ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 6.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.66.1
ततः स भगवान्देवो लोकानामीश्वरेश्वरः ।
ब्रह्माणं प्रत्युवाचेदं स्रिग्धगम्भीरया गिरा ॥ ६.६६.१ ॥
ನಂತರ ಆ ಭಗವಾನ್ ದೇವನು, ಲೋಕಗಳ ಈಶ್ವರರಿಗೂ ಈಶ್ವರನು, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಸ್ನಿಗ್ಧವೂ ಗಂಭೀರವೂ ಆದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
6.66.2
विदितं तात योगान्मे सर्वमेतत्तवेप्सितम् ।
तथा तद्भवितेत्युक्त्वा तत्रैवान्तरधीयत ॥ ६.६६.२ ॥
"ಮಗು, ಯೋಗಬಲದಿಂದ ನಿನ್ನ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟವೂ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುವುದು" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು.
6.66.3
ततो देवर्षिगन्धर्वा विस्मयं परमं गताः ।
कौतूहलपराः सर्वे पितामहमथाब्रुवन् ॥ ६.६६.३ ॥
ನಂತರ ದೇವರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡು, ಕುತೂಹಲದಿಂದ ತುಂಬಿ ಎಲ್ಲರೂ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
6.66.4
कोन्वयं यो भगवता प्रणम्य विनयाद्विभो ।
वाग्भिः स्तुतो वरिष्ठाभिः श्रोतुमिच्छाम तं वयम् ॥ ६.६६.४ ॥
ಓ ವಿಭೋ, ಭಗವಂತನು ವಿನಯದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದ ಈತ ಯಾರು? ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ.
6.66.5
एवमुक्तस्तु भगवान्प्रत्युवाच पितामहः ।
देवब्रह्मर्षिगन्धर्वान्सर्वान्मधुरया गिरा ॥ ६.६६.५ ॥
ಹೀಗೆ ಕೇಳಲಾದಾಗ, ಭಗವಾನ್ ಪಿತಾಮಹನು ದೇವತೆಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರಿಗೆ ಮಧುರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
6.66.6
यत्तत्परं भविष्यं च भवितव्यं च यत्परम् ।
भूतात्मा च प्रभुश्चैव ब्रह्म यच्च परं पदम् ॥ ६.६६.६ ॥
ಯಾವುದು ಪರಮವೋ, ಭವಿಷ್ಯವೂ, ಪರಮವಾಗಿ ಆಗಬೇಕಾದುದೂ, ಭೂತಗಳ ಆತ್ಮನೂ ಪ್ರಭುವೂ, ಪರಮ ಪದವಾದ ಬ್ರಹ್ಮವೂ—.
6.66.7
तेनास्मि कृतसंवादः प्रसन्नेन सुरर्षभाः ।
जगतोऽनुग्रहार्थाय याचितो मे जगत्पतिः । ॥ ६.६६.७ ॥
ಓ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಪ್ರಸನ್ನನಾದ ಅವನೊಡನೆ ನಾನು ಸಂವಾದ ನಡೆಸಿದೆ; ಜಗತ್ತಿನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಜಗತ್ಪತಿಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡೆ.
6.66.8
मानुषं लोकमातिष्ठ वासुदेव इति श्रुतः ।
अस्रुराणां वधार्थाय संभवस्व महीतले ॥ ६.६६.८ ॥
'ವಾಸುದೇವ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ನೀನು ಮಾನವ ಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸು; ಅಸುರರ ವಧೆಗಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ತಳೆ.
6.66.9
संग्रामे निहता ये ते दैत्यदानवराक्षसाः ।
त इमे नृषु संभूता घोररूपा महाबलाः ॥ ६.६६.९ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾದ ದೈತ್ಯರು, ದಾನವರು, ರಾಕ್ಷಸರು — ಅವರೇ ಘೋರ ರೂಪದಿಂದ, ಮಹಾಬಲದಿಂದ ಈಗ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದಾರೆ.
6.66.10
तेषां वधार्थं भगवान्नरेण सहितो वशी ।
मानुषीं योनिमास्थाय चरिष्यति महीतले ॥ ६.६६.१० ॥
ಅವರ ವಧೆಗಾಗಿ ಭಗವಂತನು, ನರನೊಡನೆ ಕೂಡಿ, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯನಾಗಿ, ಮಾನುಷ ಜನ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವನು.
6.66.11
नरनारायणौ यौ तौ पुराणावृषिसत्तमौ ।
सहितो मानुषे लोके संभूतावमितद्युती ॥ ६.६६.११ ॥
ನರ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣ — ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರಾತನ ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು — ಮಾನವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸಿ ಅಪರಿಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಳಗುವರು.
