Mahābhārata · Adhyāya 6.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.59.1
प्रतिज्ञाते ततस्तस्मिन्युद्धे भीष्मेण दारुणे ।
क्रोधितो मम पुत्रेण दुःखितेन विशेषतः ॥ ६.५९.१ ॥
Als Bhīṣma in jener schrecklichen Schlacht sein Gelübde abgelegt hatte, wurde mein Sohn, betrübt und besonders zornig,
6.59.2
भीष्मः किमकरोत्तत्र पाण्डवेयेषु भारत ।
पितामहे वा पञ्चालास्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ६.५९.२ ॥
O Bhārata, was tat Bhīṣma dort gegen die Pāṇḍavas, oder der Großvater und die Pañcālas? Sag mir das, Sañjaya.
6.59.3
गतपूर्वाह्णभूयिष्ठे तस्मिन्नहनि भारत ।
पश्चिमां दिशमास्थाय स्थिते चापि दिवाकरे ॥ ६.५९.३ ॥
O Bhārata, als der größere Teil des Vormittags jenes Tages vergangen war und die Sonne im Westen stand,
6.59.4
जयं प्राप्तेषु हृष्टेषु पाण्डवेषु महात्ससु ।
सर्वधर्मविशेषज्ञः पिता देवव्रतस्तव ॥ ६.५९.४ ॥
Als die hochherzigen Pāṇḍavas, nachdem sie den Sieg errungen hatten, voller Freude waren, rückte euer Vater Devavrata (Bhīṣma), der Kenner aller besonderen Aspekte des Dharma, vor.
6.59.5
अभ्ययाञ्जवनैरश्वैः पाण्डवानामनीकिनीम् ।
महत्या सेनया गुप्तस्तव पुत्रैश्च सर्वशः ॥ ६.५९.५ ॥
Mit schnellen Pferden rückte er gegen das Heer der Pāṇḍavas vor, auf allen Seiten geschützt von einem großen Heer und von deinen Söhnen.
6.59.6
प्रावर्तत ततो युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् ।
अस्माकं पाण्डवैः सार्धमनायात्तव भारत ॥ ६.५९.६ ॥
Dann begann zwischen den Unseren und den Pāṇḍavas eine tosende Schlacht, die einem die Haare zu Berge stehen ließ; o Bhārata, deine Seite kämpfte ungezügelt.
6.59.7
घनुषां कूजतां तत्र तलानां चाभिहन्यताम् ।
महान्समभवच्छब्दो गिरीणामिव दीर्यताम् ॥ ६.५९.७ ॥
Dort erhob sich ein gewaltiges Getöse von summenden Bögen und aufschlagenden Handflächen, als zerbrächen Berge.
6.59.8
तिष्ठ स्थितोऽस्मि विद्ध्यैनं निवर्तस्व स्थिरो भव ।
स्थिरोऽस्मि प्रहरस्वेति शब्दोऽश्रूयत सर्वशः ॥ ६.५९.८ ॥
„Halt! Ich stehe hier. Merke ihn dir, kehre um, sei standhaft.“ „Ich bin standhaft, schlag zu!“ Solche Rufe waren von allen Seiten zu hören.
6.59.9
काञ्चनेषु तनुत्रेषु किरीटेषु ध्वजेषु च ।
शिलानामिव शैलेषु पतितानामभूद्ध्वनिः ॥ ६.५९.९ ॥
Das Geräusch des Fallens auf goldene Panzer, Diademe und Banner war wie das Herabstürzen von Felsen auf Berge.
6.59.10
पतितान्युत्तमाङ्गानि बाहवश्च विभूषिताः ।
व्यचेष्टन्त महीं प्राप्य शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.५९.१० ॥
Gefallene Häupter und geschmückte Arme, die die Erde erreichten, wanden sich zu Hunderten und dann zu Tausenden.
6.59.11
हृतोत्तमाह्गाः केचित्तु तथैवोद्यतकार्मुकाः ।
प्रगृहीतायुधाश्चापि तस्थुः पुरुषसत्तमाःक ॥ ६.५९.११ ॥
Manchen waren die Häupter abgeschlagen, doch standen die Besten der Männer noch da, die Bögen erhoben und die Waffen gepackt.
6.59.12
प्रावर्तत महावेगा नदी रुधिरवाहिनी ।
मातङ्गाङ्गशिला रौद्रा मांसशोणितकर्दमा ॥ ६.५९.१२ ॥
Ein schneller, mächtiger Fluss begann zu strömen, Blut mit sich führend, mit Elefantenleibern als Felsen, schrecklich und schlammig von Fleisch und Blut.
6.59.13
वरश्वनरनागानां शरीरप्रभवा तदा ।
परलोकार्णवमुखी गृध्रगोमायुमोदिनी ॥ ६.५९.१३ ॥
Da war der Fluss, entsprungen aus den Leibern der besten Pferde, Männer und Elefanten, mit seinem Mund zum Ozean der Anderswelt gewandt und erfreute Geier und Schakale.
6.59.14
न दृष्टं न श्रुतं वापि युद्धमेतादृशं नृप ।
यथा तव सुतानां च पाण्डवानां च भारत ॥ ६.५९.१४ ॥
O König, nie habe ich oder hörte ich von einer solchen Schlacht wie dieser zwischen deinen Söhnen und den Pāṇḍavas, o Bhārata.
6.59.15
नासीद्रथपथस्तत्र यौधैर्युधि निपातितैः ।
गजैश्च पतितैर्नीलैर्गिरिश्रृङ्गैनिरवावृतः ॥ ६.५९.१५ ॥
Es gab keinen Weg für Streitwagen mehr, ganz bedeckt von im Kampf gefällten Kriegern und gefallenen dunklen Elefanten wie Bergspitzen.
6.59.16
विकीर्णैः कवचैश्चित्रैः शिरस्त्रणैश्च मारिष ।
शुशुभे तद्राणस्थानं शरदीव नभस्तलम् ॥ ६.५९.१६ ॥
O Herr, jenes Schlachtfeld, übersät mit bunten Panzern und Helmen, strahlte wie der Herbsthimmel.
6.59.17
विनिर्भिन्नाः शरैः केचिदन्त्रापीडप्रकर्षिणः ।
अभीताः समरे शत्रूनभ्यधावन्त दर्पिताः ॥ ६.५९.१७ ॥
Einige, von Pfeilen durchbohrt und ihre Eingeweide nachschleppend, stürmten furchtlos und stolz im Kampf auf die Feinde zu.
6.59.18
तात भ्रातः सखे बन्धो वयस्य मम मातुल ।
मा मां परित्यजेत्यन्ये चुक्रुशुः पतिता रणे ॥ ६.५९.१८ ॥
»O Vater! O Bruder! O Freund! O Verwandter! O Gefährte! O mein Onkel mütterlicherseits! Verlass mich nicht!«, riefen andere, die im Kampf gefallen waren.
6.59.19
अथाभ्येहि त्वमागच्छ किं भीतोसि क्व यास्यसि ।
स्थितोऽहं समरे मा भैरिति चान्ये विचुक्रुशुः ॥ ६.५९.१९ ॥
Komm jetzt, tritt vor! Warum fürchtest du dich, wohin willst du gehen? Ich stehe im Kampf fest, fürchte dich nicht — so riefen andere.
6.59.20
तत्र भीष्मः शान्तनवो नित्यं मण्डलकार्मुकः ।
मुमीच बाणान्दीप्ताग्रानहीनाशीविषानिव ॥ ६.५९.२० ॥
Dort ließ Bhīṣma, Sohn Śāntanus, der seinen Bogen stets im Kreis schwang, Pfeile mit brennenden Spitzen fliegen wie giftige Schlangen.
6.59.21
शरैरेकायनीकुर्वन्दिशः सर्वा यतव्रतः ।
जघान पाण्डवरथानादिश्य भारतर्षभ ॥ ६.५९.२१ ॥
Mit Pfeilen alle Richtungen zu einem einzigen Weg machend, standhaft in seinem Gelübde, o Stier der Bharatas, schlug er die Streitwagen der Pāṇḍavas nieder, indem er auf sie zielte.
