மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.66.1
ततः स भगवान्देवो लोकानामीश्वरेश्वरः ।
ब्रह्माणं प्रत्युवाचेदं स्रिग्धगम्भीरया गिरा ॥ ६.६६.१ ॥
அதன்பின் அந்த பகவான் தேவன், உலகங்களின் ஈசுவரர்களுக்கெல்லாம் ஈசுவரனான அவர், பிரம்மாவிடம் இனிமையும் ஆழமும் கொண்ட குரலில் இவ்வாறு கூறினார்.
6.66.2
विदितं तात योगान्मे सर्वमेतत्तवेप्सितम् ।
तथा तद्भवितेत्युक्त्वा तत्रैवान्तरधीयत ॥ ६.६६.२ ॥
"அன்பனே, யோக வலிமையால் உன் இந்த விருப்பம் அனைத்தும் எனக்குத் தெரியும். அது அவ்வாறே ஆகும்" என்று கூறி அவர் அங்கேயே மறைந்தார்.
6.66.3
ततो देवर्षिगन्धर्वा विस्मयं परमं गताः ।
कौतूहलपराः सर्वे पितामहमथाब्रुवन् ॥ ६.६६.३ ॥
அதன்பின் தேவர்களும் ரிஷிகளும் கந்தர்வர்களும் மிகுந்த வியப்படைந்தனர்; ஆர்வத்தால் நிரம்பிய அவர்கள் அனைவரும் பிதாமகரிடம் கூறினர்.
6.66.4
कोन्वयं यो भगवता प्रणम्य विनयाद्विभो ।
वाग्भिः स्तुतो वरिष्ठाभिः श्रोतुमिच्छाम तं वयम् ॥ ६.६६.४ ॥
ஓ வல்லவனே, பகவான் பணிவுடன் வணங்கி மிக உயர்ந்த சொற்களால் துதித்த இவன் யார்? அவனைப் பற்றி நாங்கள் கேட்க விரும்புகிறோம்.
6.66.5
एवमुक्तस्तु भगवान्प्रत्युवाच पितामहः ।
देवब्रह्मर्षिगन्धर्वान्सर्वान्मधुरया गिरा ॥ ६.६६.५ ॥
இவ்வாறு கேட்கப்பட்டதும், பகவான் பிதாமகர் தேவர்கள், பிரம்மரிஷிகள், கந்தர்வர்கள் அனைவருக்கும் இனிய குரலில் பதிலளித்தார்.
6.66.6
यत्तत्परं भविष्यं च भवितव्यं च यत्परम् ।
भूतात्मा च प्रभुश्चैव ब्रह्म यच्च परं पदम् ॥ ६.६६.६ ॥
எது உயர்ந்ததோ, எதிர்காலமும், உயர்ந்ததாக நிகழவிருப்பதும், உயிர்களின் ஆன்மாவும் தலைவனும், பிரம்மமும் உயர்ந்த நிலையுமாக இருப்பதுவே—.
6.66.7
तेनास्मि कृतसंवादः प्रसन्नेन सुरर्षभाः ।
जगतोऽनुग्रहार्थाय याचितो मे जगत्पतिः । ॥ ६.६६.७ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவர்களே, மகிழ்ந்திருந்த அவருடன் நான் உரையாடினேன்; உலகின் மீது அருளுவதற்காக நான் உலகத்தின் தலைவரிடம் வேண்டினேன்.
6.66.8
मानुषं लोकमातिष्ठ वासुदेव इति श्रुतः ।
अस्रुराणां वधार्थाय संभवस्व महीतले ॥ ६.६६.८ ॥
'வாசுதேவர்' எனப் புகழ்பெற்ற நீ மனித உலகில் வா; அசுரர்களை அழிப்பதற்காக பூமியில் பிறப்பாயாக.
6.66.9
संग्रामे निहता ये ते दैत्यदानवराक्षसाः ।
त इमे नृषु संभूता घोररूपा महाबलाः ॥ ६.६६.९ ॥
போரில் கொல்லப்பட்ட தைத்தியர், தானவர், ராக்ஷசர்கள் — அவர்களே கொடிய வடிவும் பெரும் வலிமையும் கொண்டு மனிதர்களிடையே பிறந்துள்ளனர்.
