ॥ ६.५९.११९ ॥
அந்த காண்டீவ ஒலியை அறிந்ததும், விராட அரசனைத் தலைவனாகக் கொண்ட சிறந்த வீரர்களும், பாஞ்சால அரசன் வீரன் துருபதனும், அசையா மனவுறுதி கொண்டவர்களாக அந்த இடத்திற்கு வந்தனர்.
6.59.120
सर्वाणि सैन्यानि तु तावकानि ।
यतोयतो गाण्डिवजः प्रणादः ।
ततस्ततः सन्नतिमेव जग्मु-
र्न तं प्रतीपोऽभिससार कश्चित् ॥ ६.५९.१२० ॥
உங்கள் படைகள் அனைத்தும் காண்டீவத்திலிருந்து எழுந்த ஒலி எங்கெல்லாம் கேட்டதோ அங்கெல்லாம் பணிந்து அதை நோக்கிச் சென்றன; அவனை எதிர்த்து யாரும் முன்னேறவில்லை.
6.59.121
तस्मिन्सुघोरे कनृप संप्रहारे ।
हताः प्रवीराः सरथाश्वसूताः।
गजाश्च नाराचनिपाततप्ता ।
महापताकाः शुभरुक्मकक्ष्याः ॥ ६.५९.१२१ ॥
அந்த மிகக் கொடிய போரில், அரசே, வீரர்கள் தேர், குதிரை, சாரதிகளுடன் கொல்லப்பட்டனர்; இரும்பு அம்புகளின் வீழ்ச்சியால் வேதனையுற்ற யானைகளும், பெரிய கொடிகளும் அழகிய பொன் கவசங்களும் கொண்டவையும் வீழ்ந்தன.
6.59.122
परीतसत्वाः सहसा निपेतुः ।
किरीटिना भिन्नतनुत्रकायाः ।
दृढं हताः पात्रिभिरुग्रवेगैः ।
पार्थेन भल्लैर्विमलैः शिताग्नैः ॥ ६.५९.१२२ ॥
துணிவு தளர்ந்து அவர்கள் திடீரென வீழ்ந்தனர்; கிரீடியால் அவர்களின் உடல்களும் கவசங்களும் பிளக்கப்பட்டன; கடும் வேகமுள்ள அம்புகளால் ஆழமாகத் தாக்கப்பட்டனர்; பிருதையின் மகனின் தூய்மையான, நெருப்பைப் போன்ற கூரான பல்லங்களால்.
6.59.123
निकृत्तयन्त्रा निहतेन्द्रकीला ।
ध्वजा महान्तो ध्वजिनिमुखेषु।
पदातिसङ्घाश्च रथाश्च सङ्ख्ये ।
हयाश्च नागाश्च धनञ्जयेन ॥ ६.५९.१२३ ॥
இயந்திரங்கள் அறுபட்டன, இந்திரகீலங்கள் வீழ்த்தப்பட்டன; படைகளின் முன்வரிசைகளில் பெரிய கொடிகள் வீழ்ந்தன; போரில் காலாட்படைக் கூட்டங்களும், தேர்களும், குதிரைகளும், யானைகளும் தனஞ்சயனால் (அர்ஜுனனால்) அழிக்கப்பட்டன.
6.59.124
बाणाहतास्तूर्णमपेतसत्वा ।
विष्टभ्य गात्राणि निपेतुरुर्व्याम् ।
ऐन्द्रेण तेनास्त्रवरेण राजन् ।
महाहवे भिन्नतनुत्रदेहाः ॥ ६.५९.१२४ ॥
அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு விரைவில் உயிரற்றவர்களாயினர்; உடல்களைத் தாங்கிக்கொள்ள முயன்றும் பூமியில் வீழ்ந்தனர். அரசே, அந்த சிறந்த இந்திர அஸ்திரத்தால், அந்த மாபெரும் போரில், அவர்களின் உடல்களும் கவசங்களும் சிதைந்தன.
6.59.125
ततः शरौघैर्निशितैः किरीटिना ।
नृदेहशस्त्रक्षतलोहितोदा।
नदी सुघोरा नरमेदफेना ।
प्रवर्तिता तत्र रणाजिरे वै ॥ ६.५९.१२५ ॥
அப்போது கிரீடியின் (அர்ஜுனன்) கூரிய அம்புப் பெருக்குகளால் அந்தப் போர்க்களத்தில் மனிதர்களின் உடல்கள், ஆயுதங்கள் ஆகியவற்றின் காயங்களிலிருந்து வழிந்த இரத்த நீராலான, மனித மஜ்ஜையின் நுரை நிறைந்த மிகக் கொடிய ஓர் ஆறு பாய்ந்தோடச் செய்யப்பட்டது.