6.59.22
स नृत्यन्वै रथोपस्थे दर्शयन्पाणिलाघवम् ।
अलातचक्रवद्राजंस्तत्र तत्र स्म दृश्यते ॥ ६.५९.२२ ॥
Auf dem Wagenboden tanzend, seine Handfertigkeit zeigend, o König, war er hier und dort zu sehen wie ein kreisender Feuerbrand.
6.59.23
तमेकं समरे शूरं पाण्डवाः सृञ्जयैः सह ।
अनेकशतसाहस्रं समपश्यन्त लाघवात् ॥ ६.५९.२३ ॥
Diesen einen Helden im Kampf sahen die Pāṇḍavas zusammen mit den Sṛñjayas als Hunderttausende, wegen seiner Schnelligkeit.
6.59.24
मायाकृतात्मानमिव भीष्मं तत्र स्म मेनिरे ।
पूर्वस्यां दिशि तं दृष्ट्वा प्रतीच्यां ददृशुर्जनाः ॥ ६.५९.२४ ॥
Dort hielten die Menschen Bhīṣma für wie aus Illusion gemacht; hatten sie ihn im Osten gesehen, so sahen sie ihn auch im Westen.
6.59.25
उदीच्यां चैवमालोक्य दक्षिणस्यां पुनः प्रभो ।
एवं स समरे शूरो गाङ्गेयः प्रत्यदृश्यत ॥ ६.५९.२५ ॥
Nachdem man ihn ebenso im Norden und wieder im Süden erblickt hatte, o Herr, so wurde der Held, Sohn der Gaṅgā, im Kampf gesehen.
6.59.26
न चैवं पाण्डवेयानां कश्चिच्छक्नोति वीक्षितुम् ।
विशिखानेव पश्यन्ति भीष्मचापच्युतान्बहून् ॥ ६.५९.२६ ॥
Und unter den Pāṇḍava konnte ihn so niemand anschauen; sie sahen nur die vielen Pfeile, die vom Bogen Bhīṣmas abgeschossen wurden.
6.59.27
कुर्वाणं समरे कर्म सूदयानं च वाहिनीम् ।
व्याक्रोशन्त रणे तत्र नरा बहुविधा बहु ॥ ६.५९.२७ ॥
Als er im Kampf seine Taten vollbrachte und das Heer erschlug, schrien dort im Gefecht viele Männer verschiedenster Art auf.
6.59.28
अमानुषेण रूपेण चरन्तं पितरं तव ।
शलभा इव राजानः पतन्ति विधिचोदिताः ॥ ६.५९.२८ ॥
Auf Ihren Vater zu, der sich in übermenschlicher Gestalt bewegte, stürzten die vom Schicksal getriebenen Könige wie Motten.
6.59.29
भीष्माग्निमभिसंक्रुद्धं विनाशाय सहस्रशः ।
न हि मोघः शरः कश्चिदासीद्भीष्मस्य संयुगे ॥ ६.५९.२९ ॥
Das Feuer Bhīṣmas, wütend entbrannt, loderte tausendfach zur Vernichtung; im Kampf ging kein Pfeil Bhīṣmas fehl.
6.59.30
नरनागाश्वकायेषु बहुत्वाल्लघुयोधिनः ।
भिनत्त्येकेन बाणेन सुमुखेन पतत्रिणा ॥ ६.५९.३० ॥
Wegen ihrer Menge, unter den Körpern von Männern, Elefanten und Pferden, durchbohrte er die leichten Krieger mit einem einzigen gefiederten Pfeil von feiner Spitze.
6.59.31
गजं कंकटसन्नद्धं वज्रेणेव शिलोच्चयम् ।
द्वौ त्रीनपि गजारोहान्पिण्डितान्वर्मितानपि ॥ ६.५९.३१ ॥
Er erschlug einen Elefanten, mit Kettengeflecht gepanzert, wie der Donnerkeil einen Felsenhaufen, dazu zwei oder drei Elefantenreiter, dicht gedrängt und gepanzert.
6.59.32
नाराचेन सुमुक्तेन निजघान पिता तव ।
यो यो भीष्मं नरव्याघ्रमभ्येति युधि कश्चन ॥ ६.५९.३२ ॥
Euer Vater erschlug sie mit wohl abgeschossenen Eisenpfeilen; wer auch immer im Kampf auf Bhīṣma, den Tiger unter den Menschen, zukam, wurde erschlagen.
6.59.33
मुहूर्तदृष्टः स मया पतितो भुवि दृश्यते ।
एवं सा धर्मराजस्य वध्यमाना महाचमूः ॥ ६.५९.३३ ॥
Ich sah ihn einen Augenblick; er liegt gefallen auf der Erde. So wurde jenes große Heer des Königs der Gerechtigkeit erschlagen.
6.59.34
भीष्मेणातुलवीर्येण व्यशीर्यत संहस्रधा ।
प्राकम्पत महासेना शरवर्षेण तापिता ॥ ६.५९.३४ ॥
Durch Bhīṣma von unvergleichlicher Tapferkeit wurde es in tausend Stücke zerschlagen; das große Heer, vom Pfeilregen versengt, erzitterte.
6.59.35
पश्यतो वासुदेवस्य पार्थस्याथ शिखण्डिनः ।
यतमानाऽपि ते वीरा द्रवमाणान्महारथान् ॥ ६.५९.३५ ॥
Während Vāsudeva, Pārtha und Śikhaṇḍin zusahen, konnten jene Helden, obgleich sie sich mühten, die fliehenden großen Wagenkämpfer nicht aufhalten.
6.59.36
नाशक्नुवन्वारयितुं भीष्मबाणप्रपीडितान् ।
महेन्द्रसमवीर्येण वध्यमाना महाचमूः ॥ ६.५९.३६ ॥
Sie konnten jene nicht zurückhalten, die von Bhīṣmas Pfeilen gequält wurden; das große Heer wurde von dem erschlagen, dessen Tapferkeit der des großen Indra gleichkam.
6.59.37
अभज्यत महाराज न च द्वौ सह धावतः ।
आविद्धरनागाश्वं पतितध्वजकूबरम् ॥ ६.५९.३७ ॥
O großer König, jenes Heer zerbrach; nicht einmal zwei Männer konnten zusammen fliehen. Elefanten und Pferde fielen getroffen nieder, und Banner und Wagendeichseln lagen am Boden.
6.59.38
अनीकं पाण्डुपुत्राणां हाहाभूतमचेतनम् ।
जघानात्र पिता पुत्रं पुत्रश्च पितरं तथा ॥ ६.५९.३८ ॥
Das Heer der Söhne Pāṇḍus, in Wehgeschrei und Besinnungslosigkeit versetzt, wurde niedergeschlagen; hier erschlug der Vater den Sohn, und der Sohn ebenso den Vater.
6.59.39
प्रियं सखायं चाक्रन्दे सखा दैवबलात्कृतः ।
विमुच्य कवचान्यन्ये पाण्डुपुत्रस्य सैनिकाः ॥ ६.५९.३९ ॥
Vom Gewicht des Schicksals getrieben, rief ein Freund seinen lieben Freund an; und andere Krieger des Sohnes Pāṇḍus warfen ihre Rüstungen ab.
6.59.40
विनुक्तकेशा धावन्तः प्रत्यदृश्यन्त भारत ।
तद्गोकुलमिवोद्धान्तमुद्धान्तरथयूथपम् ॥ ६.५९.४० ॥
O Bhārata, sah man Krieger mit gelösten Haaren laufen; jenes Heer zerstob wie eine in Panik geratene Rinderherde, und auch die Führer der Wagenschwärme wurden zerstreut.
6.59.41
ददृशे पाण्डुपुत्रस्य सैन्यमार्तस्वरं तदा ।
प्रभज्यमानं सैन्यं तु दृष्ट्वा यादवनन्दनः ॥ ६.५९.४१ ॥
Da sah man das Heer des Sohnes Pāṇḍus von einem Schrei der Not erfüllt; und als er das zerbrechende Heer erblickte, wandte sich der Wonnesohn der Yādava (Kṛṣṇa)...