6.66.10
तेषां वधार्थं भगवान्नरेण सहितो वशी ।
मानुषीं योनिमास्थाय चरिष्यति महीतले ॥ ६.६६.१० ॥
அவர்களை அழிப்பதற்காக பகவான், நரனுடன் கூடி, அடக்கமுடையவராய், மனித யோனியை ஏற்று பூமியில் சஞ்சரிப்பார்.
6.66.11
नरनारायणौ यौ तौ पुराणावृषिसत्तमौ ।
सहितो मानुषे लोके संभूतावमितद्युती ॥ ६.६६.११ ॥
நரனும் நாராயணனும் — அந்த இரு பழங்கால முனிவர்களில் சிறந்தவர்கள் — மனித உலகில் ஒன்றாகப் பிறந்து அளவற்ற ஒளியுடன் விளங்குவர்.
6.66.12
अजेयौ समरे यत्तौ सहितैरमरैरपि ।
मूढास्त्वेतौ न जानन्ति नरनारायणावृषी ॥ ६.६६.१२ ॥
போரில் வெல்ல முடியாதவர்கள், தேவர்கள் அனைவருடன் சேர்ந்தாலும் வெல்ல முடியாத அவ்விரு நரநாராயண முனிவர்களை மூடர்கள் அறியார்கள்.
6.66.13
तस्याहमग्रजः पुत्रः सर्वस्य जगतः प्रभुः ।
वासुदेवोऽर्चनीयो वः सर्वलोकमहेश्वरः ॥ ६.६६.१३ ॥
அவனுக்கு நான் மூத்த மகன், உலகம் அனைத்தின் தலைவன். வாசுதேவன், உங்களால் வணங்கப்பட வேண்டியவர், அனைத்து உலகங்களின் பெருந்தலைவர்.
6.66.14
तथा मनुष्योऽयमिति कदाचित्सुरसत्तमाः ।
नावज्ञेयो महावीर्यः शङ्खचक्रगदाधरः ॥ ६.६६.१४ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவர்களே, 'இவன் ஒரு மனிதன்' என்று எண்ணி ஒருபோதும் இந்த மகாவீரனை, சங்கு சக்கர கதை தாங்கியவனை, இகழ்ந்து விடக்கூடாது.
6.66.15
एतत्परमकं गुह्यमेतत्परमकं पदम् ।
एतत्परमकं ब्रह्म एतत्परमकं यशः ॥ ६.६६.१५ ॥
இதுவே உயர்ந்த இரகசியம், இதுவே உயர்ந்த நிலை. இதுவே உயர்ந்த பிரம்மம், இதுவே உயர்ந்த புகழ்.
6.66.16
एतदक्षरमव्यक्तमेतद्वै शाश्वतं महः ।
यत्तत्पुरुषसंज्ञं वै गीयते ज्ञायते न च ॥ ६.६६.१६ ॥
இதுவே அழியாதது, வெளிப்படாதது; இதுவே நிச்சயமாக நிலையான ஒளி. புருஷன் என்று பாடப்படுவது, ஆனால் அறியப்படுவதில்லை.
6.66.17
एतत्परमकं तेज एतत्परमकं सुखम् ।
एतत्परमकं सत्यं कीर्तितं विश्वकर्मणा ॥ ६.६६.१७ ॥
இதுவே உயர்ந்த ஒளி, இதுவே உயர்ந்த இன்பம். இதுவே உயர்ந்த சத்தியம், விஸ்வகர்மா கூறியபடி.
6.66.18
तस्मात्सेन्द्रैः सुरैः सर्वैर्लोकैश्चामितविक्रमःक ।
नावज्ञेयो वासुदेवो मानुषोऽयमिति प्रभुः ॥ ६.६६.१८ ॥
ஆகவே இந்திரனுடனும் அனைத்து தேவர்களுடனும் அனைத்து உலகங்களுடனும் கூடிய, அளவற்ற வீரனான வாசுதேவனை, 'இவன் ஒரு மனிதன்' என்று இகழக்கூடாது; அவர் தலைவன்.