6.66.12
अजेयौ समरे यत्तौ सहितैरमरैरपि ।
मूढास्त्वेतौ न जानन्ति नरनारायणावृषी ॥ ६.६६.१२ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಜೇಯರಾದ, ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೊಡನೆ ಸೇರಿದರೂ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ ಆ ಇಬ್ಬರು ನರನಾರಾಯಣ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಮೂಢರು ಅರಿಯರು.
6.66.13
तस्याहमग्रजः पुत्रः सर्वस्य जगतः प्रभुः ।
वासुदेवोऽर्चनीयो वः सर्वलोकमहेश्वरः ॥ ६.६६.१३ ॥
ಅವನ ಹಿರಿಯ ಮಗ ನಾನು, ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಭು. ವಾಸುದೇವನು, ನಿಮ್ಮಿಂದ ಪೂಜನೀಯನು, ಸರ್ವಲೋಕ ಮಹೇಶ್ವರನು.
6.66.14
तथा मनुष्योऽयमिति कदाचित्सुरसत्तमाः ।
नावज्ञेयो महावीर्यः शङ्खचक्रगदाधरः ॥ ६.६६.१४ ॥
ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, 'ಇವನು ಮನುಷ್ಯ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಎಂದಿಗೂ ಈ ಮಹಾವೀರ್ಯನನ್ನು, ಶಂಖ ಚಕ್ರ ಗದಾಧರನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು.
6.66.15
एतत्परमकं गुह्यमेतत्परमकं पदम् ।
एतत्परमकं ब्रह्म एतत्परमकं यशः ॥ ६.६६.१५ ॥
ಇದೇ ಪರಮ ರಹಸ್ಯ, ಇದೇ ಪರಮ ಪದ. ಇದೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಇದೇ ಪರಮ ಯಶಸ್ಸು.
6.66.16
एतदक्षरमव्यक्तमेतद्वै शाश्वतं महः ।
यत्तत्पुरुषसंज्ञं वै गीयते ज्ञायते न च ॥ ६.६६.१६ ॥
ಇದೇ ಅಕ್ಷರ, ಅವ್ಯಕ್ತ; ಇದೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶಾಶ್ವತ ತೇಜಸ್ಸು. ಪುರುಷ ಎಂದು ಹಾಡಲ್ಪಡುವುದು, ಆದರೆ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
6.66.17
एतत्परमकं तेज एतत्परमकं सुखम् ।
एतत्परमकं सत्यं कीर्तितं विश्वकर्मणा ॥ ६.६६.१७ ॥
ಇದೇ ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸು, ಇದೇ ಪರಮ ಸುಖ. ಇದೇ ಪರಮ ಸತ್ಯ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಹೇಳಿದಂತೆ.
6.66.18
तस्मात्सेन्द्रैः सुरैः सर्वैर्लोकैश्चामितविक्रमःक ।
नावज्ञेयो वासुदेवो मानुषोऽयमिति प्रभुः ॥ ६.६६.१८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೂ, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳೂ, ಅಮಿತ ಪರಾಕ್ರಮಿ ವಾಸುದೇವನನ್ನು 'ಇವನು ಮನುಷ್ಯ' ಎಂದು ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು; ಅವನು ಪ್ರಭು.
6.66.19
यश्च मानुषमात्रोऽयमिति ब्रूयात्स मन्दधीः ।
हृषीकेशमवज्ञानात्तमाहुः पुरुषाधमम् ॥ ६.६६.१९ ॥
ಇವನು ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳುವವನು ಮಂದಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು. ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವ ಅವನನ್ನು ಜನರು ಅಧಮ ಪುರುಷ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
6.66.20
योगिनं तं महात्मानं प्रविष्टं मानुषीं तनुम् ।
अवमन्येद्वासुदेवं तमाहुस्तमसं जनाः ॥ ६.६६.२० ॥
ಮಾನವ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಯೋಗಿಯಾದ ಮಹಾತ್ಮ ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವವನನ್ನು ಜನರು ತಾಮಸನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
6.66.21
देवं चराचरात्मानं श्रीवत्साङ्कं सुवर्चसम् ।
पद्मनाभं न जानाति तमाहुस्तामसं बुधाः ॥ ६.६६.२१ ॥
ಚರಾಚರಗಳ ಆತ್ಮನೂ, ಶ್ರೀವತ್ಸ ಚಿಹ್ನೆಯುಳ್ಳವನೂ, ತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಆದ ಪದ್ಮನಾಭ ದೇವನನ್ನು ಅರಿಯದವನನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಾಮಸನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
6.66.22
किरीटकौस्तुभधरं मित्राणामभयंकरम् ।
अवजानन्महात्मानं घोरे तमसि मञ्जति ॥ ६.६६.२२ ॥
ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಕೌಸ್ತುಭವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ, ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಅಭಯ ನೀಡುವ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವವನು ಘೋರ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ.