6.59.42
उवाच पार्थं बीभत्सुं निगृह्य रथमुत्तमम् ।
असं स कालः संप्राप्तः पार्थ पस्तेऽभिकाङ्क्षितः ॥ ६.५९.४२ ॥
Den vortrefflichen Wagen zügelnd, sprach er (Kṛṣṇa) zu Pārtha dem Grimmigen (Arjuna): "O Pārtha, nun ist jene Zeit gekommen, die du ersehnt hast..."
6.59.43
प्रहरस्व नरव्याघ्र न चेन्मोहाद्विमुह्यसे ।
यत्त्वया कथितं वीर पुरा राज्ञां समागमे । ॥ ६.५९.४३ ॥
Schlag zu, Tiger unter den Menschen, wenn du nicht vom Wahn verwirrt bist. Held, tu, was du einst in der Versammlung der Könige erklärt hast.
6.59.44
भीष्मद्रोणमुखान्सर्वान्धार्तराष्ट्रस्य सैनिकान् ।
सानुबन्धान्हनिष्यामि ये मां योत्स्यन्ति संयुगे ॥ ६.५९.४४ ॥
Ich werde alle Krieger des Sohnes von Dhṛtarāṣṭra, angeführt von Bhīṣma und Droṇa, samt ihrem Gefolge erschlagen, die im Kampf gegen mich kämpfen werden.
6.59.45
इति तत्कुरु कौन्तेय सत्यं वाक्यमरिन्दम ।
बीभत्सो पश्य सैन्यं स्वं भज्यमानं ततस्ततः ॥ ६.५९.४५ ॥
So erfülle, Sohn der Kuntī, Bezwinger der Feinde, dieses wahre Wort. Bībhatsu, sieh: dein eigenes Heer zerbricht hier und dort.
6.59.46
द्रवतश्च महीपालान्पश्य यौधिष्ठिरे बले ।
दृष्ट्वा हि भीष्मं समरे व्यात्ताननमिवान्तकम् ॥ ६.५९.४६ ॥
Sieh die Könige fliehen im Heer Yudhiṣṭhiras; denn nachdem sie Bhīṣma im Kampf wie den Tod mit offenem Mund gesehen haben, fliehen sie.
6.59.47
भयार्ताः प्रपलायन्ते सिंहात्क्षुद्रमृगा इव ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच वासुदेवं धनंजयः ॥ ६.५९.४७ ॥
Von Furcht gequält fliehen sie wie kleine Rehe vor einem Löwen. So angesprochen, antwortete Dhanaṃjaya dem Vāsudeva.
6.59.48
नोदयाश्वान्यतो भीष्मो विगाहे तद्वलार्णवम् ।
पातयिष्यामि दुर्धर्षं वृद्धं कुरुपितामहम् ॥ ६.५९.४८ ॥
Treib die Pferde dorthin, wo Bhīṣma ist. Ich stürze mich in jenen Ozean des Heeres. Den unbesiegbaren, greisen Ahnherrn der Kurus werde ich niederstrecken.
6.59.49
ततोऽश्वान्रजतप्रकख्यान्नोदयामास माधवः ।
यतो भीष्मरथो राजन्दुष्प्रेक्ष्यो रश्मिमानिव ॥ ६.५९.४९ ॥
Da trieb Mādhava die silberglänzenden Pferde dorthin, wo Bhīṣmas Wagen war, o König, schwer anzusehen wie die Sonne.
6.59.50
ततस्तत्पुनरावृत्तं युधिष्ठिरबलं महत् ।
दृष्ट्वा पार्थं महाबाहुं भीष्मायोद्यतमाहवे ॥ ६.५९.५० ॥
Da wandte sich Yudhiṣṭhiras großes Heer wieder um, als es Pārtha, den Starkarmigen, im Kampf gegen Bhīṣma anstürmen sah.
6.59.51
ततो भीष्मःक कुरुश्रेष्ठ सिंहवद्विनदन्मुहुः ।
धनञ्जयरथं शीघ्रं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ६.५९.५१ ॥
Da brüllte Bhīṣma, o Bester der Kuru, immer wieder wie ein Löwe und überschüttete rasch Dhanañjayas Wagen mit einem Pfeilregen.
6.59.52
क्षणेन स रथस्तस्य सहयः कसहसारथिः ।
शरवर्षेण महता संछन्नो न प्रकाशते ॥ ६.५९.५२ ॥
In einem Augenblick war sein Wagen mit Pferden, Banner und Wagenlenker von einem gewaltigen Pfeilregen bedeckt und nicht mehr zu sehen.
6.59.53
वासुदेवस्त्वसंभ्रान्तो धैर्यमास्थाय सत्त्ववान् ।
चोदयामास तानश्वान्विभिन्नान्भीष्मसायकैः ॥ ६.५९.५३ ॥
Doch Vāsudeva, ungerührt, fasste Standhaftigkeit und trieb entschlossen jene von Bhīṣmas Pfeilen durchbohrten Pferde weiter an.
6.59.54
ततः पार्थो धनुर्गृह्य दिव्यं जलदनिःस्वनम् ।
पातयामास भीष्मस्य धनुश्छित्वा त्रिभिः शरैः ॥ ६.५९.५४ ॥
Da ergriff Pārtha seinen göttlichen Bogen, dessen Klang dem einer Wolke glich, und mit drei Pfeilen zerschnitt er Bhīṣmas Bogen und ließ ihn fallen.
6.59.55
स च्छिन्नधन्वा कौरव्यः पुनरन्यन्महद्धनुः ।
निमिषान्तरमात्रेण सज्यं चक्रे पिता तव ॥ ६.५९.५५ ॥
Der Kaurava, dessen Bogen zerbrochen war, nahm wieder einen anderen großen Bogen; im Nu einer Wimper spannte ihn dein Vater.
6.59.56
विचकर्ष ततो दोर्भ्यां धनुर्जलदनिःस्वनम् ।
अथास्य तदपि क्रुद्धश्चिच्छेद धनुरर्जुनः ॥ ६.५९.५६ ॥
Dann spannte er mit beiden Armen den Bogen, der donnert wie eine Wolke; und Arjuna, zornig, zerschnitt auch ihn.
6.59.57
तस्य तत्पूजयामास लाघवं शन्तनोः सुतः ।
साधु पार्थ महाबाहो साधु भो पाण्डुनन्दन ॥ ६.५९.५७ ॥
Der Sohn Śantanus pries seine Geschicklichkeit: »Wohlgetan, Pārtha! Wohlgetan, du Starkarmiger! Wohlgetan, Sohn Pāṇḍus!«
6.59.58
त्वय्येवैतद्युक्तरूपं महत्कर्म धनंजय ।
प्रीतोऽस्मि सुभृशं पुत्र कुरु युद्धं मया सह ॥ ६.५९.५८ ॥
»Dhanaṃjaya, diese große Tat passt wahrlich zu dir. Sohn, ich bin überaus erfreut; nun kämpfe mit mir.«
6.59.59
इति पार्थं प्रशस्याथ प्रगृह्यान्यन्महद्धनुः ।
मुमोच समरे वीरः शरान्पार्थरथं प्रति ॥ ६.५९.५९ ॥
Nachdem er Pārtha so gepriesen hatte, nahm der Held einen anderen großen Bogen und schoss im Kampf Pfeile auf Arjunas Wagen.
6.59.60
अदर्शयद्वासुदेवो हययाने परं बलम् ।
मोघान्कुर्वञ्शरांस्तस्य मण्डलान्व्यचरल्लुघु ॥ ६.५९.६० ॥
Vāsudeva zeigte seine höchste Kraft auf dem pferdebespannten Wagen; seine Pfeile wirkungslos machend, wendete er sich schnell in Kreisen.
6.59.61
तथा भीष्मस्तु सुदृढं वासुदेवधनंजयौ ।
विव्याध निशितैर्बाणैः सर्वगात्रेषु भारत ॥ ६.५९.६१ ॥
So durchbohrte Bhīṣma Vāsudeva und Dhanaṃjaya mit festem Griff und scharfen Pfeilen an allen Gliedern, o Bhārata.