6.66.19
यश्च मानुषमात्रोऽयमिति ब्रूयात्स मन्दधीः ।
हृषीकेशमवज्ञानात्तमाहुः पुरुषाधमम् ॥ ६.६६.१९ ॥
இவன் வெறும் மனிதன் என்று சொல்பவன் மந்தபுத்தி உடையவன். ஹ்ருஷீகேசனை அவமதிப்பதால் அவனை மனிதர்களில் இழிந்தவன் என்று அழைக்கின்றனர்.
6.66.20
योगिनं तं महात्मानं प्रविष्टं मानुषीं तनुम् ।
अवमन्येद्वासुदेवं तमाहुस्तमसं जनाः ॥ ६.६६.२० ॥
மனித உடலில் புகுந்த யோகியும் மகாத்மாவுமான வாசுதேவனை எவன் அவமதிக்கிறானோ, அவனை மக்கள் தாமசன் என்கின்றனர்.
6.66.21
देवं चराचरात्मानं श्रीवत्साङ्कं सुवर्चसम् ।
पद्मनाभं न जानाति तमाहुस्तामसं बुधाः ॥ ६.६६.२१ ॥
அசையும் அசையாத அனைத்தின் ஆன்மாவும், ஸ்ரீவத்ச அடையாளம் கொண்டவரும், ஒளிமிக்கவருமான பத்மநாப தேவனை அறியாதவனை அறிஞர்கள் தாமசன் என்கின்றனர்.
6.66.22
किरीटकौस्तुभधरं मित्राणामभयंकरम् ।
अवजानन्महात्मानं घोरे तमसि मञ्जति ॥ ६.६६.२२ ॥
கிரீடமும் கௌஸ்துபமும் அணிந்தவரும், நண்பர்களுக்கு அபயம் அளிப்பவருமான மகாத்மாவை அவமதிப்பவன் கொடிய இருளில் மூழ்குகிறான்.
6.66.23
एवं विदित्वा तत्त्वार्थं लोकानामीश्वरेश्वरः ।
वासुदेवो नमस्कार्यः सर्वलोकैः सुरोत्तमाः ।
तस्यामहात्माजो ब्रह्मा सर्वस्य जगतः पतिः ॥ ६.६६.२३ ॥
இவ்வாறு உண்மைப் பொருளை அறிந்து, உலகங்களின் ஈசுவரர்களுக்கெல்லாம் ஈசுவரரான வாசுதேவனை அனைத்துலகமும் வணங்க வேண்டும், தேவர்களில் சிறந்தோரே. அவருடைய மகாத்மாவான, பிறப்பற்ற மகன் பிரம்மா, அனைத்து உலகுக்கும் தலைவர்.
6.66.24
एवमुक्त्वा स भगवान्देवान्सर्षिगकणान्पुरा ।
विसृज्य सर्वभूतानि जगाम भवनं स्वकम् ॥ ६.६६.२४ ॥
இவ்வாறு கூறி, அந்த பகவான் முன்பு தேவர்களையும் ரிஷி கணங்களையும் அனுப்பிவிட்டு, எல்லா உயிர்களையும் விட்டு தம் இருப்பிடத்திற்குச் சென்றார்.
6.66.25
ततो देवाः सगन्धर्वा मुनयोऽप्सरसोऽपि च ।
कथां तां ब्रह्मणा गीतां श्रुत्वा प्रीता दिवं ययुः ॥ ६.६६.२५ ॥
அதன் பின் தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், முனிவர்கள், அப்சரஸ்கள் ஆகியோர் பிரம்மா பாடிய அக்கதையைக் கேட்டு மகிழ்ந்து சொர்க்கம் சென்றனர்.