6.66.23
एवं विदित्वा तत्त्वार्थं लोकानामीश्वरेश्वरः ।
वासुदेवो नमस्कार्यः सर्वलोकैः सुरोत्तमाः ।
तस्यामहात्माजो ब्रह्मा सर्वस्य जगतः पतिः ॥ ६.६६.२३ ॥
ಈ ತತ್ತ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಲೋಕಗಳ ಈಶ್ವರರಿಗೆಲ್ಲ ಈಶ್ವರನಾದ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು, ಓ ದೇವೋತ್ತಮರೇ. ಅವನ ಮಹಾತ್ಮ ಜನ್ಮರಹಿತ ಪುತ್ರನು ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಪತಿ.
6.66.24
एवमुक्त्वा स भगवान्देवान्सर्षिगकणान्पुरा ।
विसृज्य सर्वभूतानि जगाम भवनं स्वकम् ॥ ६.६६.२४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಭಗವಂತನು ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಋಷಿಗಣಗಳನ್ನೂ ಕಳುಹಿಸಿ, ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ನೆಲೆಗೆ ಹೊರಟನು.
6.66.25
ततो देवाः सगन्धर्वा मुनयोऽप्सरसोऽपि च ।
कथां तां ब्रह्मणा गीतां श्रुत्वा प्रीता दिवं ययुः ॥ ६.६६.२५ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಮುನಿಗಳು, ಅಪ್ಸರೆಯರು ಕೂಡ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹಾಡಿದ ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು.
6.66.26
एतच्छ्रुतं मया तात ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
वासुदेवं कथयतां समवाये पुरातनम् ॥ ६.६६.२६ ॥
ಮಗೂ, ಹಿಂದೆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವನ ಕುರಿತು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಶುದ್ಧಾತ್ಮ ಋಷಿಗಳಿಂದ ನಾನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.
6.66.27
रामस्य जामदग्न्यस्य मार्कण्डेयस्य धीमतः ।
व्यासनारदयोश्चापि सकाशाद्भरतर्षभ ॥ ६.६६.२७ ॥
ಜಮದಗ್ನಿಯ ಮಗ ರಾಮ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ, ವ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ನಾರದರ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
6.66.28
एतमर्थं च विज्ञाय श्रुत्वा च प्रभुमव्ययम् ।
वासुदेवं महात्मानं लोकानामीश्वरेश्वरम् ॥ ६.६६.२८ ॥
ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಲೋಕಗಳ ಈಶ್ವರರಿಗೂ ಈಶ್ವರನಾದ, ಅವ್ಯಯ ಪ್ರಭು ಮಹಾತ್ಮ ವಾಸುದೇವನ ಕುರಿತು ಕೇಳಿ.
6.66.29
यस्य चैवात्मजो ब्रह्मा सर्वस्य जगतः पिता ।
कथं न वासुदेवोऽयमर्च्यश्चेज्यश्च मानवैः ॥ ६.६६.२९ ॥
ಯಾರ ಮಗ ಬ್ರಹ್ಮನೋ, ಸರ್ವ ಜಗತ್ತಿನ ತಂದೆಯೋ, ಆ ವಾಸುದೇವನು ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡಬಾರದೇ, ಯಜ್ಞದಿಂದ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡಬಾರದೇ?
6.66.30
वारितोऽसि मया तात मुनिर्भिर्वेदपारगैः ।
मा गच्छ संयुगं तेन वासुदेवेन धन्विना ॥ ६.६६.३० ॥
ಮಗೂ, ನಾನು ಮತ್ತು ವೇದಪಾರಂಗತ ಮುನಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ತಡೆದಿದ್ದೇವೆ. ಬಿಲ್ಲುಗಾರ ವಾಸುದೇವನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಡ.
6.66.31
मा पाण्डवैः सार्धमिति तत्त्वं मोहान्न बुध्यसे ।
मन्ये त्वां राक्षसं क्रूरं तथा चासि तमोवृतः ॥ ६.६६.३१ ॥
'ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ' ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮೋಹದಿಂದ ನೀನು ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನನ್ನು ಕ್ರೂರ ರಾಕ್ಷಸನೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
6.66.32
यस्माद्द्विषसि गोविन्दं पाण्डवं तं धनञ्जयम् ।
नरनारायणौ देवी कोऽन्यो द्विष्याद्धि मानवः ॥ ६.६६.३२ ॥
ನೀನು ಗೋವಿಂದನನ್ನೂ, ಆ ಪಾಂಡವ ಧನಂಜಯನನ್ನೂ ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಅವರು ನರ-ನಾರಾಯಣ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ದೇವತೆಗಳು. ಬೇರಾವ ಮಾನವ ಅವರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಬಲ್ಲ?