6.59.62
शुशुभाते नरव्याघ्रौ तौ भीष्मशरविक्षतौ ।
गोवृषाविव संरब्धौ विषाणोल्लेखनाङ्क्तितौ ॥ ६.५९.६२ ॥
Diese beiden Tiger unter den Menschen, von Bhīṣmas Pfeilen verwundet, leuchteten wie zwei erzürnte Stiere, gezeichnet von den Kratzern ihrer Hörner.
6.59.63
पुनश्चापि सुसंरब्धः शरैः शतसहस्रशः ।
कृष्णयोर्युधि संरब्धो भीष्माः प्राच्छादयद्दिशः ।
पार्थोऽपि समरे क्रुद्धो भीष्मस्यावारयद्दिशः ॥ ६.५९.६३ ॥
Erneut bedeckte der sehr erzürnte Bhīṣma in der Schlacht mit Hunderttausenden von Pfeilen alle Richtungen über den beiden Kṛṣṇas. Und auch Pārtha, im Kampf erzürnt, versperrte Bhīṣmas Richtungen.
6.59.64
वार्ष्णेयं च शरैस्तीक्ष्णैः कम्पयामास रोषितः ।
मुहुरभ्यर्दयन्भीष्मः प्रहस्य स्वनवत्तदा ॥ ६.५९.६४ ॥
Erzürnt ließ Bhīṣma den Vārṣṇeya (Kṛṣṇa) mit scharfen Pfeilen erzittern. Immer wieder bedrängend, lachte Bhīṣma da und brüllte.
6.59.65
ततस्तु कृष्णः समरे दृष्ट्वा भीष्मपराक्रमम् ।
संप्रेक्ष्य च महाबाहुः पार्थस्य मृदुयुद्धताम् ॥ ६.५९.६५ ॥
Da sah Kṛṣṇa, der Starkarmige, Bhīṣmas Heldenmut in der Schlacht und beobachtete die Sanftheit des Kampfes Pārthas,
6.59.66
भीष्मं च शरवर्षाणि सृजन्तमनिशं युधि ।
प्रतपन्तमिवादित्यं मध्यमासाद्य सेनयोः ॥ ६.५९.६६ ॥
und Bhīṣma, der ohne Unterlass Pfeilregen in der Schlacht entsandte und wie die Sonne glühte, als er die Mitte zwischen den beiden Heeren erreichte.
6.59.67
वारन्वरान्विनिघ्नन्तं पाण्डुपुत्रस्य सैनिकान् ।
युगान्तमिव कुर्वाणं भीष्मं यौधिष्ठिरे बले ॥ ६.५९.६७ ॥
Bhīṣma, die besten Wagenkämpfer und Soldaten des Sohnes des Pāṇḍu niederschlagend und Vernichtung wie am Ende eines Weltzeitalters bewirkend, war im Heer Yudhiṣṭhiras.
6.59.68
अमृष्यमाणो भगवान्केशवः परवीरहा ।
अचिन्तयदमेयात्मा नास्ति यौधिष्ठिरं बलम् ॥ ६.५९.६८ ॥
Der Erhabene Keśava, es nicht ertragend, Töter feindlicher Helden, von unermesslichem Geist, dachte: Im Heer Yudhiṣṭhiras gibt es keine Stärke.
6.59.69
एकाह्ना हि रणे भीष्मो नाशयेद्देवदानवान् ।
किं नु पाण्डुसुतान्युद्धे सबलान्सपदानुगान् ॥ ६.५९.६९ ॥
Bhīṣma könnte Götter und Dämonen im Kampf an einem einzigen Tag vernichten; wie sollte er dann nicht die Söhne Pāṇḍus im Krieg mit ihren Heeren und Fußgefolgen vernichten?
6.59.70
द्रवते च महासैन्यं पाण्डवस्य महात्मनः ।
एते च कौरवास्तूर्णं प्रभग्नान्वीक्ष्य सोमकान् ॥ ६.५९.७० ॥
Das große Heer des großherzigen Pāṇḍava flieht; und diese Kauravas, die sehen, wie die Somakas rasch geschlagen sind, frohlocken.
6.59.71
प्राद्रवन्ति रणे दृष्ट्वा हर्षयन्तः पितामहम् ।
सोहं भीष्मं निहन्म्यद्य पाण्डवार्थाय दंशितः ॥ ६.५९.७१ ॥
Den Großvater im Kampf sehend, stürmen sie voran, frohlockend. Um der Pāṇḍava willen werde ich, gewappnet und entschlossen, heute Bhīṣma erschlagen.
6.59.72
भारमेतं विनेष्यामि पाण्डवानां महात्मनाम् ।
अर्जुनो हि शरैस्तीक्ष्णैर्वध्यमानोऽपि संयुगे ॥ ६.५९.७२ ॥
Ich werde diese Last der großherzigen Pāṇḍava abnehmen; denn Arjuna, obwohl im Kampf von scharfen Pfeilen getroffen—
6.59.73
कर्तव्यं नाभिजानाति रणे भीष्मस्य गौरवात् ।
तथा चिन्तयतस्तस्य भूय एव पितामहः ।
प्रेषयामास संक्रुद्धः शरान्पार्थरथं प्रति ॥ ६.५९.७३ ॥
In der Schlacht wusste Bhīṣma aus Ehrfurcht nicht, was zu tun sei. Während er so nachdachte, sandte der Großvater, zornentbrannt, erneut Pfeile gegen den Wagen Pārthas.
6.59.74
तेषां बहुत्वासु भृसं शराणां ।
दिशश्च सर्वाः पिहिता बभूवुः ।
न चान्तरिक्षं न दिशो न भूमि-
र्न भास्करोऽदृश्यत रश्मिमालीक ॥ ६.५९.७४ ॥
Durch die Menge jener Pfeile wurden alle Richtungen dicht bedeckt. Weder der Himmel noch die Gegenden noch die Erde war zu sehen, auch nicht die Sonne, mit Strahlen bekränzt.
6.59.75
ववुश्च वातास्तुमुलाः सधूमा ।
दिशश्च सर्वाः क्षुभिता बभूवुः।
द्रोणो विकर्णोऽथ जयद्रथश्च ।
भूरिश्रवाः कृतवर्मा कृपश्च ॥ ६.५९.७५ ॥
Stürmische, rauchige Winde wehten, und alle Richtungen gerieten in Aufruhr. Droṇa, Vikarṇa, Jayadratha, Bhūriśravas, Kṛtavarman und Kṛpa waren ebenfalls dort.
6.59.76
श्रुतायुरम्बष्ठपतिश्च राजा ।
विन्दानुविन्दौ च सुदक्षिणश्च।
प्राच्याश्च सौवीरगणाश्च सर्वे ।
वसातयः क्षुद्रकमालवाश्च ॥ ६.५९.७६ ॥
Śrutāyus, der Herr der Ambaṣṭha, der König, Vinda und Anuvinda, Sudakṣiṇa, die östlichen Könige, alle Scharen der Sauvīra, die Vasāti, die Kṣudraka und die Mālava waren ebenfalls dort.
6.59.77
किरीटिनं त्वरमाणाभिस्रु-
र्निदेशगाः शान्तनवस्य राज्ञः।
तं वाजिपादातरथौघजालै-
रनेकसाहस्रशतैर्ददर्श ॥ ६.५९.७७ ॥
Die dem Befehl des Königs, Śantanus Sohn, gehorchten, eilten dem Diademgeschmückten (Arjuna) entgegen; mit einem Netz aus Reitern, Fußsoldaten und Wagenscharen, mit Hunderttausenden, erblickten sie ihn.
6.59.78
किरीटिनं संपरिवार्यमाणं ।
शिनेर्नप्ता वारणयूथपैश्च।
ततस्तु दृष्ट्वार्जुनवासुदेवौ ।
पदातिनागाश्वरथैः समन्तात् ॥ ६.५९.७८ ॥
Als der gekrönte Arjuna von allen Seiten umzingelt wurde, sah der Enkel Śinis zusammen mit den Anführern der Elefantenherden Arjuna und Vāsudeva von allen Seiten von Fußsoldaten, Elefanten, Pferden und Streitwagen umringt.