6.66.26
एतच्छ्रुतं मया तात ऋषीणां भावितात्मनाम् ।
वासुदेवं कथयतां समवाये पुरातनम् ॥ ६.६६.२६ ॥
தாதா, இதை நான் பண்டைய காலத்தில் ஒன்று கூடிய, தூய உள்ளம் கொண்ட முனிவர்கள் வாசுதேவரைப் பற்றிச் சொல்லக் கேட்டேன்.
6.66.27
रामस्य जामदग्न्यस्य मार्कण्डेयस्य धीमतः ।
व्यासनारदयोश्चापि सकाशाद्भरतर्षभ ॥ ६.६६.२७ ॥
ஜமதக்னியின் மகனான ராமர், அறிவுள்ள மார்க்கண்டேயர், வியாசர், நாரதர் ஆகியோரிடமிருந்து, பரதர்களில் சிறந்தவனே.
6.66.28
एतमर्थं च विज्ञाय श्रुत्वा च प्रभुमव्ययम् ।
वासुदेवं महात्मानं लोकानामीश्वरेश्वरम् ॥ ६.६६.२८ ॥
இந்த விஷயத்தை அறிந்து, அழியாத இறைவனும், உலகங்களின் இறைவர்களுக்கும் இறைவனுமான மகாத்மா வாசுதேவரைப் பற்றிக் கேட்டு.
6.66.29
यस्य चैवात्मजो ब्रह्मा सर्वस्य जगतः पिता ।
कथं न वासुदेवोऽयमर्च्यश्चेज्यश्च मानवैः ॥ ६.६६.२९ ॥
எவருடைய மகன் பிரம்மாவோ, அனைத்து உலகுக்கும் தந்தையோ, அந்த வாசுதேவர் மனிதர்களால் ஏன் வணங்கப்படவும் யாகங்களால் வழிபடப்படவும் கூடாது?
6.66.30
वारितोऽसि मया तात मुनिर्भिर्वेदपारगैः ।
मा गच्छ संयुगं तेन वासुदेवेन धन्विना ॥ ६.६६.३० ॥
தாதா, நானும் வேதங்களைக் கடந்த முனிவர்களும் உன்னைத் தடுத்துள்ளோம். வில்லாளியான வாசுதேவருடன் போரில் செல்லாதே.
6.66.31
मा पाण्डवैः सार्धमिति तत्त्वं मोहान्न बुध्यसे ।
मन्ये त्वां राक्षसं क्रूरं तथा चासि तमोवृतः ॥ ६.६६.३१ ॥
'பாண்டவர்களுடன் சேர்ந்து' என்ற உண்மையை மயக்கத்தால் நீ அறியவில்லை. நான் உன்னை கொடிய அரக்கனாகக் கருதுகிறேன்; நீ இருளால் சூழப்பட்டிருக்கிறாய்.
6.66.32
यस्माद्द्विषसि गोविन्दं पाण्डवं तं धनञ्जयम् ।
नरनारायणौ देवी कोऽन्यो द्विष्याद्धि मानवः ॥ ६.६६.३२ ॥
நீ கோவிந்தனையும், அந்த பாண்டவனான தனஞ்சயனையும் வெறுக்கிறாய்; அவர்கள் நர-நாராயணர் என்ற இரு தெய்வங்கள். வேறு எந்த மனிதன் அவர்களை வெறுப்பான்?
6.66.33
तस्माद्ब्रवीमि ते राजन्नेष वै शाश्वतोऽव्ययः ।
सर्कवलोकमयो नित्यः शास्ता धाता धरो ध्रुवः ॥ ६.६६.३३ ॥
ஆகையால், அரசே, நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்: இவர் நிலையானவர், அழியாதவர், அனைத்துலகங்களும் நிறைந்தவர், நித்தியர், ஆளுபவர், தாங்குபவர், ஆதாரமானவர், உறுதியானவர்.