6.66.33
तस्माद्ब्रवीमि ते राजन्नेष वै शाश्वतोऽव्ययः ।
सर्कवलोकमयो नित्यः शास्ता धाता धरो ध्रुवः ॥ ६.६६.३३ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜನೇ, ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ — ಇವರು ಶಾಶ್ವತರು, ಅವ್ಯಯರು, ಸರ್ವಲೋಕಮಯರು, ನಿತ್ಯರು, ಶಾಸಕರು, ಧಾತರು, ಧರರು, ಧ್ರುವರು.
6.66.34
यो धारयति लोकांस्त्रींश्चराचरगुरुः प्रभुः ।
योद्धा जयश्च जेता च सर्वप्रकृतिरीश्वरः ॥ ६.६६.३४ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವನು, ಚರಾಚರಕ್ಕೆ ಗುರು, ಪ್ರಭು; ಅವನು ಯೋಧ, ಜಯ, ಜೇತ, ಸರ್ವಪ್ರಕೃತಿಯ ಈಶ್ವರ.
6.66.35
राजन्सर्वमयो ह्येष तमोरागविवर्जितः ।
यतः कृष्णस्ततो धर्मो यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ६.६६.३५ ॥
ರಾಜನೇ, ಅವನು ಸರ್ವಮಯನು, ತಮಸ್ಸು ರಾಗಗಳಿಲ್ಲದವನು; ಕೃಷ್ಣನು ಎಲ್ಲಿರುವನೋ ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ, ಧರ್ಮ ಎಲ್ಲಿರುವುದೋ ಅಲ್ಲಿ ಜಯ.
6.66.36
तस्य माहात्म्ययोगेन योगेनात्ममयेन च ।
धृताः पाण्डुसुता राजञ्जयश्चैषां भविष्यति ॥ ६.६६.३६ ॥
ಅವನ ಮಹಿಮೆಯ ಯೋಗದಿಂದಲೂ, ಆತ್ಮಮಯವಾದ ಯೋಗದಿಂದಲೂ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರು ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ರಾಜನೇ, ಅವರಿಗೇ ಜಯ ಆಗುವುದು.
6.66.37
श्रेयोयुक्तां सदा बुद्धिं पाण्डवानां दधाति यः ।
बलं चैव रणे नित्यं भयेभ्यश्चैव रक्षति ॥ ६.६६.३७ ॥
ಯಾರು ಪಾಂಡವರ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸದಾ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ನಿತ್ಯವೂ ಬಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೋ, ಭಯಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೋ.
6.66.38
स एष शाश्वतो देवाः सर्वगुह्यमयः शिवः ।
वासुदेव इति ज्ञेयो यन्मां पृच्छसि भारत ॥ ६.६६.३८ ॥
ಅವನೇ ಆ ಶಾಶ್ವತ ದೇವ, ಎಲ್ಲ ರಹಸ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಶಿವನು. ಅವನನ್ನು ವಾಸುದೇವ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಭಾರತನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ.
6.66.39
ब्राह्मणैः क्षत्रिकयैर्वैश्यैः शूद्रैश्च कृतलक्षणैः ।
सेव्यतेऽभ्यर्च्यते चैव नित्ययुक्तैः स्वकर्मभिःक ॥ ६.६६.३९ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಶೂದ್ರರು — ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರು — ನಿತ್ಯವೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
6.66.40
द्वापरस्य युगस्यान्ते आदौ कलियुगस्य च ।
सात्वतं विधिमास्थाय गीतः संकर्षणेन वै ॥ ६.६६.४० ॥
ದ್ವಾಪರ ಯುಗದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಲಿಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಸಾತ್ವತ ವಿಧಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಸಂಕರ್ಷಣನು ಅದನ್ನು ಹಾಡಿದನು.
6.66.41
स एष सर्वं सुरमर्त्यलोकं ।
समुद्रकक्ष्यान्तरितां पुरीं च।
युगेयुगे मानुषं चैव वासं ।
पुनःपुनः सृजते वासुदेवाःक ॥ ६.६६.४१ ॥
ಅವನೇ ದೇವ-ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ, ಸಮುದ್ರದ ಮೇಖಲೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ನಗರವನ್ನೂ, ಯುಗಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರ ವಾಸವನ್ನೂ ಪುನಃಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ವಾಸುದೇವ.