6.59.126
वेगेन साऽतीव पृथुप्रवाहा ।
परेतनागाश्वशरीररोधाः।
नरेन्द्रमञ्जोच्छ्रितमांसपङ्काः ।
प्रभूतरक्षोगणभूतसेविता ॥ ६.५९.१२६ ॥
அது வேகமாகப் பெருகி மிக விரிந்த நீரோட்டமுடையதாக இருந்தது; இறந்த யானைகள், குதிரைகள், உடல்கள் அதைத் தடுத்து நின்றன; அரசர்களின் மஜ்ஜையும் உயர்ந்த சதைச் சேறும் அதில் இருந்தன; ஏராளமான அரக்கர்களும் பூதங்களும் அதைச் சூழ்ந்திருந்தனர்.
6.59.127
शिरःकपालाकुलकेशशाद्वला ।
शरीरसङ्घातसहस्रवाहिनी ।
विशीर्णनानाकवचोर्मिसंकुला ।
नराश्वनागास्थिनिकृत्तशर्करा ॥ ६.५९.१२७ ॥
அது தலைக்கோசங்களும் சிக்குண்ட முடிகளுமான புல்வெளியைக் கொண்டிருந்தது; ஆயிரக்கணக்கான உடல் குவியல்களைச் சுமந்து சென்றது; உடைந்த பல கவசங்களின் அலைகளால் நிறைந்தது; மனிதர், குதிரை, யானைகளின் வெட்டப்பட்ட எலும்புகளின் சரளைக் கற்களைக் கொண்டிருந்தது.
6.59.128
श्वकङ्कशालावृकगृध्रकाकैः ।
क्रव्यादसङ्घैश्च तरक्षुभिश्च।
उपेतकूलां ददृशुर्मनुष्याः ।
क्रूरां महावैतरणीप्रकाशाम् ॥ ६.५९.१२८ ॥
நாய்கள், கழுகுகள், நரிகள், ஓநாய்கள், பருந்துகள், காக்கைகள், ஊனுண்ணிக் கூட்டங்கள் மற்றும் தரக்ஷுக்களால் கரைகள் நிரம்பியிருந்த, பெரிய வைதரணி ஆற்றைப் போன்று தோன்றிய அந்தக் கொடிய ஆற்றை மனிதர்கள் கண்டனர்.
6.59.129
प्रवर्तितामर्जुनबाणसङ्घै-
र्मेदोवसासृकप्रवहां सुभीमाम्।
हतप्रवीरां च तथैव दृष्ट्वा ।
सेनां कुरूणामथ फल्गुनेन ॥ ६.५९.१२९ ॥
அர்ஜுனனின் அம்புக் கூட்டங்களால் பெருக்கப்பட்ட, கொழுப்பு, கொழுப்புத் தசை, இரத்தம் பாயும், மிக பயங்கரமான, வீரர்கள் கொல்லப்பட்ட கௌரவர்களின் படையை பல்குனன் (அர்ஜுனன்) இவ்வாறே கண்டு.
6.59.130
ते चेदिपाञ्चालकरूषमत्स्याः ।
पार्थाश्च सर्वे सहिताः प्रणेदुः ।
जयप्रगल्भाःक पुरुषप्रवीराः ।
संत्रासयन्तः कुरुवीरयोधान् ॥ ६.५९.१३० ॥
சேதி, பாஞ்சால, கரூஷ, மத்ස்ய நாட்டினரும் பார்த்தர்கள் அனைவரும் ஒன்றுசேர்ந்து முழங்கினர்; வெற்றியின் துணிவால் நிறைந்த அந்த சிறந்த வீரர்கள் குரு வீரர்களையும் போராளிகளையும் அச்சுறுத்தினர்.
6.59.131
हतप्रवीराणि बलानि दृष्ट्वा ।
किरीटिना शत्रुभयावहेन ।
वित्रास्य सेनां ध्वजिनीपतीनां ।
सिंहो मृगाणामिव यूथसङ्घान् ॥ ६.५९.१३१ ॥
சிறந்த வீரர்கள் மாண்ட படைகளைக் கண்டு, பகைவருக்கு அச்சம் தரும் கிரீடியால் தளபதிகளின் படையை அவர் அச்சுறுத்தினார்; சிங்கம் மான் கூட்டங்களை அச்சுறுத்துவது போல.
6.59.132
विनेदतुस्तावतिहर्षयुक्तौ ।
गाण्डीवधन्वा च जनार्दनश्च।
ततो रविं संवृतरश्मिजालं ।
दृष्ट्वा भृशं शस्त्रपरिक्षताङ्गाः ॥ ६.५९.१३२ ॥
காண்டீவ வில்லாளியும் ஜனார்தனனும் பேரானந்தத்தால் நிறைந்து முழங்கினர்; பின்னர் கதிர்ச்சுருள்களால் மூடப்பட்ட சூரியனைக் கண்டு, ஆயுதங்களால் உடல் பெரிதும் காயம்பட்டவர்கள்.