6.66.34
यो धारयति लोकांस्त्रींश्चराचरगुरुः प्रभुः ।
योद्धा जयश्च जेता च सर्वप्रकृतिरीश्वरः ॥ ६.६६.३४ ॥
மூன்று உலகங்களையும் தாங்குபவர், அசையும் அசையாத அனைத்திற்கும் குரு, பிரபு; அவர் போர்வீரன், வெற்றி, வெல்பவன், அனைத்தின் இயல்பின் ஈசுவரன்.
6.66.35
राजन्सर्वमयो ह्येष तमोरागविवर्जितः ।
यतः कृष्णस्ततो धर्मो यतो धर्मस्ततो जयः ॥ ६.६६.३५ ॥
அரசே, அவர் அனைத்தும் நிறைந்தவர், இருளும் ஆசையும் அற்றவர்; கிருஷ்ணன் எங்கோ அங்கே தர்மம், தர்மம் எங்கோ அங்கே வெற்றி.
6.66.36
तस्य माहात्म्ययोगेन योगेनात्ममयेन च ।
धृताः पाण्डुसुता राजञ्जयश्चैषां भविष्यति ॥ ६.६६.३६ ॥
அவரது மகிமையின் யோகத்தாலும், தன்னுடைய ஆத்ம யோகத்தாலும் பாண்டுவின் மகன்கள் தாங்கப்படுகின்றனர்; அரசே, அவர்களுக்கே வெற்றி உண்டாகும்.
6.66.37
श्रेयोयुक्तां सदा बुद्धिं पाण्डवानां दधाति यः ।
बलं चैव रणे नित्यं भयेभ्यश्चैव रक्षति ॥ ६.६६.३७ ॥
எவன் பாண்டவர்களின் அறிவை எப்போதும் நன்மையுடன் இணைத்து வைக்கிறானோ, போரில் அவர்களுக்கு எப்போதும் பலத்தை அளிக்கிறானோ, அச்சங்களிலிருந்து அவர்களைக் காக்கிறானோ.
6.66.38
स एष शाश्वतो देवाः सर्वगुह्यमयः शिवः ।
वासुदेव इति ज्ञेयो यन्मां पृच्छसि भारत ॥ ६.६६.३८ ॥
அவரே அந்த நித்திய தேவன், எல்லா இரகசியங்களின் உருவானவர், மங்களமானவர். அவரை வாசுதேவர் என்று அறிய வேண்டும், பாரதனே, நீ என்னிடம் கேட்பதால்.
6.66.39
ब्राह्मणैः क्षत्रिकयैर्वैश्यैः शूद्रैश्च कृतलक्षणैः ।
सेव्यतेऽभ्यर्च्यते चैव नित्ययुक्तैः स्वकर्मभिःक ॥ ६.६६.३९ ॥
பிராமணர்கள், க்ஷத்திரியர்கள், வைசியர்கள், சூத்திரர்கள் ஆகியோரால், தங்கள் கடமைகளுக்குரிய அடையாளங்களைக் கொண்டவர்களாய், எப்போதும் அர்ப்பணத்துடன் தங்கள் கர்மங்களால் அவர் சேவிக்கப்பட்டு வழிபடப்படுகிறார்.
6.66.40
द्वापरस्य युगस्यान्ते आदौ कलियुगस्य च ।
सात्वतं विधिमास्थाय गीतः संकर्षणेन वै ॥ ६.६६.४० ॥
துவாபர யுகத்தின் முடிவிலும் கலியுகத்தின் தொடக்கத்திலும், சாத்வத முறையைப் பின்பற்றி சங்கர்ஷணரால் அது பாடப்பட்டது.
6.66.41
स एष सर्वं सुरमर्त्यलोकं ।
समुद्रकक्ष्यान्तरितां पुरीं च।
युगेयुगे मानुषं चैव वासं ।
पुनःपुनः सृजते वासुदेवाःक ॥ ६.६६.४१ ॥
அவரே எல்லா தேவ-மனித உலகங்களையும், கடல் மேகலையால் சூழப்பட்ட நகரத்தையும் படைக்கிறார்; யுகந்தோறும் மனிதருக்குரிய வாசத்தையும் மீண்டும் மீண்டும் படைக்கும் வாசுதேவர் அவரே.