6.59.79
अभिद्रुतौ शस्त्रभृतां वरिष्ठौ ।
शिनिप्रवीरोऽभिससार तूर्णम्।
स तान्यनीकानि महाधनुष्मान् ।
शिनिप्रवीरः सहसाऽभिपत्य ॥ ६.५९.७९ ॥
Als die beiden besten Waffenträger angegriffen wurden, rückte der Held der Śinis schnell vor. Dieser große Bogenschütze, der Held der Śinis, stürzte sich plötzlich auf jene Heere.
6.59.80
चकार साहाय्यमथार्जुनस्य ।
विष्णुर्यथा वृत्रनिषूदनस्य।
विशीर्णनागाश्वरथध्वजौघं ।
भीष्मेण वित्रासितसर्वयोधम् ॥ ६.५९.८० ॥
Dann leistete er Arjuna Beistand, wie Viṣṇu dem Vernichter Vṛtras beistand. Da alle Krieger von Bhīṣma in Schrecken versetzt wurden, wurde die Masse von Elefanten, Pferden, Streitwagen und Bannern zerschmettert.
6.59.81
युधिष्ठिरानीकमभिद्रवन्तं ।
प्रोवाच संदृश्य शिनिप्रवीरः ।
क्व क्षत्रिया यास्यथ नैष धर्मः ।
सतां पुरस्तात्कथितः पुराणैः ॥ ६.५९.८१ ॥
Als er sah, wie sie das Heer Yudhiṣṭhiras angriffen, sprach der Held der Śinis: »Wohin wollt ihr, ihr Krieger? Dies ist nicht die Pflicht, wie es die alten Texte einst für die Guten verkündet haben.«
6.59.82
मा स्वां प्रतिज्ञां त्यजत प्रवीराः ।
स्वं वीरधर्मं परिपालयध्वम्।
तान्वासवानन्तरजो निशाम्य ।
नरेन्द्रमुख्यान्द्रवतः समन्तात् ॥ ६.५९.८२ ॥
»Ihr Helden, gebt euer Gelübde nicht auf; bewahrt eure heldische Pflicht.« Als der jüngere Bruder Indras (Arjuna) dies hörte, bemerkte er die führenden Könige, die von allen Seiten flohen.
6.59.83
पार्थस्य दृष्टवा मृदुयुद्धातां च ।
भीष्मं च सङ्ख्ये समुदीर्यमाणम्।
अमृष्यमाणः स ततो महात्मा ।
यशस्विनं सर्वदशार्हभर्ता ॥ ६.५९.८३ ॥
Als er Pārthas sanften Kampf sah und Bhīṣma in der Schlacht getroffen wurde, konnte jener großherzige, ruhmreiche Herr aller Daśārha es nicht ertragen.
6.59.84
उवाच शैनेयमभिप्रशंसन् ।
दृष्ट्वा कुरूनापततः समग्रान्।
ये यान्ति ते यान्तु शिनिप्रवीर ।
येऽपि स्थिताः सात्वत तेऽपि यान्तु ॥ ६.५९.८४ ॥
Den Śaineya (Sātyaki) lobend, sprach er, als er sah, wie alle Kuru von allen Seiten herandrängten: »Mögen die gehen, die gehen; und die hier stehen, o Sātvata, Held der Śini, mögen auch sie gehen.«
6.59.85
भीष्मं रथात्पश्य निपात्यमानं ।
द्रोणं च सङ्ख्ये सगणं मयाऽद्य।
न सारथेः सात्वत कौरवाणां ।
क्रुद्धस्य मुच्येत रणेऽद्य कश्चित् ॥ ६.५९.८५ ॥
Sieh, wie Bhīṣma von seinem Wagen gestürzt wird, und Droṇa mit seinem Gefolge wird heute von mir in der Schlacht gestürzt werden. O Sātvata, heute im Kampf wird keiner unter den Kaurava dem zornigen Wagenlenker entkommen.
6.59.86
तस्मादहं गृह्य रथाङ्गमुग्रं ।
प्राणं हरिष्यामि महाव्रतस्य।
निहत्य भीष्मं सगणं तथाजौ ।
द्रोणं च शैनेय रथप्रवीरौ ॥ ६.५९.८६ ॥
Daher werde ich das furchtbare Wagenrad ergreifen und dem großen Gelübdehalter Bhīṣma das Leben nehmen. O Śaineya, nachdem ich Bhīṣma mit seinem Gefolge im Kampf erschlagen habe, und ebenso Droṇa, die beiden größten Wagenkämpfer.
6.59.87
संपादयिष्याम्यहमद्य हृष्टः ॥ ६.५९.८७ ॥
Heute werde ich es, voller Freude, vollbringen.
6.59.88
इतीदमुक्त्वा स महानुभावः ।
सस्मार चक्रं निशितं पुराणम्।
सुदर्शनं चिन्तितमात्रमेव ।
तस्याग्रहस्तं स्वयमारुरोह ॥ ६.५९.८८ ॥
So sprechend gedachte jener Hochgesinnte des alten, scharfen Diskus Sudarśana; kaum hatte er ihn bedacht, stieg er von selbst auf seine vordere Hand.
6.59.89
तच्चक्रपद्मं प्रगृहीतमाजौ ।
रराज नारायणबाहुनालम्।
यथादिपद्मं तरुणार्कवर्णं ।
रराज नारायणनाभिजातमक् ॥ ६.५९.८९ ॥
Jene Diskus-Lotusblüte, im Kampf emporgehoben, mit Nārāyaṇas Arm als Stängel, strahlte wie der Urlotus, der aus Nārāyaṇas Nabel geboren ist, in der Farbe der jungen Sonne.
6.59.90
तत्कृष्णकोपोदयसूर्यबुद्धं ।
क्षुरान्ततीक्ष्णाग्रसुजातपत्रम्।
तेस्यैव देहोरुसरःप्ररूढं ।
रराज नारायणबाहुनालम् ॥ ६.५९.९० ॥
Von der aufgehenden Sonne von Kṛṣṇas Zorn erblüht, mit feinen Blütenblättern, deren Spitzen scharf wie eine Rasierklinge waren, im weiten See seines Körpers gewachsen, strahlte er mit Nārāyaṇas Arm als Stängel.
6.59.91
वेगेन कृष्मः प्रससार भीष्मम् ॥ ६.५९.९१ ॥
Mit Schnelligkeit stürmte Kṛṣṇa auf Bhīṣma zu.
6.59.92
घनो यथा खे तडितावनद्धः ॥ ६.५९.९२ ॥
wie eine Wolke, von Blitzen umhüllt am Himmel.
6.59.93
तमात्तचक्रं प्रणदन्तमुच्चैः ।
क्रुद्धं महेन्द्रावरजं समीक्ष्य ।
सर्वाणि भूतानि भृशं विनेदुः ।
क्षयं कुरूणामिव चिन्तयित्वा ॥ ६.५९.९३ ॥
Als sie den zornigen jüngeren Bruder Mahendras sahen, der den Diskus hielt und laut brüllte, schrien alle Wesen laut auf, als dächten sie an den Untergang der Kurus.
6.59.94
स वासुदेवः प्रगृहीतचक्रः ।
संवर्तयिष्यन्निव सर्वलोकम्।
अभ्युत्पतँल्लोकगुरुर्बभासे ।
भूतानि धक्ष्यन्निव धूमकेतुः ॥ ६.५९.९४ ॥
Vāsudeva, den Diskus ergreifend, als wollte er alle Welten vernichten, sprang der Lehrer der Welten empor und leuchtete wie ein Komet, der die Wesen verbrennen wird.
6.59.95
गोविन्दमाजावविमूढचेताः ॥ ६.५९.९५ ॥
Der, dessen Geist im Kampf nicht verwirrt war, erblickte Govinda.
6.59.96
एह्येहि देवेश जगन्निवास ।
नमोस्तु ते माधव चक्रपाणे।
प्रसह्य मां पातय लोकनाथ ।
रथोत्तमात्सर्वशरण्य सङ्ख्ये ॥ ६.५९.९६ ॥
Komm, komm, Herr der Götter, Wohnstatt der Welt! Verehrung dir, Mādhava, Diskusträger. Herr der Welten, stürze mich gewaltsam von diesem höchsten Wagen, Zuflucht aller im Kampf!