6.59.133
तदैन्द्रमस्त्रं विततं च घोर-
मसह्यमुद्वीक्ष्य युगान्तकल्पम् ।
अथापयानं कुरवः सभीष्माः ।
सद्रोणदुर्योधनबाह्लिकाश्च ॥ ६.५९.१३३ ॥
இந்திரனின் அந்த விரிந்த, கொடிய, தாங்க முடியாத அஸ்திரத்தை யுகமுடிவைப் போல பார்த்ததும், பீஷ்மருடனும் துரோணர், துரியோதனன், பாஹ்லிகருடனும் கௌரவர்கள் பின்வாங்கினர்.
6.59.134
चक्रुर्निशां सन्धिगतां समीक्ष्य ।
विभावसोर्लोहितरागयुक्ताम्।
अवापय कीर्ति च यशश्च लोके ।
विजित्य शत्रूंश्च धनंजयोऽपि ॥ ६.५९.१३४ ॥
சூரியனின் சிவந்த ஒளி கலந்த, சந்தியில் உள்ள இரவைக் கண்டு அவர்கள் ஓய்வெடுத்தனர்; தனஞ்சயனும் பகைவரை வென்று உலகில் புகழும் கீர்த்தியும் பெற்றான்.
6.59.135
ययौ नरेन्द्रैः सहसोदरैश्च ।
समाप्तकर्मा शिबिरं निशायाम्।
ततः प्रजज्ञे तुमुलः कुरूणां ।
निशामुखे घोरतमः प्रणादः ॥ ६.५९.१३५ ॥
அரசர்களுடனும் தன் சகோதரர்களுடனும் அவன் போய்ச் சேர்ந்தான்; செயல் முடிந்து இரவில் பாசறைக்குச் சென்றான். பின்னர் இரவின் தொடக்கத்தில் குருக்களிடையே கொடிய பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
6.59.136
रणे रथानामयुतं निहत्य ।
हता गजाः सप्तशतार्जुनेन ।
प्राज्याश्च सौवीरगणाश्च सर्वे ।
निपातिताः क्षुद्रकमालवाश्च ॥ ६.५९.१३६ ॥
போரில் பதினாயிரம் தேர்களை அழித்து, அர்ஜுனன் எழுநூறு யானைகளைக் கொன்றான். முதன்மையான சௌவீரக் கூட்டத்தினரும், எல்லா க்ஷுத்ரகர்களும் மாளவர்களும் வீழ்த்தப்பட்டனர்.
6.59.137
महत्कृतं कर्म धनञ्जयेन ।
कर्तुं यथा नार्हति कश्चिदन्यः।
श्रुतायुरम्बष्ठपतिश्च राजा ।
तथैव दुर्मर्षणचित्रसेनौ ॥ ६.५९.१३७ ॥
தனஞ்சயன் செய்த செயல் பெரியது; வேறெவரும் அதைச் செய்ய இயலாது. அம்பஷ்ட நாட்டு அரசன் ஸ்ருதாயுவும், அதுபோலவே துர்மர்ஷணனும் சித்ரசேனனும் (வீழ்ந்தனர்).
6.59.138
द्रोणः कृपः सैन्धवबाह्लिकौ च ।
भूरिश्रवाः शल्यशलौ च राजन्।
अन्ये च योधाः शतशः समेताः ।
क्रुद्धेन पार्थेन रणस्य मध्ये ॥ ६.५९.१३८ ॥
துரோணரும், கிருபரும், சைந்தவரும் பாஹ்லிகரும், பூரிசிரவஸும், சல்யனும் சலனும், அரசே, இன்னும் கூடியிருந்த நூற்றுக்கணக்கான பிற வீரர்களும், சினங்கொண்ட பார்த்தனால் போரின் நடுவில் (வீழ்த்தப்பட்டனர்).
6.59.139
स्वबाहुवीर्येण जिताः सभीष्माः ।
किरीटिना लोकमहारथेन।
इति ब्रुवन्तः शिबिराणि जग्मुः ।
सर्वे गणा भारत ये त्वदीयाः ॥ ६.५९.१३९ ॥
"தன் புயவலிமையால் பீஷ்மருடன் இவர்கள் வெல்லப்பட்டனர்" என்று சொல்லிக்கொண்டு, கிரீடியால், உலகின் மகாரதனால், பாரதா, உன்னுடைய அனைத்துக் கூட்டங்களும் பாசறைகளுக்குச் சென்றன.
6.59.140
उल्कासहस्रैश्च सुसंप्रदीप्तै-
र्विभ्राजमानैश्च तथा प्रदीप्रैः।
किरीटिवित्रासितसर्वयोधा ।
चक्रे निवेशं ध्वजिनी कुरूणाम् ॥ ६.५९.१४० ॥
ஆயிரக்கணக்கான நன்றாக எரியும், ஒளிரும் பந்தங்களுடன், கிரீடியால் அச்சுறுத்தப்பட்ட அனைத்து வீரர்களுடன், குருக்களின் படை பாசறை அமைத்தது.