6.59.97
त्वया हतस्यापि ममाऽद्य कृष्ण ।
श्रेयः परिस्मिन्निह चैव लोके।
संभावितोऽस्म्यन्धकवृष्णिनाथ ।
लोकैस्त्रिभिर्वीर तवाभियानात् ॥ ६.५९.९७ ॥
Kṛṣṇa! Selbst von dir heute erschlagen, wird mir Heil zuteil, hier und in der nächsten Welt. Herr der Andhakas und Vṛṣṇis, Held, durch deinen Angriff auf mich werde ich von den drei Welten geehrt.
6.59.98
रथादवप्लुत्य ततस्त्वरावान् ।
पार्थोऽप्यनुद्रुत्य यदुप्रवीरम्।
जग्राह पीनोत्तमलम्बबाहुं ।
बाह्वोर्हरिं व्यायतपीनबाहुः ॥ ६.५९.९८ ॥
Da sprang Pārtha eilig vom Wagen herab, lief dem yadavischen Helden nach und ergriff seine dicken, vortrefflichen, langen Arme; der mit langen, kräftigen Armen saß Hari an den Armen.
6.59.99
निगृह्यमणाश्च तदाऽऽदिदेवो ।
भृश सरोषः किल नाम योगी ।
आदाय वेगेन जगाम विष्णु-
र्जिष्णुं महावात इवैकवृक्षम् ॥ ६.५९.९९ ॥
Da entführte der Urgott, sich zurückhaltend und doch sehr zornig, als Yogin, den Jiṣṇu (Arjuna) mit Schnelligkeit und zog davon, wie ein großer Wind einen einzelnen Baum mit sich reißt.
6.59.100
पार्थस्तु विष्टभ्य बलेन पादौ ।
भीष्मान्तिकं तूर्णमभिद्रवन्तम्।
बलान्निजग्राह हरिं किरीटी ।
पदेऽथ राजन्दशमे कथंचित् ॥ ६.५९.१०० ॥
Pārtha hielt mit Gewalt seine Füße an und ergriff der gekrönte Arjuna gewaltsam Hari (Kṛṣṇa), der schnell auf Bhīṣma zustürmte. O König, beim zehnten Schritt, irgendwie.
6.59.101
अवस्थितं च प्रणिपत्य कृष्णं ।
प्रीतोऽर्जुनः काञ्चनचित्रमाली।
उवाच कोपे प्रतिसंहरेति ।
गतिर्भवान्केशव पाण्डवानाम् ॥ ६.५९.१०१ ॥
Arjuna, erfreut, verneigte sich vor dem stehenden Kṛṣṇa und sprach — eine Girlande goldener Zierden tragend: "Ziehe deinen Zorn zurück. O Keśava, du bist die Zuflucht der Pāṇḍavas."
6.59.102
न हास्यते कर्म यथाप्रतिज्ञं ।
पुत्रैः शपे केशव सोदरैश्च ।
अन्तं करिष्यामि यथा कुरूणां ।
त्वयाऽहमिन्द्रानुजसंप्रयुक्तः ॥ ६.५९.१०२ ॥
Die Tat wird nicht aufgegeben, wie gelobt. O Keśava, ich schwöre bei meinen Söhnen und Brüdern: Mit deiner Hilfe werde ich den Kuru ein Ende bereiten.
6.59.103
ततः प्रतिज्ञां समयं च तस्य ।
जनार्दनः प्रीतमना निशम्य।
स्थितः प्रिये कौरवसत्तमस्य ।
रथं सचक्रः पुनरारुरोह ॥ ६.५९.१०३ ॥
Da freute sich Janārdana im Herzen, als er sein Gelübde und Versprechen hörte. Beim geliebten Besten der Kuru stehend, bestieg er den Wagen wieder, samt Rad.
6.59.104
ततः प्रतिज्ञां समवाप्य भीष्मः ।
कृताञ्चलिः स्तुत्यमथाकरोद्वै ।
त्रैविक्रमे यस्य वपुर्बभासे ।
तथैव दृष्ट्वा तु समुञ्ज्वलन्तम् ॥ ६.५९.१०४ ॥
Da lobpries Bhīṣma, das Gelübde erhalten habend, mit gefalteten Händen den Preiswürdigen — dessen Leib in den drei Schritten erstrahlte — und ihn so strahlend sehend.
6.59.105
प्रगृह्य शङ्खं द्विषताकं निहन्ता ।
स तानभूषून्पुनराददानः ।
भीष्मं शरैः संपरिवार्य सङ्ख्ये ।
चिच्छेद भूरिश्रवसश्च चापम् ॥ ६.५९.१०५ ॥
Die Muschel ergreifend, der Vernichter der Feinde, nahm er jene Waffen wieder auf, umzingelte Bhīṣma im Kampf völlig mit Pfeilen und zerschnitt Bhūriśravas' Bogen.
6.59.106
शल्यं च विद्ध्वा नवभिः पृषत्कै-
र्दुर्योधं वक्षसि निर्बिभेद।
विनादयामास ततो दिशश्च ।
स पाञ्चजन्यस्य रवेण शौरिः ॥ ६.५९.१०६ ॥
Auch Śalya mit neun Pfeilen durchbohrend, durchschoss er Duryodhanas Brust; dann ließ Śauri mit dem Klang der Pāñcajanya-Muschel die Himmelsrichtungen widerhallen.
6.59.107
व्याविद्धनिष्काङ्गदकुण्डलं तं ।
रजोविकीर्णाञ्चितपद्मनेत्रम् ।
विशुद्धदंष्ट्रं प्रगृहीतशङ्खं ।
विचुक्रुशुः प्रेक्ष्य कुरुप्रवीराः ॥ ६.५९.१०७ ॥
Als sie ihn sahen, mit schwingenden Halsketten, Armreifen und Ohrringen, mit lotusgleichen Augen, im Staub glänzend, reinen Zähnen und der Muschel in der Hand, schrien die Helden der Kuru auf.
6.59.108
मृदङ्गभेरीपणवप्रणादा ।
नेमिस्वना दुन्दुभिनिःस्वनाश्च।
ससिंहनादाश्च बभूवुरुग्राः ।
सर्वेष्वनीकेषु ततः कुरूणाम् ॥ ६.५९.१०८ ॥
Da erhoben sich in allen Heeresformationen der Kuru wilde Klänge von Mṛdaṅga-, Bherī- und Paṇava-Trommeln, das Rasseln der Wagenräder, das Dröhnen der Dundubhi-Pauken und das Löwengebrüll.
6.59.109
गाण्डीवघोषः स्तनयित्नुकल्पो ।
जगाम पार्थस्य नभो दिशश्च।
जग्मुश्च बाणा विमलाः प्रसन्नाः ।
सर्वा दिशः पाण्डवचापमुक्ताः ॥ ६.५९.१०९ ॥
Das Dröhnen des Gāṇḍīva, dem Donner gleich, erreichte Pārthas Himmel und die Richtungen; und die hellen, klaren Pfeile, vom Bogen des Pāṇḍava abgeschossen, flogen in alle Richtungen.
6.59.110
तं कौरवाणामधिपो जवेन ।
भीष्मेण भूरिश्रवसा च सार्धम्।
अभ्युद्ययावुद्यतबाणपाणिः ।
कक्षं दिधक्षन्निव धूमकेतुः ॥ ६.५९.११० ॥
Jener Herr der Kauravas rückte schnell vor, zusammen mit Bhīṣma und Bhūriśravas, die Pfeile in der Hand erhoben, wie das rauchbannerige Feuer, das trockenes Gras verbrennen will.
6.59.111
अथार्जुनाय प्रजिघाय भल्लान् ।
भूरिश्रवाः सप्त सुवर्णपुङ्खान्।
दुर्योदनस्तोमरमुग्रवेगं ।
शल्यो गदां शान्तनवश्च शक्तिम् ॥ ६.५९.१११ ॥
Da schickte Bhūriśravas sieben Widerhakenpfeile mit goldenen Federn gegen Arjuna; Duryodhana schleuderte einen Speer von wildem Tempo, Śalya eine Keule und Bhīṣma, Śantanus Sohn, einen Wurfspieß.
6.59.112
स सप्तभिः सप्त शरप्रवेकान् ।
संवार्य भीरिश्रवसा विसृष्टान् ।
शितेन दुर्योधनबाहुमुक्तं ।
क्षुरेण तत्तोमरमुन्ममाथ ॥ ६.५९.११२ ॥
Nachdem er die von Bhūriśravas abgeschossenen Pfeile mit sieben eigenen abgewehrt hatte, zerschmetterte er mit einem scharfen Kṣura jenen Speer, der von Duryodhanas Arm geschleudert worden war.
6.59.113
ततः शुभामापततीं स शक्तिं ।
विद्युत्प्रभां शान्तनवेन मुक्ताम्।
गदां च मद्राधिपबाहुमुक्तां ।
द्वाभ्यां शराभ्यां निचर्त वीरः ॥ ६.५९.११३ ॥
Da schlug jener Held mit zwei Pfeilen die schöne, blitzgleiche Lanze nieder, die Bhīṣma, Śantanus Sohn, geschleudert hatte, und die Keule, die aus dem Arm des Herrn der Madras kam.
6.59.114
ततो भुजाभ्यां बलवद्विकृष्य ।
चित्रं धनुर्गाण्डिवमप्रमेयम् ।
माहेन्द्रमस्रं विधिवत्सुघोरं ।
प्रादुश्चकाराद्भुतमन्तरिक्षे ॥ ६.५९.११४ ॥
Dann spannte er mit beiden Armen kräftig den wundersamen, unermesslichen Bogen Gāṇḍīva, rief nach Vorschrift die überaus schreckliche Waffe des Indra an und ließ am Himmel ein Wunder erscheinen.
6.59.115
तेनोत्तमास्त्रेण ततो महात्मा ।
सर्वाण्यनीकानि महाधनुष्मान्।
शरौघजालैर्विमलाग्निवर्णै-
र्निवारयामास किरीटमाली ॥ ६.५९.११५ ॥
Mit jener höchsten Waffe hielt da der großherzige große Bogenschütze, der Kirīṭamālin, alle Heere auf, durch ein Netz von Pfeilschwärmen, rein wie reines Feuer.
6.59.116
शिलीमुखाः पार्थधनुःप्रमुक्ता ।
रथान्ध्वजाग्राणि धनूंषि बाहून् ।
निकृत्य देहान्विविशुः परेषां ।
नरेन्द्रनागेन्द्रतुरङ्गमाणाम् । ॥ ६.५९.११६ ॥
Die vom Bogen Pārthas abgeschossenen Pfeile schnitten Wagen, Fahnenspitzen, Bögen und Arme der Feinde ab und drangen in die Leiber von Königen, großen Elefanten und Pferden ein.
6.59.117
ततो दिशः सोऽनुदिशश्च पार्थः ।
शरैः सुधारैः समरे वितत्य ।
गाण्डीवशब्देन मनांसि तेषां ।
किरीटमाली व्यथयांचकार ॥ ६.५९.११७ ॥
Da breitete Pārtha im Kampf mit scharfen Pfeilen die Richtungen und Zwischenrichtungen aus, und mit dem Klang des Gāṇḍīva verwirrte der Kirīṭamālin ihre Gemüter.
6.59.118
तस्मिंस्तथा घोरतमे प्रवृत्ते ।
शङ्खस्वना दुन्दुभिनिःस्वनाश्च।
अन्तर्हिता गाण्डिवनिःस्वनेन ।
बभूवुरुग्राश्वरथप्रणादाः ॥ ६.५९.११८ ॥
Als jener schrecklichste Kampf begonnen hatte, wurden die Töne der Muscheln und das Dröhnen der Trommeln vom Schwirren des Gāṇḍīva übertönt, und nur das wilde Wiehern der Pferde und das Rasseln der Wagen blieb.
6.59.119
गाण्डीवशब्दं तमथो विदित्वा ।
विराटराजप्रमुखाः प्रवीराः।
पाञ्चालराजो द्रुपदश्च वीर-
स्तं देशमाजग्मुरदीनसत्त्वाः ॥ ६.५९.११९ ॥
Als sie jenen Klang des Gāṇḍīva vernahmen, kamen die großen Helden unter König Virāṭa und der Held Drupada, König der Pāñcālas, mit unerschrockenem Mut an jene Stätte.
6.59.120
सर्वाणि सैन्यानि तु तावकानि ।
यतोयतो गाण्डिवजः प्रणादः ।
ततस्ततः सन्नतिमेव जग्मु-
र्न तं प्रतीपोऽभिससार कश्चित् ॥ ६.५९.१२० ॥
Alle eure Heere gingen, wo immer der dem Gāṇḍīva entsprungene Klang erscholl, gebeugt dorthin; keiner trat ihm entgegen, um sich ihm zu widersetzen.
6.59.121
तस्मिन्सुघोरे कनृप संप्रहारे ।
हताः प्रवीराः सरथाश्वसूताः।
गजाश्च नाराचनिपाततप्ता ।
महापताकाः शुभरुक्मकक्ष्याः ॥ ६.५९.१२१ ॥
In jener überaus grauenvollen Schlacht, o König, wurden Helden samt ihren Wagen, Pferden und Wagenlenkern erschlagen; auch Elefanten, von den fallenden eisernen Pfeilen versengt, mit großen Bannern und prächtigen goldenen Geschirren, fielen.
6.59.122
परीतसत्वाः सहसा निपेतुः ।
किरीटिना भिन्नतनुत्रकायाः ।
दृढं हताः पात्रिभिरुग्रवेगैः ।
पार्थेन भल्लैर्विमलैः शिताग्नैः ॥ ६.५९.१२२ ॥
Mutlos gebrochen fielen sie plötzlich; ihre Leiber und Rüstungen wurden vom Gekrönten (Arjuna) durchbohrt, tief getroffen von wilden, schnellen Pfeilen, von den reinen, feuerscharfen Bhallas des Sohnes der Pṛthā.
6.59.123
निकृत्तयन्त्रा निहतेन्द्रकीला ।
ध्वजा महान्तो ध्वजिनिमुखेषु।
पदातिसङ्घाश्च रथाश्च सङ्ख्ये ।
हयाश्च नागाश्च धनञ्जयेन ॥ ६.५९.१२३ ॥
Die Kriegsgerät wurde zerschnitten, die Achsnägel niedergeschlagen; große Banner fielen an der Spitze der Heere; in der Schlacht wurden Scharen von Fußsoldaten, Wagen, Pferde und Elefanten von Dhanañjaya (Arjuna) erschlagen.
6.59.124
बाणाहतास्तूर्णमपेतसत्वा ।
विष्टभ्य गात्राणि निपेतुरुर्व्याम् ।
ऐन्द्रेण तेनास्त्रवरेण राजन् ।
महाहवे भिन्नतनुत्रदेहाः ॥ ६.५९.१२४ ॥
Von Pfeilen getroffen verloren sie rasch den Lebenshauch; obwohl sie ihre Glieder zu stützen suchten, fielen sie auf die Erde. O König, durch jene höchste Aindra-Waffe, in jener großen Schlacht, wurden ihre Leiber und Rüstungen zerbrochen.
6.59.125
ततः शरौघैर्निशितैः किरीटिना ।
नृदेहशस्त्रक्षतलोहितोदा।
नदी सुघोरा नरमेदफेना ।
प्रवर्तिता तत्र रणाजिरे वै ॥ ६.५९.१२५ ॥
Da wurde durch Schwärme scharfer Pfeile des Diademtragenden (Arjuna) auf jenem Schlachtfeld ein überaus schrecklicher Fluss in Bewegung gesetzt, mit Wasser aus Blut von den Wunden der Menschenkörper und Waffen und Schaum aus Menschenmark.
6.59.126
वेगेन साऽतीव पृथुप्रवाहा ।
परेतनागाश्वशरीररोधाः।
नरेन्द्रमञ्जोच्छ्रितमांसपङ्काः ।
प्रभूतरक्षोगणभूतसेविता ॥ ६.५९.१२६ ॥
Jener Fluss war mit schnellem Lauf überaus breit in seinem Strom, versperrt durch tote Elefanten, Pferde und Leiber; er hatte das Mark der Könige und den Schlamm aufgewirbelten Fleisches; zahllose Dämonenscharen und Geister dienten ihm.
6.59.127
शिरःकपालाकुलकेशशाद्वला ।
शरीरसङ्घातसहस्रवाहिनी ।
विशीर्णनानाकवचोर्मिसंकुला ।
नराश्वनागास्थिनिकृत्तशर्करा ॥ ६.५९.१२७ ॥
Sie hatte Gras aus Haaren und verwirrten Schädeln, trug tausendfach Leiberhaufen, war voll von Wellen zerbrochener Rüstungen und hatte Kies aus zerhackten Knochen von Menschen, Pferden und Elefanten.
6.59.128
श्वकङ्कशालावृकगृध्रकाकैः ।
क्रव्यादसङ्घैश्च तरक्षुभिश्च।
उपेतकूलां ददृशुर्मनुष्याः ।
क्रूरां महावैतरणीप्रकाशाम् ॥ ६.५९.१२८ ॥
Die Menschen sahen jenen grausamen Fluss, dessen Ufer von Hunden, Geiern, Schakalen, Wölfen, Adlern und Krähen, von Scharen von Fleischfressern und Hyänen gedrängt voll waren, dem großen Fluss Vaitaraṇī gleich.
6.59.129
प्रवर्तितामर्जुनबाणसङ्घै-
र्मेदोवसासृकप्रवहां सुभीमाम्।
हतप्रवीरां च तथैव दृष्ट्वा ।
सेनां कुरूणामथ फल्गुनेन ॥ ६.५९.१२९ ॥
Das Heer der Kurus sah er, von Arjunas Pfeilschwärmen in Fluss gesetzt, Fett, Mark und Blut führend, überaus schrecklich, seine Helden erschlagen; ebenso hatte Phalguna (Arjuna)...
6.59.130
ते चेदिपाञ्चालकरूषमत्स्याः ।
पार्थाश्च सर्वे सहिताः प्रणेदुः ।
जयप्रगल्भाःक पुरुषप्रवीराः ।
संत्रासयन्तः कुरुवीरयोधान् ॥ ६.५९.१३० ॥
Die Cedi, Pāñcāla, Karūṣa und Matsya sowie alle Söhne Pṛthās stießen gemeinsam Kampfschreie aus, kühn in der Zuversicht des Sieges, die Besten unter den Männern, und versetzten die Kuru-Helden und Krieger in Schrecken.
6.59.131
हतप्रवीराणि बलानि दृष्ट्वा ।
किरीटिना शत्रुभयावहेन ।
वित्रास्य सेनां ध्वजिनीपतीनां ।
सिंहो मृगाणामिव यूथसङ्घान् ॥ ६.५९.१३१ ॥
Als er die Heere mit ihren erschlagenen Hauptkämpfern sah, versetzte der Diademträger, der dem Feind Furcht einflößt, das Heer der Anführer der Abteilungen in Schrecken, wie ein Löwe Herden von Hirschen.
6.59.132
विनेदतुस्तावतिहर्षयुक्तौ ।
गाण्डीवधन्वा च जनार्दनश्च।
ततो रविं संवृतरश्मिजालं ।
दृष्ट्वा भृशं शस्त्रपरिक्षताङ्गाः ॥ ६.५९.१३२ ॥
Der Bogenschütze des Gāṇḍīva und Janārdana, beide von großer Freude erfüllt, brüllten laut; dann, als sie die Sonne mit ihrem Netz von Strahlen verhüllt sahen, ihre Glieder von Waffen schwer verwundet, sie…
6.59.133
तदैन्द्रमस्त्रं विततं च घोर-
मसह्यमुद्वीक्ष्य युगान्तकल्पम् ।
अथापयानं कुरवः सभीष्माः ।
सद्रोणदुर्योधनबाह्लिकाश्च ॥ ६.५९.१३३ ॥
Als die Kurus jene Waffe Indras sahen, ausgebreitet, schrecklich und unerträglich wie das Ende eines Zeitalters, zogen sie sich zurück, zusammen mit Bhīṣma, Droṇa, Duryodhana und Bāhlika.
6.59.134
चक्रुर्निशां सन्धिगतां समीक्ष्य ।
विभावसोर्लोहितरागयुक्ताम्।
अवापय कीर्ति च यशश्च लोके ।
विजित्य शत्रूंश्च धनंजयोऽपि ॥ ६.५९.१३४ ॥
Als sie die Nacht am Übergang sahen, vom roten Schein der Sonne getönt, machten sie Halt; und auch Dhanaṃjaya erlangte, nachdem er seine Feinde besiegt hatte, Ruhm und Ehre in der Welt.
6.59.135
ययौ नरेन्द्रैः सहसोदरैश्च ।
समाप्तकर्मा शिबिरं निशायाम्।
ततः प्रजज्ञे तुमुलः कुरूणां ।
निशामुखे घोरतमः प्रणादः ॥ ६.५९.१३५ ॥
Nachdem er sein Werk vollendet hatte, ging er nachts mit den Herren der Menschen und seinen eigenen Brüdern ins Lager. Dann erhob sich am Anfang der Nacht unter den Kuru ein tosender und äußerst schrecklicher Lärm.
6.59.136
रणे रथानामयुतं निहत्य ।
हता गजाः सप्तशतार्जुनेन ।
प्राज्याश्च सौवीरगणाश्च सर्वे ।
निपातिताः क्षुद्रकमालवाश्च ॥ ६.५९.१३६ ॥
Im Kampf erschlug Arjuna zehntausend Streitwagen und tötete siebenhundert Elefanten; und die führenden Scharen der Sauvīra sowie alle Kṣudraka und Mālava wurden niedergestreckt.
6.59.137
महत्कृतं कर्म धनञ्जयेन ।
कर्तुं यथा नार्हति कश्चिदन्यः।
श्रुतायुरम्बष्ठपतिश्च राजा ।
तथैव दुर्मर्षणचित्रसेनौ ॥ ६.५९.१३७ ॥
Dhanañjaya vollbrachte eine große Tat, wie sie kein anderer vollbringen könnte. König Śrutāyus, Herr der Ambaṣṭha, und ebenso Durmarṣaṇa und Citrasena (fielen).
6.59.138
द्रोणः कृपः सैन्धवबाह्लिकौ च ।
भूरिश्रवाः शल्यशलौ च राजन्।
अन्ये च योधाः शतशः समेताः ।
क्रुद्धेन पार्थेन रणस्य मध्ये ॥ ६.५९.१३८ ॥
Droṇa, Kṛpa, Saindhava und Bāhlika, Bhūriśravas, Śalya und Śala, o König, und Hunderte anderer dort versammelter Krieger – vom zornigen Sohn der Pṛthā mitten im Kampf (niedergestreckt).
6.59.139
स्वबाहुवीर्येण जिताः सभीष्माः ।
किरीटिना लोकमहारथेन।
इति ब्रुवन्तः शिबिराणि जग्मुः ।
सर्वे गणा भारत ये त्वदीयाः ॥ ६.५९.१३९ ॥
Sie sagten: »Durch die Tapferkeit seiner eigenen Arme sind sie zusammen mit Bhīṣma vom Diademträger, dem großen Wagenlenker der Welt, besiegt worden«, und alle deine Scharen, o Bhārata, zogen in ihre Lager.
6.59.140
उल्कासहस्रैश्च सुसंप्रदीप्तै-
र्विभ्राजमानैश्च तथा प्रदीप्रैः।
किरीटिवित्रासितसर्वयोधा ।
चक्रे निवेशं ध्वजिनी कुरूणाम् ॥ ६.५९.१४० ॥
Mit tausenden gut brennenden, leuchtenden Fackeln schlug das Heer der Kurus, alle seine Krieger vom Diademträger (Arjuna) in Schrecken versetzt, sein Lager auf.